FLUXBOX(1) Fluxbox Manual FLUXBOX(1)

fluxbox - یک مدیر پنجره سبک برای سیستم پنجره‌ای X

fluxbox [-rc rcfile] [-no-slit] [-no-toolbar] [-log logfile] [-display display] [-screen all|scr,scr...] [-verbose] [-sync]

fluxbox [-v | -version] | [-h | -help] | [-i | -info] | [-list-commands]

fluxbox(1) یک مدیر پنجره (Window Manager) است. به این ترتیب، تزئینات قابل پیکربندی پنجره، یک منوی ریشه برای اجرای برنامه‌ها و یک نوار ابزار که نام فضای کاری فعلی، مجموعه‌ای از نام‌های برنامه‌ها و زمان کنونی را نشان می‌دهد، فراهم می‌کند. همچنین یک منوی فضای کاری برای افزودن یا حذف فضاهای کاری وجود دارد.

فلاکس‌باکس می‌تواند پنجره‌ها را در نوار ابزار آیکون (یا کمینه/مینیمایز) کند؛ با یک کلیک آن‌ها دوباره ظاهر می‌شوند. دوبار کلیک روی نوار عنوان پنجره، آن را کرکره‌ای (shade) می‌کند؛ یعنی پنجره جمع شده و تنها نوار عنوان آن قابل مشاهده باقی می‌ماند.

همچنین دو ناحیه وجود دارد که معمولاً توسط برنامک‌های کوچک (اپلت‌ها) استفاده می‌شوند: ‘اسلیت (slit)’ می‌تواند برای اتصال (داک) برنامه‌های کوچک استفاده شود؛ برای نمونه بیشتر ابزارهای “bbtools” و “Window Maker dockapps” می‌توانند از اسلیت استفاده کنند، و ‘systray (سینی سیستم)’ که در نوار ابزار قرار دارد از آیکون‌های استاندارد سینی سیستم که توسط برخی برنامه‌ها ارائه می‌شوند پشتیبانی می‌کند.

فلاکس‌باکس از کلاس گرافیکی اختصاصی خود برای ترسیم بی‌درنگ تصاویر استفاده می‌کند. با استفاده از فایل‌های سبک (style)، می‌توانید ظاهر میزکار خود را با جزئیات دقیق تعیین کنید. سبک‌های fluxbox با سبک‌های Blackbox نسخه 0.65 یا نسخه‌های قدیمی‌تر سازگار هستند، بنابراین کاربرانی که مهاجرت می‌کنند همچنان می‌توانند از تم‌های محبوب کنونی خود استفاده نمایند.

بیشتر عملکردهای پیش‌فرض صفحه‌کلید و دکمه‌های ماوس که در این راهنما ذکر شده‌اند را می‌توان در فایل ‘keys’ تغییر داد و پیکربندی کرد. این فایل پیکربندی قدرتمند همچنین می‌تواند برای خودکارسازی تقریباً هر عملی که می‌خواهید انجام دهید، از اجرای برنامه‌ها تا جابه‌جایی پنجره‌ها در صفحه نمایش، استفاده شود. برای جزئیات به fluxbox-keys(5) مراجعه کنید.

فلاکس‌باکس همچنین می‌تواند ویژگی‌های خاصی از پنجره‌های برنامه‌های جداگانه را به خاطر بسپارد و در دفعه بعدی که پنجره باز می‌شود این تنظیمات را بازیابی کند. برای جزئیات به fluxbox-apps(5) مراجعه کنید.

فلاکس‌باکس از اکثر مشخصات راهنمایی‌های توسعه‌یافته مدیر پنجره (EWMH) و همچنین استانداردهای متعدد دیگر Window Hinting پشتیبانی می‌کند. این به تمامی مدیران پنجره سازگار اجازه می‌دهد تا رابط مشترکی برای ویژگی‌های استاندارد مورد استفاده برنامه‌ها و ابزارهای میزکار ارائه دهند.

-display display

اجرای fluxbox بر روی نمایشگر (display) مشخص‌شده. برنامه‌هایی که توسط fluxbox آغاز می‌شوند نیز متغیر محیطی DISPLAY را به اشتراک خواهند گذاشت.

-h, -help

نمایش گزینه‌های خط فرمان.

-i, -info

نمایش اطلاعات مفید در خصوص مقادیر پیش‌فرض و گزینه‌های کامپایل‌شده.

-log logfile

اجرای fluxbox با این گزینه فایلی را برای ثبت رویدادها (لاگ) تعیین می‌کند.

-no-slit

عدم استفاده از محفظه برنامه‌های داک (Slit).

-no-toolbar

عدم استفاده از نوار ابزار.

-rc rcfile

استفاده از یک فایل پیکربندی متفاوت به جای فایل پیش‌فرض ~/.fluxbox/init.

-v, -version

نمایش نسخه نصب‌شده fluxbox.

-screen all|scr,scr...

اجرا فقط روی صفحه‌های نمایش مشخص‌شده یا همه صفحه‌ها (به‌طور پیش‌فرض).

-verbose

چاپ اطلاعات بیشتر در طول فرآیند اجرا.

-sync

همگام‌سازی با سرور X به منظور اشکال‌زدایی (دیباگ).

-list-commands

فهرست کردن تمامی دستورات داخلی موجود.

fluxbox(1) همراه با برنامه‌ای به نام startfluxbox(1) عرضه می‌شود که معمولاً در محل نصب fluxbox قرار دارد. این اسکریپت گزینه‌ها و متغیرهای زیادی را در اختیار شما قرار می‌دهد که می‌توان هنگام شروع fluxbox تنظیم کرد. برای فراخوانی واقعی fluxbox و شروع استفاده از آن، باید “exec startfluxbox” را به عنوان آخرین دستور اجراشده در فایل ~/.xinitrc خود قرار دهید. با این فرض که مسیر fluxbox(1) و startfluxbox(1) در متغیر $PATH پوسته شما قرار دارد. همچنین توجه داشته باشید که ممکن است لازم باشد فایل ~/.xinitrc را بسازید یا بسته به پیکربندی X شما، از ~/.xsession استفاده شود. برخی از مدیران ورود گرافیکی X مانند gdm(1) یا kdm(1) ممکن است به سادگی یک نشست “Fluxbox” را بدون نیاز به تغییر هیچ تنظیمی برای شما فراهم کنند.

با استفاده از دستور fluxbox -i می‌توانید مقادیر پیش‌فرض مورد استفاده fluxbox(1) را مشاهده کنید. این‌ها مواردی هستند که fluxbox در هنگام راه‌اندازی به دنبال آن‌ها می‌گردد. در فهرست “Defaults:” مسیر یک فایل منو را خواهید دید؛ اینجاست که می‌توانید یک فایل منوی سراسری سیستم برای کاربران خود فراهم کنید.

در هنگام خروج یا راه‌اندازی مجدد، fluxbox پیش‌فرض‌های کاربر را در فایل ~/.fluxbox/init ذخیره می‌کند. منابع (تنظیمات) موجود در این فایل را می‌توان به صورت دستی نیز ویرایش کرد؛ برای جزئیات بیشتر به بخش RESOURCES مراجعه کنید. fluxbox(1) همچنین ابزارهای زیادی برای ویرایش این موارد دارد؛ پس از شروع fluxbox منوی اصلی را بررسی کنید تا روش‌های مختلف مدیریت نشست خود را بیابید.

هنگام استفاده از fluxbox برای نخستین بار، کاربرانی که بیشتر به محیط‌های رومیزی کامل مانند KDE یا Gnome عادت دارند ممکن است از خلوت بودن صفحه نمایش کمی شگفت‌زده شوند. fluxbox برای سریع و قدرتمند بودن طراحی شده است، بنابراین ممکن است کمی زمان ببرد تا به آن عادت کنید — با این حال، نتیجه آن ارزشمند است.

در این بخش، خلاصه‌ای سریع از موارد متداول ارائه می‌دهیم. با این وجود، توصیه می‌کنیم برای درک بهتر کارهایی که می‌توانید با fluxbox انجام دهید، به بخش‌های ارجاع‌شده این راهنما مراجعه کنید.

بلافاصله پس از راه‌اندازی میزکار fluxbox معمولاً فقط یک چیز را مشاهده خواهید کرد: نوار ابزار. اگر در جایی از میزکار کلیک راست (دکمه ۳ ماوس) کنید، می‌توانید به منوی ریشه دسترسی پیدا کنید. کلیک وسط (دکمه ۲ ماوس) روی میزکار منوی فضای کاری را به شما نشان می‌دهد.

از منوی ریشه (RootMenu) می‌توانید برنامه‌ها را اجرا کرده و fluxbox را پیکربندی کنید. منوی فضای کاری (WorkspaceMenu) تمامی پنجره‌ها و فضاهای کاری که در آن‌ها قرار دارند را نشان می‌دهد. برای چگونگی سفارشی‌سازی این منوها به بخش MENUS مراجعه کنید.

نوار ابزار شامل هر ترکیبی از ابزارهای زیر است، که به طور پیش‌فرض به این ترتیب چیده شده‌اند:

•نام فضای کاری (Workspace Name): نام فضای کاری قابل مشاهده فعلی
•فلش‌های فضای کاری (Workspace Arrows): فضای کاری قبلی/بعدی
•نوار آیکون (Iconbar): فهرست پنجره‌های مدیریت‌شده توسط fluxbox
•فلش‌های پنجره (Window Arrows): پنجره برنامه قبلی/بعدی
•سینی سیستم (System Tray): ناحیه قرارگیری برنامک‌ها
•ساعت (Clock): تاریخ و زمان
•Button.<name>: یک دکمه عمومی با برچسب و عملکردهای ماوس سفارشی‌شدنی

محتوا و رفتار نوار ابزار قابل پیکربندی است؛ برای جزئیات به بخش TOOLBAR مراجعه کنید.

در ابتدا قادر به دیدن اسلیت نخواهید بود. اسلیت آنجاست، اما هنوز استفاده نمی‌شود، که ممکن است در ابتدا برخی افراد را سردرگم کند. آن را به عنوان یک داک تصور کنید که در آن می‌توانید برنامه‌های کوچک‌تر را قرار دهید. اگر به تصویرهای موجود در وب‌سایت رسمی fluxbox نگاه کرده باشید، متوجه برنامه‌های کوچکی در لبه برخی از صفحه‌ها شده‌اید. این‌ها به احتمال زیاد برنامه‌های متصل‌شده در اسلیت بوده‌اند. برای یادگیری بیشتر در مورد اسلیت، بخش کامل SLIT در زیر گزینه‌های پیش روی شما را با جزئیات شرح می‌دهد.

مدیر پنجره fluxbox لایه‌های زیر را (از بالاترین به پایین‌ترین) مدیریت می‌کند:

•بالای داک (Above Dock)
•داک (Dock)
•بالا (Top)
•عادی (Normal)
•پایین (Bottom)
•میزکار (Desktop)

پنجره‌های واقع در یک لایه بالاتر همواره بالاتر از پنجره‌های لایه پایین‌تر نمایش داده می‌شوند. این لایه‌ها را می‌توان روی پنجره‌های برنامه‌ها، اسلیت یا نوار ابزار اعمال کرد. می‌توانید برنامه‌ها را با مشخص کردن در فایل ‘apps’ یا از طریق منوی پنجره (WindowMenu) به یک لایه خاص اختصاص دهید. فایل ‘apps’ را در fluxbox-apps(5) بررسی می‌کنیم. منوی پنجره را در بخش MENUS بررسی می‌کنیم. لایه‌ها را با جزئیات بیشتر در بخش LAYERS بررسی خواهیم کرد.

پنجره‌ای که فوکوس را در اختیار دارد، پنجره‌ای است که رویدادهای کلید و ماوس را دریافت می‌کند. مدل فوکوس از طریق منوی پیکربندی (Configuration) واقع در منوی ریشه قابل انتخاب است. انواع مختلف فوکوس را در بخش FOCUS MODEL در زیر بررسی خواهیم کرد.

کلیک چپ (دکمه ۱ ماوس) روی هر قسمت از حاشیه پنجره آن را بالا می‌آورد. کشیدن ماوس (Drag) پنجره را به بخش دیگری از صفحه نمایش منتقل می‌کند. کلیک راست و کشیدن روی حاشیه، اندازه پنجره را تغییر می‌دهد. کشیدن دستگیره‌های تغییر اندازه در گوشه‌های چپ و راست پایین پنجره نیز اندازه پنجره را تغییر می‌دهد. کلیک وسط روی حاشیه یا نوار عنوان فوراً پنجره را به لایه پایین‌تر می‌برد. کلیک راست روی نوار عنوان منوی پنجره (Window menu) را باز می‌کند. دستورات ویژه این منو در بخش منوی پنجره (Window Menu) با جزئیات بررسی شده‌اند.

مدیر پنجره fluxbox امکان ‘گروه‌بندی’ پنجره‌ها را با کلیک وسط و نگه داشتن روی زبانه پنجره و کشیدن آن روی پنجره دیگر فراهم می‌کند. این قابلیت ‘زبانه زدن (tabbing)’ به شما امکان می‌دهد چندین برنامه را در یک مکان روی صفحه قرار دهید و چندین عملیات (مانند جابه‌جایی یا تغییر اندازه) را روی تمام پنجره‌های گروه انجام دهید. به طور پیش‌فرض، زبانه‌ها دقیقاً بالای پنجره قرار دارند، اما می‌توان آن‌ها را در نوار عنوان جاسازی کرد یا به مکان‌های دیگر در بیرون پنجره منتقل نمود. پیکربندی این موارد در بخش گزینه‌های زبانه (TAB OPTIONS) بررسی شده است.

همچنین می‌توانید با استفاده از فایل ‘apps’ گروه‌بندی خودکار را تنظیم کنید. برای جزئیات به بخش GROUP SECTIONS در fluxbox-apps(5) مراجعه نمایید.

تعدادی کلید میانبر به طور پیش‌فرض تنظیم شده‌اند که می‌توان آن‌ها را با صفحه‌کلید برای تقریباً هر کاری که تصورش را بکنید پیکربندی و گسترش داد. برای جزئیات در مورد نحوه انجام این کار به fluxbox-keys(5) مراجعه کنید.

کلیدها و عملکردهای پیش‌فرضی که توسط fluxbox تنظیم شده‌اند عبارتند از:

کلیک‌های ماوس روی فضای خالی میزکار:

•کلیک چپ (دکمه ۱): پنهان کردن تمام منوهای fluxbox
•کلیک وسط (دکمه ۲): نمایش منوی فضای کاری (Workspace Menu)
•کلیک راست (دکمه ۳): نمایش منوی ریشه (Root Menu)
•چرخ ماوس (اسکرول) (دکمه‌های ۴ و ۵): رفتن به فضای کاری قبلی/بعدی

حرکات ماوس روی یک پنجره:

•ALT+Drag کلیک چپ در هر نقطه از پنجره باعث جابه‌جایی پنجره می‌شود.
•ALT+Drag کلیک راست در هر نقطه از پنجره اندازه پنجره را تغییر می‌دهد.
•ALT+کلیک وسط در هر نقطه از پنجره باعث پایین بردن پنجره جاری به زیر سایر پنجره‌ها می‌شود.

حرکات ماوس روی نوار عنوان پنجره:

•CTRL+Drag کلیک چپ روی نوار عنوان پنجره به شما امکان می‌دهد آن را کشیده و به گروه زبانه‌ای پنجره دیگر پیوست کنید
•دوبار کلیک چپ روی نوار عنوان پنجره باعث کرکره‌ای (shade) شدن پنجره می‌شود
•کلیک وسط روی نوار عنوان پنجره باعث پایین رفتن پنجره به زیر سایر پنجره‌ها می‌شود
•کلیک راست روی نوار عنوان پنجره باعث باز شدن منوی پنجره (Window Menu) می‌شود

حرکات ماوس روی نوار ابزار:

•چرخ ماوس (اسکرول) روی نوار ابزار در میان پنجره‌ها پیمایش می‌کند

کلیدهای میانبر صفحه‌کلید:

ترکیب‌های کلیدهای میانبر:

•ALT+Tab / ALT+Shift+Tab: پیمایش در میان پنجره‌ها
•WIN+Tab / WIN+Shift+Tab: پیمایش در میان زبانه‌ها
•WIN+1 - WIN+9: انتخاب زبانه یکم تا نهم در پنجره فعلی
•ALT+F1: اجرای xterm(1) برای باز کردن ترمینال جدید
•ALT+F2: اجرای fbrun(1) برای باز کردن پنجره کوچک “اجرای برنامه”
•ALT+F4: بستن پنجره فعلی
•ALT+F5: بستن اجباری (Kill) پنجره فعلی (مشابه xkill(1))
•ALT+F9: کمینه کردن (آیکون کردن) پنجره فعلی
•ALT+F10: بیشینه کردن (Maximize) پنجره فعلی
•ALT+F11: تمام‌صفحه کردن پنجره فعلی
•ALT+Space: باز کردن منوی پنجره (Window Menu)
•CTRL+ALT+Del: خروج از fluxbox (خروج از نشست)
•CTRL+ALT+Left / CTRL+ALT+Right: رفتن به فضای کاری قبلی/بعدی
•WIN+Left / WIN+Right: فرستادن پنجره فعلی به فضای کاری قبلی/بعدی بدون ترک این فضای کاری
•CTRL+WIN+Left / CTRL+WIN+Right: بردن پنجره فعلی به فضای کاری قبلی/بعدی و جابه‌جایی به آن فضای کاری
•CTRL+F1 - CTRL+F12: رفتن به فضای کاری یکم تا دوازدهم
•WIN+F1 - WIN+F12: فرستادن پنجره فعلی به یک فضای کاری مشخص
•CTRL+WIN+F1 - CTRL+WIN+F12: بردن پنجره فعلی به یک فضای کاری مشخص (به همراه جابه‌جایی کاربر)

مدیر پنجره fluxbox امکانات منوی جهنده (popup) را فراهم می‌کند که توسط انواع مختلفی از منوهای بومی استفاده می‌شود.

هنگامی که یک منو باز است، می‌توانید روی آیتم‌ها با ماوس کلیک کنید تا فعال شوند. برخی از آیتم‌های خاص منو بسته به دکمه ماوسی که استفاده می‌کنید کمی متفاوت عمل می‌کنند، اما در حالت عادی کلیک چپ (دکمه ۱) استفاده می‌شود.

همچنین می‌توانید از کلیدهای جهت‌نمای صفحه‌کلید برای ناوبری استفاده کنید، یا حتی چند حرف اول برچسب مورد نظر را برای انتخاب آن تایپ کرده و کلید “enter” را برای فعال‌سازی آن فشار دهید.

به طور معمول، فعال کردن یک آیتم منو باید منو را ببندد. همچنین می‌توانید روی عنوان یک منو کلیک راست کنید یا کلید “esc” را فشار دهید تا بدون فعال کردن هیچ آیتمی بسته شود.

منوی ریشه جایی است که می‌توانید برنامه‌های پرکاربرد را اجرا کنید و جنبه‌های مختلف fluxbox را با کلیک بر روی گزینه‌ها تغییر دهید. این منو به طور پیش‌فرض با کلیک راست روی قسمت خالی میزکار باز می‌شود.

محتویات این منو قابل پیکربندی است؛ برای جزئیات به fluxbox-menu(5) مراجعه کنید.

منوی پیش‌فرض، که توسط دستور “fluxbox-generate_menu” ایجاد می‌شود، شامل منوهایی برای برنامه‌های نصب‌شده و همچنین یک گزینه ویژه “منوی Fluxbox” با آیتم‌های مشروح زیر است:

Configure

سطح بعدی زیر این منو جایی است که می‌توانید منابع خاصی را تنظیم کرده و سفارشی‌سازی ظاهر و رفتار میزکار خود را آغاز کنید. برای جزئیات بیشتر به بخش منوی پیکربندی (Configure Menu) در زیر مراجعه کنید.

System Styles

در این بخش سبک‌های استاندارد فهرست شده‌اند. می‌توانید با کلیک بر روی هر یک از آن‌ها، آن سبک را انتخاب کنید و بلافاصله اعمال خواهد شد. سبک‌های سیستمی در یک نصب پیش‌فرض در مسیر /usr/share/fluxbox/styles/ قرار دارند. به یاد داشته باشید که می‌توانید این مسیر را با دستور fluxbox -i بررسی کنید.

User Styles

در اینجا سبک‌های سفارشی شما فهرست شده‌اند. این بخش هر سبکی را از مسیر ~/.fluxbox/styles/ فهرست می‌کند، که ممکن است سبک‌هایی باشند که از اینترنت دریافت کرده‌اید، یا سبک‌های سفارشی خودتان، به شرطی که از استانداردهای شرح‌داده‌شده در fluxbox-style(5) پیروی کنند.

Workspace List

این همان منوی فضای کاری (Workspace Menu) است که در زیر به تفصیل شرح داده شده است.

Tools

ابزارهای مختلفی که می‌توانید استفاده کنید در اینجا فهرست شده‌اند. می‌توانید نام فضای کاری خود را تغییر دهید، برنامه‌ها را از خط فرمان اجرا کنید یا منوی خود را مجدداً بازتولید نمایید.

Window Managers

به شما امکان می‌دهد مدیر پنجره خود را تغییر دهید. (تنها در صورتی نمایش داده می‌شود که سایر مدیران پنجره یا محیط‌های رومیزی نصب باشند.)

Lock Screen

در صورتی که یک برنامه قفل‌کننده مناسب در سیستم شناسایی شده باشد، صفحه را قفل می‌کند.

Fluxbox Command

یک خط فرمان کوچک ظاهر می‌شود که می‌توانید یک دستور fluxbox در آن وارد کنید. این دستورات مشابه همان دستوراتی هستند که در fluxbox-keys(5) به تفصیل بیان شده‌اند.

Reload config

از این گزینه برای بارگذاری مجدد فایل‌های پیکربندی fluxbox استفاده کنید. پس از ویرایش فایل ‘keys’، فایل ‘init’، یا سبک فعلی باید این کار را انجام دهید.

Restart

راه‌اندازی مجدد کل برنامه. این کار یک فرآیند کاملاً جدید fluxbox را آغاز می‌کند، فایل‌ها را مجدداً می‌خواند و تمام عناصر گرافیکی را بازترسیم می‌کند. برنامه‌های در حال اجرا باز باقی می‌مانند و پس از بازگشت fluxbox به همان فضاهای کاری قبلی خود بازیابی می‌شوند.

Exit

خروج از fluxbox، که به نوبه خود یا سرور گرافیکی X Window را خاموش می‌کند یا شما را به صفحه ورود گرافیکی بازمی‌گرداند.

این منو امکان راه‌اندازی و پیکربندی fluxbox را فراهم می‌کند. این منو حاوی گزینه‌های زیادی است که می‌توان آن‌ها را به صورت دستی در فایل ‘init’ نیز تغییر داد، اما این یک روش ساده‌تر و سریع‌تر برای تغییر رایج‌ترین تنظیمات است.

تمام تغییرات فوراً اعمال می‌شوند.

Focus Model

به شما امکان می‌دهد مدل فوکوس پنجره را پیکربندی کنید. برای جزئیات به بخش FOCUS MODEL در زیر مراجعه کنید.

Maximize Options

به شما امکان می‌دهد تعیین کنید هنگام بیشینه کردن یک پنجره چه اتفاقی بیفتد. این چهار گزینه عبارتند از:

Full Maximization:

به طور معمول، یک پنجره بیشینه‌شده با نوار ابزار، اسلیت، یا هر پنجره متصل‌شده (مانند پنل‌ها) همپوشانی نخواهد داشت. فعال کردن این گزینه به پنجره‌های بیشینه‌شده اجازه می‌دهد تا به اندازه وضوح واقعی کل صفحه گسترش یابند.

Ignore Resize Increment:

به طور معمول، پنجره‌های ترمینال یک “افزایش اندازه گامی (resize increment)” مشخص می‌کنند که بدان معناست fluxbox فقط اندازه پنجره را به مضرب صحیحی از اندازه نویسه تغییر می‌دهد. فعال کردن این گزینه این مشخصه را هنگام بیشینه‌سازی نادیده می‌گیرد.

Disable Moving / Disable Resizing:

به طور معمول، پنجره‌های بیشینه‌شده را همچنان می‌توان جابه‌جا کرد و اندازه آن‌ها را تغییر داد. فعال کردن این گزینه‌ها مانع از این رفتارها می‌شود.

Tab Options

امکان پیکربندی ویژگی‌های زبانه‌ها را فراهم می‌کند. با جزئیات در بخش TAB OPTIONS در زیر شرح داده شده است.

Slit

این منو را می‌توان با کلیک راست روی اسلیت (در صورت قابل مشاهده بودن) نیز پیدا کرد. اطلاعات بیشتر درباره گزینه‌های این منو را در بخش منوی اسلیت (Slit Menu) در زیر بیابید.

Toolbar

این منو را می‌توان با کلیک راست روی هر بخش بدون آیکون از نوار ابزار نیز مشاهده کرد. اطلاعات بیشتر درباره گزینه‌های این منو را در بخش منوی نوار ابزار (Toolbar Menu) در زیر بیابید.

Transparency

این گزینه شفافیت پیش‌فرض را برای پنجره‌های دارای فوکوس، پنجره‌های بدون فوکوس و منو تنظیم می‌کند. از دکمه چپ ماوس برای کاهش و از دکمه راست ماوس برای افزایش مقدار استفاده کنید. مقدار 0 نامرئی و 255 کاملاً کدر است.

شفافیت پنجره‌های اختصاصی برنامه‌ها را می‌توان در فایل ‘apps’ (fluxbox-apps(5)) بازنویسی و بازتعریف کرد.

گزینه Force Pseudo Transparency مدیر پنجره fluxbox را وادار می‌کند تا افزونه xcomposite را نادیده گرفته و به جای شفافیت واقعی از شبه‌شفافیت استفاده کند. توجه: وقتی شبه‌شفافیت روشن است، مقادیر شفافیت در اینجا فقط بر نوارهای عنوان تأثیر می‌گذارند، نه بر محتویات پنجره.

Opaque Window Moving

در صورت فعال بودن، هنگام کشیدن پنجره، محتوای آن را مشاهده خواهید کرد. در غیر این صورت، تنها یک خط حاشیه از کادر پنجره نشان داده خواهد شد.

Opaque Window Resizing

در صورت فعال بودن، هنگام تغییر اندازه پنجره، محتوای آن را مشاهده خواهید کرد. در غیر این صورت، تنها یک خط حاشیه از کادر پنجره نشان داده خواهد شد.

Workspace Warping

در صورت فعال بودن، می‌توانید پنجره‌ها را با کشیدن از یک فضای کاری به فضای کاری دیگر منتقل کنید. پارامترهایی برای تنظیم مستقل این که آیا این جهش به صورت افقی و/یا عمودی رخ دهد وجود دارد، و در هر جهت می‌توانید تعداد فضاهای کاری را که هنگام جهش پرش می‌کنند تنظیم نمایید (برای امکان ایجاد یک شبکه مستطیلی مجازی از فضاهای کاری). هنگام جهش، فضاهای کاری با شماره کمتر در بالا/سمت چپ، و فضاهای کاری با شماره بیشتر در پایین/سمت راست قرار دارند.

منوی پنجره هنگامی نمایش داده می‌شود که روی نوار عنوان یک پنجره کلیک راست کنید.

برای سفارشی‌سازی این منو، به بخش WINDOW MENU در fluxbox-menu(5) مراجعه فرمایید.

به طور پیش‌فرض، این منو شامل موارد زیر است:

Shade

کرکره‌ای کردن پنجره (نمایش فقط نوار عنوان).

Stick

چسباندن یا برداشتن حالت چسبندگی پنجره. یک پنجره ‘چسبانده‌شده’ همیشه در تمام فضاهای کاری نمایش داده می‌شود.

Send To...

ارسال پنجره به فضای کاری دیگر. هنگامی که فضای کاری را با کلیک وسط انتخاب می‌کنید، fluxbox شما را نیز به همراه برنامه به فضای کاری انتخابی منتقل خواهد کرد.

Maximize

بیشینه/غیربیشینه کردن پنجره. بسته به پیکربندی نوار ابزار و اسلیت شما، بیشینه‌سازی ممکن است روی آن‌ها را بپوشاند. می‌توانید از دکمه‌های مختلف ماوس برای جنبه‌های مختلف عملکرد بیشینه‌سازی استفاده کنید.
•دکمه ۱: بیشینه/غیربیشینه کردن به صورت عادی.
•دکمه ۲: بیشینه/غیربیشینه کردن پنجره به صورت عمودی.
•دکمه ۳: بیشینه/غیربیشینه کردن پنجره به صورت افقی.

Iconify

کمینه (یا آیکون) کردن پنجره. این ‘آیکون’ را می‌توان در زیرمنوی Icons از منوی فضای کاری و همچنین در نوار ابزار (اگر حالت نوار ابزار نمایش آیکون‌ها انتخاب شده باشد) پیدا کرد.

Raise

بالا آوردن پنجره بالاتر از تمام پنجره‌های دیگر در همان لایه.

Lower

پایین بردن پنجره به زیر تمام پنجره‌های دیگر در همان لایه.

Layer...

تغییر لایه این پنجره. برای جزئیات بیشتر به بخش LAYERS مراجعه کنید.

Transparency

تغییر شفافیت این پنجره، که مقادیر پیش‌فرض برگرفته از Configuration Menu را بازنویسی و لغو می‌کند.

Remember...

مشخص کردن این‌که کدام تنظیمات پنجره باید در فایل ‘apps’ ذخیره شده و در دفعه بعدی باز شدن این پنجره بازیابی شوند.

تنظیماتی که به طور مشخص می‌توانید ذخیره کنید عبارتند از:

Workpace:

باز شدن پنجره در همان فضای کاری که هم‌اکنون در آن قرار دارد.

Jump to workspace:

هنگامی که Workspace انتخاب شده باشد، fluxbox در زمان باز شدن این پنجره به فضای کاری مناسب جهش خواهد کرد. در صورت عدم انتخاب، پنجره در پس‌زمینه باز می‌شود.

Head:

تنها برای کاربران xinerama؛ شروع این پنجره در هد (یا صفحه نمایش) جاری.

Dimensions:

ثبت طول و عرض فعلی پنجره.

Position:

ثبت مختصات X و Y فعلی پنجره.

Sticky:

ثبت این‌که پنجره در همه فضاهای کاری حضور داشته باشد یا خیر.

Decorations:

ثبت مجموعه تزئینات فعلی پنجره (نوار عنوان، دستگیره‌ها، زبانه‌ها و غیره).

Shaded:

ثبت وضعیت کرکره‌ای (یا جمع‌شده) بودن یا نبودن پنجره.

Minimized:

ثبت کمینه‌شده (یا آیکون‌شده) بودن یا نبودن پنجره.

Maximized:

ثبت بیشینه‌شده بودن یا نبودن پنجره.

Fullscreen:

ثبت قرار داشتن در حالت تمام‌صفحه یا نبودن پنجره.

Transparency:

ثبت تنظیمات فعلی شفافیت (Transparency).

Layer:

ثبت لایه فعلی پنجره.

Save on close:

در صورت انتخاب، هر یک از موارد فوق که انتخاب شده باشند، با مقادیر جاری پنجره در هنگام بسته شدن آن به‌روزرسانی خواهند شد.

این موارد با جزئیات بیشتر در fluxbox-apps(5) پوشش داده شده‌اند.

Close

بستن آرام برنامه.

Kill

بستن اجباری فرآیند والد پنجره، مشابه xkill(1).

منوی فضای کاری به طور پیش‌فرض با کلیک وسط روی پس‌زمینه در دسترس است. این منو شامل گزینه‌هایی برای کاوش فضاهای کاری و پنجره‌های تعریف‌شده فعلی، و افزودن/حذف/تغییر نام فضاهای کاری است.

Icons

این منو هرگونه پنجره کمینه‌شده (یا آیکون‌شده) را نشان می‌دهد. کلیک بر روی یک پنجره در این منو، آن را در فضای کاری فعلی بالا می‌آورد.

Workspaces

بخش بعدی به ازای هر فضای کاری یک زیرمنو ارائه می‌دهد. کلیک وسط روی نام یک فضای کاری شما را به آن فضای کاری می‌برد. این زیرمنو شامل فهرستی از تمام پنجره‌های باز در آن فضای کاری است. کلیک روی نام یک پنجره شما را به آن پنجره برده و آن را بالا می‌آورد، و در صورت نیاز فضای کاری فعال را تغییر می‌دهد.

New Workspace

این گزینه یک فضای کاری جدید به انتهای فهرست فضاهای کاری موجود اضافه می‌کند.

Edit current workspace name

یک کادر گفتگو برای وارد کردن نام جدید برای فضای کاری فعلی باز می‌کند.

Remove Last

حذف آخرین فضای کاری در فهرست. هر پنجره‌ای که در حال حاضر در آنجا باز باشد به فضای کاری یکی مانده به آخر فرستاده خواهد شد.

نوار ابزار ناحیه کوچکی برای نمایش اطلاعاتی مانند ساعت، نام فضای کاری، سینی سیستم یا یک نوار وظیفه (iconbar) است که می‌تواند حاوی برنامه‌های در حال اجرا باشد. رنگ، ظاهر، قلم و غیره در STYLE تعریف می‌شود.

ابزارهای موجود در نوار ابزار را می‌توان در فایل ‘init’ با استفاده از متغیر session.screen0.toolbar.tools فعال یا غیرفعال کرد. برای جزئیات نحوه تغییر این مقدار به بخش RESOURCES مراجعه کنید.

ابزارهای ممکن عبارتند از:

Clock

ناحیه‌ای برای نمایش ساعت و تاریخ بر اساس مشخصات قالب ذکرشده در "man strftime" نشان می‌دهد.

Button.<name>

یک برچسب قابل کلیک با متن سفارشی را نمایش می‌دهد.

Iconbar

این ناحیه‌ای است که شامل تمام پنجره‌ها می‌شود (همه برنامه‌های در حال اجرا، همه پنجره‌های کمینه‌شده یا بدون پنجره، که همگی به تنظیمات نوار ابزار بستگی دارد).

Systemtray

سینی سیستم می‌تواند برنامه‌هایی را که برای استفاده از آن ساخته شده‌اند در خود نگه دارد.

WorkspaceName

نام فضای کاری فعلی را نشان می‌دهد. همچنین با کلیک چپ می‌توان به فضای کاری سمت چپ و با کلیک راست به فضای کاری سمت راست فضای جاری رفت.

PrevWorkspace

پیکانی را نمایش می‌دهد که به فرد اجازه می‌دهد به فضای کاری سمت چپ فضای جاری برود.

NextWorkspace

پیکانی را نمایش می‌دهد که به فرد اجازه می‌دهد به فضای کاری سمت راست فضای جاری برود.

PrevWindow

پیکانی را نمایش می‌دهد که فوکوس را به پنجره مرئی قبلی در فضای کاری فعلی منتقل می‌کند.

NextWindow

پیکانی را نمایش می‌دهد که فوکوس را به پنجره مرئی بعدی در فضای کاری فعلی منتقل می‌کند.

سایر جنبه‌های نوار ابزار را می‌توان به دو روش پیکربندی کرد: از طریق منوی نوار ابزار، که در بخش Configuration از منوی ریشه یا با کلیک وسط روی لبه نوار ابزار قابل دسترسی است، یا با ویرایش فایل init (برای اطلاعات بیشتر به بخش RESOURCES مراجعه کنید).

این منو را می‌توان با کلیک راست روی نوار ابزار (البته نه روی نام یک پنجره در نوار آیکون)، یا از منوی پیکربندی (Configuration Menu) باز کرد.

تمام تغییرات بلافاصله اعمال می‌شوند. در اینجا تنظیمات آمده است:

Visible

نوار ابزار را مرئی یا نامرئی می‌کند.

Auto hide

در صورت فعال بودن، نوار ابزار پس از زمان مشخصی پس از خروج نشانگر ماوس ناپدید می‌شود. هنگامی که مکان‌نما به لبه باقی‌مانده نوار ابزار برخورد کند، به داخل می‌لغزد. برای زمان تأخیر به متغیر session.autoRaiseDelay مراجعه کنید.

Auto raise

در صورت فعال بودن، نوار ابزار پس از مدت معینی هنگام ورود نشانگر ماوس بالا می‌آید. هنگامی که مکان‌نما نوار ابزار را ترک کند، به عقب بازمی‌گردد. برای زمان تأخیر به متغیر session.autoRaiseDelay مراجعه کنید.

Toolbar width percentage

عرض نوار ابزار را به صورت درصدی از کل اندازه صفحه نمایش شما تنظیم می‌کند. از دکمه چپ ماوس برای کاهش و از دکمه راست ماوس برای افزایش مقدار استفاده کنید. مقدار می‌تواند از ۱ تا ۱۰۰ باشد.

Maximize Over

فعال کردن این گزینه به پنجره‌ها اجازه می‌دهد تا روی نوار ابزار بیشینه شوند. با غیرفعال بودن این گزینه، آن‌ها تنها تا لبه نوار گسترش می‌یابند. این گزینه ممکن است توسط “بیشینه‌سازی کامل (Full Maximization)” از Configuration Menu لغو و بازنویسی شود. اگر آن گزینه فعال باشد، این گزینه تأثیری نخواهد داشت.

Layer...

لایه‌ای را که نوار ابزار در آن قرار می‌گیرد تنظیم می‌کند. با این گزینه می‌توانید نوار ابزار را روی حالت "همیشه در بالا" تنظیم کنید.

Placement

نوار ابزار را در هر لبه‌ای از صفحه نمایش، چه در مرکز یا تراز با یک گوشه قرار می‌دهد.

Alpha

مقدار آلفا (شفافیت) را برای نوار ابزار تنظیم می‌کند. از دکمه چپ ماوس برای کاهش و از دکمه راست ماوس برای افزایش مقدار استفاده کنید. مقدار 0 نامرئی و 255 کاملاً کدر است.

Iconbar Mode

حالت‌های مختلف عملکرد نوار آیکون را مشخص می‌کند.

بخش اول انواع پنجره‌هایی را که در نوار آیکون نمایش داده می‌شوند مشخص می‌کند:

None:

هیچ پنجره‌ای را نشان نمی‌دهد

Icons:

پنجره‌های کمینه‌شده (یا آیکون‌شده) را از تمام فضاهای کاری نشان می‌دهد

NoIcons:

پنجره‌هایی را از تمام فضاهای کاری که کمینه نشده‌اند نشان می‌دهد

WorkspaceIcons:

پنجره‌هایی از فضای کاری فعلی را که کمینه شده‌اند نشان می‌دهد

WorkspaceNoIcons:

پنجره‌هایی از فضای کاری فعلی را که کمینه نشده‌اند نشان می‌دهد

Workspace:

تمام پنجره‌ها (کمینه‌شده یا غیر آن) از فضای کاری فعلی را نشان می‌دهد

All Windows:

تمام پنجره‌ها (کمینه‌شده یا غیر آن) از تمام فضاهای کاری را نشان می‌دهد

بخش بعدی تراز نام‌های پنجره‌های نمایش‌داده‌شده در نوار آیکون را مشخص می‌کند. عرض از طریق منبع session.screen0.iconbar.iconWidth تعیین می‌شود:

Left:

تمام آیکون‌ها با عرض تنظیم‌شده در فایل ‘init’ چپ‌چین می‌شوند

Relative:

اندازه تمام آیکون‌ها به طور یکنواخت تغییر می‌کند تا نوار آیکون را کاملاً پر کنند

RelativeSmart:

اندازه همه آیکون‌ها در ابتدا یکنواخت است، اما آیکون‌های با عنوان‌های طولانی‌تر بزرگ‌تر خواهند بود

Right:

تمام آیکون‌ها با عرض تنظیم‌شده در فایل ‘init’ راست‌چین می‌شوند

آخرین گزینه در این زیرمنو عبارت است از:

Show Pictures:

در صورت فعال بودن، نوار آیکون آیکون برنامه را (در صورت ارائه توسط برنامه) نمایش می‌دهد

Clock

امکان جابه‌جایی بین شیوه نمایش 00:00am - 11:59pm و 00:00 - 23:59 را فراهم می‌کند

Edit Clock Format

کلیک بر روی این گزینه پنجره گفتگویی را باز می‌کند که در آن می‌توان قالب ساعت را بر اساس man strftime (یا man date) تنظیم کرد.

مدل فوکوس مشخص می‌کند که پنجره‌ها چگونه فوکوس را به دست می‌آورند (یعنی تبدیل به پنجره فعال می‌شوند که رویدادهای صفحه‌کلید و ماوس را دریافت می‌کند). مدل فوکوس در منوی پیکربندی (معمولاً زیر fluxbox menu در منوی ریشه) قابل تغییر است.

دو جنبه اصلی در مدل فوکوس وجود دارد: نحوه کسب فوکوس توسط پنجره‌ها و نحوه کسب فوکوس توسط زبانه‌ها. هر یک از این‌ها دو گزینه دارند: فوکوس به دنبال ماوس (focus follows mouse) و کلیک برای فوکوس (click to focus). فوکوس به دنبال ماوس بدان معناست که پنجره‌ها زمانی فوکوس می‌گیرند که نشانگر ماوس روی آن‌ها قرار گیرد. کلیک برای فوکوس بدان معناست که پنجره‌ها زمانی فوکوس می‌گیرند که با ماوس روی آن‌ها کلیک شود.

بنابراین، هنگام انتخاب مدل فوکوس چهار گزینه اصلی وجود دارد. شما باید یکی از دو مورد اول و یکی از دو مورد آخر را انتخاب کنید. آن‌ها عبارتند از:

Click To Focus

کلیک برای فوکوس روی پنجره‌ها.

Mouse Focus

فوکوس پنجره به دنبال نشانگر ماوس حرکت می‌کند.

Mouse Focus (Strict)

مشابه Mouse Focus، اما نیازی به حرکت ماوس نیست؛ یعنی اگر پنجره در زیر ماوس قرار گیرد (مثلاً به دلیل باز شدن یا تغییر میزکار مجازی)، فوکوس را دریافت می‌کند.

ClickTabFocus

کلیک برای فوکوس روی زبانه‌ها.

MouseTabFocus

فوکوس زبانه به دنبال نشانگر ماوس حرکت می‌کند.

سه تنظیم دیگر در منوی “Focus Model” وجود دارد:

Focus New Windows

در صورت فعال بودن، پنجره جدید به محض باز شدن فوکوس X را به دست می‌آورد.

Auto Raise

در صورت فعال بودن، فوکوس روی پنجره جدید به طور خودکار آن پنجره را بالاتر از سایر پنجره‌ها در لایه خود قرار می‌دهد. هنگام غیرفعال بودن، باید صریحاً پنجره دارای فوکوس را با استفاده از منوی پنجره، کلید میانبر، یا گزینه Click Raises بالا بیاورید.

Click Raises

در صورت فعال بودن، کلیک در هر نقطه از پنجره آن را بالاتر از تمام پنجره‌های دیگر در لایه خود قرار می‌دهد.

این بخش از منوی پیکربندی fluxbox به شما امکان می‌دهد ویژگی‌های متعددی از زبانه‌ها را پیکربندی کنید. در داخل آن سه گزینه اصلی وجود دارد:

Placement

می‌توانید محل قرارگیری زبانه‌های بیرونی را نسبت به پنجره انتخاب کنید. برای کارکرد این گزینه‌ها، گزینه Tabs in Titlebar باید خاموش باشد.

Tabs in Titlebar

هنگامی که این گزینه روشن باشد، زبانه‌ها در نوار عنوان پنجره ثابت هستند و عرض آن‌ها بر اساس تعداد پنجره‌های گروه‌بندی‌شده تغییر می‌کند.

Maximize Over

هنگامی که این گزینه روشن باشد، بیشینه کردن پنجره اندازه و مکان زبانه‌های بیرونی را نادیده می‌گیرد، که ممکن است باعث شود آن‌ها به طور کامل به بیرون از صفحه رانده شوند.

External Tab Width

عرض زبانه‌های بیرونی را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند.

مدیر پنجره fluxbox به شما امکان می‌دهد از فایل‌های تخصصی حاوی منابع X(1) برای مشخص کردن رنگ‌ها، بافت‌ها، تصاویر پیکسلی (pixmap) و قلم‌ها، و در نتیجه ظاهر کلی حاشیه‌های پنجره، منوها و نوار ابزار استفاده کنید.

نصب پیش‌فرض fluxbox برخی از این فایل‌های سبک را فراهم می‌کند. برای اطلاع از اجزای رو به افزایش سبک‌ها به fluxbox-style(5) مراجعه فرمایید.

علاوه بر فایل سبک، فایل پوشش که مکان آن توسط session.screen0.styleOverlay (پیش‌فرض: ~/.fluxbox/overlay) مشخص می‌شود، می‌تواند برای تنظیم منابع سبکی استفاده شود که بر تمام سبک‌ها برتری داشته و آن‌ها را بازنویسی می‌کند. برای اطلاعات بیشتر در مورد این‌که کدام بخش‌های fluxbox توسط فایل پوشش قابل کنترل هستند، به fluxbox-style(5) مراجعه کنید.

اسلیت یک قاب پنجره ویژه در fluxbox است که می‌تواند برنامه‌های داک‌شدنی (dockable) مانند “bbtools” یا “window maker dockapps” را در خود جای دهد.

هنگامی که برنامه‌ها در اسلیت اجرا می‌شوند، حاشیه پنجره اختصاصی خود را ندارند؛ بلکه در اسلیت قاب‌بندی شده و همواره در فضای کاری فعلی قابل مشاهده هستند.

اکثر برنامه‌های داک‌شدنی از گزینه -w برای اجرا در اسلیت استفاده می‌کنند. برای مثال، می‌توانید در فایل ~/.fluxbox/startup خود قرار دهید:

bbmail -w &
bbpager -w &
wmdrawer &
exec fluxbox

برای استفاده از اسلیت باید این قابلیت در هنگام کامپایل fluxbox گنجانده شده باشد. این تنظیم پیش‌فرض است.

این منو را می‌توان با کلیک راست روی اسلیت (البته نه روی برنامه‌ای که داخل اسلیت اجرا می‌شود)، یا از منوی پیکربندی (Configuration Menu) باز کرد.

تمام تغییرات بلافاصله اعمال می‌شوند. تنظیمات عبارتند از:

Placement

امکان تنظیم موقعیت قرارگیری اسلیت را فراهم می‌کند.

Layer

برای جزئیات درباره ترتیب لایه‌ها به بخش LAYERS مراجعه کنید.

Auto hide

در صورت فعال بودن، اسلیت پس از یک زمان معین پس از خروج نشانگر ماوس ناپدید می‌شود. هنگامی که مکان‌نما به لبه باقی‌مانده اسلیت برخورد کند، به داخل می‌لغزد. برای زمان تأخیر به منبع session.autoRaiseDelay مراجعه فرمایید.

Auto raise

در صورت فعال بودن، اسلیت پس از یک زمان معین هنگام ورود نشانگر ماوس بالا می‌آید. هنگامی که مکان‌نما اسلیت را ترک کند، به عقب بازمی‌گردد. برای زمان تأخیر به منبع session.autoRaiseDelay مراجعه فرمایید.

Maximize Over

فعال کردن این گزینه به پنجره‌ها اجازه می‌دهد تا روی اسلیت بیشینه شوند. با خاموش بودن این گزینه، آن‌ها تنها تا لبه اسلیت گسترش می‌یابند. این گزینه ممکن است توسط “بیشینه‌سازی کامل (Full Maximization)” از Configuration Menu لغو و بازنویسی شود. اگر آن گزینه فعال باشد، این گزینه تأثیری نخواهد داشت.

Alpha

مقدار آلفا (شفافیت) اسلیت را تنظیم می‌کند. از دکمه چپ ماوس برای کاهش و از دکمه راست ماوس برای افزایش مقدار استفاده کنید. مقدار 0 نامرئی و 255 کاملاً کدر است.

Clients

این زیرمنو به شما امکان می‌دهد ترتیب برنامه‌های در حال اجرا در اسلیت را تغییر دهید. می‌توانید با برداشتن تیک برنامه‌ها در فهرست، آن‌ها را از اسلیت پنهان کنید. این کار برنامه را نمی‌بندد. می‌توانید با انتخاب مجدد آن‌ها در فهرست، دوباره آن‌ها را نمایان کنید. گزینه "Save SlitList" ترتیب جدید را در فایل slitlist واقع در ~/.fluxbox/slitlist ذخیره می‌کند. برای جزئیات به بخش بعدی مراجعه کنید.

فایل slitlist در fluxbox برای کسانی در دسترس است که از برنامه‌های dockapp در اسلیت استفاده می‌کنند. این فایل به fluxbox کمک می‌کند تا ترتیب dockappها را در اسلیت پیگیری و حفظ کند. این فایل معمولاً در مسیر ~/.fluxbox/slitlist قرار دارد.

روال ساده برای تنظیم ترتیب توالی اسلیت به شیوه دلخواه: ۱. اجرای fluxbox بدون هیچ dockapp از پیش بارگذاری‌شده ۲. اجرای جداگانه dockappها به ترتیبی که می‌خواهید ۳. اضافه کردن dockappها به اسکریپت startfluxbox(1) خود

این توالی به طور پیش‌فرض در ~/.fluxbox/slitlist ذخیره شده و برای دفعات بعدی اجرای fluxbox به خاطر سپرده می‌شود.

کاربران مجازند فایل slitlist را به طور دستی ویرایش کنند. این فایل یک فهرست ساده از نام‌های پنجره‌ها مطابق با خروجی xprop(1) است، هر dockapp در یک خط. مشابه فایل init، این فایل نباید در هنگام اجرای fluxbox ویرایش شود، در غیر این صورت تغییرات ممکن است رونویسی و پاک شوند.

کاربر همچنین این امکان را دارد که با تنظیم منبع session.session0.slitlistFile مسیر متفاوتی را برای فایل slitlist انتخاب کند.

لایه‌ها نحوه همپوشانی پنجره‌ها را بر روی صفحه نمایش تعیین می‌کنند. پنجره‌های واقع در یک لایه بالاتر همیشه بالاتر از پنجره‌های لایه پایین‌تر ظاهر می‌شوند، چه دارای فوکوس باشند و چه نباشند. مدیر پنجره Fluxbox از ۱۳ لایه استفاده می‌کند که از ۱ (بالاترین) شروع می‌شوند.

دو روش برای اختصاص یک پنجره به لایه‌ای دیگر وجود دارد. وقتی پنجره باز است، می‌توانید لایه را در زیرمنوی ‘Layer ...’ از منوی پنجره انتخاب کنید. این منو شش گزینه برای لایه ارائه می‌دهد که fluxbox آن‌ها را با نام مدیریت می‌کند. نام‌ها (از بالاترین به پایین‌ترین لایه) عبارتند از:

•2 - Above Dock (بالای داک)
•4 - Dock (داک)
•6 - Top (بالا)
•8 - Normal (عادی)
•10 - Bottom (پایین)
•12 - Desktop (میزکار)

روش دیگر برای تنظیم لایه یک پنجره از طریق فایل ‘apps’ است. این روش در fluxbox-apps(5) شرح داده شده است.

معمولاً فایل منابع ~/.fluxbox/init توسط خود fluxbox ایجاد و نگهداری می‌شود. می‌توانید از منوی پیکربندی (Configure Menu)، که در بالا ذکر شد، برای تنظیم بیشتر این گزینه‌ها استفاده کنید. با این حال، ما تمام گزینه‌های منابع را که برای کاربر در دسترس است پوشش می‌دهیم. اگر این فایل را هنگام اجرای fluxbox ویرایش کنید، باید از گزینه “reconfigure” برای بارگذاری مجدد گزینه‌های منابع استفاده کنید.

هنگام اجرای fluxbox در یک محیط چندنمایشگره (چند صفحه)، کلید screen0 می‌تواند screen1 یا screen2 نیز باشد تا رفتار fluxbox در هر میزکار به طور مستقل سفارشی‌سازی شود. در اینجا منابعی که در حال حاضر موجود هستند آورده شده است:

session.screen0.window.{focus|unfocus}.alpha: integer

این منابع برای تنظیم سطوح مختلف شفافیت برای بخش‌های مختلف fluxbox در دسترس کاربر است. هر کدام مقداری بین ۰ تا ۲۵۵ را می‌پذیرد که ۲۵۵ کاملاً کدر و ۰ کاملاً شفاف است.

پیش‌فرض: 255

session.screen0.{slit|toolbar}.autoHide: boolean

منابع autoHide به کاربر اجازه می‌دهند رفتار نوار ابزار و اسلیت را تعیین کند. این رفتار می‌تواند به این صورت باشد که در صورت عدم استفاده فعال ناپدید شوند، یا همیشه قابل مشاهده باقی بمانند.

پیش‌فرض: False

session.screen0.{slit|toolbar}.autoRaise: boolean

در صورت فعال بودن، آیتم مربوطه با ورود ماوس به لایه AboveDock بالا می‌آید و با خروج ماوس به لایه عادی خود بازمی‌گردد. توجه داشته باشید که این گزینه به طور ضمنی لایه عادی آیتم یا فاصله فضای کاری را تغییر نمی‌دهد؛ یعنی اگر آیتم از قبل روی AboveDock تنظیم شده باشد این گزینه کاری انجام نمی‌دهد و اگر یک پنجره بیشینه‌شده کاملاً روی آیتم را بپوشاند، نمی‌توانید وارد آن شوید و در نتیجه بالا نخواهد آمد.

پیش‌فرض: False

session.screen0.{slit|toolbar}.layer: layer

با این دو منبع می‌توانید لایه‌ای را که می‌خواهید نوار ابزار و اسلیت در آن نمایش داده شوند تنظیم کنید. لطفاً برای اطلاعات بیشتر بخش LAYERS را مطالعه فرمایید.

پیش‌فرض: Dock

session.screen0.{slit|toolbar}.placement: placement

این منابع به کاربران امکان می‌دهند اسلیت و نوار ابزار را در هر مکانی که می‌خواهند قرار دهند.

گزینه‌های ممکن عبارتند از:

BottomLeft BottomCenter BottomRight LeftBottom LeftCenter LeftTop RightBottom RightCenter RightTop TopLeft TopCenter TopRight

پیش‌فرض اسلیت: RightBottom

پیش‌فرض نوار ابزار: BottomCenter

session.screen0.{slit|toolbar|tabs}.maxOver: boolean

تنظیم این موارد روی True به پنجره‌های برنامه‌ها اجازه می‌دهد تا روی کل صفحه بیشینه شوند. تنظیم روی False به اسلیت، نوار ابزار و زبانه‌های بیرونی اجازه می‌دهد فضای خود را حفظ کنند و همیشه هنگام بیشینه شدن یک برنامه مرئی بمانند.

پیش‌فرض: False

session.screen0.toolbar.height: integer

ارتفاع نوار ابزار را تنظیم می‌کند. اگر مقدار روی 0 تنظیم شود، فایل سبک کنترل ارتفاع نوار ابزار را به دست می‌گیرد. با تغییر این مقدار به عددی بزرگتر از 0 می‌توان یک ارتفاع ثابت تعیین کرد.

پیش‌فرض: 0

session.screen0.toolbar.visible: boolean

کاربر می‌تواند تعیین کند که آیا مایل است نوار ابزار در صفحه باشد یا خیر. تنظیم روی False نوار ابزار را از صفحه حذف می‌کند.

پیش‌فرض: True

session.screen0.toolbar.widthPercent: integer

این منبع درصد عرض نوار ابزار روی صفحه را تعیین می‌کند.

پیش‌فرض: 100

session.screen0.toolbar.tools: tools

این منبع ابزارهای متصل‌شده در نوار ابزار را مشخص می‌کند. برای شرح هر یک از آن‌ها بخش TOOLBAR را در این راهنما بخوانید. آن‌ها را می‌توان به هر ترتیبی با جداکننده , مشخص کرد. آن‌ها به همان ترتیب داده‌شده نمایش خواهند یافت.

ابزارهای ممکن:

clock iconbar nextwindow prevwindow nextworkspace prevworkspace systemtray workspacename button.<name>

پیش‌فرض:

workspacename, prevworkspace, nextworkspace, iconbar, prevwindow, nextwindow, systemtray, clock

session.screen0.{slit|toolbar}.onhead: integer

برای کاربرانی که از xinerama استفاده می‌کنند، کاربران می‌توانند این مقدار را روی شماره هدی که می‌خواهند اسلیت و نوار ابزار را ببینند تنظیم کنند (شروع از ۱). تنظیم روی 0 اطلاعات xinerama را نادیده می‌گیرد.

پیش‌فرض: 0 برای اسلیت، 1 برای نوار ابزار

session.screen0.iconbar.mode: pattern

تعیین می‌کند کدام پنجره‌ها در نوار آیکون نمایش داده شوند. هر الگوی پنجره‌ای قابل قبول است. برای جزئیات به بخش CLIENT PATTERNS در fluxbox-keys(5) یا fluxbox-apps(5) مراجعه کنید.

پیش‌فرض: {static groups} (workspace)

session.screen0.iconbar.usePixmap: boolean

این گزینه در منوی Iconbar Mode نیز تنظیم می‌شود. با تنظیم روی True، آیکون بومی برنامه‌ها نمایش داده می‌شود.

پیش‌فرض: True

session.screen0.iconbar.iconTextPadding: integer

فاصله بین عنوان پنجره و لبه دکمه را مشخص می‌کند.

پیش‌فرض: 10

session.screen0.iconbar.alignment: position

این مقدار باید در منوی Iconbar Mode تغییر یابد.

session.screen0.iconbar.iconifiedPattern: string

امکان تزئین عنوان پنجره‌های کمینه‌شده (آیکون‌شده) را فراهم می‌کند. عنوان پنجره با "%t" نمایش داده می‌شود.

پیش‌فرض: ( %t )

گزینه‌های در دسترس:

•Left: عرض ثابت، چپ‌چین
•Relative: عرض متغیر برای پر کردن نوار آیکون
•Right: عرض ثابت، راست‌چین

+ پیش‌فرض: Relative

session.screen0.iconbar.iconWidth: integer

برای مشخص کردن عرض دکمه نوار آیکون جهت تراز چپ/راست استفاده می‌شود.

پیش‌فرض: 128

session.screen0.strftimeFormat: date

شیوه نمایش زمان کنونی در نوار ابزار را تنظیم می‌کند. از قالب strftime(3) استفاده می‌شود.

پیش‌فرض: %k:%M

session.screen0.tabs.intitlebar: boolean

مشخص می‌کند که آیا زبانه‌ها باید در نوار عنوان جاسازی شوند یا در خارج از پنجره قرار گیرند.

پیش‌فرض: True

session.screen0.tab.placement: placement

مشخص می‌کند زبانه‌های بیرونی در کجای پنجره نمایش داده شوند. مقادیر ممکن آن با sesion.screen0.{slit|toolbar}.placement یکسان است.

پیش‌فرض: TopLeft

session.screen0.tab.width: integer

عرض زبانه‌های بیرونی را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند.

پیش‌فرض: 64

session.screen0.focusModel: ClickToFocus|MouseFocus|StrictMouseFocus

نحوه کسب فوکوس پنجره‌ها از طریق ماوس را کنترل می‌کند. در حالت ‘ClickToFocus’، کاربر باید روی پنجره کلیک کند. در حالت ‘MouseFocus’، پنجره‌ها هر زمان که ماوس روی آن‌ها حرکت کند فوکوس می‌گیرند، اما فقط زمانی که ماوس در حال حرکت است. در حالت ‘StrictMouseFocus’، پنجره‌ها هر زمان که ماوس وارد هر ناحیه آشکار شود، حتی اگر ناشی از تغییر لایه، حرکت پنجره، تغییر میزکار، بستن پنجره و غیره باشد، فوکوس می‌گیرند.

پیش‌فرض: ClickToFocus

session.screen0.autoRaise: boolean

هنگامی که True باشد، به طور خودکار هر پنجره‌ای را که فوکوس دریافت کند بالا می‌آورد.

پیش‌فرض: True

session.autoRaiseDelay: integer

میزان تأخیر (بر حسب میلی‌ثانیه) را قبل از بالا آمدن پنجره‌های دارای فوکوس در هنگام استفاده از گزینه Autoraise تنظیم می‌کند.

پیش‌فرض: 250

session.screen0.clickRaises: boolean

این تنظیم به کاربر اجازه می‌دهد با کلیک در هر نقطه از پنجره، آن را بالاتر از سایر پنجره‌ها قرار دهد. در غیر این صورت، تنها نوار عنوان عمل خواهد کرد.

پیش‌فرض: True

session.screen0.workspacewarping: boolean

این تنظیم به کاربر امکان می‌دهد با کشیدن یک پنجره در امتداد لبه صفحه نمایش، فضاهای کاری را تغییر دهد.

پیش‌فرض: True

session.screen0.showwindowposition: boolean

تنظیم این منبع روی True، موقعیت دقیق پنجره برنامه را هنگام کشیدن آن در یک پنجره کوچک به کاربر نشان می‌دهد. امکان جای‌گذاری دقیق پنجره‌ها روی صفحه را فراهم می‌آورد.

پیش‌فرض: False

session.screen0.defaultDeco: string

تزئینات پیش‌فرض پنجره را بر اساس همان گزینه‌های موجود برای گزینه [Deco] در فایل ‘apps’، شرح‌داده‌شده در fluxbox-apps(5) مشخص می‌کند.

پیش‌فرض: NORMAL

session.screen0.menuDelay: integer

میزان تأخیر بر حسب میلی‌ثانیه را برای باز شدن زیرمنوها هنگام بردن ماوس روی آن‌ها یا بسته شدن آن‌ها هنگام بردن ماوس روی آیتم دیگر تنظیم می‌کند.

پیش‌فرض: 200

session.screen0.focusNewWindows: boolean

تعیین می‌کند که آیا پنجره‌های جدید به طور خودکار فوکوس دریافت کنند یا خیر.

پیش‌فرض: True

session.screen0.workspaceNames: names

در اینجا کاربر می‌تواند فضاهای کاری خود را در یک فهرست جداشده با کاما نام‌گذاری کند. با این حال توصیه می‌شود از ابزار موجود در منوی فضای کاری برای تنظیم این موارد استفاده شود.

پیش‌فرض: Workspace 1, Workspace 2, Workspace 3, Workspace 4

session.screen0.edgeSnapThreshold: integer

هنگام جابه‌جایی پنجره در سراسر صفحه، fluxbox قادر است آن را برای جای‌گذاری آسان به لبه‌های صفحه و سایر پنجره‌ها ‘بچسباند’. این متغیر فاصله (بر حسب پیکسل) را که در آن پنجره به لبه جهش می‌کند به fluxbox اعلام می‌نماید.

پیش‌فرض: 10

session.screen0.edgeResizeSnapThreshold: integer

هنگام تغییر اندازه پنجره با گرفتن یک گوشه، fluxbox می‌تواند آن را برای جای‌گذاری آسان به لبه‌های صفحه و پنجره‌های دیگر متصل کند. این متغیر فاصله‌ای (بر حسب پیکسل) را که پنجره در آن به لبه جهش می‌کند تعیین می‌نماید.

پیش‌فرض: 0

session.screen0.windowPlacement: strategy

این منبع تعیین می‌کند پنجره‌های جدید در چه مکانی قرار گیرند در صورتی که مکان آن‌ها به شیوه دیگری مشخص نشده باشد (برای مثال توسط خود برنامه یا فایل ‘apps’).

راهبردهای موجود:

•RowSmartPlacement: تلاش برای چیدن پنجره‌ها در سطرها بدون همپوشانی
•ColSmartPlacement: تلاش برای چیدن پنجره‌ها در ستون‌ها بدون همپوشانی
•CascadePlacement: قرار دادن پنجره‌ها در زیر نوار عنوان پنجره قبلی (آبشاری)
•UnderMousePlacement: قرار دادن پنجره‌های جدید در زیر نشانگر ماوس
•RowMinOverlapPlacement: چیدن پنجره‌ها در سطرها با حداقل همپوشانی ممکن
•ColMinOverlapPlacement: چیدن پنجره‌ها در ستون‌ها با حداقل همپوشانی ممکن
•AutotabPlacement: پیوست کردن زبانه پنجره جدید به پنجره دارای فوکوس فعلی

پیش‌فرض: RowSmartPlacement

session.screen0.rowPlacementDirection: LeftToRight|RightToLeft

این تنظیمات جهت چیدمان کاشی‌وار پنجره‌ها را با استفاده از راهبردهای RowSmartPlacement و ColSmartPlacement کنترل می‌کنند.

پیش‌فرض: LeftToRight

session.screen0.colPlacementDirection: TopToBottom|BottomToTop

این تنظیمات جهت چیدمان کاشی‌وار پنجره‌ها را با استفاده از راهبردهای RowSmartPlacement و ColSmartPlacement کنترل می‌کنند.

پیش‌فرض: TopToBottom

session.screen0.fullMaximization: boolean

در صورت فعال بودن این تنظیم، پنجره‌ها بدون توجه به تنظیمات اختصاصی نوار ابزار، اسلیت یا هر پنجره دیگری که strut ایجاد می‌کند، بر روی تمام آن‌ها بیشینه می‌شوند.

پیش‌فرض: False

session.screen0.opaqueMove: boolean

هنگام جابه‌جایی پنجره، تنظیم روی True باعث ترسیم محتوای پنجره همگام با جابه‌جایی آن می‌شود (در سیستم‌های کُند مناسب نیست). در صورت False، تنها یک خط حاشیه از کادر پنجره رسم می‌شود.

پیش‌فرض: True

session.screen0.opaqueResize: boolean

هنگام تغییر اندازه پنجره، تنظیم روی True محتوای پنجره را در طول تغییر اندازه رسم می‌کند (در سیستم‌های کُند مناسب نیست). در صورت False، تنها یک خط حاشیه از کادر پنجره رسم می‌شود.

پیش‌فرض: False

session.screen0.opaqueResizeDelay: integer

هنگام تغییر اندازه پنجره در حالت کدر (opaque)، این گزینه پالس زمانی تغییر اندازه را بر حسب میلی‌ثانیه کنترل می‌کند. مقادیر کم اندازه را “روان‌تر” تغییر می‌دهند اما برنامه‌های سنگین (مرورگرها و غیره که تغییر اندازه آن‌ها پرهزینه است) می‌توانند فشار زیادی بر سیستم وارد کرده و مانع عملکرد روان شوند. مقادیر بالا تأخیر محسوسی ایجاد می‌کنند (تأخیر پیش از هم‌تراز شدن اندازه با موقعیت ماوس).

پیش‌فرض: 40

session.screen0.workspaces: integer

تعداد فضاهای کاری مورد نظر کاربر را مشخص می‌کند.

پیش‌فرض: 4

session.screen0.struts: integer, integer, integer, integer

کوچک کردن فضای کاری با تعداد پیکسل‌های مشخص‌شده از چپ، راست، بالا، پایین (اعداد صحیح مثبت). این به شما امکان می‌دهد مقداری حاشیه خالی به فضای کاری اضافه کنید، برای مثال تا بخشی از میزکار در برابر پنجره‌های بیشینه‌شده نمایان بماند. گزینه session.screen0.struts.<n> امکان کنترل این ویژگی را برای هر هد مجزا فراهم می‌سازد (<n> شمارش را از ۱ آغاز می‌کند).

پیش‌فرض: 0,0,0,0

session.screen0.toolbar.button.<name>.label: string

متن برچسب برای ابزار دکمه نوار ابزار "button.<name>"

پیش‌فرض: خالی (blank)

session.screen0.toolbar.button.<name>.commands: string:'string':'string':'string':'string'

فهرستی از دستورات جداشده با دو نقطه، که با کلیک دکمه‌های مربوطه ماوس بر روی ابزار دکمه نوار ابزار "button.<name>" اجرا می‌شوند. این دستورات مشابه موارد شرح‌داده‌شده در fluxbox-keys(5) هستند.

پیش‌فرض: خالی (blank)

session.cacheLife: minutes

تعیین می‌کند که نگاشت‌های پیکسلی (pixmaps) استفاده‌نشده تا چه مدت می‌توانند در حافظه سرور X باقی بمانند.

پیش‌فرض: 5

session.cacheMax: KbSize

میزان حافظه‌ای را که fluxbox مجاز است برای ذخیره pixmapهای کَش‌شده در سرور X استفاده کند مشخص می‌کند. اگر دستگاه شما با کمبود حافظه مواجه است، می‌توانید این مقدار را کاهش دهید.

پیش‌فرض: 200

session.colorsPerChannel: integer

تعداد رنگ‌های دریافتی از سرور X را در نمایشگرهای شبه‌رنگ (pseudo-color) تعیین می‌کند. کانال‌ها شامل قرمز، سبز یا آبی هستند. مدیر پنجره fluxbox این متغیر را به توان ۳ می‌رساند و آن‌ها را همیشه در دسترس قرار می‌دهد. مقدار باید بین ۲ تا ۶ باشد. هنگام اجرای fluxbox روی نمایشگر 8bpp، باید این منبع را روی 4 تنظیم کنید.

پیش‌فرض: 4

session.doubleClickInterval: integer

میزان تأخیر بر حسب میلی‌ثانیه میان کلیک‌های ماوس را برای شناسایی دوبار کلیک تنظیم می‌کند.

پیش‌فرض: 250

session.forcePseudoTransparency: boolean

اگر افزونه composite در Xorg فعال باشد، این تنظیم منو، پنجره‌ها، نوار ابزار و اسلیت را وادار می‌کند تا به جای شفافیت واقعی از شبه‌شفافیت استفاده کنند.

پیش‌فرض: False

session.ignoreBorder: boolean

امکان جابه‌جایی پنجره‌ها را با کشیدن حاشیه کادر پیکربندی می‌کند.

پیش‌فرض: False

session.tabPadding: integer

فاصله‌گذاری میان زبانه‌ها را مشخص می‌کند.

پیش‌فرض: 0

session.tabsAttachArea: Window|Titlebar

با تنظیم روی ‘Window’، پنجره‌ها می‌توانند با کشیدن یک زبانه با دکمه وسط ماوس و رها کردن آن در هر کجای پنجره دیگر گروه‌بندی شوند. با تنظیم روی ‘Titlebar’، کاربر باید زبانه را منحصراً روی نوار عنوان پنجره مقصد رها کند.

پیش‌فرض: Window

session.titlebar.{left|right}: buttons

دکمه‌ها یا آیکون‌هایی که باید در نوار عنوان پنجره‌های تزئین‌شده قرار گیرند. می‌توانید هر تعداد را با فاصله مشخص نمایید.

گزینه‌های در دسترس:

Close Maximize MenuIcon Minimize Shade Stick LHalf RHalf

پیش‌فرض چپ: Stick

پیش‌فرض راست: Shade Minimize Maximize Close

LHalf و RHalf دکمه‌هایی برای قرار دادن سریع پنجره در نیمه چپ یا راست مانیتور جاری هستند.

session.screen0.pin{Left|Right}: classes

مرتب‌سازی آیکون‌های سینی سیستم بر اساس ترتیبی که در classes مشخص شده است، که فهرستی از ویژگی‌های CLASSCLASS کلاینت‌های X است که با کاما از هم جدا شده‌اند (فیلد دوم WM_CLASS برگرفته از خروجی ابزار xprop(1)).

سینی سیستمی را با "A C B D E F" در نظر بگیرید. اگر pinRight روی "A, B" و pinLeft روی "E, F" تنظیم شود، ظاهر آن مانند "E F [C D] A B" خواهد بود که در آن آیکون‌های درون [] مانند حالت عادی نامرتب هستند.

تمام منابع location زیر نیازمند یک مسیر فایل مشخص هستند. در اینجا می‌توانید فایل‌های متفاوتی را مشخص کنید. بیشتر مقادیر پیش‌فرض در دایرکتوری ~/.fluxbox کاربر قرار خواهند داشت.

session.appsFile: location

محل ذخیره تنظیمات ماندگار برنامه‌ها، یا همان فایل ‘apps’. به گزینه Remember... در بخش منوی پنجره (Window Menu) در بالا یا fluxbox-apps(5) برای جزئیات مراجعه کنید.

session.groupFile: location

منسوخ شده است؛ گروه‌بندی خودکار اکنون در فایل ‘apps’ انجام می‌شود، برای جزئیات به fluxbox-apps(5) مراجعه کنید.

session.keyFile: location

محل ذخیره تنظیمات نگاشت صفحه‌کلید، یا همان فایل ‘keys’. برای جزئیات به fluxbox-keys(5) مراجعه کنید.

session.menuFile: location

محل فایل منوی ریشه. برای جزئیات به fluxbox-menu(5) مراجعه کنید.

session.slitlistFile: location

محل فایلی که برای به خاطر سپردن ترتیب کلاینت‌های اسلیت استفاده می‌شود. برای جزئیات به بخش SLIT در بالا مراجعه کنید.

session.styleFile: location

محل فایل سبک انتخاب‌شده فعلی. برای جزئیات به fluxbox-style(5) مراجعه کنید.

session.styleOverlay: location

محل فایل پوشش سبک (overlay). برای جزئیات به fluxbox-style(5) مراجعه کنید.

session.screen0.windowMenu: location

این گزینه به صورت اختیاری محل منوی پنجره تعریف‌شده توسط کاربر را مشخص می‌کند. در صورت خالی بودن، از ~/.fluxbox/windowmenu استفاده خواهد شد.

پیش‌فرض: خالی (blank)

session.menuSearch: nowhere|itemstart|somewhere

این تنظیم نحوه عملکرد قابلیت جستجو در منو را کنترل می‌کند.

گزینه‌های موجود:

•nowhere: غیرفعال کردن جستجو در منو
•itemstart: متن تایپ‌شده با ابتدای آیتم‌های منو مطابقت داده می‌شود
•somewhere: متن تایپ‌شده با هر کجای آیتم منو مطابقت داده می‌شود

+ پیش‌فرض: itemstart

HOME

مدیر پنجره fluxbox از $HOME برای یافتن فایل .fluxbox/init و پیدا کردن فایل سبک و نام دایرکتوری‌ها استفاده می‌کند.

DISPLAY

هنگامی که هیچ نمایشگر دیگری در خط فرمان مشخص نشده باشد، fluxbox بر روی نمایشگری که با این متغیر مشخص شده است شروع به کار خواهد کرد.

مدیر پنجره fluxbox همچنین در صورت تنظیم سایر متغیرهای محیطی قبل از شروع، می‌تواند از آن‌ها بهره ببرد. برای مثال، اگر $TERM تنظیم شده باشد، هر زمان که fluxbox از پوسته استفاده کند (مانند دستور ExecCommand در فایل ‘keys’ یا برچسب [exec] در منوی ریشه) در دسترس خواهد بود. برای جزئیات به fluxbox-keys(5) و fluxbox-menu(5) مراجعه فرمایید.

فایل ‘keys’ همچنین دو دستور ارائه می‌دهد که می‌توانند محیط فعلی fluxbox را تغییر دهند: SetEnv و Export. هرگونه تغییری که توسط این دستورات ایجاد شود، بر محیطی که توسط fluxbox و تمام فرآیندهای فرزند شروع‌شده پس از آن نقطه دیده می‌شود نیز تأثیر می‌گذارد. برای جزئیات به fluxbox-keys(5) مراجعه کنید.

برای اطلاعات بیشتر درباره متغیرهای محیطی به طور کلی، به راهنمای پوسته خود مراجعه نمایید.

مدیر پنجره fluxbox به سیگنال‌های زیر پاسخ می‌دهد:

•SIGUSR1: راه‌اندازی مجدد fluxbox.
•SIGUSR2: بارگذاری مجدد اجباری پیکربندی.

مدیر پنجره fluxbox توسط Henrik Kinnunen <fluxgen at fluxbox org>، Simon Bowden <rathnor at fluxbox org>، Mathias Gumz <akira at fluxbox org> و Mark Tiefenbruck <mark at fluxbox org>، به همراه مشارکت‌ها و وصله‌های ادغام‌شده از افراد بسیاری در سراسر جهان نوشته و نگهداری می‌شود.

مدیر پنجره Blackbox توسط Brad Hughes <blackbox at alug org> و Jeff Raven <jraven at psu edu> نوشته و نگهداری شد.

این صفحه راهنما حاصل کار مشترک افراد زیر است:

•Jim Ramsay <i.am at jimramsay com> (>fluxbox-1.0.0)
•Curt Micol <asenchi at asenchi com> (>fluxbox-0.9.11)
•Tobias Klausmann <klausman at users sourceforge net> (⟨fluxbox-0.9.11)
•Grubert <grubert at users sourceforge net> (fluxbox)
•Matthew Hawkins <matt at mh dropbear id au> (blackbox)
•Wilbert Berendsen <wbsoft at xs4all nl> (blackbox)
•ترجمه به زبان‌های متعدد دیگر در صورت مشارکت افراد دیگر در دسترس خواهد بود.

وب‌سایت رسمی fluxbox: http://www.fluxbox.org

ویکی رسمی fluxbox: http://www.fluxbox-wiki.org

بسیاری از تم‌های سازگار: http://tenr.de

اگر اشکالی یافتید، لطفاً به کانال #fluxbox در سرور irc.freenode.net مراجعه کنید یا آن را در سامانه ردیابی اشکالات در http://sf.net/projects/fluxbox ثبت نمایید. یا می‌توانید در یکی از فهرست‌های پستی عضو شوید. اطلاعات بیشتر را می‌توانید در وب‌سایت رسمی بیابید.

fluxbox-apps(5) fluxbox-keys(5) fluxbox-style(5) fluxbox-menu(5) fluxbox-remote(1) fbsetroot(1) fbsetbg(1) fbrun(1) startfluxbox(1)

Henrik Kinnunen <fluxgen@fluxbox.org>

نویسنده.
08 February 2015 fluxbox.txt