PMCHART(1) General Commands Manual PMCHART(1)

pmchart - ابزار نمودار نواری برای Performance Co-Pilot

pmchart [-CLVWz?] [-a archive] [-A align] [--archive-folio folio] [-c configfile] [-D debug] [-f fontfamily] [-F fontsize] [-g geometry] [-h host] [-n pmnsfile] [-o outfile] [-O offset] [-p port] [-s samples] [-S starttime] [-t interval] [-T endtime] [-v visible] [-Z timezone] [-geometry geometry] [sources...]

ابزار pmchart یک ابزار گرافیکی است که مقادیر معیارهای کارایی ارائه‌شده از طریق امکانات Performance Co-Pilot (PCP) را رسم می‌کند. می‌توان چندین نمودار را به طور همزمان نمایش داد، چه به صورت تراز شده روی محور زمان یکپارچه (محور X)، و چه از طریق استفاده از چندین برگه رابط کاربری.

مقادیر معیارها را می‌توان از یک یا چند میزبان زنده (به طور همزمان) دریافت کرد. همچنین، می‌توان یک یا چند مجموعه از آرشیوهای PCP را به عنوان منبع داده‌های تاریخی به کار برد. برای بحث دقیق درباره قابلیت‌های چارچوب PCP که بسیاری از آن‌ها توسط pmchart استفاده می‌شوند، به PCPIntro(1) مراجعه کنید.

بسیاری از جنبه‌های رفتاری pmchart از طریق رابط کاربری قابل سفارشی‌سازی هستند. به ویژه، استفاده از «نماها» (به بخش تشریح نماها در ادامه این سند مراجعه کنید) اجازه می‌دهد مجموعه‌های از پیش تعریف‌شده معیارها و پارامترهای نمودار مانند رنگ‌ها، مقیاس‌بندی، عناوین، راهنماها و غیره را برای استفاده‌های بعدی، یا استفاده با میزبان‌ها و مجموعه‌های آرشیو مختلف ذخیره کرد. علاوه بر این، کادر محاوره‌ای تنظیمات (Preferences) امکان می‌دهد سفارشی‌سازی‌های سایر بخش‌های رابط کاربری pmchart ذخیره شده و بین اجراهای مختلف ابزار بازیابی شوند. این امر امکان پیکربندی رنگ پس‌زمینه پیش‌فرض، رنگ برجسته‌سازی، محتویات و موقعیت نوار ابزار و بسیاری از جنبه‌های دیگر را فراهم می‌سازد.

ابزار pmchart استفاده گسترده‌ای از ابزار کمکی pmtime(1) برای کنترل زمان به عمل می‌آورد؛ برای جزئیات بیشتر درباره نحوه عملکرد آن به صفحه راهنمای pmtime مراجعه کنید.

گزینه‌های موجود خط فرمان عبارتند از:

به صورت پیش‌فرض، مقادیر معیارهای کارایی از مجموعه آرشیوهای Performance Co-Pilot (PCP) مشخص‌شده با این گزینه بازیابی می‌شوند. آرگومان ورودی فهرستی از نام‌هاست که با کاما از هم جدا شده‌اند؛ هر یک می‌تواند نام پایه یک آرشیو یا نام پوشه‌ای حاوی یک یا چند آرشیو باشد. مجموعه آرشیوهای حاصل، منبع معیارهای کارایی خواهند بود. برگه اولیه ایجادشده یک برگه در حالت آرشیو خواهد بود. می‌توان چندین گزینه -a را مشخص کرد و فهرست حاصل از مجموعه‌های آرشیو برای دریافت مقادیر معیار استفاده می‌شود. در صورت استفاده از این گزینه، هر یک از sources ذکرشده در خط فرمان به عنوان مجموعه‌ای از آرشیوها فرض می‌شوند.
نمونه اولیه را مجبور می‌کند که روی مرز یک واحد زمانی طبیعی align تراز شود. برای توضیح کامل ساختار align، به PCPIntro(1) مراجعه کنید.
آرشیوهای منبع معیار را از فولیوی آرشیو PCP به نام folio می‌خواند.
فایل configfile یک نمای اولیه را برای بارگذاری با استفاده از منبع پیش‌فرض معیارها مشخص می‌کند. می‌توان چندین نمای -c را مشخص کرد و همه آن‌ها در برگه پیش‌فرض با منبع پیش‌فرض معیارها باز خواهند شد.
هنگامی که همراه با -c استفاده شود، نما(ها) تجزیه شده، هرگونه خطایی گزارش می‌شود و ابزار خارج می‌گردد. این گزینه در درجه اول برای اهداف آزمایشی در نظر گرفته شده است. اگر گزینه دوم -C ارائه شود، pmchart همچنین به pmcd(1) متصل می‌شود تا معناشناسی معیارها را بررسی کند.
خانواده قلم پیش‌فرض family را برای استفاده در چندین مؤلفه نمودار، مانند عنوان نمودار، راهنما و برچسب محور Y مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض "Sans Serif" است. این تنظیم روی بقیه رابط کاربری تأثیری ندارد؛ در آن بخش‌ها مقدار از محیطی که pmchart در آن اجرا می‌شود به ارث می‌رسد و بر اساس ظاهر و حس هر پلتفرم متفاوت است.
اندازه قلم پیش‌فرض point (بر حسب پوینت) را برای استفاده در چندین مؤلفه نمودار، مانند عنوان نمودار، راهنما و برچسب محور Y مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض وابسته به پلتفرم است، اما ۷، ۸ یا ۹ است. این تنظیم بر بقیه رابط کاربری تأثیری ندارد.
تصویری با ابعاد مشخص‌شده geometry (عرض و ارتفاع) تولید می‌کند. این گزینه تنها زمانی مفید است که همراه با گزینه -o برای تولید تصویر خروجی استفاده شود. آرگومان geometry به شکل "WxH" (مانند 240x120) است. هنگامی که از گزینه -o استفاده نمی‌شود، برای تعیین ابعاد پنجره نمایش، از -geometry geometry استفاده کنید که در آن geometry عرض، ارتفاع و موقعیت اختیاری پنجره را تعیین می‌کند.
به صورت پیش‌فرض، مقادیر جاری معیارهای کارایی از ماشین میزبان مشخص‌شده host بازیابی می‌شوند. می‌توان چندین گزینه -h ارائه داد و از فهرست میزبان‌ها برای دریافت مقادیر معیار استفاده می‌شود. در صورت استفاده از این گزینه، هر یک از sources ذکرشده در خط فرمان به عنوان میزبان فرض می‌شوند.
مسیر path به فایلی حاوی مجموعه‌ای از نام‌های میزبان که در آن‌ها pmcd(1) در حال اجراست را به جای استفاده از localhost پیش‌فرض مشخص می‌کند.
هنگام واکشی معیارها از یک بافت محلی (گزینه -L را ببینید)، گزینه -K می‌تواند برای کنترل PMDAهای DSO که باید در دسترس قرار گیرند استفاده شود. آرگومان spec از نگارش شرح‌داده‌شده در pmSpecLocalPMDA(3) پیروی می‌کند. می‌توان بیش از یک گزینه -K به کار برد.
از یک بافت محلی برای جمع‌آوری معیارها از PMDAهای DSO روی میزبان محلی بدون PMCD استفاده می‌کند. همچنین ببینید -K.
یک فضای نام معیارهای کارایی جایگزین (PMNS(5)) را از فایل pmnsfile بارگذاری می‌کند.
یک فایل تصویری به نام outfile تولید کرده و سپس خارج می‌شود. این گزینه بیشترین کاربرد را هنگام اجرا با مجموعه‌ای از آرشیوها و یک یا چند نما دارد. تصویر تولیدشده در قالبی خواهد بود که با پسوند فایل مشخص شده است (به طور خودکار از روی outfile تشخیص داده می‌شود). اگر هیچ پسوندی قابل تشخیص نباشد، قالب GIF استفاده می‌شود و فایل تولیدشده با این پسوند نام‌گذاری خواهد شد. قالب‌های تصویری پشتیبانی‌شده عبارتند از: bmp، jpeg، jpg، png، ppm، tif، tiff، xbm و xpm.
هنگام گزارش معیارهای آرشیوشده، گزارش‌گیری را از مبدأ origin در پنجره زمانی آغاز می‌کند (گزینه‌های -S و -T را ببینید). برای شرح کامل ساختار origin، به PCPIntro(1) مراجعه کنید.
شماره پورت port برای اتصال به یک فرآیند موجود کنترل زمان pmtime.
تعداد نمونه‌هایی ( samples) را مشخص می‌کند که قبل از دور ریختن داده‌های قدیمی نگهداری می‌شوند (و با مقادیر جدید در موقعیت زمانی جاری جایگزین می‌شوند). این مقدار را می‌توان بعداً از طریق کادر محاوره‌ای ویرایش برگه (Edit Tab) تغییر داد.
هنگام گزارش معیارهای آرشیوشده، گزارش به رکوردهایی محدود می‌شود که در یا بعد از starttime ثبت شده‌اند. برای شرح کامل ساختار starttime، به PCPIntro(1) مراجعه کنید.
بازه به‌روزرسانی اولیه interval را روی مقداری غیر از مقدار پیش‌فرض ۱ ثانیه تنظیم می‌کند. آرگومان interval از ساختار تشریح‌شده در PCPIntro(1) پیروی می‌کند و در ساده‌ترین حالت می‌تواند یک عدد صحیح بدون علامت باشد (واحد ضمنی در این حالت ثانیه است).
هنگام گزارش معیارهای آرشیوشده، گزارش به رکوردهایی محدود می‌شود که قبل یا در endtime ثبت شده‌اند. برای شرح کامل ساختار endtime، به PCPIntro(1) مراجعه کنید.
تعداد نمونه‌های مرئی اولیه ( samples) که در تمام نمودارهای برگه پیش‌فرض نمایش داده خواهند شد را تعیین می‌کند. این مقدار باید کمتر یا مساوی تعداد کل نمونه‌های نگهداری‌شده (مقدار گزینه -s) باشد.
شماره نسخه pmchart را نمایش می‌دهد و خارج می‌شود.
تصاویر را با پس‌زمینه کدر (سفید) صادر می‌کند.
منطقه زمانی گزارش‌گیری را به منطقه زمانی محلی میزبانی تغییر می‌دهد که منبع معیارهای کارایی است، همان‌طور که از طریق گزینه‌های -h یا -a مشخص شده است.
به صورت پیش‌فرض، pmtime زمان روز را بر اساس منطقه زمانی محلی سیستمی که pmchart روی آن اجرا می‌شود گزارش می‌دهد. گزینه -Z منطقه زمانی را به timezone در قالب متغیر محیطی TZ همان‌طور که در environ(7) شرح داده شده تغییر می‌دهد.
-?, --help
پیام راهنمای استفاده را نمایش می‌دهد و خارج می‌شود.

فایل پیکربندی اصلی pmchart همان «نما» (view) است که امکان می‌دهد فراداده‌های مرتبط با یک یا چند نمودار در سیستم فایل ذخیره شوند. این فراداده تمام جنبه‌های نمودارها را توصیف می‌کند، از جمله اینکه کدام معیارها و نمونه‌های PCP باید استفاده شوند، کدام میزبان‌ها، چه رنگ‌هایی، عناوین نمودار، استفاده از راهنمای نمودار و موارد بسیار دیگر.

از یک دیدگاه مفهومی، دو دسته نما وجود دارد. این نماها از یک قالب فایل پیکربندی یکسان استفاده می‌کنند - برای شرح کامل این قالب به بخش‌های بعدی مراجعه کنید. تفاوت آن‌ها در محل نصب و نحوه مدیریت آن‌ها نهفته است.

دسته اول، نمای «سیستمی» (system)، هر نمایی است که به عنوان بخشی از بسته pmchart نصب شده باشد. این نماها در مسیر $PCP_VAR_DIR/config/pmchart ذخیره می‌شوند. هنگامی که کادر محاوره‌ای File→Open View نمایش داده می‌شود، این نماها هستند که در ابتدا فهرست می‌گردند. نماهای سیستمی توسط یک کاربر عادی قابل تغییر نیستند، و حتی نباید توسط کاربری با دسترسی‌های کافی نیز تغییر داده شوند، زیرا در طول ارتقای بسته بازنویسی خواهند شد.

دسته دوم نماها، نمای «کاربر» (user) است. این نماها به صورت بلادرنگ با استفاده از کادر محاوره‌ای File→Save View ایجاد می‌شوند. این مکانیزمی برای کاربران منفرد است تا نماهای پرکاربرد خود را ذخیره کنند. دسترسی به این نماها همانند نماهای سیستمی از طریق کادر محاوره‌ای File→Open View انجام می‌شود. پس از باز شدن کادر محاوره‌ای، فهرست نماها را می‌توان با کلیک روی دو دکمه ضامن در گوشه بالا سمت راست بین نماهای کاربر و سیستمی جابه‌جا کرد. نماهای کاربر در مسیر $HOME/.pcp/pmchart ذخیره می‌شوند.

ابزار pmchart مفهوم رایج برگه (Tab) در رابط کاربری را ارائه می‌دهد که بیش از همه در مرورگرهای وب امروزی متداول است. برگه‌ها به pmchart اجازه می‌دهند نمودارهای بسیار بیشتری را نسبت به فضای واقعی موجود در صفحه نمایش به‌روزرسانی کند؛ این کار با ارائه یک مکانیزم رابط کاربری برای روی هم چیدن (و جابه‌جایی میان) مجموعه‌های عمودی مختلف نمودارها میسر می‌شود. جابه‌جایی بین برگه‌ها با کلیک روی برچسب‌های برگه انجام می‌شود که در بالای صفحه نمایش و زیر نوارهای منو و ابزار قرار دارند.

هر برگه یک حالت عملیاتی دارد (چه زنده یا آرشیو - pmchart می‌تواند از هر دو حالت به طور همزمان پشتیبانی کند)، تعداد کل نمونه‌ها و نقاط در حال حاضر مرئی، و برچسبی برای توصیف برگه که در بالای پنجره pmchart نمایش داده می‌شود. برگه‌های جدید را می‌توان با استفاده از کادر محاوره‌ای File→Add Tab ایجاد کرد.

به منظور صرفه‌جویی در فضای عمودی صفحه نمایش، توجه داشته باشید که عنصر رابط کاربری برای جابه‌جایی بین برگه‌های مختلف (و برچسب آن) تنها زمانی نمایش داده می‌شود که بیش از یک برگه وجود داشته باشد. یک برگه را می‌توان با استفاده از منوی File→Close Tab بست، که برگه جاری و تمام نمودارهای موجود در آن را حذف می‌کند.

یک نسخه ایستا از سری عمودی نمودارهای در حال نمایش را می‌توان به دو روش ثبت کرد.

هنگامی که دستگاه نمایش مورد نظر صفحه نمایش باشد، باید از گزینه منوی File→Export استفاده شود. این کار اجازه می‌دهد نمودارها در قالب‌های تصویری گوناگونی از جمله PNG، JPEG، GIF و BMP صادر شوند. اندازه تصویر را می‌توان در هر بُعدی بزرگ یا کوچک کرد.

از طرف دیگر، هنگامی که دستگاه نمایش مورد نظر کاغذ باشد، می‌توان از گزینه منوی File→Print استفاده کرد. این گزینه از مجموعه معمول گزینه‌های چاپ (انتخاب چاپگر، سیاه‌وسفید/رنگی، افقی/عمودی، مقیاس‌بندی برای اندازه‌های مختلف کاغذ و غیره) پشتیبانی می‌کند، و علاوه بر این امکان چاپ در قالب‌های واسط چاپگر مانند PostScript و Portable Document Format (PDF) را فراهم می‌سازد.

امکان ضبط مجموعه‌ای از نمودارهای نمایش داده‌شده وجود دارد تا بعداً از طریق pmchart یا هر یک از ابزارهای دیگر Performance Co-Pilot بازپخش شوند. قابلیت Record→Start به سادگی از طریق رابط کاربری پیکربندی می‌شود و امکان تنظیم دقیق فرآیند ضبط را فراهم می‌کند (از جمله بسامدهای ضبط متفاوت با بازه به‌روزرسانی pmchart، مسیرهای فایل جایگزین و غیره).

ابزار pmchart ضبط‌هایی تولید می‌کند که با سازوکار بازپخش pmafm(1) در PCP سازگار است، تا بعداً از طریق نمونه جدیدی از pmchart پخش شوند. علاوه بر این، هنگام ضبط از طریق pmchart می‌توان ضبط را بلافاصله نیز بازپخش کرد، زیرا در پایان ضبط (از طریق گزینه منوی Record→Stop)، یک برگه در حالت آرشیو با نمای ثبت‌شده ایجاد خواهد شد.

به محض اینکه ضبط در یک برگه زنده فعال شود، دکمه وضعیت کنترل زمان در گوشه پایین سمت چپ پنجره pmchart با یک نقطه قرمز متمایز نمایش داده می‌شود. در هر زمان طی یک نشست ضبط pmchart، میزان فضای مصرف‌شده در سیستم فایل توسط آن ضبط را می‌توان با استفاده از گزینه منوی Record→Query مشاهده کرد.

در نهایت، گزینه منوی Record→Detach مکانیزمی فراهم می‌کند که از طریق آن فرآیند ضبط می‌تواند کاملاً از فرآیند در حال اجرای pmchart جدا شده و پس از خروج pmchart نیز ادامه یابد. کادر محاوره‌ای نمایش‌دهنده اندازه جاری و نرخ رشد تخمینی برای ضبط نمایش داده می‌شود. از سوی دیگر، اگر pmchart در حین انجام ضبط متوقف شود، فرآیند ضبط از کاربر می‌خواهد توقف فوری ضبط یا ادامه مستقل آن را انتخاب کند.

تمامی خدمات حالت ضبط موجود در pmchart با کمک خدمات پایه‌ای ثبت وقایع (لاگین) Performance Co-Pilot پیاده‌سازی شده‌اند - برای شرح گسترده قابلیت‌های این ابزارها به pmlogger(1) و pmafm(1) مراجعه کنید.

ابزار pmchart پیکربندی‌های از پیش تعریف‌شده نمودار (یا «نماها») را از فایل‌های خارجی بارگذاری می‌کند که از قوانین زیر پیروی می‌کنند. در توضیحات زیر، کلمات کلیدی (که به صورت بولد نشان داده شده‌اند) می‌توانند با حروف بزرگ، کوچک یا ترکیبی ظاهر شوند، مواردی که به صورت [stuff] نشان داده شده‌اند اختیاری هستند و موارد ارائه‌شده توسط کاربر به شکل <other stuff> نمایش داده می‌شوند. علامت خط عمودی (|) در جایی استفاده می‌شود که عناصر نحوی جایگزین یکدیگر باشند. از گیومه (") می‌توان برای محصور کردن عناصر واژگانی که ممکن است دارای فاصله خالی باشند، مانند عناوین، برچسب‌ها و نام‌های نمونه استفاده کرد.

1.
سطر اول نوع فایل پیکربندی را مشخص می‌کند و باید به صورت زیر باشد:
#kmchart
اگرچه pmchart سازگاری عقروعلی با قالب‌های قدیمی‌تر نمای pmchart را با سطر اولیه زیر نیز فراهم می‌کند:
#pmchart
2.
پس از سطر اول، سطرهایی که اولین نویسه غیرفاصله آن‌ها "#" باشد به عنوان کامنت در نظر گرفته شده و نادیده گرفته می‌شوند. همچنین سطرهای خالی نادیده گرفته می‌شوند.
3.
سطر بعدی باید به این صورت باشد:
version <n> <host-clause>
که در آن <n> به نوع فایل پیکربندی بستگی دارد و برای pmchart برابر 1 است، در غیر این صورت برای pmchart برابر 1.1، 1.2 یا 2.0 خواهد بود.
بخش <host-clause> برای فایل‌های پیکربندی pmchart اختیاری (و نادیده‌گرفته‌شده) است، اما برای فایل‌های پیکربندی pmchart الزامی بوده و به شکل زیر است:
host literal

یا
host dynamic

4.
یک پیکربندی شامل یک یا چند نمودار است که به شرح زیر تعریف می‌شوند:
chart [title <title>] style <style> <options>
در صورت تعیین، عنوان در مرکز و بالای ناحیه نمودار ظاهر می‌شود. مقدار <title> معمولاً در گیومه (") قرار می‌گیرد و اگر شامل توالی "%h" باشد، با شکل کوتاه نام میزبان برای منبع پیش‌فرض معیارها در زمان بارگذاری این نمودار جایگزین می‌شود. همچنین، "%H" را می‌توان برای درج نام کامل میزبان استفاده کرد. اگر نام میزبان یک نشانی inet یا IPv6 باشد، هیچ تلاشی برای کوتاه‌سازی انجام نخواهد شد؛ در هر دو حالت جایگزینی، همان‌طور که هست استفاده می‌شود. پس از بارگذاری نما، قابلیت مشاهده و تنظیم عنوان را می‌توان با استفاده از کادر متنی Chart Title در کادر محاوره‌ای Edit→Chart تغییر داد.

شناسه <style> سبک رسم اولیه نمودار را کنترل می‌کند و باید یکی از کلمات کلیدی plot (نمودار خطی)، bar، stacking (میله‌ای انباشته)، area یا utilization باشد. پس از بارگذاری نما، سبک رسم را می‌توان با استفاده از فهرست کشویی Style در Edit→Chart تغییر داد.

گزینه‌های <options> صفر یا چند مورد از عناصر اختیاری زیر هستند:

[scale [from] <ymin> [to] <ymax>] [legend <onoff>]

اگر scale مشخص شده باشد، مقیاس عمودی برای تمام رسم‌های نمودار روی محدوده y تعریف‌شده توسط <ymin> و <ymax> تنظیم می‌شود. در غیر این صورت، محور عمودی بر اساس مقادیری که در حال حاضر رسم می‌شوند به صورت خودکار مقیاس‌بندی خواهد شد.

مقدار <onoff> یکی از کلمات کلیدی on یا off است و عبارت legend وجود یا عدم وجود راهنمای نمودار در زیر ناحیه نمودار را کنترل می‌کند. حالت پیش‌فرض، نمایش راهنما است. پس از بارگذاری نما، قابلیت مشاهده راهنما را می‌توان با استفاده از دکمه Show Legend در کادر محاوره‌ای Edit→Chart تغییر داد.

5.
ابزار pmchart از یک عبارت global برای مشخص کردن ابعاد پنجره سطح بالا (با استفاده از کلمات کلیدی width و height)، تعداد نقاط مرئی (کلمه کلیدی points) و موقعیت‌های شروع محورهای X و Y روی صفحه نمایش (کلمات کلیدی xpos و ypos) پشتیبانی می‌کند. هر یک از این ویژگی‌های global یک مقدار عدد صحیح را به عنوان تنها تعیین‌کننده می‌پذیرد.
6.
هر chart دارای یک یا چند رسم مرتبط با خود است که توسط یکی از مشخصات زیر تعریف می‌شوند:
plot
    [legend <title>] [color <colorspec>] [host <hostspec>]
    metric <metricname>
    [ instance <inst> | matching <pat> | not-matching <pat> ]

کلمه کلیدی plot می‌تواند با کلمه کلیدی optional-plot جایگزین شود، که در این صورت اگر منبع داده‌های کارایی شامل معیار کارایی یا نمونه مشخص‌شده نباشد، این رسم بدون خطا و در سکوت از نمودار حذف می‌شود.

در صورت تعیین، عنوان در راهنمای نمودار ظاهر خواهد شد. مقدار <title> معمولاً در گیومه (") قرار می‌گیرد و می‌تواند شامل یک یا چند نویسه عام (wildcard) باشد که با استفاده از نام معیار، نام نمونه و نام میزبان برای آن رسم بسط می‌یابند. نویسه‌های عام عبارتند از: "%i" (نام کوتاه و یکتای نمونه، تا اولین فاصله خالی)، "%I" (نام کامل نمونه)، "%h" (نام کوتاه میزبان، تا اولین نقطه)، %H (نام کامل میزبان)، "%m" (نام معیار کوتاه‌شده به دو مؤلفه نهایی PMNS) و "%M" (نام کامل معیار).

برای فایل‌های پیکربندی قدیمی‌تر pmchart، کلمه کلیدی title باید به جای legend استفاده شود. امروزه pmchart از هر دو کلمه کلیدی پشتیبانی می‌کند.

عبارت color برای فایل‌های پیکربندی جدیدتر pmchart اختیاری است، اما در قالب فایل پیکربندی اولیه pmchart اجباری بود. شناسه <colorspec> می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

#-cycle
rgbi:rr:gg:bb
#rgb
#rrggbb
#rrrgggbbb
#rrrrggggbbbb
<Xcolor>

که در آن هر یک از r، g و b ارقام هگزادسیمال (0-9 و A-F) هستند که به ترتیب مؤلفه‌های رنگ قرمز، سبز و آبی را نشان می‌دهند. مقدار <Xcolor> یکی از نام‌های رنگ از پایگاه‌داده رنگ X است، مانند red یا steelblue؛ همچنین خروجی showrgb(1) را ببینید.

رنگ #-cycle مشخص می‌کند که pmchart باید از رنگ بعدی در یک پالت رنگی استفاده کند که به صورت چرخشی برای هر نمودار به کار می‌برد. اگر عبارت color حذف شود، این حالت پیش‌فرض است.

مقدار <hostspec> در عبارت host می‌تواند یک نام میزبان، یک نشانی IP یا یک ستاره (*) باشد؛ ستاره به معنای منبع پیش‌فرض معیارهای کارایی استفاده می‌شود. برای فایل‌های پیکربندی قدیمی‌تر pmchart، عبارت host باید وجود داشته باشد؛ برای فایل‌های پیکربندی جدید pmchart اختیاری است و در صورت عدم وجود، از منبع پیش‌فرض معیارهای کارایی استفاده خواهد شد.

مشخصات اختیاری نمونه:

(a)
حذف می‌شود که در این صورت یک رسم برای هر نمونه از معیار <metricname> ایجاد خواهد شد
(b)
با instance شروع می‌شود، که در این صورت تنها نمونه با نام <inst> رسم خواهد شد
(c)
با matching شروع می‌شود، که در این صورت تمام نمونه‌هایی که نام آن‌ها با الگوی <pat> مطابقت دارد رسم خواهند شد؛ این الگو از نمادگذاری عبارات باقاعده گسترده به سبک egrep(1) استفاده می‌کند (به عنوان مثال به نمای PMCD مراجعه کنید)
(d)
با not-matching شروع می‌شود، که در این صورت تمام نمونه‌هایی که نام آن‌ها با الگوی <pat> مطابقت ندارد رسم خواهند شد؛ این الگو از نمادگذاری عبارات باقاعده گسترده به سبک egrep(1) استفاده می‌کند (به عنوان مثال به نمای Netbytes مراجعه کنید)

ابزار pmchart از یک نمادگذاری نحوی نامعمول استفاده می‌کند که در آن <inst> و <pat> از اولین نویسه غیرفاصله تا انتهای سطر ورودی امتداد می‌یابند. برای فایل‌های پیکربندی pmchart این عناصر با فاصله خالی از هم جدا می‌شوند، یا در گیومه (") محصور می‌گردند.

7.
دستورالعمل اختیاری tab می‌تواند برای ایجاد نماهایی با چندین نمودار که در چندین برگه گسترده شده‌اند استفاده شود. ساختار آن به صورت زیر است:
tab <label> [host <host>] [points <points> [samples <samples>]]

تمام مشخصات نمودار پس از این کلمه کلیدی، تا انتهای فایل پیکربندی یا تا زمانی که کلمه کلیدی tab دیگری یافت شود، روی برگه جدید ایجاد خواهند شد.

متغیرهای محیطی با پیشوند PCP_ برای پارامتریک کردن نام فایل‌ها و پوشه‌های مورداستفاده PCP به کار می‌روند. در هر نصب، فایل /etc/pcp.conf حاوی مقادیر محلی این متغیرها است. متغیر $PCP_CONF می‌تواند برای مشخص کردن فایل پیکربندی جایگزین استفاده شود، همان‌طور که در pcp.conf(5) شرح داده شده است.

نکته قابل توجه این است که تنظیم $PCP_XCONFIRM_PROG به صراحت و بدون قید و شرط توسط pmchart بازنویسی می‌شود. این متغیر روی ابزار pmconfirm(1) تنظیم می‌شود، تا برخی از کادرهای محاوره‌ای بازشو (به‌ویژه در بخش ضبط) ظاهر و حس یکسانی با سایر بخش‌های برنامه pmchart داشته باشند.

گزینه -D یا --debug خروجی عیب‌یابی‌های اضافی را روی stderr فعال می‌کند تا به تفکیک و دسته‌بندی مشکلات کمک کند، اگرچه اطلاعات گاهی رمزی بوده و در درجه اول برای راهنمایی توسعه‌دهندگان است تا کاربران نهایی. شناسه debug فهرستی از گزینه‌های اشکال‌زدایی است که با کاما از هم جدا شده‌اند؛ از pmdbg(1) با گزینه -l استفاده کنید تا فهرستی از گزینه‌های اشکال‌زدایی موجود و معانی آن‌ها را به دست آورید.

گزینه‌های اشکال‌زدایی ویژه pmchart عبارتند از:

Option توضیحات
appl2 تجزیه و بارگذاری نما
appl3 اسکنر واژگانی از تجزیه نما

PCPIntro(1), pmafm(1), pmconfirm(1), pmdumptext(1), pminfo(1), pmrep(1), pmtime(1), pmval(1), pcp.conf(5) و PMNS(5).

Performance Co-Pilot