نام (NAME)

uni - برنامه‌ای برای ارتباط با سیستم پیکربندی UniConf

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

uni get KEY [DEFAULT]

uni set KEY [VALUE]
uni xset KEY [VALUE]

uni keys KEY
uni hkeys KEY
uni xkeys KEY

uni dump KEY
uni hdump KEY
uni xdump KEY

توضیحات (DESCRIPTION)

UniConf سیستم پیکربندی جامعی است که همه سیستم‌های دیگر را در بر می‌گیرد، زیرا دارای بک‌اندهای افزونه‌ای و فرانت‌اندهای مختلف است. یا به بیان ساده‌تر، درختی سبک‌وزن، توزیع‌شده و با قابلیت کش‌شدن از رشته‌ها است.

دستور uni برای ارتباط مستقیم با سیستم UniConf استفاده می‌شود. کاربرد اصلی آن برای اهداف عیب‌یابی و تشخیصی است، اما می‌تواند برای افزودن پشتیبانی از UniConf به اسکریپت‌های شل نیز به کار رود.

متغیر محیطی (ENVIRONMENT VARIABLE)

UNICONF: پیش از استفاده از uni، باید با تنظیم این متغیر محیطی مشخص کنید که می‌خواهید از کدام مانیکر (moniker) UniConf پرس‌وجو نمایید.

مانیکرها برای برقراری ارتباط با بک‌اندهای UniConf استفاده می‌شوند، خواه یک سرور uniconfd باشد یا یک فایل محلی. برای نمونه، می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

• نام یک فایل (ini:/var/lib/app/config.ini)،
• یا یک نشانی شبکه، (tcp:open.nit.ca:4111).

دستورات (COMMANDS)

get: مقدار VALUE مرتبط با کلید KEY ارائه‌شده را در پایگاه داده UniConf بازیابی می‌کند. اگر یک DEFAULT (پیش‌فرض) مشخص شده باشد، در صورتی که کلید KEY هیچ VALUEی نداشته باشد، این مقدار بازگردانده خواهد شد.
set: مقدار VALUE مشخص‌شده را به کلید KEY اختصاص می‌دهد. سیستم UniConf هیچ تضمینی نمی‌دهد که این ورودی در سرتاسر پایگاه داده ثبت شود. دستور “get” بعدی برای این KEY ممکن است به دلیل حافظه کش یا وجود یک مولد فقط‌خواندنی، آخرین مقدار “set” شده را بازنگرداند.
xset: محتویات جریان ورودی استاندارد (standard-input) را به کلید KEY مشخص‌شده اختصاص می‌دهد. از این دستور برای انتقال (pipe) اطلاعات به درون پایگاه داده UniConf استفاده کنید.
keys: فهرست کردن تمام زیرکلیدهای موجود در کلید KEY ارائه‌شده.
hkeys: فهرست کردن بازگشتی تمام زیرکلیدهای موجود در کلید KEY ارائه‌شده. از آنجا که هر KEY می‌تواند شامل زیرکلیدها باشد، UniConf هیچ تضمینی مبنی بر عدم وجود ارجاعات دایره‌ای ارائه نمی‌دهد.
xkeys: فهرست کردن تمام زیرکلیدهای موجود در کلید KEY مشخص‌شده، که می‌تواند شامل نویسه‌های عام باشد. بخش نویسه‌های عام (WILDCARDS) را ببینید.
dump: فهرست کردن تمام زیرکلیدها و مقادیر آن‌ها در کلید KEY مشخص‌شده.
hdump: فهرست کردن بازگشتی تمام زیرکلیدها و مقادیر آن‌ها در کلید KEY مشخص‌شده.
xdump: فهرست کردن تمام زیرکلیدها و مقادیر آن‌ها در کلید KEY مشخص‌شده، که می‌تواند شامل نویسه‌های عام باشد.

نویسه‌های عام (WILDCARDS)

یک KEY دقیقاً مانند یک مسیر معمولی تفکیک‌شده با اسلش به نظر می‌رسد. ریشه درخت UniConf دارای یک KEY به نام “/” است. زیرکلیدها می‌توانند با نام‌هایی مانند “/software/myapp/version” در دسترس قرار گیرند.

با استفاده از نویسه‌های عام (wildcards)، می‌توانید به بیش از یک کلید در یک زمان دسترسی پیدا کنید.

*: برای دسترسی به یک زیرکلید در هر یک از سطوح کلیدها، از ستاره به این صورت استفاده کنید: “/software/*/version”. این دستور تمام کلیدهای “version” را که در یک سطح زیر “/software” قرار دارند بازیابی می‌کند.
...: برای دسترسی به یک زیرکلید در هر کجای زیر یک کلید، از سه نقطه به این صورت استفاده کنید: “/.../version”. این دستور تمام کلیدهای “version” را که در صفر سطح یا سطوح بیشتر زیر ریشه قرار دارند بازیابی می‌کند (یعنی هرگونه حضور کلید “version” در پایگاه داده).

همچنین ببینید (SEE ALSO)

uniconfd(8)

نویسندگان (AUTHORS)

این نرم‌افزار توسط هکرهای شرکت Net Integration Technologies نوشته شده است. تماس با ما از طریق: <wvstreams-dev@lists.nit.ca>