SAMBA-REGEDIT(8) System Administration tools SAMBA-REGEDIT(8)

samba-regedit - ابزاری مبتنی بر ncurses برای مدیریت رجیستری سامبا

samba-regedit [-?|--help] [--usage] [-d|--debuglevel=DEBUGLEVEL] [--debug-stdout] [--configfile=CONFIGFILE] [--option=name=value] [-l|--log-basename=LOGFILEBASE] [--leak-report] [--leak-report-full] [-R|--name-resolve=NAME-RESOLVE-ORDER] [-O|--socket-options=SOCKETOPTIONS] [-m|--max-protocol=MAXPROTOCOL] [-n|--netbiosname=NETBIOSNAME] [--netbios-scope=SCOPE] [-W|--workgroup=WORKGROUP] [--realm=REALM] [-U|--user=[DOMAIN/]USERNAME[%PASSWORD]] [-N|--no-pass] [--password=STRING] [--pw-nt-hash] [-A|--authentication-file=FILE] [-P|--machine-pass] [--simple-bind-dn=DN] [--use-kerberos=desired|required|off] [--use-krb5-ccache=CCACHE] [--use-winbind-ccache] [--client-protection=sign|encrypt|off] [-V|--version]

این ابزار بخشی از مجموعه samba(7) است.

دستور samba-regedit ابزاری مبتنی بر ncurses برای مدیریت رجیستری سامبا است. از این ابزار می‌توان برای نمایش و ویرایش کلیدها، زیرکلیدهای رجیستری و مقادیر آن‌ها استفاده کرد.

-?|--help

چاپ خلاصه‌ای از گزینه‌های خط فرمان.

--usage

نمایش پیام خلاصه نحوه استفاده از دستور.

-d|--debuglevel=level

مقدار level یک عدد صحیح از 0 تا 10 است. در صورت مشخص نشدن این پارامتر، مقدار پیش‌فرض برای برنامه‌های کلاینت 1 است.

هرچه این مقدار بیشتر باشد، جزئیات بیشتری درباره فعالیت‌های سرور در فایل‌های گزارش ثبت خواهد شد. در سطح 0، فقط خطاهای بحرانی و هشدارهای جدی ثبت می‌شوند. سطح 1 سطحی منطقی برای استفاده روزمره است؛ چرا که حجم اندکی از اطلاعات درباره عملیات انجام‌شده تولید می‌کند.

سطوح بالاتر از 1 مقادیر قابل توجهی داده‌های گزارشی تولید می‌کنند و فقط هنگام عیب‌یابی و بررسی مشکلات باید استفاده شوند. سطوح بالاتر از 3 فقط برای استفاده توسعه‌دهندگان طراحی شده‌اند و حجم عظیمی از داده‌های گزارش تولید می‌کنند که اکثر آن‌ها بسیار مبهم و پیچیده هستند.

توجه داشته باشید که مشخص کردن این پارامتر در اینجا، مقدار پارامتر log level را در فایل /etc/samba/smb.conf بازنویسی خواهد کرد.

--debug-stdout

خروجی رفع اشکال را به خروجی استاندارد (STDOUT) هدایت می‌کند. به صورت پیش‌فرض تمام کلاینت‌ها گزارش‌های خود را در STDERR ثبت می‌کنند.

--configfile=<configuration file>;

فایل مشخص‌شده شامل جزئیات پیکربندی مورد نیاز کلاینت است. اطلاعات موجود در این فایل می‌تواند عمومی (مشترک برای کلاینت و سرور) باشد یا صرفاً گزینه‌های اختصاصی کلاینت مانند client smb encrypt را فراهم کند. برای اطلاعات بیشتر به /etc/samba/smb.conf مراجعه کنید. نام پیش‌فرض فایل پیکربندی هنگام کامپایل برنامه تعیین می‌شود.

--option=<name>=<value>

گزینه "<name>" در smb.conf(5) را از طریق خط فرمان به مقدار "<value>" تنظیم می‌کند. این کار پیش‌فرض‌های کامپایل‌شده و گزینه‌های خوانده‌شده از فایل پیکربندی را بازنویسی می‌کند. اگر نام یا مقداری شامل فاصله باشد، کل عبارت --option=name=value را درون علامت نقل‌قول قرار دهید.

-l|--log-basename=logdirectory

نام پوشه پایه برای فایل‌های گزارش/اشکال‌زدایی. پسوند ".progname" به آن اضافه خواهد شد (برای مثال log.smbclient، log.smbd و غیره). این فایل گزارش هرگز توسط کلاینت حذف نمی‌شود.

--leak-report

فعال‌سازی گزارش نشت حافظه talloc هنگام خروج.

--leak-report-full

فعال‌سازی گزارش کامل نشت حافظه talloc هنگام خروج.

-V|--version

شماره نسخه برنامه را چاپ می‌کند.

-R|--name-resolve=NAME-RESOLVE-ORDER

این گزینه برای تعیین سرویس‌های نام‌گذاری و ترتیب آن‌ها جهت تبدیل نام میزبان به آدرس IP به کار می‌رود. این گزینه رشته‌ای از گزینه‌های مختلف تحلیل نام را که با فاصله از هم جدا شده‌اند، می‌پذیرد. بهتر است کل عبارت --name-resolve=NAME-RESOLVE-ORDER را داخل نقل‌قول قرار دهید.

گزینه‌ها عبارتند از: "lmhosts"، "host"، "wins" و "bcast". این گزینه‌ها موجب تحلیل نام‌ها به شیوه زیر می‌شوند:

•lmhosts: جستجوی آدرس IP در فایل lmhosts سامبا. اگر خط مربوطه در lmhosts نوع نام متصل به نام NetBIOS نداشته باشد (برای جزئیات به lmhosts(5) مراجعه کنید)، هر نوع نامی برای جستجو مطابقت داده می‌شود.
•host: انجام تبدیل استاندارد نام میزبان به آدرس IP با استفاده از فایل سیستم /etc/hosts، سامانه NIS یا پرس‌وجوهای DNS. این روش تحلیل نام به سیستم‌عامل وابسته است (برای مثال در IRIX یا Solaris ممکن است توسط فایل /etc/nsswitch.conf کنترل شود). توجه داشته باشید که این روش فقط در صورتی استفاده می‌شود که نوع نام NetBIOS مورد پرس‌وجو از نوع 0x20 (سرور) باشد، در غیر این صورت نادیده گرفته می‌شود.
•wins: پرس‌وجوی نام از طریق آدرس IP ذکرشده در پارامتر wins server. اگر هیچ سرور WINS مشخص نشده باشد، این روش نادیده گرفته خواهد شد.
•bcast: ارسال برودکست (پخش همگانی) روی هر یک از رابط‌های محلی شناخته‌شده که در پارامتر interfaces فهرست شده‌اند. این روش کم‌ترین قابلیت اطمینان را در میان روش‌های تحلیل نام دارد، زیرا به حضور میزبان مقصد در زیرشبکه متصل محلی وابسته است.
اگر این پارامتر تنظیم نشود، ترتیب تحلیل نام تعریف‌شده در پارامتر فایل /etc/samba/smb.conf (name resolve order) استفاده خواهد شد.

ترتیب پیش‌فرض به صورت lmhosts, host, wins, bcast است. بدون این پارامتر یا هرگونه ورودی در پارامتر name resolve order در فایل /etc/samba/smb.conf، روش‌های تحلیل نام به همین ترتیب امتحان خواهند شد.

-O|--socket-options=SOCKETOPTIONS

گزینه‌های سوکت TCP برای تنظیم روی سوکت کلاینت. برای مشاهده فهرست گزینه‌های معتبر به پارامتر socket options در صفحه راهنمای /etc/samba/smb.conf مراجعه کنید.

-m|--max-protocol=MAXPROTOCOL

مقدار این پارامتر (یک رشته) بالاترین سطح پروتکلی است که توسط کلاینت پشتیبانی خواهد شد.

توجه داشته باشید که مشخص کردن این پارامتر در اینجا، مقدار پارامتر client max protocol را در فایل /etc/samba/smb.conf بازنویسی خواهد کرد.

-n|--netbiosname=NETBIOSNAME

این گزینه به شما امکان می‌دهد نام NetBIOS مورد استفاده سامبا برای خود را بازنویسی کنید. این کار معادل تنظیم پارامتر netbios name در فایل /etc/samba/smb.conf است. با این حال، تنظیمات خط فرمان نسبت به تنظیمات موجود در /etc/samba/smb.conf اولویت دارند.

--netbios-scope=SCOPE

این گزینه دامنه (scope) مورد استفاده توسط nmblookup را هنگام برقراری ارتباط در زمان تولید نام‌های NetBIOS مشخص می‌کند. برای جزئیات بیشتر درباره کاربرد دامنه‌های NetBIOS به rfc1001.txt و rfc1002.txt مراجعه کنید. دامنه‌های NetBIOS بسیار به‌ندرت استفاده می‌شوند؛ فقط در صورتی این پارامتر را تنظیم کنید که مدیر سیستمِ تمام سیستم‌های NetBIOS طرف ارتباط خود باشید.

-W|--workgroup=WORKGROUP

دامنه SMB مربوط به نام کاربری را تنظیم می‌کند. این مقدار، دامنه پیش‌فرض تعریف‌شده در smb.conf را بازنویسی می‌کند. اگر دامنه مشخص‌شده با نام NetBIOS سرور یکسان باشد، باعث می‌شود کلاینت به جای SAM دامنه، با استفاده از SAM محلی سرور وارد شود.

توجه داشته باشید که مشخص کردن این پارامتر در اینجا، مقدار پارامتر workgroup را در فایل /etc/samba/smb.conf بازنویسی خواهد کرد.

-r|--realm=REALM

قلمرو (realm) را برای دامنه مشخص می‌کند.

توجه داشته باشید که مشخص کردن این پارامتر در اینجا، مقدار پارامتر realm را در فایل /etc/samba/smb.conf بازنویسی خواهد کرد.

-U|--user=[DOMAIN\]USERNAME[%PASSWORD]

نام کاربری یا نام کاربری و گذرواژه SMB را تعیین می‌کند.

اگر %PASSWORD مشخص نشود، از کاربر خواسته می‌شود آن را وارد کند. کلاینت ابتدا متغیر محیطی USER (که می‌تواند شامل گذرواژه جداشده با % نیز باشد) و سپس متغیر LOGNAME (که مجاز به داشتن گذرواژه نیست) را بررسی می‌کند و در صورت وجود هر یک، مقدار آن استفاده می‌شود. اگر این متغیرهای محیطی یافت نشوند، نام کاربری موجود در حافظه پنهان اعتبارنامه کربروس (Kerberos Credentials cache) ممکن است به کار رود.

گزینه سوم استفاده از فایل اعتبارنامه (credentials) است که حاوی متن خام نام کاربری و گذرواژه است. این گزینه عمدتاً برای اسکریپت‌هایی فراهم شده است که در آن‌ها مدیر سیستم مایل نیست اعتبارنامه‌ها را در خط فرمان یا از طریق متغیرهای محیطی ارسال کند. در صورت استفاده از این روش، اطمینان حاصل کنید که دسترسی‌های فایل مانع از دسترسی کاربران غیرمجاز شود. برای جزئیات بیشتر گزینه -A را ببینید.

درباره گنجاندن گذرواژه‌ها در اسکریپت‌ها یا ارسال مقادیر ورودی کاربر در خط فرمان محتاط باشید. از نظر امنیتی بهتر است اجازه دهید ابزار کلاینت سامبا در صورت نیاز گذرواژه را بپرسد، یا اینکه گذرواژه را یک بار با kinit دریافت کنید.

اگرچه سامبا تلاش می‌کند گذرواژه را از عنوان فرآیند (آن‌گونه که در ps دیده می‌شود) پاک کند، اما این کار پس از شروع برنامه صورت می‌گیرد و بنابراین در معرض شرایط رقابتی (race condition) قرار دارد.

-N|--no-pass

در صورت مشخص شدن، این پارامتر از درخواست معمول گذرواژه از کاربر توسط کلاینت جلوگیری می‌کند. این گزینه هنگام دسترسی به سرویسی که نیازی به گذرواژه ندارد مفید است.

کلاینت درخواست گذرواژه خواهد داد، مگر اینکه گذرواژه‌ای در خط فرمان مشخص شده باشد یا این پارامتر تعریف شده باشد.

اگر گذرواژه‌ای در خط فرمان مشخص شده باشد و این گزینه نیز تعریف گردد، گذرواژه موجود در خط فرمان بدون نمایش پیام نادیده گرفته شده و هیچ گذرواژه‌ای استفاده نخواهد شد.

--password

گذرواژه را در خط فرمان مشخص می‌کند.

درباره گنجاندن گذرواژه‌ها در اسکریپت‌ها یا ارسال مقادیر ورودی کاربر در خط فرمان محتاط باشید. از نظر امنیتی بهتر است اجازه دهید ابزار کلاینت سامبا در صورت نیاز گذرواژه را بپرسد، یا اینکه گذرواژه را یک بار با kinit دریافت کنید.

اگر --password مشخص نشود، این ابزار متغیر محیطی PASSWD و سپس PASSWD_FD (که انتظار می‌رود حاوی یک شماره توصیف‌کننده فایل (FD) باز باشد) را بررسی می‌کند.

در نهایت، متغیر PASSWD_FILE (شامل مسیر فایلی که باید باز شود) را بررسی خواهد کرد. این فایل فقط باید شامل گذرواژه باشد. حتماً اطمینان حاصل کنید که دسترسی‌های فایل مانع از دسترسی کاربران غیرمجاز شود!

اگرچه سامبا تلاش می‌کند گذرواژه را از عنوان فرآیند (آن‌گونه که در ps دیده می‌شود) پاک کند، اما این کار پس از شروع برنامه صورت می‌گیرد و بنابراین در معرض شرایط رقابتی (race condition) قرار دارد.

--pw-nt-hash

گذرواژه ارائه‌شده یک هش NT است.

-A|--authentication-file=filename

این گزینه به شما امکان می‌دهد فایلی را مشخص کنید که نام کاربری و گذرواژه مورد استفاده در اتصال از آن خوانده شود. قالب این فایل به صورت زیر است: 
username = <value>
password = <value>
domain   = <value>

حتماً اطمینان حاصل کنید که دسترسی‌های فایل مانع دسترسی کاربران غیرمجاز شود!

-P|--machine-pass

استفاده از گذرواژه ذخیره‌شده حساب ماشین (machine account).

--simple-bind-dn=DN

شناسه DN برای استفاده در اتصال ساده (simple bind).

--use-kerberos=desired|required|off

این پارامتر مشخص می‌کند که آیا ابزارهای کلاینت سامبا برای احراز هویت با کربروس تلاش کنند یا خیر. برای احراز هویت کربروس باید هنگام اتصال به سرویس، به جای آدرس‌های IP از نام‌های DNS استفاده کنید. به طور پیش‌فرض ابزارهای کلاینت سامبا تلاش می‌کنند از حافظه پنهان اعتبارنامه کربروس (ccache) پیش‌فرض استفاده کنند. در صورتی که ccache وجود نداشته باشد یا گزینه -U|--user مشخص شده باشد، کلاینت‌ها از شما درخواست ورود گذرواژه کرده و یک بلیت کربروس (kinit) برای شما دریافت خواهند کرد. اگر مایل به استفاده از یک حافظه پنهان اعتبارنامه کربروس جایگزین هستید، از گزینه --use-krb5-ccache استفاده کنید.

توجه داشته باشید که مشخص کردن این پارامتر در اینجا، مقدار پارامتر client use kerberos را در فایل /etc/samba/smb.conf بازنویسی خواهد کرد.

--use-krb5-ccache=CCACHE

مکان حافظه پنهان اعتبارنامه را برای احراز هویت کربروس مشخص می‌کند.

این گزینه مقدار --use-kerberos=required را الزامی می‌کند.

--use-winbind-ccache

تلاش برای استفاده از حافظه پنهان اعتبارنامه توسط winbind.

--client-protection=sign|encrypt|off

حفاظت از اتصال مورد استفاده توسط ابزار کلاینت را تنظیم می‌کند.

توجه داشته باشید که مشخص کردن این پارامتر در اینجا، مقدار پارامتر client protection را در فایل /etc/samba/smb.conf بازنویسی خواهد کرد.

در صورتی که به کنترل دقیق‌تری نیاز دارید، می‌توانید از این گزینه‌ها استفاده کنید: --option=clientsmbencrypt=OPTION, --option=clientipcsigning=OPTION, --option=clientsigning=OPTION.

این صفحه راهنما بخشی از نسخه 4.24.6 مجموعه سامبا است.

smbd(8)، samba(7) و net(8).

نرم‌افزار اصلی سامبا و ابزارهای مرتبط با آن توسط اندرو تریدجل (Andrew Tridgell) ساخته شده است. سامبا در حال حاضر توسط تیم سامبا (Samba Team) به عنوان یک پروژه متن‌باز مشابه نحوه توسعه هسته لینوکس توسعه داده می‌شود.

صفحه راهنمای samba-regedit توسط کارولین سیگر (Karolin Seeger) نوشته شده است.

08/16/2026 Samba 4.24.6