نام (NAME)

objcopy - کپی و تبدیل فایل‌های شیء

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

objcopy [-F bfdname|--target=bfdname]
[-I bfdname|--input-target=bfdname]
[-O bfdname|--output-target=bfdname]
[-B bfdarch|--binary-architecture=bfdarch]
[-S|--strip-all]
[-g|--strip-debug]
[--strip-unneeded]
[-K symbolname|--keep-symbol=symbolname]
[--keep-file-symbols]
[--keep-section-symbols]
[-N symbolname|--strip-symbol=symbolname]
[--strip-unneeded-symbol=symbolname]
[-G symbolname|--keep-global-symbol=symbolname]
[--localize-hidden]
[-L symbolname|--localize-symbol=symbolname]
[--globalize-symbol=symbolname]
[--globalize-symbols=filename]
[-W symbolname|--weaken-symbol=symbolname]
[-w|--wildcard]
[-x|--discard-all]
[-X|--discard-locals]
[-b byte|--byte=byte]
[-i [breadth]|--interleave[=breadth]]
[--interleave-width=width]
[-j sectionpattern|--only-section=sectionpattern]
[-R sectionpattern|--remove-section=sectionpattern]
[--keep-section=sectionpattern]
[--remove-relocations=sectionpattern]
[--strip-section-headers]
[-p|--preserve-dates]
[-D|--enable-deterministic-archives]
[-U|--disable-deterministic-archives]
[--debugging]
[--gap-fill=val]
[--pad-to=address]
[--set-start=val]
[--adjust-start=incr]
[--change-addresses=incr]
[--change-section-address sectionpattern{=,+,-}val]
[--change-section-lma sectionpattern{=,+,-}val]
[--change-section-vma sectionpattern{=,+,-}val]
[--change-warnings] [--no-change-warnings]
[--set-section-flags sectionpattern=flags]
[--set-section-alignment sectionpattern=align]
[--add-section sectionname=filename]
[--dump-section sectionname=filename]
[--update-section sectionname=filename]
[--rename-section oldname=newname[,flags]]
[--long-section-names {enable,disable,keep}]
[--change-leading-char] [--remove-leading-char]
[--reverse-bytes=num]
[--srec-len=ival] [--srec-forceS3]
[--redefine-sym old=new]
[--redefine-syms=filename]
[--weaken]
[--keep-symbols=filename]
[--strip-symbols=filename]
[--strip-unneeded-symbols=filename]
[--keep-global-symbols=filename]
[--localize-symbols=filename]
[--weaken-symbols=filename]
[--binary-symbol-prefixstring]
[--add-symbol name=[section:]value[,flags]]
[--alt-machine-code=index]
[--prefix-symbols=string]
[--prefix-sections=string]
[--prefix-alloc-sections=string]
[--add-gnu-debuglink=path-to-file]
[--only-keep-debug]
[--strip-dwo]
[--extract-dwo]
[--extract-symbol]
[--writable-text]
[--readonly-text]
[--pure]
[--impure]
[--file-alignment=num]
[--heap=reserve[,commit]]
[--image-base=address]
[--section-alignment=num]
[--stack=reserve[,commit]]
[--subsystem=which:major.minor]
[--compress-debug-sections]
[--decompress-debug-sections]
[--elf-stt-common=val]
[--merge-notes]
[--no-merge-notes]
[--verilog-data-width=val]
[-v|--verbose]
[-V|--version]
[--help] [--info]
infile [outfile].SH "توضیحات (DESCRIPTION)" ابزار GNU objcopy محتویات یک فایل شیء (object file) را در فایلی دیگر کپی می‌کند. objcopy برای خواندن و نوشتن فایل‌های شیء از کتابخانهٔ GNU BFD استفاده می‌کند. این ابزار می‌تواند فایل شیء مقصد را در قالبی متفاوت از فایل شیء مبدأ بنویسد. رفتار دقیق objcopy توسط گزینه‌های خط فرمان کنترل می‌شود. توجه داشته باشید که objcopy باید بتواند یک فایل کاملاً پیوندخورده (fully linked) را بین هر دو قالبی کپی کند. با این حال، کپی کردن یک فایل شیء بازتخصیص‌پذیر (relocatable) بین هر دو قالبی ممکن است مطابق انتظار عمل نکند.

objcopy برای انجام تبدیل‌های خود فایل‌های موقت ایجاد کرده و پس از اتمام کار آن‌ها را حذف می‌کند. objcopy از BFD برای انجام تمام کارهای تبدیل استفاده می‌کند؛ این ابزار به تمام قالب‌های شرح‌داده‌شده در BFD دسترسی دارد و بنابراین می‌تواند بیشتر قالب‌ها را بدون نیاز به مشخص کردن صریح، شناسایی کند.

objcopy می‌تواند برای تولید S-recordها با استفاده از یک هدف خروجیِ srec (برای مثال استفاده از -O srec) به کار رود.

objcopy می‌تواند برای تولید یک فایل باینری خام با استفاده از هدف خروجیِ binary (برای مثال استفاده از -O binary) به کار رود. هنگامی که objcopy یک فایل باینری خام تولید می‌کند، اساساً یک رونوشت حافظه (memory dump) از محتویات فایل شیء ورودی ایجاد خواهد کرد. تمامی نمادها و اطلاعات جابه‌جایی (relocation) دور ریخته خواهند شد. رونوشت حافظه از نشانی بارگذاری پایین‌ترین بخش (section) کپی‌شده در فایل خروجی آغاز خواهد شد.

هنگام تولید یک S-record یا یک فایل باینری خام، استفاده از -S برای حذف بخش‌های حاوی اطلاعات اشکال‌زدایی (debugging) می‌تواند مفید باشد. در برخی موارد، -R برای حذف بخش‌هایی که حاوی اطلاعات غیرضروری برای فایل باینری هستند سودمند خواهد بود.

توجه: objcopy قادر به تغییر ترتیب بایت‌ها (endianness) در فایل‌های ورودی خود نیست. اگر قالب ورودی ترتیب بایتی داشته باشد (برخی قالب‌ها ندارند)، objcopy فقط می‌تواند ورودی‌ها را به قالب‌هایی کپی کند که همان ترتیب بایت را دارند یا اصلاً ترتیب بایت ندارند (مانند srec). (با این حال، گزینهٔ --reverse-bytes را ببینید.)

گزینه‌ها (OPTIONS)

infile

outfile

به‌ترتیب فایل‌های ورودی و خروجی. اگر outfile را مشخص نکنید، objcopy یک فایل موقت ایجاد کرده و با تغییر نام مخرب، آن را با نام infile جایگزین می‌کند.

-I bfdname

--input-target=bfdname

قالب شیء فایل مبدأ را به‌جای تلاش برای استنتاج آن، bfdname در نظر می‌گیرد.

-O bfdname

--output-target=bfdname

فایل خروجی را با استفاده از قالب شیء bfdname می‌نویسد.

-F bfdname

--target=bfdname

از bfdname به‌عنوان قالب شیء هم برای فایل ورودی و هم برای فایل خروجی استفاده می‌کند؛ یعنی داده‌ها را بدون هیچ تبدیلی صرفاً از مبدأ به مقصد منتقل می‌کند.

-B bfdarch

--binary-architecture=bfdarch

هنگام تبدیل یک فایل ورودیِ بدون معماری به یک فایل شیء مفید است. در این حالت، معماری خروجی می‌تواند روی bfdarch تنظیم شود. اگر فایل ورودی معماری شناخته‌شده‌ای داشته باشد، این گزینه نادیده گرفته می‌شود. شما می‌توانید با ارجاع به نمادهای ویژه‌ای که در طول فرایند تبدیل ایجاد می‌شوند، در داخل یک برنامه به این داده‌های باینری دسترسی پیدا کنید. این نمادها _binary_objfile_start،‏ _binary_objfile_end و _binary_objfile_size نام دارند؛ برای مثال می‌توانید یک فایل تصویر را به یک فایل شیء تبدیل کرده و سپس در کد خود با استفاده از این نمادها به آن دسترسی پیدا کنید.

-j sectionpattern

--only-section=sectionpattern

تنها بخش‌های مشخص‌شده را از فایل ورودی به فایل خروجی کپی می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه داشته باشید که استفادهٔ نادرست از این گزینه ممکن است فایل خروجی را غیرقابل استفاده کند. نویسه‌های عامه‌نما (wildcard) در sectionpattern پذیرفته می‌شوند.

اگر نخستین نویسهٔ sectionpattern علامت تعجب (!) باشد، بخش‌های منطبق کپی نخواهند شد، حتی اگر استفادهٔ قبلی از --only-section در همان خط فرمان دستور به کپی کردن آن داده باشد. برای مثال:

--only-section=.text.* --only-section=!.text.foo

تمامی بخش‌های منطبق بر '.text.*' را کپی خواهد کرد، اما بخش '.text.foo' را کپی نمی‌کند.

-R sectionpattern

--remove-section=sectionpattern

هر بخشی را که با sectionpattern مطابقت داشته باشد از فایل خروجی حذف می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه داشته باشید که استفادهٔ نادرست از این گزینه ممکن است فایل خروجی را غیرقابل استفاده کند. نویسه‌های عامه‌نما در sectionpattern پذیرفته می‌شوند. استفادهٔ هم‌زمان از هر دو گزینهٔ -j و -R به رفتار تعریف‌نشده منجر می‌شود.

اگر نخستین نویسهٔ sectionpattern علامت تعجب (!) باشد، بخش‌های منطبق حذف نخواهند شد، حتی اگر استفادهٔ قبلی از --remove-section در همان خط فرمان دستور به حذف آن داده باشد. برای مثال:

--remove-section=.text.* --remove-section=!.text.foo

تمامی بخش‌های منطبق بر الگوی '.text.*' را حذف خواهد کرد، اما بخش '.text.foo' را حذف نمی‌کند.

--keep-section=sectionpattern

هنگام حذف بخش‌ها از فایل خروجی، بخش‌هایی را که با sectionpattern مطابقت دارند نگه می‌دارد.

--remove-relocations=sectionpattern

جابه‌جایی‌های غیرپویا (non-dynamic relocations) را برای هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد از فایل خروجی حذف می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه داشته باشید که استفادهٔ نادرست از این گزینه ممکن است فایل خروجی را غیرقابل استفاده کند؛ همچنین تلاش برای حذف یک بخش جابه‌جایی پویا مانند .rela.plt از یک فایل اجرایی یا کتابخانهٔ اشتراکی با استفاده از --remove-relocations=.plt کار نخواهد کرد. نویسه‌های عامه‌نما در sectionpattern پذیرفته می‌شوند. برای مثال:

--remove-relocations=.text.*

جابه‌جایی‌ها را برای تمامی بخش‌های منطبق بر الگوی '.text.*' حذف خواهد کرد.

اگر نخستین نویسهٔ sectionpattern علامت تعجب (!) باشد، جابه‌جایی بخش‌های منطبق حذف نخواهد شد، حتی اگر استفادهٔ قبلی از --remove-relocations در همان خط فرمان موجب حذف آن‌ها می‌شد. برای مثال:

--remove-relocations=.text.* --remove-relocations=!.text.foo

تمامی جابه‌جایی‌های بخش‌های منطبق بر الگوی '.text.*' را حذف خواهد کرد، اما جابه‌جایی‌های بخش '.text.foo' را حذف نمی‌کند.

--strip-section-headers

سرآیندهای بخش را حذف می‌کند. این گزینه مخصوص فایل‌های ELF است. مستلزم --strip-all و --merge-notes است.

-S

--strip-all

اطلاعات جابه‌جایی و نمادها را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند. همچنین بخش‌های اشکال‌زدایی را حذف می‌کند..IP -g 4

--strip-debug

نمادها یا بخش‌های اشکال‌زدایی را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند.

--strip-unneeded

علاوه بر نمادها و بخش‌های اشکال‌زدایی حذف‌شده توسط --strip-debug، تمام نمادهایی را که برای پردازش بازآرایی (relocation) مورد نیاز نیستند حذف می‌کند.

-K symbolname

--keep-symbol=symbolname

هنگام حذف نمادها، نماد symbolname را حفظ می‌کند، حتی اگر در حالت عادی حذف می‌شد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

-N symbolname

--strip-symbol=symbolname

نماد symbolname را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--strip-unneeded-symbol=symbolname

نماد symbolname را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند مگر آنکه برای یک بازآرایی مورد نیاز باشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

-G symbolname

--keep-global-symbol=symbolname

تنها نماد symbolname را سراسری نگه می‌دارد. تمام نمادهای دیگر را برای فایل محلی می‌کند، به طوری که از بیرون قابل مشاهده نباشند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه: این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه‌های --globalize-symbol یا --globalize-symbols استفاده شود.

--localize-hidden

در یک شیء ELF، همه نمادهایی را که دید پنهان (hidden) یا داخلی (internal) دارند به عنوان محلی علامت‌گذاری می‌کند. این گزینه علاوه‌بر گزینه‌های محلی‌سازی مخصوص نماد مانند -L اعمال می‌شود.

-L symbolname

--localize-symbol=symbolname

یک نماد سراسری یا ضعیف به نام symbolname را به یک نماد محلی تبدیل می‌کند تا از بیرون قابل مشاهده نباشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه - نمادهای یکتا (unique) تبدیل نمی‌شوند.

-W symbolname

--weaken-symbol=symbolname

نماد symbolname را ضعیف (weak) می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--binary-symbol-prefix=string

هنگامی که با --input-target=binary استفاده می‌شود، string را به عنوان نام پایه برای نمادهای تولیدشده برای فایل ورودی تنظیم می‌کند. این نمادها عبارتند از:

<string>_start
<string>_end
<string>_size

به‌طور پیش‌فرض، گرداننده ورودی دودویی نام پیشوند نماد را از نسخه درهم‌ریخته (mangled) نام فایل ورودی و پیشوند _binary مشتق می‌کند. این گزینه امکان مشخص کردن صریح آن را فراهم می‌سازد.

--globalize-symbol=symbolname

به نماد symbolname حوزه سراسری می‌دهد تا در خارج از فایلی که در آن تعریف شده است قابل مشاهده باشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه: این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه‌های -G یا --keep-global-symbol استفاده شود.

-w

--wildcard

استفاده از عبارات باقاعده را در symbolnameهای به‌کاررفته در سایر گزینه‌های خط فرمان مجاز می‌سازد. عملگرهای علامت سؤال (?)، ستاره (*)، ممیز وارونه (\) و قلاب‌ها ([]) می‌توانند در هر کجای نام نماد به کار روند. اگر نویسه نخست نام نماد علامت تعجب (!) باشد، مفهوم گزینه برای آن نماد معکوس می‌شود. برای مثال:

-w -W !foo -W fo*

باعث می‌شود objcopy تمام نمادهایی را که با "fo" شروع می‌شوند به جز نماد "foo" ضعیف کند.

-x

--discard-all

نمادهای غیرسراسری را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند.

-X

--discard-locals

نمادهای محلی تولیدشده توسط کامپایلر را کپی نمی‌کند. (این نمادها معمولاً با L یا . آغاز می‌شوند.)

-b byte

--byte=byte

اگر درهم‌بافی (interleaving) از طریق گزینه --interleave فعال شده باشد، محدوده بایت‌های نگه‌داشته‌شده را از بایت byteام آغاز می‌کند. byte می‌تواند در محدوده 0 تا breadth-1 باشد، که در آن breadth مقدار ارائه‌شده توسط گزینه --interleave است.

-i [breadth]

--interleave[=breadth]

تنها یک محدوده را از هر breadth بایت کپی می‌کند. (داده‌های سرآیند تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند). این‌که کدام بایت در محدوده کپی را آغاز کند با گزینه --byte انتخاب می‌شود. پهنای محدوده را با گزینه --interleave-width مشخص کنید.

این گزینه برای ایجاد فایل‌ها جهت برنامه‌ریزی ROM مفید است. این گزینه معمولاً با یک هدف خروجی "srec" استفاده می‌شود. توجه داشته باشید که objcopy در صورتی که گزینه --byte را نیز تعیین نکرده باشید، خطا خواهد گرفت.

عرض پیش‌فرض درهم‌بافی 4 است؛ بنابراین با تنظیم --byte روی 0، objcopy نخستین بایت از هر چهار بایت را از ورودی به خروجی کپی خواهد کرد.

--interleave-width=width

هنگامی که همراه با گزینه --interleave استفاده شود، هر بار width بایت کپی می‌کند. آغاز محدوده بایت‌های مورد کپی با گزینه --byte و اندازه محدوده با گزینه --interleave تعیین می‌شود.

مقدار پیش‌فرض برای این گزینه 1 است. مجموع مقدار width و مقدار byte تعیین‌شده توسط گزینه --byte نباید از عرض درهم‌بافی تعیین‌شده توسط گزینه --interleave تجاوز کند.

این گزینه می‌تواند برای ساخت ایمیج‌ها برای دو حافظه فلش ۱۶ بیتی درهم‌بافته در یک گذرگاه ۳۲ بیتی، با ارسال -b 0 -i 4 --interleave-width=2 و -b 2 -i 4 --interleave-width=2 به دو دستور objcopy استفاده شود. اگر ورودی '12345678' باشد، خروجی‌ها به ترتیب '1256' و '3478' خواهند بود.

-p

--preserve-dates

تاریخ‌های دسترسی و تغییر فایل خروجی را مشابه تاریخ‌های فایل ورودی تنظیم می‌کند.

این گزینه همچنین تاریخی را که در سرآیند یک فایل با قالب PE ذخیره شده است کپی می‌کند، مگر اینکه متغیر محیطی SOURCE_DATE_EPOCH تعریف شده باشد. در صورت تعریف، این متغیر به عنوان تاریخ ذخیره‌شده در سرآیند استفاده می‌شود که به صورت تعداد ثانیه‌های سپری‌شده از مبدأ یونیکس (Unix epoch) تفسیر خواهد شد.

-D

--enable-deterministic-archives

در حالت deterministic (قطعی) عمل می‌کند. هنگام کپی کردن اعضای آرشیو و نوشتن نمایهٔ آرشیو، برای UIDها، GIDها و برچسب‌های زمانی از صفر استفاده می‌کند و برای همهٔ فایل‌ها حالت‌های فایل (file modes) یکسانی را به کار می‌برد.

اگر binutils با --enable-deterministic-archives پیکربندی شده باشد، این حالت به‌طور پیش‌فرض فعال است. می‌توان آن را با گزینهٔ -U در زیر غیرفعال کرد.

-U

--disable-deterministic-archives

در حالت deterministic عمل نمی‌کند. این برعکس گزینهٔ -D در بالا است: هنگام کپی کردن اعضای آرشیو و نوشتن نمایهٔ آرشیو، از مقادیر واقعی UID، GID، برچسب زمانی و حالت فایل آن‌ها استفاده می‌کند.

این حالت پیش‌فرض است مگر اینکه binutils با --enable-deterministic-archives پیکربندی شده باشد.

--debugging

در صورت امکان، اطلاعات اشکال‌زدایی را تبدیل می‌کند. این حالت پیش‌فرض نیست زیرا تنها قالب‌های اشکال‌زدایی خاصی پشتیبانی می‌شوند، و فرایند تبدیل می‌تواند زمان‌بر باشد.

--gap-fill val

شکاف‌های بین بخش‌ها را با val پر می‌کند. این عملیات بر آدرس بارگذاری (LMA) بخش‌ها اعمال می‌شود. این کار با افزایش اندازهٔ بخشی که آدرس پایین‌تری دارد و پر کردن فضای خالی ایجادشده با val انجام می‌پذیرد.

--pad-to address

فایل خروجی را تا آدرس بارگذاری address پد (pad) می‌کند. این کار با افزایش اندازهٔ آخرین بخش انجام می‌شود. فضای اضافی با مقدار مشخص‌شده توسط --gap-fill (پیش‌فرض صفر) پر می‌شود.

--set-start val

آدرس شروع (که به عنوان آدرس نقطهٔ ورود یا entry address نیز شناخته می‌شود) فایل جدید را روی val تنظیم می‌کند. همهٔ قالب‌های فایل شیء (object file) از تنظیم آدرس شروع پشتیبانی نمی‌کنند.

--change-start incr

--adjust-start incr

آدرس شروع (که به عنوان آدرس نقطهٔ ورود نیز شناخته می‌شود) را با افزودن incr تغییر می‌دهد. همهٔ قالب‌های فایل شیء از تنظیم آدرس شروع پشتیبانی نمی‌کنند.

--change-addresses incr

--adjust-vma incr

آدرس‌های VMA و LMA همهٔ بخش‌ها و همچنین آدرس شروع را با افزودن incr تغییر می‌دهد. برخی قالب‌های فایل شیء اجازه نمی‌دهند آدرس بخش‌ها به‌صورت دلخواه تغییر داده شود. توجه داشته باشید که این کار بخش‌ها را بازنشانی (relocate) نمی‌کند؛ اگر برنامه انتظار داشته باشد که بخش‌ها در یک آدرس مشخص بارگذاری شوند، و از این گزینه برای تغییر بخش‌ها به‌گونه‌ای استفاده شود که در آدرس دیگری بارگذاری شوند، ممکن است برنامه با شکست مواجه شود.

--change-section-address sectionpattern{=,+,-}val

--adjust-section-vma sectionpattern{=,+,-}val

هر دو آدرس VMA و LMA هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد را تنظیم کرده یا تغییر می‌دهد. اگر از = استفاده شود، آدرس بخش روی val تنظیم می‌شود. در غیر این صورت، val به آدرس بخش اضافه یا از آن کم می‌شود. توضیحات ارائه‌شده در بخش --change-addresses در بالا را ببینید. اگر sectionpattern با هیچ بخشی در فایل ورودی مطابقت نداشته باشد، یک هشدار صادر خواهد شد، مگر اینکه از --no-change-warnings استفاده شود.

--change-section-lma sectionpattern{=,+,-}val

آدرس LMA هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد را تنظیم کرده یا تغییر می‌دهد. آدرس LMA آدرسی است که بخش در هنگام بارگذاری برنامه، در آن آدرس در حافظه قرار می‌گیرد. به‌طور معمول این آدرس با آدرس VMA، که آدرس بخش در زمان اجرای برنامه است، یکسان است؛ اما در برخی سیستم‌ها، به‌ویژه در سیستم‌هایی که برنامه در ROM نگهداری می‌شود، این دو می‌توانند متفاوت باشند. اگر از = استفاده شود، آدرس بخش روی val تنظیم می‌شود. در غیر این صورت، val به آدرس بخش اضافه یا از آن کم می‌شود. توضیحات ارائه‌شده در بخش --change-addresses در بالا را ببینید. اگر sectionpattern با هیچ بخشی در فایل ورودی مطابقت نداشته باشد، یک هشدار صادر خواهد شد، مگر اینکه از --no-change-warnings استفاده شود.

--change-section-vma sectionpattern{=,+,-}val

آدرس VMA هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد را تنظیم کرده یا تغییر می‌دهد. آدرس VMA آدرسی است که پس از شروع اجرای برنامه، بخش در آن مستقر خواهد شد. به‌طور معمول این آدرس با آدرس LMA، که آدرس بارگذاری بخش در حافظه است، یکسان است؛ اما در برخی سیستم‌ها، به‌ویژه سیستم‌هایی که برنامه در ROM نگهداری می‌شود، این دو می‌توانند متفاوت باشند. اگر از = استفاده شود، آدرس بخش روی val تنظیم می‌شود. در غیر این صورت، val به آدرس بخش اضافه یا از آن کم می‌شود. توضیحات ارائه‌شده در بخش --change-addresses در بالا را ببینید. اگر sectionpattern با هیچ بخشی در فایل ورودی مطابقت نداشته باشد، یک هشدار صادر خواهد شد، مگر اینکه از --no-change-warnings استفاده شود.

نکته - تغییر VMA بخش‌ها در یک باینری کاملاً پیوند خورده (fully linked) می‌تواند خطرناک باشد، زیرا ممکن است کدهایی وجود داشته باشند که انتظار دارند بخش‌ها در آدرس قدیمی خود قرار گرفته باشند.

--change-warnings

--adjust-warnings

اگر از --change-section-address یا --change-section-lma یا --change-section-vma استفاده شود، و الگوی بخش با هیچ بخشی مطابقت نداشته باشد، هشداری صادر می‌کند. این حالت پیش‌فرض است.

--no-change-warnings

--no-adjust-warnings

در صورت استفاده از --change-section-address یا --adjust-section-lma یا --adjust-section-vma، حتی اگر الگوی بخش با هیچ بخشی مطابقت نداشته باشد، هشداری صادر نمی‌کند.

--set-section-flags sectionpattern=flags

پرچم‌های هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد را تنظیم می‌کند. آرگومان flags یک رشته از نام‌های پرچم است که با کاما از هم جدا شده‌اند. نام‌های پذیرفته‌شده عبارتند از alloc، contents، load، noload، readonly، code، data، rom، exclude، share، debug و large. می‌توانید پرچم contents را برای بخشی که فاقد محتوا است تنظیم کنید، اما پاک کردن پرچم contents از بخشی که دارای محتوا است مفهومی ندارد--به‌جای آن صرفاً بخش را حذف کنید. همهٔ پرچم‌ها برای همهٔ قالب‌های فایل شیء معنا ندارند. به‌ویژه پرچم share فقط برای فایل‌های با قالب COFF معنا دارد و برای فایل‌های با قالب ELF کاربردی ندارد. پرچم ویژهٔ ELF x86-64 به نام large متناظر با SHF_X86_64_LARGE است.

--set-section-alignment sectionpattern=align

هم‌ترازی را برای هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد تنظیم می‌کند. align هم‌ترازی را بر حسب بایت مشخص می‌کند و باید توانی از دو باشد، یعنی ۱، ۲، ۴، ۸...

نکته - تنظیم هم‌ترازی یک بخش به‌طور خودکار آدرس‌های LMA یا VMA آن را هم‌تراز نمی‌کند. اگر نیاز به تغییر آن‌ها نیز باشد، باید از گزینه‌های --change-section-lma و/یا --change-section-vma استفاده شود. همچنین توجه داشته باشید که تغییر VMAها می‌تواند در باینری‌های کاملاً پیوند خورده که در آن‌ها کدهایی انتظار دارند محتوای بخش‌ها در آدرس قدیمی آن‌ها قرار داشته باشد، مشکلاتی ایجاد کند.

--add-section sectionname=filename

هنگام کپی کردن فایل، یک بخش جدید به نام sectionname اضافه می‌کند. محتوای بخش جدید از فایل filename گرفته می‌شود. اندازهٔ بخش برابر با اندازهٔ فایل خواهد بود. این گزینه فقط بر روی قالب‌های فایلی کار می‌کند که بتوانند از بخش‌هایی با نام‌های دلخواه پشتیبانی کنند. نکته - ممکن است برای تنظیم مشخصه‌های بخش تازه‌ایجادشده، استفاده از گزینهٔ --set-section-flags لازم باشد.

--dump-section sectionname=filename

محتوای بخشی به نام sectionname را درون فایل filename قرار می‌دهد و هر محتوایی را که ممکن است قبلاً در آنجا بوده باشد، بازنویسی می‌کند. این گزینه معکوس گزینهٔ --add-section است. این گزینه مشابه گزینهٔ --only-section است، با این تفاوت که فایل قالب‌بندی‌شده‌ای ایجاد نمی‌کند، بلکه صرفاً محتوا را به صورت داده‌های باینری خام و بدون اعمال هیچ‌گونه بازنشانی تخلیه می‌کند. این گزینه را می‌توان بیش از یک بار مشخص کرد.

--update-section sectionname=filename

محتوای موجود بخشی به نام sectionname را با محتوای فایل filename جایگزین می‌کند. اندازهٔ بخش متناسب با اندازهٔ فایل تنظیم خواهد شد. پرچم‌های بخش برای sectionname بدون تغییر باقی می‌مانند. برای فایل‌های با قالب ELF، نگاشت بخش به سگمنت (segment) نیز بدون تغییر باقی خواهد ماند؛ چیزی که با استفاده از --remove-section و در ادامهٔ آن --add-section امکان‌پذیر نیست. این گزینه را می‌توان بیش از یک بار مشخص کرد.

نکته - این امکان وجود دارد که از --rename-section و --update-section برای به‌روزرسانی و تغییر نام هم‌زمان یک بخش در یک خط فرمان استفاده کرد. در این حالت، نام بخش اصلی را به --update-section، و نام بخش اصلی به همراه نام جدید را به --rename-section بدهید..IP "--add-symbol name=[section:]value[,flags]" 4 افزودن یک نماد جدید با نام name هنگام رونوشت فایل. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر section مشخص شده باشد، نماد مرتبط با آن بخش و به صورت نسبی با آن خواهد بود، در غیر این صورت یک نماد ABS خواهد بود. مشخص کردن یک بخش تعریف‌نشده منجر به یک خطای مهلک خواهد شد. هیچ بررسی روی مقدار صورت نمی‌گیرد و دقیقاً همان‌گونه که مشخص شده دریافت می‌شود. پرچم‌های نماد می‌توانند مشخص شوند و همه پرچم‌ها برای همه قالب‌های فایل شیء معنادار نخواهند بود. به‌طور پیش‌فرض، نماد سراسری خواهد بود. پرچم ویژه 'before=othersym' نماد جدید را پیش از othersym مشخص‌شده درج می‌کند، در غیر این صورت نماد(ها) به ترتیب ظاهر شدن در انتهای جدول نمادها افزوده خواهند شد.

--rename-section oldname=newname[,flags]

تغییر نام یک بخش از oldname به newname، همراه با امکان تغییر پرچم‌های بخش به flags در این فرایند به صورت اختیاری. این کار نسبت به استفاده از یک اسکریپت پیونددهنده برای تغییر نام این مزیت را دارد که خروجی به صورت یک فایل شیء باقی می‌ماند و تبدیل به یک فایل اجرایی پیوندیافته نمی‌شود. این گزینه همان مجموعه پرچم‌های گزینه --set-section-flags را می‌پذیرد.

این گزینه به‌ویژه زمانی سودمند است که قالب ورودی باینری باشد، چرا که این قالب همواره بخشی به نام .data ایجاد می‌کند. برای نمونه، اگر می‌خواستید به‌جای آن بخشی به نام .rodata حاوی داده‌های باینری ایجاد کنید، می‌توانید از خط فرمان زیر برای رسیدن به این هدف استفاده کنید:

objcopy -I binary -O <output_format> -B <architecture> \
 --rename-section .data=.rodata,alloc,load,readonly,data,contents \
 <input_binary_file> <output_object_file>

--long-section-names {enable,disable,keep}

مدیریت نام‌های طولانی بخش‌ها را هنگام پردازش قالب‌های شیء "COFF" و "PE-COFF" کنترل می‌کند. رفتار پیش‌فرض، یعنی keep، حفظ نام‌های طولانی بخش‌ها در صورت وجود در فایل ورودی است. گزینه‌های enable و disable استفاده از نام‌های طولانی بخش‌ها را در شیء خروجی به صورت اجباری فعال یا غیرفعال می‌کنند؛ هنگامی که disable اعمال شود، هر نام طولانی بخش در شیء ورودی کوتاه خواهد شد. گزینه enable تنها در صورتی نام‌های طولانی بخش را صادر می‌کند که در ورودی‌ها وجود داشته باشند؛ این رفتار تا حد زیادی مانند keep است، اما این موضوع که آیا گزینه enable ممکن است ایجاد یک جدول رشته خالی را در فایل خروجی تحمیل کند یا خیر، تعریف‌نشده رها شده است.

--change-leading-char

برخی از قالب‌های فایل شیء از نویسه‌های خاصی در آغاز نمادها استفاده می‌کنند. متداول‌ترین نویسه از این دست زیرخط است که کامپایلرها اغلب آن را پیش از هر نماد می‌افزایند. این گزینه به objcopy می‌گوید که هنگام تبدیل میان قالب‌های فایل شیء، نویسه آغازین هر نماد را تغییر دهد. اگر هر دو قالب فایل شیء از نویسه آغازین یکسانی استفاده کنند، این گزینه هیچ اثری ندارد. در غیر این صورت، بر حسب نیاز یک نویسه اضافه می‌کند، یک نویسه را حذف می‌کند، یا یک نویسه را تغییر می‌دهد.

--remove-leading-char

اگر نخستین نویسه یک نماد سراسری، یک نویسه آغازین ویژه نماد باشد که توسط قالب فایل شیء استفاده می‌شود، آن نویسه را حذف می‌کند. متداول‌ترین نویسه آغازین نماد، زیرخط است. این گزینه زیرخط آغازین را از تمام نمادهای سراسری حذف خواهد کرد. این قابلیت زمانی مفید است که بخواهید اشیایی از قالب‌های فایلی گوناگون با قراردادهای مختلف برای نام نمادها را به یکدیگر پیوند دهید. این گزینه با --change-leading-char متفاوت است، زیرا صرف‌نظر از قالب فایل شیءِ خروجی، در صورت لزوم همواره نام نماد را تغییر می‌دهد.

--reverse-bytes=num

بایت‌ها را در بخشی با محتویات خروجی معکوس می‌کند. طول بخش باید بر مقدار داده‌شده بخش‌پذیر باشد تا امکان انجام جابه‌جایی وجود داشته باشد. معکوس‌سازی پیش از انجام درهم‌بافی (interleaving) صورت می‌پذیرد.

این گزینه معمولاً در تولید ایمیج‌های ROM برای سیستم‌های مقصد مسئله‌دار استفاده می‌شود. برای نمونه، در برخی بردهای مقصد، کلمات ۳۲ بیتی واکشی‌شده از ROMهای ۸ بیتی، صرف‌نظر از ترتیب بایت پردازنده، با ترتیب بایت little-endian بازآرایی می‌شوند. بسته به مدل برنامه‌نویسی، ممکن است نیاز باشد اندیاننس (endianness) حافظه ROM اصلاح شود.

یک فایل ساده با بخشی شامل هشت بایت زیر را در نظر بگیرید: 12345678.

با استفاده از --reverse-bytes=2 برای مثال بالا، بایت‌ها در فایل خروجی به صورت 21436587 مرتب خواهند شد.

با استفاده از --reverse-bytes=4 برای مثال بالا، بایت‌ها در فایل خروجی به صورت 43218765 مرتب خواهند شد.

با استفاده از --reverse-bytes=2 برای مثال بالا، و به دنبال آن اجرای --reverse-bytes=4 روی فایل خروجی، بایت‌ها در فایل خروجی دوم به صورت 34127856 مرتب خواهند شد.

--srec-len=ival

تنها برای خروجی srec معنادار است. حداکثر طول رکوردهای S (یا Srecord) تولیدشده را روی ival تنظیم می‌کند. این طول شامل فیلدهای نشانی، داده و crc می‌شود.

--srec-forceS3

تنها برای خروجی srec معنادار است. از تولید رکوردهای S1/S2 جلوگیری کرده و تنها قالب رکورد S3 را ایجاد می‌کند.

--redefine-sym old=new

نام نماد old را به new تغییر می‌دهد. این قابلیت زمانی مفید است که بخواهید دو شیء را که کد منبع آن‌ها را ندارید به یکدیگر پیوند دهید و تداخل نام وجود داشته باشد.

--redefine-syms=filename

گزینه --redefine-sym را روی هر جفت‌نماد «old new» فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر سطر آن یک جفت‌نماد قرار دارد. توضیحات درون سطرها می‌توانند با نویسه هش آغاز شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--weaken

تمام نمادهای سراسری موجود در فایل را به نماد ضعیف (weak) تبدیل می‌کند. این ویژگی هنگام ساخت شیئی که قرار است با استفاده از گزینه -R پیونددهنده با اشیاء دیگر پیوند داده شود، می‌تواند مفید باشد. این گزینه تنها زمانی کارآمد است که از قالب فایل شیئی استفاده شود که از نمادهای ضعیف پشتیبانی می‌کند.

--keep-symbols=filename

گزینه --keep-symbol را روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر سطر آن یک نام نماد قرار دارد. توضیحات درون سطرها می‌توانند با نویسه هش معرفی شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--strip-symbols=filename

گزینه --strip-symbol را روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر سطر آن یک نام نماد قرار دارد. توضیحات درون سطرها می‌توانند با نویسه هش معرفی شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--strip-unneeded-symbols=filename

گزینه --strip-unneeded-symbol را روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر سطر آن یک نام نماد قرار دارد. توضیحات درون سطرها می‌توانند با نویسه هش معرفی شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--keep-global-symbols=filename

گزینه --keep-global-symbol را روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر سطر آن یک نام نماد قرار دارد. توضیحات درون سطرها می‌توانند با نویسه هش معرفی شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--localize-symbols=filename

گزینه --localize-symbol را روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر سطر آن یک نام نماد قرار دارد. توضیحات درون سطرها می‌توانند با نویسه هش معرفی شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--globalize-symbols=filename

گزینه --globalize-symbol را روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر سطر آن یک نام نماد قرار دارد. توضیحات درون سطرها می‌توانند با نویسه هش معرفی شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. نکته: این گزینه نمی‌تواند در ترکیب با گزینه‌های -G یا --keep-global-symbol استفاده شود.

--weaken-symbols=filename

گزینه --weaken-symbol را روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر سطر آن یک نام نماد قرار دارد. توضیحات درون سطرها می‌توانند با نویسه هش معرفی شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--alt-machine-code=index

اگر معماری خروجی دارای کدهای ماشین جایگزین باشد، به‌جای کد پیش‌فرض از کد شماره indexام استفاده می‌کند. این ویژگی زمانی مفید است که برای یک ماشین یک کد رسمی اختصاص یابد و زنجیره‌ابزار کد جدید را به کار گیرد، اما برنامه‌های دیگر همچنان به استفاده از کد اصلی وابسته باشند. برای معماری‌های مبتنی بر ELF، اگر جایگزین شماره index وجود نداشته باشد، مقدار به عنوان یک عدد مطلق در نظر گرفته می‌شود تا در فیلد e_machine سرآیند ELF ذخیره گردد.

--writable-text

بخش متن (text) خروجی را به عنوان قابل نوشتن نشانه‌گذاری می‌کند. این گزینه برای همه قالب‌های فایل شیء معنادار نیست.

--readonly-text

بخش متن (text) خروجی را در برابر نوشتن محافظت می‌کند. این گزینه برای همه قالب‌های فایل شیء معنادار نیست.

--pure

فایل خروجی را به عنوان صفحه‌بندی بر حسب تقاضا (demand paged) نشانه‌گذاری می‌کند. این گزینه برای همه قالب‌های فایل شیء معنادار نیست.

--impure

فایل خروجی را به عنوان ناخالص (impure) نشانه‌گذاری می‌کند. این گزینه برای همه قالب‌های فایل شیء معنادار نیست..IP --prefix-symbols=string 4 افزودن پیشوند string به تمام نمادها در فایل خروجی.

--prefix-sections=string

افزودن پیشوند string به نام تمام بخش‌ها در فایل خروجی.

--prefix-alloc-sections=string

افزودن پیشوند string به نام تمام بخش‌های تخصیص‌یافته در فایل خروجی.

--add-gnu-debuglink=path-to-file

بخشی به نام .gnu_debuglink ایجاد می‌کند که حاوی ارجاعی به path-to-file است و آن را به فایل خروجی اضافه می‌کند. نکته: فایل موجود در path-to-file باید وجود داشته باشد. بخشی از فرایند افزودن بخش .gnu_debuglink شامل گنجاندن یک چکسام از محتویات فایل اطلاعات اشکال‌زدایی در این بخش است.

اگر فایل اطلاعات اشکال‌زدایی در یک مکان ساخته شده اما قرار است بعداً در مکان متفاوتی نصب شود، از مسیر مکان نصب‌شده استفاده نکنید. گزینه --add-gnu-debuglink ناموفق خواهد بود زیرا فایل نصب‌شده هنوز وجود ندارد. در عوض فایل اطلاعات اشکال‌زدایی را در دایرکتوری جاری قرار داده و از گزینه --add-gnu-debuglink بدون مشخص کردن هیچ دایرکتوری استفاده کنید، مانند این:

objcopy --add-gnu-debuglink=foo.debug

هنگام اشکال‌زدایی، اشکال‌زدا تلاش می‌کند تا فایل جداگانه اطلاعات اشکال‌زدایی را در مجموعه‌ای از مکان‌های شناخته‌شده جستجو کند. مجموعه دقیق این مکان‌ها بسته به توزیع مورد استفاده متفاوت است، اما معمولاً شامل موارد زیر است:

--keep-section-symbols

هنگام پیراستن یک فایل، احتمالاً با --strip-debug یا --strip-unneeded، تمام نمادهایی که نام بخش‌ها را مشخص می‌کنند و در غیر این صورت حذف می‌شدند را حفظ می‌کند.

--keep-file-symbols

هنگام پیراستن یک فایل، احتمالاً با --strip-debug یا --strip-unneeded، تمام نمادهایی که نام فایل‌های منبع را مشخص می‌کنند و در غیر این صورت حذف می‌شدند را حفظ می‌کند.

--only-keep-debug

پیراستن فایل، با حذف محتوای تمام بخش‌هایی که توسط --strip-debug پیراسته نمی‌شوند و دست‌نخورده باقی گذاشتن بخش‌های اشکال‌زدایی. در فایل‌های ELF، این کار تمام بخش‌های note را در خروجی حفظ می‌کند.

نکته - سرایندهای بخش مربوط به بخش‌های پیراسته‌شده، شامل اندازه آن‌ها، حفظ می‌شوند، اما محتوای بخش دور ریخته می‌شود. سرایندهای بخش به این دلیل حفظ می‌شوند تا ابزارهای دیگر بتوانند فایل debuginfo را با فایل اجرایی واقعی تطبیق دهند، حتی اگر آن فایل اجرایی به فضای آدرس متفاوتی بازنشانی شده باشد.

هدف این است که این گزینه در کنار --add-gnu-debuglink برای ایجاد یک فایل اجرایی دو بخشی استفاده شود: یکی باینری پیراسته‌شده که فضای کمتری را در RAM و توزیع اشغال می‌کند و دومی فایل اطلاعات اشکال‌زدایی که تنها در صورت نیاز به قابلیت‌های اشکال‌زدایی لازم است. روال پیشنهادی برای ایجاد این فایل‌ها به شرح زیر است:

--strip-dwo

حذف محتویات تمام بخش‌های DWARF .dwo، در حالی که باقی بخش‌های اشکال‌زدایی و تمام نمادها دست‌نخورده باقی می‌مانند. این گزینه برای استفاده توسط کامپایلر به عنوان بخشی از گزینه -gsplit-dwarf در نظر گرفته شده است، که اطلاعات اشکال‌زدایی را بین فایل .o و یک فایل جداگانه .dwo تقسیم می‌کند. کامپایلر تمام اطلاعات اشکال‌زدایی را در همان فایل تولید می‌کند، سپس از گزینه --extract-dwo برای کپی کردن بخش‌های .dwo به فایل .dwo استفاده کرده، و سپس از گزینه --strip-dwo برای حذف آن بخش‌ها از فایل اصلی .o بهره می‌گیرد.

--extract-dwo

استخراج محتویات تمام بخش‌های DWARF .dwo. برای اطلاعات بیشتر گزینه --strip-dwo را ببینید.

--file-alignment num

تعیین هم‌ترازی فایل. بخش‌های موجود در فایل همواره در آفست‌هایی از فایل آغاز می‌شوند که مضربی از این عدد باشند. پیش‌فرض این مقدار ۵۱۲ است. [این گزینه مختص به هدف‌های PE است.]

--heap reserve

--heap reserve,commit

تعیین تعداد بایت‌های حافظه برای رزرو (و در صورت تمایل commit کردن) جهت استفاده به عنوان هیپ برای این برنامه. [این گزینه مختص به هدف‌های PE است.]

--image-base value

استفاده از value به عنوان آدرس پایه برنامه یا dll شما. این پایین‌ترین مکان حافظه است که هنگام بارگذاری برنامه یا dll شما استفاده خواهد شد. برای کاهش نیاز به بازنشانی و بهبود عملکرد dllهای شما، هر کدام باید یک آدرس پایه یکتا داشته باشند و با هیچ dll دیگری همپوشانی نداشته باشند. مقدار پیش‌فرض 0x400000 برای فایل‌های اجرایی و 0x10000000 برای dllها است. [این گزینه مختص به هدف‌های PE است.]

--section-alignment num

[این گزینه مختص به هدف‌های PE است.]

تنظیم فیلد هم‌ترازی بخش در سرایند PE - در صورتی که در باینری موجود باشد. بخش‌ها در حافظه همواره از آدرس‌هایی آغاز می‌شوند که مضربی از این عدد باشند. پیش‌فرض 0x1000 است.

نکته - اگر آدرس‌های LMA یا VMA یک بخش دیگر هم‌تراز نباشند، و این آدرس‌ها از طریق گزینه‌های --set-section-lma یا --set-section-vma تنظیم نشده باشند، و فایل به طور کامل بازنشانی شده باشد، یک پیام هشدار صادر خواهد شد. آنگاه تصمیم‌گیری درباره اینکه آیا LMA و VMA نیاز به به‌روزرسانی دارند یا خیر بر عهده کاربر خواهد بود.

--stack reserve

--stack reserve,commit

تعیین تعداد بایت‌های حافظه برای رزرو (و در صورت تمایل commit کردن) جهت استفاده به عنوان پشته برای این برنامه. [این گزینه مختص به هدف‌های PE است.]

--subsystem which

--subsystem which:major

--subsystem which:major.minor

زیرسیستمی را مشخص می‌کند که برنامهٔ شما تحت آن اجرا خواهد شد. مقادیر مجاز برای which عبارتند از "native"، "windows"، "console"، "posix"، "efi-app"، "efi-bsd"، "efi-rtd"، "sal-rtd" و "xbox". همچنین می‌توانید به‌صورت اختیاری نسخهٔ زیرسیستم را نیز تنظیم کنید. مقادیر عددی نیز برای which پذیرفته می‌شوند. [این گزینه مخصوص هدف‌های PE است.]

--extract-symbol

پرچم‌های بخش‌ها و نمادهای فایل را نگه می‌دارد اما تمام داده‌های بخش‌ها را حذف می‌کند. به طور مشخص، این گزینه:

--compress-debug-sections

بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را با استفاده از zlib به همراه SHF_COMPRESSED از ELF ABI فشرده می‌کند. توجه - اگر فشرده‌سازی در واقع باعث بزرگ‌تر شدن یک بخش شود، آن بخش فشرده نخواهد شد.

--compress-debug-sections=none

--compress-debug-sections=zlib

--compress-debug-sections=zlib-gnu

--compress-debug-sections=zlib-gabi

--compress-debug-sections=zstd

برای فایل‌های ELF، این گزینه‌ها نحوهٔ فشرده‌سازی بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را کنترل می‌کنند. گزینهٔ --compress-debug-sections=none معادل --decompress-debug-sections است. گزینه‌های --compress-debug-sections=zlib و --compress-debug-sections=zlib-gabi معادل --compress-debug-sections هستند. گزینهٔ --compress-debug-sections=zlib-gnu بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را با استفاده از قالب منسوخ‌شدهٔ zlib-gnu فشرده می‌کند. نام بخش‌های اشکال‌زدایی به‌گونه‌ای تغییر می‌کند که با .zdebug آغاز شوند. گزینهٔ --compress-debug-sections=zstd بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را با استفاده از zstd فشرده می‌کند. توجه - اگر فشرده‌سازی در واقع باعث بزرگ‌تر شدن یک بخش شود، نه فشرده می‌شود و نه نام آن تغییر می‌یابد.

--decompress-debug-sections

بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را از حالت فشرده خارج می‌کند. برای یک بخش .zdebug، نام اصلی بازیابی می‌شود.

--elf-stt-common=yes

--elf-stt-common=no

برای فایل‌های ELF، این گزینه‌ها کنترل می‌کنند که آیا نمادهای عمومی (common symbols) باید به نوع "STT_COMMON" تبدیل شوند یا به "STT_OBJECT". گزینهٔ --elf-stt-common=yes نوع نماد عمومی را به "STT_COMMON" تبدیل می‌کند. گزینهٔ --elf-stt-common=no نوع نماد عمومی را به "STT_OBJECT" تبدیل می‌کند.

--merge-notes

--no-merge-notes

برای فایل‌های ELF، تلاش می‌کند (یا تلاش نمی‌کند) تا با حذف یادداشت‌های تکراری، اندازهٔ هر بخش از نوع SHT_NOTE را کاهش دهد.

-V

--version

نمایش شماره نسخهٔ objcopy.

--verilog-data-width=bytes

برای خروجی Verilog، این گزینه تعداد بایت‌های تبدیل‌شده را برای هر عنصر دادهٔ خروجی کنترل می‌کند. هدف ورودی، ترتیب بایت (endianness) تبدیل را کنترل می‌کند.

-v

--verbose

خروجی پرحرّافی: فهرستی از تمام فایل‌های شیءِ تغییریافته را نشان می‌دهد. در مورد آرشیوها، objcopy -V تمام اعضای آرشیو را فهرست می‌کند.

--help

نمایش خلاصه‌ای از گزینه‌های objcopy.

--info

نمایش فهرستی از تمام معماری‌ها و قالب‌های شیء موجود.

@file

خواندن گزینه‌های خط فرمان از file. گزینه‌های خوانده‌شده به جای گزینهٔ اصلی @file قرار داده می‌شوند. اگر file وجود نداشته باشد یا نتوان آن را خواند، با گزینه به‌صورت لفظی رفتار شده و حذف نخواهد شد.

گزینه‌ها در file با نویسهٔ فاصله جدا می‌شوند. یک نویسهٔ فاصله می‌تواند با قرار دادن کل گزینه درون نقل‌قول تکی یا دوتایی در آن گنجانده شود. هر نویسه‌ای (از جمله ممیز وارونه) را می‌توان با افزودن پیشوند ممیز وارونه به نویسه مورد نظر، درج کرد. خود file می‌تواند شامل گزینه‌های اضافی @file دیگری باشد؛ چنین گزینه‌هایی به‌صورت بازگشتی پردازش خواهند شد..SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" ld(1)، objdump(1) و مدخل‌های Info برای binutils.

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)

Copyright (c) 1991-2026 Free Software Foundation, Inc.

اجازهٔ کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط مجوز مستندات آزاد گنو (GNU Free Documentation License)، نسخهٔ 1.3 یا هر نسخهٔ متأخر دیگری که توسط Free Software Foundation منتشر شده باشد، اعطا می‌شود؛ بدون بخش‌های تغییرناپذیر (Invariant Sections)، بدون متون روی جلد (Front-Cover Texts) و بدون متون پشت جلد (Back-Cover Texts). نسخه‌ای از این مجوز در بخشی با عنوان «GNU Free Documentation License» گنجانده شده است.