نام (NAME)

smenc - برنامه‌ای برای کدگذاری یک فایل wav به یک مدل SpectMorph

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

smenc [OPTIONS] WAV-File [SM-File]

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور smenc یک ابزار خط فرمانی برای ایجاد مدل‌های SpectMorph از فایل‌های صوتی است. معمولاً فایل ورودی باید شامل یک تک‌نُت از یک ساز باشد، مانند یک نُت منفرد C4. از آنجا که نُت‌های بم‌تر نسبت به نُت‌های زیرتر نیازمند پارامترهای تحلیل متفاوتی هستند، معمولاً ایدهٔ خوبی است که از گزینهٔ -m استفاده شود تا الگوریتم کدگذاری از این‌که چه نُتی در حال کدگذاری است مطلع گردد.

همچنین یک مصالحه میان کیفیت و زمان وجود دارد، به این معنی که می‌توانید از گزینه‌های -O0، -O1 یا -O2 برای مشخص کردن میزان دقت تحلیل استفاده کنید؛ اعداد بالاتر به معنای کیفیت بهتر اما زمان تحلیل طولانی‌تر هستند.

برای ورودی‌های چندکاناله، هر کانال به‌طور جداگانه کدگذاری می‌شود. اگر نام فایل خروجی را مشخص نکنید، کدگذار برای نمونه فایل‌های piano-ch0.sm و piano-ch1.sm را از فایل استریوی piano.wav ایجاد خواهد کرد. اگر نام فایل خروجی را مشخص می‌کنید، باید عبارت %c را در نام آن بگنجانید (مانند piano-ch%c.sm) که با شمارهٔ کانال جایگزین خواهد شد.

گزینه‌ها (OPTIONS)

دستور smenc از قواعد دستوری معمول خط فرمان گنو (GNU) پیروی می‌کند، که در آن گزینه‌های طولانی با دو خط تیره ('-') آغاز می‌شوند.

-h, --help: نمایش یک پیام راهنمای کوتاه.
-v, --version: چاپ نسخهٔ smenc.
-f <frequency>: مشخص کردن بسامد پایه بر حسب Hz - این اطلاعات اختیاری است، اما در صورت مشخص بودن باید ارائه شود تا دقت مدل افزایش یابد. این کار معادل مشخص کردن نُت midi است؛ تنها باید از یکی از گزینه‌های -m یا -f استفاده شود.
-m <midi-note>: مشخص کردن نُت midi ورودی؛ از این مقدار برای تنظیم بسامد پایه بر حسب Hz استفاده خواهد شد. افزودن این اطلاعات الزامی نیست، اما دقت الگوریتم تحلیل را افزایش می‌دهد. تنها باید از یکی از گزینه‌های -m یا -f استفاده شود.
-O <level>: برای تمامی فریم‌های فایل ورودی، هنگامی که smenc متوجه شد از کدام امواج سینوسی می‌توان برای توصیف فریم استفاده کرد، باید دامنه و فاز هر موج سینوسی را برای آن فریم تخمین بزند. سطح بهینه‌سازی، الگوریتم مورد استفاده برای یافتن دامنه و فاز را تعیین می‌کند؛ هرچه این سطح بالاتر باشد، نتیجه دقیق‌تر خواهد بود. با این حال، مقدار پیش‌فرض آن -O0 است، چرا که سریع‌ترین الگوریتم به شمار می‌رود: تخمین دامنه/فاز از روی نتیجهٔ FFT. یک انتخاب مناسب -O1 است که تا حدی کندتر اما تا حدی بهتر است.
-s: در حال حاضر، پیش‌فرض smenc گنجاندن اطلاعات فراوانی در خروجی برای بازپخش فایل است. بنابراین فایل‌های ایجاد شده توسط smenc به‌طور پیش‌فرض بسیار حجیم هستند. برای محدود کردن حجم فایل، استفاده از گزینهٔ -s به smenc دستور می‌دهد تا یک مدل «پیراسته» (stripped) ایجاد کند که تنها شامل اطلاعات لازم برای پخش آن باشد. این مدل‌های پیراسته معمولاً بسیار کوچک‌تر از مدل‌های پیرایش‌نشده هستند.
--no-attack: به‌طور پیش‌فرض، smenc تلاش می‌کند یک پوش ضربه (attack envelope) را در ابتدای ورودی بیابد، که مشخص می‌کند ضربه در چه نقطهٔ زمانی رخ می‌دهد و سرعت آن چقدر است. این گزینه آن مرحله را (که مقدار قابل توجهی از زمان CPU را مصرف می‌کند) غیرفعال می‌سازد.
--no-sines: صرف‌نظر کردن از تحلیل بخش سینوسی سیگنال (ردیابی جزئی یا partial tracking).
--loop-start: تنظیم نقطهٔ آغاز حلقه (بر حسب نمونه‌ها) - نوع حلقه روی timeloop تنظیم می‌شود.
--loop-end: تنظیم نقطهٔ پایان حلقه (بر حسب نمونه‌ها) - نوع حلقه روی timeloop تنظیم می‌شود.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

smplay.1 https://testbit.eu/wiki/Smplay.1