نام (NAME)

nm - فهرست کردن نمادها از فایل‌های شیء

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

nm [-A|-o|--print-file-name]
[-a|--debug-syms]
[-B|--format=bsd]
[-C|--demangle[=style]]
[-D|--dynamic]
[-fformat|--format=format]
[-g|--extern-only]
[-h|--help]
[--ifunc-chars=CHARS]
[-j|--format=just-symbols]
[-l|--line-numbers] [--inlines]
[-n|-v|--numeric-sort]
[-P|--portability]
[-p|--no-sort]
[-r|--reverse-sort]
[-S|--print-size]
[-s|--print-armap]
[-t radix|--radix=radix]
[-u|--undefined-only]
[-U|--defined-only]
[-V|--version]
[-W|--no-weak]
[-X 32_64]
[--no-demangle]
[--no-recurse-limit|--recurse-limit]]
[--plugin name]
[--size-sort]
[--special-syms]
[--synthetic]
[--target=bfdname]
[--unicode=method]
[--with-symbol-versions]
[--without-symbol-versions]
[objfile...]

توضیحات (DESCRIPTION)

ابزار GNU nm نمادهای موجود در فایل‌های شیء objfile... را فهرست می‌کند. اگر هیچ فایل شیئی به عنوان آرگومان مشخص نشود، nm فایل a.out را پیش‌فرض در نظر می‌گیرد.

برای هر نماد، nm موارد زیر را نمایش می‌دهد:

• مقدار نماد، در مبنای عددیِ انتخاب‌شده توسط گزینه‌ها (به زیر مراجعه کنید)، یا به صورت پیش‌فرض در مبنای شانزده (هگزادسیمال).
• نوع نماد. حداقل انواع زیر استفاده می‌شوند؛ انواع دیگری نیز بسته به قالب فایل شیء ممکن است وجود داشته باشند. اگر حرف کوچک باشد، نماد معمولاً محلی (local) است؛ اگر حرف بزرگ باشد، نماد سراسری یا خارجی (global/external) است. با این حال چند نماد با حروف کوچک وجود دارند که برای نمادهای سراسری خاص نمایش داده می‌شوند ("u"، "v" و "w").

•

نام نماد. اگر نمادی دارای اطلاعات نسخه مرتبط باشد، اطلاعات نسخه نیز نمایش داده می‌شود. اگر نماد دارای نسخه، تعریف‌نشده یا از پیونددهنده پنهان باشد، رشته نسخه به‌صورت پسوندی برای نام نماد نمایش می‌یابد که پیش از آن یک نویسه @ قرار دارد؛ برای مثال foo@VER_1. اگر نسخه، نسخه پیش‌فرض مورد استفاده برای حل ارجاعات بدون نسخه به این نماد باشد، به‌صورت پسوندی نمایش داده می‌شود که پیش از آن دو نویسه @ قرار دارد؛ برای مثال foo@@VER_2.

گزینه‌ها (OPTIONS)

شکل‌های کوتاه و بلند گزینه‌ها که در اینجا به‌صورت جایگزین نشان داده شده‌اند، معادل یکدیگرند.

-A

-o

--print-file-name

نام فایل ورودی (یا عضو آرشیو) را که نماد در آن پیدا شده است، پیش از هر نماد درج می‌کند، به جای اینکه فایل ورودی تنها یک بار، پیش از تمام نمادهایش مشخص شود.

-a

--debug-syms

نمایش تمامی نمادها، حتی نمادهای ویژهٔ اشکال‌زدا؛ به‌طور معمول این نمادها فهرست نمی‌شوند.

-B

همانند --format=bsd (جهت سازگاری با nm در MIPS).

-C

--demangle[=style]

رمزگشایی (demangle) نام‌های سطح پایین نمادها به نام‌های سطح کاربر. این گزینه علاوه بر حذف هرگونه زیرخط ابتدایی اضافه‌شده توسط سیستم، نام توابع C++ را خوانا می‌کند. کامپایلرهای مختلف شیوه‌های متفاوتی برای دستکاری نام دارند. آرگومان اختیاری شیوه رمزگشایی را می‌توان برای انتخاب شیوه مناسب برای کامپایلر شما به کار برد.

--no-demangle

نام‌های سطح پایین نمادها رمزگشایی نشوند. این حالت پیش‌فرض است.

--recurse-limit

--no-recurse-limit

--recursion-limit

--no-recursion-limit

محدودیت میزان بازگشت انجام‌شده هنگام رمزگشایی رشته‌ها را فعال یا غیرفعال می‌کند. از آنجا که قالب‌های دستکاری نام امکان سطوح بازگشت نامحدود را می‌دهند، این امکان وجود دارد که رشته‌هایی ایجاد شوند که رمزگشایی آن‌ها تمام فضای پشتهٔ موجود در ماشین میزبان را مصرف کرده و باعث بروز خطای حافظه شود. این محدودیت با محدود کردن بازگشت به ۲۰۴۸ سطح تودرتو، تلاش می‌کند از رخ دادن این اتفاق جلوگیری کند.

حالت پیش‌فرض فعال بودن این محدودیت است، اما غیرفعال کردن آن ممکن است برای رمزگشایی نام‌های واقعاً پیچیده لازم باشد. با این حال توجه داشته باشید که در صورت غیرفعال بودن محدودیت بازگشت، اتمام فضای پشته محتمل است و هرگونه گزارش باگ در مورد چنین رویدادی رد خواهد شد.

-D

--dynamic

نمایش نمادهای پویا به جای نمادهای معمولی. این گزینه تنها برای اشیاء پویا، مانند انواع خاصی از کتابخانه‌های اشتراکی، معنادار است.

-f format

--format=format

استفاده از قالب خروجی format که می‌تواند "bsd"، "sysv"، "posix" یا "just-symbols" باشد. پیش‌فرض "bsd" است. تنها نویسه اول format دارای اهمیت است؛ این نویسه می‌تواند بزرگ یا کوچک باشد.

-g

--extern-only

تنها نمادهای خارجی نمایش داده شوند.

-h

--help

نمایش خلاصه‌ای از گزینه‌های nm و خروج.

--ifunc-chars=CHARS

هنگام نمایش نمادهای توابع غیرمستقیم گنو، دستور nm به‌طور پیش‌فرض از نویسهٔ "i" هم برای توابع غیرمستقیم محلی و هم سراسری استفاده می‌کند. گزینهٔ --ifunc-chars به کاربر اجازه می‌دهد رشته‌ای حاوی یک یا دو نویسه را مشخص کند. نویسه نخست برای نمادهای تابع غیرمستقیم سراسری استفاده خواهد شد و نویسه دوم، در صورت وجود، برای نمادهای تابع غیرمستقیم محلی به کار می‌رود.

-j

همانند --format=just-symbols.

-l

--line-numbers

برای هر نماد، با استفاده از اطلاعات اشکال‌زدایی تلاش شود نام فایل و شماره خط پیدا شود. برای یک نماد تعریف‌شده، به دنبال شماره خطِ آدرسِ نماد می‌گردد. برای یک نماد تعریف‌نشده، به دنبال شماره خطِ مدخل بازنشانی مرتبط با نماد می‌گردد. اگر اطلاعات شماره خط پیدا شود، پس از دیگر اطلاعات نماد چاپ می‌شود.

--inlines

هنگامی که گزینهٔ -l فعال باشد، اگر آدرس متعلق به تابعی باشد که درون‌خطی شده است، این گزینه سبب می‌شود اطلاعات کد مبدأ برای تمامی حوزه‌های دربرگیرنده تا نخستین تابعِ غیردرون‌خطی نیز چاپ شود. برای مثال، اگر "main" تابع "callee1" را درون‌خطی کند و آن نیز "callee2" را درون‌خطی کرده باشد، و آدرس متعلق به "callee2" باشد، اطلاعات کد مبدأ برای "callee1" و "main" نیز چاپ خواهد شد.

-n

-v

--numeric-sort

مرتب‌سازی عددی نمادها بر اساس آدرس‌هایشان، به جای مرتب‌سازی الفبایی بر اساس نامشان.

-p

--no-sort

نمادها را با هیچ ترتیبی مرتب نکن؛ آن‌ها را به همان ترتیبی که مواجه می‌شوی چاپ کن.

-P

--portability

استفاده از قالب خروجی استاندارد POSIX.2 به جای قالب پیش‌فرض. معادل -f posix.

-r

--reverse-sort

معکوس کردن ترتیب مرتب‌سازی (چه عددی باشد چه الفبایی)؛ تا آخرین مورد، نخست چاپ شود.

-S

--print-size

چاپ هر دو مقدار و اندازه نمادهای تعریف‌شده برای شیوه خروجی "bsd". این گزینه برای قالب‌های شیئی که اندازه نمادها را ثبت نمی‌کنند هیچ اثری ندارد، مگر اینکه --size-sort نیز استفاده شود که در این حالت اندازه‌ای محاسبه‌شده نمایش می‌یابد.

-s

--print-armap

هنگام فهرست کردن نمادها از اعضای یک آرشیو، نمایه نیز گنجانده شود: یک نگاشت (ذخیره‌شده در آرشیو توسط ar یا ranlib) از اینکه کدام پودمان‌ها شامل تعاریف کدام نام‌ها هستند.

-t radix

--radix=radix

استفاده از radix به عنوان مبنای عددی برای چاپ مقادیر نماد. باید برای ده‌دهی d، برای هشت‌هشتی o، یا برای شانزده‌شانزدهی x باشد.

-u

--undefined-only

تنها نمادهای تعریف‌نشده (نمادهایی که نسبت به هر فایل شیء بیرونی هستند) نمایش داده شوند. به‌طور پیش‌فرض، هم نمادهای تعریف‌شده و هم تعریف‌نشده نمایش داده می‌شوند.

-U

--defined-only

تنها نمادهای تعریف‌شده برای هر فایل شیء نمایش داده شوند. به‌طور پیش‌فرض، هم نمادهای تعریف‌شده و هم تعریف‌نشده نمایش داده می‌شوند.

-V

--version

نمایش شماره نسخهٔ nm و خروج.

-X

این گزینه برای سازگاری با نسخهٔ AIX برنامهٔ nm نادیده گرفته می‌شود. این گزینه یک پارامتر می‌پذیرد که باید رشتهٔ 32_64 باشد. حالت پیش‌فرض nm در AIX با -X 32 مطابقت دارد که توسط GNU nm پشتیبانی نمی‌شود.

--plugin name

بارگذاری افزونه‌ای به نام name جهت افزودن پشتیبانی از انواع هدف‌های اضافی. این گزینه فقط در صورتی در دسترس است که زنجیره ابزار با پشتیبانی از افزونه ساخته شده باشد.

اگر --plugin مشخص نشود، اما پشتیبانی از افزونه فعال باشد، nm فایل‌های موجود در دایرکتوری ${libdir}/bfd-plugins را به ترتیب الفبایی پیمایش کرده و از نخستین افزونه‌ای که شیء مورد نظر را بپذیرد استفاده می‌کند.

لطفاً توجه داشته باشید که این پوشهٔ جستجوی افزونه، همان پوشهٔ استفاده‌شده توسط گزینهٔ -plugin در ld نیست. برای اینکه nm بتواند از افزونهٔ پیونددهنده استفاده کند، باید آن را در پوشهٔ ${libdir}/bfd-plugins کپی کرد. برای کامپایل‌های مبتنی بر GCC، نام افزونه پیونددهنده liblto_plugin.so.0.0.0 است. برای کامپایل‌های مبتنی بر Clang، نام آن LLVMgold.so است. افزونهٔ GCC همواره با نسخه‌های پیشین سازگار به عقب است، بنابراین تنها کپی کردن جدیدترین نسخه کفایت می‌کند.

--size-sort

مرتب‌سازی نمادها بر اساس اندازه. برای اشیاء ELF، اندازهٔ نمادها از ELF خوانده می‌شود؛ برای سایر انواع اشیاء، اندازهٔ نمادها از تفاوت بین مقدار نماد و مقدار نماد بعدی با مقدار بزرگ‌تر محاسبه می‌گردد. اگر از قالب خروجی "bsd" استفاده شود، به جای مقدار، اندازهٔ نماد چاپ می‌شود و برای چاپ هم‌زمان اندازه و مقدار، باید از -S استفاده شود.

توجه - این گزینه در صورت فعال بودن --undefined-only کار نمی‌کند، زیرا نمادهای تعریف‌نشده اندازه‌ای ندارند.

--special-syms

نمایش نمادهایی که دارای معنای ویژه‌ای وابسته به هدف هستند. این نمادها معمولاً توسط هدف برای برخی پردازش‌های ویژه به کار می‌روند و حضورشان در فهرست نمادهای عادی معمولاً مفید نیست. برای نمونه، در هدف‌های ARM این گزینه نمادهای نگاشت را که برای علامت‌گذاری گذار بین کد ARM، کد THUMB و داده به کار می‌روند، نادیده می‌گیرد.

--synthetic

گنجاندن نمادهای ساختگی در خروجی. این‌ها نمادهای ویژه‌ای هستند که توسط پیونددهنده برای مقاصد گوناگون ساخته شده‌اند. آن‌ها به‌طور پیش‌فرض نمایش داده نمی‌شوند، زیرا بخشی از کد منبع اصلی باینری نیستند.

--unicode=[default|invalid|locale|escape|hex|highlight]

نحوهٔ نمایش نویسه‌های چندبایتی کُدگذاری‌شده به صورت UTF-8 را در رشته‌ها کنترل می‌کند. حالت پیش‌فرض (--unicode=default) رفتار خاصی با آن‌ها ندارد. گزینهٔ --unicode=locale این توالی را بر اساس لوکال کنونی نمایش می‌دهد که ممکن است از آن‌ها پشتیبانی کند یا نکند. گزینه‌های --unicode=hex و --unicode=invalid آن‌ها را به صورت توالی‌های بایتی هگزادسیمال محصور در قلاب‌های زاویه‌دار یا آکولادها نمایش می‌دهند.

گزینهٔ --unicode=escape آن‌ها را به صورت توالی‌های گریز (\uxxxx) نمایش می‌دهد و گزینهٔ --unicode=highlight آن‌ها را به صورت توالی‌های گریز برجسته‌شده با رنگ قرمز (در صورت پشتیبانی دستگاه خروجی) نمایش می‌دهد. رنگ‌آمیزی با هدف جلب توجه به وجود توالی‌های یونیکد در جاهایی است که ممکن است انتظارشان نرود.

-W

--no-weak

عدم نمایش نمادهای ضعیف.

--with-symbol-versions

--without-symbol-versions

فعال یا غیرفعال کردن نمایش اطلاعات نسخهٔ نماد. رشتهٔ نسخه به صورت پسوندی برای نام نماد نمایش داده می‌شود که پیش از آن یک نویسهٔ @ قرار می‌گیرد؛ برای نمونه foo@VER_1. اگر نسخه، نسخهٔ پیش‌فرضی باشد که هنگام حل ارجاعات بدون نسخه به نماد استفاده می‌شود، به صورت پسوندی که قبل از آن دو نویسهٔ @ آمده است نمایش می‌یابد؛ مانند foo@@VER_2. به‌طور پیش‌فرض، اطلاعات نسخهٔ نماد نمایش داده می‌شود.

--target=bfdname

مشخص کردن یک قالب کد شیء به غیر از قالب پیش‌فرض سیستم شما.

@file

خواندن گزینه‌های خط فرمان از file. گزینه‌های خوانده‌شده در محل گزینهٔ اصلی @file جایگزین می‌شوند. اگر file وجود نداشته باشد یا قابل خواندن نباشد، با این گزینه به صورت تحت‌اللفظی رفتار شده و حذف نخواهد شد.

گزینه‌ها در file با نویسهٔ فاصله جدا می‌شوند. یک نویسهٔ فاصله می‌تواند با قرار دادن کل گزینه درون علامت نقل‌قول تکی یا جفتی، در یک گزینه گنجانده شود. هر نویسه‌ای (شامل بک‌اسلش) را می‌توان با پیشوند کردن یک بک‌اسلش به آن نویسه در گزینه گنجاند. خود file می‌تواند شامل گزینه‌های @file دیگری نیز باشد؛ هر یک از این گزینه‌ها به‌صورت بازگشتی پردازش خواهند شد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

ar(1)، objdump(1)، ranlib(1) و مدخل‌های Info برای binutils.

حق نشر (COPYRIGHT)

Copyright (c) 1991-2026 Free Software Foundation, Inc.

اجازهٔ کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط مجوز مستندات آزاد گنو (GNU Free Documentation License)، نسخه ۱.۳ یا هر نسخهٔ متأخرتر منتشرشده توسط بنیاد نرم‌افزار آزاد اعطا می‌شود؛ بدون بخش‌های ناوردا، بدون متون روی جلد، و بدون متون پشت جلد. نسخه‌ای از این مجوز در بخشی با عنوان «GNU Free Documentation License» گنجانده شده است.