نام (NAME)

smtpd.conf — پرونده پیکربندی دیمن SMTP

توضیحات (DESCRIPTION)

smtpd.conf پرونده پیکربندی برای دیمن ارسال و دریافت ایمیل smtpd(8) است.

هنگام رسیدن ایمیل، هر دستور “RCPT TO:” یک پاکت نامه (envelope) تولید می‌کند. اگر یک پاکت با هر یک از معیارهای از پیش تعیین‌شده مطابقت داشته باشد (با استفاده از دستورالعمل match) ، پیام برای تحویل پذیرفته می‌شود. یک رونوشت از پیام و همچنین پاکت‌های مربوط به آن، در صف ایمیل ذخیره شده و بعداً طبق مجموعه‌ای از اقدامات مرتبط (با استفاده از دستورالعمل action) ارسال می‌گردد. اگر پاکتی با هیچ گزینه‌ای مطابقت نداشته باشد، رد می‌شود. قوانین تطبیق به صورت متوالی ارزیابی می‌شوند و نخستین تطبیق اعمال خواهد شد.

قالب پرونده پیکربندی نسبتاً انعطاف‌پذیر است. خط جاری می‌تواند با استفاده از یک بک‌اسلش (‘\’) به چند خط امتداد یابد. توضیحات را می‌توان با استفاده از نماد هش (‘#’) در هر کجای پرونده قرار داد و تا انتهای خط جاری امتداد می‌یابند. هنگام کامنت‌گذاری متن‌های چندخطی باید دقت کرد: توضیح تا پایان کل بلوک معتبر خواهد بود. نام آرگومان‌هایی که با حرف، عدد یا زیرخط شروع نمی‌شوند، و همچنین کلمات رزروشده (مانند listen, match, و port) ، باید داخل نقل‌قول قرار گیرند. آرگومان‌های حاوی فاصله‌های خالی باید در میان گیومه دوتایی (") محصور شوند.

یک ماکرو با دستوری به شکل name=value تعریف می‌شود. نام ماکرو name می‌تواند شامل حروف، اعداد و زیرخط باشد و نباید یک کلمه رزروشده باشد. درون آرگومان‌های بدون نقل‌قول، عبارت $name بعداً به value گسترش می‌یابد.

برای نمونه:

lan_addr = "192.168.0.1"
listen on $lan_addr
listen on $lan_addr tls auth

دستور زبان smtpd.conf در زیر شرح داده شده است.

action name method [options]

هنگامی که پردازشگر صف، پاکتی را از صف ایمیل پردازش می‌کند، اقدام action name را که توسط دستورالعمل match ... action در زمان دریافت پیام انتخاب شده است، اجرا می‌کند. دستورالعمل action داده‌های پیکربندی را برای تلاش‌های تحویل فراهم می‌سازد. جستجوهای لازم در زمان هر تلاش برای تحویل انجام می‌شوند. در نتیجه، تغییر یک دستورالعمل action یا پرونده‌های ارجاع‌شده توسط آن و راه‌اندازی مجدد دیمن smtpd(8) باعث اعمال تغییرات برای تلاش‌های بعدی تحویل برای ارسال‌کننده مربوطه name می‌شود، حتی برای پیام‌هایی که پیش از تغییرات پیکربندی در صف گیر کرده بودند.

پارامتر روش تحویل method می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

expand-only

تنها در صورتی پیام را بپذیر که یک روش تحویل در پرونده نام‌های مستعار یا .forward مشخص شده باشد.

forward-only

تنها در صورتی پیام را بپذیر که گیرنده پس از پردازش نام‌های مستعار یا پرونده forward به یک نشانی راه دور منتهی شود.

lmtp destination [rcpt-to]

پیام را به یک سرور LMTP در destination تحویل بده. مکان می‌تواند به صورت host:port یا به صورت یک سوکت یونیکس بیان شود.

به صورت اختیاری، rcpt-to می‌تواند مشخص شود تا به جای کاربر محلی، از نشانی ایمیل گیرنده (پس از بسط) در نشست LMTP به عنوان RCPT TO استفاده شود.

maildir [pathname] [junk]

پیام را به maildir در pathname (در صورت تعیین) یا به طور پیش‌فرض به ~/Maildir تحویل بده.

مسیر pathname می‌تواند شامل مشخص‌کننده‌های قالبی باشد که پیش از استفاده بسط می‌یابند (نگاه کنید به FORMAT SPECIFIERS).

اگر آرگومان junk ارائه شود، پیام در صورتی که حاوی سربرگ مثبت ‘X-Spam’ باشد به پوشه ‘Junk’ منتقل خواهد شد. این پوشه اگر هنوز وجود نداشته باشد، در زیر pathname ایجاد خواهد شد.

mbox

پیام را با mail.local(8) به mbox کاربر تحویل بده.

mda command

تحویل را به یک command محول کن که پیام را روی ورودی استاندارد خود دریافت می‌کند (نگاه کنید به MDA COMMANDS).

دستور command می‌تواند حاوی مشخص‌کننده‌های قالب باشد که پیش از استفاده بسط می‌یابند (نگاه کنید به FORMAT SPECIFIERS).

relay

پیام را به یک سرور SMTP دیگر بازپخش کن.

روش‌های تحویل محلی از گزینه‌های اضافی زیر پشتیبانی می‌کنند:

alias <table>

از جدول نگاشت table برای بسط aliases(5) استفاده کن.

ttl n{s|m|h|d}

مدت زمانی را که یک پیام می‌تواند در صف بماند مشخص کن.

user username

نام کاربری username را برای انجام تحویل مشخص کن که با getpwnam(3) جستجو می‌شود.

این گزینه برای میزبانی مجازی که در آن یک نام کاربری واحد مسئول مدیریت تحویل برای همه کاربران مجازی است به کار می‌رود.

این گزینه با روش تحویل mbox قابل استفاده نیست.

تنها پرونده .forward کاربر تحویل پردازش خواهد شد.

userbase <table>

از جدول نگاشت table برای جستجوی کاربران به جای تابع getpwnam(3) استفاده کن.

گزینه userbase روی گزینه user اعمال نمی‌شود.

virtual <table>

از جدول نگاشت table برای بسط مجازی استفاده کن. قالب جدول نام‌های مستعار در table(5) شرح داده شده است.

wrapper name

از بسته‌بندی (wrapper) مشخص‌شده در mda wrapper استفاده کن.

روش‌های تحویل بازپخش (relay) نیز از گزینه‌های اضافی پشتیبانی می‌کنند:

backup

به عنوان مبادله‌کننده ایمیل پشتیبان عمل کن و پیام‌ها را به هر مبادله‌کننده ایمیل با اولویت بالاتر تحویل بده.

backup mx name

به عنوان مبادله‌کننده ایمیل پشتیبان عمل کن و پیام‌ها را به هر مبادله‌کننده‌ای با اولویت بالاتر از مبادله‌کننده مشخص‌شده با نام name تحویل بده.

ca caname

برای اتصالات امن، از مرجع صدور گواهی مرتبط با caname (که در دستورالعمل ca تعریف شده) برای اعتبارسنجی هویت سرور استفاده کن.

helo heloname

نام heloname را به عنوان نام میزبان در طول فاز HELO به سایر مبادله‌کنندگان ایمیل معرفی کن.

helo-src <table>

از جدول نگاشت table برای جستجوی نام میزبان منطبق با نشانی مبدا استفاده کن تا در طول فاز HELO معرفی شود.

domain <domains>

جستجوی MX انجام نده، بلکه دامنه مقصد را در domains جستجو کن و از آدرس relay url منطبق به عنوان میزبان بازپخش استفاده نما.

host relay-url

جستجوی MX انجام نده، بلکه پیام‌ها را به میزبان بازپخش شرح داده شده در relay-url بازپخش کن. قالب relay-url عبارت است از: [proto://[label@]]host[:port]. پروتکل‌های زیر در دسترس هستند:

smtp

نشست استاندارد SMTP با STARTTLS فرصت‌طلبانه (پیش‌فرض).

smtp+tls

نشست استاندارد SMTP با STARTTLS اجباری.

smtp+notls

نشست متن ساده SMTP بدون TLS.

lmtp

نشست LMTP. مشخص کردن port الزامی است.

smtps

نشست SMTP با TLS اجباری هنگام برقراری اتصال. درگاه پیش‌فرض ۴۶۵ است.

مگر در مواردی که ذکر شده، مقدار پیش‌فرض port برابر ۲۵ است.

برچسب label با یک مدخل در جدول مشخصات هویتی مطابقت دارد، همان‌طور که در table(5) مستند شده است. از آن با پروتکل‌های “smtp+tls” و “smtps” برای احراز هویت استفاده می‌شود. گواهی‌های سرور برای این پروتکل‌ها به طور پیش‌فرض اعتبارسنجی می‌شوند.

pki pkiname

برای اتصالات امن، از گواهی مرتبط با pkiname (که در دستورالعمل pki تعریف شده) برای اثبات هویت کلاینت به سرور ایمیل راه دور استفاده کن.

srs

هنگام بازپخش ایمیلی که ناشی از فوروارد است، از طرح بازنویسی فرستنده (Sender Rewriting Scheme) برای بازنویسی نشانی فرستنده استفاده کن.

tls [no-verify]

استفاده از TLS را هنگام بازپخش الزامی کن، که به طور پیش‌فرض از STARTTLS اجباری استفاده می‌کند. هنگامی که با یک میزبان هوشمند (smarthost) استفاده می‌شود، پروتکل نباید “smtp+notls://” باشد. اگر no-verify مشخص شود، داشتن گواهی معتبر الزامی نیست.

protocols protostr

نسخه‌های پروتکل مورد استفاده برای نشست‌های TLS را تعریف کن. برای اطلاع از قالب protostr به صفحه راهنمای tls_config_parse_protocols(3) مراجعه فرمایید.

ciphers cipherstr

فهرست رمزنگاره‌هایی را که می‌توان برای نشست‌های TLS استفاده کرد، تعریف کن. برای اطلاع از قالب cipherstr به صفحه راهنمای tls_config_set_ciphers(3) مراجعه فرمایید.

auth <table>

از جدول نگاشت table برای اتصال به relay-url با استفاده از مشخصات هویتی استفاده کن. این گزینه تنها با گزینه host قابل استفاده است. قالب جدول مشخصات هویتی در table(5) شرح داده شده است.

mail-from mailaddr

از mailaddr به عنوان نشانی MAIL FROM در تبادل SMTP استفاده کن.

src sourceaddr | <sourceaddr>

از رشته یا جدول فهرست sourceaddr برای نشانی IP مبدا استفاده کن، که در دستگاه‌هایی با چندین رابط کاربری مفید است. اگر فهرست حاوی بیش از یک نشانی باشد، از همه آن‌ها به گونه‌ای استفاده می‌شود که ترافیک تا حد امکان بهینه مسیریابی شود.

admd authservid

دامنه مدیریت اداری (Administrative Management Domain) که این سرور ایمیل متعلق به آن است. شناسه authservid به فیلترهایی که از آن برای شناسایی یا علامت‌گذاری سربرگ‌های authentication-results استفاده می‌کنند ارسال خواهد شد. در صورت حذف، مقدار پیش‌فرض نام سرور خواهد بود.

bounce warn-interval delay [, delay ...]

هنگامی که خطاهای موقت تحویل باعث می‌شوند پیامی بیش از delay در صف بماند، پیام‌های هشدار را به فرستنده پاکت ارسال کن. هر پارامتر delay شامل یک عدد صحیح مثبت دهدهی و یک واحد s, m, h, یا d است. حداکثر چهار پارامتر delay را می‌توان مشخص کرد. مقدار پیش‌فرض "bounce warn-interval 4h" است که یک هشدار منفرد را پس از چهار ساعت ارسال می‌کند.

ca caname cert cafile

پرونده گواهی مرجع صدور گواهی (CA) cafile را با مدخل ca به نام caname مرتبط کن. مدخل ca را می‌توان در قوانین listen on و action ... relay ارجاع داد.

filter chain-name chain {filter-name [, ...]}

یک زنجیره از فیلترها به نام chain-name شامل فیلترهای فهرست‌شده در filter-name ثبت کن. فیلترهای موجود در یک زنجیره فیلتر به ترتیب اعلان برای هر فازی که برای آن ثبت شده‌اند اجرا می‌شوند. می‌توان از یک زنجیره فیلتر به جای یک فیلتر برای هر دستورالعملی به جز خود زنجیره‌های فیلتر استفاده کرد.

filter filter-name phase phase-name match conditions decision

یک فیلتر به نام filter-name ثبت کن. تصمیمی decision درباره نحوه برخورد با ایمیل در فاز phase-name هنگام تطبیق شرایط conditions اتخاذ می‌شود. فازها، شرایط تطبیق و تصمیم‌ها در بخش MAIL FILTERING در زیر شرح داده شده‌اند.

filter filter-name proc proc-name

فیلتر "proc" به نام filter-name مبتنی بر فرایند proc-name را ثبت کن.

filter filter-name proc-exec command

فیلتر "proc" به نام filter-name را از دستور command مطابق با API smtpd-filters(7) ثبت و اجرا کن. اگر command با یک اسلش شروع شود با یک مسیر مطلق اجرا می‌شود، در غیر این صورت از “/usr/lib/smtpd/opensmtpd” اجرا خواهد شد.

include "pathname"

این دستورالعمل را با محتوای پرونده پیکربندی اضافی در مسیر مطلق pathname جایگزین کن.

listen on interface [family] [options]

روی رابط شبکه interface برای اتصالات ورودی با استفاده از همان دستور زبان ifconfig(8) گوش بده. پارامتر رابط interface همچنین می‌تواند یک گروه رابط، یک نشانی IP یا یک نام دامنه باشد. گوش دادن را می‌توان به صورت اختیاری به یک خانواده نشانی خاص family محدود کرد که می‌تواند inet4 یا inet6 باشد.

گزینه‌های options به شرح زیر هستند:

auth [<authtable>]

از SMTPAUTH پشتیبانی کن: کلاینت‌ها تنها پس از احراز هویت موفق می‌توانند تبادلات SMTP را آغاز کنند. کاربران یا در برابر مشخصات هویتی ورود عادی خود یا در برابر یک جدول مشخصات هویتی authtable احراز هویت می‌شوند که قالب آن در table(5) شرح داده شده است.

auth-optional [<authtable>]

از SMTPAUTH به صورت اختیاری پشتیبانی کن: کلاینت‌ها نیازی به احراز هویت ندارند، اما می‌توانند این کار را انجام دهند. این ویژگی به یک دستورالعمل listen on امکان می‌دهد تا هم ایمیل‌های ورودی را از فرستندگان غیرقابل اعتماد بپذیرد و هم به کاربران احراز هویت شده اجازه ارسال ایمیل خروجی را بدهد (با استفاده از match auth). این گزینه در شرایطی کاربرد دارد که امکان گوش دادن روی یک درگاه جداگانه (معمولاً درگاه submission، ۵۸۷) برای احراز هویت کاربران وجود ندارد.

ca caname

برای اتصالات امن، از گواهی CA مرتبط با caname (تعریف‌شده در دستورالعمل ca) به عنوان گواهی CA هنگام اعتبارسنجی گواهی‌های کلاینت استفاده کن.

filter name

فیلتر name را روی اتصالات مدیریت‌شده توسط این شنونده اعمال کن.

hostname hostname

از hostname در بنر خوش‌آمدگویی به جای نام پیش‌فرض سرور استفاده کن.

hostnames <names>

نام سرور را برای نشانی‌های خاص بازنویسی کن. جدول names حاوی یک نگاشت از نشانی‌های IP به نام‌های میزبان است. اگر نشانی‌ای که اتصال روی آن وارد می‌شود در نگاشت ظاهر شود، نام میزبان مرتبط استفاده می‌شود.

mask-src

قسمت from را هنگام افزودن سربرگ‌های “Received” حذف کن.

no-dsn

پسوند DSN (اعلان وضعیت تحویل) را غیرفعال کن.

pki pkiname

برای اتصالات امن، از گواهی مرتبط با pkiname (تعریف‌شده در یک دستورالعمل pki) برای اثبات هویت سرور ایمیل استفاده کن. این گزینه می‌تواند چندین بار برای ارائه گواهی‌های جایگزین برای SNI استفاده شود.

port [port]

به جای درگاه پیش‌فرض ۲۵، روی درگاه مشخص‌شده port گوش بده.

proxy-v2

از پروتکل PROXYv2 پشتیبانی کن و نشانی مبدا دریافت شده از پراکسی را به طور مناسب بازنویسی نما.

received-auth

در سربرگ‌های “Received ،” گزارش بده که آیا نشست احراز هویت شده بود و توسط کدام کاربر محلی.

senders <users> [masquerade]

کاربر احراز هویت شده را در جدول نگاشت users جستجو کن تا نشانی‌های ایمیلی را که آن کاربر مجاز به ارسال ایمیل با آن‌هاست بیابی. علاوه بر این، اگر گزینه masquerade ارائه شود، سربرگ From بازنویسی می‌شود تا با فرستنده ارائه‌شده در نشست SMTP مطابقت داشته باشد.

smtps [verify]

از SMTPS، به طور پیش‌فرض روی درگاه ۴۶۵، پشتیبانی کن. با گزینه tls ناسازگار و مانعة‌الجمع است. با گزینه verify ، کلاینت‌ها برای برقراری یک نشست SMTP باید یک گواهی معتبر نیز ارائه دهند.

tag tag

کلاینت‌هایی که به این شنونده متصل می‌شوند با برچسب مشخص‌شده tag علامت‌گذاری می‌شوند.

tls

از STARTTLS، به طور پیش‌فرض روی درگاه ۲۵، پشتیبانی کن. با smtps ناسازگار و مانعة‌الجمع است.

tls-require [verify]

مشابه tls ، اما کلاینت‌ها را مجبور می‌کند پیش از شروع تبادل SMTP یک اتصال امن برقرار کنند. با گزینه verify ، کلاینت‌ها همچنین باید یک گواهی معتبر برای برقراری نشست SMTP ارائه دهند.

protocols protostr

نسخه‌های پروتکل مورد استفاده برای نشست‌های TLS را مشخص کن. برای قالب protostr به صفحه راهنمای tls_config_parse_protocols(3) مراجعه فرمایید.

ciphers cipherstr

فهرست رمزنگاره‌های مجاز برای نشست‌های TLS را مشخص کن. برای قالب cipherstr به صفحه راهنمای tls_config_set_ciphers(3) مراجعه فرمایید.

listen on socket [options]

برای اتصالات ورودی SMTP روی سوکت دامنه یونیکس /run/smtpd.sock گوش بده. این کار حتی در صورت عدم درج دستورالعمل، به طور پیش‌فرض انجام می‌شود.

گزینه‌های options به شرح زیر هستند:

filter name

فیلتر name را روی اتصالات مدیریت‌شده توسط این شنونده اعمال کن.

mask-src

قسمت from را هنگام افزودن سربرگ‌های “Received” حذف کن.

no-dsn

پسوند DSN (اعلان وضعیت تحویل) را غیرفعال کن.

tag tag

کلاینت‌های متصل به شنونده با برچسب مشخص‌شده tag علامت‌گذاری می‌شوند.

match options action name

اگر حداقل یک پاکت ایمیل با گزینه‌های options یک دستورالعمل match action مطابقت داشته باشد، پیام ورودی را دریافت کن، یک رونوشت در هر پاکت تطبیق‌یافته قرار بده و پاکت‌ها را به صورت اتمیک در صف ایمیل ذخیره کن تا بعداً توسط توزیع‌کننده مربوطه name (که باید از قبل با دستورالعمل action تعریف شده باشد) پردازش شوند.

گزینه‌های تطبیق زیر پشتیبانی می‌شوند و همگی قابلیت منفی شدن (با استفاده از علامت !) دارند:

[!] for any

مشخص می‌کند که نشست می‌تواند هر مقصدی را مخاطب قرار دهد.

[!] for local

مشخص می‌کند که نشست می‌تواند هر دامنه محلی را مخاطب قرار دهد. این حالت پیش‌فرض است و می‌توان آن را حذف کرد.

[!] for domain [regex] domain | <domain>

مشخص می‌کند که نشست می‌تواند رشته یا جدول فهرست domain را مخاطب قرار دهد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که domain یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

[!] for rcpt-to [regex] recipient | <recipient>

مشخص می‌کند که نشست می‌تواند رشته یا جدول فهرست recipient را مخاطب قرار دهد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که recipient یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

[!] from any

مشخص می‌کند که نشست می‌تواند از هر مبدایی سرچشمه بگیرد.

[!] from auth

مشخص می‌کند که نشست می‌تواند از هر کاربر احراز هویت شده‌ای، بدون در نظر گرفتن نشانی IP مبدا، سرچشمه بگیرد.

[!] from auth [regex] user | <user>

مشخص می‌کند که نشست می‌تواند از کاربر احراز هویت شده یا فهرست کاربران user ، بدون در نظر گرفتن نشانی IP مبدا، سرچشمه بگیرد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که user یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

[!] from local

مشخص می‌کند که نشست تنها می‌تواند از یک نشانی IP محلی یا از ثبت‌کننده محلی (local enqueuer) سرچشمه بگیرد. این حالت پیش‌فرض است و می‌توان آن را حذف کرد.

[!] from mail-from [regex] sender | <sender>

مشخص می‌کند که نشست می‌تواند از فرستنده یا فهرست فرستندگان sender ، بدون در نظر گرفتن نشانی IP مبدا، سرچشمه بگیرد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که sender یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

[!] from rdns

مشخص می‌کند که نشست تنها می‌تواند از یک نشانی IP سرچشمه بگیرد که به یک reverse DNS تفکیک شود.

[!] from rdns [regex] hostname | <hostname>

مشخص می‌کند که نشست تنها می‌تواند از یک نشانی IP سرچشمه بگیرد که به یک reverse DNS منطبق با رشته یا رشته فهرست hostname تفکیک شود. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که hostname یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

[!] from socket

مشخص می‌کند که نشست تنها می‌تواند از ثبت‌کننده محلی در صف سرچشمه بگیرد.

[!] from src [regex] address | <address>

مشخص می‌کند که نشست تنها می‌تواند از رشته یا جدول فهرست address سرچشمه بگیرد که می‌تواند یک نشانی مشخص یا یک زیرشبکه در قالب نشانه‌گذاری CIDR باشد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که address یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

علاوه بر این، گزینه‌های تبادل زیر نیز می‌توانند تطبیق داده شوند:

[!] auth

تبادلاتی را که احراز هویت شده‌اند تطبیق می‌دهد.

[!] auth [regex] username | <username>

تبادلاتی را که برای کاربر یا فهرست کاربران username احراز هویت شده‌اند تطبیق می‌دهد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که username یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

[!] helo [regex] helo-name | <helo-name>

مشخص می‌کند که HELO / EHLO نشست باید با رشته یا جدول فهرست helo-name مطابقت داشته باشد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که helo-name یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

[!] mail-from [regex] sender | <sender>

مشخص می‌کند که MAIL FROM تبادل باید با رشته یا جدول فهرست sender مطابقت داشته باشد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که sender یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

[!] rcpt-to [regex] recipient | <recipient>

مشخص می‌کند که RCPT TO تبادل باید با رشته یا جدول فهرست recipient مطابقت داشته باشد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که recipient یک عبارت باقاعده یا جدولی از عبارات باقاعده باشد.

[!] tag [regex] tag

تبادلات علامت‌گذاری‌شده با برچسب مشخص‌شده tag را تطبیق می‌دهد. کلیدواژه regex در صورتی لازم است که tag یک عبارت باقاعده باشد.

[!] tls

مشخص می‌کند که تبادل باید در یک کانال TLS انجام گیرد.

match options reject

پیام ورودی را در طول گفتگوی SMTP رد کن. همان گزینه‌های options که برای دستورالعمل match action پشتیبانی می‌شوند، در اینجا نیز معتبر هستند.

mda wrapper name command

دستور command را با بسته‌بندی تحویل‌دهنده ایمیل به نام name مرتبط کن. هنگامی که یک تحویل محلی یک بسته‌بندی را مشخص می‌کند، به جای آن command مرتبط با بسته‌بندی اجرا خواهد شد. این دستور می‌تواند حاوی مشخص‌کننده‌های قالب باشد (نگاه کنید به FORMAT SPECIFIERS).

mta max-deferred number

هنگامی که تحویل به یک میزبان معین به دلیل خطاهای موقت معلق می‌شود، حداکثر number پاکت را برای آن میزبان ذخیره (کش) کن تا به محض موفقیت‌آمیز بودن تحویل دیگری به آن میزبان، بتوان آنها را تحویل داد. مقدار پیش‌فرض ۱۰۰ است.

pki pkiname cert certfile

پرونده گواهی certfile را با مدخل pki به نام pkiname مرتبط کن. مدخل pki پیکربندی یک جفت‌کلید را تعریف می‌کند که می‌توان در قوانین شنونده و اقدامات بازپخش به آن ارجاع داد.

می‌توان با افزودن یک یا چند گواهی، از جمله گواهی مرجع صدور گواهی (CA)، به certfile یک زنجیره گواهی ایجاد کرد. ایجاد گواهی‌ها در starttls(8) مستند شده است.

pki pkiname key keyfile

کلید واقع در keyfile را با مدخل pki به نام pkiname مرتبط کن.

pki pkiname dhe params

پارامترهای DHE را برای استفاده در مجموعه‌های رمزنگاری DHE با مدخل pki به نام pkiname مشخص کن. مقادیر معتبر پارامتر عبارتند از none, legacy, و auto. برای legacy ، یک طول کلید ثابت ۱۰۲۴ بیتی استفاده می‌شود، در حالی که برای auto ، طول کلید به صورت خودکار تعیین می‌گردد. مقدار پیش‌فرض none است که مجموعه‌های رمزنگاری DHE را غیرفعال می‌کند.

proc proc-name command

یک فرایند خارجی به نام proc-name را از دستور command مطابق با API smtpd-filters(7) ثبت کن. از چنین فرایندهایی می‌توان برای به اشتراک گذاشتن یک نمونه واحد بین چندین فیلتر استفاده کرد. اگر command با یک اسلش آغاز شود با یک مسیر مطلق اجرا می‌شود، در غیر این صورت از “/usr/lib/smtpd/opensmtpd” اجرا خواهد شد.

queue compression

پرونده‌های صف را در قالبی فشرده ذخیره کن. این کار برای صرفه‌جویی در فضای دیسک مفید است.

queue encryption [key]

پرونده‌های صف را با EVP_aes_256_gcm(3) رمزگذاری کن. اگر هیچ کلیدی key مشخص نشده باشد، با getpass(3) خوانده می‌شود. اگر به جای یک key ، رشته stdin یا یک خط تیره منفرد (‘-’) داده شود، کلید از ورودی استاندارد خوانده می‌شود.

queue ttl delay

زمان انقضای پیش‌فرض را برای پیام‌هایی که به طور موقت غیرقابل تحویل هستند تنظیم کن، که به صورت یک عدد صحیح مثبت دهدهی به همراه یک واحد s, m, h, یا d داده می‌شود. مقدار پیش‌فرض چهار روز (4d) است.

smtp ciphers control

رشته کنترلی control را برای SSL_CTX_set_cipher_list(3) تنظیم کن. مقدار پیش‌فرض "HIGH:!aNULL:!MD5" است.

smtp limit max-mails count

تعداد پیام‌ها را برای هر نشست به count محدود کن. مقدار پیش‌فرض ۱۰۰ است.

smtp limit max-rcpt count

تعداد گیرندگان را برای هر تبادل به count محدود کن. مقدار پیش‌فرض ۱۰۰۰ است.

smtp max-message-size size

پیام‌های بزرگتر از size را رد کن، که به صورت یک عدد مثبت از بایت‌ها یا به عنوان رشته‌ای که با scan_scaled(3) تجزیه می‌شود مشخص می‌گردد. مقدار پیش‌فرض "35M" است.

smtp sub-addr-delim character

هنگام تفکیک بخش محلی نشانی ایمیل محلی، کاراکتر اسکی character و تمام کاراکترهای پس از آن را نادیده بگیر. مقدار پیش‌فرض ‘+’ است.

srs key [backup] secret

کلید مخفی مورد استفاده برای SRS (طرح بازنویسی فرستنده) را تنظیم کن. گزینه backup را می‌توان برای تنظیم یک کلید مخفی جهت استفاده به عنوان جایگزین اضطراری برای SRS مشخص کرد؛ از این قابلیت می‌توان برای پیاده‌سازی چرخش کلیدهای SRS استفاده نمود.

srs ttl delay

مدت‌زمان اعتبار (TTL) را برای پاکت‌های SRS تنظیم کن. پس از این تاخیر، پاسخ بازگشتی (bounce) به نشانی SRS دور انداخته می‌شود تا خطرات نشانی‌های جعل‌شده کاهش یابد. مقدار پیش‌فرض چهار روز (4d) است.

table name [type:]pathname

جدول‌ها اطلاعات پیکربندی اضافی را برای smtpd(8) در قالب فهرست‌ها یا نگاشت‌های کلید-مقدار فراهم می‌کنند. قالب مدخل‌ها بستگی به کاربرد جدول دارد. برای مستندات جامع به table(5) مراجعه فرمایید.

هر جدول با یک نام دلخواه و یکتا name مشخص می‌شود.

اگر نوع type برابر db باشد، اطلاعات در پرونده‌ای که با makemap(8) ساخته شده ذخیره می‌شود؛ اگر file یا حذف شده باشد، اطلاعات در یک پرونده متن ساده با قالبی که در table(5) شرح داده شده ذخیره می‌گردد. مسیر pathname به پرونده باید مطلق باشد.

table name {value [, ...]}

به جای استفاده از یک پرونده جداگانه، یک جدول فهرست حاوی مقادیر ایستای values داده‌شده تعریف کن. جدول باید حداقل شامل یک مقدار باشد و می‌تواند چندین مقدار را به صورت فهرستی جداشده با کاما (فاصله اختیاری است) اعلان کند.

table name {key=value [, ...]}

به جای استفاده از یک پرونده جداگانه، یک جدول نگاشت حاوی جفت‌های ایستای key-value داده‌شده تعریف کن. جدول باید حداقل شامل یک جفت کلید-مقدار باشد و می‌تواند چندین جفت را به صورت فهرستی جداشده با کاما (فاصله اختیاری است) اعلان کند.

فایل‌ها (FILES)

/etc/smtpd/smtpd.conf

پرونده پیکربندی پیش‌فرض smtpd(8).

/etc/smtpd/mailname

اگر این پرونده وجود داشته باشد، خط اول به عنوان نام سرور استفاده می‌شود. در غیر این صورت، نام سرور از نام میزبان محلی بازگردانده‌شده توسط gethostname(3) گرفته می‌شود؛ یا مستقیماً اگر یک نام دامنه کاملاً واجد شرایط باشد، یا با بازیابی نام متعارف مرتبط از طریق getaddrinfo(3).

/run/smtpd.sock

سوکت دامنه یونیکس برای اتصالات ورودی SMTP.

/var/spool/smtpd/

دایرکتوری‌های صف برای ایمیل‌ها در حین پردازش.

مثال‌ها (EXAMPLES)

پرونده پیش‌فرض smtpd.conf که همراه با OpenBSD عرضه می‌شود، روی رابط شبکه loopback (lo0) گوش می‌دهد و امکان دریافت ایمیل از کاربران و دیمن‌های روی ماشین محلی را فراهم می‌سازد، و همچنین اجازه ارسال ایمیل به سرورهای راه دور را می‌دهد. چندین پیکربندی پیچیده‌تر در زیر ارائه شده است.

این مثال اول مشابه پیکربندی پیش‌فرض است، اما تمام ایمیل‌های خروجی به یک سرور SMTP راه دور بازپخش می‌شوند. یک پرونده اطلاعات محرمانه (secrets) برای تعیین نام کاربری و گذرواژه مورد نیاز است:

# touch /etc/smtpd/secrets
# chmod 640 /etc/smtpd/secrets
# chown root:smtpd /etc/smtpd/secrets
# echo "bob username:password" > /etc/smtpd/secrets

پرونده smtpd.conf به این صورت خواهد بود:

table aliases file:/etc/smtpd/aliases
table secrets file:/etc/smtpd/secrets

listen on lo0

action "local_mail" mbox alias <aliases>
action "outbound" relay host smtp+tls://bob@smtp.example.com \
	auth <secrets>

match from local for local action "local_mail"
match from local for any action "outbound"

در این مثال دوم، هدف این است که تحویل و بازپخش ایمیل تنها برای کاربرانی مجاز باشد که می‌توانند احراز هویت کنند (با استفاده از مشخصات ورود عادی خود). یک گواهی RSA باید برای اثبات هویت سرور ارائه شود. سرور ایمیل روی تمام رابط‌هایی که مسیرهای پیش‌فرض به آنها اشاره دارند گوش می‌دهد. ایمیل با مقصد محلی به یک MDA خارجی ارسال می‌شود. نخست، گواهی RSA ایجاد می‌شود:

# openssl genrsa -out /etc/ssl/private/mail.example.com.key 4096
# openssl req -new -x509 -key /etc/ssl/private/mail.example.com.key \
	-out /etc/ssl/mail.example.com.crt -days 365
# chmod 600 /etc/ssl/mail.example.com.crt
# chmod 600 /etc/ssl/private/mail.example.com.key

در مثال بالا، یک گواهی با اعتبار یک سال ایجاد شد. پرونده پیکربندی به این صورت خواهد بود:

pki mail.example.com cert "/etc/ssl/mail.example.com.crt"
pki mail.example.com key "/etc/ssl/private/mail.example.com.key"

table aliases file:/etc/smtpd/aliases

listen on lo0
listen on egress tls pki mail.example.com auth

action mda_with_aliases mda "/path/to/mda -f -" alias <aliases>
action mda_without_aliases mda "/path/to/mda -f -"
action "outbound" relay

match for local action mda_with_aliases
match from any for domain example.com action mda_without_aliases
match for any action "outbound"
match auth from any for any action "outbound"

برای سایت‌هایی که مایل به امضای پیام‌ها با استفاده از DKIM هستند، مثال زیر از opensmtpd-filter-dkimsign برای امضای DKIM استفاده می‌کند:

table aliases file:/etc/smtpd/aliases

filter "dkimsign" proc-exec "filter-dkimsign -d <domain> -s <selector> \
	-k /etc/smtpd/dkim/private.key" user _dkimsign group _dkimsign

listen on socket filter "dkimsign"
listen on lo0 filter "dkimsign"

action "local_mail" mbox alias <aliases>
action "outbound" relay

match for local action "local_mail"
match for any action "outbound"

روش دیگر این است که بسته opensmtpd-filter-rspamd می‌تواند برای یکپارچه‌سازی با rspamd استفاده شود؛ یک دیمن شخص ثالث که چندین ویژگی ضد هرزنامه و همچنین امضای DKIM را ارائه می‌دهد. علاوه بر پیکربندی خود rspamd ، این کار مستلزم استفاده از کلیدواژه proc-exec است:

filter "rspamd" proc-exec "filter-rspamd"

سایت‌هایی که پیام‌های غیرمحلی را می‌پذیرند ممکن است بتوانند با رد پیام‌های جعلی که ادعا می‌کنند از دامنه محلی هستند، حجم هرزنامه‌های دریافتی را کاهش دهند. مثال زیر از یک جدول فهرست other-relays برای تعیین نشانی‌های IP بازپخش‌هایی استفاده می‌کند که ممکن است به طور قانونی ایمیلی با دامنه مالک به عنوان فرستنده ارسال کنند.

table aliases file:/etc/smtpd/aliases
table other-relays file:/etc/smtpd/other-relays

listen on lo0
listen on egress

action "local_mail" mbox alias <aliases>
action "outbound" relay

match for local action "local_mail"
match for any action "outbound"
match !from src <other-relays> mail-from "@example.com" for any \
      reject
match from any for domain example.com action "local_mail"

همچنین ببینید (SEE ALSO)

mailer.conf(5), table(5), smtpd-filters(7), makemap(8), smtpd(8)

تاریخچه (HISTORY)

دیمن smtpd(8) نخستین بار در OpenBSD 4.6 ظاهر شد.