tcpbridge(1) User Commands tcpbridge(1)

tcpbridge - پل زدن ترافیک شبکه میان دو رابط

tcpbridge [-flags] [-flag [value]] [--option-name[[=| ]value]]

همه آرگومان‌ها باید از نوع گزینه باشند.

tcpbridge ابزاری برای پل زدن انتخابی ترافیک شبکه میان دو رابط و در صورت تمایل ویرایش بسته‌ها در این میان است.

عملکرد اصلی tcpbridge عمل به عنوان یک پل شبکه میان دو زیرشبکه است. همه بسته‌های دریافت‌شده روی یک رابط، از طریق رابط دیگر ارسال می‌شوند.

در صورت تمایل، بسته‌ها می‌توانند به روش‌های گوناگونی مطابق با نیازهای شما ویرایش شوند.

برای جزئیات بیشتر، لطفاً راهنمای Tcpreplay را در نشانی زیر ببینید: http://tcpreplay.appneta.com


بازنویسی پورت‌های TCP/UDP. این گزینه می‌تواند تا ۹۹۹۹ بار مشخص شود.

فهرستی از نگاشت‌های پورتِ جداشده با کاما را مشخص کنید که شامل جفت‌شماره‌های پورت جداشده با دونقطه است. هر جفت پورتِ جداشده با دونقطه شامل پورت منطبق‌شونده و در پی آن شماره پورتی است که باید با آن بازنویسی شود.

مثال‌ها:

--portmap=80:8000 --portmap=8080:80    # 80->8000 and 8080->80
--portmap=8000,8080,88888:80           # 3 different ports become 80
--portmap=8000-8999:80                 # ports 8000 to 8999 become 80

تصادفی‌سازی آدرس‌های مبدأ/مقصد IPv4/v6 با seed مشخص‌شده. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار مشخص شود. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: fuzz-seed. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان می‌پذیرد.

باعث می‌شود آدرس‌های مبدأ و مقصد IPv4/v6 به صورت شبه‌تصادفی تغییر یابند اما روابط کلاینت/سرور همچنان حفظ شود. از آنجا که تصادفی‌سازی بر پایه seed قطعی است، می‌توانید برای بازتولید همان ترافیک از مقدار seed یکسانی دوباره استفاده کنید.


بازنویسی آدرس‌های IPv4/v6 با استفاده از pseudo-NAT. این گزینه می‌تواند تا ۲ بار مشخص شود. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: srcipmap.

مجموعه‌ای از جفت‌بلوک‌های شبکهٔ CIDR جداشده با دو‌نقطه را که با کاما از هم جدا شده‌اند، می‌پذیرد. هر جفت‌بلوک شبکه به ترتیب روی آدرس‌های IP ارزیابی می‌شود. اگر آدرس IP موجود در بسته با بلوک شبکه اول منطبق باشد، با استفاده از بلوک شبکه دوم به عنوان ماسک روی بیت‌های با مرتبه بالا بازنویسی می‌شود.

مثال IPv4:

--pnat=192.168.0.0/16:10.77.0.0/16,172.16.0.0/12:10.1.0.0/24
مثال IPv6: 
--pnat=[2001:db8::/32]:[dead::/16],[2001:db8::/32]:[::ffff:0:0/96]

بازنویسی آدرس‌های مبدأ IPv4/v6 با استفاده از pseudo-NAT. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار مشخص شود. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: pnat.

دقیقاً مانند گزینه --pnat عمل می‌کند، اما فقط روی آدرس‌های IP مبدأ در سربرگ IPv4/v6 اعمال می‌شود.


بازنویسی آدرس‌های مقصد IPv4/v6 با استفاده از pseudo-NAT. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار مشخص شود. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: pnat.

دقیقاً مانند گزینه --pnat عمل می‌کند، اما فقط روی آدرس‌های IP مقصد در سربرگ IPv4/v6 اعمال می‌شود.


بازنویسی آدرس‌های IP به گونه‌ای که میان دو نقطه انتهایی باشند. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار مشخص شود. این گزینه باید در ترکیب با گزینه‌های زیر استفاده شود: cachefile.

یک جفت آدرس IPv4/v6 جداشده با دونقطه را می‌پذیرد که برای بازنویسی همه ترافیک به گونه‌ای استفاده می‌شود که گویی میان این دو آدرس IP جریان دارد.

مثال IPv4:

--endpoints=172.16.0.1:172.16.0.2
مثال IPv6: 
--endpoints=[2001:db8::dead:beef]:[::ffff:0:0:ac:f:0:2]

تغییر شماره‌های Sequence (و ACK) پروتکل TCP با seed مشخص‌شده. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان می‌پذیرد. مقدار number محدود است به: 
بزرگ‌تر یا مساوی با 1

مقدار پیش‌فرض number برای این گزینه برابر است با:
0

تمام شماره‌های ترتیب TCP و شماره‌های ترتیب-تأییدیهٔ مرتبط را تغییر می‌دهد. آن‌ها به میزانی تصادفی بر اساس seed ارائه‌شده جابه‌جا خواهند شد.


صرف‌نظر از بازنویسی آدرس‌های broadcast/multicast برای IPv4/v6.

به‌طور پیش‌فرض گزینه‌های --seed، --pnat و --endpoints آدرس‌های broadcast و multicast برای IPv4/v6 و MAC را بازنویسی خواهند کرد. فعال کردن این پرچم مانع از بازنویسی آدرس‌های broadcast/multicast برای IPv4/v6 و MAC می‌شود.


اجبار به محاسبه مجدد چکسام‌های سربرگ IPv4/TCP/UDP.

باعث می‌شود چکسام‌های هر بسته IPv4/v6 دوباره محاسبه و اصلاح شود. برای بسته‌هایی که با --seed، --pnat، --endpoints یا --fixlen تغییر یافته‌اند به‌طور خودکار فعال می‌شود.


تغییر طول سربرگ IP/TCP متناسب با طول بسته.

به‌طور پیش‌فرض، tcpreplay بسته‌ها را با طول اصلی بسته ارسال می‌کند، اما ممکن است بخواهید طول بسته به حداقل اندازه بسته اصلاح شود. با استفاده از این گزینه، tcpreplay طول بسته را بازنویسی (اصلاح) می‌کند و در صورت تغییر طول بسته، چکسام‌ها را دوباره محاسبه می‌نماید. هشدار: هنگام تعیین این گزینه ممکن است تغییرات ناخواسته‌ای در بسته‌ها رخ دهد.


بازنویسی طول پیش‌فرض MTU (۱۵۰۰ بایت). این گزینه می‌تواند تا ۱ بار مشخص شود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان می‌پذیرد. مقدار number محدود است به:
در بازهٔ 1 تا MAX_SNAPLEN

اندازه پیش‌فرض ۱۵۰۰ بایتی MTU را برای تعیین حداکثر طول لایه‌گذاری (--fixlen=pad) یا هنگام کوتاه‌سازی (--mtu-trunc) بازنویسی می‌کند.


کوتاه‌سازی بسته‌های بزرگ‌تر از MTU مشخص‌شده. این گزینه حداکثر ۱ بار می‌تواند استفاده شود.

مشابه --fixlen، این گزینه داده‌های بسته‌ها را از لایه ۳ به بالا کوتاه می‌کند تا بزرگ‌تر از MTU نباشند.


حذف چکسام‌های اترنت (FCS) از انتهای فریم‌ها.

توجه داشته باشید که این گزینه بسیار خطرناک است! ما در عمل وجود FCS را در فریم بررسی نمی‌کنیم، بلکه صرفاً ۴ بایت پایانی را کورکورانه حذف می‌کنیم. بنابراین، تنها در صورتی باید از این گزینه استفاده کنید که مطمئن باشید سیستم‌عامل شما هنگام خواندن بسته‌های خام (raw packets)، مقدار FCS را ارائه می‌دهد.


تغییر دادن مقدار TTL/Hop Limit در IPv4/v6.

به شما اجازه می‌دهد مقدار TTL/Hop Limit را در تمام بسته‌های IPv4/v6 تغییر دهید. برای تعیین یک مقدار ثابت یک عدد مشخص کنید، یا برای افزایش یا کاهش به میزان داده‌شده از مقدار+/مقدار- استفاده نمایید (محدود به بازه ۱-۲۵۵).

مثال‌ها:

--ttl=10
--ttl=+7
--ttl=-64

تنظیم بایت TOS/DiffServ/ECN در IPv4. این گزینه حداکثر ۱ بار می‌تواند استفاده شود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان می‌پذیرد. مقدار number محدود است به: 
در بازهٔ 0 تا 255

به شما اجازه می‌دهد مقدار TOS (همچنین شناخته‌شده به عنوان DiffServ/ECN) را در IPv4 بازنویسی کنید.


تنظیم بایت Traffic Class در IPv6. این گزینه حداکثر ۱ بار می‌تواند استفاده شود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان می‌پذیرد. مقدار number محدود است به: 
در بازهٔ 0 تا 255

به شما اجازه می‌دهد فیلد Traffic Class را در IPv6 بازنویسی کنید.


تنظیم Flow Label در IPv6. این گزینه حداکثر ۱ بار می‌تواند استفاده شود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان می‌پذیرد. مقدار number محدود است به: 
در بازهٔ 0 تا 1048575

به شما اجازه می‌دهد فیلد ۲۰ بیتی Flow Label را در IPv6 بازنویسی کنید. هیچ تأثیری بر بسته‌های IPv4 ندارد.


لایه‌گذاری یا کوتاه‌سازی داده‌های بسته جهت تطابق با طول سرآیند. این گزینه حداکثر ۱ بار می‌تواند استفاده شود.

اگر snaplen کوچک‌تر از بسته باشد، ممکن است بسته‌ها در هنگام ضبط (capture) کوتاه شوند. این گزینه به شما اجازه می‌دهد بسته را دستکاری کنید تا با لایه‌گذاری به اندازه ذخیره‌شده در سرآیند IPv4/v6 برسد یا فیلد طول کل در سرآیند IP را برای بازتاب دادن طول بسته ذخیره‌شده بازنویسی نمایید.

pad بسته‌های کوتاه‌شده لایه‌گذاری می‌شوند تا طول بسته با طول کل IPv4 مطابقت پیدا کند

trunc فیلد طول کل IPv4 در بسته‌های کوتاه‌شده بازنویسی می‌شود تا با طول واقعی بسته مطابقت یابد

del حذف بسته


فاز کردن ۱ بسته از هر X بسته. ویرایش بایت‌ها، طول یا شبیه‌سازی دور انداختن بسته (packet drop). این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان می‌پذیرد. مقدار number محدود است به: 
بزرگ‌تر یا مساوی با 0

مقدار پیش‌فرض number برای این گزینه برابر است با:
0

این فازینگ برای آزمودن پروتکل‌های لایه ۷ نظیر پروتکل‌های VoIP طراحی شده است. این ابزار به صورت تصادفی ۱ بسته از هر X بسته (که در آن X = --fuzz-factor است) را دستکاری می‌کند تا پروتکل‌های دارای وضعیت (stateful) بخش‌های بیشتری از کد خود را پوشش دهند. اقدامات تصادفی فازینگ بر ابتدا و انتهای داده‌ها تمرکز دارند، زیرا پروتکل‌های لایه کاربرد اغلب تصمیمات خود را بر پایهٔ این بخش‌ها اتخاذ می‌کنند.

فهرست اقدامات ممکن در فازینگ:
* دور انداختن بسته (drop)
* کاهش اندازه بسته
* ویرایش بایت‌های بسته:
* همه بایت‌ها در دنیای واقعی احتمال رخداد یکسانی ندارند.
جایگزینی با 0x00، 0xFF یا یک بایت تصادفی با احتمال برابر.
* همه بایت‌ها در یک بسته اهمیت یکسانی ندارند.
جایگزینی ابتدا، انتها یا میانهٔ بسته با احتمال برابر.
* انجام ندادن هیچ کاری (۷ بسته از هر ۸ بسته)


تنظیم نسبت فازینگ ۱ بسته در هر X بسته (پیش‌فرض ۱ در هر ۸ بسته). این گزینه باید در ترکیب با گزینه‌های زیر استفاده شود: fuzz-seed. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان می‌پذیرد. مقدار number محدود است به: 
بزرگ‌تر یا مساوی با 1

مقدار پیش‌فرض number برای این گزینه برابر است با:
8

نسبت را برای گزینهٔ --fuzz-seed تنظیم می‌کند. به طور پیش‌فرض این مقدار ۸ است، بدین معنی که ۱ بسته از هر ۸ بسته توسط فازینگ دستکاری می‌شود. توجه داشته باشید که این نسبت بر پایه عدد تصادفی تولیدشده از سید (seed) فازینگ ارائه‌شده است. بنابراین به طور پیش‌فرض نمی‌توانید انتظار داشته باشید که دقیقاً هر هشتمین بسته دستکاری شود.


صرف‌نظر کردن از بازنویسی آدرس‌های لایه ۲ همگانی (broadcast) و چندپخشی (multicast).

به طور پیش‌فرض، ویرایش آدرس‌های لایه ۲ باعث بازنویسی آدرس‌های MAC همگانی و چندپخشی می‌شود. فعال‌سازی این پرچم از بازنویسی آدرس‌های MAC همگانی/چندپخشی جلوگیری خواهد کرد.


بازنویسی کپسوله‌سازی DLT خروجی. این گزینه حداکثر ۱ بار می‌تواند استفاده شود.

به طور پیش‌فرض، هیچ تبدیل DLT (نوع پیوند داده - data link type) انجام نخواهد شد. برای تغییر نوع DLT فایل pcap خروجی، یکی از مقادیر زیر را انتخاب کنید:

enet اترنت، یا همان DLT_EN10MB.sp 1 hdlc Cisco HDLC یا همان DLT_C_HDLC

jnpr_eth Juniper Ethernet DLT_C_JNPR_ETHER

pppserial PPP Serial یا همان DLT_PPP_SERIAL

user سرایند لایه ۲ (Layer 2) و نوع DLT مشخص‌شده توسط کاربر


جایگزینی آدرس‌های MAC اترنت مقصد. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود.

یک جفت آدرس MAC اترنت جدا شده با کاما دریافت می‌کند که جایگزین آدرس MAC مقصد در بسته‌های خروجی خواهد شد. نخستین آدرس MAC برای ترافیک سرور به کارخواه استفاده می‌شود و آدرس MAC اختیاری دوم برای ترافیک کارخواه به سرور به کار می‌رود.

مثال:

--enet-dmac=00:12:13:14:15:16,00:22:33:44:55:66

جایگزینی آدرس‌های MAC اترنت مبدأ. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود.

یک جفت آدرس MAC اترنت جدا شده با کاما دریافت می‌کند که جایگزین آدرس MAC مبدأ در بسته‌های خروجی خواهد شد. نخستین آدرس MAC برای ترافیک سرور به کارخواه استفاده می‌شود و آدرس MAC اختیاری دوم برای ترافیک کارخواه به سرور به کار می‌رود.

مثال:

--enet-smac=00:12:13:14:15:16,00:22:33:44:55:66

جایگزینی آدرس‌های MAC. این گزینه می‌تواند تا ۹۹۹۹ بار استفاده شود.

به شما امکان می‌دهد آدرس‌های MAC اترنت بسته‌ها را بازنویسی کنید. یک جفت آدرس MAC جدا شده با کاما دریافت کرده و تمام رخدادهای MAC نخست را با مقدار MAC دوم بازنویسی می‌کند. مثال:

--enet-subsmac=00:12:13:14:15:16,00:22:33:44:55:66

تصادفی‌سازی آدرس‌های MAC. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: enet-smac، enet-dmac، enet-subsmac. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند.

به شما امکان می‌دهد آدرس‌های MAC اترنت بسته‌ها را تصادفی کنید؛ تقریباً مشابه کاری که گزینهٔ --seed برای آدرس‌های IPv4/IPv6 انجام می‌دهد.


تصادفی‌سازی آدرس‌های MAC. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود. این گزینه باید در ترکیب با گزینهٔ زیر به کار رود: enet-mac-seed. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. مقدار number محدود است به: 
در بازهٔ 1 تا 6

دست‌نخورده نگه داشتن برخی بایت‌ها هنگام استفاده از گزینهٔ --enet-mac-seed.


تعیین حالت برچسب VLAN پروتکل 802.1q اترنت. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود.

به شما امکان می‌دهد فریم‌های اترنت را بازنویسی کنید تا یک سرایند 802.1q به سرایندهای استاندارد اترنت 802.3 افزوده شود یا اطلاعات برچسب VLAN پروتکل 802.1q حذف گردد.

add یک سرایند VLAN پروتکل 802.1q را به سرایند اترنت 802.3 موجود اضافه می‌کند. اگر از پیش یک سرایند VLAN وجود داشته باشد، سرایند جدید خارج از سرایند موجود اضافه می‌شود.

توجه داشته باشید که مجاز خواهید بود این گزینه را چندین بار برای ایجاد بیش از ۲ سرایند VLAN اجرا کنید، با این حال آن بسته‌ها معتبر خواهند بود. در بیشترین حالت باید دو برچسب VLAN پروتکل 802.1q (یا 2 X 802.1q)، یا یک برچسب بیرونی 802.1ad و یک برچسب درونی VLAN پروتکل 802.1q داشته باشید.

del سرایند موجود VLAN پروتکل 802.1q را به عنوان یک سرایند اترنت 802.3 بازنویسی می‌کند


تعیین مقدار برچسب VLAN پروتکل 802.1q جدید اترنت. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود. این گزینه باید در ترکیب با گزینهٔ زیر به کار رود: enet-vlan. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. مقدار number محدود است به: 
در بازهٔ 0 تا 4095


تعیین مقدار CFI در VLAN پروتکل 802.1q اترنت. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود. این گزینه باید در ترکیب با گزینهٔ زیر به کار رود: enet-vlan. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. مقدار number محدود است به: 
در بازهٔ 0 تا 1


تعیین اولویت (priority) در VLAN پروتکل 802.1q اترنت. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود. این گزینه باید در ترکیب با گزینهٔ زیر به کار رود: enet-vlan. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند. مقدار number محدود است به: 
در بازهٔ 0 تا 7


تعیین پروتکل برچسب VLAN، شامل 802.1q یا 802.1ad. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود.

به شما امکان می‌دهد پروتکل برچسب‌های VLAN افزوده شده را مشخص کنید.

802.1q مشخص می‌کند که سرایندهای VLAN پروتکل 802.1q باید افزوده شوند. این مقدار پیش‌فرض است.

802.1ad مشخص می‌کند که سرایندهای VLAN پروتکل 802.1ad Q-in-Q باید افزوده شوند. برای تولید بسته‌های معتبر، بسته‌های ورودی باید از پیش سرایندهای VLAN پروتکل 802.1q را داشته باشند.


تعیین مقدار فیلد control در HDLC. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند.

سرایند Cisco HDLC یک فیلد ۱ بایتی «control» دارد. ظاهراً این مقدار باید همیشه ۰ باشد، اما می‌توانید از هر مقدار ۱ بایتی دیگری نیز استفاده کنید.


تعیین آدرس HDLC. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار استفاده شود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند..sp سرآیند Cisco HDLC یک فیلد ۱ بایتی «address» دارد که دارای دو مقدار معتبر است:

0x0F تک‌پخشی (Unicast)

0xBF همه‌پخشی (Broadcast)
با این حال می‌توانید هر مقدار تک‌بایتی دیگری را مشخص کنید.


تنظیم نوع DLT فایل خروجی. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار به کار رود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان خود می‌پذیرد.

تنظیم مقدار DLT فایل pcap خروجی.


بازنویسی لایه Data-Link با داده‌های مشخص‌شده توسط کاربر. این گزینه می‌تواند تا ۲ بار به کار رود.

مجموعه‌ای از مقادیر هگزادسیمال جداشده با کاما ارائه دهید که برای بازنویسی یا ایجاد سرآیند Layer 2 بسته‌ها استفاده خواهند شد. نخستین نمونه از این آرگومان، هم ترافیک سرور و هم کلاینت را بازنویسی می‌کند، اما اگر این آرگومان برای بار دوم مشخص شود، برای ترافیک کلاینت استفاده خواهد شد.

مثال:

--user-dlink=01,02,03,04,05,06,00,1A,2B,3C,4D,5E,6F,08,00

فعال‌سازی خروجی اشکال‌زدایی. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار به کار رود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان خود می‌پذیرد. مقدار number محدود است به: 
در بازه 0 تا 5

مقدار پیش‌فرض number برای این گزینه برابر است با:
0

اگر برنامه با --enable-debug پیکربندی شده باشد، می‌توانید سطح پرگویی (verbosity) را برای خروجی اشکال‌زدایی مشخص کنید. اعداد بزرگتر میزان پرگویی را افزایش می‌دهند.


رابط اصلی (شنود در حالت یک‌طرفه). این گزینه می‌تواند تا ۱ بار به کار رود.

رابط ثانویه (ارسال در حالت یک‌طرفه). این گزینه می‌تواند تا ۱ بار به کار رود.

ارسال و دریافت فقط در یک جهت. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار به کار رود.

در حالت عادی، tcpbridge ترافیک را در هر دو جهت (دو‌طرفه) ارسال و دریافت می‌کند. با این حال، اگر این گزینه را انتخاب کنید، ترافیک به صورت یک‌طرفه ارسال خواهد شد.


فهرست کردن رابط‌های شبکه موجود و خروج.

محدود کردن تعداد بسته‌ها برای ارسال. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار به کار رود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان خود می‌پذیرد. مقدار number محدود است به: 
بزرگتر یا مساوی با 1

مقدار پیش‌فرض number برای این گزینه برابر است با:
-1

به طور پیش‌فرض، tcpbridge بسته‌ها را تا ابد یا تا زمان فشردن Ctrl-C ارسال می‌کند. متناوباً، می‌توانید حداکثر تعداد بسته‌های ارسالی را تعیین کنید.


آدرس‌های MAC مربوط به کارت‌های شبکه محلی (NIC). این گزینه می‌تواند تا ۲ بار به کار رود.

برنامه tcpbridge در سیستم‌عامل Windows از تشخیص خودکار آدرس‌های MAC رابط‌های شبکه محلی پشتیبانی نمی‌کند. لطفاً آدرس MAC هر دو رابط مورد استفاده در پل را مشخص کنید: -M <intf1 mac> -M <intf2 mac>


فقط شامل کردن بسته‌های منطبق با قاعده. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار به کار رود. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: exclude.

نادیده گرفتن رفتار پیش‌فرض ارسال تمام بسته‌های ذخیره‌شده در فایل ضبط‌شده و تنها ارسال بسته‌هایی که با قاعده ارائه‌شده مطابقت دارند. قواعد می‌توانند یکی از موارد زیر باشند:

S:<CIDR1>,... - IP مبدأ باید با CIDR(های) مشخص‌شده مطابقت داشته باشد

D:<CIDR1>,... - IP مقصد باید با CIDR(های) مشخص‌شده مطابقت داشته باشد

B:<CIDR1>,... - هم IP مبدأ و هم IP مقصد باید با CIDR(های) مشخص‌شده مطابقت داشته باشند

E:<CIDR1>,... - حداقل یکی از آدرس‌های IP باید با CIDR(های) مشخص‌شده مطابقت داشته باشد

P:<LIST> - باید یکی از بسته‌های فهرست‌شده باشد، جایی که فهرست متناظر با شماره بسته در فایل ضبط‌شده است.

--include=P:1-5,9,15,72-
بسته‌های ۱ تا ۵، بسته نهم و پانزدهم، و بسته‌های ۷۲ تا انتهای فایل را ارسال خواهد کرد

F:'<bpf>' - فیلتر BPF. برای نحو به صفحه راهنمای tcpdump(8) مراجعه کنید.


مستثنی کردن هر بسته‌ای که با این قاعده مطابقت دارد. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار به کار رود. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: include.

نادیده گرفتن رفتار پیش‌فرض ارسال تمام بسته‌های ذخیره‌شده در فایل ضبط‌شده و تنها ارسال بسته‌هایی که با قاعده ارائه‌شده مطابقت ندارند. قواعد می‌توانند یکی از موارد زیر باشند:

S:<CIDR1>,... - IP مبدأ نباید با CIDR(های) مشخص‌شده مطابقت داشته باشد

D:<CIDR1>,... - IP مقصد نباید با CIDR(های) مشخص‌شده مطابقت داشته باشد

B:<CIDR1>,... - هم IP مبدأ و هم IP مقصد نباید با CIDR(های) مشخص‌شده مطابقت داشته باشند

E:<CIDR1>,... - هیچ‌یک از آدرس‌های IP نباید با CIDR(های) مشخص‌شده مطابقت داشته باشند

P:<LIST> - نباید یکی از بسته‌های فهرست‌شده باشد، جایی که فهرست متناظر با شماره بسته در فایل ضبط‌شده است.

--exclude=P:1-5,9,15,72-
بسته‌های ۱ تا ۵، بسته نهم و پانزدهم، و بسته‌های ۷۲ تا انتهای فایل را دور خواهد ریخت

چاپ PID برنامه tcpbridge در زمان راه‌اندازی.

چاپ بسته‌های رمزگشایی‌شده از طریق tcpdump در STDOUT. این گزینه می‌تواند تا ۱ بار به کار رود..sp

آرگومان‌های ارسالی به رمزگشای tcpdump. این گزینه حداکثر ۱ بار می‌تواند استفاده شود. این گزینه باید در ترکیب با گزینه‌های زیر استفاده شود: verbose.

هنگام فعال‌سازی حالت پرگویی (-v)، همچنین می‌توانید یک یا چند آرگومان اضافی برای ارسال به tcpdump تعیین کنید تا روش رمزگشایی بسته‌ها تغییر یابد. به‌طور پیش‌فرض، -n و -l استفاده می‌شوند. حتماً آرگومان‌ها را نقل‌قول کنید، مانند: --verbose="-axxx" تا توسط tcpbridge تفسیر نشوند. آرگومان‌های زیر معتبر هستند:
[ -aAeNqRStuvxX ]
[ -E spi@ipaddr algo:secret,... ]
[ -s snaplen ]


چاپ اطلاعات نسخه.

نمایش اطلاعات کاربردی کمتر و خروج.

جلوگیری از چاپ پیام‌های هشدار.

نمایش اطلاعات نحوه استفاده و خروج.
-!, --more-help

هدایت اطلاعات کاربردی گسترده از طریق یک صفحه‌بند (pager).

ذخیره وضعیت گزینه‌ها در cfgfile. پیش‌فرض، آخرین فایل پیکربندی فهرست‌شده در بخش OPTION PRESETS در زیر است. دستور پس از به‌روزرسانی فایل پیکربندی خارج خواهد شد.

بارگذاری گزینه‌ها از cfgfile. حالت no-load-opts بارگذاری فایل‌های پیکربندی/rc/ini پیشین را غیرفعال می‌کند. --no-load-opts زودتر و خارج از نوبت بررسی می‌شود.

هر گزینه‌ای که به‌عنوان not presettable علامت‌گذاری نشده باشد، می‌تواند با بارگذاری مقادیر از فایل(های) پیکربندی ("RC" یا ".INI") از پیش تنظیم شود. فایل homerc برابر با "$$/" است، مگر اینکه یک دایرکتوری باشد. در آن صورت، فایل ".tcpbridgerc" درون آن دایرکتوری جستجو می‌شود.

برای فایل‌های پیکربندی به OPTION PRESETS مراجعه کنید.

یکی از مقادیر خروج زیر بازگردانده خواهد شد:

0 (EXIT_SUCCESS)

اجرای موفقیت‌آمیز برنامه.
1 (EXIT_FAILURE)

عملیات ناموفق بود یا ساختار دستوری معتبر نبود.
66 (EX_NOINPUT)

فایل پیکربندی مشخص‌شده بارگذاری نشد.
70 (EX_SOFTWARE)

خطای عملیاتی داخلی در libopts رخ داد. لطفاً آن را به autogen-users@lists.sourceforge.net گزارش دهید. با تشکر.

Copyright 2013-2025 Fred Klassen - AppNeta Copyright 2000-2012 Aaron Turner برای پشتیبانی لطفاً از فهرست پستی tcpreplay-users@lists.sourceforge.net استفاده کنید. آخرین نسخه این نرم‌افزار همواره از نشانی زیر در دسترس است: http://tcpreplay.appneta.com

Copyright (C) 2000-2025 Aaron Turner and Fred Klassen all rights reserved. این برنامه تحت شرایط مجوز عمومی همگانی گنو (GNU General Public License)، نسخه ۳ یا بالاتر منتشر شده است.

لطفاً گزارش باگ‌ها را به tcpreplay-users@lists.sourceforge.net ارسال کنید..SH "نکات (NOTES)" این صفحهٔ راهنما توسط AutoGen از تعاریف گزینه‌های tcpbridge تولید شده است.

26 Aug 2025 tcpbridge