ntpq(1) User Commands ntpq(1)

ntpq - برنامه استاندارد پرس‌وجوی NTP

ntpq [-flags] [-flag [value]] [--option-name[[=| ]value]] [ host ...]

ابزار کاربردی ntpq برای پرس‌وجو از سرورهای NTP به‌منظور پایش عملیات و کارایی NTP، و درخواست اطلاعات درباره وضعیت فعلی و/یا تغییرات در آن وضعیت استفاده می‌شود. این برنامه می‌تواند هم در حالت تعاملی (interactive) اجرا شود و هم با استفاده از آرگومان‌های خط فرمان کنترل گردد. می‌توان درخواست‌هایی برای خواندن و نوشتن متغیرهای دلخواه تنظیم کرد، و گزینه‌های خروجی خام و قالب‌بندی‌شده‌ی خوانا (pretty-printed) در دسترس هستند. ابزار ntpq همچنین می‌تواند با ارسال چندین پرس‌وجو به سرور، فهرستی از همتایان (peers) را در قالبی رایج دریافت کرده و نمایش دهد.

اگر در هنگام اجرای ntpq یک یا چند گزینه درخواست در خط فرمان گنجانده شده باشد، هر یک از درخواست‌ها به سرورهای NTP در حال اجرا روی هر یک از میزبان‌های داده‌شده به عنوان آرگومان خط فرمان، یا به‌طور پیش‌فرض روی localhost ارسال خواهند شد. اگر هیچ گزینه درخواستی داده نشود، ntpq تلاش خواهد کرد دستورها را از ورودی استاندارد بخواند و آن‌ها را روی سرور NTP در حال اجرا روی اولین میزبان ارائه‌شده در خط فرمان اجرا کند، که در صورت مشخص نشدن میزبان دیگر، باز هم پیش‌فرض localhost خواهد بود. ابزار ntpq در صورتی که ورودی استاندارد یک دستگاه ترمینال باشد، اعلان (prompt) ورود دستورها را نمایش خواهد داد.

ntpq از بسته‌های NTP mode 6 برای ارتباط با سرور NTP استفاده می‌کند و از این رو می‌تواند برای پرس‌وجو از هر سرور سازگار در شبکه که اجازه آن را می‌دهد استفاده شود. توجه داشته باشید که از آنجا که NTP یک پروتکل مبتنی بر UDP است، این ارتباط تا حدی غیرقابل اتکا خواهد بود، به‌ویژه در مسافت‌های طولانی از نظر توپولوژی شبکه. ابزار ntpq یک بار برای ارسال مجدد درخواست‌ها تلاش می‌کند، و در صورتی که پاسخی از میزبان دوردست در محدوده زمانی مهلت مقرر (timeout) دریافت نشود، زمان درخواست به پایان می‌رسد.

توجه داشته باشید در مواردی که نام میزبان مورد انتظار است، شناسه -4 قبل از نام میزبان، تحلیل نام (resolution) را به فضای نام IPv4 محدود می‌کند، در حالی که شناسه -6 تحلیل نام را به فضای نام IPv6 وادار می‌سازد. برای مشاهده مثال‌ها و نحوه استفاده، صفحه “NTP Debugging Techniques” را ببینید.

مشخص کردن هر گزینه خط فرمانی غیر از -i یا -n باعث می‌شود پرس‌وجو(های) مشخص‌شده بلافاصله به میزبان(های) مربوطه ارسال شود. در غیر این صورت، ntpq تلاش خواهد کرد دستورهای قالب تعاملی را از ورودی استاندارد بخواند.

دستورهای قالب تعاملی شامل یک کلمه کلیدی و به دنبال آن صفر تا چهار آرگومان هستند. تنها تایپ کردن تعداد حروفی از کلمه کلیدی کامل که دستور را به‌طور یکتا مشخص کند کافی است.

تعدادی از دستورهای قالب تعاملی به‌طور کامل درون خود ابزار ntpq اجرا می‌شوند و منجر به ارسال درخواست‌های NTP به سرور نمی‌گردند. این موارد در ادامه شرح داده شده‌اند.

? [command]


نویسه ‘?’ به‌تنهایی، فهرستی از تمامی دستورهای شناخته‌شده برای ntpq را چاپ می‌کند. نویسه ‘?’ همراه با نام یک دستور، اطلاعات عملکرد و نحوه استفاده از آن دستور را چاپ خواهد کرد.




آرگومان‌های این دستور شامل فهرستی از موارد به شکل name[=value] است، که در آن بخش =value
در درخواست‌های خواندن متغیرها از سرور نادیده گرفته می‌شود و می‌توان آن را حذف کرد. ابزار ntpq یک فهرست داخلی نگهداری می‌کند که در آن می‌توان داده‌هایی را که باید در پیام‌ها قرار گیرند جمع‌آوری کرد، و با استفاده از دستورهای readlist و writelist که در زیر شرح داده شده‌اند، آن‌ها را نمایش داد یا مقداردهی کرد. دستور addvars امکان افزودن متغیرها و مقادیر اختیاری آن‌ها را به این فهرست فراهم می‌کند. اگر قرار است بیش از یک متغیر افزوده شود، فهرست باید با کاما جدا شده و فاقد نویسه فاصله (white space) باشد. دستور rmvars می‌تواند برای حذف متغیرهای جداگانه از فهرست استفاده شود، در حالی که دستور clearvars تمامی متغیرها را از فهرست پاک می‌کند. دستور showvars فهرست فعلی متغیرهای اختیاری را نمایش می‌دهد.

به‌طور معمول ntpq درخواست‌ها را احراز هویت نمی‌کند مگر اینکه از نوع درخواست‌های نوشتن (write) باشند. دستور authenticate yes باعث می‌شود ntpq همراه تمام درخواست‌هایی که ارسال می‌کند اطلاعات احراز هویت را نیز بفرستد. درخواست‌های احراز هویت‌شده موجب می‌شوند برخی سرورها درخواست‌ها را کمی متفاوت پردازش کنند. دستور authenticate باعث می‌شود ntpq وضعیت فعلی خود را مبنی بر اینکه آیا در حال حاضر درخواست‌ها را احراز هویت می‌کند یا خیر نمایش دهد.
cooked
باعث می‌شود خروجی دستورهای پرس‌وجو «پردازش‌شده» (cooked) باشد، به طوری که مقادیر متغیرهایی که توسط ntpq شناخته می‌شوند برای خوانایی انسان بازقالب‌بندی شوند. متغیرهایی که ntpq نتواند آن‌ها را به‌طور کامل رمزگشایی کند، با یک ‘?’ پایانی علامت‌گذاری می‌شوند.

بدون آرگومان، سطح فعلی اشکال‌زدایی را نمایش می‌دهد. در غیر این صورت، سطح اشکال‌زدایی بر اساس مقدار مشخص‌شده تغییر می‌کند.

یک بازهٔ زمانی را مشخص می‌کند تا به برچسب‌های زمانی موجود در درخواست‌هایی که نیاز به احراز هویت دارند اضافه شود. از این مقدار برای فعال‌سازی پیکربندی مجدد (غیرقابل اعتماد) کارساز روی مسیرهای شبکه‌ای با تأخیر طولانی یا بین ماشین‌هایی که ساعت‌هایشان ناهماهنگ است، استفاده می‌شود. در واقع کارساز امروزه دیگر به برچسب‌های زمانی در درخواست‌های احراز هویت‌شده نیازی ندارد، بنابراین این دستور ممکن است منسوخ شده باشد. بدون هیچ آرگومانی، تأخیر فعلی را نمایش می‌دهد.

نمایش refidها به صورت IPv4 یا هش. بدون هیچ آرگومانی، مشخص می‌کند که آیا refidها به عنوان نشانی‌های IPv4 یا هش نمایش داده می‌شوند.

خروج از ntpq.

میزبانی را که پرس‌وجوهای آینده به آن ارسال خواهند شد، تعیین می‌کند. name می‌تواند یک نام میزبان یا یک نشانی عددی باشد. بدون هیچ آرگومانی، میزبان فعلی را نمایش می‌دهد.

اگر yes مشخص شود، نام‌های میزبان در خروجی اطلاعاتی چاپ می‌شوند. اگر no مشخص شود، در عوض نشانی‌های عددی چاپ می‌شوند. مقدار پیش‌فرض yes است، مگر اینکه با استفاده از گزینهٔ خط فرمان -n تغییر یافته باشد. بدون هیچ آرگومانی، مشخص می‌کند که آیا نام‌های میزبان نمایش داده می‌شوند یا نشانی‌های عددی.

این دستور امکان تعیین یک شماره کلید را برای احراز هویت درخواست‌های پیکربندی فراهم می‌کند. این شماره باید با شماره کلید controlkey که کارساز برای این منظور پیکربندی کرده است مطابقت داشته باشد. بدون هیچ آرگومانی، keyid فعلی را نمایش می‌دهد.

الگوریتم خلاصه‌سازی (digest) مورد استفاده برای احراز هویت درخواست‌ها را با مقدار پیش‌فرض MD5 مشخص می‌کند. اگر ntpq با پشتیبانی از OpenSSL ساخته شده باشد و OpenSSL نصب باشد، digest می‌تواند هر الگوریتم خلاصهٔ پیامی باشد که توسط OpenSSL پشتیبانی می‌شود. اگر هیچ آرگومانی داده نشود، الگوریتم keytype digest فعلیِ مورد استفاده نمایش داده می‌شود.

شماره نسخهٔ NTP را که ntpq در بسته‌ها ادعا می‌کند، تنظیم می‌کند. پیش‌فرض 3 است، و توجه داشته باشید که پیام‌های کنترلی mode 6 (و به طور کلی حالت‌ها) در نسخهٔ 1 پروتکل NTP وجود نداشتند. به نظر می‌رسد هیچ کارسازی باقی نمانده است که به نسخهٔ 1 نیاز داشته باشد. بدون هیچ آرگومانی، نسخهٔ فعلی NTP را که هنگام ارتباط با کارسازها استفاده خواهد شد نمایش می‌دهد.

این دستور از شما می‌خواهد که یک گذرواژه وارد کنید (که نمایش داده نخواهد شد) که برای احراز هویت درخواست‌های پیکربندی استفاده می‌شود. برای اینکه چنین درخواست‌هایی موفقیت‌آمیز باشند، این گذرواژه باید با کلیدی که توسط کارساز NTP برای این منظور پیکربندی شده است مطابقت داشته باشد.

یک کارساز NTP را در حالت کلاینت به تعداد n بار نظرسنجی (poll) می‌کند. دستور Poll هنوز پیاده‌سازی نشده است.

خروج از ntpq.

باعث می‌شود تمام خروجی دستورهای پرس‌وجو به همان شکلی که از کارساز دوردست دریافت شده است چاپ شود. تنها قالب‌بندی/تفسیری که روی داده‌ها انجام می‌شود، تبدیل داده‌های غیر اسکی به شکلی قابل چاپ (اما به‌سختی قابل درک) است.

یک بازهٔ مهلت زمانی برای پاسخ به پرس‌وجوهای کارساز مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض حدود ۵۰۰۰ میلی‌ثانیه است. بدون هیچ آرگومانی، بازهٔ مهلت زمانی فعلی را نمایش می‌دهد. توجه داشته باشید از آنجا که ntpq هر پرس‌وجو را پس از یک‌بار اتمام مهلت زمانی تکرار می‌کند، زمان کل انتظار برای اتمام مهلت زمانی، دو برابر مقدار تنظیم‌شده خواهد بود.

نمایش نسخهٔ برنامهٔ ntpq. شناسه‌های پیوند (association id) برای شناسایی متغیرهای سیستم، همتا و ساعت به کار می‌روند. به متغیرهای سیستم شناسه پیوند صفر و فضای‌نام سیستم اختصاص داده می‌شود، در حالی که به هر پیوند یک شناسه پیوند غیرصفر و فضای‌نام همتا اختصاص می‌یابد. بیشتر دستورهای کنترلی یک پیام منفرد به کارساز ارسال می‌کنند و انتظار یک پیام پاسخ منفرد دارند. استثناها عبارتند از دستور peers که سلسله‌ای از پیام‌ها را می‌فرستد، و دستورهای mreadlist و mreadvar که روی بازه‌ای از پیوندها پیمایش می‌کنند.

نمایش فهرستی از همتاها در قالب: که خروجی درست مانند دستور peers است، با این تفاوت که refid در قالب هگزادسیمال نمایش داده می‌شود و شماره پیوند نیز نشان داده می‌شود.

نمایش فهرستی از پیوندهای فعال‌شده در قالب:
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•

نمایش شمارنده‌های آماری احراز هویت: زمان از هنگام بازنشانی، کلیدهای ذخیره‌شده، کلیدهای آزاد، جستجوهای کلید، کلیدهای یافت‌نشده، کلیدهای حافظه موقت‌نشده (uncached)، کلیدهای منقضی‌شده، رمزگذاری‌ها، رمزگشایی‌ها.


نمایش تمام متغیرهای ساعت در فهرست متغیرها برای آن پیوندهایی که از یک ساعت مرجع پشتیبانی می‌کنند.


نمایش فهرستی از متغیرهای ساعت برای آن پیوندهایی که از یک ساعت مرجع پشتیبانی می‌کنند.
:config configuration command line

ارسال باقیمانده خط فرمان، شامل فاصله‌ها، به کارساز به عنوان یک دستور پیکربندی زمان اجرا با همان قالبی که در یک خط از فایل پیکربندی وجود دارد. این دستور تا اطلاع ثانوی و شفاف‌سازی بیشتر، آزمایشی است. البته احراز هویت الزامی است.

ارسال هر خط از filename به کارساز به عنوان دستورهای پیکربندی زمان اجرا با همان قالبی که در خطوط فایل پیکربندی وجود دارد. این دستور تا اطلاع ثانوی و شفاف‌سازی بیشتر، آزمایشی است. احراز هویت الزامی است.

نمایش وضعیت و شمارنده‌های آماری برای هر نشانی واسط شبکه محلی: شماره واسط، نام واسط و نشانی یا پخش همگانی (broadcast)، دورریخته‌شده (drop)، پرچم، ttl، mc، دریافت‌شده، ارسال‌شده، ارسال ناموفق، همتاها، زمان فعالیت (uptime). احراز هویت الزامی است.

نمایش آمار ورودی/خروجی شبکه و ساعت مرجع: زمان از هنگام بازنشانی، بافرهای دریافت، بافرهای دریافت آزاد، بافرهای دریافت استفاده‌شده، پرکردن‌های مجدد حد پایین (low water refills)، بسته‌های دورریخته‌شده، بسته‌های نادیده‌گرفته‌شده، بسته‌های دریافت‌شده، بسته‌های ارسال‌شده، شکست‌های ارسال بسته، بیدارباش‌های ورودی، بیدارباش‌های ورودی مفید.

نمایش آمار حلقه هسته و PPS: associd، status، pll offset، pll frequency، maximum error، estimated error، kernel status، pll time constant، precision، frequency tolerance، pps frequency، pps stability، pps jitter، calibration interval، calibration cycles، jitter exceeded، stability exceeded، calibration errors. همانند سایر خروجی‌های ntpq، زمان‌ها بر حسب میلی‌ثانیه هستند؛ مقادیر بسیار کوچک ممکن است به صورت نمایی نمایش داده شوند. مقدار دقت (precision) نمایش داده‌شده نیز بر خلاف متغیر سیستم precision، بر حسب میلی‌ثانیه است.

همان عملکرد دستور associations را انجام می‌دهد، با این تفاوت که پیوندهای فعال‌شده و غیرفعال، از جمله تمام کلاینت‌ها را نمایش می‌دهد.

نمایش فهرستی از تمام همتاها و کلاینت‌ها با نشان دادن dstadr (مرتبط با نسخه IP داده‌شده).

نمایش آخرین فهرست به‌دست‌آمده از پیوندها، از جمله تمام کلاینت‌ها.

نمایش فهرستی از تمام همتاها و کلاینت‌ها (مرتبط با نسخه IP داده‌شده).

نمایش وضعیت، آمار و محدودیت‌های امکان پایش (monitor facility): فعال بودن (enabled)، نشانی‌ها، اوج نشانی‌ها، حداکثر نشانی‌ها، بازپس‌گیری بالاتر از تعداد، بازپس‌گیری قدیمی‌تر از، کیلوبایت، حداکثر کیلوبایت.


همان عملکرد دستور readlist را برای بازه‌ای از شناسه‌های پیوند انجام می‌دهد.

این بازه می‌تواند از فهرست نمایش‌داده‌شده توسط هر دستوری که پیوندها را نشان می‌دهد، تعیین شود.

همان عملکرد دستور readvar را برای بازه‌ای از شناسه‌های پیوند انجام می‌دهد. این بازه می‌تواند از فهرست نمایش‌داده‌شده توسط هر دستوری که پیوندها را نشان می‌دهد، تعیین شود.

نمایش شمارش ترافیک جدیدترین نشانی‌های مبدأ دیده‌شده که توسط امکان پایش جمع‌آوری و نگهداری می‌شوند. به استثنای sort=[-]sortorder، گزینه‌ها فهرست بازگردانده‌شده توسط ntpd(8) را پالایش می‌کنند. گزینه‌های limited و kod فقط مدخل‌هایی را بازمی‌گردانند که نشان‌دهنده نشانی‌های کلاینتی هستند که آخرین بسته دریافت شده از آن‌ها یا موجب دورریزی شده یا پاسخ KoD را برانگیخته است. گزینه mincount=count مدخل‌هایی را که نمایانگر کمتر از count بسته هستند، پالایش می‌کند. گزینه laddr=localaddr مدخل‌های مربوط به بسته‌های دریافت شده روی هر نشانی محلی به غیر از localaddr را پالایش می‌کند. resany=hexmask و resall=hexmask به ترتیب مدخل‌هایی را پالایش می‌کنند که هیچ‌یک یا کمتر از تمام بیت‌های موجود در hexmask را شامل شوند؛ مقداری که باید با 0x آغاز گردد. مقدار پیش‌فرض sortorder برابر با lstint است و می‌تواند addr، avgint, count، lstint، یا هر یک از آن‌ها با پیشوند ‘-’ برای معکوس کردن ترتیب مرتب‌سازی باشد. ستون‌های خروجی عبارتند از: ستون
توضیحات

فاصله زمانی بر حسب ثانیه بین دریافت آخرین بسته از این آدرس و تکمیل بازیابی فهرست MRU توسط ntpq.

میانگین فاصله زمانی بر حسب ثانیه بین بسته‌های دریافت‌شده از این آدرس.

پرچم‌های محدودیت مرتبط با این آدرس. بیشتر آن‌ها بدون تغییر از دستور منطبق restrict کپی می‌شوند، اما پرچم‌های 0x400 (kod) و 0x20 (limited) پاک می‌شوند مگر اینکه آخرین بسته از این آدرس پاسخی برای کنترل نرخ برانگیخته باشد.

نشانگر کنترل نرخ؛ به ترتیب یک نقطه، L یا K برای عدم پاسخ کنترل نرخ، محدودسازی نرخ با دور انداختن (discarding)، یا محدودسازی نرخ با پاسخ KoD.

حالت بسته (packet mode).

شماره نسخه بسته.

بسته‌های دریافت‌شده از این آدرس.

درگاه مبدا آخرین بسته از این آدرس.

نام میزبان یا DNS، آدرس عددی، یا آدرس به همراه نام DNS ادعاشده در داخل پرانتز که قابل تایید نبوده است.


دریافت و چاپ فهرست به سبک قدیمی تمام همتایان و کلاینت‌ها با نمایش dstadr (مرتبط با نسخه IP داده‌شده)، به جای refid.

همان عملکرد دستور associations را انجام می‌دهد، با این تفاوت که به جای ایجاد یک پرس‌وجوی جدید از داده‌های ذخیره‌شده قبلی استفاده می‌کند.

نمایش فهرستی از همتایان در قالب:
متغیر

توضیحات
[tally]

کد تک‌نویسه‌ای نشان‌دهنده مقدار فعلی فیلد select از

نام میزبان (یا شماره IP) همتا. مقدار نمایش‌داده‌شده به ۱۵ نویسه بریده خواهد شد مگر اینکه گزینه -w از ntpq مشخص شده باشد؛ در این صورت مقدار کامل در خط اول نمایش داده می‌شود و در صورت طولانی بودن، باقی داده‌ها در خط بعد نمایش داده خواهند شد.

آدرس IP مبدا یا

لایه زمانی (stratum): 0 برای ساعت‌های مرجع محلی، 1 برای سرورهای با ساعت‌های مرجع محلی، ...، 16 برای ساعت‌های سرور همگام‌نشده

u: کلاینت unicast یا manycast، b: کلاینت broadcast یا multicast، p: منبع pool، l: محلی (ساعت مرجع)، s: متقارن (همتا)، A: سرور manycast، B: سرور broadcast، M: سرور multicast

زمان بر حسب ثانیه، دقیقه، ساعت یا روز از زمان دریافت آخرین بسته، یا ‘-’ اگر تاکنون بسته‌ای دریافت نشده باشد

فاصله زمانی نظرسنجی (poll) بر حسب ثانیه

ثبات شیفت دسترسی‌پذیری (در مبنای هشت)

تاخیر رفت و برگشت

انحراف سرور نسبت به این میزبان

تخمین خطای RMS انحراف.

نمایش آمار همتای دارای associd مشخص‌شده: associd، وضعیت، میزبان دوردست، آدرس محلی، زمان آخرین دریافت، زمان تا ارسال بعدی، تغییر دسترسی‌پذیری، بسته‌های ارسال‌شده، بسته‌های دریافت‌شده، احراز هویت نادرست، مبدا جعلی، تکراری، پراکندگی نامعتبر، زمان مرجع نامعتبر، ترتیب اولویت نامزدها.


نمایش تمام متغیرهای سیستم یا همتا. اگر associd ذکر نشود، مقدار آن صفر در نظر گرفته می‌شود.

rv [associd name[=value] [, ...]]
نمایش متغیرهای مشخص‌شدهٔ سیستم یا همتا (peer). اگر associd صفر باشد، متغیرها از فضای نام System Variables هستند، در غیر این صورت از فضای نام Peer Variables خواهند بود. مشخص کردن associd الزامی است، چرا که ممکن است نامی یکسان در هر دو فضا وجود داشته باشد. اگر هیچ nameی مشخص نشود، تمام متغیرهای عملیاتی در آن فضای نام نمایش داده می‌شوند. تنها در این حالت، اگر associd حذف شود، مقدار آن صفر در نظر گرفته می‌شود. چندین نام با کاما و بدون فاصله از یکدیگر تفکیک می‌شوند. توجه داشته باشید که مقادیر زمانی بر حسب میلی‌ثانیه و مقادیر بسامد بر حسب بخش در میلیون (PPM) نمایش داده می‌شوند. برخی از برچسب‌های زمانی NTP در قالب YYYYMM DD TTTT نمایش می‌یابند، که در آن YYYY سال، MM ماه از سال، DD روز از ماه و TTTT زمان روز است.

نمایش فهرست کنترل دسترسی (restrict) برای ntpq. احراز هویت الزامی است.

ذخیره پیکربندی جاری، شامل هرگونه تغییرات زمان اجرا که توسط :config یا config-from-file اعمال شده است، در فایل میزبان سرور NTP به نام filename. این دستور توسط سرور رد خواهد شد مگر این‌که در فایل پیکربندی ntpd(8) آمده باشد. filename می‌تواند از مشخصه‌کننده‌های قالب date(1) برای جایگزینی تاریخ و زمان جاری استفاده کند، برای نمونه:
saveconfig ntp-%Y%m%d-%H%M%S.conf.
نام فایل استفاده‌شده در متغیر سیستمی savedconfig ذخیره می‌شود. احراز هویت الزامی است.

نمایش خلاصهٔ وضعیت عملیاتی سیستم: associd، status، system peer، system peer mode، leap indicator، stratum، log2 precision، root delay، root dispersion، reference id، reference time، system jitter، clock jitter، clock wander، broadcast delay، symm. auth. delay.

نمایش زمان فعالیت سیستم (uptime) و تعداد بسته‌های نگهداری‌شده در پیمانهٔ پروتکل: uptime، sysstats reset، packets received، current version، older version، bad length or format، authentication failed، declined، restricted، rate limited، پاسخ‌های KoD، processed for time.

نمایش شمارنده‌های زمان‌سنج بازه‌ای (interval timer): زمان پس از بازنشانی (time since reset)، سرریزهای زمان‌سنج (timer overruns)، فراخوانی‌ها برای ارسال (calls to transmit).

تنظیم تمام متغیرهای سیستم یا همتا (peer) که در فهرست متغیرها گنجانده شده‌اند.

تنظیم متغیرهای مشخص‌شده در فهرست متغیرها. اگر associd صفر باشد، متغیرها از فضای نام System Variables هستند، در غیر این صورت از فضای نام Peer Variables خواهند بود. مشخص کردن associd الزامی است، زیرا نامی یکسان می‌تواند در هر دو فضا وجود داشته باشد. احراز هویت الزامی است.

وضعیت جاری برنامهٔ در حال اجرا در مجموعه‌ای از واژه‌های وضعیت (status words) که توسط سیستم نگهداری می‌شوند نشان داده می‌شود. اطلاعات وضعیت همچنین به ازای هر وابستگی (association) در دسترس است. این واژه‌ها توسط دستورهای readlist و associations هم به صورت شانزده‌شانزدهی (هگزادسیمال) و هم در قالب رشته‌های توضیحی کوتاه رمزگشایی‌شده نمایش داده می‌شوند. کدها، نکات و توضیحات کوتاه در صفحهٔ مستند شده‌اند. این صفحه همچنین شامل فهرستی از پیام‌های سیستم و همتا است که کد مربوط به جدیدترین آن‌ها در واژه وضعیت گنجانده می‌شود.

اطلاعات حاصل از گذار حالت در ماشین پروتکل با استفاده از مجموعه‌ای غیررسمی از رشته‌های ASCII به نام نمایش داده می‌شوند. هدف اصلی برای بسته‌های kiss-o'-death (KoD) بود که توسط سرور ارسال می‌شد تا کلاینت را از یک وضعیت غیرعادی مطلع سازد. امروزه این کدها در صورت لزوم در فیلد شناسهٔ مرجع (reference identifier) در تابلوهای وضعیت گوناگون نمایش داده می‌شوند..SS "متغیرهای سیستم (System Variables)" متغیرهای سیستمی زیر در تابلوی اعلانات readlist نمایش داده می‌شوند. در برخی پیکربندی‌ها ممکن است همهٔ متغیرها نمایش داده نشوند.

متغیر

شرح


نسخه نرم‌افزار NTP و زمان ساخت

بستر سخت‌افزاری و نسخه آن

سیستم‌عامل و نسخه آن

نشانگر هشدار ثانیه کبیسه (0-3)

لایه یا استراتوم (1-15)

دقت (log2 s)

مجموع تاخیر رفت‌وبرگشت تا ساعت مرجع اصلی

مجموع پراکندگی تا ساعت مرجع اصلی

شناسه مرجع یا

زمان مرجع

تاریخ و زمان روز

شناسه پیوند همتای سیستم

ثابت زمانی و توان نظرسنجی (log2 s) (3-17)

حداقل ثابت زمانی (log2 s) (3-10)

انحراف ترکیبی سرور نسبت به این میزبان

رانش فرکانس (PPM) نسبت به ساعت سخت‌افزاری

لغزش زمانی (jitter) ترکیبی سیستم

سرگردانی فرکانس ساعت (PPM)

لغزش زمانی ساعت

انحراف زمانی TAI-UTC (ثانیه)

ثانیه‌های NTP هنگام درج ثانیه کبیسه بعدی یا قبلی

ثانیه‌های NTP هنگام انقضای فایل ثانیه‌های کبیسه NIST

آمارهای لغزش زمانی (jitter) و سرگردانی (wander) میانگین‌های وزنی نمایی RMS هستند. لغزش زمانی سیستم در مشخصات NTPv4 تعریف شده است؛ آمار لغزش زمانی ساعت توسط ماژول انضباط ساعت محاسبه می‌شود.

هنگامی که دیمن NTPv4 با کتابخانه نرم‌افزاری OpenSSL کامپایل شده باشد، متغیرهای سیستمی بیشتری نمایش داده می‌شوند، شامل برخی یا همه موارد زیر، بسته به تعامل خاص Autokey:

متغیر

شرح

نام میزبان Autokey برای این میزبان

نام گروه Autokey برای این میزبان

پرچم‌های میزبان (مشخصات Autokey را ببینید)

الگوریتم خلاصه پیام در OpenSSL

طرح خلاصه/امضا در OpenSSL

ثانیه‌های NTP در آخرین به‌روزرسانی امضا

موضوع گواهی، صادرکننده و پرچم‌های گواهی

ثانیه‌های NTP هنگام انقضای گواهی متغیرهای همتای زیر در تابلوی نمایش readlist برای هر ارتباط (association) ظاهر می‌شوند. در برخی پیکربندی‌ها تمام متغیرها نمایش داده نمی‌شوند.
متغیر

توضیحات

شناسه ارتباط (association id)


نشانی IP مبدأ (دورست)

درگاه مبدأ (دورست)

نشانی IP مقصد (محلی)

درگاه مقصد (محلی)

نشانگر کبیسه (0-3)

لایه (stratum) (0-15)

دقت (log2 s)

تأخیر کل رفت‌وبرگشت تا ساعت مرجع اولیه

پراکندگی ریشه کل تا ساعت مرجع اولیه

شناسه مرجع یا

زمان مرجع

زمان دریافت آخرین بسته

ثبات دسترسی‌پذیری (octal)

شمارنده عدم دسترسی

حالت میزبان (1-6)

حالت همتا (1-5)

نمای پرسش میزبان (log2 s) (3-17)

نمای پرسش همتا (log2 s) (3-17)

فاصله ارسال (headway) (ببینید:


شناسه کلید متقارن

انحراف (offset) فیلتر

تأخیر فیلتر

پراکندگی فیلتر

ژیتر فیلتر

بایاس تک‌پخشی/پخش‌همگانی (unicast/broadcast)

تأخیر درهم‌تنیدگی (ببینید:

متغیر bias زمانی محاسبه می‌شود که نخستین بسته پخش‌همگانی (broadcast) پس از رگبار کالیبراسیون (calibration volley) دریافت شود. این متغیر نشان‌دهنده انحراف زیرگراف پخش‌همگانی نسبت به زیرگراف تک‌پخشی (unicast) است. متغیر xleave تنها برای حالت‌های متقارن درهم‌تنیده (interleaved symmetric) و درهم‌تنیده ظاهر می‌شود. این متغیر نمایانگر تأخیرهای داخلی صف‌بندی، بافرسازی و ارسال برای بسته پیشین است.

هنگامی که دیمن NTPv4 همراه با کتابخانه نرم‌افزاری OpenSSL کامپایل شده باشد، متغیرهای همتای دیگری نیز نمایش داده می‌شوند که شامل موارد زیر است:

متغیر

توضیحات

پرچم‌های همتا (مشخصات Autokey را ببینید)

نام سرور Autokey

پرچم‌های همتا (مشخصات Autokey را ببینید)

طرح خلاصه/امضای OpenSSL (digest/signature)
initsequence
شناسهٔ کلید اولیه

نمایهٔ کلید اولیه

برچسب زمانی امضای Autokey

نام گروه Autokey برای این ارتباط

متغیرهای ساعت زیر در فهرست clocklist برای هر ارتباط با یک ساعت مرجع نمایش داده می‌شوند. در برخی پیکربندی‌ها همهٔ متغیرها نمایش داده نمی‌شوند.

متغیر

توضیحات

شناسهٔ ارتباط


توضیحات دستگاه

رشتهٔ کد زمان ASCII (مخصوص دستگاه)

پیام‌های نظرسنجی (poll) ارسال‌شده

بدون پاسخ

قالب نادرست

تاریخ یا زمان نادرست

زمان fudge ۱

زمان fudge ۲

لایهٔ (stratum) راه‌انداز

شناسهٔ مرجع راه‌انداز

پرچم‌های راه‌انداز

-4, --ipv4

اجبار به تفکیک نام با IPv4. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: ipv6.

تفکیک نام‌های میزبان بعدی در خط فرمان را به فضای نام IPv4 اجبار می‌کند.

-6, --ipv6

اجبار به تفکیک نام با IPv6. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: ipv4.

تفکیک نام‌های میزبان بعدی در خط فرمان را به فضای نام IPv6 اجبار می‌کند.


اجرای یک دستور و خروج. این گزینه می‌تواند به تعداد نامحدود تکرار شود.

آرگومان بعدی به عنوان یک دستور در قالب تعاملی تفسیر شده و به فهرست دستورهایی که باید روی میزبان(های) مشخص‌شده اجرا شوند افزوده می‌شود.


افزایش سطح پرگویی اشکال‌زدایی. این گزینه می‌تواند به تعداد نامحدود تکرار شود.

تنظیم سطح پرگویی اشکال‌زدایی. این گزینه می‌تواند به تعداد نامحدود تکرار شود. این گزینه یک عدد صحیح را به عنوان آرگومان خود می‌پذیرد.

اجبار ntpq به کار در حالت تعاملی. این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: command، peers.

ابزار ntpq را وادار به کار در حالت تعاملی می‌کند. اعلان‌ها در خروجی استاندارد نوشته شده و دستورها از ورودی استاندارد خوانده می‌شوند.


نشانی‌های عددی میزبان.

تمام نشانی‌های میزبان را به جای تبدیل به نام‌های رسمی میزبان، در قالب عددی چهاربخشی با نقطه (dotted-quad) نمایش می‌دهد.


همیشه خط وضعیت را به همراه readvar در خروجی نمایش می‌دهد.

به‌طور پیش‌فرض، اکنون ntpq خط associd=... را که پیش از خروجی readvar (با نام مستعار rv) می‌آید، در صورت درخواست تنها یک متغیر (مانند ntpq -c "rv 0 offset") حذف می‌کند. این گزینه باعث می‌شود که ntpq هر دو خط خروجی را برای readvar تک‌متغیره نمایش دهد. استفاده از یک متغیر محیطی برای پیش‌تنظیم این گزینه در یک اسکریپت، به هر دو نسخهٔ قدیمی‌تر و جدیدتر ntpq اجازه می‌دهد تا از این نظر رفتار یکسانی داشته باشند.


چاپ فهرستی از همتایان (peers). این گزینه نباید در ترکیب با هیچ‌یک از گزینه‌های زیر استفاده شود: interactive.

فهرستی از همتایان شناخته‌شده برای سرور و خلاصه‌ای از وضعیت آن‌ها را چاپ می‌کند. این گزینه معادل دستور تعاملی 'peers' است.


تنظیم نوع نمایش پیش‌فرض برای refidهای +S2. این گزینه یک کلمهٔ کلیدی را به عنوان آرگومان می‌پذیرد. این آرگومان یک مقدار شمارشی را تنظیم می‌کند که با مقایسه آن در برابر ماکروی مقدار گزینه قابل بررسی است. کلمات کلیدی در دسترس عبارتند از:
hash ipv4
یا معادل عددی آن‌ها.

مقدار پیش‌فرض keyword برای این گزینه برابر است با:
ipv4

قالب نمایش پیش‌فرض را برای refidهای +S2 تنظیم می‌کند.


استفاده از پروتکل UDP متصل‌نشده (unconnected UDP) برای ارتباط با ntpd (پیش‌فرض در Windows).

یک ارتباط UDP متصل‌نشده به ntpd باز می‌کند (پیش‌فرض در Windows).


نمایش مقدار کامل 'remote'.

نمایش مقدار کامل فیلد 'remote'. اگر این کار نیازمند بیش از ۱۵ نویسه باشد، مقدار کامل نمایش داده شده، یک خط تازه درج می‌شود و نمایش داده‌ها با تورفتگی مناسب در خط بعد ادامه می‌یابد.

-?, --help

نمایش اطلاعات استفاده از دستور و خروج..TP -!, --more-help
ارسال اطلاعات تفصیلی استفاده از طریق یک صفحه‌بند (pager).
-> [cfgfile], --save-opts [=cfgfile]

ذخیره وضعیت گزینه‌ها در cfgfile. پیش‌فرض، آخرین فایل پیکربندی فهرست‌شده در بخش پیش‌تنظیمات گزینه‌ها (OPTION PRESETS) در زیر است. دستور پس از به‌روزرسانی فایل پیکربندی خارج خواهد شد.
-< cfgfile, --load-opts=cfgfile, --no-load-opts

بارگذاری گزینه‌ها از cfgfile. شکل no-load-opts بارگذاری فایل‌های پیکربندی، rc یا ini قبلی را غیرفعال می‌کند. --no-load-opts زودتر و خارج از نوبت پردازش می‌شود.

نمایش نسخه برنامه و خروج. حالت پیش‌فرض “v”، یک نسخه ساده است. حالت “c” اطلاعات کپی‌رایت را چاپ می‌کند و “n” اعلان کامل کپی‌رایت را نمایش می‌دهد.

هر گزینه‌ای که به عنوان not presettable علامت‌گذاری نشده باشد، می‌تواند با بارگذاری مقادیر از فایل(های) پیکربندی (“RC” یا “.INI”) و مقادیر برگرفته از متغیرهای محیطی زیر پیش‌تنظیم شود:

NTPQ_<option-name> or NTPQ

پیش‌تنظیمات متغیرهای محیطی بر فایل‌های پیکربندی اولویت دارند (دیرتر از آن‌ها پردازش می‌شوند). فایل‌های homerc شامل "$HOME" و "." هستند. اگر هر یک از این‌ها دایرکتوری باشند، فایل .ntprc درون آن دایرکتوری‌ها جستجو می‌شود.

برای متغیرهای محیطی پیکربندی، بخش پیش‌تنظیمات گزینه‌ها (OPTION PRESETS) را ببینید.

برای فایل‌های پیکربندی، بخش پیش‌تنظیمات گزینه‌ها (OPTION PRESETS) را ببینید.

یکی از مقادیر خروج زیر بازگردانده خواهد شد:

0 (EXIT_SUCCESS)

اجرای موفقیت‌آمیز برنامه.
1 (EXIT_FAILURE)

عملیات ناموفق بود یا نحو (syntax) دستور نامعتبر بود.
66 (EX_NOINPUT)

فایل پیکربندی مشخص‌شده بارگذاری نشد.
70 (EX_SOFTWARE)

خطای عملیاتی داخلی در libopts رخ داد. لطفاً آن را به autogen-users@lists.sourceforge.net گزارش دهید. با تشکر.

دانشگاه دلاور (The University of Delaware) و Network Time Foundation

حق نشر (C) ۱۹۹۲-۲۰۲۴ متعلق به The University of Delaware و Network Time Foundation است؛ تمامی حقوق محفوظ است. این برنامه تحت شرایط مجوز NTP منتشر شده است، http://ntp.org/license.

لطفاً گزارش‌های اشکال را به این نشانی‌ها ارسال کنید: https://bugs.ntp.org، bugs@ntp.org

این صفحه راهنما توسط AutoGen از تعاریف گزینه‌های ntpq تولید شده است.

25 May 2024 4.2.8p18