PMCLIENT(1) General Commands Manual PMCLIENT(1)

pmclient, pmclient_fg - یک کلاینت ساده برای معیارهای کارایی

pmclient [-PVz?] [-a archive] [-A align] [-D debug] [-h host] [-n pmnsfile] [-O origin] [-s samples] [-S starttime] [-t interval] [-T endtime] [-Z timezone]

pmclient_fg ...

برنامه‌های pmclient و pmclient_fg کلاینت‌های ساده‌ای هستند که از رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار معیارهای کارایی (PMAPI) برای گزارش برخی از معیارهای سطح بالای کارایی سیستم استفاده می‌کنند.

ارزش واقعی این ابزارها به عنوان کلاینت‌های نمونه‌ای است که از رابط‌های PMAPI(3) استفاده می‌کنند؛ به همین منظور کد منبع آن‌ها در بستهٔ Performance Co-Pilot (PCP) گنجانده شده است (ببینید PCPIntro(1)) و معمولاً در مسیر /usr/share/pcp/demos/pmclient نصب می‌شود.

تفاوت برنامهٔ pmclient_fg با pmclient در این است که از افزونهٔ fetchgroup API برای PMAPI استفاده می‌کند؛ ببینید pmFetchGroup(3).

در حالت عادی، pmclient روی فضای نام توزیع‌شدهٔ معیارهای کارایی (PMNS) کار می‌کند؛ با این حال، اگر گزینهٔ -n مشخص شود، یک PMNS محلی جایگزین از فایل pmnsfile بارگذاری می‌شود.

مگر در مواردی که با گزینهٔ -h به یک میزبان دیگر هدایت شود، یا با گزینهٔ -a به یک بایگانی، pmclient برای دریافت اطلاعات مورد نیاز با دیمن جمع‌آوری معیارهای کارایی (PMCD) روی میزبان محلی ارتباط برقرار می‌کند. آرگومان گزینهٔ -a فهرستی از نام‌ها با جداکنندهٔ ویرگول است که هر کدام می‌تواند نام پایهٔ یک بایگانی یا نام دایرکتوری حاوی یک یا چند بایگانی باشد. گزینه‌های -a و -h مانعة‌الجمع هستند.

به‌طور پیش‌فرض، pmclient زمان روز را بر اساس منطقهٔ زمانی محلی روی سیستمی که pmclient در آن اجرا می‌شود گزارش می‌کند. گزینهٔ -Z منطقهٔ زمانی را به timezone در قالب متغیر محیطی TZ مطابق با آنچه در environ(7) شرح داده شده است، تغییر می‌دهد. گزینهٔ -z منطقهٔ زمانی را به منطقهٔ زمانی محلی در میزبانی که منبع معیارهای کارایی است (مشخص‌شده با گزینهٔ -h یا -a) تغییر می‌دهد.

خروجی pmclient به خروجی استاندارد هدایت می‌شود و موارد زیر را فهرست می‌کند:

+
مجموع استفاده از CPU، در محدودهٔ ۰ تا ۱.
+
اگر سیستم بیش از ۱ پردازنده داشته باشد، شماره ترتیبی شلوغ‌ترین پردازنده، در محدودهٔ ۰ تا ...
+
اگر سیستم بیش از ۱ پردازنده داشته باشد، میزان استفاده از پردازنده برای شلوغ‌ترین پردازنده.
+
حافظهٔ آزاد واقعی به مگابایت.
+
مجموع عملیات ورودی/خروجی دیسک فیزیکی در ثانیه (IOPS).
+
میانگین بار سیستم (load average) در ۱ دقیقهٔ گذشته و در ۱۵ دقیقهٔ گذشته.

گزینه‌های خط فرمان موجود عبارتند از:

مقادیر معیارهای کارایی از مجموعه فایل‌های بایگانی Performance Co-Pilot (PCP) که با آرگومان archive مشخص شده‌اند بازیابی می‌شوند؛ این آرگومان فهرستی از نام‌ها با جداکنندهٔ ویرگول است که هر کدام می‌تواند نام پایهٔ یک بایگانی یا نام دایرکتوری شامل یک یا چند بایگانی باشد.
نمونه‌گیری اولیه را وادار می‌کند تا بر مرز یک واحد زمانی طبیعی align تنظیم (تراز) شود. برای شرح کامل نحو align، به PCPIntro(1) مراجعه کنید.
دریافت معیارهای کارایی از pmcd(1) روی host، به جای localhost پیش‌فرض.
بارگذاری یک فضای نام جایگزین برای معیارهای کارایی (PMNS(5)) از فایل pmnsfile.
هنگام گزارش معیارهای بایگانی‌شده، گزارش‌دهی را از origin درون پنجرهٔ زمانی شروع می‌کند (ببینید -S و -T). برای شرح کامل نحو origin، به PCPIntro(1) مراجعه کنید.
رفتار پیش‌فرض برای بازپخش مجموعه‌ای از بایگانی‌ها، بازپخش با حداکثر سرعت است. گزینهٔ -P می‌تواند همراه با مجموعه‌ای از بایگانی‌ها استفاده شود تا درخواست شود که تأخیر زمان‌واقعی حاکم بین نمونه‌ها اعمال شود (ببینید -t) تا یک مکث ایجاد شود.
آرگومان samples تعداد نمونه‌هایی را که باید دریافت و گزارش شوند مشخص می‌کند. اگر samples برابر ۰ باشد یا -s مشخص نشود، pmclient به‌صورت پیوسته (در حالت زمان‌واقعی) یا تا انتهای مجموعهٔ بایگانی‌های PCP (در حالت بایگانی) نمونه‌گیری و گزارش خواهد کرد.
گزینهٔ -S می‌تواند همراه با مجموعه‌ای از بایگانی‌ها به کار رود تا درخواست شود نمایش از starttime نسبت به آغاز بایگانی(ها) شروع شود. برای شرح کامل نحو starttime، به PCPIntro(1) مراجعه کنید.
بازهٔ گزارش‌دهی interval را به مقداری غیر از مقدار پیش‌فرض ۵ ثانیه تنظیم می‌کند. آرگومان interval از نحو شرح داده شده در PCPIntro(1) پیروی می‌کند و در ساده‌ترین شکل می‌تواند یک عدد صحیح بدون علامت باشد (واحد ضمنی در این حالت ثانیه است).
هنگام گزارش معیارهای بایگانی‌شده، گزارش به رکوردهایی محدود خواهد شد که قبل از یا در endtime ثبت شده‌اند. برای شرح کامل نحو endtime، به PCPIntro(1) مراجعه کنید.
نمایش شمارهٔ نسخه و خروج.
استفاده از منطقهٔ زمانی محلی میزبانی که منبع معیارهای کارایی است، همان‌طور که با گزینهٔ -h یا -a مشخص شده است. حالت پیش‌فرض استفاده از منطقهٔ زمانی میزبان محلی است.
استفاده از timezone برای تاریخ و زمان. timezone در قالب متغیر محیطی TZ است، همان‌گونه که در environ(7) شرح داده شده است.
-?, --help
نمایش پیام راهنما و خروج.

$PCP_DEMOS_DIR/pmclient
کد منبع، مستندات، فایل‌های پیکربندی و Makefile هنگامی که بستهٔ توسعهٔ PCP نصب شده باشد

متغیرهای محیطی با پیشوند PCP_ برای پارامتریک‌سازی نام فایل‌ها و دایرکتوری‌های مورد استفاده توسط PCP به کار می‌روند. در هر نصب، فایل /etc/pcp.conf حاوی مقادیر محلی برای این متغیرها است. متغیر $PCP_CONF می‌تواند برای مشخص کردن یک فایل پیکربندی جایگزین استفاده شود، همان‌طور که در pcp.conf(5) شرح داده شده است.

برای متغیرهای محیطی اثرگذار بر ابزارهای PCP، به pmGetOptions(3) مراجعه کنید.

گزینهٔ -D یا --debug خروجی اطلاعات تشخیصی اضافی را روی stderr فعال می‌کند تا به عیب‌یابی مشکلات کمک کند، هرچند این اطلاعات گاهی مبهم است و در وهلهٔ اول برای راهنمایی توسعه‌دهندگان در نظر گرفته شده است تا کاربران نهایی. debug فهرستی از گزینه‌های اشکال‌زدایی با جداکنندهٔ ویرگول است؛ از pmdbg(1) همراه با گزینهٔ -l برای به دست آوردن فهرستی از گزینه‌های اشکال‌زدایی موجود و معانی آن‌ها استفاده کنید.

PCPIntro(1), pmcd(1), pmchart(1), pmdumptext(1), pmgenmap(1), pminfo(1), pmrep(1), pmstat(1), pmval(1), PMAPI(3), pmFetchGroup(3), pcp.conf(5), pcp.env(5) و PMNS(5).

PCP Performance Co-Pilot