گزینه‌های عمومی:

-h, --help

چاپ پیام راهنما و خروج.

-v, --version

چاپ اطلاعات نسخه و خروج. این گزینه همچنین مقادیر پیش‌فرضی را که در زمان کامپایل در این نسخه از potrace گنجانده شده‌اند نمایش می‌دهد.

-l, --license

چاپ اطلاعات مجوز و خروج.

گزینه‌های ورودی/خروجی:

filename

هر فایل می‌تواند شامل یک تصویر ورودی یا چندین تصویر ورودیِ الحاق‌شده باشد. اگر آرگومان‌های نام فایل داده شوند، potrace به طور پیش‌فرض برای هر نام فایل ورودی، یک فایل خروجی ایجاد می‌کند. نام فایل خروجی با تغییر پسوند نام فایل ورودی متناسب با بک‌اند انتخاب‌شده به دست می‌آید. اگر تغییر پسوند به دلیل یکسان شدن نام فایل‌های ورودی و خروجی امکان‌پذیر نباشد، نام فایل خروجی با افزودن پسوند «-out» به نام فایل ورودی ایجاد می‌شود. اگر هیچ نام فایلی مشخص نشود، potrace به عنوان یک فیلتر عمل کرده، داده‌ها را از ورودی استاندارد می‌خواند و در خروجی استاندارد می‌نویسد. می‌توان از نام فایل «-» برای مشخص کردن ورودی استاندارد استفاده کرد.

-o filename, --output filename

نوشتن خروجی در این فایل. تمام خروجی‌ها به فایل مشخص‌شده هدایت می‌شوند. در صورت استفاده از این گزینه، تعیین چندین فایل ورودی تنها برای بک‌اندهای چندصفحه‌ای مجاز است (بخش BACKEND TYPES را در زیر ببینید). در این حالت، هر فایل ورودی ممکن است شامل یک یا چند بیت‌مپ باشد و تمامی بیت‌مپ‌های موجود در فایل‌های ورودی پردازش شده و خروجی در قالب یک فایل واحد ادغام می‌شود. می‌توان از نام فایل «-» برای نوشتن در خروجی استاندارد استفاده کرد.

--

پایان گزینه‌ها. تمام آرگومان‌های باقی‌مانده به عنوان نام فایل تفسیر می‌شوند. این کار حتی در صورت ارائه نشدن نام فایل، حالت فیلتر را غیرفعال می‌کند. این ویژگی برای اسکریپت‌های شل مفید است، زیرا دستور potrace -- $FILENAMES حتی با یک فهرست خالی از نام فایل‌ها عملکرد صحیحی خواهد داشت. با این حال، استفاده از -- همراه با یک فهرست خالی از نام فایل‌ها در کنار گزینهٔ -o مجاز نیست، زیرا این کار سندی بدون صفحه تولید می‌کند که هیچ‌یک از بک‌اندها آن را مجاز نمی‌دانند. برای اطلاعات عمومی، همچنین «انواع بک‌اند (BACKEND TYPES)» را در زیر ببینید.

-b name, --backend name

انتخاب بک‌اند با نام، که در آن name یکی از eps، postscript، ps، pdf، pdfpage، svg، dxf، geojson، pgm، gimppath یا xfig است. نام‌های بک‌اند را تا زمانی که بدون ابهام باشند می‌توان با یک پیشوند کوتاه کرد. نام‌های بک‌اند به حروف بزرگ و کوچک حساس نیستند.

-s, --svg, -b svg, --backend svg

بک‌اند SVG. خروجی یک فایل Scalable Vector Graphics (SVG) است. این یک بک‌اند تک‌صفحه‌ای، با اندازهٔ متغیر و مبتنی بر ابعاد است. توجه داشته باشید که مگر در صورت تعیین گزینهٔ -r، تفکیک‌پذیری (رزولوشن) بیت‌مپ ورودی 72dpi در نظر گرفته می‌شود.

-b pdf, --backend pdf

بک‌اند PDF. خروجی فایلی در قالب Portable Document Format است. اگر ورودی شامل چند بیت‌مپ باشد، هر کدام در یک صفحهٔ جداگانه رندر می‌شوند. این یک بک‌اند چندصفحه‌ای، با اندازهٔ متغیر و مبتنی بر ابعاد است.

-b pdfpage, --backend pdfpage

بک‌اند PDFPage مشابه بک‌اند PDF است، با این تفاوت که مانند بک‌اند PostScript اندازهٔ ثابت دارد.

-e, --eps, -b eps, --backend eps

بک‌اند EPS (پیش‌فرض). خروجی یک فایل Encapsulated PostScript است. این یک بک‌اند تک‌صفحه‌ای، با اندازهٔ متغیر و مبتنی بر ابعاد است.

-p, --postscript, -b ps, --backend ps

بک‌اند PostScript. خروجی یک فایل PostScript است. این یک بک‌اند چندصفحه‌ای، با اندازهٔ ثابت و مبتنی بر ابعاد است. اگر ورودی شامل چند بیت‌مپ باشد، هر کدام در یک صفحهٔ جداگانه رندر می‌شوند.

-b dxf, --backend dxf

بک‌اند DXF. خروجی فایلی در قالب Drawing Interchange Format (DXF) است. در این بک‌اند، تمام منحنی‌های Bezier توسط کمان‌های دایره‌ای تکه‌ای تقریب زده می‌شوند؛ این امر برای پردازش در نرم‌افزارهای CAD یا کاربردهای ماشین‌کاری با ابزارهای CNC مناسب است. این یک بک‌اند تک‌صفحه‌ای، با اندازهٔ متغیر و مبتنی بر پیکسل است. گزینهٔ -u هیچ اثری روی این بک‌اند ندارد.

-b geojson, --backend geojson

بک‌اند GeoJSON. خروجی فایلی در قالبی است که توسط برخی برنامه‌های پردازش داده‌های جغرافیایی استفاده می‌شود. در این بک‌اند، تمام منحنی‌های Bezier توسط ۸ پاره‌خط راست تقریب زده می‌شوند. این یک بک‌اند تک‌صفحه‌ای، با اندازهٔ متغیر و مبتنی بر پیکسل است. گزینهٔ -u هیچ اثری روی این بک‌اند ندارد.

-g, --pgm, -b pgm, --backend pgm

بک‌اند PGM. خروجی یک فایل portable greymap (PGM) است. این بک‌اندی مناسب برای هموارسازی (antialiasing) یک تصویر بیت‌مپ است. این یک بک‌اند چندصفحه‌ای، با اندازهٔ متغیر و مبتنی بر پیکسل است. اگر ورودی شامل بیش از یک تصویر باشد، تصاویر در خروجی به یکدیگر متصل می‌شوند.

-b gimppath, --backend gimppath

بک‌اند Gimppath. این بک‌اند خروجی مناسبی تولید می‌کند تا به عنوان یک مسیر توسط GNU Image Manipulation Program (Gimp) وارد شود (در پنجرهٔ گفتگوی Layers, Channels & Paths، بخش Paths را انتخاب کنید، سپس راست‌کلیک کرده و Import Path را برگزینید). خروجی در واقع یک فایل SVG است. تفاوت‌های آن با بک‌اند SVG عبارتند از: گزینهٔ --opaque هیچ تأثیری ندارد، گزینهٔ --flat همیشه فعال است، و ابعاد مبتنی بر پیکسل هستند. این یک بک‌اند تک‌صفحه‌ای، با اندازهٔ متغیر و مبتنی بر پیکسل است.

-b xfig, --backend xfig

بک‌اند XFig. این یک بک‌اند تک‌صفحه‌ای، با اندازهٔ ثابت و مبتنی بر ابعاد است. خروجی فایلی در قالب XFig است. توجه داشته باشید که XFig به جای منحنی‌های Bezier از X-splines استفاده می‌کند، بنابراین تبدیل خروجی potrace به قالب XFig با دقت مطلق ممکن نیست. این بک‌اند با استفاده از دو نقطهٔ کنترل برای هر قطعه از منحنی Bezier تقریب معقولی ایجاد می‌کند. گزینهٔ -u هیچ اثری روی این بک‌اند ندارد، زیرا در XFig نقاط کنترل همیشه به نزدیک‌ترین 1/1200 اینچ گرد می‌شوند. بهینه‌سازی منحنی غیرفعال است. متضمن --opaque است.

گزینه‌های الگوریتم (Algorithm options):

برای اطلاعات دقیق‌تر دربارهٔ این گزینه‌ها، «مستندات فنی (TECHNICAL DOCUMENTATION)» را در زیر ببینید.

-z policy, --turnpolicy policy

چگونگی رفع ابهام در تجزیهٔ مسیر را مشخص می‌کند. باید یکی از موارد black، white، right، left، minority، majority یا random باشد. پیش‌فرض minority است. سیاست‌های گردش را می‌توان با یک پیشوند بدون ابهام کوتاه کرد؛ برای مثال می‌توان min را به جای minority مشخص نمود.

-t n, --turdsize n

حذف لکه‌ها و نویزهای ریز (speckles) تا حداکثر این تعداد پیکسل.

-a n, --alphamax n

تنظیم پارامتر آستانهٔ گوشه. مقدار پیش‌فرض 1 است. هرچه این مقدار کوچک‌تر باشد، گوشه‌های تیز بیشتری تولید خواهد شد. اگر این پارامتر 0 باشد، هیچ هموارسازی‌ای انجام نمی‌شود و خروجی یک چندضلعی خواهد بود. اگر این پارامتر بزرگ‌تر از 4/3 باشد، تمام گوشه‌ها حذف شده و خروجی کاملاً هموار و صاف می‌شود.

-n, --longcurve

غیرفعال کردن بهینه‌سازی منحنی. در حالت عادی potrace سعی می‌کند در صورت امکان قطعات منحنی Bezier مجاور را به یکدیگر متصل کند. این گزینه این رفتار را غیرفعال کرده و منجر به افزایش حجم فایل می‌شود.

-O n, --opttolerance n

تنظیم میزان تلورانس بهینه‌سازی منحنی. مقدار پیش‌فرض 0.2 است. مقادیر بزرگ‌تر به قطعات متوالی بیشتری از منحنی‌های Bezier اجازه می‌دهند تا به بهای کاهش دقت، به یک قطعهٔ واحد تبدیل شوند.

-u n, --unit n

تنظیم کوانتش (quantization) خروجی. مختصات در خروجی به 1/unit پیکسل گرد می‌شوند. مقدار پیش‌فرض 10 معمولاً نتایج خوبی می‌دهد. برای برخی از حالت‌های اشکال‌زدایی (debug)، مقدار 100 خروجی دقیق‌تری ارائه می‌دهد. این گزینه برای بک‌اند XFig (که همیشه به 1/1200 اینچ تبدیل می‌کند) یا بک‌اند DXF هیچ اثری ندارد. برای بک‌اند GeoJSON، این گزینه تنها یک پیشنهاد است؛ گرد کردن واقعی ممکن است دقیق‌تر باشد، اما از مقدار تعیین‌شده کم‌دقت‌تر نخواهد بود.

-d n, --debug n

تولید خروجی اشکال‌زدایی از نوع n. این گزینه روی بک‌اندهای مختلف اثرات متفاوتی دارد. برای بک‌اندهای PostScript/EPS، مقادیر n=1,2,3 مراحل میانی الگوریتم potrace را نمایش می‌دهند.

-P format, --pagesize format

برای backendهای با اندازهٔ ثابت، اندازهٔ صفحه را تنظیم می‌کند. قالب‌های زیر را می‌توان مشخص کرد: A4، A3، A5، B5، Letter، Legal، Tabloid، Statement، Executive، Folio، Quarto، 10x14. نام‌های قالب به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند. همچنین آرگومانی به شکل dimxdim برای مشخص کردن ابعاد دلخواه پذیرفته می‌شود. اندازهٔ پیش‌فرض صفحه Letter است (یا A4، در صورتی که هنگام کامپایل پیکربندی شده باشد؛ بخش پیکربندی زمان کامپایل (COMPILE TIME CONFIGURATION) در زیر را ببینید). نام‌های قالب صفحه را می‌توان با یک پیشوند تا زمانی که یکتا و بدون ابهام باشد، خلاصه کرد. این گزینه برای backendهای با اندازهٔ متغیر تأثیری ندارد.

-W dim, --width dim

عرض تصویر خروجی را (پیش از هرگونه چرخش و حاشیه‌ها) تنظیم می‌کند. اگر فقط یکی از عرض یا ارتفاع مشخص شود، دیگری به گونه‌ای تنظیم می‌شود که نسبت ابعاد حفظ شود.

-H dim, --height dim

ارتفاع تصویر خروجی را تنظیم می‌کند. برای جزئیات به -W مراجعه کنید.

-r n[xn], --resolution n[xn]

برای backendهای مبتنی بر بُعد، وضوح (به dpi) را تنظیم می‌کند. یک اینچ در تصویر خروجی متناظر با این تعداد پیکسل در ورودی خواهد بود. توجه داشته باشید که مقدار بزرگ‌تر منجر به تصویر خروجی کوچک‌تر می‌شود. با دادن آرگومانی به شکل nxn امکان تعیین وضوح جداگانه در جهت‌های x و y وجود دارد. برای backendهای با اندازهٔ متغیر، وضوح پیش‌فرض 72dpi است. برای backendهای با اندازهٔ ثابت، وضوح پیش‌فرضی وجود ندارد؛ تصویر به طور پیش‌فرض برای جا شدن در صفحه مقیاس‌بندی می‌شود. این گزینه روی backendهای مبتنی بر پیکسل تأثیری ندارد. در صورت مشخص شدن -W یا -H، آنها اولویت دارند.

-x n[xn], --scale n[xn]

برای backendهای مبتنی بر پیکسل، ضریب مقیاس‌بندی را تنظیم می‌کند. مقداری بزرگ‌تر از 1 خروجی را بزرگ‌تر می‌کند، مقداری بین 0 و 1 خروجی را کوچک‌تر می‌کند. مقدار پیش‌فرض 1 است. با دادن آرگومانی به شکل nxn می‌توان ضرایب مقیاس‌بندی جداگانه‌ای برای جهت‌های x و y مشخص کرد. این گزینه برای backendهای مبتنی بر بُعد تأثیری ندارد. در صورت مشخص شدن -W یا -H، آنها اولویت دارند.

-S n, --stretch n

نسبت ابعاد را تنظیم می‌کند. مقدار بزرگ‌تر از 1 به این معنی است که تصویر در جهت y کشیده می‌شود. مقدار بین 0 و 1 به این معنی است که تصویر در جهت y فشرده می‌شود.

-A angle, --rotate angle

زاویهٔ چرخش را (به درجه) تنظیم می‌کند. خروجی به این اندازه در خلاف جهت عقربه‌های ساعت چرخانده می‌شود. این گزینه برای جبران تصاویری که کاملاً عمودی اسکن نشده‌اند کاربردی است.

-M dim, --margin dim

هر چهار حاشیه را تنظیم می‌کند. تأثیر و مقدار پیش‌فرض این گزینه به backend بستگی دارد. برای backendهای با اندازهٔ متغیر، حاشیه‌ها صرفاً در اطراف تصویر خروجی اضافه می‌شوند (یا در صورت حاشیه‌های منفی، کسر می‌شوند). حاشیهٔ پیش‌فرض برای این backendها 0 است. برای backendهای با اندازهٔ ثابت، تنظیمات حاشیه می‌تواند برای کنترل جای‌گذاری تصویر روی صفحه استفاده شود. اگر فقط یکی از حاشیه‌های چپ و راست داده شود، تصویر در این فاصله از لبهٔ مربوطه در صفحه قرار می‌گیرد؛ و به همین ترتیب برای بالا و پایین. اگر حاشیه‌ها در طرف‌های مخالف داده شوند، تصویر به گونه‌ای مقیاس‌بندی می‌شود که میان این حاشیه‌ها قرار گیرد، مگر اینکه مقیاس‌بندی قبلاً به طور صریح توسط یک یا چند مورد از گزینه‌های -W، -H، -r یا -x مشخص شده باشد. به طور پیش‌فرض، backendهای با اندازهٔ ثابت از حاشیه‌ای غیرصفر استفاده می‌کنند که پهنای آن به اندازهٔ صفحه بستگی دارد.

-L dim, --leftmargin dim

حاشیهٔ چپ را تنظیم می‌کند. برای جزئیات به -M مراجعه کنید.

-R dim, --rightmargin dim

حاشیهٔ راست را تنظیم می‌کند. برای جزئیات به -M مراجعه کنید.

-T dim, --topmargin dim

حاشیهٔ بالا را تنظیم می‌کند. برای جزئیات به -M مراجعه کنید.

-B dim, --bottommargin dim

حاشیهٔ پایین را تنظیم می‌کند. برای جزئیات به -M مراجعه کنید.

--tight

فضای خالی اطراف تصویر را پیش از اعمال مقیاس‌بندی و حاشیه‌ها حذف می‌کند. اگر این گزینه داده شود، محاسبات عرض، ارتفاع و حاشیه‌ها بر اساس طرح برداری واقعی انجام می‌شود، نه بر اساس ابعاد خارجی pixmap ورودی که حالت پیش‌فرض است. به ویژه، گزینهٔ --tight می‌تواند برای حذف هرگونه حاشیهٔ موجود از تصویر ورودی استفاده شود. برای توضیحات دقیق‌تر، فایل placement.pdf را ببینید. این گزینه‌ها تنها توسط برخی پس‌اندهای مشخص پشتیبانی می‌شوند. پس‌اندهای DXF و GeoJSON از رنگ پشتیبانی نمی‌کنند.

-C #rrggbb, --color #rrggbb

تنظیم رنگ پیش‌زمینه تصویر خروجی. مقدار پیش‌فرض، سیاه است.

--fillcolor #rrggbb

تنظیم رنگ پرکردن تصویر خروجی، یعنی رنگ بخش‌های «سفیدی» که توسط بخش‌های «سیاه» محصور شده‌اند. مقدار پیش‌فرض، شفاف رها کردن این بخش‌ها است. این گزینه مستلزم --opaque است. لطفاً توجه داشته باشید که این گزینه رنگ پس‌زمینه را تنظیم می‌کند؛ برای تنظیم رنگ پیش‌زمینه، به جای آن از --color استفاده کنید.

--opaque

پر کردن بخش‌های سفید تصویر به‌صورت کدر (مات)، به جای شفاف گذاشتن آن‌ها. این گزینه تنها بر بخش‌های سفید درونی اعمال می‌شود، یعنی بخش‌هایی که درون یک طرح کلی سیاه محصور شده‌اند. مات بودن همواره برای پس‌اند XFig فعال است.

گزینه‌های SVG:

--group

برای خروجی SVG، تلاش برای گروه‌بندی مسیرهای مرتبط با یکدیگر. هر مسیر به همراه تمام مسیرهایی که درون آن قرار دارند در یک گروه قرار می‌گیرد، به طوری که می‌توان آن‌ها را به عنوان یک واحد در یک ویرایشگر SVG جابه‌جا کرد. این کار رنگ‌آمیزی اجزای جداگانه را اندکی دشوارتر می‌کند و به همین دلیل حالت پیش‌فرض نیست.

--flat

برای خروجی SVG، قرار دادن کل تصویر در یک مسیر واحد. این کار رنگ‌آمیزی اجزا به صورت جداگانه را غیرممکن می‌سازد و بنابراین پیش‌فرض نیست. اما فایل SVG حاصل را می‌توان بسیار آسان‌تر به برخی برنامه‌ها مانند Gimp وارد (import) کرد. در واقع، پس‌اند Gimppath گونه‌ای از پس‌اند SVG است که به همراه گزینه --flat و مقیاس‌بندی مبتنی بر پیکسل ارائه شده است. در صورت انتخاب گزینه --opaque، گزینه --flat هیچ تأثیری نخواهد داشت.

گزینه‌های PostScript/EPS/PDF:

-c, --cleartext

خروجی فشرده‌سازی نشود. این گزینه استفاده از فیلترهای فشرده‌سازی را در خروجی PostScript و PDF غیرفعال می‌کند. در پس‌اند PostScript، اگر گزینه‌های -c و -q با هم استفاده شوند، خروجی حاصل به آسانی توسط برنامه‌های دیگر یا حتی انسان قابل خواندن خواهد بود.

-2, --level2

استفاده از فشرده‌سازی سطح ۲ PostScript (پیش‌فرض). حجم فایل حاصل حدود ۴۰٪ کمتر از حالتی است که از گزینه -c استفاده شود.

-3, --level3

استفاده از فشرده‌سازی سطح ۳ PostScript، در صورت در دسترس بودن. این گزینه فایل‌هایی اندکی کوچک‌تر از حالت استفاده از -2 تولید می‌کند، اما ممکن است فایل‌های حاصل روی چاپگرهای قدیمی‌تر سطح ۲ PostScript چاپ نشوند. اگر پشتیبانی از فشرده‌سازی سطح ۳ PostScript در زمان کامپایل غیرفعال شده باشد، یک پیام هشدار چاپ شده و به جای آن از فشرده‌سازی سطح ۲ استفاده می‌شود.

-q, --longcoding

غیرفعال کردن کدگذاری عددی بهینه‌شده در خروجی PostScript. در حالت عادی، potrace با بهره‌گیری از افزونگی موجود در پارامترهای منحنی، از یک قالب عددی بسیار فشرده برای نمایش منحنی‌های Bezier در PostScript استفاده می‌کند. این گزینه این رفتار را غیرفعال کرده و خروجی طولانی‌تر اما خواناتری تولید می‌کند (به‌ویژه اگر از گزینه -c نیز استفاده شود).

گزینه‌های PGM:

-G n, --gamma n

تنظیم مقدار گاما برای لبه‌زدایی (anti-aliasing) (پیش‌فرض 2.2 است). بیشتر نمایشگرهای رایانه طیف‌های خاکستری را به صورت خطی بازنمایی نمی‌کنند، یعنی مقدار خاکستری 0.5 دقیقاً در نیمه راه بین سیاه و سفید نمایش داده نمی‌شود. پارامتر گاما این مورد را اصلاح کرده و بنابراین باعث ایجاد خروجی زیباتری می‌شود. مقدار پیش‌فرض 2.2 برای بیشتر نمایشگرهای عادی CRT مناسب است.

گزینه‌های پیش‌اند (Frontend options):

-k n, --blacklevel n

تنظیم سطح آستانه برای تبدیل تصاویر ورودی به بیت‌مپ. الگوریتم potrace انتظار یک تصویر بیت‌مپ را دارد، بنابراین تمام پیکسل‌های تصاویر ورودی پیش از آغاز پردازش به سیاه یا سفید تبدیل می‌شوند. پیکسل‌هایی که روشنایی آن‌ها کمتر از n باشد به سیاه، و تمام پیکسل‌های دیگر به سفید تبدیل می‌شوند. در اینجا n عددی بین 0 و 1 است. یک حالت به صورت ویژه مدیریت می‌شود: اگر ورودی در قالب رنگ نمایه‌دار (indexed color) دقیقاً با ۲ رنگ باشد، مقدار blacklevel نادیده گرفته شده و رنگ تیره‌تر از میان آن دو رنگ به سیاه نگاشت می‌شود.

نکته: روش استفاده شده توسط potrace برای تبدیل greymap به بیت‌مپ بسیار ابتدایی است؛ اگر از یک برنامه جداگانه، مانند mkbitmap(1) برای این منظور استفاده شود، نتایج بسیار بهتری به دست می‌آید. به‌ویژه، برنامه mkbitmap(1) که همراه با potrace توزیع می‌شود، امکان مقیاس‌بندی و درونیابی تصویر را پیش از آستانه‌گذاری فراهم می‌کند که منجر به حفظ به مراتب بهتر جزئیات می‌شود.

-i, --invert

وارونه کردن بیت‌مپ ورودی پیش از پردازش.

--progress

نمایش یک نوار پیشرفت برای هر نگاشت بیتی (bitmap) که پردازش می‌شود. این گزینه برای استفاده تعاملی سودمند است. رفتار پیش‌فرض عدم نمایش هرگونه اطلاعات پیشرفت است.

--tty mode

تنظیم حالت ترمینال برای رندر کردن نوار پیشرفت. مقادیر ممکن عبارتند از "vt100" که نیازمند یک ترمینال سازگار با vt100 است، و "dumb" که تنها از نویسه‌های ASCII استفاده می‌کند. مقدار پیش‌فرض وابسته به سیستم است.