گزینه‌های عمومی (General Options)

-T type

--output-format type

انتخاب type به عنوان قالب خروجی. این مقدار می‌تواند "X"، "png"، "pnm"، "gif"، "svg"، "ai"، "ps"، "cgm"، "fig"، "pcl"، "hpgl"، "regis"، "tek" یا "meta" (پیش‌فرض) باشد. این مقادیر به‌ترتیب اشاره دارند به: سامانه پنجرهٔ اکس (X Window System)، قالب PNG (Portable Network Graphics)، قالب هرنگاشت قابل‌حمل (portable anymap format یا PBM/PGM/PPM)، یک قالب شبه-GIF که از رمزگذاری LZW استفاده نمی‌کند، قالب برداری مقیاس‌پذیر جدید مبتنی بر XML یا SVG، قالب مورد استفاده توسط Adobe Illustrator، Postscript یا Encapsulated Postscript (EPS) که می‌تواند با idraw(1) ویرایش شود، قالب CGM (به‌طور پیش‌فرض، منطبق با نمایه WebCGM)، قالب مورد استفاده توسط ویرایشگر ترسیم xfig(1)، زبان چاپگر Hewlett-Packard PCL 5، زبان گرافیکی Hewlett-Packard (یا HPGL)، قالب گرافیکی ReGIS (که می‌تواند توسط شبیه‌ساز پایانهٔ dxterm(1) یا یک پایانهٔ VT330 یا VT340 نمایش داده شود)، قالب Tektronix (که می‌تواند توسط شبیه‌ساز پایانهٔ xterm(1) نمایش داده شود)، و خودِ قالب متفایل مستقل از دستگاه گنو. مگر اینکه type برابر با "X" باشد، یک فایل خروجی تولید شده و در خروجی استاندارد نوشته می‌شود.

حذف گزینهٔ -T معادل با مشخص کردن -T meta است. تبدیل از قالب متفایل به خودش گاهی اوقات مفید است، چرا که دو نسخه از قالب متفایل وجود دارد (گزینهٔ -O در زیر را ببینید).

فهرستی از قلم‌های موجود در هر قالب خروجی مشخص‌شده را می‌توان با گزینهٔ --help-fonts به دست آورد (پایین را ببینید). اگر قلم درخواستی در دسترس نباشد، یک قلم پیش‌فرض جایگزین آن خواهد شد. قلم پیش‌فرض برای "X"، "svg"، "ai"، "ps"، "cgm" و "fig" برابر "Helvetica"، برای "pcl" برابر "Univers" و برای "png"، "pnm"، "gif"، "hpgl"، "regis"، "tek" و "meta" برابر "HersheySerif" است.

-p n

--page-number n

تنها خروجی دادن شماره صفحهٔ n، از متفایل یا دنباله‌ای از متفایل‌ها که در حال تبدیل هستند.

متفایل‌ها می‌توانند شامل یک یا چند صفحه باشند که شماره‌گذاری آن‌ها از ۱ آغاز می‌شود. همچنین هر صفحه ممکن است شامل چندین «فریم» (frame) باشد. plot -T X، plot -T regis و plot -T tek که در زمان واقعی رسم می‌کنند، فریم‌های متوالی را با پاک کردن صفحه جدا می‌سازند. plot -T png، plot -T pnm، plot -T gif، plot -T svg، plot -T ai، plot -T ps، plot -T cgm، plot -T fig، plot -T pcl و plot -T hpgl که در زمان واقعی رسم نمی‌کنند، تنها آخرین فریم از هر صفحه چندفریمی را در خروجی می‌آورند.

رفتار پیش‌فرض در صورت عدم استفاده از -p، خروجی دادن تمام صفحات است. برای نمونه، plot -T X هر صفحه را در پنجرهٔ X مربوط به خود نمایش می‌دهد. اگر از گزینه‌های -T png، -T pnm، -T gif، -T ai یا -T fig استفاده شود، رفتار پیش‌فرض این است که تنها نخستین صفحهٔ غیرخالی را در خروجی بیاورد، چرا که فایل‌ها در آن قالب‌های خروجی تنها شامل یک صفحهٔ گرافیکی هستند.

متفایل‌های تولیدشده توسط graph(1) و plotfont(1) تنها شامل یک صفحه (صفحهٔ شماره ۱) هستند که از دو فریم تشکیل شده است: یک فریم خالی برای پاک کردن نمایشگر، و فریم دوم که شامل گرافیک است.

-s

--merge-pages

ادغام تمام صفحات نمایش‌داده‌شده در یک صفحهٔ واحد، و همچنین ادغام تمام «فریم‌ها».

این گزینه هنگام ادغام طرح‌های تک‌صفحه‌ای از منابع گوناگون با یکدیگر مفید است. برای نمونه، می‌توان از آن برای ادغام طرح‌های به‌دست‌آمده از فراخوانی‌های جداگانهٔ graph(1) استفاده کرد.

--bitmap-size bitmap_size

تنظیم اندازهٔ نمایشگر گرافیکی که طرح در آن رسم خواهد شد، بر حسب پیکسل، برابر با bitmap_size. مقدار پیش‌فرض "570x570" است. این مورد تنها برای plot -T X، plot -T png، plot -T pnm و plot -T gif که همگی نگاشت بیتی (bitmap) تولید می‌کنند، کاربرد دارد. اگر اندازهٔ پنجره را مستطیلی (غیرمربعی) انتخاب کنید، قلم‌ها در طرح به‌صورت ناهمسانگرد (anisotropically)، یعنی با ضریب‌های متفاوت در جهت‌های افقی و عمودی، مقیاس‌بندی می‌شوند. برای plot -T X، این کار به یک نمایشگر X11R6 نیاز دارد. هر قلمی که نتواند به این روش مقیاس‌بندی شود، با یک قلم مقیاس‌پذیر پیش‌فرض، مانند قلم برداری "HersheySerif" جایگزین خواهد شد..IP "" متغیر محیطی BITMAPSIZE نیز می‌تواند به همین ترتیب برای مشخص کردن اندازه پنجره استفاده شود. برای سازگاری رو به عقب، منبع X با نام Xplot.geometry می‌تواند به جای آن به کار رود.

--emulate-color option

اگر option برابر با yes باشد، هر رنگ در خروجی را با سایه مناسبی از خاکستری جایگزین می‌کند. این کار به‌ندرت مفید است، مگر هنگام استفاده از plot -T pcl جهت آماده‌سازی خروجی برای یک دستگاه PCL 5. (بسیاری از دستگاه‌های تک‌رنگ PCL 5، مانند LaserJetهای تک‌رنگ، در شبیه‌سازی رنگ به خودی خود عملکرد ضعیفی دارند.) شما همچنین می‌توانید با تنظیم متغیر محیطی EMULATE_COLOR روی "yes"، شبیه‌سازی رنگ را درخواست کنید.

--max-line-length max_line_length

حداکثر تعداد نقاطی که یک خط چندضلعی پیش از تخلیه می‌تواند داشته باشد را روی max_line_length تنظیم می‌کند. اگر این تخلیه رخ دهد، خط چندضلعی به دو یا چند زیرخط تقسیم خواهد شد، هرچند این تقسیم نباید محسوس باشد. مقدار پیش‌فرض max_line_length برابر 500 است.

دلیل تقسیم خطوط چندضلعی طولانی این است که برخی دستگاه‌های نمایش (مانند چاپگرهای قدیمی Postscript و پلاترهای قلمی HP-GL) اندازه بافر محدودی دارند. متغیر محیطی MAX_LINE_LENGTH نیز می‌تواند برای مشخص کردن حداکثر طول خط استفاده شود.

--page-size pagesize

اندازه صفحه‌ای که پلات روی آن قرار می‌گیرد را تنظیم می‌کند. این گزینه فقط مربوط به plot -T svg، plot -T ai، plot -T ps، plot -T cgm، plot -T fig، plot -T pcl و plot -T hpgl است. مقدار پیش‌فرض "letter" است که نمایانگر صفحه‌ای با ابعاد 8.5 در 11 اینچ می‌باشد. هر اندازه صفحه ISO در محدوده "a0"..."a4" یا اندازه صفحه ANSI در محدوده "a"..."e" را می‌توان مشخص کرد ("letter" نام مستعاری برای "a" و "tabloid" نام مستعاری برای "b" است). همچنین اندازه‌های "legal" و "ledger" نیز شناخته‌شده هستند. متغیر محیطی PAGESIZE نیز می‌تواند به همین ترتیب برای مشخص کردن اندازه صفحه استفاده شود.

نمایش گرافیکی که پلات در آن رسم می‌شود، به طور پیش‌فرض ناحیه‌ای مربعی خواهد بود که تقریباً تمام عرض صفحه تعیین‌شده را اشغال می‌کند. می‌توان اندازه متفاوتی را برای نمایش گرافیکی تعیین کرد. به عنوان مثال، اندازه صفحه می‌تواند به صورت "letter,xsize=4in,ysize=6in" یا "a4,xsize=5.0cm,ysize=100mm" مشخص شود. برای تمام موارد بالا به جز plot -T hpgl، نمایش گرافیکی به طور پیش‌فرض در مرکز صفحه قرار خواهد گرفت. برای تمام موارد بالا به جز plot -T svg و plot -T cgm، می‌توان موقعیت نمایش گرافیکی را با تعیین مکان گوشه پایین و چپ آن نسبت به گوشه پایین و چپ صفحه، به صورت دستی تغییر داد. برای مثال، اندازه صفحه می‌تواند به صورت "letter,xorigin=2in,yorigin=3in" یا "a4,xorigin=0.5cm,yorigin=0.5cm" مشخص شود. همچنین امکان مشخص کردن یک بردار آفست وجود دارد. برای مثال، اندازه صفحه می‌تواند به صورت "letter,xoffset=1in" یا "letter,xoffset=1in,yoffset=1.2in" یا "a4,yoffset=-1cm" مشخص شود. در قالب SVG و قالب WebCGM مشخص کردن اندازه نمایش گرافیکی امکان‌پذیر است، اما موقعیت آن خیر.

--rotation angle

نمایش گرافیکی را به میزان angle درجه می‌چرخاند. مقادیر معتبر شامل "0"، "90"، "180" و "270" هستند. "no" و "yes" به ترتیب معادل "0" و "90" می‌باشند. متغیر محیطی ROTATION نیز می‌تواند برای مشخص کردن زاویه چرخش استفاده شود..SS "گزینه‌های مقداردهی اولیه پارامترها (Parameter Initialization Options)" گزینه‌های زیر مقادیر اولیهٔ پارامترهای ترسیم را تعیین می‌کنند. با این وجود، تمام این گزینه‌ها می‌توانند توسط دستورالعمل‌های موجود در یک metafile بازنویسی شوند. در واقع، این گزینه‌ها عمدتاً هنگام ترسیم metafileهای قدیمی در قالب سنتی (پیش از GNU) plot(5) که از چنین دستورالعمل‌هایی پشتیبانی نمی‌کرد، مفید هستند.

--bg-color name

رنگ اولیهٔ پس‌زمینه را روی name تنظیم می‌کند. این گزینه تنها برای plot -T X، plot -T png، plot -T pnm، plot -T gif، plot -T svg، plot -T cgm و plot -T regis کاربرد دارد. یک نام ناشناخته، رنگ را به مقدار پیش‌فرض یعنی “white” تنظیم می‌کند. متغیر محیطی BG_COLOR نیز می‌تواند به همین ترتیب برای مشخص کردن رنگ پس‌زمینه استفاده شود.

اگر گزینهٔ -T png یا -T gif استفاده شود، به ترتیب یک فایل PNG شفاف یا یک شبه-GIF (pseudo-GIF) شفاف را می‌توان با تنظیم متغیر محیطی TRANSPARENT_COLOR روی نام رنگ پس‌زمینه تولید کرد. اگر گزینهٔ -T svg یا -T cgm به کار رود، می‌توان با تنظیم رنگ پس‌زمینه روی “none”، یک فایل خروجی بدون پس‌زمینه تولید نمود.

-f size

--font-size size

اندازهٔ قلمی را که در ابتدا برای رندر متن استفاده می‌شود، به صورت کسری از عرض نمایشگر گرافیکی روی size تنظیم می‌کند. مقدار پیش‌فرض 0.0525 است.

-F name

--font-name name

قلم اولیهٔ مورد استفاده برای متن را روی name تنظیم می‌کند. نام‌های قلم نسبت به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند. اگر قلم مشخص‌شده در دسترس نباشد، قلم پیش‌فرض استفاده خواهد شد. این‌که کدام قلم‌ها در دسترس هستند و قلم پیش‌فرض چیست، به گزینهٔ -T مشخص‌شده بستگی دارد (بالا را ببینید). فهرستی از قلم‌های موجود را می‌توان با گزینهٔ --help-fonts به دست آورد (پایین را ببینید).

-W line_width

--line-width line_width

عرض اولیهٔ خطوط را به صورت کسری از عرض نمایشگر، روی line_width تنظیم می‌کند. یک مقدار منفی نشان‌دهندهٔ استفاده از مقدار پیش‌فرض است. این مقدار به قالب وابسته است. تفسیر ضخامت خط صفر نیز به قالب وابسته است (در برخی قالب‌های خروجی، خطی با عرض صفر باریک‌ترین خط قابل ترسیم است؛ در قالب‌های دیگر، خط با عرض صفر نامرئی است).

--pen-color name

رنگ اولیهٔ قلم را روی name تنظیم می‌کند. یک نام ناشناخته، رنگ قلم را روی مقدار پیش‌فرض یعنی “black” تنظیم می‌کند..SS "گزینه‌های خروجی متافایل (Options for Metafile Output)"

گزینهٔ زیر تنها در صورتی کاربرد دارد که گزینهٔ -T نادیده گرفته شده باشد یا -T meta استفاده شود. در این حالت، خروجی plot، همانند ورودی، در قالب متافایل گرافیکی GNU خواهد بود.

-O

--portable-output

نسخهٔ قابل‌حمل (خوانا برای انسان) از قالب متافایل GNU را به‌جای نسخهٔ باینری (پیش‌فرض) در خروجی می‌نویسد. قالب نسخهٔ باینری وابسته به ماشین است.

گزینه‌های سازگاری با گذشته (Options for Backward Compatibility)

به‌طور پیش‌فرض، plot فرض می‌کند که فایل(های) ورودی‌اش در قالب نسخهٔ باینری یا نسخهٔ قابل‌حمل متافایل GNU هستند. می‌توانید مشخص کنید که ورودی به‌جای آن، در قالب سنتی متافایل گرافیکی یونیکس (پیش از GNU) باشد که در plot(5) مستند شده است. قالب سنتی متافایل گرافیکی توسط نسخه‌های پیش از GNU دستور graph(1) تولید می‌شد.

-h

--high-byte-first-input

فایل(های) ورودی در قالب باینری با نسخهٔ “بایت باارزش‌تر در ابتدا” (high byte first) متافایل سنتی در نظر گرفته می‌شوند. این گونه نامعمول است.

-l

--low-byte-first-input

فایل(های) ورودی در قالب باینری با نسخهٔ “بایت کم‌ارزش‌تر در ابتدا” (low byte first) متافایل سنتی در نظر گرفته می‌شوند. این گونه رایج‌ترین است.

-A

--ascii-input

فایل(های) ورودی در گونهٔ ASCII (خوانا برای انسان) از قالب سنتی متافایل فرض می‌شوند. در برخی از سیستم‌های یونیکس قدیمی‌تر، این گونه توسط plottoa(1) تولید می‌شد.

گزینه‌های اطلاعاتی (Informational Options)

--help

فهرستی از گزینه‌های خط فرمان را چاپ کرده و خارج می‌شود.

--help-fonts

جدولی از قلم‌های موجود را چاپ کرده و خارج می‌شود. این جدول به قالب خروجیِ مشخص‌شده با گزینهٔ -T بستگی خواهد داشت. دستورهای plot -T X، plot -T svg، plot -T ai، plot -T ps، plot -T cgm و plot -T fig هر یک از ۳۵ قلم استاندارد Postscript پشتیبانی می‌کنند. plot -T svg، plot -T pcl و plot -T hpgl از ۴۵ قلم استاندارد PCL 5 پشتیبانی می‌کنند، و دو مورد آخر از تعدادی قلم برداری Hewlett-Packard نیز پشتیبانی می‌نمایند. هر هفت مورد، همانند plot -T png، plot -T pnm، plot -T gif، plot -T regis و plot -T tek، از مجموعه‌ای شامل ۲۲ قلم برداری Hershey پشتیبانی می‌کنند. plot بدون گزینهٔ -T در اصل از هر یک از این قلم‌ها پشتیبانی می‌کند، زیرا خروجی آن باید با یک فراخوانی مجدد از plot به قالب‌های دیگر ترجمه شود.

ابزار plotfont(1) می‌تواند برای به‌دست‌آوردن جدول نویسه‌های هر قلم پشتیبانی‌شده استفاده شود.

--list-fonts

مانند --help-fonts، است اما قلم‌ها را در یک ستون فهرست می‌کند تا هدایت از طریق لوله (pipe) به برنامه‌های دیگر آسان شود. اگر هیچ قالب خروجی با گزینهٔ -T مشخص نشده باشد، مجموعهٔ کامل قلم‌های پشتیبانی‌شده فهرست می‌گردد.

--version

شماره نسخهٔ plot و بستهٔ ابزارهای رسم (plotting utilities) را چاپ کرده و خارج می‌شود..SH "محیط (ENVIRONMENT)" متغیرهای محیطی BITMAPSIZE ، PAGESIZE ، BG_COLOR ، EMULATE_COLOR ، MAX_LINE_LENGTH و ROTATION به‌ترتیب به‌عنوان پشتیبان گزینه‌های --bitmap-size، --page-size، --bg-color، --emulate-color، --max-line-length و --rotation عمل می‌کنند. سایر متغیرهای محیطی مختص به هر یک از قالب‌های خروجی خاص هستند.

plot -T X، که پنجره‌ای را روی یک نمایشگر X Window System باز کرده و در آن نقوش گرافیکی ترسیم می‌کند، متغیر محیطی DISPLAY را بررسی می‌نماید. مقدار آن مشخص‌کننده نمایشگری است که استفاده خواهد شد.

plot -T png و plot -T gif، که خروجی را به‌ترتیب در قالب PNG و شبه-GIF تولید می‌کنند، تحت تأثیر متغیر محیطی INTERLACE قرار دارند. اگر مقدار آن "yes" باشد، خروجی به‌صورت درهم‌بافته (interlaced) خواهد بود. همچنین، اگر متغیر محیطی TRANSPARENT_COLOR روی نام یک رنگ تنظیم شود، آن رنگ در خروجی به‌صورت شفاف در نظر گرفته خواهد شد.

plot -T pnm، که خروجی را در قالب portable anymap (PBM/PGM/PPM) تولید می‌کند، تحت تأثیر متغیر محیطی PNM_PORTABLE قرار دارد. اگر مقدار آن "yes" باشد، خروجی به‌جای دودویی (پیش‌فرض)، در قالبی خوانا برای انسان خواهد بود.

plot -T cgm، که خروجی را در قالب CGM (Computer Graphics Metafile) تولید می‌کند، تحت تأثیر متغیرهای محیطی CGM_MAX_VERSION و CGM_ENCODING قرار دارد. به‌طور پیش‌فرض، یک نسخه با کدگذاری دودویی از قالب CGM نسخه ۳ تولید می‌کند. برای سازگاری با نسخه‌های پیشین، می‌توان شماره نسخه را با تنظیم CGM_MAX_VERSION روی "2" یا "1" کاهش داد. صرف‌نظر از نسخه، اگر CGM_ENCODING روی "clear_text" تنظیم شده باشد، فایل CGM خروجی از کدگذاری متنی واضح و خوانا برای انسان استفاده خواهد کرد. با این حال، تنها فایل‌های CGM با کدگذاری دودویی با نمایه WebCGM مطابقت دارند.

plot -T pcl، که خروجی PCL 5 را برای چاپگرها و پلاترهای Hewlett-Packard تولید می‌کند، تحت تأثیر متغیر محیطی PCL_ASSIGN_COLORS قرار دارد. هنگام تولید خروجی PCL 5 برای یک چاپگر رنگی یا دستگاه رنگی دیگر، این متغیر باید روی "yes" تنظیم شود. این کار با دادن آزادی کامل به دستگاه خروجی در تخصیص رنگ‌ها به‌صورت داخلی به «قلم‌های منطقی» خود، بازتولید دقیق رنگ را تضمین می‌کند. اگر روی "no" باشد، دستگاه از یک مجموعه ثابت از قلم‌های رنگی استفاده کرده و رنگ‌های دیگر را با سایه‌زنی شبیه‌سازی می‌کند. مقدار پیش‌فرض "no" است؛ زیرا دستگاه‌های تک‌رنگ PCL 5 که بسیار رایج‌تر از دستگاه‌های رنگی هستند، باید برای شبیه‌سازی رنگ از سایه‌زنی استفاده کنند.

plot -T hpgl، که خروجی Hewlett-Packard Graphics Language را تولید می‌کند، تحت تأثیر چندین متغیر محیطی قرار دارد. مهم‌ترین آن‌ها HPGL_VERSION است که ممکن است روی "1"، "1.5" یا "2" (پیش‌فرض) تنظیم شود. مقدار "1" بدین معناست که خروجی باید HP-GL عمومی باشد، "1.5" بدین معناست که خروجی باید برای پلاتر گرافیکی HP7550A و پلاترهای نقشه‌کشی HP758x، HP7595A و HP7596A مناسب باشد (HP-GL با برخی افزونه‌های HP-GL/2)، و "2" یعنی خروجی باید HP-GL/2 مدرن باشد. اگر نسخه "1" یا "1.5" باشد، تنها فونت‌های دردسترس فونت‌های برداری خواهند بود و تمام خطوط با یک پهنای پیش‌فرض کشیده خواهند شد (گزینه -W کار نخواهد کرد). علاوه‌بر این، اگر نسخه "1" باشد، پر کردن منحنی‌های دلخواه با رنگ یکدست پشتیبانی نخواهد شد (البته دایره‌ها و مستطیل‌های هم‌راستا با محورهای مختصات ممکن است پر شوند).

موقعیت نمایش گرافیکی plot -T hpgl روی صفحه را می‌توان با تنظیم متغیر محیطی HPGL_ROTATE روی "yes"، به اندازه ۹۰ درجه در جهت پادساعت‌گرد (خلاف عقربه‌های ساعت) چرخاند. این چرخش با چرخشی که از طریق گزینه --rotation به دست می‌آید یکسان نیست؛ زیرا هم نمایش گرافیکی را می‌چرخاند و هم گوشه پایین-چپ آن را به سمت گوشه دیگری از صفحه جابه‌جا می‌کند. علاوه بر "no" و "yes"، مقادیر شناخته‌شده برای HPGL_ROTATE عبارتند از "0"، "90"، "180" و "270". مقادیر "no" و "yes" به‌ترتیب معادل "0" و "90" هستند. "180" و "270" تنها در صورتی پشتیبانی می‌شوند که HPGL_VERSION برابر با "2" (پیش‌فرض) باشد.

به‌طور پیش‌فرض، plot -T hpgl با یک مجموعه ثابت از قلم‌ها ترسیم خواهد کرد. اینکه کدام قلم‌ها وجود داشته باشند را می‌توان با تنظیم متغیر محیطی HPGL_PENS مشخص کرد. اگر HPGL_VERSION برابر "1" باشد، مقدار پیش‌فرض HPGL_PENS برابر "1=black" است؛ اگر HPGL_VERSION برابر "1.5" یا "2" باشد، مقدار پیش‌فرض HPGL_PENS برابر "1=black:2=red:3=green:4=yellow:5=blue:6=magenta:7=cyan" خواهد بود. قالب آن باید کاملاً واضح و خودتوضیح باشد. با تنظیم HPGL_PENS می‌توانید برای هر قلم در محدوده #1...#31 یک رنگ تعیین کنید. تمامی نام‌های رنگ شناخته‌شده توسط سامانه X Window System قابل استفاده هستند. قلم #1 باید همیشه حضور داشته باشد، هرچند لازم نیست حتماً سیاه باشد. هر قلم دیگری در محدوده #1...#31 می‌تواند حذف شود.

اگر HPGL_VERSION برابر با "2" باشد، plot -T hpgl همچنین تحت تأثیر متغیر محیطی HPGL_ASSIGN_COLORS قرار خواهد گرفت. اگر مقدار آن "yes" باشد، آن‌گاه plot -T hpgl به پالت مشخص‌شده در HPGL_PENS محدود نخواهد شد: این دستور در صورت نیاز، رنگ‌ها را به «قلم‌های منطقی» در محدوده #1...#31 اختصاص خواهد داد. مقدار پیش‌فرض "no" است زیرا به‌جز چاپگرهای رنگی LaserJet و پلاترهای DesignJet، دستگاه‌های HP-GL/2 چندانی اجازه تخصیص رنگ به قلم‌های منطقی را نمی‌دهند.

پر کردن کدر (opaque) و ترسیم خطوط سفید مرئی تنها در صورتی پشتیبانی می‌شوند که HPGL_VERSION برابر با "2" بوده و متغیر محیطی HPGL_OPAQUE_MODE روی "yes" (پیش‌فرض) تنظیم شده باشد. اگر مقدار آن "no" باشد، خطوط سفید (در صورت وجود) که به‌طور معمول با قلم #0 کشیده می‌شوند، رسم نخواهند شد. این ویژگی برای سازگاری با دستگاه‌های قدیمی‌تر HP-GL/2 در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال، پلاترهای قلمی HP-GL/2 از کدر بودن یا استفاده از قلم #0 برای رسم خطوط سفید مرئی پشتیبانی نمی‌کنند. در واقع، برخی از دستگاه‌های قدیمی‌تر HP-GL/2 ممکن است در صورت درخواست برای رسم اشیاء کدر، دچار اختلال در عملکرد شوند.

plot -T tek، که خروجی را برای یک پایانه یا شبیه‌ساز Tektronix تولید می‌کند، متغیر محیطی TERM را بررسی می‌کند. اگر مقدار TERM رشته‌ای باشد که با "xterm"، "nxterm" یا "kterm" آغاز می‌شود، نشانه این است که plot در یک شبیه‌ساز پایانه VT100 برای سامانه X Window System در حال اجرا است: یعنی نمونه‌ای از xterm(1)، nxterm(1) یا kterm(1). پیش از رسم نقوش گرافیکی، plot -T tek یک توالی گریز صادر خواهد کرد که باعث باز شدن پنجره کمکی Tektronix شبیه‌ساز پایانه می‌شود، پنجره‌ای که معمولاً پنهان است. پس از رسم نقوش گرافیکی، یک توالی گریز که کنترل را به پنجره اصلی VT100 بازمی‌گرداند صادر خواهد شد. پنجره Tektronix روی صفحه باقی خواهد ماند.

اگر مقدار TERM رشته‌ای باشد که با "kermit"، "ansi.sys" یا "nansi.sys" آغاز شود، به عنوان نشانه‌ای در نظر گرفته می‌شود که plot در شبیه‌ساز پایانه VT100 ارائه‌شده توسط نسخه MS-DOS برنامه kermit(1) در حال اجرا است. پیش از رسم نقوش گرافیکی، plot -T tek یک توالی گریز صادر می‌کند که شبیه‌ساز پایانه را به حالت Tektronix تغییر می‌دهد. همچنین، برخی از کدهای کنترلی Tektronix صادرشده توسط plot -T tek مختص به kermit خواهند بود. پشتیبانی محدودی از رنگ وجود خواهد داشت که در حالت عادی این‌گونه نیست (۱۶ رنگ «ansi.sys» پشتیبانی خواهند شد). پس از رسم نقوش گرافیکی، plot -T tek یک توالی گریز صادر خواهد کرد که شبیه‌ساز را به حالت VT100 بازمی‌گرداند. می‌توان از توالی کلید «ALT minus» به‌صورت دستی درون kermit برای جابه‌جایی میان این دو حالت استفاده کرد..SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" graph(1), pic2plot(1), tek2plot(1), plotfont(1), plot(3), plot(5), و “The GNU Plotting Utilities Manual”.