.TH PLOT 1 "Jun 2000" "FSF" "GNU Plotting Utilities"
.SH "نام (NAME)"
plot \- تبدیل متفایل‌های گنو به سایر قالب‌های گرافیکی
.\" Not all man macros define SB
.de SB
\&\fB\s-1\&\\$1 \\$2\s0\fR
..
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.B plot 
[ 
.I گزینه‌ها 
] [ 
.I فایل‌ها 
]
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.LP
دستور
.B plot
فایل‌های در قالب متفایل گنو (GNU metafile) را به دیگر قالب‌های گرافیکی تبدیل می‌کند، یا
آن‌ها را روی یک نمایشگر X Window System نمایش می‌دهد.
قالب متفایل گنو یک قالب مستقل از دستگاه برای ذخیره‌سازی داده‌های گرافیکی است.
این قالب، قالب خروجی پیش‌فرض برنامه‌های
.BR graph (1)،
.BR pic2plot (1)،
.BR tek2plot (1)
و
.BR plotfont (1)
است و جزئیات بیشتر آن در
.BR plot (5)
مستند شده است، چرا که نسخه‌ای بهبودیافته از قالب سنتی
.BR plot (5)
است که در سیستم‌های غیر گنو یافت می‌شود.
این قالب همچنین می‌تواند توسط کتابخانه خروجی گرافیک دوبعدی GNU libplot تولید شود (ببینید:
.BR plot (3)).
.LP
قالب خروجی با گزینهٔ
.BR \-T
مشخص می‌شود.
قالب‌های خروجی و انواع نمایش ممکن، همان مواردی هستند که توسط
.BR graph (1)،
.BR plotfont (1)،
.BR pic2plot (1)
و
.BR tek2plot (1)
پشتیبانی می‌شوند.
اگر فایل خروجی تولید شود، در خروجی استاندارد نوشته می‌شود.
.LP
گزینه‌ها و نام‌های فایل می‌توانند در خط فرمان به‌صورت درهم‌آمیخته قرار گیرند، اما
گزینه‌ها پیش از خوانده شدن نام‌های فایل پردازش می‌شوند.
اگر
.B \-\- 
مشاهده شود، به عنوان پایان گزینه‌ها تفسیر می‌شود.
اگر هیچ نام فایلی مشخص نشود، یا نام فایل
.B \- 
مشاهده شود، ورودی استاندارد خوانده می‌شود.
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.SS "گزینه‌های عمومی (General Options)"
.TP
.BI \-T " type"
.br
.ns
.TP
.BI \-\-output\-format " type"
انتخاب 
.I type
به عنوان قالب خروجی.
این مقدار می‌تواند "X"، "png"، "pnm"، "gif"، "svg"، "ai"، "ps"، "cgm"، "fig"،
"pcl"، "hpgl"، "regis"، "tek" یا "meta" (پیش‌فرض) باشد.
این مقادیر به‌ترتیب اشاره دارند به:
سامانه پنجرهٔ اکس (X Window System)، 
قالب PNG (Portable Network Graphics)،
قالب هرنگاشت قابل‌حمل (portable anymap format یا PBM/PGM/PPM)، 
یک قالب شبه\-GIF که
از رمزگذاری LZW استفاده نمی‌کند،
قالب برداری مقیاس‌پذیر جدید مبتنی بر XML یا SVG،
قالب مورد استفاده توسط Adobe Illustrator، Postscript یا
Encapsulated Postscript (EPS) که می‌تواند با
.BR idraw (1)
ویرایش شود،
قالب CGM (به‌طور پیش‌فرض، منطبق با نمایه WebCGM)،
قالب مورد استفاده توسط ویرایشگر ترسیم 
.BR xfig (1)، 
زبان چاپگر Hewlett\-Packard PCL 5، 
زبان گرافیکی Hewlett\-Packard (یا HPGL)، 
قالب گرافیکی ReGIS (که می‌تواند توسط شبیه‌ساز پایانهٔ
.BR dxterm (1)
یا یک پایانهٔ VT330 یا VT340 نمایش داده شود)،
قالب Tektronix (که می‌تواند توسط شبیه‌ساز پایانهٔ
.BR xterm (1)
نمایش داده شود)،
و خودِ قالب متفایل مستقل از دستگاه گنو.
مگر اینکه \fItype\fP\^ برابر با "X" باشد، یک فایل خروجی تولید شده و در خروجی استاندارد نوشته می‌شود.
.IP ""
حذف گزینهٔ 
.B \-T
معادل با مشخص کردن
.BR "\-T meta"
است.
تبدیل از قالب متفایل به خودش گاهی اوقات مفید است، چرا که
دو نسخه از قالب متفایل وجود دارد (گزینهٔ
.B \-O
در زیر را ببینید).
.IP ""
فهرستی از قلم‌های موجود در هر قالب خروجی مشخص‌شده را می‌توان با گزینهٔ
.B \-\-help\-fonts
به دست آورد (پایین را ببینید).
اگر قلم درخواستی در دسترس نباشد، یک قلم پیش‌فرض جایگزین آن خواهد شد.
قلم پیش‌فرض
برای "X"، "svg"، "ai"، "ps"، "cgm" و "fig" برابر "Helvetica"،
برای "pcl" برابر "Univers"
و برای "png"، "pnm"، "gif"، "hpgl"، "regis"، "tek" و "meta" برابر "HersheySerif" است.
.TP
.BI \-p " n"
.br
.ns
.TP
.BI \-\-page\-number " n"
تنها خروجی دادن شماره صفحهٔ 
.IR n ،
از متفایل یا دنباله‌ای از متفایل‌ها که در حال تبدیل هستند.
.IP ""
متفایل‌ها می‌توانند شامل یک یا چند صفحه باشند که شماره‌گذاری آن‌ها از ۱ آغاز می‌شود.
همچنین هر صفحه ممکن است شامل چندین «فریم» (frame) باشد.
.BR "plot \-T X" ،
.BR "plot \-T regis"
و
.BR "plot \-T tek"
که در زمان واقعی رسم می‌کنند، فریم‌های متوالی را با پاک کردن صفحه جدا می‌سازند.
.BR "plot \-T png" ،
.BR "plot \-T pnm" ،
.BR "plot \-T gif" ،
.BR "plot \-T svg" ،
.BR "plot \-T ai" ،
.BR "plot \-T ps" ،
.BR "plot \-T cgm" ،
.BR "plot \-T fig" ،
.BR "plot \-T pcl"
و
.BR "plot \-T hpgl"
که در زمان واقعی رسم نمی‌کنند، تنها آخرین فریم از هر صفحه چندفریمی را در خروجی می‌آورند.
.IP ""
رفتار پیش‌فرض در صورت عدم استفاده از \fB\-p\fP، خروجی دادن تمام صفحات است.
برای نمونه، \fBplot \-T X\fP هر صفحه را در پنجرهٔ X مربوط به خود نمایش می‌دهد.
اگر از گزینه‌های 
.BR "\-T png" ،
.BR "\-T pnm" ،
.BR "\-T gif" ،
.BR "\-T ai"
یا
.B \-T fig
استفاده شود، رفتار پیش‌فرض این است که تنها نخستین صفحهٔ غیرخالی را در خروجی بیاورد، چرا که فایل‌ها در آن قالب‌های خروجی تنها شامل یک صفحهٔ گرافیکی هستند.
.IP ""
متفایل‌های تولیدشده توسط
.BR graph (1)
و
.BR plotfont (1)
تنها شامل یک صفحه (صفحهٔ شماره ۱) هستند که از دو فریم تشکیل شده است: یک فریم خالی برای پاک کردن نمایشگر، و فریم دوم که شامل گرافیک است.
.TP
.B \-s
.br
.ns
.TP
.B \-\-merge\-pages
ادغام تمام صفحات نمایش‌داده‌شده در یک صفحهٔ واحد، و همچنین ادغام تمام «فریم‌ها».
.IP ""
این گزینه هنگام ادغام طرح‌های تک‌صفحه‌ای از منابع گوناگون با یکدیگر مفید است.
برای نمونه، می‌توان از آن برای ادغام طرح‌های به‌دست‌آمده از فراخوانی‌های جداگانهٔ
.BR graph (1)
استفاده کرد.
.TP
.BI \-\-bitmap\-size " bitmap_size"
تنظیم اندازهٔ نمایشگر گرافیکی که طرح در آن رسم خواهد شد، بر حسب پیکسل، برابر با
.IR bitmap_size .
مقدار پیش‌فرض "570x570" است.
این مورد تنها برای 
.BR "plot \-T X" ، 
.BR "plot \-T png" ، 
.BR "plot \-T pnm"
و
.BR "plot \-T gif"
که همگی نگاشت بیتی (bitmap) تولید می‌کنند، کاربرد دارد.
اگر اندازهٔ پنجره را مستطیلی (غیرمربعی) انتخاب کنید، قلم‌ها در طرح
به‌صورت ناهمسانگرد (anisotropically)، یعنی با ضریب‌های متفاوت در جهت‌های افقی و عمودی، مقیاس‌بندی می‌شوند.
برای 
.BR "plot \-T X" ، 
این کار به یک نمایشگر X11R6 نیاز دارد.
هر قلمی که نتواند به این روش مقیاس‌بندی شود، با یک قلم مقیاس‌پذیر پیش‌فرض، مانند قلم برداری "HersheySerif" جایگزین خواهد شد..IP ""
متغیر محیطی 
.SB BITMAPSIZE
نیز می‌تواند به همین ترتیب برای مشخص کردن اندازه پنجره استفاده شود.
برای سازگاری رو به عقب، منبع X با نام
.B Xplot.geometry
می‌تواند به جای آن به کار رود.
.TP
.BI \-\-emulate\-color " option"
اگر 
.I option
برابر با 
.IR yes
باشد، هر رنگ در خروجی را با سایه مناسبی از خاکستری جایگزین می‌کند. این کار به‌ندرت مفید است، مگر هنگام استفاده از
.B plot \-T pcl
جهت آماده‌سازی خروجی برای یک دستگاه PCL 5.
(بسیاری از دستگاه‌های تک‌رنگ PCL 5، مانند LaserJetهای تک‌رنگ، در شبیه‌سازی رنگ به خودی خود عملکرد ضعیفی دارند.)
شما همچنین می‌توانید با تنظیم متغیر محیطی
.SB EMULATE_COLOR
روی "yes"، شبیه‌سازی رنگ را درخواست کنید.
.TP
.BI \-\-max\-line\-length " max_line_length"
حداکثر تعداد نقاطی که یک خط چندضلعی پیش از تخلیه می‌تواند داشته باشد را روی
.I max_line_length
تنظیم می‌کند.
اگر این تخلیه رخ دهد، خط چندضلعی به دو یا چند زیرخط تقسیم خواهد شد، هرچند این تقسیم نباید محسوس باشد.
مقدار پیش‌فرض \fImax_line_length\fP\^ برابر 500 است.
.IP ""
دلیل تقسیم خطوط چندضلعی طولانی این است که برخی دستگاه‌های نمایش (مانند چاپگرهای قدیمی Postscript و پلاترهای قلمی HP-GL) اندازه بافر محدودی دارند.
متغیر محیطی 
.SB MAX_LINE_LENGTH
نیز می‌تواند برای مشخص کردن حداکثر طول خط استفاده شود.
.TP
.BI \-\-page\-size " pagesize"
اندازه صفحه‌ای که پلات روی آن قرار می‌گیرد را تنظیم می‌کند.
این گزینه فقط مربوط به
.BR "plot \-T svg" "،"
.BR "plot \-T ai" "،"
.BR "plot \-T ps" "،"
.BR "plot \-T cgm" "،"
.BR "plot \-T fig" "،"
.BR "plot \-T pcl"
و
.B "plot \-T hpgl"
است.
مقدار پیش‌فرض "letter" است که نمایانگر صفحه‌ای با ابعاد 8.5 در 11 اینچ می‌باشد.
هر اندازه صفحه ISO در محدوده "a0".\|.\|."a4" یا اندازه صفحه ANSI در محدوده "a".\|.\|."e" را می‌توان مشخص کرد ("letter" نام مستعاری برای "a" و "tabloid" نام مستعاری برای "b" است).
همچنین اندازه‌های "legal" و "ledger" نیز شناخته‌شده هستند.
متغیر محیطی
.SB PAGESIZE 
نیز می‌تواند به همین ترتیب برای مشخص کردن اندازه صفحه استفاده شود.
.IP ""
نمایش گرافیکی که پلات در آن رسم می‌شود، به طور پیش‌فرض ناحیه‌ای مربعی خواهد بود که تقریباً تمام عرض صفحه تعیین‌شده را اشغال می‌کند.
می‌توان اندازه متفاوتی را برای نمایش گرافیکی تعیین کرد.
به عنوان مثال، اندازه صفحه می‌تواند به صورت
"letter,xsize=4in,ysize=6in" یا "a4,xsize=5.0cm,ysize=100mm"
مشخص شود.
برای تمام موارد بالا به جز
.BR "plot \-T hpgl" "،"
نمایش گرافیکی به طور پیش‌فرض در مرکز صفحه قرار خواهد گرفت.
برای تمام موارد بالا به جز
.B "plot \-T svg"
و
.BR "plot \-T cgm" "،"
می‌توان موقعیت نمایش گرافیکی را با تعیین مکان گوشه پایین و چپ آن نسبت به گوشه پایین و چپ صفحه، به صورت دستی تغییر داد.
برای مثال، اندازه صفحه می‌تواند به صورت
"letter,xorigin=2in,yorigin=3in" یا "a4,xorigin=0.5cm,yorigin=0.5cm"
مشخص شود.
همچنین امکان مشخص کردن یک بردار آفست وجود دارد.
برای مثال، اندازه صفحه می‌تواند به صورت "letter,xoffset=1in"
یا "letter,xoffset=1in,yoffset=1.2in" یا "a4,yoffset=\-1cm" مشخص شود.
در قالب SVG و قالب WebCGM مشخص کردن اندازه نمایش گرافیکی امکان‌پذیر است، اما موقعیت آن خیر.
.TP
.BI \-\-rotation " angle"
نمایش گرافیکی را به میزان
.I angle
درجه می‌چرخاند.
مقادیر معتبر شامل "0"، "90"، "180" و "270" هستند.
"no" و "yes" به ترتیب معادل "0" و "90" می‌باشند.
متغیر محیطی 
.SB ROTATION
نیز می‌تواند برای مشخص کردن زاویه چرخش استفاده شود..SS "گزینه‌های مقداردهی اولیه پارامترها (Parameter Initialization Options)"
گزینه‌های زیر مقادیر اولیهٔ پارامترهای ترسیم را تعیین می‌کنند.
با این وجود، تمام این گزینه‌ها می‌توانند توسط دستورالعمل‌های موجود در یک metafile بازنویسی شوند.
در واقع، این گزینه‌ها عمدتاً هنگام ترسیم metafileهای قدیمی در قالب سنتی (پیش از GNU)
.BR plot (5)
که از چنین دستورالعمل‌هایی پشتیبانی نمی‌کرد، مفید هستند.
.TP
.BI \-\-bg\-color " name"
رنگ اولیهٔ پس‌زمینه را روی
.IR name
تنظیم می‌کند.
این گزینه تنها برای 
.BR "plot \-T X" ،
.BR "plot \-T png" ،
.BR "plot \-T pnm" ،
.BR "plot \-T gif" ،
.BR "plot \-T svg" ،
.BR "plot \-T cgm"
و
.BR "plot \-T regis"
کاربرد دارد.
یک نام ناشناخته، رنگ را به مقدار پیش‌فرض یعنی \(lqwhite\(rq تنظیم می‌کند.
متغیر محیطی
.SB BG_COLOR
نیز می‌تواند به همین ترتیب برای مشخص کردن رنگ پس‌زمینه استفاده شود.
.IP ""
اگر گزینهٔ 
.B \-T png
یا
.B \-T gif
استفاده شود، به ترتیب یک فایل PNG شفاف یا یک شبه-GIF (pseudo-GIF) شفاف را می‌توان با تنظیم متغیر محیطی
.SB TRANSPARENT_COLOR
روی نام رنگ پس‌زمینه تولید کرد.
اگر گزینهٔ 
.B \-T svg
یا
.B \-T cgm
به کار رود، می‌توان با تنظیم رنگ پس‌زمینه روی \(lqnone\(rq، یک فایل خروجی بدون پس‌زمینه تولید نمود.
.TP
.BI \-f " size"
.br
.ns
.TP
.BI \-\-font\-size " size"
اندازهٔ قلمی را که در ابتدا برای رندر متن استفاده می‌شود، به صورت کسری از عرض نمایشگر گرافیکی روی
.IR size
تنظیم می‌کند.
مقدار پیش‌فرض 0.0525 است.
.TP
.BI \-F " name"
.br
.ns
.TP
.BI \-\-font\-name " name"
قلم اولیهٔ مورد استفاده برای متن را روی
.IR name
تنظیم می‌کند.
نام‌های قلم نسبت به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند.
اگر قلم مشخص‌شده در دسترس نباشد، قلم پیش‌فرض استفاده خواهد شد.
این‌که کدام قلم‌ها در دسترس هستند و قلم پیش‌فرض چیست، به گزینهٔ \fB\-T\fP مشخص‌شده بستگی دارد (بالا را ببینید).
فهرستی از قلم‌های موجود را می‌توان با گزینهٔ
.B \-\-help\-fonts
به دست آورد (پایین را ببینید).
.TP
.BI \-W " line_width"
.br
.ns
.TP
.BI \-\-line\-width " line_width"
عرض اولیهٔ خطوط را به صورت کسری از عرض نمایشگر، روی
.IR line_width
تنظیم می‌کند.
یک مقدار منفی نشان‌دهندهٔ استفاده از مقدار پیش‌فرض است.
این مقدار به قالب وابسته است.
تفسیر ضخامت خط صفر نیز به قالب وابسته است (در برخی قالب‌های خروجی، خطی با عرض صفر باریک‌ترین خط قابل ترسیم است؛ در قالب‌های دیگر، خط با عرض صفر نامرئی است).
.TP
.BI \-\-pen\-color " name"
رنگ اولیهٔ قلم را روی
.IR name
تنظیم می‌کند.
یک نام ناشناخته، رنگ قلم را روی مقدار پیش‌فرض یعنی \(lqblack\(rq تنظیم می‌کند..SS "گزینه‌های خروجی متافایل (Options for Metafile Output)"
.LP
گزینهٔ زیر تنها در صورتی کاربرد دارد که گزینهٔ
.B \-T
نادیده گرفته شده باشد یا
.B "\-T meta"
استفاده شود.
در این حالت، خروجی
.BR plot ،
همانند ورودی، در قالب متافایل گرافیکی GNU خواهد بود.
.TP
.B \-O
.br
.ns
.TP
.B \-\-portable\-output
نسخهٔ قابل‌حمل (خوانا برای انسان) از قالب متافایل GNU را به‌جای نسخهٔ باینری (پیش‌فرض) در خروجی می‌نویسد.
قالب نسخهٔ باینری وابسته به ماشین است.
.SS "گزینه‌های سازگاری با گذشته (Options for Backward Compatibility)"
به‌طور پیش‌فرض، \fBplot\fP فرض می‌کند که فایل(های) ورودی‌اش در قالب نسخهٔ باینری یا نسخهٔ قابل‌حمل متافایل GNU هستند.
می‌توانید مشخص کنید که ورودی به‌جای آن، در قالب سنتی متافایل گرافیکی یونیکس (پیش از GNU) باشد که در
.BR plot (5)
مستند شده است.
قالب سنتی متافایل گرافیکی توسط نسخه‌های پیش از GNU دستور
.BR graph (1)
تولید می‌شد.
.TP
.B \-h
.br
.ns
.TP
.B \-\-high\-byte\-first\-input
فایل(های) ورودی در قالب باینری با نسخهٔ \(lqبایت باارزش‌تر در ابتدا\(rq (high byte first) متافایل سنتی در نظر گرفته می‌شوند.
این گونه نامعمول است.
.TP
.B \-l
.br
.ns
.TP
.B \-\-low\-byte\-first\-input
فایل(های) ورودی در قالب باینری با نسخهٔ \(lqبایت کم‌ارزش‌تر در ابتدا\(rq (low byte first) متافایل سنتی در نظر گرفته می‌شوند.
این گونه رایج‌ترین است.
.TP
.B \-A
.br
.ns
.TP
.B \-\-ascii\-input
فایل(های) ورودی در گونهٔ
.SM ASCII
(خوانا برای انسان) از قالب سنتی متافایل فرض می‌شوند.
در برخی از سیستم‌های یونیکس قدیمی‌تر، این گونه توسط
.BR plottoa (1)
تولید می‌شد.
.SS "گزینه‌های اطلاعاتی (Informational Options)"
.TP 
.B \-\-help
فهرستی از گزینه‌های خط فرمان را چاپ کرده و خارج می‌شود.
.TP
.B \-\-help\-fonts
جدولی از قلم‌های موجود را چاپ کرده و خارج می‌شود.
این جدول به قالب خروجیِ مشخص‌شده با گزینهٔ
.B \-T
بستگی خواهد داشت.
دستورهای
.BR "plot \-T X" "،"
.BR "plot \-T svg" "،"
.BR "plot \-T ai" "،"
.BR "plot \-T ps" "،"
.BR "plot \-T cgm"
و 
.B plot \-T fig
هر یک از ۳۵ قلم استاندارد Postscript پشتیبانی می‌کنند.
.BR "plot \-T svg" "،"
.BR "plot \-T pcl"
و 
.B plot \-T hpgl
از ۴۵ قلم استاندارد PCL 5 پشتیبانی می‌کنند،
و دو مورد آخر از تعدادی قلم برداری Hewlett\-Packard نیز پشتیبانی می‌نمایند.
هر هفت مورد، همانند
.BR "plot \-T png" "،"
.BR "plot \-T pnm" "،"
.BR "plot \-T gif" "،"
.BR "plot \-T regis"
و
.BR "plot \-T tek" "،"
از مجموعه‌ای شامل ۲۲ قلم برداری Hershey پشتیبانی می‌کنند.
.B plot
بدون گزینهٔ
.B \-T
در اصل از هر یک از این قلم‌ها پشتیبانی می‌کند، زیرا خروجی آن باید با یک فراخوانی مجدد از
.BR plot
به قالب‌های دیگر ترجمه شود.
.IP ""
ابزار
.BR plotfont (1)
می‌تواند برای به‌دست‌آوردن جدول نویسه‌های هر قلم پشتیبانی‌شده استفاده شود.
.TP
.B \-\-list\-fonts
مانند
.BR \-\-help\-fonts ،
است اما قلم‌ها را در یک ستون فهرست می‌کند تا هدایت از طریق لوله (pipe) به برنامه‌های دیگر آسان شود.
اگر هیچ قالب خروجی با گزینهٔ
.B \-T
مشخص نشده باشد، مجموعهٔ کامل قلم‌های پشتیبانی‌شده فهرست می‌گردد.
.TP
.B \-\-version
شماره نسخهٔ
.B plot
و بستهٔ ابزارهای رسم (plotting utilities) را چاپ کرده و خارج می‌شود..SH "محیط (ENVIRONMENT)"
متغیرهای محیطی
.SB BITMAPSIZE ،
.SB PAGESIZE ،
.SB BG_COLOR ،
.SB EMULATE_COLOR ،
.SB MAX_LINE_LENGTH
و
.SB ROTATION
به‌ترتیب به‌عنوان پشتیبان گزینه‌های
.BR \-\-bitmap\-size ،
.BR \-\-page\-size ،
.BR \-\-bg\-color ،
.BR \-\-emulate\-color ،
.BR \-\-max\-line\-length
و
.BR \-\-rotation
عمل می‌کنند.
سایر متغیرهای محیطی مختص به هر یک از قالب‌های خروجی خاص هستند.
.LP
.BR "plot \-T X" "،"
که پنجره‌ای را روی یک نمایشگر X Window System باز کرده و در آن نقوش گرافیکی ترسیم می‌کند، متغیر محیطی
.SB DISPLAY
را بررسی می‌نماید.
مقدار آن مشخص‌کننده نمایشگری است که استفاده خواهد شد.
.LP
.BR "plot \-T png"
و
.BR "plot \-T gif" "،"
که خروجی را به‌ترتیب در قالب PNG و شبه-GIF تولید می‌کنند، تحت تأثیر متغیر محیطی
.SB INTERLACE
قرار دارند.
اگر مقدار آن "yes" باشد، خروجی به‌صورت درهم‌بافته (interlaced) خواهد بود.
همچنین، اگر متغیر محیطی
.SB TRANSPARENT_COLOR
روی نام یک رنگ تنظیم شود، آن رنگ در خروجی به‌صورت شفاف در نظر گرفته خواهد شد.
.LP
.BR "plot \-T pnm" "،"
که خروجی را در قالب portable anymap (PBM/PGM/PPM) تولید می‌کند، تحت تأثیر متغیر محیطی
.SB PNM_PORTABLE
قرار دارد.
اگر مقدار آن "yes" باشد، خروجی به‌جای دودویی (پیش‌فرض)، در قالبی خوانا برای انسان خواهد بود.
.LP
.BR "plot \-T cgm" "،"
که خروجی را در قالب CGM (Computer Graphics Metafile) تولید می‌کند، تحت تأثیر متغیرهای محیطی
.SB CGM_MAX_VERSION
و
.SB CGM_ENCODING
قرار دارد.
به‌طور پیش‌فرض، یک نسخه با کدگذاری دودویی از قالب CGM نسخه ۳ تولید می‌کند.
برای سازگاری با نسخه‌های پیشین، می‌توان شماره نسخه را با تنظیم
.SB CGM_MAX_VERSION
روی "2" یا "1" کاهش داد.
صرف‌نظر از نسخه، اگر
.SB CGM_ENCODING
روی "clear_text" تنظیم شده باشد، فایل CGM خروجی از کدگذاری متنی واضح و خوانا برای انسان استفاده خواهد کرد.
با این حال، تنها فایل‌های CGM با کدگذاری دودویی با نمایه WebCGM مطابقت دارند.
.LP
.BR "plot \-T pcl" "،"
که خروجی PCL 5 را برای چاپگرها و پلاترهای Hewlett\-Packard تولید می‌کند، تحت تأثیر متغیر محیطی
.SB PCL_ASSIGN_COLORS
قرار دارد.
هنگام تولید خروجی PCL 5 برای یک چاپگر رنگی یا دستگاه رنگی دیگر، این متغیر باید روی "yes" تنظیم شود.
این کار با دادن آزادی کامل به دستگاه خروجی در تخصیص رنگ‌ها به‌صورت داخلی به «قلم‌های منطقی» خود، بازتولید دقیق رنگ را تضمین می‌کند.
اگر روی "no" باشد، دستگاه از یک مجموعه ثابت از قلم‌های رنگی استفاده کرده و رنگ‌های دیگر را با سایه‌زنی شبیه‌سازی می‌کند.
مقدار پیش‌فرض "no" است؛ زیرا دستگاه‌های تک‌رنگ PCL 5 که بسیار رایج‌تر از دستگاه‌های رنگی هستند، باید برای شبیه‌سازی رنگ از سایه‌زنی استفاده کنند.
.LP
.BR "plot \-T hpgl" "،"
که خروجی Hewlett\-Packard Graphics Language را تولید می‌کند، تحت تأثیر چندین متغیر محیطی قرار دارد.
مهم‌ترین آن‌ها
.SB HPGL_VERSION
است که ممکن است روی "1"، "1.5" یا "2" (پیش‌فرض) تنظیم شود.
مقدار "1" بدین معناست که خروجی باید HP-GL عمومی باشد، "1.5" بدین معناست که خروجی باید برای پلاتر گرافیکی HP7550A و پلاترهای نقشه‌کشی HP758x، HP7595A و HP7596A مناسب باشد (HP-GL با برخی افزونه‌های HP-GL/2)، و "2" یعنی خروجی باید HP-GL/2 مدرن باشد.
اگر نسخه "1" یا "1.5" باشد، تنها فونت‌های دردسترس فونت‌های برداری خواهند بود و تمام خطوط با یک پهنای پیش‌فرض کشیده خواهند شد (گزینه
.B \-W
کار نخواهد کرد).
علاوه‌بر این، اگر نسخه "1" باشد، پر کردن منحنی‌های دلخواه با رنگ یکدست پشتیبانی نخواهد شد (البته دایره‌ها و مستطیل‌های هم‌راستا با محورهای مختصات ممکن است پر شوند).
.LP
موقعیت نمایش گرافیکی
.B plot \-T hpgl
روی صفحه را می‌توان با تنظیم متغیر محیطی
.SB HPGL_ROTATE
روی "yes"، به اندازه ۹۰ درجه در جهت پادساعت‌گرد (خلاف عقربه‌های ساعت) چرخاند.
این چرخش با چرخشی که از طریق گزینه
.B \-\-rotation
به دست می‌آید یکسان نیست؛ زیرا هم نمایش گرافیکی را می‌چرخاند و هم گوشه پایین-چپ آن را به سمت گوشه دیگری از صفحه جابه‌جا می‌کند. علاوه بر "no" و "yes"، مقادیر شناخته‌شده برای
.SB HPGL_ROTATE
عبارتند از "0"، "90"، "180" و "270".
مقادیر "no" و "yes" به‌ترتیب معادل "0" و "90" هستند.
"180" و "270" تنها در صورتی پشتیبانی می‌شوند که
.SB HPGL_VERSION
برابر با "2" (پیش‌فرض) باشد.
.LP
به‌طور پیش‌فرض،
.B plot \-T hpgl
با یک مجموعه ثابت از قلم‌ها ترسیم خواهد کرد.
اینکه کدام قلم‌ها وجود داشته باشند را می‌توان با تنظیم متغیر محیطی
.SB HPGL_PENS
مشخص کرد.
اگر
.SB HPGL_VERSION
برابر "1" باشد، مقدار پیش‌فرض
.SB HPGL_PENS
برابر "1=black" است؛ اگر
.SB HPGL_VERSION
برابر "1.5" یا "2" باشد، مقدار پیش‌فرض
.SB HPGL_PENS
برابر "1=black:2=red:3=green:4=yellow:5=blue:6=magenta:7=cyan" خواهد بود.
قالب آن باید کاملاً واضح و خودتوضیح باشد.
با تنظیم
.SB HPGL_PENS
می‌توانید برای هر قلم در محدوده #1.\|.\|.#31 یک رنگ تعیین کنید.
تمامی نام‌های رنگ شناخته‌شده توسط سامانه X Window System قابل استفاده هستند.
قلم #1 باید همیشه حضور داشته باشد، هرچند لازم نیست حتماً سیاه باشد.
هر قلم دیگری در محدوده #1.\|.\|.#31 می‌تواند حذف شود.
.LP
اگر
.SB HPGL_VERSION
برابر با "2" باشد،
.B plot \-T hpgl
همچنین تحت تأثیر متغیر محیطی
.SB HPGL_ASSIGN_COLORS
قرار خواهد گرفت.
اگر مقدار آن "yes" باشد، آن‌گاه
.B plot \-T hpgl
به پالت مشخص‌شده در
.SB HPGL_PENS
محدود نخواهد شد: این دستور در صورت نیاز، رنگ‌ها را به «قلم‌های منطقی» در محدوده #1.\|.\|.#31 اختصاص خواهد داد.
مقدار پیش‌فرض "no" است زیرا به‌جز چاپگرهای رنگی LaserJet و پلاترهای DesignJet، دستگاه‌های HP-GL/2 چندانی اجازه تخصیص رنگ به قلم‌های منطقی را نمی‌دهند.
.LP
پر کردن کدر (opaque) و ترسیم خطوط سفید مرئی تنها در صورتی پشتیبانی می‌شوند که
.SB HPGL_VERSION
برابر با "2" بوده و متغیر محیطی
.SB HPGL_OPAQUE_MODE
روی "yes" (پیش‌فرض) تنظیم شده باشد.
اگر مقدار آن "no" باشد، خطوط سفید (در صورت وجود) که به‌طور معمول با قلم #0 کشیده می‌شوند، رسم نخواهند شد.
این ویژگی برای سازگاری با دستگاه‌های قدیمی‌تر HP-GL/2 در نظر گرفته شده است.
به عنوان مثال، پلاترهای قلمی HP-GL/2 از کدر بودن یا استفاده از قلم #0 برای رسم خطوط سفید مرئی پشتیبانی نمی‌کنند.
در واقع، برخی از دستگاه‌های قدیمی‌تر HP-GL/2 ممکن است در صورت درخواست برای رسم اشیاء کدر، دچار اختلال در عملکرد شوند.
.LP
.BR "plot \-T tek" "،"
که خروجی را برای یک پایانه یا شبیه‌ساز Tektronix تولید می‌کند، متغیر محیطی
.SB TERM
را بررسی می‌کند.
اگر مقدار
.SB TERM
رشته‌ای باشد که با "xterm"، "nxterm" یا "kterm" آغاز می‌شود، نشانه این است که
.B plot
در یک شبیه‌ساز پایانه VT100 برای سامانه X Window System در حال اجرا است: یعنی نمونه‌ای از
.BR xterm (1)،
.BR nxterm (1)
یا
.BR kterm (1).
پیش از رسم نقوش گرافیکی،
.B plot \-T tek
یک توالی گریز صادر خواهد کرد که باعث باز شدن پنجره کمکی Tektronix شبیه‌ساز پایانه می‌شود، پنجره‌ای که معمولاً پنهان است.
پس از رسم نقوش گرافیکی، یک توالی گریز که کنترل را به پنجره اصلی VT100 بازمی‌گرداند صادر خواهد شد.
پنجره Tektronix روی صفحه باقی خواهد ماند.
.LP
اگر مقدار
.SB TERM
رشته‌ای باشد که با
"kermit"، "ansi.sys" یا "nansi.sys" آغاز شود، به عنوان نشانه‌ای در نظر گرفته می‌شود که
.B plot
در شبیه‌ساز پایانه VT100 ارائه‌شده توسط نسخه MS-DOS برنامه
.BR kermit (1)
در حال اجرا است.
پیش از رسم نقوش گرافیکی، \fBplot \-T tek\fP یک توالی گریز صادر می‌کند که شبیه‌ساز پایانه را به حالت Tektronix تغییر می‌دهد.
همچنین، برخی از کدهای کنترلی Tektronix صادرشده توسط \fBplot \-T tek\fP مختص به \fBkermit\fP خواهند بود.
پشتیبانی محدودی از رنگ وجود خواهد داشت که در حالت عادی این‌گونه نیست (۱۶ رنگ «ansi.sys» پشتیبانی خواهند شد).
پس از رسم نقوش گرافیکی، \fBplot \-T tek\fP یک توالی گریز صادر خواهد کرد که شبیه‌ساز را به حالت VT100 بازمی‌گرداند.
می‌توان از توالی کلید «ALT minus» به‌صورت دستی درون \fBkermit\fP برای جابه‌جایی میان این دو حالت استفاده کرد..SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.BR graph (1),
.BR pic2plot (1),
.BR tek2plot (1),
.BR plotfont (1),
.BR plot (3),
.BR plot (5),
و \(lqThe GNU Plotting Utilities Manual\(rq.
.SH "نویسندگان (AUTHORS)"
.B plot
توسط Robert S. Maier (\fBrsm@math.arizona.edu\fP) نوشته شده است.
.SH "گزارش باگ‌ها (BUGS)"
گزارش باگ‌ها را به
.B bug\-gnu\-utils@gnu.org
ایمیل کنید.