upsd.users - تعاریف
کاربران
مدیریتی
برای سرور
داده upsd در NUT
دستورات
مدیریتی
مانند
تنظیم
متغیرها و
دستورات
آنی (instant commands)
قدرتمند
هستند و
دسترسی به
آن‌ها باید
محدود شود.
این فایل
مشخص
می‌کند چه
کسانی مجاز
به دسترسی
به آن‌ها
هستند و چه
مواردی در
دسترس است.
•محتوای
این فایل
باید صرفاً
کد اسکی (pure ASCII)
باشد (کدهای
کاراکتری
خارج از این
محدوده با
یک پیام
هشدار
نادیده
گرفته
خواهند شد).
•مجوزهای
دسترسی
کاربر زمان
اجرا به این
فایل (و
احتمالاً
پوشه‌ای که
در آن قرار
دارد) را به
گونه‌ای
متوازن
تنظیم کنید
که تنها upsd
بتواند آن
را بخواند؛
دسترسی
نوشتن لازم
نیست.
معمولاً از
chown
root:nut و chmod 640 برای
تنظیم
مجوزهای
قابل قبول
فایل
استفاده
می‌شود.
•بسته‌ها
(و
دستورالعمل‌های
ساخت)
معمولاً یک
مجموعه از
حساب‌های
کاربری و
گروهی را
برای NUT آماده
می‌کنند.
ساخت‌های
سفارشی با
حداقل
پیکربندی
ممکن است
حتی از nobody:nogroup یا
مشابه آن
استفاده
کنند که
ذاتاً
ناامن است.
•در
سیستم‌هایی
با ملاحظات
امنیتی
بیشتر،
درایورهای NUT
و سرور داده
باید تحت
حساب‌های
کاربری
جداگانه‌ای
اجرا شوند
که برای
دسترسی
مشترک به
فایل‌های
سوکت
یونیکس
محلی و
پوشه‌ای که
در آن قرار
دارند، عضو
یک گروه
یکسان
باشند، اما
برای
دسترسی به
فایل‌های
پیکربندی
در
گروه‌های
متفاوتی
قرار گیرند.
این کار
نیازمند آن
است که برخی
دیمن‌ها از
تنظیمات
سفارشی user, group, RUN_AS_USER
و/یا RUN_AS_GROUP برای
بازنویسی
مقدار
منفرد
توکار
استفاده
کنند.
•توجه
داشته
باشید که
کلاینت‌های
مانیتورینگ،
ثبت لاگ و
غیره صرفاً
تحت شبکه
هستند.
آن‌ها
نیازی به
دسترسی به
این
فایل‌ها و
پوشه‌ها
ندارند و
می‌توانند
کاملاً به
عنوان یک
کاربر و
گروه مستقل
اجرا شوند.
•امنیت
هرگونه
نسخه
پشتیبان از
این فایل را
نیز در نظر
داشته
باشید،
مانند
فایل‌های
آرشیوی که
ممکن است در
آن‌ها قرار
گیرد.
هر کاربر
بخش مختص به
خود را دارد.
فیلدهای
موجود در آن
بخش،
پارامترهای
مرتبط با
امتیازات
آن کاربر را
تنظیم
می‌کنند.
این بخش با
نام کاربر
درون براکت
آغاز
می‌شود و تا
نام کاربر
بعدی درون
براکت یا
انتهای
فایل (EOF)
ادامه
می‌یابد.
این
کاربران
مستقل از /etc/passwd
یا سایر
پایگاه‌های
داده حساب
کاربری
سیستم‌عامل
هستند.
در اینجا
چند مثال
برای شروع
آورده شده
است:
[admin]
password = mypass
actions = set
actions = fsd
instcmds = all
[pfy]
password = duh
instcmds = test.panel.start
instcmds = test.panel.stop
[upswired]
password = blah
upsmon primary
[observer]
password = abcd
upsmon secondary
password
رمز عبور
این کاربر
را تنظیم
می‌کند.
actions
به کاربر
اجازه
می‌دهد
کارهای
مشخصی را با
upsd انجام دهد.
برای مشخص
کردن چندین
عمل، از
چندین
نمونه از
فیلد
actions
استفاده
کنید.
عمل‌های
معتبر
عبارتند از:
SET
تغییر
مقدار برخی
متغیرها در
UPS
FSD
تنظیم
پرچم
خاموش‌سازی
اجباری (forced shutdown)
در UPS. این عمل
برای اهداف
مانیتورینگ
معادل
وضعیت «روی
باتری +
باتری
ضعیف» است.
انتظار
می‌رود
فهرست
عمل‌ها در
آینده
گسترش
یابد.
instcmds
به کاربر
امکان
می‌دهد
دستورات
آنی (instant commands) خاصی
را اجرا کند.
برای اعطای
خودکار
تمامی
دستورات،
از "ALL"
استفاده
کنید. برای
مشخص کردن
چندین
دستور، از
چندین
نمونه از
فیلد
instcmds
استفاده
کنید. برای
مشاهده
فهرست کامل
مواردی که UPS
شما
پشتیبانی
می‌کند، از
دستور زیر
استفاده
کنید:
upscmd -l.
فایل cmdvartab که
همراه با
توزیع NUT
ارائه
می‌شود،
حاوی
فهرستی از
بیشتر
نام‌های
دستوری
شناخته‌شده
عمومی است.
upsmon
عمل‌های
لازم را
برای یک
فرآیند upsmon
اضافه
می‌کند، و
می‌توان آن
را به عنوان
نقش یک
نمونه
کلاینت خاص
برای کار با
این نمونه
سرور داده
در نظر گرفت.
این فیلد
روی یکی از
مقادیر
primary
(ممکن است
درخواست FSD
دهد) یا
secondary
(وضعیت‌های
بحرانی را
دنبال
می‌کند تا
در صورت
نیاز خاموش
شود) تنظیم
می‌شود.
تلاش
نکنید
عمل‌ها را
به صورت
دستی به upsmon
اختصاص
دهید، زیرا
ممکن است
موارد مهمی
را از قلم
بیندازید.
این روش
تعیین یک
«کاربر upsmon»
ایجاد شد تا
قابلیت‌های
داخلی
بتوانند
بعداً بدون
شکستن
نصب‌های
موجود
تغییر کنند
(احتمالاً
با استفاده
از
عمل‌هایی
که برای
انتساب
مستقیم در
دسترس
نیستند).
