نام (NAME)

nvidia-settings - پیکربندی درایور گرافیک NVIDIA

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

nvidia-settings [options]
nvidia-settings [options] --no-config
nvidia-settings [options] --load-config-only
nvidia-settings [options] {--query=attr | --assign=attr=value} ...
nvidia-settings [options] --glxinfo

گزینه‌ها: [-vh] [--config=configfile] [-c ctrl-display]
[--verbose={none | errors | deprecations | warnings | all}]
[--describe={all | list | attribute_name}]

attr دارای ساختار زیر است: DISPLAY/attribute_name[display_devices]

توضیحات (DESCRIPTION)

ابزار nvidia-settings ابزاری برای پیکربندی درایور گرافیک NVIDIA است. این ابزار از طریق ارتباط با درایور X مربوط به NVIDIA، و بر حسب نیاز با استعلام و به‌روزرسانی وضعیت‌ها عمل می‌کند. این ارتباط از طریق افزونه‌های X شامل NV-CONTROL، GLX، XVideo و RandR انجام می‌شود.

مقدارهایی مانند روشنایی و گاما، ویژگی‌های XVideo، دما و تنظیمات OpenGL را می‌توان از طریق nvidia-settings استعلام و پیکربندی کرد.

هنگامی که nvidia-settings شروع به کار می‌کند، تنظیمات فعلی را از فایل پیکربندی خود خوانده و آن تنظیمات را به کارساز X ارسال می‌کند. سپس، یک رابط کاربری گرافیکی (GUI) را برای پیکربندی تنظیمات فعلی نمایش می‌دهد. هنگامی که nvidia-settings خارج می‌شود، تنظیمات فعلی را از کارساز X استعلام کرده و آن‌ها را در فایل پیکربندی ذخیره می‌کند.

گزینه‌ها (OPTIONS)

-v, --version

چاپ نسخهٔ nvidia-settings و خروج.

-h, --help

چاپ اطلاعات نحوهٔ استفاده و خروج.

--config=CONFIG

استفاده از فایل پیکربندی CONFIG به جای مقدار پیش‌فرض ~/.nvidia-settings-rc

-c CTRL-DISPLAY, --ctrl-display=CTRL-DISPLAY

کنترل نمایشگر (display) مشخص‌شده در X. اگر این گزینه داده نشود، nvidia-settings نمایشگر تعیین‌شده توسط '--display' را کنترل خواهد کرد؛ اگر آن هم مشخص نشده باشد، متغیر محیطی $DISPLAY استفاده می‌شود.

-l, --load-config-only

بارگذاری فایل پیکربندی، ارسال مقادیر تعیین‌شده در آن به کارساز X و سپس خروج. این حالت عملکرد، برای مثال، جهت قرار دادن در فایل xinitrc شما مفید است.

-n, --no-config

عدم بارگذاری فایل پیکربندی. این حالت عملکرد زمانی مفید است که nvidia-settings به دلیل وجود مشکل در اعمال تنظیمات فایل پیکربندی، در راه‌اندازی دچار مشکل می‌شود.

-r, --rewrite-config-file

نوشتن پیکربندی کارساز X در فایل پیکربندی و خروج، بدون راه‌اندازی رابط کاربری گرافیکی. بخش «مثال‌ها» را ببینید.

-V VERBOSE, --verbose=VERBOSE

میزان اطلاعات چاپ‌شده را کنترل می‌کند. مقادیر معتبر عبارتند از: 'none' (پیام‌های وضعیت چاپ نشوند)، 'errors' (چاپ پیام‌های خطا)، 'deprecations' (چاپ پیام‌های خطا و منسوخ‌شدگی)، 'warnings' (چاپ پیام‌های خطا، منسوخ‌شدگی و هشدار) و 'all' (چاپ پیام‌های خطا، منسوخ‌شدگی، هشدار و سایر پیام‌های اطلاع‌رسانی). به‌طور پیش‌فرض، 'deprecations' تنظیم شده است.

-a ASSIGN, --assign=ASSIGN

آرگومان ASSIGN برای گزینهٔ خط فرمان '--assign' دارای این ساختار است:

{DISPLAY}/{attribute name}[{display devices}]={value}

این آرگومان، ویژگی {attribute name} را روی نمایشگر X با نام {DISPLAY} به مقدار {value} اختصاص می‌دهد. {DISPLAY} از نحو معمول {host}:{display}.{screen} متغیر محیطی DISPLAY پیروی کرده و اختیاری است؛ در صورتی که مشخص نشود، طبق همان قاعدهٔ گزینهٔ --ctrl-display به‌طور ضمنی در نظر گرفته می‌شود. اگر صفحهٔ X مشخص نشده باشد، انتساب به تمام صفحه‌های X اعمال می‌شود. توجه داشته باشید که علامت '/' تنها زمانی نیاز است که {DISPLAY} وجود داشته باشد.

علاوه بر این، {DISPLAY} می‌تواند شامل یک مشخصهٔ هدف باشد تا انتساب به چیزی غیر از یک صفحهٔ X هدایت شود. مشخصهٔ هدف درون قلاب‌ها قرار می‌گیرد و شامل نام نوع هدف، یک دونقطه و شناسهٔ هدف است. نام نوع هدف می‌تواند یکی از موارد screen , gpu , framelock , fan , thermalsensor , svp , یا dpy ; باشد؛ شناسهٔ هدف نیز نمایانگر اندیس مربوط به فهرست هدف‌ها (برای آن نوع هدف) است. مشخصهٔ هدف می‌تواند در {DISPLAY} در هر جایی که صفحهٔ X قابل استفاده است، با پیروی از نحو {host}:{display}[{target_type}:{target_id}] به کار رود. برای کسب اطلاعات دربارهٔ این‌که کدام انواع هدف را می‌توان با چه ویژگی‌هایی به کار برد، خروجی دستور زیر را مشاهده کنید:

nvidia-settings -q all

برای دیدن فهرست هدف‌ها برای هر نوع هدف، خروجی دستور زیر را مشاهده کنید:

nvidia-settings -q screens -q gpus -q framelocks -q fans -q thermalsensors -q svps -q dpys

بخش [{display devices}] نیز اختیاری است؛ اگر مشخص نشود، ویژگی به تمام دستگاه‌های نمایشگر اختصاص داده می‌شود.

چند مثال:

-a FSAA=5
-a localhost:0.0/DigitalVibrance[CRT-0]=0
--assign="SyncToVBlank=1"
-a [gpu:0]/DigitalVibrance[DFP-1]=63

-q QUERY, --query=QUERY

آرگومان QUERY برای گزینهٔ خط فرمان '--query' دارای این ساختار است:

{DISPLAY}/{attribute name}[{display devices}]

این گزینه مقدار فعلی ویژگی {attribute name} را روی نمایشگر X با نام {DISPLAY} استعلام می‌کند. نحو آن مانند گزینهٔ '--assign' است، بدون '= {value}' '-q screens', '-q gpus', '-q framelocks', '-q fans' ، '-q thermalsensors' ،'-q svps' یا '-q dpys' را تعیین کنید. جهت استعلام تمامی ویژگی‌ها، '-q all' را مشخص نمایید.

-t, --terse

هنگام استعلام مقادیر ویژگی‌ها با گزینهٔ خط فرمان '--query'، تنها مقدار فعلی چاپ شود، نه توضیحات مفصل‌تر دربارهٔ ویژگی، مقادیر معتبر آن و مقدار فعلی‌اش.

-d, --display-device-string

هنگام چاپ مقادیر ویژگی در پاسخ به گزینهٔ '--query'، اگر مقدار ویژگی یک ماسک دستگاه نمایشگر باشد، مقدار به جای یک ماسک بیتی هگزادسیمال (مانند 0x00010001)، به صورت فهرستی از دستگاه‌های نمایشگر (مانند "CRT-0, DFP-0") چاپ شود.

-g, --glxinfo

چاپ اطلاعات GLX برای نمایشگر X و خروج.

-E, --eglinfo

چاپ اطلاعات EGL برای نمایشگر X و خروج.

-k, --vulkaninfo

چاپ اطلاعات Vulkan برای نمایشگر X و خروج.

-e DESCRIBE, --describe=DESCRIBE

اطلاعاتی دربارهٔ یک ویژگی خاص چاپ می‌کند. برای فهرست کردن توضیحات تمام ویژگی‌ها مقدار 'all' را تعیین کنید. برای فهرست کردن نام‌های ویژگی‌ها بدون توضیحات، 'list' را مشخص نمایید.

-p PAGE, --page=PAGE

آرگومان PAGE برای گزینهٔ خط فرمان '--page' صفحهٔ خاصی را در رابط کاربری nvidia-settings انتخاب می‌کند تا به محض شروع nvidia-settings نمایش داده شود. مقادیر معتبر، نام‌های صفحات در نمای درختیِ سمت چپِ رابط کاربری nvidia-settings هستند؛ برای مثال:

--page="X Screen 0";

از آنجا که برخی نام‌های صفحات یکتا نیستند (برای نمونه، یک صفحهٔ "PowerMizer" در زیر هر GPU وجود دارد)، می‌توان به‌صورت اختیاری نام صفحهٔ والد X Screen یا GPU را پیش از نام صفحه، همراه با یک ویرگول اضافه کرد؛ برای مثال:

--page="GPU 0 - (Quadro 6000), PowerMizer"

نخستین صفحه‌ای که نام آن با آرگومان PAGE مطابقت داشته باشد استفاده خواهد شد. به‌طور پیش‌فرض، صفحهٔ "System Information" نمایش داده می‌شود.

-L, --list-targets-only

هنگام انجام استعلام ویژگی (از طریق گزینهٔ خط فرمان '--query') یا انتساب یک ویژگی (از طریق گزینهٔ خط فرمان '--assign' یا هنگام بارگذاری فایل ~/.nvidia-settings-rc)، nvidia-settings یک یا چند هدف را که ویژگی باید روی آن‌ها استعلام/انتساب شود شناسایی می‌کند.

گزینهٔ '--list-targets-only' باعث می‌شود nvidia-settings اهدافی را که عملیات استعلام/انتساب قرار بود روی آن‌ها انجام شود فهرست کرده و بدون انجام واقعی عملیات(ها)، خارج شود.

-w, --write-config, --no-write-config

ذخیرهٔ فایل پیکربندی هنگام خروج (به‌طور پیش‌فرض فعال است)..TP -i, --use-gtk2 در صورتی که به رابط کاربری نیاز باشد، nvidia-settings را وادار می‌کند تا برای رابط کاربری گرافیکی از کتابخانه GTK+ 2 استفاده کند. این گزینه تنها در سیستم‌هایی در دسترس است که nvidia-settings در آن‌ها از هر دو رابط کاربری GTK+ 2 و GTK+ 3 پشتیبانی می‌کند.

-I GTK-LIBRARY, --gtk-library=GTK-LIBRARY

کتابخانه رابط کاربری گرافیکی مورد نظر را در صورتی که به رابط کاربری nvidia-settings نیاز باشد، مشخص می‌کند. این مقدار می‌تواند مسیر دقیق کتابخانه یا دایرکتوری حاوی کتابخانه‌ای با نام مناسب باشد. اگر این مقدار مسیر دقیق کتابخانه باشد، گزینه 'use-gtk2' نادیده گرفته می‌شود.

راهنمای کاربر (USER GUIDE)

1. طرح‌بندی رابط کاربری گرافیکی nvidia-settings
2. نحوه تعامل OpenGL با nvidia-settings
3. بارگذاری خودکار تنظیمات
4. رابط خط فرمان
5. نام‌های نمایشگر X در فایل پیکربندی
6. اتصال به سرورهای X از راه دور
7. مجوزها
8. کارهای آینده (TODO)

1. طرح‌بندی رابط کاربری گرافیکی nvidia-settings

رابط کاربری گرافیکی (GUI) nvidia-settings به همراه فهرستی از دسته‌بندی‌های گوناگون در سمت چپ سازمان‌دهی شده است. در هر لحظه تنها یک مورد از فهرست می‌تواند انتخاب شود و دسته‌بندی انتخاب‌شده تعیین می‌کند کدام «صفحه» در سمت راست رابط گرافیکی nvidia-settings نمایش داده شود.

فهرست دسته‌بندی‌ها به صورت درختی سازمان‌دهی شده است: هر صفحه نمایشگر X (X screen) زیردسته‌های مربوط به خود را در زیرمجموعه‌اش در بر دارد. به همین ترتیب، دسته‌بندی Display Devices برای یک صفحه نمایشگر، شامل تمامی دستگاه‌های نمایش فعالِ زیر آن است. علاوه بر هر صفحه نمایشگر X، دسته‌بندی سطح‌بالای دیگر «nvidia-settings Configuration» است که رفتار خود برنامه nvidia-settings را پیکربندی می‌کند.

در امتداد بخش پایینی رابط گرافیکی nvidia-settings از چپ به راست موارد زیر قرار دارند:

1): یک نوار وضعیت که جدیدترین گزینه تغییر‌یافته را نشان می‌دهد؛
2): یک دکمه Help که وضعیت نمایش پنجره راهنما را تغییر می‌دهد؛ پنجره‌ای که توضیحات مفصلی درباره گزینه‌های موجود در صفحه جاری ارائه می‌دهد؛ و
3): یک دکمه Quit برای خروج از nvidia-settings.

بیشتر گزینه‌ها در سرتاسر nvidia-settings بلافاصله اعمال می‌شوند. استثناهای قابل‌توجه، گزینه‌های OpenGL هستند که فقط هنگام آغاز به کار یک برنامه OpenGL، توسط OpenGL خوانده می‌شوند.

جزئیات مربوط به گزینه‌های هر صفحه از nvidia-settings در پنجره راهنما در دسترس است.

2. نحوه تعامل OpenGL با nvidia-settings

هنگامی که یک برنامه کاربردی OpenGL شروع به کار می‌کند، مقادیر جاری را از درایور X بارگیری کرده و سپس محیط را می‌خواند (ببینید: APPENDIX E: OPENGL ENVIRONMENT VARIABLE SETTINGS در فایل README). تنظیمات سرور X مقادیر پیش‌فرض OpenGL را بازنویسی می‌کنند، و تنظیمات محیط نیز مقادیر سرور X را بازنویسی می‌نمایند.

برای مثال، به‌طور پیش‌فرض OpenGL از تنظیم FSAA درخواست‌شده توسط برنامه استفاده می‌کند (معمولاً برنامه‌ها هیچ FSAAای درخواست نمی‌کنند). تنظیم FSAA مشخص‌شده در nvidia-settings درخواست برنامه OpenGL را بازنویسی خواهد کرد. به همین ترتیب، متغیر محیطی __GL_FSAA_MODE تنظیم FSAA برنامه و همچنین هرگونه تنظیم FSAA تعیین‌شده در nvidia-settings را بازنویسی می‌کند.

توجه داشته باشید که یک برنامه کاربردی OpenGL تنها در زمان شروع به کار تنظیمات را از سرور X دریافت می‌کند؛ بنابراین اگر تغییری در مقدار OpenGL در nvidia-settings ایجاد کنید، تنها بر برنامه‌های کاربردی OpenGL اعمال خواهد شد که پس از آن نقطه زمانی اجرا شوند.

3. بارگذاری خودکار تنظیمات

درایور X شرکت NVIDIA مقادیر تنظیم‌شده با nvidia-settings را بین اجراهای سرور X (یا حتی بین ورود به سیستم و خروج از X با xdm(1)، gdm یا kdm ) حفظ نمی‌کند. این رفتار عمدی است، زیرا کاربران مختلف ممکن است ترجیحات متفاوتی داشته باشند؛ از این رو این تنظیمات بر اساس هر کاربر در یک فایل پیکربندی واقع در دایرکتوری خانگی کاربر ذخیره می‌شوند.

نام این فایل پیکربندی ~/.nvidia-settings-rc. است. می‌توانید نام فایل پیکربندی متفاوتی را با گزینه خط فرمان --config مشخص کنید.

پس از اینکه nvidia-settings را یک بار اجرا کردید و یک فایل پیکربندی ایجاد نمودید، می‌توانید در آینده هر زمان دستور زیر را اجرا کنید:

nvidia-settings --load-config-only

تا این تنظیمات را مجدداً به سرور X ارسال کند. برای مثال، می‌توانید دستور بالا را در فایل ~/.xinitrc خود قرار دهید تا تنظیمات شما هنگام ورود به X به‌طور خودکار اعمال شوند.

فایل .xinitrc شما، که کنترل می‌کند چه برنامه‌های کاربردی X باید هنگام ورود به X (یا با دستور startx) شروع شوند، ممکن است چیزی شبیه به این باشد:

nvidia-settings --load-config-only &
xterm &
evilwm

یا:

nvidia-settings --load-config-only &
gnome-session

اگر از قبل فایل ~/.xinitrc ندارید، این احتمال وجود دارد که xinit(1) از یک فایل xinitrc در سطح کل سیستم استفاده می‌کند. این فایل سراسری سیستم معمولاً در اینجا قرار دارد:

/etc/X11/xinit/xinitrc

برای استفاده از آن و در عین حال ارسال تنظیمات توسط nvidia-settings ، می‌توانید یک فایل ~/.xinitrc با محتویات زیر ایجاد کنید:

nvidia-settings --load-config-only &
. /etc/X11/xinit/xinitrc

مدیران سیستم ممکن است ترجیح دهند دستور بارگذاری nvidia-settings را مستقیماً در اسکریپت xinitrc سراسری سیستم قرار دهند.

لطفاً برای جزئیات بیشتر در خصوص پیکربندی فایل ~/.xinitrc خود، به صفحه راهنمای xinit(1) مراجعه کنید..SS 4. رابط خط فرمان (Command Line Interface) برنامهٔ nvidia-settings دارای یک رابط خط فرمان غنی است: تمام مشخصه‌هایی که با واسط گرافیکی (GUI) قابل دستکاری هستند، از طریق خط فرمان نیز قابل پرس‌وجو و تنظیم می‌باشند. نحو خط فرمان برای پرس‌وجو و انتساب مشخصه‌ها با فایل پیکربندی .nvidia-settings-rc مطابقت دارد.

گزینهٔ --query می‌تواند برای پرس‌وجوی مقدار فعلی مشخصه‌ها به کار رود. این کار همچنین مقادیر معتبر مشخصه را گزارش می‌دهد. شما می‌توانید دستور nvidia-settings --query all را برای دریافت فهرستی کامل از مشخصه‌های موجود، مقدار کنونی‌شان، مقادیر معتبر برای هر مشخصه، و انواع هدف‌هایی که می‌توان مشخصه‌ها را از طریق آن‌ها آدرس‌دهی کرد (مانند صفحه‌های X یا GPUها) اجرا کنید. علاوه بر این، مشخصه‌های فردی می‌توانند به این صورت مشخص شوند:

nvidia-settings --query Overlay

نام یک مشخصه می‌تواند با نام یک نمایشگر X (یا X Display) و یک اسلش روبه‌جلو (/) پیشوندگذاری شود تا نمایشگر X متفاوتی را مشخص کند؛ مانند:

nvidia-settings --query localhost:0.0/Overlay

همچنین نام یک مشخصه می‌تواند فقط با شمارهٔ صفحه و یک اسلش روبه‌جلو پیشوندگذاری شود:

nvidia-settings --query 0/Overlay

که در این صورت از نمایشگر پیش‌فرض X استفاده خواهد شد، اما می‌توانید مشخص کنید که پرس‌وجو به کدام صفحهٔ X هدایت شود (اگر کارساز X شما دارای چندین صفحهٔ X باشد). اگر هیچ صفحهٔ X مشخص نشود، آنگاه مقدار مشخصه برای تمام هدف‌های معتبر آن مشخصه (مانند GPUها، صفحه‌های X نمایشگر و غیره) پرس‌وجو خواهد شد.

مشخصه‌ها می‌توانند از طریق «انواع هدف» (target types) آدرس‌دهی شوند. یک نوع هدف نشان‌دهندهٔ شیئی است که هنگام پرس‌وجوی یک مشخصه مورد پرسش قرار می‌گیرد. نوع هدف پیش‌فرض، یک صفحهٔ X است، اما دیگر انواع هدف ممکن عبارت‌اند از GPUها، دستگاه‌های Frame Lock، سیستم‌های محاسبات بصری (Visual Computing Systems)، فن‌ها، حسگرهای دما، فرستنده‌گیرنده‌های 3D Vision Pro و دستگاه‌های نمایشگر.

انواع هدف، میزان جزئیات و دقت متفاوتی برای انجام پرس‌وجوها و انتساب‌ها در اختیارتان می‌گذارند. از آنجا که صفحه‌های X می‌توانند چندین GPU را پوشش دهند (در حالت‌های Xinerama یا SLI)، و چندین صفحهٔ X می‌توانند بر روی یک GPU واحد وجود داشته باشند، گاهی اوقات آدرس‌دهی مشخصه‌ها از طریق GPU به جای صفحهٔ X سودمند است.

مشخصات هدف درون قلاب‌ها (براکت‌ها) قرار می‌گیرد و می‌تواند شامل نام نوع هدف، یک دونقطه، و شناسهٔ هدف (target id) باشد. نام نوع هدف می‌تواند یکی از موارد screen, gpu, framelock, fan, thermalsensor, svp, یا dpy باشد؛ شناسهٔ هدف، اندیس آن در فهرست هدف‌ها (برای آن نوع هدف) است. مشخصات هدف را می‌توان در هر جایی از دستورهای پرس‌وجو و انتساب که صفحهٔ X به کار می‌رود استفاده کرد؛ مشخصات هدف می‌تواند به تنهایی در سمت چپ اسلش، یا به عنوان بخشی از نام نمایشگر X به کار رود.

برای نمونه، پرس‌وجوهای زیر صفحهٔ X شمارهٔ 0 را روی localhost آدرس‌دهی می‌کنند:

nvidia-settings --query 0/VideoRam
nvidia-settings --query localhost:0.0/VideoRam
nvidia-settings --query [screen:0]/VideoRam
nvidia-settings --query localhost:0[screen:0]/VideoRam

برای آدرس‌دهی GPU 0 به جای آن، می‌توانید از هر یک از موارد زیر استفاده کنید:

nvidia-settings --query [gpu:0]/VideoRam
nvidia-settings --query localhost:0[gpu:0]/VideoRam

توجه داشته باشید که اگر مشخصات هدف ذکر شده باشد، بر هر صفحهٔ X مشخص‌شده در نام نمایشگر به عنوان هدف پردازش اولویت خواهد داشت و آن را بازنویسی می‌کند. برای نمونه، پرس‌وجوی زیر GPU 0 را آدرس‌دهی می‌کند و نه صفحهٔ X شمارهٔ 1 را:

nvidia-settings --query localhost:0.1[gpu:0]/VideoRam

می‌توان به جای شناسهٔ هدف، از نام هدف استفاده کرد؛ در این حالت، تمام هدف‌هایی که نام منطبق دارند پردازش می‌شوند.

برای نمونه، پرس‌وجوی DigitalVibrance از دستگاه نمایشگر DVI-I-1 می‌تواند به این صورت انجام شود:

nvidia-settings --query [dpy:DVI-I-1]/DigitalVibrance

هنگامی که نام هدف تعیین می‌شود، نام نوع هدف می‌تواند حذف شود، اگرچه این کار باید با احتیاط انجام گیرد زیرا نام در میان تمام انواع هدف جستجو و تطبیق داده خواهد شد. مثال بالا را می‌توان به این صورت نوشت:

nvidia-settings --query [DVI-I-1]/DigitalVibrance

نام هدف همچنین می‌تواند صرفاً نام یک نوع هدف باشد، که در این حالت تمام هدف‌های آن نوع پرس‌وجو خواهند شد.

برای نمونه، پرس‌وجوی BusRate برای تمام GPUها می‌تواند به این صورت انجام شود:

nvidia-settings --query [gpu]/BusRate

مشخصات هدف همچنین می‌تواند شامل یک توصیف‌کنندهٔ هدف (target qualifier) باشد. این ویژگی برای محدود کردن پردازش به زیرمجموعه‌ای از هدف‌ها بر پایهٔ رابطه(های) موجود با دیگر هدف‌ها سودمند است. توصیف‌کنندهٔ هدف با افزودن نام نوع هدف، یک دونقطه، شناسهٔ هدف، و یک نقطه به عنوان پیشوند به مشخصات موجود تعیین می‌شود. تنها یک توصیف‌کننده می‌تواند مشخص شود.

برای نمونه، پرس‌وجوی RefreshRate از تمام دستگاه‌های DFP روی GPU 1 می‌تواند به این صورت انجام شود:

nvidia-settings --query [GPU:1.DPY:DFP]/RefreshRate

به همین ترتیب، یک نام هدف ساده (یا نام نوع هدف) نیز می‌تواند به عنوان توصیف‌کننده استفاده شود. برای نمونه، برای پرس‌وجوی BusType از تمام GPUهایی که دارای DFP هستند، می‌توان این‌گونه عمل کرد:

nvidia-settings --query [DFP.GPU]/BusType

خروجی دستور

nvidia-settings --query all

را ببینید تا بدانید چه انواع هدفی می‌توانند برای هر مشخصه استفاده شوند. همچنین خروجی دستور

nvidia-settings --query screens --query gpus --query framelocks --query fans --query thermalsensors --query svps --query dpys

را برای فهرستی از هدف‌های هر نوع هدف ببینید.

برای فعال‌سازی پشتیبانی از مشخصه‌های “GPUGraphicsClockOffset” و “GPUMemoryTransferRateOffset”، اطمینان حاصل کنید که گزینهٔ پیکربندی X مربوط به “Coolbits” شامل مقدار “8” در ماسک بیتی (bitmask) خود باشد. برای جزئیات بیشتر، به مستندات گزینهٔ “Coolbits” در فایل README راه‌انداز NVIDIA مراجعه کنید. مشخصهٔ رشته‌ای “GPUPerfModes” را برای مشاهدهٔ فهرستی از حالت‌های عملکرد (performance modes) موجود پرس‌وجو کنید:

nvidia-settings --query GPUPerfModes

هر حالت عملکرد به صورت فهرستی از جفت‌های “token=value” که با کاما از هم جدا شده‌اند نشان داده می‌شود. هر مجموعه از نشانه‌های حالت عملکرد با یک “;” از هم جدا شده‌اند. نشانهٔ “perf” سطح عملکرد را نشان می‌دهد. نشانه‌های “*editable” مشخص می‌کنند که کدام دامنه‌ها در آن سطح عملکرد می‌توانند آفست دریافت کنند. مشخصه‌های “GPUGraphicsClockOffset” و “GPUMemoryTransferRateOffset” به ترتیب با نشانه‌های “nvclock” و “memtransferrate” از سطوح عملکرد در رشتهٔ “GPUPerfModes” متناظر هستند.

توجه داشته باشید که مشخصه‌های دستکاری کلاک “GPUGraphicsClockOffset” و “GPUMemoryTransferRateOffset” بر آفست‌های سطوح عملکرد خاصی اعمال می‌شوند. سطح عملکرد در قلاب‌ها (براکت‌ها) پس از نام مشخصه تعیین می‌شود. برای نمونه، جهت پرس‌وجوی “GPUGraphicsClockOffset” برای سطح عملکرد 2:

nvidia-settings --query GPUGraphicsClockOffset[2]

گزینهٔ --assign می‌تواند برای انتساب یک مقدار جدید به یک مشخصه به کار رود. مقادیر معتبر برای یک مشخصه هنگام پرس‌وجوی آن گزارش می‌شوند. نحو --assign مشابه با --query است، با این شرط اضافی که در انتساب‌ها، علامت مساوی و مقدار جدید نیز وجود دارند. برای نمونه:

nvidia-settings --assign FSAA=2
nvidia-settings --assign [CRT-1]/DigitalVibrance=9
nvidia-settings --assign [gpu:0]/DigitalVibrance=0
nvidia-settings --assign [gpu:0]/GPUGraphicsClockOffset[2]=10

می‌توان چندین پرس‌وجو و انتساب را روی خط فرمان برای یک بار فراخوانی nvidia-settings مشخص کرد. انتساب‌ها به ترتیبی که در خط فرمان وارد شده‌اند پردازش می‌شوند. اگر چندین انتساب به یک مشخصهٔ یکسان، یا به چندین مشخصه با وابستگی‌ها انجام شود، انتساب‌های بعدی اولویت خواهند داشت.

اگر هر یک از گزینه‌های --query یا --assign به nvidia-settings داده شوند، واسط گرافیکی (GUI) نمایش داده نخواهد شد و nvidia-settings پس از پردازش انتساب‌ها و/یا پرس‌وجوها خارج می‌شود. در این حالت، تنظیمات موجود در فایل پیکربندی ~/.nvidia-settings-rc به طور خودکار در کارساز X بارگذاری نمی‌شوند، و فایل پیکربندی ~/.nvidia-settings-rc نیز برای اعمال تغییرات حاصل از انتساب‌های انجام‌شده از طریق گزینهٔ --assign به طور خودکار به‌روزرسانی نخواهد شد..SS "5. نام‌های X Display در فایل پیکربندی (X Display Names in the Config File)" در بخش واسط خط فرمان در بالا اشاره شد که می‌توانید یک صفت را بدون هیچ قید X Display، تنها با یک قید X screen یا با یک نام کامل X Display مشخص کنید. برای نمونه:

nvidia-settings --query FSAA
nvidia-settings --query 0/FSAA
nvidia-settings --query alpha.example.org:0/FSAA

در دو حالت نخست، از X Display پیش‌فرض استفاده می‌شود؛ در حالت دوم، می‌توان صفحه (screen) را نسبت به X Display پیش‌فرض بازنویسی کرد، و در حالت سوم، کل X Display پیش‌فرض می‌تواند بازنویسی شود.

همین امکانات در فایل پیکربندی ~/.nvidia-settings-rc نیز فراهم است.

برای نمونه، در محیط یک آزمایشگاه رایانه‌ای، ممکن است به هر یک از چندین ایستگاه کاری (workstation) وارد شوید و دایرکتوری خانگی شما روی هر ایستگاه کاری از طریق NFS سوار (mount) شده باشد. در چنین شرایطی، ممکن است بخواهید فایل ~/.nvidia-settings-rc شما برای همهٔ ایستگاه‌های کاری قابل اعمال باشد. بنابراین، مایل نخواهید بود که فایل پیکربندی شما هر صفت را با یک نام X Display مقید سازد. گزینهٔ “Include X Display Names in the Config File” را در صفحهٔ پیکربندی (Configuration) برنامهٔ nvidia-settings بدون علامت (تیک‌نخورده) رها کنید (این حالت پیش‌فرض است).

ممکن است مواردی وجود داشته باشد که بخواهید صفت‌ها در فایل پیکربندی با نام X Display مقید شوند. اگر به کاری که انجام می‌دهید آگاهید و می‌خواهید صفت‌های فایل پیکربندی با یک X Display مشخص شوند، گزینهٔ “Include X Display Names in the Config File” را در صفحهٔ پیکربندی nvidia-settings علامت بزنید.

در محیط معمول کاربران خانگی که در آن دایرکتوری خانگی شما به‌صورت محلی روی یک رایانه قرار دارد و تنها یک X Display را پیکربندی می‌کنید، تفاوتی نمی‌کند که تنظیمات هر صفت با یک نام X Display مقید شده باشد یا خیر.

6. اتصال به سرورهای X راه دور (Connecting to Remote X Servers)

برنامهٔ nvidia-settings یک کلاینت X است، اما از دو اتصال X جداگانه استفاده می‌کند: یکی برای نمایش رابط گرافیکی (GUI)، و دیگری برای مخابرهٔ درخواست‌های NV-CONTROL. نیازی نیست این دو اتصال X به یک سرور X یکسان باشند. برای نمونه، ممکن است nvidia-settings را روی رایانهٔ alpha.example.org اجرا کنید، تصویر نمایش را به رایانهٔ beta.example.org بفرستید (export کنید)، اما سرور X روی رایانهٔ gamma.example.org را پیکربندی نمایید:

nvidia-settings --display=beta.example.org:0 \
    --ctrl-display=gamma.example.org:0

اگر --ctrl-display مشخص نشده باشد، آن‌گاه X Display مورد نظر برای کنترل همان مقداری است که --display تعیین می‌کند. اگر --display نیز مشخص نشده باشد، متغیر محیطی $DISPLAY به‌کار گرفته می‌شود.

با این حال، توجه داشته باشید که باید مجوزهای X به گونه‌ای پیکربندی شده باشند که بتوانید یک اتصال X از رایانه‌ای که nvidia-settings را روی آن اجرا می‌کنید (alpha.example.org) به رایانه‌ای که GUI را نمایش می‌دهد (beta.example.org) و رایانه‌ای که X Display آن را پیکربندی می‌کنید (gamma.example.org) برقرار نمایید.

ساده‌ترین، رایج‌ترین و ناامن‌ترین سازوکار برای این کار، استفاده از 'xhost' جهت اجازه دادن به دسترسی از سوی رایانه‌ای است که nvidia-settings را روی آن اجرا می‌کنید.

(issued from beta.example.org)
xhost +alpha.example.org
(issued from gamma.example.org)
xhost +alpha.example.org

این کار به همهٔ کلاینت‌های X اجرا شده روی alpha.example.org اجازه می‌دهد تا متصل شده و روی سرور X رایانهٔ beta.example.org نمایش داده شوند و سرور X رایانهٔ gamma.example.org را پیکربندی نمایند.

لطفاً به صفحات راهنمای xauth(1) و xhost(1) مراجعه کنید، یا به مستندات سیستم خود دربارهٔ امنیت و برنامه‌های کاربردی X راه دور رجوع نمایید. همچنین می‌توانید اصطلاحاتی مانند “remote X security” یا “remote X Windows” را در گوگل جستجو کرده و مستنداتی مانند Remote X Apps mini-HOWTO را بررسی نمایید:

⟨ http://www.tldp.org/HOWTO/Remote-X-Apps.html ⟩

همچنین لطفاً توجه داشته باشید که سرور X راه دور که قرار است کنترل شود، باید از راه‌انداز NVIDIA X driver استفاده کند.

7. مجوزدهی (Licensing)

کد منبع nvidia-settings تحت مجوز GPL منتشر شده است. تازه‌ترین نسخهٔ رسمی کد منبع در اینجا در دسترس است:

⟨ https://download.nvidia.com/XFree86/nvidia-settings ⟩

توجه داشته باشید که nvidia-settings صرفاً یک کلاینت NV-CONTROL است. این برنامه از افزونهٔ NV-CONTROL سرور X برای برقراری ارتباط با سرور NVIDIA X جهت پرس‌وجوی تنظیمات فعلی و اعمال تغییرات روی آن‌ها استفاده می‌کند.

شما می‌توانید تغییرات را مستقیماً در nvidia-settings ایجاد کنید، یا با استفاده از nvidia-settings به‌عنوان نمونه، کلاینت NV-CONTROL اختصاصی خود را بنویسید.

مستندات مربوط به افزونهٔ NV-CONTROL و کلاینت‌های نمونهٔ بیشتر در بایگانی منبع (tarball) nvidia-settings موجود است. وصله‌ها (patches) را می‌توان به linux-bugs@nvidia.com ارسال کرد.

8. کارهای در دست اقدام (TODO)

همچنان موارد زیادی برای اضافه شدن به nvidia-settings وجود دارد که برخی از آن‌ها عبارتند از:

-: جعبه‌ابزارهای (toolkits) متفاوت؟ رابط کاربری گرافیکی (GUI) برای nvidia-settings به‌روشنی از بخش پشتی (back-end) nvidia-settings که فایل پیکربندی و خط فرمان را تجزیه کرده، با سرور X ارتباط برقرار می‌کند و غیره، تفکیک و انتزاع یافته است. اگر کسی مایل باشد، یک GUI متفاوت در بخش کاربری (front-end) می‌تواند پیاده‌سازی شود.
-: نوشتن یک سند طراحی که نحوهٔ طراحی nvidia-settings را شرح دهد؛ این کار احتمالاً آشنایی افراد با پایهٔ کد (code base) را آسان‌تر خواهد کرد.

اگر موارد دیگری وجود دارد که مایلید اضافه شوند (یا بهتر از آن، خودتان می‌خواهید اضافه کنید)، لطفاً با linux-bugs@nvidia.com تماس بگیرید..SH "فایل‌ها (FILES)"

~/.nvidia-settings-rc

مثال‌ها (EXAMPLES)

nvidia-settings: رابط گرافیکی nvidia-settings را راه‌اندازی می‌کند.
nvidia-settings --load-config-only: تنظیمات ذخیره‌شده در ~/.nvidia-settings-rc را بارگذاری کرده و خارج می‌شود.
nvidia-settings --rewrite-config-file: پیکربندی فعلی کارساز X را در فایل ~/.nvidia-settings-rc می‌نویسد و خارج می‌شود.
nvidia-settings --query FSAA: پرس‌وجوی مقدار تنظیمات full-screen antialiasing.
nvidia-settings --assign RedGamma=2.0 --assign BlueGamma=2.0 --assign GreenGamma=2.0: تنظیم گامای صفحه‌نمایش روی 2.0.