-W

تمام هشدارها را فعال می‌کند.

-Werror

هشدارها را به خطا تبدیل می‌کند. توجه داشته باشید که این گزینه به‌تنهایی هیچ هشداری را فعال نمی‌کند؛ تنها بر هشدارهایی تأثیر می‌گذارد که تا کنون فعال شده‌اند یا بعداً فعال خواهند شد.

-W<warning>

هشدار warning را فعال می‌کند.

-Wno-<warning>

هشدار warning را غیرفعال می‌کند.

-Werror-<warning>

هشدار warning را فعال کرده و با آن مانند یک خطا رفتار می‌کند (این گزینه متضمن -W<warning> است).

-Wno-error-<warning>

با این warning به‌خصوص مانند یک خطا رفتار نمی‌کند. این کار خودِ هشدار را غیرفعال نمی‌سازد.

-Wcondition-order

اگر برنامهٔ تولیدشده فرضیات ضمنی دربارهٔ شماره‌گذاری شرط‌ها در نظر بگیرد، هشدار می‌دهد. کاربر باید از گزینهٔ --header یا بلوک conditions برای تولید نگاشت نام شرط‌ها به اعداد و سپس استفاده از نام‌های شرط تولیدشدهٔ خودکار استفاده کند.

-Wempty-character-class

اگر یک عبارت باقاعده حاوی یک کلاس نویسهٔ خالی باشد، هشدار می‌دهد. تلاش برای تطبیق یک کلاس نویسهٔ خالی معنایی ندارد: همیشه باید با شکست مواجه شود. با این حال، به دلایل سازگاری با گذشته، re2d کلاس‌های نویسهٔ خالی را مجاز می‌داند و با آن‌ها مانند رشته‌های خالی رفتار می‌کند. برای تغییر این رفتار پیش‌فرض از گزینهٔ --empty-class استفاده کنید.

-Wmatch-empty-string

اگر یک قاعده تهی‌پذیر باشد (با یک رشتهٔ خالی تطبیق یابد)، هشدار می‌دهد. اگر تحلیل‌گر لغوی در یک حلقه اجرا شود و تطبیق رشتهٔ خالی ناخواسته باشد، ممکن است تحلیل‌گر به‌طور غیرمنتظره‌ای در یک حلقهٔ بی‌پایان متوقف شود.

-Wswapped-range

اگر کران پایین یک بازه بزرگ‌تر از کران بالای آن باشد، هشدار می‌دهد. رفتار پیش‌فرض این است که بدون اعلام پیام مرزهای بازه جابه‌جا شوند.

-Wundefined-control-flow

اگر برخی از رشته‌های ورودی باعث جریان کنترل تعریف‌نشده در تحلیل‌گر لغوی شوند، هشدار می‌دهد (الگوهای دارای اشکال گزارش می‌شوند). این یک خطای خطرناک و رایج است. می‌توان آن را به‌سادگی با افزودن قاعدهٔ پیش‌فرض * برطرف کرد که کمترین اولویت را دارد، با هر واحد کد تطبیق می‌یابد، و همیشه یک واحد کد را مصرف می‌کند.

-Wunreachable-rules

دربارهٔ قواعدی هشدار می‌دهد که زیر سایهٔ قواعد دیگر قرار گرفته‌اند و هرگز مطابقت نخواهند یافت.

-Wdeprecated-eof_rule

دربارهٔ قواعد مستقل پایان ورودی $ هشدار می‌دهد که بر اثر تغییرات آینده از کار خواهند افتاد و نیاز به اصلاح دارند. در حال حاضر، این قواعد هنگام تداخل با قواعد دیگر اولویت دارند، اما پس از معرفی نماد تعمیم‌یافتهٔ پایان ورودی $، ترتیب اولویت تغییر خواهد کرد و این قواعد زیر سایهٔ قواعد دیگر قرار خواهند گرفت.

-Wuseless-escape

اگر نویسه‌ای فرار (escape) داده شود در حالی که نیازی نبوده، هشدار می‌دهد. به‌طور پیش‌فرض، re2d چنین مواردی را نادیده می‌گیرد، اما این موضوع ممکن است نشان‌دهندهٔ یک غلط املایی یا خطا در توالی گریز (escape sequence) باشد.

-Wnondeterministic-tags

اگر یک برچسب دارای درجهٔ نامعین بودن n باشد، در جایی که n بزرگ‌تر از ۱ است، هشدار می‌دهد.

-Wsentinel-in-midrule

اگر نماد دیده‌بان (sentinel) در میانهٔ یک قاعده ظاهر شود هشدار می‌دهد --- این امر ممکن است باعث خواندن فراتر از انتهای بافر، خرابی (crash) یا فساد حافظه در تحلیل‌گر لغوی تولیدشده شود. این هشدار تنها در صورتی کاربرد دارد که روش دیده‌بان برای بررسی پایان ورودی استفاده شده باشد. در صورت استفاده از پیکربندی re2c:sentinel، این هشدار به خطا تبدیل می‌شود.

-Wundefined-syntax-config

اگر فایل نحو مشخص‌شده با گزینهٔ --syntax فاقد تعاریف برخی از پیکربندی‌ها باشد، هشدار می‌دهد. این امر به نگهداری فایل‌های نحو سفارشی کمک می‌کند: اگر نسخهٔ جدیدی پیکربندی‌هایی را اضافه کند، فایل نحو قدیمی هشداری صادر کرده و کاربر مطلع می‌شود. اگر برخی از پیکربندی‌ها بدون استفاده هستند و نیازی به تعریف ندارند، باید به‌صراحت روی <undefined> تنظیم شوند.

supported_apis

فهرستی از APIهای پشتیبانی‌شده با مقادیر ممکنِ simple، record و generic.

supported_api_styles

فهرستی از شیوه‌های API پشتیبانی‌شده با مقادیر ممکنِ functions و free-form.

supported_code_models

فهرستی از مدل‌های کد پشتیبانی‌شده با مقادیر ممکنِ goto-label، loop-switch و recursive-functions.

supported_targets

فهرستی از هدف‌های تولید کد با مقادیر ممکنِ code، dot و skeleton.

supported_features

فهرستی از ویژگی‌های پشتیبانی‌شده با مقادیر ممکنِ nested-ifs، bitmaps، computed-gotos، case-ranges، monadic، unsafe، tags، captures و captvars.

semicolons

غیرصفر در صورتی که زبان پس از دستورها از نقطه‌ویرگول (semicolon) استفاده کند.

backtick_quoted_strings

غیرصفر در صورتی که زبان دارای رشته‌های محصور در بک‌تیک (backtick) باشد.

single_quoted_strings

غیرصفر در صورتی که زبان دارای رشته‌های محصور در نقل‌قول تکی (single-quote) باشد.

indentation_sensitive

غیرصفر در صورتی که زبان به تورفتگی حساس باشد.

wrap_blocks_in_braces

غیرصفر در صورتی که دستورهای مرکب باید درون آکولاد محصور شوند.

code:var_global

مشابه code:var_local، با این تفاوت که در top-level استفاده می‌شود.

code:const_local

تعریف یک مقدار ثابت محلی. متغیرهای پشتیبانی‌شده: type (نوع ثابت)، name (نام آن) و init (مقدار اولیه).

code:const_global

مشابه code:const_local، با این تفاوت که در top-level استفاده می‌شود.

code:array_local

تعریف یک آرایه (جدول) محلی. متغیرهای پشتیبانی‌شده: type (نوع عناصر آرایه)، name (نام آرایه)، size (اندازهٔ آن)، row (متغیری از نوع فهرست که خودش هیچ کدی تولید نمی‌کند، اما عبارت فهرست را به تعداد ردیف‌های موجود در جدول بسط می‌دهد) و elem (متغیری از نوع فهرست که به تمام عناصر جدول در ردیف جاری بسط می‌یابد -- در نظر گرفته شده که در فهرست row تو در تو باشد). شرط پشتیبانی‌شده: .const (درست، اگر آرایه تغییرناپذیر باشد).

code:array_global

مشابه code:array_local، با این تفاوت که در top-level استفاده می‌شود.

code:array_elem

ارجاع به عنصری از یک آرایه (جدول). متغیرهای پشتیبانی‌شده: array (نام آرایه) و index (اندیس عنصر).

code:enum

تعریف یک شمارشگر یا enum (ممکن است با ساختار زبانی ویژه‌ای برای شمارش‌ها تعریف شود، یا صرفاً به صورت چند مقدار ثابت مستقل). متغیرهای پشتیبانی‌شده عبارتند از: type (نوع شمارشی تعریف‌شده توسط کاربر یا نوع ثابت‌ها)، elem (متغیر فهرستی که به نام هر عضو بسط می‌یابد) و init (مقداردهندهٔ اولیه برای هر عضو). شرط‌ها: .init (درست، اگر مقداردهی اولیه وجود داشته باشد).

code:enum_elem

عنصر شمارشی (عضوی از نوع شمارشی تعریف‌شده توسط کاربر یا نام یک مقدار ثابت، بسته به نحوهٔ تعریف code:enum). متغیرهای پشتیبانی‌شده عبارتند از: name (نام عنصر) و type (نوع آن).

code:assign

دستور انتساب. متغیرهای پشتیبانی‌شده عبارتند از: lhs (سمت چپ) و rhs (سمت راست).

code:type_int

نوع عدد صحیح علامت‌دار (signed).

code:type_uint

نوع عدد صحیح بدون علامت (unsigned).

code:type_yybm

نوع عناصر در جدول yybm.

code:type_yytarget

نوع عناصر در جدول yytarget.

code:type_yyctable

نوع عناصر در جدول yyctable.

code:cmp_eq

عملگر "برابر با" (equals).

code:cmp_ne

عملگر "نابرابر با" (not equals).

code:cmp_lt

عملگر "کوچک‌تر از" (less than).

code:cmp_gt

عملگر "بزرگ‌تر از" (greater than).

code:cmp_le

عملگر "کوچک‌تر یا مساوی" (less or equal).

code:cmp_ge

عملگر "بزرگ‌تر یا مساوی" (greater or equal).

code:if_then_else

دستور if-then-else با یک یا چند شاخه. متغیرهای پشتیبانی‌شده: branch (متغیری از نوع فهرست که خودش هیچ کدی تولید نمی‌کند، اما عبارت فهرست را به تعداد شاخه‌ها بسط می‌دهد)، cond (شرط شاخهٔ جاری) و stmt (متغیری از نوع فهرست که به تمام دستورات شاخهٔ جاری بسط می‌یابد). شرط‌ها: .cond (درست، اگر شاخهٔ جاری دارای شرط باشد)، .many (درست، اگر بیش از یک شاخه وجود داشته باشد).

code:if_then_else_oneline

حالت خاصی از code:if_then_else برای حالتی که تمام شاخه‌ها دستورات تک‌خطی دارند. اگر مقدار آن <undefined> باشد، به جای آن از code:if_then_else استفاده می‌شود.

code:switch

یک دستور switch با یک یا چند حالت (case). متغیرهای پشتیبانی‌شده: expr (عبارت مورد بررسی در switch) و case (متغیری از نوع فهرست که به تمامی گروه‌های case به همراه بلوک‌های کد مربوطه‌شان بسط می‌یابد).

code:switch_cases

گروهی از حالت‌های switch که به یک بلوک کد واحد نگاشت می‌شوند. متغیرهای پشتیبانی‌شده عبارتند از: case (متغیری از نوع فهرست که به تمام حالت‌ها در این گروه بسط می‌یابد) و stmt (متغیری از نوع فهرست که به تمام دستورات موجود در بلوک کد بسط می‌یابد).

code:switch_cases_oneline

حالت خاصی از code:switch_cases برای حالتی که بلوک کد شامل یک دستور تک‌خطی واحد باشد. اگر مقدار آن <undefined> باشد، به جای آن از code:switch_cases استفاده می‌شود.

code:switch_case_range

یک حالت switch تکی که محدوده‌ای از مقادیر را پوشش می‌دهد (که ممکن است تنها شامل یک مقدار باشد). متغیر پشتیبانی‌شده: val (متغیری از نوع فهرست که به تمام مقادیر موجود در محدوده بسط می‌یابد). شرط‌های پشتیبانی‌شده: .many (درست، اگر بیش از یک مقدار در محدوده وجود داشته باشد) و .char_literals (درست، اگر این یک switch روی لیترال‌های نویسه‌ای باشد -- برخی زبان‌ها نحو ویژه‌ای برای این حالت ارائه می‌دهند).

code:switch_case_default

حالت پیش‌فرض (default) در switch.

code:loop

حلقه‌ای که تا ابد اجرا می‌شود (مگر این که از درون بدنهٔ حلقه متوقف شود). متغیرهای پشتیبانی‌شده: label (برچسب حلقه)، stmt (متغیری از نوع فهرست که به تمام دستورات موجود در بدنهٔ حلقه بسط می‌یابد).

code:continue

دستور continue. متغیرهای پشتیبانی‌شده: label (برچسبی که اجرای برنامه از آن ادامه می‌یابد).

code:goto

دستور goto. متغیرهای پشتیبانی‌شده: label (برچسب مقصد پرش).

code:cgoto

دستور goto محاسباتی (computed goto). متغیرهای پشتیبانی‌شده: array (جدول حاوی اطلاعات goto محاسباتی)، index (اندیس عنصر در جدول) و base (برچسب پایه، فقط در صورتی استفاده می‌شود که .cgoto.relative درست باشد).

code:cgoto:data

عبارت مقداردهی اولیه برای یک عنصر واحد در جدول goto محاسباتی. متغیرهای پشتیبانی‌شده: label (برچسبی که برای مقداردهی اولیهٔ عنصر جاری استفاده می‌شود)، type (نوع بنیادین عناصر در جدول) و base (برچسب پایه - فقط در صورتی استفاده می‌شود که .cgoto.relative درست باشد).

code:fndecl

اعلان تابع. متغیرهای پشتیبانی‌شده: name (نام تابع)، type (نوع بازگشتی)، throw (استثناهای پرتاب‌شده توسط این تابع، که به پیکربندی re2c:yyfn:throw نگاشت می‌شود)، arg (متغیری از نوع فهرست که خودش کدی تولید نمی‌کند، اما عبارت فهرست را به تعداد آرگومان‌های تابع بسط می‌دهد)، argname (نام آرگومان جاری)، argtype (نوع آرگومان جاری). شرط: .type (درست، اگر تابع از نوع غیرِ void باشد).

code:fndef

مشابه code:fndecl، اما برای تعریف تابع به کار می‌رود؛ بنابراین دارای یک متغیر فهرستی اضافی stmt است که به تمام دستورات موجود در بدنهٔ تابع بسط می‌یابد.

code:fncall

دستور فراخوانی تابع. متغیرهای پشتیبانی‌شده: name (نام تابع)، retval (مقدار چپ یا l-value که مقدار بازگشتی در آن ذخیره می‌شود، در صورت وجود) و arg (متغیری از نوع فهرست که به تمام آرگومان‌های تابع بسط می‌یابد). شرط‌ها: .args (درست، اگر تابع دارای آرگومان باشد) و .retval (درست، اگر ذخیره‌سازی مقدار بازگشتی لازم باشد).

code:tailcall

دستور فراخوانی انتهایی (tail call). متغیرهای پشتیبانی‌شده: name (نام تابع) و arg (متغیری از نوع فهرست که به تمام آرگومان‌های تابع بسط می‌یابد). شرط‌ها: .args (درست، اگر تابع دارای آرگومان باشد) و .retval (درست، اگر تابع از نوع غیرِ void باشد).

code:recursive_functions

بدنهٔ برنامه با مدل کد --recursive-functions. متغیرهای پشتیبانی‌شده: fn (متغیری از نوع فهرست که خودش کدی تولید نمی‌کند، اما عبارت فهرست را به تعداد توابع بسط می‌دهد)، fndecl (اعلان تابع جاری) و fndef (تعریف تابع جاری).

code:fingerprint

اثر انگشت (fingerprint) در بالای فایل خروجی تولیدشده. متغیرهای پشتیبانی‌شده: ver (نسخهٔ re2d مورد استفاده برای تولید این مورد) و date (تاریخ تولید).

code:line_info

قالب دستورات خط (line directives) (اگر روی <undefined> تنظیم شده باشد، هیچ دستوری تولید نمی‌شود). متغیرهای پشتیبانی‌شده: line (شمارهٔ خط) و file (نام فایل).

code:abort

دستوری که اجرای برنامه را متوقف (abort) می‌کند.

code:yydebug

دستور YYDEBUG، احتمالاً سفارشی‌شده برای رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی (API) مختلف. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYDEBUG، yyrecord، yych (نگاشت به پیکربندی‌های متناظر در re2c:)، state (شمارهٔ وضعیت DFA)..TP code:yypeek دستور YYPEEK، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYPEEK، YYCTYPE، YYINPUT، YYCURSOR، yyrecord، yych (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند). شرط‌ها: .cast (اگر re2c:yych:conversion روی مقداری غیر از صفر تنظیم شده باشد، درست است).

code:yyskip

دستور YYSKIP، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYSKIP، YYCURSOR، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند).

code:yybackup

دستور YYBACKUP، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYBACKUP، YYCURSOR، YYMARKER، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند).

code:yybackupctx

دستور YYBACKUPCTX، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYBACKUPCTX، YYCURSOR، YYCTXMARKER، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند).

code:yyskip_yypeek

دستور ترکیبی code:yyskip و code:yypeek (پیش‌فرض code:yyskip و به دنبال آن code:yypeek است).

code:yypeek_yyskip

دستور ترکیبی code:yypeek و code:yyskip (پیش‌فرض code:yypeek و به دنبال آن code:yyskip است).

code:yyskip_yybackup

دستور ترکیبی code:yyskip و code:yybackup (پیش‌فرض code:yyskip و به دنبال آن code:yybackup است).

code:yybackup_yyskip

دستور ترکیبی code:yybackup و code:yyskip (پیش‌فرض code:yybackup و به دنبال آن code:yyskip است).

code:yybackup_yypeek

دستور ترکیبی code:yybackup و code:yypeek (پیش‌فرض code:yybackup و به دنبال آن code:yypeek است).

code:yyskip_yybackup_yypeek

دستور ترکیبی code:yyskip، code:yybackup و code:yypeek (پیش‌فرض ``code:yyskip`` و به دنبال آن code:yybackup و سپس code:yypeek است).

code:yybackup_yypeek_yyskip

دستور ترکیبی code:yybackup، code:yypeek و code:yyskip (پیش‌فرض ``code:yybackup`` و به دنبال آن code:yypeek و سپس code:yyskip است).

code:yyrestore

دستور YYRESTORE، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYRESTORE، YYCURSOR، YYMARKER، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند).

code:yyrestorectx

دستور YYRESTORECTX، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYRESTORECTX، YYCURSOR، YYCTXMARKER، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند).

code:yyrestoretag

دستور YYRESTORETAG، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYRESTORETAG، YYCURSOR، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، tag (نام متغیر برچسب استفاده‌شده برای بازیابی موقعیت).

code:yyshift

دستور YYSHIFT، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYSHIFT، YYCURSOR، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، offset (تعداد واحدهای کد برای جابه‌جایی موقعیت فعلی).

code:yyshiftstag

دستور YYSHIFTSTAG، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYSHIFTSTAG، yyrecord، negative (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، tag (متغیر برچسبی که باید جابه‌جا شود)، offset (تعداد واحدهای کد برای جابه‌جایی). شرط‌ها: .nested (اگر این یک برچسب تو در تو باشد درست است -- در این حالت ممکن است مقدار آن برابر با re2c:tags:negative باشد که نباید جابه‌جا شود).

code:yyshiftmtag

دستور YYSHIFTMTAG، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYSHIFTMTAG (به پیکربندی متناظر re2c: نگاشت می‌شود)، tag (متغیر برچسبی که باید جابه‌جا شود)، offset (تعداد واحدهای کد برای جابه‌جایی).

code:yystagp

دستور YYSTAGP، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYSTAGP، YYCURSOR، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، tag (متغیر برچسبی که باید به‌روزرسانی شود).

code:yymtagp

دستور YYMTAGP، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYMTAGP (به پیکربندی متناظر re2c: نگاشت می‌شود)، tag (متغیر برچسبی که باید به‌روزرسانی شود).

code:yystagn

دستور YYSTAGN، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYSTAGN، negative، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، tag (متغیر برچسبی که باید به‌روزرسانی شود).

code:yymtagn

دستور YYMTAGN، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYMTAGN (به پیکربندی متناظر re2c: نگاشت می‌شود)، tag (متغیر برچسبی که باید به‌روزرسانی شود).

code:yycopystag

دستور YYCOPYSTAG، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYCOPYSTAG، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، lhs، rhs (متغیرهای برچسب سمت چپ و راست در عملیات کپی).

code:yycopymtag

دستور YYCOPYMTAG، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYCOPYMTAG، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، lhs، rhs (متغیرهای برچسب سمت چپ و راست در عملیات کپی).

code:yygetaccept

دستور YYGETACCEPT، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYGETACCEPT، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، var (به پیکربندی re2c:yyaccept نگاشت می‌شود).

code:yysetaccept

دستور YYSETACCEPT، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYSETACCEPT، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، var (به پیکربندی re2c:yyaccept نگاشت می‌شود) و val (مقدار عددی قاعده پذیرفته‌شده).

code:yygetcond

دستور YYGETCOND، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYGETCOND، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، var (به پیکربندی re2c:yycond نگاشت می‌شود).

code:yysetcond

دستور YYSETCOND، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYSETCOND، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، var (به پیکربندی re2c:yycond نگاشت می‌شود) و val (شناسه عددی شرط).

code:yygetstate

دستور YYGETSTATE، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYGETSTATE، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، var (به پیکربندی re2c:yystate نگاشت می‌شود).

code:yysetstate

دستور YYSETSTATE، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYSETSTATE، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، var (به پیکربندی re2c:yystate نگاشت می‌شود) و val (شماره وضعیت).

code:yylessthan

دستور YYLESSTHAN، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYLESSTHAN، YYCURSOR، YYLIMIT، yyrecord (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، need (تعداد واحدهای کد برای بررسی در برابر آن). شرط: .many (اگر need بیش از یک باشد درست است).

code:yyend

عبارت YYEND، احتمالاً برای APIهای گوناگون سفارشی‌شده است. متغیرهای پشتیبانی‌شده: YYEND، YYCURSOR، YYLIMIT.

code:yybm_filter

شرطی که برای فیلتر کردن مقادیر yych که توسط جدول yybm پوشش داده نشده‌اند استفاده می‌شود (همراه با گزینه --bitmaps به کار می‌رود). متغیر پشتیبانی‌شده: yych (به پیکربندی re2c:yych نگاشت می‌شود).

code:yybm_match

قالب بررسی جدول yybm (تولیدشده با گزینه --bitmaps). متغیرهای پشتیبانی‌شده: yybm، yych (به پیکربندی‌های متناظر re2c: نگاشت می‌شوند)، offset (آفست در جدول yybm که باید به yych اضافه شود) و mask (ماسک بیتی که باید روی مدخل جدول اعمال شود تا مقدار بولی مورد نیاز برای بررسی به دست آید).

code:yytarget_filter

شرطی که برای فیلتر کردن مقادیر yych که توسط جدول yytarget پوشش داده نشده‌اند استفاده می‌شود (همراه با گزینه --computed-gotos به کار می‌رود). متغیر پشتیبانی‌شده: yych (به پیکربندی re2c:yych نگاشت می‌شود).

nl

یک خط جدید (newline).

indent

متغیری که هیچ کدی تولید نمی‌کند، اما اثر جانبی افزایش سطح تورفتگی را دارد..TP dedent متغیری که هیچ کدی تولید نمی‌کند، اما دارای اثر جانبیِ کاهش سطح دندانه‌گذاری است.

topindent

رشته دندانه‌گذاری برای دستور فعلی. سطح دندانه‌گذاری توسط تولیدکننده کد ردیابی شده و به‌طور خودکار به‌روزرسانی می‌شود.

.api.simple

درست است اگر از API ساده استفاده شود (--api simple یا re2c:api = simple).

.api.generic

درست است اگر از API عمومی استفاده شود (--api generic یا re2c:api = generic).

.api.record

درست است اگر از API رکوردی استفاده شود (--api record یا re2c:api = record).

.api_style.functions

درست است اگر سبک API تابع‌گونه استفاده شود (re2c:api-style = functions).

.api_style.freeform

درست است اگر سبک API آزاد (free-form) استفاده شود (re2c:api-style = free-form).

.case_ranges

درست است اگر ویژگی بازه‌های case فعال باشد (--case-ranges یا re2c:case-ranges = 1).

.cgoto.relative

درست است اگر حالت نسبی دستور goto محاسباتی استفاده شود (--computed-gotos-relative یا re2c:cgoto:relative = 1).

.code_model.goto_label

درست است اگر مدل کد مبتنی بر goto/label استفاده شود (--goto-label).

.code_model.loop_switch

درست است اگر مدل کد مبتنی بر loop/switch استفاده شود (--loop-switch).

.code_model.recursive_functions

درست است اگر مدل کد مبتنی بر توابع بازگشتی استفاده شود (--recursive-function).

.date

درست است اگر اثرانگشت (fingerprint) تولیدشده باید حاوی تاریخ تولید باشد.

.loop_label

درست است اگر حلقه‌های تولیدشده توسط re2d باید دارای برچسب باشند (re2c:label:yyloop روی یک رشته غیرخالی تنظیم شده باشد).

.monadic

درست است اگر کد تولیدشده باید به‌صورت مونادیک باشد (re2c:monadic = 1). این مورد تنها برای زبان‌های تابعی محض مرتبط است.

.start_conditions

درست است اگر شرایط شروع (start conditions) فعال باشند (--start-conditions).

.storable_state

درست است اگر وضعیت قابل ذخیره‌سازی فعال باشد (--storable-state).

.unsafe

درست است اگر re2d برای تولید کد سریع‌تر باید از بلوک‌های "unsafe" استفاده کند (--unsafe، re2c:unsafe = 1). این مورد تنها برای زبان‌هایی کاربرد دارد که دارای ویژگی "unsafe" هستند.

.version

درست است اگر اثرانگشت (fingerprint) تولیدشده باید حاوی نسخه re2d باشد.

.yyfill.enable

درست است اگر YYFILL فعال باشد (re2c:yyfill:enable = 1).

.yyfn.throw

درست است اگر پیکربندی re2c:yyfn:throw روی یک رشته غیرخالی تعریف شده باشد.

// re2d $INPUT -o $OUTPUT
module main;
import core.stdc.stdlib;
import core.stdc.string;
private int lex(immutable char[] s) {
    // For the sake of example create a string without terminating null.
    char *buf = cast(char*) malloc(s.length);
    memcpy(buf, cast(const(void*)) s, s.length);
    const(char) *cur = buf, lim = buf + s.length;
    int count = 0;
    for (;;) {
    /*!re2c
        re2c:api = generic;
        re2c:yyfill:enable = 0;
        re2c:YYCTYPE = char;
        re2c:YYPEEK = "cur < lim ? *cur : 0";  // fake null
        re2c:YYSKIP = "++cur;";
        *      { count = -1; break; }
        [\x00] { break;{} }
        [a-z]+ { ++count; continue;{} }
        [ ]+   { continue; }
    */
    }
    free(buf);
    return count;
}
void main() {
    assert(lex("") == 0);
    assert(lex("one two three ") == 3);
    assert(lex("f0ur") == -1);
}

               <-- shift -->                 <-- need -->
             >-A------------B---------C-----D-------E---F--------G->
             buffer       token    marker cursor  limit
>-A------------B---------C-----D-------E---F--------G->
             buffer,  marker cursor               limit
             token
               <-- shift -->                 <-- need -->
             >-A------------B---------C-----D-------E-F        (EOF)
             buffer       token    marker cursor  limit
>-A------------B---------C-----D-------E-F###############
             buffer,  marker cursor                   limit
             token                        <- YYMAXFILL ->

// re2d $INPUT -o $OUTPUT
module main;
import core.stdc.string;
import core.stdc.stdio;
/*!max:re2c*/
enum BufSize = (4096 - YYMaxFill);
struct Input {
    FILE* file;
    char[BufSize + YYMaxFill] buffer;
    char* yylimit, yycursor, token;
    bool eof;
};
private int fill(ref Input it, size_t need) {
    if (it.eof) return 1;
    const size_t shift = it.token - it.buffer.ptr;
    const size_t used = it.yylimit - it.token;
    // Error: lexeme too long. In real life could reallocate a larger buffer.
    if (shift < need) return 2;
    // Shift buffer contents (discard everything up to the current token).
    memmove(it.buffer.ptr, it.token, used);
    it.yylimit -= shift;
    it.yycursor -= shift;
    it.token -= shift;
    // Fill free space at the end of buffer with new data from file.
    it.yylimit += fread(it.yylimit, 1, BufSize - used, it.file);
    // If read less than expected, this is end of input => add zero padding
    // so that the lexer can access characters at the end of buffer.
    if (it.yylimit < it.buffer.ptr + BufSize) {
        it.eof = true;
        memset(it.yylimit, 0, YYMaxFill);
        it.yylimit += YYMaxFill;
    }
    return 0;
}
private int lex(ref Input yyrecord) {
    int count = 0;
    for (;;) {
        yyrecord.token = yyrecord.yycursor;
    /*!re2c
        re2c:api = record;
        re2c:YYCTYPE = "char";
        re2c:YYFILL = "if (fill(yyrecord, @@) != 0) return -1;";
        str = ['] ([^'\\] | [\\][^])* ['];
        [\x00] {
            // Check that it is the sentinel, not some unexpected null.
            return yyrecord.token == yyrecord.yylimit - YYMaxFill ? count : -1;
        }
        str  { ++count; continue; }
        [ ]+ { continue; }
        *    { return -1; }
    */
    }
    assert(0);
}
void main() {
    const char[] fname = "input";
    const char[] content = "'qu\0tes' 'are' 'fine: \\'' ";
    // Prepare input file: a few times the size of the buffer, containing
    // strings with zeroes and escaped quotes.
    FILE* f = fopen(fname.ptr, "w");
    for (int i = 0; i < BufSize; ++i) {
        fwrite(content.ptr, 1, content.length - 1, f);
    }
    fclose(f);
    int count = 3 * BufSize; // number of quoted strings written to file
    // Initialize lexer state: all pointers are at the end of buffer.
    // This immediately triggers YYFILL, as the check `it.yycursor < it.yylimit` fails.
    Input it;
    it.file = fopen(fname.ptr, "r");
    it.yycursor = it.token = it.yylimit = it.buffer.ptr + BufSize;
    it.eof = 0;
    // Run the lexer.
    assert(lex(it) == count);
    // Cleanup: remove input file.
    fclose(it.file);
    remove(fname.ptr);
}

< condition-list > regular-expression code

قاعده‌ای که در هر شرط موجود در condition-list ادغام می‌شود. این قاعده با regular-expression مطابقت پیدا کرده و code مرتبط را اجرا می‌کند.

< condition-list > regular-expression => condition code

قاعده‌ای که در هر شرط موجود در condition-list ادغام می‌شود. این قاعده با regular-expression مطابقت پیدا کرده، شرط کنونی را به condition تغییر می‌دهد و code مرتبط را اجرا می‌کند.

< condition-list > regular-expression :=> condition

قاعده‌ای که در هر شرط موجود در condition-list ادغام می‌شود. این قاعده با regular-expression مطابقت پیدا کرده و فوراً به condition منتقل می‌شود (هیچ عمل معنایی وجود ندارد).

< condition-list > !action code

قاعده‌ای که code را به مکان تعریف‌شده توسط action در هر شرطِ موجود در condition-list متصل می‌کند (برای انواع مختلف کنش‌ها، بخش actions را ببینید).

<! condition-list > code

قاعده‌ای که code را به ابتدای کنش‌های معنایی تمامی قواعد برای هر شرط موجود در condition-list اضافه می‌کند. این ساختار نحوی منسوخ شده است و در عوض باید از کنش !pre_rule استفاده شود (دقیقاً همان کار را انجام می‌دهد).

< > code

قاعده‌ای که یک شرط ورودی ویژه با شمارهٔ صفر و نام "0" ایجاد می‌کند که پیش از پرش به شرایط دیگر، code را اجرا می‌نماید. این نحو منسوخ شده است و در عوض باید از کنش !entry استفاده شود (کنترل دقیق‌تری فراهم می‌کند، زیرا کد می‌تواند به ازای هر شرط مشخص شود و می‌توان مستقیماً بدون گذر از توزیع شرط، به ابتدای شرط پرش کرد).

< > => condition code

مشابه قاعدهٔ قبلی، با این تفاوت که condition بعدی را تنظیم می‌کند.

< > :=> condition

مشابه قاعدهٔ قبلی، با این تفاوت که کد مرتبطی ندارد و فوراً به condition پرش می‌کند.

// re2d $INPUT -o $OUTPUT -f
module main;
import core.stdc.stdio;
import core.stdc.string;
// Use a small buffer to cover the case when a lexeme doesn't fit.
// In real world use a larger buffer.
enum BUFSIZE = 10;
struct State {
    FILE* file;
    char[BUFSIZE + 1] buffer;
    char* yylimit, yycursor, yymarker, token;
    int yystate;
};
enum Status {END, READY, WAITING, BAD_PACKET, BIG_PACKET};
private Status fill(ref State st) {
    const size_t shift = st.token - cast(char*)st.buffer;
    const size_t used = st.yylimit - st.token;
    const size_t free = BUFSIZE - used;
    // Error: no space. In real life can reallocate a larger buffer.
    if (free < 1) return Status.BIG_PACKET;
    // Shift buffer contents (discard already processed data).
    memmove(cast(void*)st.buffer, st.token, used);
    st.yylimit -= shift;
    st.yycursor -= shift;
    st.yymarker -= shift;
    st.token -= shift;
    // Fill free space at the end of buffer with new data.
    const size_t read = fread(st.yylimit, 1, free, st.file);
    st.yylimit += read;
    st.yylimit[0] = 0; // append sentinel symbol
    return Status.READY;
}
private Status lex(ref State yyrecord, uint* recv) {
    char yych;
    /*!getstate:re2c*/
    for (;;) {
        yyrecord.token = yyrecord.yycursor;
    /*!re2c
        re2c:api = record;
        re2c:YYCTYPE = char;
        re2c:YYFILL = "return Status.WAITING;";
        re2c:eof = 0;
        packet = [a-z]+[;];
        *      { return Status.BAD_PACKET; }
        $      { return Status.END; }
        packet { *recv = *recv + 1; continue; }
    */
    }
    assert(0); // unreachable
}
private void test(string[] packets, Status expect) {
    // Create a pipe (open the same file for reading and writing).
    const(char*) fname = "pipe";
    FILE* fw = fopen(fname, "w");
    FILE* fr = fopen(fname, "r");
    setvbuf(fw, null, _IONBF, 0);
    setvbuf(fr, null, _IONBF, 0);
    // Initialize lexer state: `state` value is -1, all pointers are at the end
    // of buffer.
    State st;
    st.file = fr;
    st.yycursor = st.yymarker = st.token = st.yylimit = cast(char*)st.buffer + BUFSIZE;
    // Sentinel (at YYLIMIT pointer) is set to zero, which triggers YYFILL.
    st.yylimit[0] = 0;
    st.yystate = -1;
    // Main loop. The buffer contains incomplete data which appears packet by
    // packet. When the lexer needs more input it saves its internal state and
    // returns to the caller which should provide more input and resume lexing.
    Status status;
    uint send = 0, recv = 0;
    for (;;) {
        status = lex(st, &recv);
        if (status == Status.END) {
            debug{printf("done: got %u packets\n", recv);}
            break;
        } else if (status == Status.WAITING) {
            debug{printf("waiting...\n");}
            if (send < packets.length) {
                debug{printf("sent packet %u\n", send);}
                fprintf(fw, "%s", cast(char*)packets[send]);
                ++send;
            }
            status = fill(st);
            debug{printf("queue: '%s'\n", cast(char*)st.buffer);}
            if (status == Status.BIG_PACKET) {
                debug{printf("error: packet too big\n");}
                break;
            }
            assert(status == Status.READY);
        } else {
            assert(status == Status.BAD_PACKET);
            debug{printf("error: ill-formed packet\n");}
            break;
        }
    }
    // Check results.
    assert(status == expect);
    if (status == Status.END) assert(recv == send);
    // Cleanup: remove input file.
    fclose(fw);
    fclose(fr);
    remove(fname);
}
void main() {
    string[] packets1 = [];
    string[] packets2 = ["zero;", "one;", "two;", "three;", "four;"];
    string[] packets3 = ["zer0;"];
    string[] packets4 = ["looooooooooong;"];
    test(packets1, Status.END);
    test(packets2, Status.END);
    test(packets3, Status.BAD_PACKET);
    test(packets4, Status.BIG_PACKET);
}

// re2d $INPUT -o $OUTPUT
module main;
struct SemVer {
    int major;
    int minor;
    int patch;
};
private int s2n(const(char)* s, const(char)* e) { // pre-parsed string to number
    int n = 0;
    for (; s < e; ++s) n = n * 10 + (*s - '0');
    return n;
}
private bool lex(const(char)* str, ref SemVer ver) {
    const(char)* yycursor = str, yymarker;
    // Final tag variables available in semantic action.
    /*!svars:re2c format = 'const(char)* @@;\n'; */
    // Intermediate tag variables used by the lexer (must be autogenerated).
    /*!stags:re2c format = 'const(char)* @@;\n'; */
    /*!re2c
        re2c:yyfill:enable = 0;
        re2c:tags = 1;
        re2c:YYCTYPE = "char";
        num = [0-9]+;
        @t1 num @t2 "." @t3 num @t4 ("." @t5 num)? [\x00] {
            ver.major = s2n(t1, t2);
            ver.minor = s2n(t3, t4);
            ver.patch = t5 != null ? s2n(t5, yycursor - 1) : 0;
            return true;
        }
        * { return false; }
    */
}
void main() {
    SemVer v;
    assert(lex("23.34", v) && v.major == 23 && v.minor == 34 && v.patch == 0);
    assert(lex("1.2.999", v) && v.major == 1 && v.minor == 2 && v.patch == 999);
    assert(!lex("1.a", v));
}

// re2d $INPUT -o $OUTPUT --tags
module main;
import core.stdc.string;
import core.stdc.stdio;
import std.stdio;
enum BUFSIZE = 4095;
struct Input {
    FILE* file;
    char[BUFSIZE + 1] buffer;// +1 for sentinel
    char* yylimit, yycursor, yymarker, token;
    // Intermediate tag variables must be part of the lexer state passed to YYFILL.
    // They don't correspond to tags and should be autogenerated by re2c.
    /*!stags:re2c format = 'char* @@;'; */
    bool eof;
};
struct SemVer {
    int major;
    int minor;
    int patch;
};
private int s2n(const(char)* s, const(char)* e) { // pre-parsed string to number
    int n = 0;
    for (; s < e; ++s) n = n * 10 + (*s - '0');
    return n;
}
private int fill(ref Input it) {
    if (it.eof) return 1;
    const size_t shift = it.token - it.buffer.ptr;
    const size_t used = it.yylimit - it.token;
    // Error: lexeme too long. In real life could reallocate a larger buffer.
    if (shift < 1) return 2;
    // Shift buffer contents (discard everything up to the current token).
    memmove(cast(void*)it.buffer.ptr, it.token, used);
    it.yylimit -= shift;
    it.yycursor -= shift;
    it.yymarker -= shift;
    it.token -= shift;
    // Tag variables need to be shifted like other input positions. The check
    // for non-null is only needed if some tags are nested inside of alternative
    // or repetition, so that they can have null value.
    /*!stags:re2c format = "if (it.@@) it.@@ -= shift;\n"; */
    // Fill free space at the end of buffer with new data from file.
    it.yylimit += fread(it.yylimit, 1, BUFSIZE - used, it.file);
    it.yylimit[0] = 0;
    it.eof = it.yylimit < (it.buffer.ptr + BUFSIZE);
    return 0;
}
private bool lex(ref Input yyrecord, ref SemVer[] vers) {
    // Final variables available in semantic actions.
    /*!svars:re2c format = 'char* @@;'; */
    for (;;) {
        yyrecord.token = yyrecord.yycursor;
    /*!re2c
        re2c:api = record;
        re2c:YYCTYPE = "char";
        re2c:YYFILL = "fill(yyrecord) == 0";
        re2c:eof = 0;
        num = [0-9]+;
        num @t1 "." @t2 num @t3 ("." @t4 num)? [\n] {
            int major = s2n(yyrecord.token, t1);
            int minor = s2n(t2, t3);
            int patch = t4 != null ? s2n(t4, yyrecord.yycursor - 1) : 0;
            SemVer ver = SemVer(major, minor, patch);
            vers ~= ver;
            continue;
        }
        $ { return true; }
        * { return false; }
    */
    }
    assert(0);
}
void main() {
    const char[] fname = "input";
    const char[] content = "1.22.333\n' ";
    SemVer[BUFSIZE] expect = SemVer(1, 22, 333);
    SemVer[] actual;
    // Prepare input file: a few times the size of the buffer, containing
    // strings with zeroes and escaped quotes.
    FILE* f = fopen(fname.ptr, "w");
    for (int i = 0; i < BUFSIZE; ++i) {
        fwrite(cast(const(void*)) content.ptr, 1, content.length - 2, f); // skip null-terminator
    }
    fclose(f);
    // Initialize lexer state: all pointers are at the end of buffer.
    Input it;
    it.file = fopen(fname.ptr, "r");
    it.yycursor = it.yymarker = it.token = it.yylimit = it.buffer.ptr + BUFSIZE;
    it.eof = 0;
    // Sentinel (at YYLIMIT pointer) is set to zero, which triggers YYFILL.
    it.yylimit[0] = 0;
    // Run the lexer.
    assert(lex(it, actual) && actual == expect);
    // Cleanup: remove input file.
    fclose(it.file);
    remove(fname.ptr);
}

// re2d $INPUT -o $OUTPUT
module main;
struct SemVer { int major, minor, patch; };
private int s2n(const(char)* s, const(char)* e) { // pre-parsed string to number
    int n = 0;
    for (; s < e; ++s) n = n * 10 + (*s - '0');
    return n;
}
private bool lex(const(char)* str, ref SemVer ver) {
    const(char)* yycursor = str, yymarker;
    // Final tag variables available in semantic action.
    /*!svars:re2c format = 'const(char)* @@;\n'; */
    // Intermediate tag variables used by the lexer (must be autogenerated).
    /*!stags:re2c format = 'const(char)* @@;\n'; */
    /*!re2c
        re2c:yyfill:enable = 0;
        re2c:captvars = 1;
        re2c:YYCTYPE = "char";
        num = [0-9]+;
        (num) "." (num) ("." num)? [\x00] {
            ver.major = s2n(yytl1, yytr1);
            ver.minor = s2n(yytl2, yytr2);
            ver.patch = yytl3 ? s2n(yytl3 + 1, yytr3) : 0;
            return true;
        }
        * { return false; }
    */
}
void main() {
    SemVer v;
    assert(lex("23.34", v) && v.major == 23 && v.minor == 34 && v.patch == 0);
    assert(lex("1.2.999", v) && v.major == 1 && v.minor == 2 && v.patch == 999);
    assert(!lex("1.a", v));
}

// re2d $INPUT -o $OUTPUT
module main;
enum MtagRoot = -1;
// An m-tag tree is a way to store histories with an O(1) copy operation.
// Histories naturally form a tree, as they have common start and fork at some
// point. The tree is stored as an array of pairs (tag value, link to parent).
// An m-tag is represented with a single link in the tree (array index).
struct Mtag {
    const(char)* elem; // tag value
    int pred; // index of the predecessor node or root
};
alias MtagTrie = Mtag[];
alias Ver = int[];
private int s2n(const(char)* s, const(char)* e) { // pre-parsed string to number
    int n = 0;
    for (; s < e; ++s) n = n * 10 + (*s - '0');
    return n;
}
// Append a single value to an m-tag history.
private void add_mtag(ref MtagTrie trie, ref int mtag, const(char)* value) {
    Mtag m = {value, mtag};
    mtag = cast(int)trie.length;
    trie ~= [m];
}
// Recursively unwind tag histories and collect version components.
private void unfold(const ref MtagTrie trie, int x, int y, ref Ver ver) {
    // Reached the root of the m-tag tree, stop recursion.
    if (x == MtagRoot && y == MtagRoot) return;
    // Unwind history further.
    unfold(trie, trie[x].pred, trie[y].pred, ver);
    // Get tag values. Tag histories must have equal length.
    assert(x != MtagRoot && y != MtagRoot);
    const(char)* ex = trie[x].elem, ey = trie[y].elem;
    if (ex != null && ey != null) {
        // Both tags are valid pointers, extract component.
        ver ~= [s2n(ex, ey)];
    } else {
        // Both tags are null (this corresponds to zero repetitions).
        assert(ex == null && ey == null);
    }
}
private bool parse(const(char)* str, ref Ver ver) {
    const(char)* yycursor = str, yymarker;
    MtagTrie mt;
    // Final tag variables available in semantic action.
    /*!svars:re2c format = "const(char)* @@;"; */
    /*!mvars:re2c format = "int @@;"; */
    // Intermediate tag variables used by the lexer (must be autogenerated).
    /*!stags:re2c format = "const(char)* @@ = null;"; */
    /*!mtags:re2c format = "int @@ = MtagRoot;"; */
    /*!re2c
        re2c:yyfill:enable = 0;
        re2c:tags = 1;
        re2c:YYCTYPE = "char";
        re2c:YYMTAGP = "add_mtag(mt, @@, yycursor);";
        re2c:YYMTAGN = "add_mtag(mt, @@, null);";
        num = [0-9]+;
        @t1 num @t2 ("." #t3 num #t4)* [\x00] {
            ver = [];
            ver ~= [s2n(t1, t2)];
            unfold(mt, t3, t4, ver);
            return true;
        }
        * { return false; }
    */
}
void main() {
    Ver v;
    assert(parse("1", v) && v == [1]);
    assert(parse("1.2.3.4.5.6.7", v) && v == [1, 2, 3, 4, 5, 6, 7]);
    assert(!parse("1.2.", v));
}

• ASCII (به‌طور پیش‌فرض فعال است). این یک کدگذاری با طول ثابت با فضای کد [0-255] و code pointها و code unitهای ۱-بایتی است.
• EBCDIC (فعال‌شده با --ebcdic یا re2c:encoding:ebcdic). این یک کدگذاری با طول ثابت با فضای کد [0-255] و code pointها و code unitهای ۱-بایتی است.
• UCS2 (فعال‌شده با --ucs2 یا re2c:encoding:ucs2). این یک کدگذاری با طول ثابت با فضای کد [0-0xFFFF] و code pointها و code unitهای ۲-بایتی است.
• UTF8 (فعال‌شده با --utf8 یا re2c:encoding:utf8). این یک کدگذاری یونیکد با طول متغیر است. اندازهٔ code unit برابر با ۱ بایت است. code pointها با ۱ -- ۴ code unit نمایش داده می‌شوند.
• UTF16 (فعال‌شده با --utf16 یا re2c:encoding:utf16). این یک کدگذاری یونیکد با طول متغیر است. اندازهٔ code unit برابر با ۲ بایت است. code pointها با ۱ -- ۲ code unit نمایش داده می‌شوند.
• UTF32 (فعال‌شده با --utf32 یا re2c:encoding:utf32). این یک کدگذاری یونیکد با طول ثابت با فضای کد [0-0x10FFFF] و code pointها و code unitهای ۴-بایتی است.

// floating-point numbers
frac  = [0-9]* "." [0-9]+ | [0-9]+ ".";
exp   = 'e' [+-]? [0-9]+;
float = frac exp? | [0-9]+ exp;
float { return Result.OK; }