urxvt(1) RXVT-UNICODE urxvt(1)

rxvt-unicode (ouR XVT, unicode) - شبیه‌ساز پایانهٔ VT102 برای سامانهٔ پنجرهٔ X

urxvt [options] [-e command [ args ]]

rxvt-unicode، نسخهٔ 9.31، یک شبیه‌ساز پایانهٔ رنگی vt102 است که به عنوان جایگزینی برای xterm(1) طراحی شده است، برای کاربرانی که به قابلیت‌هایی چون شبیه‌سازی Tektronix 4014 و پیکربندی‌پذیری به سبک جعبه‌ابزار (toolkit-style) نیازی ندارند. در نتیجه، rxvt-unicode فضای مبادله (swap) بسیار کمتری مصرف می‌کند -- مزیتی چشمگیر روی سامانه‌ای که به چندین نشست X خدمت‌رسانی می‌کند.

این سند همچنین روی وب جهان‌گستر در نشانی http://pod.tst.eu/http://cvs.schmorp.de/rxvt-unicode/doc/rxvt.1.pod در دسترس است.

برای فهرستی از پرسش‌های متداول و پاسخ به آن‌ها و برخی مشکلات رایج، urxvt(7) را ببینید (دستور "man 7 urxvt" را امتحان کنید). این سند نیز روی وب جهان‌گستر در نشانی http://pod.tst.eu/http://cvs.schmorp.de/rxvt-unicode/doc/rxvt.7.pod در دسترس است.

برخلاف rxvt اصلی، rxvt-unicode تمامی متن‌ها را در ساختار درونی خود به صورت یونیکد ذخیره می‌کند. این بدان معناست که می‌تواند اکثر خطوط و سامانه‌های نوشتاری جهان را ذخیره و نمایش دهد. با این حال، به عنوان یک شبیه‌ساز پایانه، برخی موارد بسیار دشوار هستند؛ به‌ویژه خطوط متصل یا سرهم‌نویسی (cursive) مانند عربی و فارسی، خطوط عمودی مانند مغولی، یا خطوطی که نیازمند قواعد ترکیب بسیار پیچیده‌ای هستند، مانند تبتی یا دوَناگَری. هنگام استفاده از این خطوط انتظار خروجی زیبایی نداشته باشید. با این وجود، اکثر خطوط دیگر مانند لاتین، سیریلیک، کانجی، تایلندی و غیره باید به‌خوبی کار کنند. یک مورد تا حدی دشوار، خطوط راست‌به‌چپ مانند عبری است: rxvt-unicode بر این دیدگاه است که الگوریتم‌های دوجهته (BiDi) متعلق به برنامهٔ کاربردی هستند، نه شبیه‌ساز پایانه (چرا که در غیر این صورت موارد زیادی -- مانند حرکت مکان‌نما حین ویرایش -- دچار اختلال می‌شوند)، اما ممکن است این رویه در آینده تغییر کند.

اگر به دنبال پایانه‌ای هستید که از خطوط خاص‌تر و نامتعارف پشتیبانی کند، توصیه می‌کنم از "mlterm" استفاده کنید که یک شبیه‌ساز پایانهٔ بسیار کاربرپسند، سبک و تمیز است. در واقع، دلیل اصلی به وجود آمدن rxvt-unicode صرفاً این بود که نویسنده نتوانست کاری کند که "mlterm" از یک قلم برای latin1 و از قلم دیگری برای ژاپنی استفاده کند.

بنابراین دلیل دیگر طراحی، استفاده از چندین قلم برای نمایش نویسه‌ها بود: ایدهٔ یک قلم یونیکد واحد که بسیاری از برنامه‌های دیگر به کاربران خود تحمیل می‌کنند هرگز منطقی نبود؛ شما باید بتوانید هر قلمی را برای هر خطی آزادانه انتخاب کنید.

علاوه بر این، rxvt-unicode نسبت به نسخهٔ پیشین خود بین‌المللی‌سازی بسیار بهتری دارد، از مواردی مانند XFT و ISO 14755 پشتیبانی می‌کند که در محیط‌های i18n کاربردی هستند، سریع‌تر است، و باگ‌های بسیار کمتری نسبت به rxvt اصلی دارد. همهٔ این‌ها افزون بر ده‌ها بهبود کوچک دیگر است.

این برنامه هنوز هم وفادارانه از ایدهٔ اولیهٔ rxvt مبنی بر سبکی و مصرف بهینهٔ منابع پیروی می‌کند: به عنوان مثال، همچنان می‌توانید rxvt-unicode را بدون اکثر ویژگی‌های آن کامپایل و پیکربندی کنید تا یک فایل باینری بسیار سبک به دست آورید. همچنین همراه با یک جفت کلاینت/دیمن ارائه می‌شود که به شما امکان می‌دهد هر تعداد پنجرهٔ پایانه را از درون یک فرایند واحد باز کنید، که این امر زمان راه‌اندازی را بسیار سریع کرده و مصرف حافظه را به‌شدت کاهش می‌دهد. urxvtd(1) (دیمن) و urxvtc(1) (کلاینت) را ببینید.

همچنین اطلاعات فنی دربارهٔ توالی‌های گریز (که گسترش یافته‌اند) را دسترس‌پذیرتر می‌کند: برای مستندات مرجع فنی (توالی‌های گریز و غیره) urxvt(7) را ببینید.

گزینه‌های urxvt (که بیشتر زیرمجموعه‌ای از گزینه‌های xterm هستند) در زیر فهرست شده‌اند. در راستای پیروی از فلسفهٔ «کوچک‌تر بهتر است»، ممکن است برخی گزینه‌ها در زمان کامپایل حذف شوند یا مقادیر پیش‌فرضی برای آن‌ها انتخاب گردد، بنابراین گزینه‌ها و مقادیر پیش‌فرض فهرست‌شده ممکن است دقیقاً با نسخهٔ نصب‌شده روی سیستم شما همخوانی نداشته باشند. دستور `urxvt -h' فهرستی از گزینه‌های اصلی زمان کامپایل را در سطر Options ارائه می‌دهد. توضیحات گزینه‌ها ممکن است دارای پیشوندی باشد که نشان می‌دهد هر گزینه به کدام گزینهٔ کامپایل وابسته است؛ مثلاً عبارت `Compile XIM:' نیازمند وجود XIM در سطر Options است. توجه: دستور `urxvt -help' فهرستی از تمام گزینه‌های خط فرمانی که در نسخهٔ شما کامپایل شده‌اند را نمایش می‌دهد.

توجه داشته باشید که urxvt اجازه می‌دهد از نام منبع (resource name) به عنوان یک گزینهٔ بلند (گزینه‌های --/++) استفاده شود، بنابراین گزینه‌های خط فرمان بالقوه بسیار فراتر از موارد ذکر شده در این فهرست هستند. برای مثال: `urxvt --loginShell --color1 Orange'.

گزینه‌های زیر در دسترس هستند:

پیامی حاوی شرح گزینه‌های در دسترس چاپ می‌کند.
تلاش می‌کند پنجره‌ای را روی نمایشگر X مشخص‌شده باز کند (شکل قدیمی‌تر -d همچنان پشتیبانی می‌شود، اما منسوخ شده است). در صورت عدم استفاده از این گزینه، نمایشگر مشخص‌شده توسط متغیر محیطی DISPLAY استفاده می‌شود.
کامپایل با frills: تلاش می‌کند یک visual با عمق بیت داده‌شده پیدا کند؛ منبع: depth.

[لطفاً توجه داشته باشید که بسیاری از کارگزارهای X (و libXft) در رابطه با "-depth 32"; و/یا کانال‌های آلفا دارای اشکال هستند و باعث انواع به‌هم‌ریختگی‌های گرافیکی می‌شوند. این مشکل بی‌خطر است، اما ما نمی‌توانیم کاری در مورد آن انجام دهیم، بنابراین مراقب باشید]

کامپایل با frills: استفاده از visual داده‌شده (به عنوان مثال برای شناسه‌های visual ممکن، "xdpyinfo" را ببینید) به جای پیش‌فرض، و همچنین تخصیص یک colormap اختصاصی. تمام انواع visual به جز DirectColor پشتیبانی می‌شوند.
ابعاد و موقعیت پنجره (-g همچنان پشتیبانی می‌شود)؛ منبع: geometry.
روشن/خاموش کردن معکوس‌سازی شبیه‌سازی‌شدهٔ تصویر؛ منبع: reverseVideo.
روشن/خاموش کردن پیمایش پرشی (jump scrolling ‏- مجاز دانستن چند سطر در هر بازنشانی صفحه)؛ منبع: jumpScroll.
روشن/خاموش کردن پیمایش جهشی (skip scrolling ‏- مجاز دانستن چند صفحه در هر بازنشانی صفحه)؛ منبع: skipScroll.
کامپایل با frills: تنظیم بازهٔ نوسازی (بر حسب فریم بر ثانیه یا ثانیه‌های منفی)؛ منبع: refreshRate.
محو کردن متن به درصد مشخص‌شده در هنگام از دست رفتن تمرکز (focus). مقادیر کوچک تنها اندکی آن را محو می‌کنند، مقدار 100 تمام رنگ‌ها را کاملاً با رنگ محوشدگی جایگزین می‌کند؛ منبع: fading.
محو شدن به این رنگ هنگام استفاده از قابلیت محوشدگی (-fade را ببینید). رنگ پیش‌فرض مشکی کدر (opaque black) است؛ منبع: fadeColor.
کامپایل با pixbuf: استفاده از تصویر مشخص‌شده به عنوان نماد (آیکون) برنامه. این تصویر توسط بسیاری از مدیر پنجره‌ها، نوارهای وظیفه و صفحه‌بندها (pagers) برای نمایش پنجرهٔ برنامه استفاده می‌شود؛ منبع: iconFile.
رنگ پس‌زمینهٔ پنجره؛ منبع: background.
رنگ پیش‌زمینهٔ پنجره؛ منبع: foreground.
رنگ مکان‌نما؛ منبع: cursorColor.
رنگ پیش‌زمینهٔ نشانگر ماوس؛ منبع: pointerColor.
رنگ پس‌زمینهٔ نشانگر ماوس؛ منبع: pointerColor2.
رنگ حاشیهٔ دور ناحیهٔ متن و فاصلهٔ بین نوار پیمایش و متن؛ منبع: borderColor.
انتخاب قلم‌های مورد استفاده. این یک فهرست جداشده با کاما از نام قلم‌ها است که هنگام تلاش برای یافتن گلیف‌ها برای نویسه‌ها، به ترتیب بررسی می‌شوند. اولین قلم اندازهٔ سلول را برای نویسه‌ها تعیین می‌کند؛ قلم‌های دیگر ممکن است کوچک‌تر باشند، اما (به طور کلی) بزرگ‌تر نخواهند بود. یک فهرست قلم پیش‌فرض منطقی همواره به انتهای آن پیوست می‌شود. برای جزئیات بیشتر منبع font را ببینید.

به طور خلاصه، برای مشخص کردن یک قلم هستهٔ X11 (X11 core font)، کافی است نام آن را مشخص کرده یا پیشوند "x:" را به آن اضافه کنید. برای مشخص کردن یک قلم XFT، باید پیشوند "xft:" را قبل از آن بگذارید، به عنوان مثال:

urxvt -fn "xft:Bitstream Vera Sans Mono:pixelsize=15"
urxvt -fn "9x15bold,xft:Bitstream Vera Sans Mono"

همچنین پرسش "How does rxvt-unicode choose fonts?" را در بخش FAQ از urxvt(7) ببینید.

کامپایل با font-styles: فهرست قلم درشت (bold) مورد استفاده هنگام چاپ نویسه‌های درشت (bold). برای جزئیات منبع boldFont را ببینید.
کامپایل با font-styles: فهرست قلم خوابیده (italic) مورد استفاده هنگام چاپ نویسه‌های خوابیده (italic). برای جزئیات منبع italicFont را ببینید.
کامپایل با font-styles: فهرست قلم درشت خوابیده (bold italic) مورد استفاده هنگام چاپ نویسه‌های درشت خوابیده (bold italic). برای جزئیات منبع boldItalicFont را ببینید..IP "-is|+is" 4 کامپایل با font-styles: سبک‌های قلم برجسته/چشمک‌زن (Bold/Blink) متضمن پس‌زمینه/پیش‌زمینه با شدت روشنایی بالا هستند (پیش‌فرض). برای جزئیات به منبع intensityStyles مراجعه کنید.
مشخص کردن نام برنامه که منابع باید تحت آن دریافت شوند، به‌جای نام پیش‌فرض فایل اجرایی. نام نباید حاوی نویسه‌های «.» یا «*» باشد. همچنین نام آیکون و عنوان را نیز تنظیم می‌کند.
راه‌اندازی به عنوان یک login-shell/sub-shell؛ منبع loginShell.
مشخص کردن حداکثر زمان بین کلیک‌های پیاپی در انتخاب‌های چندکلیکه برحسب میلی‌ثانیه.
کامپایل با utmp: غیرفعال/فعال کردن نوشتن یک مدخل utmp؛ منبع utmpInhibit.
روشن/خاموش کردن زنگ بصری (visual bell) هنگام دریافت نویسهٔ زنگ؛ منبع visualBell.
روشن/خاموش کردن نوار پیمایش؛ منبع scrollBar.
قرار دادن نوار پیمایش در سمت راست/چپ؛ منبع scrollBar_right.
نمایش نوار پیمایش rxvt (غیر از XTerm/NeXT) بدون/با ناودان (trough)؛ منبع scrollBar_floating.
روشن/خاموش کردن ممانعت از پیمایش به پایین هنگام خروجی TTY؛ منبع scrollTtyOutput تأثیر معکوس دارد.
روشن/خاموش کردن پیمایش به پایین هنگام فشردن کلید؛ منبع scrollTtyKeypress.
روشن/خاموش کردن پیمایش همگام با بافر تاریخچه (scrollback) با ظاهر شدن خط‌های جدید. این گزینه فقط در صورتی اعمال می‌شود که -si نیز داده شده باشد؛ منبع scrollWithBuffer.
اگر فعال باشد (پیش‌فرض)، نویسه‌های «تب افقی» ("Horizontal Tab") به‌عنوان نویسه‌های عریضِ واقعی در بافر صفحه ذخیره می‌شوند که امکان انتخاب و جای‌گذاری آن‌ها را فراهم می‌کند. از آن‌جا که تب افقی نوعی حرکت مکان‌نما است و نه یک گلیف واقعی، این رفتار ممکن است گاهی از نظر بصری آزاردهنده باشد زیرا مکان‌نما روی نویسهٔ تب به‌صورت مکان‌نمای عریض نمایش داده می‌شود؛ منبع pastableTabs.
چشمک‌زن کردن مکان‌نما؛ منبع cursorBlink.
نمایش مکان‌نما به‌صورت خط زیرین (زیرخط‌دار)؛ منبع cursorUnderline.
راه‌اندازی به‌صورت کمینه‌شده (iconified)، در صورتی که مدیر پنجره از این ویژگی پشتیبانی کند. شکل جایگزین آن -ic است.
ذخیرهٔ number خط در بافر تاریخچه (scrollback). برای محدودیت‌ها به مدخل منبع مراجعه کنید؛ منبع saveLines.
کامپایل با frills: حاشیهٔ داخلی به‌اندازهٔ number پیکسل. برای محدودیت‌ها به مدخل منبع مراجعه کنید؛ منبع internalBorder.
کامپایل با frills: حاشیهٔ خارجی به‌اندازهٔ number پیکسل. همچنین، -bw و -borderwidth. برای محدودیت‌ها به مدخل منبع مراجعه کنید؛ منبع externalBorder.
کامپایل با frills: تنظیم راهنماهای MWM برای درخواست پنجرهٔ بدون حاشیه، یعنی اگر توسط WM رعایت شود، پنجرهٔ rxvt-unicode تزئینات پنجره را نخواهد داشت؛ منبع borderLess. اگر مدیر پنجره از راهنماهای MWM پشتیبانی نکند (مانند kwin)، حالت override-redirect را فعال می‌کند.
کامپایل با frills: تنظیم override-redirect بر روی پنجره؛ منبع override-redirect.
تنظیم وضعیت اولیهٔ پنجره روی WithdrawnState، که باعث می‌شود مدیر پنجره‌هایی که از این افزونه پشتیبانی می‌کنند، با آن به‌عنوان یک dockapp رفتار کنند.
کامپایل با frills: غیرفعال‌سازی استفاده از نویسه‌های توکار گرافیک بلوکی/رسم خطوط و اتکای صرف به آنچه قلم‌های مشخص‌شده ارائه می‌دهند. اگر قلم باکیفیتی دارید و می‌خواهید از گلیف‌های گرافیک بلوکی آن استفاده کنید، از این گزینه بهره بگیرید؛ منبع skipBuiltinGlyphs.
کامپایل با frills: خطوط (ارتفاع به پیکسل) برای درج بین هر سطر از صفحهٔ نمایش. برای برطرف کردن مشکلات رندر قلم مفید است؛ منبع lineSpace.
کامپایل با frills: مقداری برای تنظیم عرض محاسبه‌شدهٔ نویسه جهت کنترل فاصلهٔ کلی بین حروف. مقادیر منفی فاصلهٔ حروف را فشرده‌تر و مقادیر مثبت فاصلهٔ آن‌ها را بیشتر می‌کند. برای برطرف کردن متریک‌های غیرعادی قلم مفید است؛ منبع letterSpace.
این گزینه نام نوع ترمینال را برای تنظیم در متغیر محیطی TERM مشخص می‌کند. این نوع ترمینال باید در پایگاه دادهٔ termcap(5) وجود داشته باشد و باید دارای مدخل‌های li# و co# باشد؛ منبع termName.
اجرای دستور با آرگومان‌های خط فرمان آن در پنجرهٔ urxvt؛ همچنین در صورتی که هیچ‌یک از -title (-T) یا -n در خط فرمان مشخص نشده باشند، عنوان پنجره و نام آیکون را روی نام پایه (basename) برنامهٔ در حال اجرا تنظیم می‌کند. در صورت استفاده از این گزینه، باید آخرین گزینه در خط فرمان باشد. اگر گزینهٔ -e مشخص نشود، رفتار پیش‌فرض اجرای برنامهٔ مشخص‌شده توسط متغیر محیطی SHELL، یا در صورت عدم دسترسی به آن، sh(1) است.

لطفاً توجه داشته باشید که باید یک برنامه را به همراه آرگومان‌ها مشخص کنید. اگر می‌خواهید دستورهای پوسته را اجرا کنید، باید پوسته را صراحتاً تعیین کنید، مانند این:

urxvt -e sh -c "shell commands"
عنوان پنجره (-T همچنان معتبر است)؛ عنوان پیش‌فرض نام پایهٔ (basename) برنامهٔ مشخص‌شده پس از گزینهٔ -e (در صورت وجود) است، و در غیر این صورت نام برنامه خواهد بود؛ منبع title.
نام آیکون؛ نام پیش‌فرض نام پایهٔ (basename) برنامهٔ مشخص‌شده پس از گزینهٔ -e (در صورت وجود) است، و در غیر این صورت نام برنامه خواهد بود؛ منبع iconName.
ضبط و دریافت پیام‌های کنسول سیستم.
کامپایل با XIM: سبک ورودی برای روش ورودی (input method)؛ OverTheSpot، OffTheSpot، Root؛ منبع preeditType.

اگر افزونهٔ پرل "xim-onthespot" استفاده شود (که پیش‌فرض است)، نوع ویرایش مقدماتی (preedit) اضافی "OnTheSpot" نیز در دسترس خواهد بود.

کامپایل با XIM: نام روش ورودی (input method). منبع inputMethod.
لوکال مورد استفاده برای باز کردن IM. می‌توانید از یک "LC_CTYPE" مانند "de_DE.UTF-8" برای پردازش متن عادی استفاده کنید، اما برای افزونهٔ ورودی مقدار "ja_JP.EUC-JP" را به کار ببرید تا بتوانید در حین ماندن در لوکالی دیگر، نویسه‌های ژاپنی را وارد کنید. منبع imLocale.
تنظیم مجموعه قلم‌های مورد استفاده برای X Input Method، برای اطلاعات بیشتر به منبع imFont مراجعه کنید.
تغییر رفتار انتخاب با سه‌بار کلیک کلید چپ موشواره. فقط زمانی مؤثر است که کد اصلی (غیر پرل) انتخاب در حال استفاده باشد. به‌جای انتخاب یک سطر کامل، انتخاب را فقط تا انتهای سطر منطقی گسترش می‌دهد؛ منبع tripleclickwords.
کامپایل با frills: غیرفعال‌سازی (یا فعال‌سازی) ارسال توالی‌های حالت چسباندن براکت‌دار (bracketed paste mode) (به‌طور پیش‌فرض فعال است). حالت چسباندن براکت‌دار به برنامه‌ها اجازه می‌دهد زمان جای‌گذاری متن را تشخیص دهند. از آن‌جا که برنامه‌های بیشتری از این قابلیت سوءاستفاده می‌کنند، این توالی‌ها می‌توانند غیرفعال شوند. توالی‌های دستوری برای فعال‌سازی و پرس‌وجوی حالت جای‌گذاری همچنان کار خواهند کرد، اما توالی‌های براکت واقعی دیگر ارسال نخواهند شد. همچنین می‌توانید این ویژگی را از منوی ctrl-کلید-وسط-موشواره تغییر وضعیت دهید؛ منبع disablePasteBrackets.
فعال‌سازی حالت «ناامن» ("insecure")، که در حال حاضر بیشتر توالی‌های فرار بازتابانندهٔ رشته‌ها را فعال می‌کند. برای اطلاعات بیشتر به منبع insecure مراجعه کنید..IP "-mod modifier" 4 جایگزینی تشخیص تبدیل‌گر Meta با کلید مشخص‌شده: alt، meta، hyper، super، mod1، mod2، mod3، mod4، mod5؛ منبع modifier.
روشن/خاموش کردن صفحه ثانویه (به‌طور پیش‌فرض فعال است)؛ منبع secondaryScreen.
روشن/خاموش کردن پیمایش صفحه ثانویه (به‌طور پیش‌فرض فعال است)؛ منبع secondaryScroll.
کامپایل frills: رفتار شکستن مجدد خطوط طولانی هنگام تغییر اندازه پنجره را روی یکی از مقادیر auto (پیش‌فرض)، always یا never تنظیم می‌کند. دو حالت آخر عملکرد مشخصی دارند؛ auto در صورتی که بافر پیمایش به عقب (scrollback) خالی نباشد خطوط را مجدداً می‌شکند (مانند always عمل می‌کند) و در غیر این صورت خطوط را بدون تغییر رها می‌کند (مانند never عمل می‌کند)؛ منبع rewrapMode.
روشن/خاموش کردن پشتیبانی از نگه‌داشتن پنجره پس از خروج برنامه. در صورت فعال بودن، urxvt با خروج برنامه‌ای که درون آن اجرا شده است فوراً پنجره خود را نخواهد بست. در عوض، منتظر می‌ماند تا توسط کاربر بسته شده یا خاتمه یابد؛ منبع hold.
تنظیم دایرکتوری کاری برای پوسته (یا دستور مشخص‌شده از طریق -e). مقدار path باید یک مسیر مطلق باشد و برای اجرا شدن urxvt باید وجود داشته باشد؛ منبع chdir.
مشابه گزینه‌ای به همین نام در X Toolkit کار می‌کند، با افزودن string به همان صورتی که گویی در یک فایل منبع مشخص شده است. مقادیر منابعی که از این طریق مشخص می‌شوند بر تمامی تنظیمات دیگر منابع اولویت دارند.

توجه داشته باشید که باید از همان نحو موجود در فایل .Xdefaults استفاده کنید، مانند "*.background: black". همچنین توجه داشته باشید که تمام گزینه‌های مختص urxvt را می‌توان به عنوان گزینه‌های بلند در خط فرمان مشخص کرد، بنابراین استفاده از -xrm بیشتر به مواردی محدود می‌شود که می‌خواهید منابع دیگر را مشخص کنید (مانند روش‌های ورودی) یا برای سازگاری با سایر برنامه‌ها.

نگاشت مجدد یک نماد کلید (key symbol). منبع keysym را ببینید.
به urxvt دستور می‌دهد پنجره‌های خود را درون یک پنجره از قبل موجود تعبیه (embed) کند، که به برنامه‌ها امکان می‌دهد به راحتی یک ترمینال را درون خود جای دهند.

در حال حاضر، urxvt ابتدا پنجره مشخص‌شده را unmap/map خواهد کرد، بنابراین این پنجره نباید یک پنجره سطح‌بالا (top-level) باشد. همچنین urxvt پیکربندی آن را تا حد زیادی تغییر می‌دهد، بنابراین انتظار نداشته باشید وضعیت خاصی حفظ شود. بهتر است یک زیرپنجره (subwindow) جداگانه برای urxvt ایجاد کرده و آن را دست‌نخورده باقی بگذارید.

هنگام خروج urxvt، پنجره از بین نخواهد رفت.

دانستن این نکته نیز ممکن است مفید باشد که urxvt توصیف‌کننده‌های فایل ارسال‌شده به آن را نمی‌بندد (به جز stdin/out/err)، بنابراین می‌توانید از توصیف‌کننده‌های فایل برای برقراری ارتباط با برنامه‌های درون ترمینال استفاده کنید. این قابلیت چه از گزینه "-embed" استفاده شده باشد و چه نشده باشد کار می‌کند.

در اینجا یک قطعه‌کد کوتاه Gtk2-perl آورده شده که نحوه استفاده از این گزینه را نشان می‌دهد (مثال کامل‌تر در doc/embed موجود است):

my $rxvt = new Gtk2::Socket;
$rxvt->signal_connect_after (realize => sub {
   my $xid = $_[0]->window->get_xid;
   system "urxvt -embed $xid &";
});
به urxvt دستور می‌دهد که هیچ دستوری را اجرا نکند یا یک جفت pty/tty جدید ایجاد نکند، بلکه در عوض از توصیف‌کننده فایل (file descriptor) داده‌شده به عنوان tty master استفاده کند. این گزینه در صورتی مفید است که بخواهید از urxvt به عنوان یک شبیه‌ساز ترمینال عمومی بدون نیاز به اجرای برنامه‌ای درون آن بهره ببرید.

اگر این سوئیچ داده شود، urxvt هیچ مدخلی در utmp/wtmp ایجاد نخواهد کرد و به مجوزهای دسترسی pty/tty دست نخواهد زد - در صورت نیاز باید خودتان این کار را انجام دهید.

به عنوان یک حالت بسیار ویژه، مشخص کردن "-1" عملیات pty/tty را به‌طور کامل متوقف می‌کند، که احتمالاً فقط در ترکیب با افزونه‌های perl که ترمینال را مدیریت می‌کنند کاربرد دارد.

در اینجا مثالی در perl آورده شده که نحوه استفاده از این گزینه را نشان می‌دهد (مثال کامل‌تر در doc/pty-fd موجود است):

use IO::Pty;
use Fcntl;
my $pty = new IO::Pty;
fcntl $pty, F_SETFD, 0; # clear close-on-exec
system "urxvt -pty-fd " . (fileno $pty) . "&";
close $pty;
# now communicate with rxvt
my $slave = $pty->slave;
while (<$slave>) { print $slave "got <$_>\n" }

توجه داشته باشید که برخلاف آنچه ممکن است از نام آن برداشت شود، نیازی نیست توصیف‌کننده فایل حتماً یک pty باشد؛ می‌تواند یک لوله دوطرفه (مانند یک unix domain socket یا tcp socket) نیز باشد. گرچه در این حالت عملیات tty قابل انجام نیستند، اما همچنان می‌توان urxvt را از راه دور با آن کنترل کرد:

use Socket;
use Fcntl;
socketpair my $URXVT, my $slave, Socket::AF_UNIX, Socket::SOCK_STREAM, Socket::PF_UNSPEC;
fcntl $slave, Fcntl::F_SETFD, 0;
system "exec urxvt -pty-fd " . (fileno $slave) . " &";
close $slave;
syswrite $URXVT, "Type a secret password: ";
my $secret = do { local $/ = "\r"; <$URXVT> };
print "Not so secret anymore: $secret\n";
فهرستی جداشده با کاما از اسکریپت‌های افزونه perl برای استفاده (یا عدم استفاده) در این نمونه از ترمینال. برای جزئیات بیشتر، منبع perl-ext را ببینید..SH "منابع (RESOURCES)" نکته: دستور `urxvt --help` فهرستی از تمام منابع (گزینه‌های طولانی) کامپایل‌شده در نسخه شما را ارائه می‌دهد. تمام منابع همچنین به عنوان گزینه‌های طولانی در دسترس هستند.

می‌توانید با استفاده از ابزارهای X11 مانند xrdb منابع را تنظیم کرده و تغییر دهید. بسیاری از توزیع‌ها همچنین هنگام شروع X، تنظیمات را از فایل ~/.Xresources بارگذاری می‌کنند. urxvt فایل‌ها/منابع زیر را به ترتیب بررسی می‌کند و تنظیمات بعدی جایگزین تنظیمات قبلی می‌شوند:

1. فایل app-defaults در $XAPPLRESDIR
2. $HOME/.Xdefaults
3. ویژگی RESOURCE_MANAGER روی root-window در screen 0
4. ویژگی SCREEN_RESOURCES روی root-window صفحه فعلی
5. فایل $XENVIRONMENT یا $HOME/.Xdefaults-<nodename>
6. منابع مشخص‌شده از طریق -xrm در خط فرمان

توجه داشته باشید که هنگام خواندن منابع X، ابزار urxvt دو نام کلاس را تشخیص می‌دهد: Rxvt و URxvt. نام کلاس Rxvt امکان پیکربندی آسان منابع مشترک بین urxvt و rxvt اصلی را فراهم می‌کند، در حالی که نام کلاس URxvt اجازه می‌دهد منابع منحصر‌به‌فرد urxvt بین پیکربندی‌های مختلف urxvt به اشتراک گذاشته شوند. اگر منبعی مشخص نشود، مقادیر پیش‌فرض مناسب استفاده خواهند شد. برای بازنویسی تنظیمات منابع می‌توان از آرگومان‌های خط فرمان استفاده کرد. منابع زیر پشتیبانی می‌شوند (شاید بخواهید برای تنظیمات اضافی مربوط به افزونه‌های perl که در اینجا مستند نشده‌اند، به صفحه راهنمای urxvtperl(3) مراجعه کنید):

کامپایل با xft: تلاش برای یافتن یک visual با عمق بیتی مشخص‌شده؛ گزینه -depth.
کامپایل با xft: فعال/غیرفعال کردن بافر دوگانه (double-buffering) برای xft (پیش‌فرض: فعال). در برخی ترکیب‌های کارت گرافیک/راه‌انداز، فعال کردن آن کارایی را اندکی کاهش می‌دهد، اما در بیشتر آن‌ها کمک شایانی می‌کند. کاهش سرعت ناچیز است، بنابراین به طور معمول باید فعال باشد.
ایجاد پنجره با ابعاد و موقعیت (geometry) مشخص‌شده برای پنجره X [پیش‌فرض 80x24]؛ گزینه -geometry.
استفاده از رنگ مشخص‌شده به عنوان رنگ پس‌زمینه پنجره [پیش‌فرض: White]؛ گزینه -bg.
استفاده از رنگ مشخص‌شده به عنوان رنگ پیش‌زمینه پنجره [پیش‌فرض: Black]؛ گزینه -fg.
استفاده از رنگ مشخص‌شده برای مقدار رنگ n، که در آن 0-7 متناظر با رنگ‌های با شدت پایین (عادی) و 8-15 متناظر با رنگ‌های با شدت بالا (bold = پیش‌زمینه روشن، blink = پس‌زمینه روشن) است. نام‌های استاندارد عبارتند از: 0=black،‏ 1=red،‏ 2=green،‏ 3=yellow،‏ 4=blue،‏ 5=magenta،‏ 6=cyan،‏ 7=white، اما نام‌های واقعی رنگ‌های مورد استفاده در بخش COLOURS AND GRAPHICS فهرست شده‌اند.

رنگ‌های بالاتر از 15 را (هنوز) نمی‌توان با استفاده از منابع تنظیم کرد، اما می‌توان آن‌ها را با استفاده از یک دستور گریز (escape command) تغییر داد (به urxvt(7) مراجعه کنید).

رنگ‌های 16-79 یک مکعب رنگی استاندارد 4x4x4 را تشکیل می‌دهند (مشابه xterm با پشتیبانی از 88 رنگ). رنگ‌های 80-87 پله‌های خاکستری با فواصل مساوی هستند.

استفاده از رنگ مشخص‌شده برای نمایش نویسه‌های پررنگ (bold) یا مورب (italic) هنگامی که رنگ پیش‌زمینه در حالت پیش‌فرض است. اگر سبک‌های قلم در دسترس نباشند (کامپایل با styles) و این گزینه تنظیم نشده باشد، در عوض از تصویر معکوس (reverse video) استفاده می‌شود.
استفاده از رنگ مشخص‌شده برای نمایش نویسه‌های زیرخط‌دار (underlined) هنگامی که رنگ پیش‌زمینه در حالت پیش‌فرض است.
در صورت تعیین، از رنگ مشخص‌شده به عنوان رنگ خودِ خط زیرین استفاده می‌شود. در صورت عدم تعیین، از رنگ پیش‌زمینه استفاده می‌شود.
در صورت تعیین، از رنگ مشخص‌شده به عنوان پس‌زمینه نویسه‌های برجسته‌شده (highlighted) استفاده می‌شود. در صورت عدم تعیین، از تصویر معکوس (reverse video) استفاده می‌شود.
در صورت تعیین و اگر highlightColor نیز تعیین شده باشد، از رنگ مشخص‌شده به عنوان پیش‌زمینه نویسه‌های برجسته‌شده استفاده می‌شود.
استفاده از رنگ مشخص‌شده برای مکان‌نما. پیش‌فرض، استفاده از رنگ پیش‌زمینه است؛ گزینه -cr.
استفاده از رنگ مشخص‌شده برای رنگ متن مکان‌نما. برای اعمال این تنظیم، cursorColor نیز باید مشخص شده باشد. پیش‌فرض، استفاده از رنگ پس‌زمینه است.
True: شبیه‌سازی تصویر معکوس (reverse video) با جابجایی رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه؛ گزینه -rv. مقدار False: رنگ‌های معمولی صفحه [پیش‌فرض]؛ گزینه +rv. به یادداشت بخش COLOURS AND GRAPHICS مراجعه کنید.
True: تعیین می‌کند که باید از پیمایش جهشی (jump scrolling) استفاده شود. هنگام دریافت خطوط بسیار، urxvt تنها زمانی پیمایش می‌کند که به اندازه ارتفاع یک صفحه کامل خط خوانده شده باشد، که به بروزرسانی‌های کمتر و در عین حال نمایش تمامی خطوط دریافتی می‌انجامد؛ گزینه -j.

False: تعیین می‌کند که باید از پیمایش نرم (smooth scrolling) استفاده شود. urxvt با دریافت هر خط جدید، بازآوری صفحه را تحمیل می‌کند؛ گزینه +j.

True: (پیش‌فرض) تعیین می‌کند که باید از پیمایش پرشی (skip scrolling) استفاده شود. هنگام دریافت خطوط زیاد، urxvt تنها گهگاه (حدود ۶۰ بار در ثانیه) پیمایش می‌کند، که منجر به بروزرسانی‌های بسیار کمتری می‌شود. این امر می‌تواند به این بینجامد که urxvt برخی از خطوط دریافتی را اصلاً نمایش ندهد؛ گزینه -ss.

False: مشخص می‌کند که همه چیز نمایش داده شود، حتی اگر بازآوری آن‌قدر سریع باشد که چشم انسان نتواند چیزی بخواند (یا نمایشگر نتواند چیزی نمایش دهد)؛ گزینه +ss.

کامپایل با frills: در صورت مثبت بودن، حداکثر تعداد بازآوری در ثانیه را تعیین می‌کند (پیش‌فرض 60 است). در صورت صفر یا منفی بودن، حداقل فاصله زمانی بین بازآوری‌ها را به صورت قرینه تنظیم می‌کند. به این معنا که اعداد مثبت، تعداد بازآوری در هر ثانیه را به آن عدد محدود می‌کنند، مشابه محدودکننده fps در بازی‌ها. یک عدد منفی قرینه شده و مستقیماً حداقل فاصله زمانی بین بازآوری‌ها را تعیین می‌کند، بدین معنا که 10 و "-0.1" هر دو یک فاصله زمانی بازآوری یکسان را مشخص می‌کنند (همچنین 50 و 0.02). در نهایت، صفر باعث می‌شود urxvt با بیشترین سرعت ممکن بازآوری کند. مقادیر کسری نیز پشتیبانی می‌شوند؛ گزینه -fps.
کم‌رنگ کردن متن به درصد مشخص‌شده هنگام از دست رفتن فوکوس؛ گزینه -fade.
کم‌رنگ شدن به این رنگ، زمانی که کم‌رنگ‌سازی استفاده می‌شود (نگاه کنید به fading:). رنگ پیش‌فرض سیاه است؛ گزینه -fadecolor.
تنظیم نقشه بیتی (pixmap) آیکون برنامه؛ گزینه -icon.
استفاده از رنگ مشخص‌شده برای نوار پیمایش [پیش‌فرض: #B2B2B2].
استفاده از رنگ مشخص‌شده برای ناحیه شیار (trough) نوار پیمایش [پیش‌فرض: #969696]. فقط برای نوار پیمایش rxvt (غیر از XTerm/NeXT) کاربرد دارد.
رنگ حاشیه دور ناحیه متن و بین نوار پیمایش و متن.
انتخاب قلم‌های مورد استفاده. این یک فهرست جداشده با کاما از نام‌های قلم است که هنگام تلاش برای یافتن گلیف‌ها برای نویسه‌ها، به ترتیب بررسی می‌شوند. اولین قلم اندازه سلول را برای نویسه‌ها تعریف می‌کند؛ قلم‌های دیگر ممکن است کوچک‌تر باشند، اما (به طور کلی) بزرگ‌تر نیستند. یک فهرست قلم پیش‌فرض (به احتمال زیاد) معقول همیشه به انتهای آن اضافه می‌شود؛ گزینه -fn.

هر قلم می‌تواند یک نام قلم اصلی استاندارد X11 (XLFD) با پیشوند اختیاری "x:" یا یک قلم Xft (کامپایل با xft) با پیشوند "xft:" باشد.

علاوه بر این، هر قلم می‌تواند پیشوندی از نکات راهنما (hints) و مشخصات اضافی داشته باشد که در قلاب‌ها ("[]") قرار می‌گیرند. در حال حاضر تنها نکته راهنمای موجود "codeset=codeset-name" است، و این فقط برای قلم‌های Xft استفاده می‌شود.

برای مثال، این منبع قلم

URxvt.font: 9x15bold,\
            -misc-fixed-bold-r-normal--15-140-75-75-c-90-iso10646-1,\
            -misc-fixed-medium-r-normal--15-140-75-75-c-90-iso10646-1, \
            [codeset=JISX0208]xft:Kochi Gothic:antialias=false, \
            xft:Code2000:antialias=false

پنج قلم را برای استفاده مشخص می‌کند. اولین قلم "9x15bold" است (در واقع نسخه iso8859-1 از قلم دوم)، که قلم پایه است (زیرا ابتدا نام برده شده) و در نتیجه شبکه سلولی نویسه‌ها را با پهنای ۹ پیکسل و ارتفاع ۱۵ پیکسل تعریف می‌کند.

قلم دوم صرفاً برای افزودن نویسه‌های یونیکد اضافی که در قلم پایه نیستند استفاده می‌شود، و به همین ترتیب سومی، که متأسفانه غیر-پررنگ است، اما نسخه پررنگ آن قلم نویسه‌های کمتری دارد، بنابراین این یک مکمل مفید است.

قلم سوم یک قلم Xft با غیرفعال بودن یک‌دست‌سازی لبه‌ها (aliasing) است، و نویسه‌ها به مجموعه نویسه JIS 0208 (یعنی کانجی ژاپنی) محدود شده‌اند. این قلم حاوی نویسه‌های دیگری نیز هست، اما ما علاقه‌ای به آن‌ها نداریم.

آخرین قلم یک قلم جامع (catch-all) و کاربردی است که بیشتر نویسه‌های یونیکد باقی‌مانده را فراهم می‌کند..IP "boldFont: fontlist" 4

فهرست قلم مورد استفاده برای نمایش نویسه‌های bold، italic یا bold italic، به‌ترتیب.

در صورت مشخص شدن و خالی نبودن، نحو آن همانند منبع font خواهد بود و فهرست قلم داده‌شده عیناً استفاده می‌شود؛ امری که امکان جایگزینی سبک‌های قلم کاملاً متفاوتی را برای bold و italic فراهم می‌سازد.

در صورت تنظیم نشدن (پیش‌فرض)، یک فهرست قلم مناسب از طریق «تغییر شکل» ("morphing") فهرست قلم متن عادی به شکل دلخواه سنتز می‌شود. اگر این امر ممکن نباشد، قلم‌های جایگزین با شکل دلخواه امتحان خواهند شد.

اگر مقداردهی شود اما خالی باشد، این سبک مشخص غیرفعال شده و قلم متن عادی برای این سبک استفاده خواهد شد.

هنگامی که سبک‌های قلم فعال نباشند، یا این گزینه فعال باشد (True، گزینهٔ -is، پیش‌فرض)، سبک‌های قلم bold/blink به معنای رنگ‌های پیش‌زمینه/پس‌زمینه با شدت بالا هستند. غیرفعال کردن این گزینه (False، گزینهٔ +is) این رفتار را غیرفعال می‌کند و رنگ‌های با شدت بالا در دسترس نخواهند بود.
رشتهٔ عنوان پنجره را تنظیم می‌کند؛ عنوان پیش‌فرض، خط فرمان مشخص‌شده پس از گزینهٔ -e (در صورت وجود) و در غیر این صورت نام برنامه است؛ گزینهٔ -title.
نام مورد استفاده برای برچسب آیکون پنجره یا نمایش در پنجرهٔ مدیر آیکون را تنظیم می‌کند؛ همچنین در صورتی که عنوان پنجره صراحتاً تعیین نشده باشد، آن را نیز تنظیم می‌کند؛ گزینهٔ -n.
True: خارج کردن از حالت آیکون (map) هنگام دریافت نویسهٔ زنگ. False: عدم خروج از حالت آیکون (map) هنگام دریافت نویسهٔ زنگ [پیش‌فرض].
True: تنظیم نشانهٔ فوریت (urgency hint) برای wm هنگام دریافت نویسهٔ زنگ. False: عدم تنظیم نشانهٔ فوریت [پیش‌فرض].

دستور urxvt با هر بار تغییر فوکوس، نشانهٔ فوریت را بازنشانی می‌کند.

True: استفاده از زنگ بصری هنگام دریافت نویسهٔ زنگ؛ گزینهٔ -vb. False: بدون زنگ بصری [پیش‌فرض]؛ گزینهٔ +vb.
True: شروع به عنوان یک شل ورود (login shell) با افزودن یک `-' به ابتدای argv[0] شل؛ گزینهٔ -ls. False: شروع به عنوان یک زیرشل عادی [پیش‌فرض]؛ گزینهٔ +ls.
تعیین حداکثر زمان بر حسب میلی‌ثانیه بین رویدادهای چندکلیکه برای انتخاب. پیش‌فرض ۵۰۰ میلی‌ثانیه است؛ گزینهٔ -mc.
True: جلوگیری از نوشتن رکورد در فایل لاگ سیستم utmp؛ گزینهٔ -ut. False: نوشتن رکورد در فایل لاگ سیستم utmp [پیش‌فرض]؛ گزینهٔ +ut.
تعیین یک لولهٔ فرمان برای چاپگر vt100 [پیش‌فرض lpr(1)]. از Print برای شروع تخلیهٔ صفحه به چاپگر و از Ctrl-Print یا Shift-Print برای گنجاندن بافر پیمایش به عقب نیز استفاده کنید.

این رشته همانند دستوری که عیناً در شل تایپ شده باشد تفسیر می‌شود.

مثال:

URxvt.print-pipe: cat > $(TMPDIR=$HOME mktemp urxvt.XXXXXX)

این دستور هر بار که کلید "Print" را بفشارید، فایل جدیدی با محتوای صفحه در دایرکتوری خانگی شما ایجاد می‌کند.

تنظیم سبک نوار پیمایش به rxvt، plain، next یا xterm. سبک plain گزینهٔ مورد علاقهٔ نویسنده است.
تنظیم عرض نوار پیمایش بر حسب پیکسل.
True: فعال‌سازی نوار پیمایش [پیش‌فرض]؛ گزینهٔ -sb. False: غیرفعال‌سازی نوار پیمایش؛ گزینهٔ +sb.
True: قرار دادن نوار پیمایش در سمت راست پنجره؛ گزینهٔ -sr. False: قرار دادن نوار پیمایش در سمت چپ پنجره؛ گزینهٔ +sr.
True: نمایش نوار پیمایش rxvt بدون ناودان؛ گزینهٔ -st. False: نمایش نوار پیمایش rxvt همراه با ناودان؛ گزینهٔ +st.
هم‌تراز کردن بخش top (بالا)، bottom (پایین) یا centre (مرکز) [پیش‌فرض] زبانهٔ نوار پیمایش با نشانگر هنگام فشردن/کشیدن دکمهٔ میانی.
True: پیمایش به انتها هنگامی که tty خروجی دریافت می‌کند؛ گزینهٔ -si. False: عدم پیمایش به انتها هنگامی که tty خروجی دریافت می‌کند؛ گزینهٔ +si.
True: پیمایش همراه با بافر پیمایش به عقب هنگامی که tty خطوط جدیدی دریافت می‌کند (یعنی تلاش برای نمایش همان خطوط) و scrollTtyOutput مقدار False دارد؛ گزینهٔ -sw. False: عدم پیمایش همراه با بافر هنگام دریافت خطوط جدید توسط tty؛ گزینهٔ +sw.
True: پیمایش به انتها هنگام فشردن یک کلید غیرخاص. کلیدهای خاص کلیدهایی هستند که توسط rxvt-unicode برای پردازش ویژه رهگیری شده و به شل ارسال نمی‌شوند؛ گزینهٔ -sk. False: عدم پیمایش به انتها هنگام فشردن یک کلید غیرخاص؛ گزینهٔ +sk.
ذخیرهٔ number خط در بافر پیمایش به عقب [پیش‌فرض ۱۰۰۰]؛ گزینهٔ -sl.
حاشیهٔ داخلی به میزان number پیکسل. این منبع به ۱۰۰ محدود است؛ گزینهٔ -b.
حاشیهٔ خارجی به میزان number پیکسل. این منبع به ۱۰۰ محدود است؛ گزینه‌های -w، -bw، -borderwidth.
تنظیم نشانه‌های MWM برای درخواست پنجرهٔ بدون حاشیه، یعنی در صورتی که توسط WM رعایت شود، پنجرهٔ rxvt-unicode فاقد تزئینات پنجره خواهد بود؛ گزینهٔ -bl.
کامپایل frills: غیرفعال‌سازی استفاده از نویسه‌های داخلی گرافیک بلوکی/رسم خط و تکیهٔ صرف بر آنچه قلم‌های مشخص‌شده فراهم می‌کنند. اگر قلم مناسبی دارید و می‌خواهید از گلیف‌های گرافیک بلوکی آن استفاده کنید، این گزینه را به کار ببرید؛ گزینهٔ -sbg.
نام نوع ترمینال را برای مقداردهی در متغیر محیطی TERM مشخص می‌کند؛ گزینهٔ -tn.
تعداد خطوط (ارتفاع بر حسب پیکسل) برای درج میان هر سطر از صفحهٔ نمایش را تعیین می‌کند [پیش‌فرض ۰]؛ گزینهٔ -lsp.
True: پردازش فشردن کلید Meta (Alt) برای تنظیم بیت هشتم. False: پردازش فشردن کلید Meta (Alt) به عنوان یک پیشوند گریز (escape) [پیش‌فرض].
True: چرخ ماوس یک صفحهٔ کامل را پیمایش می‌کند. False: چرخ ماوس پنج خط را پیمایش می‌کند [پیش‌فرض].
True: ذخیرهٔ تب‌ها به عنوان نویسه‌های عریض. False: تفسیر تب‌ها فقط به صورت حرکت مکان‌نما؛ گزینهٔ "-ptab".
True: چشمک‌زدن مکان‌نما. False: چشمک نزدن مکان‌نما [پیش‌فرض]؛ گزینهٔ -bc.
True: نمایش مکان‌نما به صورت زیرخط. False: نمایش مکان‌نما به صورت جعبه [پیش‌فرض]؛ گزینهٔ -uc.
True: محو کردن نشانگر هنگام فشردن یک کلید یا پس از مدت‌زمان مشخصی از عدم فعالیت. False: نشانگر همواره قابل مشاهده است [پیش‌فرض].
رنگ پیش‌زمینهٔ نشانگر ماوس..IP "pointerColor2: colour" 4 رنگ پس‌زمینه اشاره‌گر موش.
کامپایل با frills: نام شکل اشاره‌گر موش را مشخص می‌کند [پیش‌فرض: xterm]. برای مقادیر ممکن، ماکروهای موجود در فایل سرآیند X11/cursorfont.h را بررسی کنید (پیشوند "XC_" را حذف کنید).
تعداد ثانیه‌ها پیش از محو کردن اشاره‌گر را مشخص می‌کند [پیش‌فرض: ۲]. از یک عدد بزرگ (مانند 987654321) برای غیرفعال‌سازی عملی مهلت زمانی استفاده کنید.
رشته‌ای که هنگام فشرده شدن کلید backspace ارسال می‌شود. اگر روی DEC تنظیم شود یا تنظیم‌نشده بماند، Delete (کد ۱۲۷) یا، به همراه control، کد Backspace (کد ۸) را ارسال خواهد کرد - که این رفتار را می‌توان با توالی گریز مناسب حالت اختصاصی DEC معکوس کرد.
رشته‌ای که هنگام فشرده شدن کلید delete (نه کلید delete صفحه‌کلید عددی) ارسال می‌شود. در صورت تنظیم نشدن، توالی‌ای را ارسال می‌کند که به‌طور سنتی با کلید Execute مرتبط است.
نویسه‌هایی که به‌عنوان جداکننده برای انتخاب کلمه با دوبار کلیک استفاده می‌شوند (در صورت تعیین منبع، فاصله‌های خالی به‌طور خودکار به‌عنوان جداکننده اضافه می‌شوند).

هنگامی که افزونهٔ انتخاب perl در حال استفاده است (در صورت کامپایل بودن، پیش‌فرض است؛ صفحه راهنمای urxvtperl(3) را ببینید)، یک عبارت باقاعده (regex) مناسب با استفاده از این نویسه‌ها ایجاد می‌شود (اگر منبع وجود داشته باشد، در غیر این صورت هیچ regexای ایجاد نخواهد شد). در این حالت، نویسه‌های خارج از ISO-8859-1 نیز قابل استفاده هستند.

هنگامی که از افزونه انتخاب استفاده نمی‌شود، تنها نویسه‌های ISO-8859-1 قابل استفاده هستند. در صورت عدم تعیین، مقدار پیش‌فرض توکار استفاده می‌شود:

BACKSLASH `"'&()*,;<=>?@[]^{|}

OnTheSpot، OverTheSpot، OffTheSpot، Root؛ گزینهٔ -pt.
نام (name) روش ورودی (inputMethod) برای استفاده؛ گزینهٔ -im.
محلی (locale) مورد استفاده برای باز کردن IM. می‌توانید از یک "LC_CTYPE" مانند "de_DE.UTF-8" برای پردازش متن عادی، اما از "ja_JP.EUC-JP" برای افزونه ورودی استفاده کنید تا بتوانید نویسه‌های ژاپنی را وارد نمایید در حالی که در محلیِ دیگری هستید؛ گزینهٔ -imlocale.
مجموعه قلم مورد استفاده برای سبک‌های XIM از نوع "OverTheSpot" یا "OffTheSpot" را مشخص می‌کند. این مقدار باید یک مجموعه قلم استاندارد X باشد (الگوهای XLFD جدا شده با کاما)، به این معنی که قالبی مشابه دیگر فهرست‌های قلم مورد استفاده در urxvt ندارد. پیش‌فرض طوری تنظیم خواهد شد که *هر* قلم مناسبِ یافت‌شده را انتخاب کند، ترجیحاً قلمی که یک یا دو پیکسل در اندازه با قلم پایه تفاوت داشته باشد؛ گزینهٔ -imfont.
مفهوم انتخاب با سه‌بار کلیکِ دکمه سمت چپ موش را تغییر می‌دهد. به جای انتخاب یک خط کامل، انتخاب را فقط تا انتهای خط منطقی گسترش خواهد داد؛ گزینهٔ -tcw.
جلوگیری از ارسال توالی‌های براکت جای‌گذاری (paste bracket)؛ گزینهٔ -dpb.
فعال‌سازی حالت «ناامن» ("insecure"). نرم‌افزار Rxvt-unicode توالی‌های گریزی ارائه می‌دهد که رشته‌های دلخواهی مانند نام آیکون یا locale را بازمی‌تابانند (echo می‌کنند). در صورتی که فردی دسترسی کاملاً ۸ بیتی (8-bit-clean) به نمایشگر شما پیدا کند، چه از طریق یک کلاینت ایمیل که بدنه ایمیل را پالایش‌نشده نمایش می‌دهد و چه از طریق write(1) یا هر روش دیگری، این موضوع می‌تواند مورد سوءاستفاده قرار گیرد. بنابراین، این توالی‌ها به‌طور پیش‌فرض غیرفعال هستند. (توجه داشته باشید که بسیاری از ترمینال‌های دیگر، از جمله xterm، این توالی‌ها را به‌طور پیش‌فرض فعال دارند، هرچند که این کار آن را امن‌تر نمی‌کند).

می‌توانید آن‌ها را با تنظیم این منبع بولی یا مشخص کردن -insecure به‌عنوان یک گزینه فعال کنید. در حال حاضر، این کار درخواست‌های display-answer، locale، findfont، برچسب آیکون و عنوان پنجره را فعال می‌کند.

تنظیم کلیدی که باید به‌عنوان کلید Meta تفسیر شود به: alt، meta، hyper، super، mod1، mod2، mod3، mod4، mod5؛ گزینهٔ -mod.
پاسخی را که rxvt-unicode در هنگام دریافت نویسهٔ ENQ (control-E) به شل ارسال می‌کند مشخص می‌نماید. این مقدار می‌تواند شامل مقادیر گریز باشد، همان‌طور که در مدخل مربوط به keysym در ادامه شرح داده شده است.
روشن/خاموش کردن صفحه ثانویه (پیش‌فرض فعال).
رفتار بسته‌بندی مجدد (rewrap) خطوط طولانی هنگام تغییر اندازه پنجره را روی یکی از مقادیر auto (پیش‌فرض)، always یا never تنظیم می‌کند.
روشن/خاموش کردن پیمایش صفحه ثانویه (پیش‌فرض فعال). اگر این گزینه فعال باشد، پیمایش‌ها در صفحه ثانویه میانگیر مرور به عقب (scrollback buffer) را تغییر می‌دهند و هنگامی که secondaryScreen خاموش است، جابه‌جایی به/از صفحه ثانویه در عوض صفحه را به بالا می‌پیماید.
روشن/خاموش کردن پشتیبانی از نگه‌داشتن پنجره پس از خروج. در صورت فعال بودن، urxvt پنجرهٔ خود را هنگام خروج برنامه‌ای که درون آن اجرا شده است فوراً نابود نخواهد کرد. در عوض، منتظر می‌ماند تا توسط کاربر کشته یا بسته شود.
دایرکتوری کاری را برای شل (یا دستور مشخص‌شده از طریق -e) تنظیم می‌کند. مقدار path باید یک مسیر مطلق باشد و برای آغاز به کار urxvt باید وجود داشته باشد. اگر مشخص نشود، دایرکتوری کاری فعلی استفاده خواهد شد؛ گزینهٔ -cd.
کامپایل با frills: مرتبط کردن کنش action با کلیدنماد sym. نام واسط منبع keysym. نمی‌تواند حذف شود.

با استفاده از این منبع، می‌توانید ترکیب‌های کلیدی مانند "Ctrl-Shift-BackSpace" را به کنش‌های مختلف نگاشت کنید، مانند خروجی دادن یک رشته متفاوت از آنچه معمولاً از آن ترکیب حاصل می‌شود، پیمایش ترمینال به سمت بالا یا پایین به روش دلخواه شما، یا هر چیز دیگری که ممکن است یک افزونه ارائه دهد.

ترکیب کلیدی که کنش را فعال می‌کند، sym، قالب زیر را دارد:

(modifiers-)key

که در آن modifiers می‌تواند هر ترکیبی از نام‌های کامل یا مخفف کلیدهای تبدیلگر (modifier) زیر باشد:

ISOLevel3 I
AppKeypad K
Control C
NumLock N
Shift S
Meta M or A
Lock L
Mod1 1
Mod2 2
Mod3 3
Mod4 4
Mod5 5

تبدیلگرهای NumLock، Meta و ISOLevel3 معمولاً نام‌های مستعار برای هر تبدیلگری هستند که کلید NumLock، کلیدهای Meta/Alt یا کلیدهای ISO Level3 Shift/AltGr به آن نگاشت شده‌اند. AppKeypad یک تبدیلگر مصنوعی است که به وضعیت حالت نگاشت کلید برنامه فعلی نگاشت شده است.

به دلیل تعداد زیاد ترکیب‌های تبدیلگرها، یک نگاشت کلید در صورتی مطابقت داده می‌شود که حداقل شناسه‌های مشخص‌شده تنظیم شده باشند، و هیچ نگاشت کلید دیگری با آن بیت‌ها و بیت‌های بیشتری تعریف نشده باشد. این بدان معناست که تعریف یک نگاشت برای "a" به‌طور خودکار تعاریفی را برای "Meta-a"، "Shift-a" و غیره فراهم می‌کند، مگر اینکه برخی از آن‌ها خودشان نگاشت‌های تعریف‌شده‌ای باشند. برای روشی جهت دور زدن این رفتار هنگام بروز مشکل، کنش "builtin:" را در ادامه ببینید.

املا و نام‌گذاری key به پیاده‌سازی سامانه X شما بستگی دارد. یک روش آسان برای یافتن نام کلید، استفاده از دستور xev(1) است. می‌توانید با جستجوی ماکروهای "XK_" در فایل سرآیند X11/keysymdef.h فهرستی از آن‌ها را بیابید (پیشوند "XK_" را حذف کنید). به عنوان روشی دیگر، می‌توانید key را با مقدار شانزده‌شانزدهی (hex) آن مشخص کنید (0x0000 - 0xFFFF).

همانند هر مقدار منبع دیگری، رشتهٔ action می‌تواند شامل توالی‌های گریز با بک‌اسلش باشد ("\n": خط جدید، "\\": بک‌اسلش، "\000": عدد هشت‌هشتی)، برای جزئیات بیشتر بخش RESOURCES را در "man 7 X" ببینید.

یک کنش با یک پیشوند کنش آغاز می‌شود که نوع خاصی از کنش را برمی‌گزیند و به دنبال آن یک دونقطه می‌آید. یک رشتهٔ کنش بدون دونقطه به‌عنوان یک رشته لغوی (literal) برای ارسال به tty تفسیر می‌شود (گویی با پیشوند "string:" مشخص شده است).

پیشوندهای کنش زیر شناخته‌شده هستند - افزونه‌ها می‌توانند پیشوندهای بیشتری ارائه دهند:

اگر action با "string:" آغاز شود (یا هیچ دونقطه‌ای نداشته باشد)، آن‌گاه باقی‌ماندهٔ "STRING" به برنامه‌ای که درون ترمینال در حال اجراست فرستاده خواهد شد. به عنوان مثال، می‌توانید خروجی Shift-Tab را با رشتهٔ "echo rm -rf /"; که به دنبال آن یک خط جدید می‌آید جایگزین کنید: URxvt.keysym.Shift-Tab: string:echo rm -rf /\n

این در تئوری می‌تواند برای بازتعریف کامل نگاشت کلید (keymap) شما استفاده شود.

علاوه بر این، برای کنش‌هایی از این دست، می‌توانید با بارگذاری افزونهٔ پرل "keysym-list" و مشخص‌کردن یک action با الگوی list/PREFIX/MIDDLE/SUFFIX، محدوده‌ای از keysymها را یک‌باره تعریف کنید، به‌طوری که جداکنندهٔ «/» باید نویسه‌ای باشد که در رشته‌ها استفاده نشده است.

کاربرد آن با یک مثال نشان داده می‌شود:

URxvt.keysym.M-C-0x61:    list|\033<|abc|>

خط بالا معادل سه خط زیر است:

URxvt.keysym.Meta-Control-0x61:    string:\033<a>
URxvt.keysym.Meta-Control-0x62:    string:\033<b>
URxvt.keysym.Meta-Control-0x63:    string:\033<c>
اگر action به‌صورت "command:STRING" باشد، STRING مشخص‌شده به‌عنوان دنبالهٔ کنترلی urxvt تفسیر و اجرا می‌شود (اساساً برعکس "string:" - به‌جای ارسال آن به برنامه‌ای که در ترمینال در حال اجراست، با آن طوری رفتار می‌شود که گویی خروجی برنامه بوده است). این ویژگی بیشتر برای خوراندن دنباله‌های دستوری به urxvt کاربرد دارد.

برای مثال، مورد زیر به‌معنای «تغییر لوکال فعلی به "zh_CN.GBK" هنگام فشرده‌شدن Control-Meta-c» است:

URxvt.keysym.M-C-c: command:\033]701;zh_CN.GBK\007

مثال زیر Control-Meta-1 و Control-Meta-2 را به قلم‌های "suxuseuro" و "9x15bold" نگاشت می‌کند، بنابراین می‌توانید در زمان اجرا جابه‌جایی قلمِ محدودی داشته باشید:

URxvt.keysym.M-C-1: command:\033]50;suxuseuro\007
URxvt.keysym.M-C-2: command:\033]50;9x15bold\007

کارهای دیگر نیز امکان‌پذیر است، مانند تغییر اندازه (برای اطلاعات بیشتر urxvt(7) را ببینید):

URxvt.keysym.M-C-3: command:\033[8;25;80t
URxvt.keysym.M-C-4: command:\033[8;48;110t
کنش توکار (builtin) کنشی است که urxvt در صورت عدم وجود هیچ نگاشت کلیدی برای آن ترکیب کلید، اجرا می‌کرد. کاربرد آشکار آن، خنثی‌کردن اثر نگاشت‌های موجود است. کاربرد نه‌چندان آشکار آن، برقراری مجدد نگاشت‌ها هنگامی است که یک نگاشت دیگر کلیدهای تبدیل‌کننده (modifiers) بیش از حدی را لغو می‌کند.

برای مثال اگر کلید "Insert" را بازنویسی کنید، نگاشت "Shift-Insert" در urxvt را غیرفعال خواهید کرد. برای فعال‌سازی مجدد آن، می‌توانید با استفاده از جایگزینی "builtin:" در نگاشت کلید تعریف‌شده توسط کاربر «روزنه» ایجاد کنید:

URxvt.keysym.Insert: <my insert key sequence>
URxvt.keysym.S-Insert: builtin:

خط اول نگاشتی را برای "Insert" و هر ترکیبی از کلیدهای تبدیل‌کننده تعریف می‌کند. خط دوم نگاشت پیش‌فرض را برای "Shift-Insert" دوباره برقرار می‌سازد.

این کنش عمدتاً برای بازیابی نگاشت‌های رشته‌ای برای کلیدهایی مفید است که کنش‌های از پیش تعریف‌شده‌ای در urxvt دارند. معناشناسی دقیق آن کمی پیچیده است - اساساً، این کنش رشته‌ای را به برنامه ارسال می‌کند که اگر urxvt برای آن کنشِ توکاری نداشت، فرستاده می‌شد.

یک مثال ممکن است موضوع را روشن‌تر کند: urxvt معمولاً هنگامی که "Shift-Insert" را می‌فشارید، متن انتخاب‌شده را می‌چسباند (paste می‌کند). با نگاشت‌های زیر، در عوض دنبالهٔ "ESC [ 2 $" را ارسال می‌کند (دنباله‌ای که مستند نشده است، اما برنامه‌های در حال اجرا در ترمینال ممکن است انتظار آن را داشته باشند):

URxvt.keysym.S-Insert: builtin-string:
URxvt.keysym.C-S-Insert: builtin:

خط اول قابلیت چسباندن را برای آن ترکیب کلید غیرفعال می‌کند، و خط دوم رفتار پیش‌فرض را برای "Control-Shift-Insert" که در غیر این صورت بازنویسی می‌شد، بازمی‌گرداند.

به‌طور مشابه، برای اینکه به برنامه‌ها اجازه دهید به ترکیب کلیدهای "C-M-c" (رونوشت در کلیپ‌بورد) و "C-M-v" (چسباندن از کلیپ‌بورد) دسترسی داشته باشند، می‌توانید این کار را انجام دهید:

URxvt.keysym.C-M-c: builtin-string:
URxvt.keysym.C-M-v: builtin-string:
کنشی با این قالب، کنش STRING (در صورت وجود) ارائه‌شده توسط افزونهٔ EXTENSION در urxvtperl(3) را فرا می‌خواند. در صورت نیاز، افزونه به‌طور خودکار بارگذاری خواهد شد.

همهٔ افزونه‌ها کنش تعریف نمی‌کنند، اما افزونه‌های محبوبی که این کار را انجام می‌دهند شامل افزونه‌های selection و matcher هستند (که به‌ترتیب در صفحات راهنمای اختصاصی خود، urxvt-selection(1) و urxvt-matcher(1) مستند شده‌اند).

از بخش مثال‌های عجیب، مورد زیر هنگام فشرده‌شدن Alt-Control-c در صفحه‌کلیدهای معمولی PC، متن انتخاب‌شده در urxvt را با روش rot13 «رمزگذاری» می‌کند:

URxvt.keysym.M-C-c: selection:rot13
این یک روش منسوخ‌شده برای فراخوانی دستورهای ارائه‌شده توسط افزونه‌های perl است. این روش همچنان پشتیبانی می‌شود، اما دیگر نباید استفاده شود.
فهرست(های) جداشده با کاما از اسکریپت‌های افزونهٔ perl (پیش‌فرض: "default") برای استفاده در این نمونه از ترمینال؛ گزینهٔ -pe.

نام‌های افزونه می‌توانند با یک علامت "-" پیشوندگذاری شوند تا در صورتی که پیش‌تر مشخص شده بودند دوباره حذف شوند. این کار می‌تواند برای غیرفعال‌کردن انتخابی برخی از افزونه‌های بارگذاری‌شده به‌صورت پیش‌فرض، یا مشخص‌شده از طریق منبع "perl-ext-common" مفید باشد. برای مثال، "default,-selection" از همهٔ افزونه‌های پیش‌فرض به جز "selection" استفاده خواهد کرد.

برای جلوگیری از بارگذاری خودکار افزونه‌ها، می‌توانید به آن‌ها پیشوند "/" بدهید که باعث می‌شود urxvt از بارگذاری خودکار آن‌ها خودداری کند (البته می‌توان با مشخص‌کردن دوبارهٔ نام افزونه بدون پیشوند، این رفتار را لغو کرد). این کار مانع از بارگذاری افزونه‌های دیگر توسط خودِ افزونه‌ها نمی‌شود. برای مثال، "default,/background" مانع از بارگذاری افزونهٔ "background" هنگام دریافت دنبالهٔ OSC پس‌زمینه می‌شود.

مجموعهٔ پیش‌فرض شامل افزونه‌های "selection"، "option-popup"، "selection-popup"، "readline"، "searchable-scrollback" و "confirm-paste"، و همچنین هر افزونه‌ای است که در منابع keysym به آن اشاره شده باشد.

هر افزونه‌ای که منبع متناظر آن در خط فرمان داده شده باشد، به‌طور خودکار به انتهای perl-ext افزوده می‌شود.

هر افزونه در دایرکتوری‌های کتابخانه جستجو می‌شود، در صورت لزوم بارگذاری می‌گردد، و به نمونهٔ ترمینال فعلی متصل می‌شود. هنگامی که مسیر جستجوی کتابخانه شامل چندین فایل افزونه با نام یکسان باشد، اولین مورد یافت‌شده استفاده خواهد شد.

اگر هر دوی این منابع رشته‌ای خالی باشند، مفسر perl راه‌اندازی اولیه نخواهد شد. دلیل وجود دو گزینه این است که perl-ext-common برای افزونه‌هایی استفاده خواهد شد که باید در همهٔ نمونه‌ها در دسترس باشند، در حالی که perl-ext برای نمونه‌های خاص استفاده می‌شود.

کد Perl برای ارزیابی پس از ثبت همهٔ افزونه‌ها. صفحهٔ راهنمای urxvtperl(3) را ببینید.
فهرست جداشده با دونقطه (:) از دایرکتوری‌های اضافی حاوی اسکریپت‌های افزونه. هنگام جستجو برای افزونه‌های perl، برنامهٔ urxvt ابتدا در این دایرکتوری‌ها، سپس در $URXVT_PERL_LIB، $HOME/.urxvt/ext و در آخر در /usr/lib/urxvt/perl/ جستجو خواهد کرد.

صفحهٔ راهنمای urxvtperl(3) را ببینید..IP "selection.pattern-idx: perl-regex" 4 الگوهای گزینش اضافی؛ برای جزئیات به صفحه‌ی راهنمای urxvtperl(3) مراجعه کنید.

الگوهای تبدیل خودکار گزینش؛ برای جزئیات به صفحه‌ی راهنمای urxvtperl(3) مراجعه کنید.
این منبع منسوخ شده است و حذف خواهد شد. به جای آن از یک منبع keysym استفاده کنید، به عنوان مثال: 
URxvt.keysym.M-s: searchable-scrollback:start
برنامه‌ای را مشخص می‌کند که با یک آرگومان URL اجرا شود. توسط افزونه‌های پرل "selection-popup" و "matcher" استفاده می‌شود.
کامپایل frills: ویژگی WM_TRANSIENT_FOR را برای شناسه پنجره‌ی (window id) داده‌شده تنظیم می‌کند.
کامپایل frills: ویژگی override-redirect را برای پنجره‌ی ترمینال تنظیم می‌کند و آن را تقریباً برای مدیرهای پنجره نامرئی می‌سازد؛ گزینه‌ی -override-redirect.
فعال/غیرفعال کردن ISO 14755 (به‌طور پیش‌فرض فعال است).
فعال/غیرفعال کردن حالت ISO 14755 5.2 (به‌طور پیش‌فرض فعال است).

خطوطی از متن که از بالای پنجره‌ی urxvt به بیرون پیمایش می‌شوند (منبع: saveLines) می‌توانند با استفاده از نوار پیمایش یا با کلیدها به عقب پیمایش شوند. نوار پیمایش معمولی urxvt دارای پیکان است و رفتار آن نسبتاً شهودی است. نوار پیمایش xterm-scrollbar بدون پیکان بوده و رفتار آن مشابه xterm است.

پیمایش به پایین با Button1 (xterm-scrollbar) یا Shift-Next. پیمایش به بالا با Button3 (xterm-scrollbar) یا Shift-Prior. پیمایش مداوم با Button2.

برای نادیده گرفتن موقت گزارش ماوس، چه برای نوار پیمایش و چه برای انتخاب یا جای‌گذاری عادی متن، هنگام انجام عمل ماوس مورد نظر، کلید Shift یا Meta (Alt) را نگه دارید.

اگر حالت گزارش ماوس فعال باشد، عملکردهای عادی نوار پیمایش غیرفعال می‌شوند -- با این فرض که از یک برنامه‌ی تمام‌صفحه استفاده می‌شود. در عوض، فشردن Button1 و Button3 به ترتیب ESC [ 6 ~ (Next) و ESC [ 5 ~ (Prior) را ارسال می‌کند. به طور مشابه، کلیک کردن روی پیکان‌های بالا و پایین به ترتیب ESC [ A (Up) و ESC [ B (Down) را ارسال می‌کند.

رفتار سازوکار انتخاب متن و درج/جای‌گذاری آن مشابه xterm(1) است.

انتخاب (Selecting):
کلیک چپ در ابتدای ناحیه، کشیدن (drag) تا انتهای ناحیه و سپس رها کردن؛ کلیک راست برای گسترش ناحیه‌ی مشخص‌شده؛ دو بار کلیک چپ برای انتخاب یک کلمه؛ سه بار کلیک چپ برای انتخاب کل خط منطقی (که می‌تواند چندین خط از صفحه را در بر بگیرد)، مگر اینکه توسط منبع tripleclickwords تغییر یافته باشد.

شروع انتخاب در هنگام نگه داشتن کلید Meta (یا کلیدهای Meta+Ctrl) (کامپایل: frills) به جای انتخاب عادی، یک گزینش مستطیلی ایجاد می‌کند. در این حالت، هر سطر انتخاب‌شده به یک خط مجزا در گزینش تبدیل می‌شود و فاصله‌های خالی انتهایی به صورت بصری زیرخط‌دار شده و از گزینش حذف می‌شوند.

جای‌گذاری (Pasting):
فشردن و رها کردن دکمه‌ی میانی ماوس در یک پنجره‌ی urxvt باعث می‌شود مقدار گزینش PRIMARY (یا در صورت نگه داشتن کلید Meta، مقدار CLIPBOARD) به گونه‌ای درج شود که گویی از طریق صفحه‌کلید تایپ شده است.

فشردن Shift-Insert نیز باعث درج مقدار گزینش PRIMARY می‌شود.

همچنین rxvt-unicode کلیدهای ترکیبی Ctrl-Meta-c و <Ctrl-Meta-v> را برای تعامل با گزینش CLIPBOARD فراهم می‌کند. کلید اول باعث کپی شدن مقدار گزینش داخلی در گزینش CLIPBOARD می‌شود، در حالی که کلید دوم مقدار گزینش CLIPBOARD را درج می‌کند..SH "تغییر قلم‌ها (CHANGING FONTS)" تغییر قلم‌ها (یا به ترتیب، اندازه قلم‌ها) از طریق صفحه‌کلید عددی (keypad) هنوز در rxvt-unicode پشتیبانی نمی‌شود. در صورت نیاز به این ویژگی، با گزارش باگ اطلاع دهید.

با این وجود، می‌توانید در زمان اجرا با استفاده از توالی‌های گریز (escape sequences) قلم‌ها را تغییر دهید، برای مثال:

printf '\e]710;%s\007' "9x15bold,xft:Kochi Gothic"

همچنین می‌توانید از میانبرهای صفحه‌کلید استفاده کنید:

URxvt.keysym.M-C-1: command:\033]710;suxuseuro\007\033]711;suxuseuro\007
URxvt.keysym.M-C-2: command:\033]710;9x15bold\007\033]711;9x15bold\007

برنامه rxvt-unicode به‌طور خودکار این قلم‌ها را بر روی خروجی‌های تاکنون نیز اعمال خواهد کرد.

استاندارد ISO 14755 استانداردی برای ورود و مشاهده نویسه‌های یونیکد و کدهای نویسه با استفاده از صفحه‌کلید است. این استاندارد شامل ۴ بخش است. بخش اول در صورتی که rxvt-unicode با "--enable-frills" کامپایل شده باشد در دسترس است، و باقی بخش‌ها هنگامی در دسترس هستند که rxvt-unicode با "--enable-iso14755" کامپایل شده باشد.

  • 5.1: روش پایه (Basic method)

    این روش به شما امکان می‌دهد نویسه‌های یونیکد را با استفاده از کد هگزادسیمال آن‌ها وارد کنید.

    با فشردن و نگه داشتن هر دو کلید "Control" و "Shift" شروع کنید، سپس ارقام هگزادسیمال (بین یک تا شش رقم) را وارد نمایید. رها کردن "Control" و "Shift" نویسه را طوری ثبت (commit) می‌کند که گویی مستقیماً تایپ شده است. در حالی که "Control" و "Shift" را نگه داشته‌اید، می‌توانید با فشردن "Space" چندین نویسه را نیز وارد کنید؛ این کار نویسه جاری را ثبت کرده و اجازه می‌دهد نویسه جدیدی را شروع کنید.

    به عنوان یک مثال کاربردی، کارت ویزیتی را با یک نشانی رایانامه ژاپنی تصور کنید که نمی‌توانید آن را تایپ کنید. خوشبختانه روی کارت، نشانی رایانامه به صورت کدهای هگز چاپ شده است، مثلاً "671d 65e5". می‌توانید این را به راحتی با فشردن "Control" و "Shift" و به دنبال آن وارد کردن "6-7-1-D-SPACE-6-5-E-5"، و سپس رها کردن کلیدهای تغییردهنده (modifier) وارد نمایید.

  • 5.2: روش ورود نمادهای صفحه‌کلید (Keyboard symbols entry method)

    این حالت به شما امکان می‌دهد نویسه‌های نشان‌دهنده نمادهای روی کلیدهای صفحه‌کلید (keycap) خود را، در صورتی که در کدگذاری محلی (locale) فعلی قابل نمایش باشند، وارد کنید.

    با فشردن هم‌زمان "Control" و "Shift" و سپس رها کردن آن‌ها شروع کنید. کلید ویژه بعدی (کلیدهای جهت‌نما، کلید home و غیره) که فشار می‌دهید، عملکرد معمول خود را فراخوانی نخواهد کرد، بلکه در عوض نماد کلید متناظر را درج می‌کند. این نماد تنها زمانی وارد می‌شود که کلید رها شده باشد، در غیر این صورت فشردن مثلاً "Shift" نماد مربوط به "ISO Level 2 Switch" را وارد می‌کرد، هرچند ممکن بود قصد شما وارد کردن تب معکوس (Shift-Tab) بوده باشد.

  • 5.3: روش ورود گزینش از صفحه (Screen-selection entry method)

    اگرچه این قابلیت در حال حاضر پیاده‌سازی شده است (اساساً همان سازوکار گزینش است)، می‌تواند با نمایش یک نقشه نویسه‌های یونیکد گسترش یابد.

  • 5.4: روش بازخورد برای شناسایی نویسه‌های نمایش‌یافته جهت ورود بعدی (Feedback method)

    این روش به شما امکان می‌دهد کد نویسه یونیکد مرتبط با نویسه‌هایی را که پیش‌تر نمایش داده شده‌اند، مشاهده کنید.

    برای ورود به این حالت، کلیدهای "Control" و "Shift" را با هم نگه دارید، سپس دکمه چپ موشواره را فشرده و نگه داشته و جابه‌جا کنید. کد(های) هگز یونیکد نویسه زیر نشانگر (که ممکن است یک نویسه ترکیبی باشد) تا زمانی که "Control" و "Shift" را رها کنید نمایش داده می‌شود.

    علاوه بر کدهای هگز، قلم مورد استفاده برای رسم این نویسه نیز نمایش داده خواهد شد - به دلایل پیاده‌سازی، نویسه‌های ترکیب‌شده با نویسه‌های ترکیبی، نویسه‌های رسم خط (line drawing) و نویسه‌های ناشناخته همواره با استفاده از قلم پشتیبان توکار رسم خواهند شد.

از نظر انطباق، rxvt-unicode با هر دو سناریوی A و B از استاندارد ISO 14755، شامل بخش 5.2، سازگار در نظر گرفته می‌شود.

دستور urxvt تلاش می‌کند یک مدخل در فایل utmp(5) بنویسد تا بتوان آن را از طریق دستور who(1) مشاهده کرد و پیام‌ها را دریافت نمود. برای فعال‌سازی این قابلیت، ممکن است نیاز باشد urxvt در برخی سیستم‌ها به صورت setuid root و در برخی دیگر به صورت setgid به root یا گروه دیگری نصب شود..SH "رنگ‌ها و گرافیک (COLOURS AND GRAPHICS)" علاوه بر رنگ‌های پیش‌فرض پیش‌زمینه و پس‌زمینه، urxvt می‌تواند تا ۸۸/۲۵۶ رنگ را نمایش دهد: ۸ رنگ ANSI به همراه نسخه‌های با شدت بالای همان رنگ‌ها (احتمالاً ضخیم/چشمک‌زن)، و ۷۲ (یا ۲۴۰ در حالت ۲۵۶ رنگ) رنگ که در یک مکعب رنگی RGB با ابعاد 4x4x4 (یا 6x6x6) چیده شده‌اند، به همراه یک طیف خاکستری ۸ (۲۴) رنگی.

urxvt از توالی‌های گریز مستقیم رنگ RGB بیست‌وچهار بیتی (24-bit) برای fg/bg پشتیبانی می‌کند: " ESC [ 38 ; 2 ; R ; G ; Bm " / " ESC [ 48 ; 2; R ; G ; Bm ". با این حال، تعداد رنگ‌های ۲۴ بیتی که می‌توان استفاده کرد محدود است: یک مکعب رنگی داخلی 7x7x5 (در حالت ۲۵۶ رنگ) یا 6x6x4 (در حالت ۸۸ رنگ) برای نمایه‌سازی در فضای رنگی ۲۴ بیتی استفاده می‌شود. هنگامی که تداخل نمایه‌سازی رخ دهد، نزدیک‌ترین رنگ قدیمی در مکعب با رنگ جدید RGB بیست‌وچهار بیتی تطبیق داده می‌شود. این بدان معناست که نمی‌توان از تعداد زیادی رنگ ۲۴ بیتی مشابه استفاده کرد. این مسئله معمولاً در سناریوهای رایج مشکلی ایجاد نمی‌کند.

در اینجا فهرستی از رنگ‌های ANSI به همراه نام‌هایشان آورده شده است.

color0 (black) = Black
color1 (red) = Red3
color2 (green) = Green3
color3 (yellow) = Yellow3
color4 (blue) = Blue3
color5 (magenta) = Magenta3
color6 (cyan) = Cyan3
color7 (white) = AntiqueWhite
color8 (bright black) = Grey25
color9 (bright red) = Red
color10 (bright green) = Green
color11 (bright yellow) = Yellow
color12 (bright blue) = Blue
color13 (bright magenta) = Magenta
color14 (bright cyan) = Cyan
color15 (bright white) = White
foreground = Black
background = White

همچنین می‌توان مقادیر رنگی foreground، background، cursorColor، cursorColor2، colorBD و colorUL را به عنوان یک عدد 0-15 مشخص کرد، که روش میان‌بر مناسبی برای ارجاع به نام رنگی color0-color15 است.

متن زیر مقادیر را برای حالت استاندارد ۸۸ رنگ (و مقادیر حالت ۲۵۶ رنگ در پرانتز) ارائه می‌دهد.

مکعب RGB با استفاده از فرمول‌های زیر از نمایه‌های 16..79 (16..231) استفاده می‌کند:

index_88  = (r * 4 + g) * 4 + b + 16   # r, g, b = 0..3
index_256 = (r * 6 + g) * 6 + b + 16   # r, g, b = 0..5

طیف خاکستری از نمایه‌های 80..87 (232..239)، از ۱۰٪ تا ۹۰٪ با گام‌های ۱۰٪ (۱/۲۶ تا ۲۵/۲۶ با گام‌های ۱/۲۶) استفاده می‌کند - سیاه و سفید پیش از این بخشی از مکعب RGB هستند.

در مجموع، همه این رنگ‌ها رنگ‌های ۸۸ (۲۵۶) رنگی xterm را پیاده‌سازی می‌کنند. در حال حاضر تنها ۱۶ رنگ اول را می‌توان با استفاده از منابع (resources) تغییر داد، بقیه فقط از طریق توالی‌های دستوری ("کدهای گریز") قابل تغییر هستند.

به برنامه‌ها توصیه می‌شود از terminfo یا توالی‌های دستوری برای کشف تعداد و مقادیر RGB همه رنگ‌ها استفاده کنند (بله، می‌توانید این مورد را استعلام کنید...).

توجه داشته باشید که -rv ("reverseVideo: True") با جابه‌جا کردن همیشگی رنگ‌های پیش‌زمینه/پس‌زمینه، حالت ویدیوی معکوس را شبیه‌سازی می‌کند. این برعکس xterm(1) است که در آن رنگ‌ها تنها در صورتی جابه‌جا می‌شوند که به شکل دیگری مشخص نشده باشند. برای مثال،

urxvt -fg Black -bg White -rv

خروجی سفید روی سیاه تولید می‌کند، در حالی که در xterm(1) خروجی سیاه روی سفید خواهد بود.

اگر پشتیبانی از Xft هنگام کامپایل گنجانده شده باشد و تا زمانی که Xft/Xrender/X با یکدیگر هماهنگ نشوند، rxvt-unicode مدیریت کانال آلفای مخصوص به خود را انجام خواهد داد:

می‌توانید پیشوند هر رنگی را با یک درصد کدر بودن در میان کروشه‌ها مشخص کنید، یعنی "[percent]"، که در آن "percent" یک درصد ده‌دهی (0-100) است که میزان کدر بودن رنگ را مشخص می‌کند؛ جایی که 0 کاملاً شفاف و 100 کاملاً کدر است. برای مثال، "[50]red" یک قرمز نیمه‌شفاف است، در حالی که "[95]#00ff00" یک سبز تقریباً کدر است. این قالبِ توصیه‌شده برای مشخص کردن مقادیر شفافیت است و با همه روش‌های تعیین رنگ کار می‌کند.

برای کنترل کامل، rxvt-unicode از مشخصات رنگی به صورت "rgba:rrrr/gggg/bbbb/aaaa" (دقیقاً چهار رقم شانزده‌شانزدهی/مؤلفه) نیز پشتیبانی می‌کند، که در آن مؤلفه اضافی "aaaa" مقادیر کدر بودن (آلفا) را مشخص می‌کند. کمترین مقدار 0000 کاملاً شفاف است، در حالی که ffff کاملاً کدر است. دو رنگ مثال قبلی را می‌توان به صورت "rgba:ff00/0000/0000/8000" و "rgba:0000/ff00/0000/f332" نیز مشخص کرد.

احتمالاً لازم است "-depth 32"; را نیز تعیین کنید تا یک جلوه بصری (visual) دارای کانال‌های آلفا را تحمیل کنید، و این شانس را داشته باشید که X-server شما از چینش پیکسل ARGB استفاده کند، زیرا X بسیار دور از آن است که به صورت پیش‌فرض از جلوه‌های بصری ARGB پشتیبانی کند، و rxvt-unicode صرفاً آن را سرهم‌بندی می‌کند.

برای مثال، دستور زیر یک پس‌زمینه سیاه تقریباً کاملاً شفاف، و یک پیش‌زمینه صورتی تقریباً کدر را انتخاب می‌کند:

urxvt -depth 32 -bg rgba:0000/0000/0000/4444 -fg "[80]pink"

هنگامی که از تصویر پس‌زمینه استفاده نمی‌کنید، تفسیر کانال آلفا بر عهده مدیر ترکیب‌بندی (compositing manager) شماست (البته بیشتر آن‌ها آن را به عنوان شفافیت تفسیر می‌کنند).

هنگام استفاده از pixmap پس‌زمینه یا شبه‌شفافیت (pseudo-transparency)، رنگ پس‌زمینه همیشه طوری رفتار می‌کند که گویی کاملاً شفاف است (بنابراین تصویر پس‌زمینه به جای آن نمایش داده می‌شود)، صرف نظر از اینکه چگونه مشخص شده باشد، در حالی که سایر رنگ‌ها در کارسازهایی که از افزونه RENDER پشتیبانی می‌کنند، طبق آنچه مشخص شده شفاف خواهند بود (تصویر پس‌زمینه از زیر آن‌ها دیده می‌شود)، یا در سرورهایی که از RENDER EXTENSION پشتیبانی نمی‌کنند، کاملاً کدر خواهند بود.

لطفاً توجه داشته باشید که به دلیل باگ‌های موجود در Xft، در صورتی که X-server از افزونه RENDER پشتیبانی نکند، مشخص کردن مقادیر آلفا ممکن است منجر به نمایش داده‌های ناخواسته و درهم‌ریخته شود..SH "محیط (ENVIRONMENT)" urxvt متغیرهای محیطی زیر را تنظیم کرده و/یا از آن‌ها استفاده می‌کند:

معمولاً بر روی "rxvt-unicode" تنظیم می‌شود، مگر اینکه هنگام پیکربندی، از طریق منابع (resources) یا در خط فرمان رونویسی شده باشد.
بسته به اینکه urxvt با پشتیبانی از تصویر پس‌زمینه کامپایل شده باشد یا خیر، برابر با "rxvt" یا "rxvt-xpm" است، و به صورت اختیاری با پسوند افزودهٔ "-mono" همراه است تا مشخص کند rxvt-unicode روی یک صفحهٔ نمایش تک‌رنگ اجرا می‌شود.
بر روی رشته‌ای به قالب "fg;bg" یا "fg;xpm;bg" تنظیم می‌شود، که در آن "fg" کد رنگ پیش‌فرض پیش‌زمینه/متن است (یا رشتهٔ "default" برای نشان دادن اینکه توالی فرار (escape sequence) رنگ پیش‌فرض استفاده شود)، "bg" کد رنگ پیش‌فرض پس‌زمینه است (یا رشتهٔ "default")، و اگر urxvt با پشتیبانی از تصویر پس‌زمینه کامپایل شده باشد، "xpm" برابر با رشتهٔ "default" خواهد بود. کتابخانه‌هایی مانند "ncurses" و "slang" می‌توانند از این اطلاعات برای بهینه‌سازی خروجی صفحه نمایش استفاده کنند (و می‌کنند).
بر روی شناسهٔ (ده‌دهی) X Window پنجرهٔ urxvt تنظیم می‌شود (پنجرهٔ سطح بالا که معمولاً دارای زیرپنجره‌هایی برای نوار پیمایش، پنجرهٔ ترمینال و غیره است).
تنها و تنها در صورتی بر روی دایرکتوری terminfo تنظیم می‌شود که urxvt با گزینهٔ "--with-terminfo=PATH" پیکربندی شده باشد.
توسط urxvt برای اتصال به نمایشگر استفاده می‌شود و اگر از گزینهٔ "-display" برای بازنویسی آن استفاده نشده باشد، در فرآیندهای فرزند آن بر روی نمایشگر صحیح تنظیم می‌گردد. در صورت عدم وجود، مقدار پیش‌فرض آن ":0" است.
پوسته‌ای که برای اجرای دستورات به کار می‌رود؛ پیش‌فرض "/bin/sh" است.
مسیر سوکت دامنه یونیکس (unix domain socket) که توسط urxvtc(1) و urxvtd(1) استفاده می‌شود.

پیش‌فرض: $HOME/.urxvt/urxvtd-<nodename>.

مسیرهای جستجوی اضافی کتابخانه جداشده با : برای افزونه‌های perl. این مسیر پس از -perl-lib اما پیش از ~/.urxvt/ext و دایرکتوری کتابخانهٔ سیستم جستجو خواهد شد.
نگاه کنید به urxvtperl(3).
برای یافتن دایرکتوری پیش‌فرض سوکت دامنه یونیکس جهت ارتباطات دیمن (daemon) و یافتن فایل‌های منبع گوناگون (مانند ".Xdefaults") استفاده می‌شود.
دایرکتوری که فایل‌های منابع X مخصوص هر برنامه در آن قرار دارند.
در صورت تنظیم بودن و در دسترس بودن، نام فایل منبع X را که باید توسط urxvt بارگذاری شود مشخص می‌کند.

/usr/lib/X11/rgb.txt
نام‌های رنگ‌ها.

urxvt(7), urxvtc(1), urxvtd(1), urxvt-extensions(1), urxvtperl(3), xterm(1), sh(1), resize(1), X(1), pty(4), tty(4), utmp(5)

هماهنگ‌کننده پروژه
Marc A. Lehmann <rxvt-unicode@schmorp.de>.

http://software.schmorp.de/pkg/rxvt-unicode.html.SH "نویسندگان (AUTHORS)"

دانشگاه کنت، ۱۹۹۲، نگارش نسخه اصلی Xvt.
تغییرات بسیار گسترده‌ای در Xvt ایجاد کرد و Rxvt را پدید آورد.
ورودی صفحه‌کلید یونانی را نوشت (دیگر در کد موجود نیست).
سیستم منو را نوشت.

هماهنگ‌کننده پروژه (changes.txt از ۲.۱۱ تا ۲.۲۱)

هماهنگ‌کننده پروژه (changes.txt از ۲.۲۱a تا ۲.۴.۵)
روال‌های نمایش صفحه و انتخاب متن را بازنویسی کرد.

هماهنگ‌کننده پروژه (changes.txt ۲.۴.۶ - rxvt-unicode)

ایجاد انشعاب rxvt-unicode، پشتیبانی از یونیکد، بازنویسی تقریباً تمامی کدها، افزونه perl، دستکاری‌های متفرقه، رفع اشکالات متعدد و قابلیت‌های افزوده.

هماهنگ‌کننده پروژه (Changes از ۱.۰ به بعد)

بازنویسی کدهای pty/utmp، بهبود کدهای مدیریت تصویر، دستکاری‌های متفرقه فراوان و رفع اشکالات.
2023-01-02 9.31