pscp(1) PuTTY tool suite pscp(1)

pscp - کلاینت خط فرمانی پروتکل‌های SCP (کپی امن) و SFTP

pscp [options] [user@]host:source target
pscp [options] source [source...] [user@]host:target
pscp [options] -ls [user@]host:filespec

برنامه pscp یک کلاینت خط فرمانی برای پروتکل‌های مبتنی بر SSH شامل SCP (کپی امن) و SFTP (پروتکل انتقال امن فایل) است.

گزینه‌های خط فرمانی پشتیبانی‌شده توسط pscp عبارتند از:

نمایش اطلاعات نسخه و خروج.
نمایش اثرانگشت کلیدهای اصلی PGP متعلق به PuTTY و خروج، جهت کمک به اعتبارسنجی فایل‌های جدید منتشرشده توسط تیم PuTTY.
فهرست کردن محتویات دایرکتوری راه دور.
حفظ مشخصه‌های فایل.
حالت بی‌صدا، عدم نمایش آمار.
کپی بازگشتی دایرکتوری‌ها.
مجاز دانستن نویسه‌های عام (wildcard) سمت سرور (خطرناک).
نمایش پیام‌ها با جزئیات بیشتر (حالت پرگو).
بارگذاری تنظیمات از نشست ذخیره‌شده.
اتصال به درگاه port.
به جای برقراری یک اتصال TCP، از command به عنوان پروکسی استفاده می‌کند؛ ترافیک شبکه به ورودی و خروجی استاندارد command هدایت خواهد شد. command باید یک کلمه واحد باشد، بنابراین احتمالاً در شل نیاز به قرار گرفتن داخل نقل‌قول خواهد داشت.

رشته‌های ویژه %host و %port در command با نام میزبان و شماره درگاهی که قصد اتصال به آن را دارید جایگزین می‌شوند؛ برای درج یک علامت % واقعی، %% را وارد کنید.

توالی‌های گریز بک‌اسلش نیز پشتیبانی می‌شوند، مانند توالی‌هایی نظیر \n که با یک خط جدید واقعی جایگزین می‌شوند؛ برای درج یک بک‌اسلش واقعی، \\ را وارد کنید. (ممکن است گریزهای بیشتری توسط شل مورد نیاز باشد.)

(برای جزئیات کامل نشانه‌های پشتیبانی‌شده با % و بک‌اسلش، به راهنمای اصلی PuTTY مراجعه کنید، اگرچه بیشتر آن‌ها احتمالاً در این زمینه چندان کاربردی نیستند.)

مشخص کردن یک دستور خارجی برای اجرا دقیقاً پیش از برقراری اتصال اصلی شبکه. نحو دستور command مشابه -proxycmd است.
تنظیم نام کاربری راه دور بر روی user.
غیرفعال کردن اعلان‌های تعاملی.
به‌طور پیش‌فرض، PSCP نویسه‌های کنترلی را از کانال خطای استاندارد دریافتی از سرور پالایش می‌کند تا از ارسال توالی‌های گریز گمراه‌کننده توسط فرایندهای راه دور جلوگیری شود. این گزینه مانع فیلتر شدن کانال خطای استاندارد می‌شود.
باز کردن فایل مشخص‌شده و استفاده از نخستین سطر متنی خوانده‌شده از آن به عنوان گذرواژه راه دور.
تنظیم گذرواژه راه دور بر روی password. هشدار: این کار احتمالاً گذرواژه را برای سایر کاربران ماشین محلی قابل رویت می‌سازد (از طریق دستورهایی مانند `ps' یا `w'). به جای آن از -pwfile استفاده کنید.
-1
اجبار به استفاده از نسخه ۱ پروتکل SSH.
-2
اجبار به استفاده از نسخه ۲ پروتکل SSH.
اجبار به استفاده از پروتکل `bare ssh-connection'. این گزینه احتمالاً تنها هنگام اتصال به سرور psusan(1) کاربرد دارد، به احتمال زیاد با مشخص کردن یک مسیر مطلق به یک سوکت یونیکس به جای host.
اجبار به استفاده از پروتکل SSH. (معمولاً به این گزینه نیازی نیست؛ تنها در صورتی کاربرد دارد که بخواهید پیکربندی دیگری از پروتکل `bare ssh-connection' را بازنویسی کنید.)
-4, -6
اجبار به استفاده از IPv4 یا IPv6 برای اتصالات شبکه.
فعال‌سازی فشرده‌سازی در SSH.
فایل کلید خصوصی برای احراز هویت کاربر. برای کلیدهای SSH-2، این فایل کلید باید در قالب PPK مربوط به PuTTY باشد، نه قالب OpenSSH یا قالب‌های دیگر.

اگر از یک کارگزار احراز هویت (agent) استفاده می‌کنید، می‌توانید یک کلید عمومی را نیز در اینجا مشخص کنید (در قالب RFC 4716 یا OpenSSH) تا مشخص شود از کدام یک از کلیدهای کارگزار استفاده شود.

عدم تلاش برای استفاده از کارگزار احراز هویت.
اجازه استفاده از کارگزار احراز هویت. (این گزینه تنها برای بازنویسی تنظیمات موجود در یک نشست ذخیره‌شده لازم است.)
قطع ارتباط از هر سرور SSH که احراز هویت را بدون درخواست هرگونه گذرواژه، امضا یا توکن بپذیرد. (ممکن است بخواهید این گزینه را برای سروری فعال کنید که انتظار دارید همیشه شما را به چالش بکشد؛ به عنوان مثال برای اطمینان از اینکه عبارت عبور کلید خود را اشتباهاً در سروری نفوذیافته که اعلان رمز PSCP را جعل کرده وارد نکنید.)
مشخص کردن یک کلید عمومی قابل قبول برای میزبان. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود؛ هر کلید می‌تواند یک اثرانگشت (SHA256:AbCdE...، 99:aa:bb:... و غیره) یا یک داده باینری کدگذاری‌شده با base64 در قالب تک‌خطی OpenSSH باشد.

مشخص کردن این گزینه مدیریت خودکار کلید میزبان را بازنویسی می‌کند؛ تنها کلید(های) مشخص‌شده در خط فرمان پذیرفته خواهند شد (مگر اینکه یک نشست ذخیره‌شده نیز کلیدهای میزبان را بازنویسی کرده باشد که در آن صورت به آن‌ها اضافه می‌شوند)، و حافظه نهان کلید میزبان نوشته نخواهد شد.

اجبار به استفاده از پروتکل SCP.
اجبار به استفاده از پروتکل SFTP.
این گزینه‌ها باعث می‌شوند pscp جزئیات پروتکل را در یک فایل لاگ ثبت کند. (برخی از این موارد ممکن است اطلاعات حساسی باشند، اگرچه به‌طور پیش‌فرض تلاش می‌شود گذرواژه‌های آشکار حذف شوند.)

گزینه -sshlog بسته‌های رمزگشایی‌شده SSH و سایر رویدادها را ثبت می‌کند (آنچه که -v نمایش می‌دهد). گزینه -sshrawlog علاوه بر آن، داده‌های خام بسته‌های رمزگذاری‌شده را نیز ثبت می‌کند.

اگر PSCP برای نوشتن در یک فایل لاگ موجود پیکربندی شده باشد، فایل قبلی حذف و از نو ایجاد می‌شود.
اگر PSCP برای نوشتن در یک فایل لاگ موجود پیکربندی شده باشد، داده‌های جدید به انتهای فایل قبلی افزوده می‌شوند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد pscp، احتمالاً بهتر است به راهنمای موجود در وب‌سایت PuTTY مراجعه فرمایید:

https://www.chiark.greenend.org.uk/~sgtatham/putty

این صفحه راهنما چندان جامع نیست. برای مستندات بهتر به پیوند وب بالا مراجعه کنید.

2004‐03‐24 PuTTY tool suite