تعداد تلاش‌های مجدد برای احراز هویت. مقدار صفر یعنی تلاش بی‌پایان؛ مقدار -1 یعنی استفاده از پیش‌فرض سراسری. اگر پیش‌فرض سراسری تنظیم نشده باشد، احراز هویت پیش از ناموفق اعلام کردن اتصال ۳ بار تلاش می‌کند. اتصالاتی که از کلید پیش‌اشتراک‌گذاری‌شده (PSK) برای احراز هویت استفاده می‌کنند، فقط در آخرین تلاش احراز هویت کلید جدید را درخواست خواهند کرد.

Format: integer

Valid values: -1 - 2147483647

Alias: autoconnect

مشخص می‌کند که آیا در صورت در دسترس بودن منابع، اتصال باید به‌طور خودکار توسط NetworkManager برقرار شود یا خیر. مقدار TRUE برای فعال‌سازی خودکار اتصال، و مقدار FALSE به معنای نیاز به مداخله دستی برای فعال‌سازی اتصال است.

اتصال خودکار زمانی رخ می‌دهد که شرایط مناسب باشد؛ این یعنی برای مثال دستگاه در حال حاضر مدیریت‌شده بوده و فعال نباشد. بنابراین اتصال خودکار هرگز جایگزین یک نمایه فعال نمی‌شود و با آن رقابت نمی‌کند.

توجه داشته باشید که اتصال خودکار برای نمایه‌های VPN پیاده‌سازی نشده است. گزینه "secondaries" را به عنوان روش جایگزین برای اتصال خودکار نمایه‌های VPN ببینید.

اگر چندین نمایه برای اتصال خودکار روی یک دستگاه یکسان آماده باشند، نمایه‌ای انتخاب می‌شود که "connection.autoconnect-priority" بهتری داشته باشد. اگر اولویت‌ها برابر باشند، نمایه‌ای که اخیراً متصل شده فعال می‌گردد. اگر نمایه‌ها پیش‌تر متصل نشده باشند یا مقدار "connection.timestamp" آن‌ها یکسان باشد، انتخاب نامشخص است.

بسته به "connection.multi-connect"، یک نمایه می‌تواند در هر زمان تنها یک بار یا چندین بار متصل (خودکار) شود.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

مشخص می‌کند که آیا پورت‌های این اتصال هنگام فعال‌سازی این اتصال توسط NetworkManager باید به‌طور خودکار بالا آورده شوند یا خیر. این ویژگی تنها برای اتصالات کنترل‌کننده (controller) اثر واقعی دارد. ویژگی‌های "autoconnect"، "autoconnect-priority" و "autoconnect-retries" ارتباطی با این تنظیم ندارند. مقادیر مجاز عبارتند از: 0: اتصالات پورت دست‌نخورده باقی بمانند، 1: همه اتصالات پورت همراه با این اتصال فعال شوند، -1: پیش‌فرض. اگر مقدار -1 (پیش‌فرض) تعیین شده باشد، مقدار سراسری connection.autoconnect-ports برای تعیین مقدار واقعی خوانده می‌شود. اگر آن هم پیش‌فرض باشد، به 0 تنزل می‌یابد.

Format: choice (NMTernary)

Valid values: default (-1), false (0), true (1)

اولویت اتصال خودکار در بازه -999 تا 999. اگر اتصال روی اتصال خودکار تنظیم شده باشد، اتصالاتی که اولویت بالاتری دارند ترجیح داده می‌شوند. عدد بزرگ‌تر به معنی اولویت بالاتر است. مقدار پیش‌فرض 0 است. توجه داشته باشید که این ویژگی تنها زمانی اهمیت دارد که بیش از یک نمایه کاندید برای اتصال خودکار وجود داشته باشد. در صورت برابری اولویت، نمایه‌ای که اخیراً استفاده شده انتخاب می‌شود.

Format: integer

Valid values: -999 - 999

تعداد دفعاتی که هنگام فعال‌سازی خودکار یک اتصال، پیش از انصراف باید تلاش شود. صفر به معنای تلاش همیشگی است، -1 به معنای پیش‌فرض سراسری (در صورت عدم بازنویسی، ۴ بار) است. تنظیم این مقدار روی 1 به این معنی است که پیش از مسدود کردن اتصال خودکار، تنها یک بار برای فعال‌سازی تلاش شود. توجه داشته باشید که پس از پایان مهلت زمانی (timeout)، مدیر شبکه مجدداً برای اتصال خودکار تلاش خواهد کرد.

Format: integer

Valid values: -1 - 2147483647

Special values: default (-1), forever (0)

مشخص می‌کند که آیا پورت‌های این اتصال هنگام فعال‌سازی این اتصال توسط NetworkManager باید به‌طور خودکار بالا آورده شوند یا خیر. این ویژگی تنها برای اتصالات کنترل‌کننده (controller) اثر واقعی دارد. ویژگی‌های "autoconnect"، "autoconnect-priority" و "autoconnect-retries" ارتباطی با این تنظیم ندارند. مقادیر مجاز عبارتند از: 0: اتصالات پورت دست‌نخورده باقی بمانند، 1: همه اتصالات پورت همراه با این اتصال فعال شوند، -1: پیش‌فرض. اگر مقدار -1 (پیش‌فرض) تعیین شده باشد، مقدار سراسری connection.autoconnect-slaves برای تعیین مقدار واقعی خوانده می‌شود. اگر آن هم پیش‌فرض باشد، به 0 تنزل می‌یابد.

Deprecated 1.46. Use "autoconnect-ports" instead, this is just an alias.

Format: choice (NMSettingConnectionAutoconnectSlaves)

Valid values: default (-1), no (0), yes (1)

Alias: controller

نام رابط دستگاه کنترل‌کننده یا UUID اتصال کنترل‌کننده.

Format: string

مشخص می‌کند که آیا DNSOverTls (dns-over-tls) برای اتصال فعال است یا خیر. پروتکل DNSOverTls فناوری‌ای است که از TLS برای رمزگذاری ترافیک سامانه نام دامنه (DNS) استفاده می‌کند.

مقادیر مجاز عبارتند از: "yes" (2) استفاده از DNSOverTls و غیرفعال‌سازی عقب‌گرد (fallback)، مقدار "opportunistic" (1) استفاده از DNSOverTls با امکان بازگشت به وضوح‌بخشی رمزگذاری‌نشده، مقدار "no" (0) هرگز از DNSOverTls استفاده نشود. در صورت مشخص نشدن، "default" به پلاگین مورد استفاده بستگی دارد. ابزار systemd-resolved از تنظیم سراسری استفاده می‌کند.

این قابلیت نیازمند پلاگینی است که از DNSOverTls پشتیبانی کند؛ در غیر این صورت، این تنظیم هیچ اثری نخواهد داشت. یکی از این پلاگین‌ها dns-systemd-resolved است.

Format: choice (NMSettingConnectionDnsOverTls)

Valid values: default (-1), no (0), opportunistic (1), yes (2)

مشخص می‌کند که آیا DNSSEC (dnssec) برای این اتصال فعال است یا خیر.

مقادیر مجاز عبارتند از: "yes" (2) استفاده از DNSSEC و غیرفعال‌سازی عقب‌گرد، مقدار "allow-downgrade" (1) استفاده از DNSSEC با امکان بازگشت در صورتی که کارساز (سرور) از آن پشتیبانی نکند، مقدار "no" (0) هرگز از DNSSEC استفاده نشود. تأثیر "default" (-1) به پلاگین dns مورد استفاده بستگی دارد. سرویس systemd-resolved در این حالت از تنظیم سراسری خود استفاده می‌کند.

این قابلیت به پلاگینی نیاز دارد که از DNSSEC پشتیبانی کند؛ در غیر این صورت، این تنظیم اثری نخواهد داشت. یکی از این پلاگین‌ها systemd-resolved است.

Format: choice (NMSettingConnectionDnssec)

Valid values: default (-1), no (0), allow-downgrade (1), yes (2)

مشخص می‌کند که آیا اتصال پیش از خاموش شدن سیستم قطع (غیرفعال) خواهد شد یا خیر. مقدار پیش‌فرض "default" (-1) است. هنگام تعیین مقدار پیش‌فرض، مقدار سراسری از پیکربندی NetworkManager بررسی می‌شود و در صورت تعیین نشدن، "no" (0) در نظر گرفته خواهد شد.

Format: choice (NMSettingConnectionDownOnPoweroff)

Valid values: default (-1), no (0), yes (1)

اگر بزرگ‌تر از صفر باشد، موفقیت آدرس‌دهی IP را تا رسیدن به مهلت زمانی (timeout) یا تا زمانی که دروازه (gateway) آی‌پی به پینگ پاسخ دهد به تأخیر می‌اندازد.

Format: integer

Valid values: 0 - 600

Alias: con-name

یک شناسه یکتا و قابل‌خواندن برای انسان برای اتصال، مانند "Work Wi-Fi" یا "T-Mobile 3G".

Format: string

Alias: ifname

نام رابط شبکه‌ای که این اتصال به آن متصل (مقید) شده است. در صورت تنظیم نشدن، اتصال می‌تواند به هر رابطی از نوع مناسب متصل شود (مشروط به محدودیت‌های اعمال‌شده توسط سایر تنظیمات).

برای دستگاه‌های نرم‌افزاری، این ویژگی نام دستگاه ایجادشده را مشخص می‌کند.

برای انواع اتصالاتی که نام رابط‌ها در آن‌ها به سادگی پایدار نمی‌ماند (مانند اینترنت همراه یا اترنت USB)، این ویژگی نباید استفاده شود. تنظیم این ویژگی رابط‌هایی را که اتصال می‌تواند با آن‌ها استفاده شود محدود می‌کند، و اگر نام رابط‌ها تغییر کند یا بازترتیب شوند، اتصال ممکن است روی رابط اشتباهی اعمال گردد.

Format: string

این ویژگی فهرستی از نشانی‌های IP هدف را برای پینگ کردن مشخص می‌کند. وقتی چندین هدف تعیین شوند، NetworkManager چند پردازش پینگ را به‌طور موازی آغاز خواهد کرد. این ویژگی تنها در صورتی می‌تواند تنظیم شود که connection.ip-ping-timeout تنظیم شده باشد. گزینه ip-ping-timeout برای به تأخیر انداختن موفقیت آدرس‌دهی IP تا رسیدن به مهلت زمانی مشخص‌شده (به ثانیه) یا تا زمانی که یک نشانی IP هدف به پینگ پاسخ دهد، استفاده می‌شود. پیکربندی "ip-ping-addresses" ممکن است به دلیل انتظار برای تکمیل عملیات پینگ یا پایان مهلت زمانی، رسیدن به هدف network-online.target در systemd را به تأخیر بیندازد.

Format: list of IPv4 or IPv6 addresses

این ویژگی مشخص می‌کند که آیا موفقیت هر یک از بررسی‌های پینگ در میان "ip-ping-addresses" کافی است یا اینکه همه بررسی‌های پینگ برای "ip-ping-addresses" باید موفقیت‌آمیز باشند.

Format: choice (NMTernary)

Valid values: default (-1), false/no (0), true/yes (1)

اگر بزرگ‌تر از صفر باشد، موفقیت آدرس‌دهی IP را تا رسیدن به مهلت زمانی مشخص‌شده (به ثانیه) یا تا زمانی که یک نشانی IP هدف به پینگ پاسخ دهد به تأخیر می‌اندازد. این ویژگی مهلت زمانی را برای "ip-ping-addresses" مشخص می‌کند. این ویژگی با "gateway-ping-timeout" ناسازگار است؛ نمی‌توانید این دو ویژگی را هم‌زمان تنظیم کنید.

Format: integer

Valid values: 0 - 600

مشخص می‌کند که آیا LLDP برای این اتصال فعال است یا خیر.

Format: choice (NMSettingConnectionLldp)

Valid values: default (-1), disable (0), enable-rx/enable (1)

مشخص می‌کند که آیا وضوح‌بخشی نام چندپخشی پیوند-محلی (LLMNR) برای اتصال فعال است یا خیر. پروتکل LLMNR پروتکلی مبتنی بر قالب بسته‌های سامانه نام دامنه (DNS) است که به میزبان‌های IPv4 و IPv6 اجازه می‌دهد تا وضوح‌بخشی نام را برای میزبان‌های موجود در همان پیوند محلی انجام دهند.

مقادیر مجاز عبارتند از: "yes" (2) ثبت نام میزبان و وضوح‌بخشی برای اتصال، "no" (0) غیرفعال‌سازی LLMNR برای رابط، "resolve" (1) نام میزبان ثبت نشود اما وضوح‌بخشی نام‌های میزبان LLMNR مجاز باشد. در صورت تعیین نشدن، "default" در نهایت به پلاگین DNS بستگی دارد (که در حال حاضر برای systemd-resolved به معنای "yes" است).

این قابلیت نیازمند پلاگینی است که از LLMNR پشتیبانی کند؛ در غیر این صورت، این تنظیم اثری نخواهد داشت. یکی از این پلاگین‌ها dns-systemd-resolved است.

Format: choice (NMSettingConnectionLlmnr)

Valid values: default (-1), no (0), resolve (1), yes (2)

Alias: master

نام رابط دستگاه کنترل‌کننده یا UUID اتصال کنترل‌کننده.

Deprecated 1.46. Use "controller" instead, this is just an alias.

Format: string

مشخص می‌کند که آیا mDNS برای اتصال فعال است یا خیر.

مقادیر مجاز عبارتند از: "yes" (2) ثبت نام میزبان و وضوح‌بخشی برای اتصال، "no" (0) غیرفعال‌سازی mDNS برای رابط، "resolve" (1) نام میزبان ثبت نشود اما وضوح‌بخشی نام‌های میزبان mDNS مجاز باشد و "default" (-1) برای بررسی پیش‌فرض سراسری در NetworkManager.conf. در صورت تعیین نشدن، "default" در نهایت به پلاگین DNS بستگی دارد.

این قابلیت نیازمند پلاگینی است که از mDNS پشتیبانی کند؛ در غیر این صورت، این تنظیم هیچ اثری ندارد. در حال حاضر تنها پلاگین DNS پشتیبانی‌شده systemd-resolved است. برای systemd-resolved، مقدار پیش‌فرض از طریق تنظیم MulticastDNS= در فایل resolved.conf قابل پیکربندی است.

Format: choice (NMSettingConnectionMdns)

Valid values: default (-1), no (0), resolve (1), yes (2)

مشخص می‌کند که آیا اتصال حجمی (سنجیده‌شده) است یا خیر.

هنگام به‌روزرسانی این ویژگی روی اتصالی که در حال حاضر فعال است، تغییر فوراً اعمال می‌شود.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

مشخص می‌کند که آیا نقاط پایانی (endpoints) پروتکل MPTCP و فلگ‌های آدرس پیکربندی شوند یا خیر. اگر MPTCP در NetworkManager فعال باشد، نشانی‌های رابط را به عنوان نقاط پایانی MPTCP پیکربندی خواهد کرد. توجه داشته باشید که نشانی‌های لوپ‌بک IPv4 (127.0.0.0/8)، نشانی‌های محلی پیوند IPv4 (169.254.0.0/16)، نشانی لوپ‌بک IPv6 (::1)، نشانی‌های محلی پیوند IPv6 (fe80::/10)، نشانی‌های محلی یکتای IPv6 (ULA، fc00::/7) و نشانی‌های افزونه محرمانگی IPv6 (rfc3041، ipv6.ip6-privacy) از پیکربندی به عنوان نقاط پایانی مستثنی خواهند شد.

اگر "disabled" (0x1) باشد، مدیریت MPTCP برای رابط غیرفعال شده و هیچ نقطه پایانی ثبت نمی‌شود.

فلگ "enabled" (0x2) به معنای فعال بودن مدیریت MPTCP است. این فلگ می‌تواند از حضور سایر فلگ‌ها نیز استنباط شود.

حتی در صورت فعال بودن، مدیریت MPTCP به‌طور پیش‌فرض غیرفعال خواهد ماند مگر اینکه پارامتر sysctl به نشانی "/proc/sys/net/mptcp/enabled" روشن باشد. مدیر شبکه مقدار sysctl را تغییر نمی‌دهد و این به عهده مدیر سیستم یا توزیع است. برای پیکربندی نقاط پایانی حتی در صورت غیرفعال بودن این sysctl، می‌توان از فلگ "also-without-sysctl" (0x4) استفاده کرد. در این حالت، NetworkManager پارامتر sysctl را نادیده گرفته و صرف‌نظر از آن نقاط پایانی را پیکربندی می‌کند.

حتی در صورت فعال بودن، NetworkManager تنها در صورتی نقاط پایانی MPTCP را برای یک خانواده آدرس خاص پیکربندی می‌کند که یک مسیر پیش‌فرض تک‌پخشی (0.0.0.0/0 یا ::/0) در جدول مسیریابی اصلی وجود داشته باشد. فلگ "also-without-default-route" (0x8) می‌تواند این رفتار را نادیده بگیرد (بازنویسی کند).

هنگامی که مدیریت MPTCP فعال باشد، نقاط پایانی با فلگ‌های آدرس تعیین‌شده "signal" (0x10)، "subflow" (0x20)، "backup" (0x40)، "fullmesh" (0x80)، "laminar" (0x100) پیکربندی می‌شوند. برای اطلاعات بیشتر درباره فلگ‌ها به راهنمای ip-mptcp(8) مراجعه کنید.

اگر فلگ‌ها صفر (0x0) باشند، پیش‌فرض سراسری اتصال از فایل NetworkManager.conf رعایت می‌شود. در صورت مشخص نشدن، مقدار بازگشتی "enabled,subflow" است. توجه داشته باشید که این بدان معناست که MPTCP به‌طور پیش‌فرض بسته به sysctl مسیر "/proc/sys/net/mptcp/enabled" انجام می‌شود.

مدیر شبکه محدودیت‌های MPTCP را تغییر نمی‌دهد و MPTCP را از طریق "/proc/sys/net/mptcp/enabled" فعال نمی‌کند. این یک پیکربندی میزبان است که مدیر سیستم می‌تواند از طریق sysctl و ip-mptcp آن را تغییر دهد.

پالایش سخت‌گیرانه مسیر معکوس (rp_filter) بسیاری از سناریوهای استفاده از MPTCP را مختل می‌کند؛ بنابراین وقتی مدیریت MPTCP برای نشانی‌های IPv4 روی رابط فعال باشد، NetworkManager پالایش سخت‌گیرانه مسیر معکوس (1) را به حالت منعطف (2) تقلیل می‌دهد.

Format: flags (NMMptcpFlags)

Valid values: none/default (0x0), disabled (0x1), enabled (0x2), also-without-sysctl (0x4), also-without-default-route (0x8), signal (0x10), subflow (0x20), backup (0x40), fullmesh (0x80), laminar (0x100)

در صورت پیکربندی، روی یک URL توصیف کاربرد سازنده (MUD) تنظیم می‌شود که به سیاست‌های شبکه توصیه‌شده توسط سازنده برای دستگاه‌های اینترنت اشیاء (IoT) اشاره دارد. این مقدار به عنوان یک گزینه DHCPv4 یا DHCPv6 ارسال می‌شود. مقدار باید یک نشانی اینترنتی معتبر باشد که با "https://" آغاز شود.

مقدار ویژه "none" برای نشان دادن عدم استفاده از نشانی اینترنتی MUD مجاز است.

اگر مقدار مربوط به هر نمایه نامشخص باشد (حالت پیش‌فرض)، پیش‌فرض سراسری اتصال بررسی می‌شود. در صورت تعیین نشدن، پیش‌فرض نهایی "none" است.

Format: string

مشخص می‌کند که آیا نمایه می‌تواند در یک لحظه مشخص چندین بار فعال باشد یا خیر. این مقدار از نوع NMConnectionMultiConnect است.

Format: choice (NMConnectionMultiConnect)

Valid values: default (0), single (1), manual-multiple (2), multiple (3)

آرایه‌ای از رشته‌ها که دسترسی یک کاربر مشخص را به این اتصال تعریف می‌کند. اگر این مقدار NULL یا خالی باشد، همه کاربران اجازه دسترسی به این اتصال را دارند؛ در غیر این صورت کاربران تنها در صورتی مجاز هستند که نامشان در این فهرست باشد. وقتی این فهرست خالی نباشد، اتصال تنها زمانی می‌تواند فعال باشد که یکی از کاربران مشخص‌شده در یک نشست فعال وارد شده باشد. هر مدخل به شکل "[type]:[id]:[reserved]" است؛ برای نمونه، "user:dcbw:blah".

در حال حاضر تنها نوع "[type]" مجاز، "user" است. سایر مقادیر نادیده گرفته شده و برای کاربردهای آینده رزرو شده‌اند. شناسه [id] نام کاربری است که این مجوز به آن اشاره دارد و نباید شامل نویسه ":" باشد. هر اطلاعات [reserved] موجود باید نادیده گرفته شود و برای کاربردهای آینده رزرو است. تمامی بخش‌های [type]، [id] و [reserved] باید UTF-8 معتبر باشند.

Format: list of strings

Alias: port-type

نام تنظیم نوع دستگاه اتصال کنترل‌کننده این پورت (مانند "bond")، یا مقدار NULL اگر این اتصال پورت نباشد.

Format: string

Valid values: bond, bridge, ovs-bridge, ovs-port, team, vrf

فهرستی از UUIDهای اتصال که باید هنگام فعال شدن خود اتصال پایه فعال شوند. در حال حاضر تنها اتصالات VPN پشتیبانی می‌شوند.

Format: list of strings

Alias: slave-type

نام تنظیم نوع دستگاه اتصال کنترل‌کننده این پورت (مانند "bond")، یا مقدار NULL اگر این اتصال پورت نباشد.

Deprecated 1.46. Use "port-type" instead, this is just an alias.

Format: string

Valid values: bond, bridge, ovs-bridge, ovs-port, team, vrf

این ویژگی نمایانگر هویت اتصال است که برای اهداف گوناگون استفاده می‌شود. این امکان را فراهم می‌کند که چندین نمایه برای اشتراک هویت پیکربندی شوند. همچنین stable-id می‌تواند حاوی جای‌نگه‌دارها (placeholders) باشد که بسته به زمینه، به صورت پویا و قطعی جایگزین می‌شوند.

شناسه stable-id برای تولید نشانی‌های خصوصی پایدار IPv6 با تنظیم ipv6.addr-gen-mode=stable-privacy استفاده می‌شود. همچنین برای مقداردهی اولیه تولید آدرس MAC شبیه‌سازی‌شده در ethernet.cloned-mac-address=stable و wifi.cloned-mac-address=stable به کار می‌رود. همچنین برای استخراج شناسه کلاینت DHCP در ipv4.dhcp-client-id=stable، شناسه DHCPv6 DUID در ipv6.dhcp-duid=stable-[llt,ll,uuid] و DHCP IAID در ipv4.iaid=stable و ipv6.iaid=stable کاربرد دارد.

توجه داشته باشید که بسته به زمینه‌ای که در آن استفاده می‌شود، پارامترهای دیگری نیز به الگوریتم تولید تزریق می‌شوند. به عنوان نمونه، معمولاً یک کلید اختصاصی هر میزبان نیز گنجانده می‌شود تا سیستم‌های مختلف شناسه‌های متفاوتی تولید کنند. یا با ipv6.addr-gen-mode=stable-privacy، نام دستگاه نیز گنجانده می‌شود تا رابط‌های مختلف نشانی‌های متفاوتی تولید کنند. کلید اختصاصی هر میزبان هویت دستگاه شماست و در مسیر /var/lib/NetworkManager/secret_key ذخیره می‌شود. برای اطلاعات درباره secret-key و هویت میزبان، صفحه راهنمای NetworkManager(8) را ببینید.

با نویسه '$' برای انجام جایگزینی‌های پویا در زمان فعال‌سازی به شکل ویژه‌ای رفتار می‌شود. در حال حاضر، الگوهای "${CONNECTION}"، "${DEVICE}"، "${MAC}"، "${NETWORK_SSID}"، "${BOOT}" و "${RANDOM}" پشتیبانی می‌شوند. این‌ها به طور موثری شناسه‌های یکتایی به ازای هر اتصال، هر دستگاه، هر SSID، هر بوت، یا هر بار ایجاد می‌کنند. الگوی "${CONNECTION}" از connection.uuid نمایه استفاده می‌کند، "${DEVICE}" از نام رابط دستگاه استفاده می‌کند و "${MAC}" از نشانی MAC دائمی دستگاه استفاده می‌کند. الگوی "${NETWORK_SSID}" از SSID برای شبکه‌های Wi-Fi استفاده کرده و در سایر شبکه‌ها به "${CONNECTION}" بازمی‌گردد. هرگونه الگوی ناشناخته پس از '$' به صورت لفظی در نظر گرفته می‌شود اما برای استفاده‌های آینده محفوظ است. بنابراین توصیه می‌شود از '$' خودداری کرده یا آن را به صورت "$$" اسکیپ کنید. برای نمونه، آن را روی "${CONNECTION}-${BOOT}-${DEVICE}" تنظیم کنید تا یک شناسه یکتا برای این اتصال ایجاد شود که با هر بار راه‌اندازی مجدد تغییر کرده و بسته به رابطی که نمایه در آن فعال می‌شود تفاوت داشته باشد.

اگر مقدار تنظیم نشده باشد، پیش‌فرض سراسری اتصال بررسی می‌شود. اگر همچنان تنظیم نشده باشد، پیش‌فرض "default${CONNECTION}" است تا یک شناسه یکتا به ازای هر نمایه اتصال ایجاد شود.

Format: string

زمان (بر حسب ثانیه از مبدأ یونیکس یا Unix Epoch) که اتصال آخرین بار به‌طور _موفقیت‌آمیز_ و کامل فعال شده است.

مدیر شبکه زمان اتصال (timestamp) را هنگامی که اتصال فعال است به‌صورت دوره‌ای به‌روزرسانی می‌کند تا اطمینان حاصل شود که اتصال فعال دارای جدیدترین برچسب زمانی است. این ویژگی تنها برای خواندن است (تغییرات در این ویژگی حفظ نخواهد شد).

Format: read only

Alias: type

نوع پایه اتصال. برای اتصالات وابسته به سخت‌افزار، باید شامل نام تنظیم مربوط به نوع سخت‌افزار خاص باشد (مانند "802-3-ethernet" یا "802-11-wireless" یا "bluetooth" و غیره)، و برای اتصالات غیروابسته به سخت‌افزار مانند VPN یا موارد دیگر، باید شامل نام تنظیم مربوط به آن نوع باشد (مانند "vpn" یا "bridge" و غیره).

Format: string

Valid values: 6lowpan, 802-11-olpc-mesh, 802-11-wireless, 802-3-ethernet, adsl, bluetooth, bond, bridge, cdma, dummy, generic, geneve, gsm, hsr, infiniband, ip-tunnel, ipvlan, loopback, macsec, macvlan, ovs-bridge, ovs-interface, ovs-port, pppoe, team, tun, veth, vlan, vpn, vrf, vxlan, wifi-p2p, wimax, wireguard, wpan

مقدار connection.uuid شناسه واقعی یک نمایه است. این مقدار نمی‌تواند تغییر کند و باید یکتا باشد. بنابراین اغلب بهتر است با UUID به یک نمایه اشاره شود، برای نمونه با `nmcli connection up uuid $UUID`.

شناسه UUID را نمی‌توان تغییر داد، مگر در حالت برون‌خط (آفلاین). در آن حالت، مقادیر ویژه "new"، "generate" و "" برای تولید یک UUID تصادفی جدید مجاز هستند.

Format: a valid RFC4122 universally unique identifier (UUID).

مدت زمان به میلی‌ثانیه برای صبر کردن تا اتصال فعال تلقی شود. این انتظار پس از رویداد توزیع‌کننده (dispatcher) پیش از بالا آمدن (pre-up) آغاز خواهد شد.

مقدار 0 به معنای عدم انتظار است. مقدار پیش‌فرض -1 است که در حال حاضر همان معنای عدم انتظار را دارد.

Format: integer

Valid values: -1 - 2147483647

مهلت زمانی به میلی‌ثانیه برای انتظار دستگاه هنگام راه‌اندازی سیستم. هنگام بوت، ممکن است شناسایی دستگاه‌ها توسط درایور مدتی طول بکشد. این ویژگی باعث به تأخیر افتادن سرویس‌های NetworkManager-wait-online.service و nm-online می‌شود تا به دستگاه فرصت ظاهر شدن داده شود. نحوه کار آن به این صورت است که به اندازه مهلت زمانی داده‌شده منتظر می‌ماند تا دستگاهی سازگار با نمایه در دسترس و مدیریت‌شده قرار گیرد.

مقدار 0 به معنای عدم انتظار است. مقدار پیش‌فرض -1 است که در حال حاضر همان معنای عدم انتظار را دارد.

Format: integer

Valid values: -1 - 2147483647

سطح اعتماد اتصال. رشته‌ای با فرمت آزاد و غیرحساس به حروف بزرگ و کوچک (برای نمونه "Home"، "Work"، "Public"). مقدار NULL یا منطقه نامشخص یعنی اتصال در منطقه پیش‌فرض تعریف‌شده توسط فایروال قرار خواهد گرفت.

هنگام به‌روزرسانی این ویژگی روی اتصالی که در حال حاضر فعال است، تغییر فوراً اعمال می‌شود.

Format: string

Alias: dev

در صورت تعیین، نام رابط والد یا UUID اتصال والدی را مشخص می‌کند که این رابط 6LowPAN باید از آن ایجاد شود.

Format: string

فهرستی از رشته‌ها برای تطبیق با altSubjectName گواهی ارائه‌شده توسط کارساز احراز هویت. اگر فهرست خالی باشد، هیچ اعتبارسنجی روی altSubjectName گواهی کارساز انجام نمی‌شود.

Format: list of strings

رشته هویت ناشناس برای روش‌های احراز هویت EAP. با انواع EAP که از هویت تونل‌شده متفاوت پشتیبانی می‌کنند (مانند EAP-TTLS) به عنوان هویت رمزنگاری‌نشده استفاده می‌شود.

Format: string

مهلت زمانی برای احراز هویت. مقدار صفر به معنی پیش‌فرض سراسری است؛ اگر پیش‌فرض سراسری تنظیم نشده باشد، مهلت زمانی احراز هویت ۲۵ ثانیه است.

Format: integer

Valid values: 0 - 2147483647

مسیر گواهی CA را در صورتی که توسط روش EAP مشخص‌شده در ویژگی 802-1x.eap استفاده شود، در بر دارد.

این ویژگی می‌تواند تنظیم‌نشده باقی بماند حتی اگر روش EAP از گواهی‌های CA پشتیبانی کند، اما این کار امکان حملات مرد میانی (man-in-the-middle) را فراهم می‌کند و توصیه نمی‌شود.

توجه داشته باشید که فعال کردن 802-1x.system-ca-certs این تنظیم را بازنویسی می‌کند تا از مسیر توکار استفاده شود، به شرطی که مسیر توکار یک دایرکتوری نباشد.

Format: filesystem path

گذرواژه استفاده‌شده برای دسترسی به گواهی CA ذخیره‌شده در ویژگی "ca-cert". فقط زمانی کاربرد دارد که گواهی روی یک توکن PKCS#11 ذخیره شده باشد که نیازمند ورود به سیستم است.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "ca-cert-password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

مسیر کدگذاری‌شده با UTF-8 به دایرکتوری حاوی گواهی‌های با قالب PEM یا DER که علاوه بر گواهی مشخص‌شده در ویژگی "ca-cert" به زنجیره اعتبارسنجی اضافه می‌شوند.

اگر NMSetting8021x:system-ca-certs فعال باشد و مسیر توکار CA یک دایرکتوری موجود باشد، این تنظیم نادیده گرفته می‌شود.

Format: string

مسیر گواهی کلاینت را در صورتی که توسط روش EAP مشخص‌شده در ویژگی 802-1x.eap استفاده شود، در بر دارد.

Format: filesystem path

گذرواژه استفاده‌شده برای دسترسی به گواهی کلاینت ذخیره‌شده در ویژگی "client-cert". فقط زمانی کاربرد دارد که گواهی روی یک توکن PKCS#11 ذخیره شده باشد که نیازمند ورود به سیستم است.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "client-cert-password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

محدودیت برای نام دامنه کارساز. در صورت تنظیم، این فهرست از FQDNها به عنوان شرط تطبیق برای عنصر(های) dNSName گواهی ارائه‌شده توسط کارساز احراز هویت استفاده می‌شود. اگر یک dNSName منطبق پیدا شود، این محدودیت برآورده می‌شود. اگر هیچ مقدار dNSName وجود نداشته باشد، این محدودیت با استفاده از همان مقایسه با SubjectName CN تطبیق داده می‌شود. چند FQDN معتبر را می‌توان به صورت فهرستی جداشده با ";" ارسال کرد.

Format: string

محدودیت برای نام دامنه کارساز. در صورت تنظیم، این FQDN به عنوان شرط تطبیق پسوند برای عنصر(های) dNSName گواهی ارائه‌شده توسط کارساز احراز هویت استفاده می‌شود. اگر یک dNSName منطبق پیدا شود، این محدودیت برآورده می‌شود. اگر هیچ مقدار dNSName وجود نداشته باشد، این محدودیت با استفاده از همان مقایسه تطبیق پسوند با SubjectName CN تطبیق داده می‌شود. از نسخه 1.24، چند FQDN معتبر را می‌توان به صورت فهرستی جداشده با ";" ارسال کرد.

Format: string

روش مجاز EAP برای استفاده هنگام احراز هویت در شبکه با 802.1x. روش‌های معتبر عبارتند از: "leap", "md5", "tls", "peap", "ttls", "pwd" و "fast". هر روش نیازمند پیکربندی متفاوتی با استفاده از ویژگی‌های این تنظیم است؛ برای ترکیب‌های مجاز به مستندات wpa_supplicant مراجعه کنید.

Format: list of strings

Valid values: leap, md5, tls, peap, ttls, sim, fast, pwd

رشته هویت برای روش‌های احراز هویت EAP. اغلب نام کاربری یا نام ورود به سیستم کاربر است.

Format: string

تعیین openssl_ciphers برای wpa_supplicant. اوپن‌اس‌اس‌ال گاهی الگوریتم‌های رمزنگاری (ciphers) را بین SECLEVELها جابه‌جا می‌کند، بنابراین مقدار پیش‌فرض کامپایل‌شده در wpa_supplicant (همان‌طور که توسط برخی توزیع‌های لینوکس تغییر یافته است) گاهی اوقات مانع اتصال به کارسازهای قدیمی می‌شود که از پروتکل‌های جدید پشتیبانی نمی‌کنند.

Format: string

مشخص می‌کند که آیا احراز هویت 802.1X اختیاری است یا خیر. در صورت TRUE، فعال‌سازی حتی پس از اتمام مهلت زمانی یا شکست در احراز هویت ادامه می‌یابد. تنظیم این ویژگی روی TRUE در حال حاضر فقط برای اتصالات اترنت مجاز است. در صورت تنظیم روی FALSE، فعال‌سازی تنها پس از احراز هویت موفقیت‌آمیز می‌تواند ادامه یابد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

مسیر فایل کدگذاری‌شده با UTF-8 حاوی PAC برای EAP-FAST.

Format: string

گذرواژه کدگذاری‌شده با UTF-8 استفاده‌شده برای روش‌های احراز هویت EAP. اگر هر دو ویژگی "password" و "password-raw" مشخص شوند، "password" ترجیح داده می‌شود.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

گذرواژه استفاده‌شده برای روش‌های احراز هویت EAP که به عنوان آرایه‌ای از بایت‌ها ارائه می‌شود تا امکان استفاده از گذرواژه‌ها با کدگذاری‌های دیگر غیر از UTF-8 فراهم شود. اگر هر دو ویژگی "password" و "password-raw" مشخص شوند، "password" ترجیح داده می‌شود.

Format: bytes

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "password-raw" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

پرچم‌های احراز هویت را برای استفاده در احراز هویت بیرونی «فاز ۱» با استفاده از گزینه‌های NMSetting8021xAuthFlags مشخص می‌کند. نسخه‌های منفرد TLS را می‌توان به صورت صریح غیرفعال کرد. بررسی‌های زمانی TLS را نیز می‌توان غیرفعال کرد. اگر یک پرچم غیرفعال‌سازی خاص TLS تنظیم نشده باشد، مجاز یا ممنوع کردن آن بر عهده متقاضی (supplicant) خواهد بود. گزینه‌های TLS به تنظیمات tls_disable_tlsv1_x و tls_disable_time_checks نگاشت می‌شوند. برای جزئیات بیشتر به مستندات wpa_supplicant مراجعه کنید.

Format: flags (NMSetting8021xAuthFlags)

Valid values: none (0x0), tls-1-0-disable (0x1), tls-1-1-disable (0x2), tls-1-2-disable (0x4), tls-disable-time-checks (0x8), tls-1-3-disable (0x10), tls-1-0-enable (0x20), tls-1-1-enable (0x40), tls-1-2-enable (0x80), tls-1-3-enable (0x100), all (0x1ff)

تدارک درخط (in-line provisioning) اطلاعات هویتی EAP-FAST را زمانی که FAST به عنوان روش EAP در ویژگی "eap" مشخص شده باشد فعال یا غیرفعال می‌کند. مقادیر شناخته‌شده عبارتند از "0" (غیرفعال)، "1" (اجازه تدارک احراز هویت‌نشده)، "2" (اجازه تدارک احراز هویت‌شده)، و "3" (اجازه هر دو تدارک احراز هویت‌شده و احراز هویت‌نشده). برای جزئیات بیشتر به مستندات wpa_supplicant مراجعه کنید.

Format: string

Valid values: 0, 1, 2, 3

استفاده از برچسب جدید PEAP را هنگام استخراج کلید اجباری می‌کند. برخی کارسازهای RADIUS ممکن است برای تعامل با PEAPv1 نیازمند اجبار برچسب جدید PEAP باشند. برای اجبار استفاده از برچسب جدید PEAP آن را روی "1" تنظیم کنید. برای جزئیات بیشتر به مستندات wpa_supplicant مراجعه کنید.

Format: string

Valid values: 0, 1

مشخص می‌کند که هنگام تنظیم PEAP به عنوان روش EAP در ویژگی "eap"، کدام نسخه PEAP اجبار شود. در صورت تنظیم‌نشدن، از نسخه گزارش‌شده توسط کارساز استفاده خواهد شد. گاهی هنگام استفاده از کارسازهای قدیمی‌تر RADIUS، لازم است کلاینت را مجبور به استفاده از یک نسخه خاص PEAP کرد. برای این کار، این ویژگی را می‌توان روی "0" یا "1" تنظیم کرد تا آن نسخه خاص PEAP اجبار شود.

Format: string

Valid values: 0, 1

فهرستی از رشته‌ها برای تطبیق با altSubjectName گواهی ارائه‌شده توسط کارساز احراز هویت در طول احراز هویت درونی «فاز ۲». اگر فهرست خالی باشد، هیچ اعتبارسنجی روی altSubjectName گواهی کارساز انجام نمی‌شود.

Format: list of strings

روش احراز هویت درونی مجاز «فاز ۲» را زمانی که یک روش EAP مبتنی بر تونل TLS درونی در ویژگی "eap" مشخص شده باشد تعیین می‌کند. برای TTLS این ویژگی یکی از روش‌های درونی پشتیبانی‌شده غیر EAP را انتخاب می‌کند: "pap", "chap", "mschap", "mschapv2" در حالی که "phase2-autheap" یک روش درونی EAP را انتخاب می‌کند. برای PEAP این ویژگی یک روش درونی EAP را انتخاب می‌کند، یکی از: "gtc", "otp", "md5" و "tls". هر روش درونی «فاز ۲» نیازمند پارامترهای خاصی برای احراز هویت موفق است؛ برای جزئیات بیشتر به مستندات wpa_supplicant مراجعه کنید. هر دو مورد "phase2-auth" و "phase2-autheap" نمی‌توانند هم‌زمان مشخص شوند.

Format: string

Valid values: pap, chap, mschap, mschapv2, gtc, otp, md5, tls

روش احراز هویت مجاز درونی مبتنی بر EAP «فاز ۲» را زمانی که TTLS در ویژگی "eap" مشخص شده باشد تعیین می‌کند. روش‌های شناخته‌شده «فاز ۲» مبتنی بر EAP عبارتند از "md5", "mschapv2", "otp", "gtc" و "tls". هر روش درونی «فاز ۲» نیازمند پارامترهای خاصی برای احراز هویت موفق است؛ برای جزئیات بیشتر به مستندات wpa_supplicant مراجعه کنید.

Format: string

Valid values: md5, mschapv2, otp, gtc, tls

مسیر گواهی CA «فاز ۲» را در صورتی که توسط روش EAP مشخص‌شده در ویژگی‌های 802-1x.phase2-auth یا 802-1x.phase2-autheap استفاده شود، در بر دارد.

این ویژگی می‌تواند تنظیم‌نشده باقی بماند حتی اگر روش EAP از گواهی‌های CA پشتیبانی کند، اما این کار امکان حملات مرد میانی (man-in-the-middle) را فراهم می‌کند و توصیه نمی‌شود.

توجه داشته باشید که فعال کردن 802-1x.system-ca-certs این تنظیم را بازنویسی می‌کند تا از مسیر توکار استفاده شود، به شرطی که مسیر توکار یک دایرکتوری نباشد.

Format: filesystem path

گذرواژه استفاده‌شده برای دسترسی به گواهی CA «فاز ۲» ذخیره‌شده در ویژگی "phase2-ca-cert". فقط زمانی کاربرد دارد که گواهی روی یک توکن PKCS#11 ذخیره شده باشد که نیازمند ورود به سیستم است.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "phase2-ca-cert-password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

مسیر کدگذاری‌شده با UTF-8 به دایرکتوری حاوی گواهی‌های با قالب PEM یا DER که علاوه بر گواهی مشخص‌شده در ویژگی "phase2-ca-cert" به زنجیره اعتبارسنجی اضافه می‌شوند.

اگر NMSetting8021x:system-ca-certs فعال باشد و مسیر توکار CA یک دایرکتوری موجود باشد، این تنظیم نادیده گرفته می‌شود.

Format: filesystem path

مسیر گواهی کلاینت «فاز ۲» را در صورتی که توسط روش EAP مشخص‌شده در ویژگی‌های 802-1x.phase2-auth یا 802-1x.phase2-autheap استفاده شود، در بر دارد.

Format: filesystem path

گذرواژه استفاده‌شده برای دسترسی به گواهی کلاینت «فاز ۲» ذخیره‌شده در ویژگی "phase2-client-cert". فقط زمانی کاربرد دارد که گواهی روی یک توکن PKCS#11 ذخیره شده باشد که نیازمند ورود به سیستم است.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "phase2-client-cert-password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

محدودیت برای نام دامنه کارساز. در صورت تنظیم، این فهرست از FQDNها به عنوان شرط تطبیق برای عنصر(های) dNSName گواهی ارائه‌شده توسط کارساز احراز هویت در طول احراز هویت درونی «فاز ۲» استفاده می‌شود. اگر یک dNSName منطبق پیدا شود، این محدودیت برآورده می‌شود. اگر هیچ مقدار dNSName وجود نداشته باشد، این محدودیت با استفاده از همان مقایسه با SubjectName CN تطبیق داده می‌شود. چند FQDN معتبر را می‌توان به صورت فهرستی جداشده با ";" ارسال کرد.

Format: string

محدودیت برای نام دامنه کارساز. در صورت تنظیم، این FQDN به عنوان شرط تطبیق پسوند برای عنصر(های) dNSName گواهی ارائه‌شده توسط کارساز احراز هویت در طول احراز هویت درونی «فاز ۲» استفاده می‌شود. اگر یک dNSName منطبق پیدا شود، این محدودیت برآورده می‌شود. اگر هیچ مقدار dNSName وجود نداشته باشد، این محدودیت با استفاده از همان مقایسه تطبیق پسوند با SubjectName CN تطبیق داده می‌شود. از نسخه 1.24، چند FQDN معتبر را می‌توان به صورت فهرستی جداشده با ";" ارسال کرد.

Format: string

مسیر کلید خصوصی درونی «فاز ۲» زمانی که ویژگی 802-1x.phase2-auth یا 802-1x.phase2-autheap روی "tls" تنظیم شده باشد.

Format: filesystem path

گذرواژه استفاده‌شده برای رمزگشایی کلید خصوصی «فاز ۲» مشخص‌شده در ویژگی 802-1x.phase2-private-key. این مورد معمولاً توسط کارگزاران محرمانه (secret agents) استفاده می‌شود، نه مستقیماً توسط کاربران.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "phase2-private-key-password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

زیررشته‌ای برای تطبیق با موضوع (subject) گواهی ارائه‌شده توسط کارساز احراز هویت در طول احراز هویت درونی «فاز ۲». در صورت تنظیم‌نشدن، هیچ اعتبارسنجی روی موضوع گواهی کارساز احراز هویت انجام نمی‌شود. این ویژگی امنیت چندانی فراهم نمی‌کند (در صورت وجود) و نباید استفاده شود.

این ویژگی از نسخه 1.2 منسوخ شده است. در عوض از "phase2-domain-suffix-match" استفاده کنید.

Format: string

کد PIN استفاده‌شده برای روش‌های احراز هویت EAP.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "pin" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

مسیر کلید خصوصی زمانی که ویژگی 802-1.eap روی "tls" تنظیم شده باشد.

Format: filesystem path

گذرواژه استفاده‌شده برای رمزگشایی کلید خصوصی مشخص‌شده در ویژگی 802-1x.private-key. این مورد معمولاً توسط کارگزاران محرمانه (secret agents) استفاده می‌شود، نه مستقیماً توسط کاربران.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "private-key-password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

زیررشته‌ای برای تطبیق با موضوع (subject) گواهی ارائه‌شده توسط کارساز احراز هویت. در صورت تنظیم‌نشدن، هیچ اعتبارسنجی روی موضوع گواهی کارساز احراز هویت انجام نمی‌شود. این ویژگی امنیت چندانی فراهم نمی‌کند (در صورت وجود) و نباید استفاده شود.

این ویژگی از نسخه 1.2 منسوخ شده است. در عوض از "phase2-domain-suffix-match" استفاده کنید.

Format: string

در صورت TRUE، ویژگی‌های "ca-path" و "phase2-ca-path" را با استفاده از دایرکتوری CA سیستم که در زمان پیکربندی با سوییچ -stem-ca-path مشخص شده است بازنویسی می‌کند. گواهی‌های موجود در این دایرکتوری علاوه بر هر گواهی مشخص‌شده توسط ویژگی‌های "ca-cert" و "phase2-ca-cert" به زنجیره اعتبارسنجی اضافه می‌شوند. اگر مسیر ارائه‌شده با -stem-ca-path به جای دایرکتوری نام یک فایل باشد (بسته‌ای از گواهی‌های CA معتمد)، در عوض ویژگی‌های "ca-cert" و "phase2-ca-cert" را بازنویسی می‌کند (گزینه‌های ca_cert/ca_cert2 را برای wpa_supplicant تنظیم می‌کند).

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: encapsulation

کپسوله‌سازی اتصال ADSL. می‌تواند "vcmux" یا "llc" باشد.

Format: string

Valid values: vcmux, llc

Alias: password

گذرواژه استفاده‌شده برای احراز هویت در سرویس ADSL.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

Alias: protocol

پروتکل اتصال ADSL. می‌تواند "pppoa", "pppoe" یا "ipoatm" باشد.

Format: string

Valid values: pppoa, pppoe, ipoatm

Alias: username

نام کاربری استفاده‌شده برای احراز هویت در سرویس ADSL.

Format: string

شناسه VCI اتصال ADSL

Format: integer

Valid values: 0 - 65536

شناسه VPI اتصال ADSL

Format: integer

Valid values: 0 - 65536

Alias: addr

آدرس بلوتوث دستگاه.

Format: MAC address

Alias: bt-type

یا "dun" برای اتصالات Dial-Up Networking یا "panu" برای اتصالات Personal Area Networking به دستگاه‌هایی که از نمایه NAP پشتیبانی می‌کنند.

Format: string

Valid values: dun, panu, nap

دیکشنری از جفت‌های کلید/مقدار گزینه‌های پیوند (bonding). هم کلیدها و هم مقادیر باید رشته باشند. نام گزینه‌ها باید فقط حاوی نویسه‌های الفبایی-عددی باشد (یعنی [a-zA-Z0-9]).

Format: list of key/value options

Alias: ageing-time

زمان کهنگی (aging time) آدرس MAC اترنت، بر حسب ثانیه.

Format: integer

Valid values: 0 - 1000000

Alias: forward-delay

تاخیر ارسال پروتکل درخت پوشا (STP)، بر حسب ثانیه.

Format: integer

Valid values: 0 - 30

در صورت تعیین، آدرس MAC گروه چندپخشی که این پل برای STP استفاده می‌کند.

آدرس باید یک آدرس پیوند-محلی (link-local) در قالب استاندارد آدرس MAC اترنت باشد، یعنی آدرسی به شکل 01:80:C2:00:00:0X، که X در [0, 4..F] است. در صورت تعیین‌نشدن، مقدار پیش‌فرض 01:80:C2:00:00:00 است.

Format: MAC address

Alias: group-forward-mask

ماسک آدرس‌های گروه برای هدایت به جلو. معمولاً، آدرس‌های گروه در محدوده 01:80:C2:00:00:00 تا 01:80:C2:00:00:0F بر اساس استانداردها به جلو هدایت نمی‌شوند. این ویژگی یک ماسک ۱۶ بیتی است که هر بیت آن متناظر با یک آدرس گروه در آن محدوده است که باید به جلو هدایت شود. این ماسک نمی‌تواند بیت‌های 0، 1 یا 2 را فعال داشته باشد زیرا آن‌ها برای STP، فریم‌های مکث MAC و LACP استفاده می‌شوند.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

Alias: hello-time

زمان hello در پروتکل درخت پوشا (STP)، بر حسب ثانیه.

Format: integer

Valid values: 0 - 10

Alias: mac

در صورت تعیین، آدرس MAC پل. هنگام ایجاد یک پل جدید، این آدرس MAC تنظیم خواهد شد.

اگر این فیلد تعیین‌نشده رها شود، به جای آن به "ethernet.cloned-mac-address" ارجاع داده می‌شود تا آدرس MAC اولیه ایجاد شود. توجه داشته باشید که تنظیم "ethernet.cloned-mac-address" در هر صورت بعداً هنگام فعال‌سازی پل، آدرس MAC پل را بازنویسی می‌کند.

این ویژگی از نسخه 1.12 منسوخ شده است. به جای آن از ویژگی "cloned-mac-address" استفاده کنید.

Format: MAC address

Alias: max-age

حداکثر عمر پیام در پروتکل درخت پوشا (STP)، بر حسب ثانیه.

Format: integer

Valid values: 0 - 40

تنظیم حداکثر اندازه جدول درهم‌سازی (hash table) چندپخشی (مقدار باید توانی از ۲ باشد).

Format: integer

Valid values: 1 - 4294967295

تنظیم تعداد پرس‌وجوهایی که پل قبل از توقف هدایت یک گروه چندپخشی پس از دریافت پیام "leave" ارسال خواهد کرد.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

تنظیم فاصله زمانی (بر حسب دسی‌ثانیه) بین پرس‌وجوها برای یافتن اعضای باقی‌مانده یک گروه، پس از دریافت پیام "leave".

Format: integer

Valid values: 0 - 18446744073709551615

تنظیم تاخیر (بر حسب دسی‌ثانیه) که پس از آن پل گروه را ترک خواهد کرد، در صورتی که هیچ گزارش عضویتی برای این گروه دریافت نشود.

Format: integer

Valid values: 0 - 18446744073709551615

فعال یا غیرفعال کردن ارسال پرس‌وجوهای چندپخشی توسط پل. در صورت تعیین‌نشدن، این گزینه غیرفعال است.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

اگر پس از گذشت این تاخیر (بر حسب دسی‌ثانیه) هیچ پرس‌وجویی دیده نشود، پل ارسال پرس‌وجوهای خود را آغاز خواهد کرد.

Format: integer

Valid values: 0 - 18446744073709551615

فاصله زمانی (بر حسب دسی‌ثانیه) بین پرس‌وجوهای ارسالی توسط پل پس از پایان مرحله راه‌اندازی.

Format: integer

Valid values: 0 - 18446744073709551615

تنظیم حداکثر زمان پاسخ / حداکثر تاخیر پاسخ (بر حسب دسی‌ثانیه) برای پرس‌وجوهای IGMP/MLD ارسالی توسط پل.

Format: integer

Valid values: 0 - 18446744073709551615

در صورت فعال بودن، از آدرس IP خود پل به عنوان آدرس مبدا برای پرس‌وجوهای IGMP استفاده می‌شود؛ در غیر این صورت از مقدار پیش‌فرض 0.0.0.0 استفاده خواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

مسیریاب چندپخشی پل را تنظیم می‌کند. برای کارکرد این گزینه، ردیابی چندپخشی (multicast-snooping) باید فعال باشد.

مقادیر پشتیبانی‌شده عبارتند از: 'auto'، 'disabled'، 'enabled' که هسته به ترتیب اعداد 1، 0 و 2 را به آن‌ها اختصاص می‌دهد. در صورت تعیین‌نشدن، مقدار پیش‌فرض 'auto' (1) است.

Format: string

Valid values: auto, disabled, enabled

Alias: multicast-snooping

کنترل می‌کند که آیا ردیابی IGMP (IGMP snooping) برای این پل فعال باشد یا خیر. توجه داشته باشید اگر ردیابی به دلیل برخورد درهم‌سازی (hash collision) به طور خودکار غیرفعال شده باشد، سیستم ممکن است تا زمان حل برخوردها از فعال کردن این ویژگی خودداری کند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

تنظیم تعداد پرس‌وجوهای IGMP برای ارسال در مرحله راه‌اندازی.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

تنظیم زمان (بر حسب دسی‌ثانیه) بین پرس‌وجوهای ارسالی در زمان راه‌اندازی برای تعیین اطلاعات عضویت.

Format: integer

Valid values: 0 - 18446744073709551615

Alias: priority

اولویت پروتکل درخت پوشا (STP) را برای این پل تنظیم می‌کند. مقادیر کمتر «بهتر» هستند؛ پلی که کمترین اولویت را دارد به عنوان پل ریشه (root bridge) انتخاب خواهد شد.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

Alias: stp

کنترل می‌کند که آیا پروتکل درخت پوشا (STP) برای این پل فعال باشد یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

مقدار پیش‌فرض PVID برای درگاه‌های پل، یعنی شناسه VLAN اختصاص‌یافته به فریم‌های بدون برچسب (untagged) ورودی.

Format: integer

Valid values: 0 - 4094

کنترل می‌کند که آیا فیلتر کردن VLAN روی پل فعال باشد یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت تعیین، پروتکل مورد استفاده برای فیلتر کردن VLAN.

مقادیر پشتیبانی‌شده عبارتند از: '802.1Q'، '802.1ad'. در صورت تعیین‌نشدن، مقدار پیش‌فرض '802.1Q' است.

Format: string

Valid values: 802.1Q, 802.1ad

کنترل می‌کند که آیا محاسبه آمارهای تفکیکی به ازای هر VLAN فعال باشد یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

آرایه‌ای از اشیاء VLAN پل. علاوه بر VLANهای مشخص‌شده در اینجا، پل همچنین دارای VLAN پیش‌فرض (default-pvid) پیکربندی‌شده توسط ویژگی bridge.vlan-default-pvid خواهد بود.

در nmcli فهرست VLAN را می‌توان با نحو زیر مشخص کرد:

$vid [pvid] [untagged] [, $vid [pvid] [untagged]]...

که در آن vid$ یا یک شناسه واحد بین 1 و 4094 است یا محدوده‌ای از شناسه‌ها که با یک خط تیره از هم جدا شده‌اند.

Format: list of bridge.vlans objects

Alias: hairpin

«حالت سنجاق‌سری» (hairpin mode) را برای درگاه فعال یا غیرفعال می‌کند، که به فریم‌ها اجازه می‌دهد از همان درگاهی که دریافت شده‌اند دوباره به بیرون ارسال شوند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: path-cost

هزینه مسیر در پروتکل درخت پوشا (STP) برای مقصدهای از طریق این درگاه.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

Alias: priority

اولویت پروتکل درخت پوشا (STP) این درگاه پل.

Format: integer

Valid values: 0 - 63

آرایه‌ای از اشیاء VLAN پل. علاوه بر VLANهای مشخص‌شده در اینجا، درگاه همچنین دارای VLAN پیش‌فرض (default-pvid) پیکربندی‌شده روی پل توسط ویژگی bridge.vlan-default-pvid خواهد بود.

در nmcli فهرست VLAN را می‌توان با نحو زیر مشخص کرد:

$vid [pvid] [untagged] [, $vid [pvid] [untagged]]...

که در آن vid$ یا یک شناسه واحد بین 1 و 4094 است یا محدوده‌ای از شناسه‌ها که با یک خط تیره از هم جدا شده‌اند.

Format: list of bridge-port.vlans objects

در صورت غیرصفر بودن، تنها بسته‌های با اندازه مشخص‌شده یا کوچک‌تر ارسال می‌شوند و بسته‌های بزرگ‌تر به چندین فریم شکسته می‌شوند.

Format: integer

Special values: auto

شماره برای شماره‌گیری جهت برقراری اتصال به شبکه پهن‌باند همراه مبتنی بر CDMA، در صورت وجود. در صورت تعیین‌نشدن، شماره پیش‌فرض (#777) در هنگام نیاز استفاده می‌شود.

Format: string

Alias: password

گذرواژه استفاده‌شده برای احراز هویت در شبکه، در صورت نیاز. بسیاری از ارائه‌دهندگان به گذرواژه نیاز ندارند یا هر گذرواژه‌ای را می‌پذیرند. اما اگر گذرواژه‌ای لازم باشد، در اینجا مشخص می‌شود.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

Alias: user

نام کاربری استفاده‌شده برای احراز هویت در شبکه، در صورت نیاز. بسیاری از ارائه‌دهندگان به نام کاربری نیاز ندارند یا هر نام کاربری را می‌پذیرند. اما اگر نام کاربری لازم باشد، در اینجا مشخص می‌شود.

Format: string

مقدار NMSettingDcbFlags را برای برنامه DCB FCoE مشخص می‌کند. پرچم‌ها می‌توانند هر ترکیبی از «enable» (0x1)، «advertise» (0x2) و «willing» (0x4) باشند.

Format: flags (NMSettingDcbFlags)

Valid values: none (0x0), enable (0x1), advertise (0x2), willing (0x4)

حالت کنترل‌کننده FCoE؛ یا «fabric» یا «vn2vn».

از نسخه ۱.۳۴، مقدار NULL پیش‌فرض است و به معنی «fabric» می‌باشد. قبل از ۱.۳۴، مقدار NULL نامعتبر شناخته می‌شد و پیش‌فرض «fabric» بود.

Format: string

Valid values: fabric, vn2vn

بالاترین اولویت کاربر (۰ - ۷) که فریم‌های FCoE باید استفاده کنند، یا -1 برای اولویت پیش‌فرض. تنها زمانی استفاده می‌شود که ویژگی «app-fcoe-flags» شامل پرچم «enable» (0x1) باشد.

Format: integer

Valid values: -1 - 7

Special values: unset (-1)

مقدار NMSettingDcbFlags را برای برنامه DCB FIP مشخص می‌کند. پرچم‌ها می‌توانند هر ترکیبی از «enable» (0x1)، «advertise» (0x2) و «willing» (0x4) باشند.

Format: flags (NMSettingDcbFlags)

Valid values: none (0x0), enable (0x1), advertise (0x2), willing (0x4)

بالاترین اولویت کاربر (۰ - ۷) که فریم‌های FIP باید استفاده کنند، یا -1 برای اولویت پیش‌فرض. تنها زمانی استفاده می‌شود که ویژگی «app-fip-flags» شامل پرچم «enable» (0x1) باشد.

Format: integer

Valid values: -1 - 7

Special values: unset (-1)

مقدار NMSettingDcbFlags را برای برنامه DCB iSCSI مشخص می‌کند. پرچم‌ها می‌توانند هر ترکیبی از «enable» (0x1)، «advertise» (0x2) و «willing» (0x4) باشند.

Format: flags (NMSettingDcbFlags)

Valid values: none (0x0), enable (0x1), advertise (0x2), willing (0x4)

بالاترین اولویت کاربر (۰ - ۷) که فریم‌های iSCSI باید استفاده کنند، یا -1 برای اولویت پیش‌فرض. تنها زمانی استفاده می‌شود که ویژگی «app-iscsi-flags» شامل پرچم «enable» (0x1) باشد.

Format: integer

Valid values: -1 - 7

Special values: unset (-1)

آرایه‌ای از ۸ مقدار uint، که در آن اندیس آرایه متناظر با اولویت کاربر (۰ - ۷) است و مقدار آن درصد پهنای باند گروه اختصاص‌یافته به اولویت را مشخص می‌کند که اولویت مجاز به استفاده از آن است. مجموع درصدهای مربوط به اولویت‌هایی که به یک گروه تعلق دارند باید دقیقاً ۱۰۰ درصد باشد.

Format: list of integers

Valid values: 0 - 100

آرایه‌ای از ۸ مقدار بولی، که در آن اندیس آرایه متناظر با اولویت کاربر (۰ - ۷) است و مقدار مشخص می‌کند آیا اولویت مربوطه باید مکث اولویت (priority pause) ارسال کند یا خیر.

Format: list of booleans

Valid values: true/yes/on, false/no/off

مقدار NMSettingDcbFlags را برای کنترل جریان اولویت DCB (PFC) مشخص می‌کند. پرچم‌ها می‌توانند هر ترکیبی از «enable» (0x1)، «advertise» (0x2) و «willing» (0x4) باشند.

Format: flags (NMSettingDcbFlags)

Valid values: none (0x0), enable (0x1), advertise (0x2), willing (0x4)

آرایه‌ای از ۸ مقدار uint، که در آن اندیس آرایه متناظر با شناسه گروه اولویت (۰ - ۷) است و مقدار مشخص‌کننده درصد پهنای باند پیوند اختصاص‌یافته به آن گروه است. مقادیر مجاز ۰ - ۱۰۰ است و مجموع تمام مقادیر باید ۱۰۰ درصد شود.

Format: list of integers

Valid values: 0 - 100

مقدار NMSettingDcbFlags را برای گروه‌های اولویت DCB مشخص می‌کند. پرچم‌ها می‌توانند هر ترکیبی از «enable» (0x1)، «advertise» (0x2) و «willing» (0x4) باشند.

Format: flags (NMSettingDcbFlags)

Valid values: none (0x0), enable (0x1), advertise (0x2), willing (0x4)

آرایه‌ای از ۸ مقدار uint، که در آن اندیس آرایه متناظر با اولویت کاربر (۰ - ۷) است و مقدار مشخص‌کننده شناسه گروه اولویت است. مقادیر مجاز شناسه گروه اولویت ۰ - ۷ یا ۱۵ برای گروه نامحدود است.

Format: list of integers

Valid values: 0 - 7, 15

آرایه‌ای از ۸ مقدار بولی، که در آن اندیس آرایه متناظر با اولویت کاربر (۰ - ۷) است و مقدار مشخص می‌کند آیا اولویت می‌تواند از تمام پهنای باند اختصاص‌یافته به گروه خود استفاده کند یا خیر.

Format: list of booleans

Valid values: true/yes/on, false/no/off

آرایه‌ای از ۸ مقدار uint، که در آن اندیس آرایه متناظر با اولویت کاربر (۰ - ۷) است و مقدار مشخص‌کننده کلاس ترافیک (۰ - ۷) است که اولویت به آن نگاشت شده است.

Format: list of integers

Valid values: 0 - 7

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: flags (NMSettingEthtoolFecMode)

Valid values: auto (0x2), off (0x4), rs (0x8), baser (0x10), llrs (0x20)

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: ternary

Valid values: on, off, ignore

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

نام گرداننده دستگاه که برای افزودن و حذف دستگاه برای این اتصال فراخوانی خواهد شد. این نام تنها می‌تواند شامل نویسه‌های الفبایی‌عددی اسکی و '-'، '_'، '.' باشد. نام نمی‌تواند با '.' آغاز شود.

برای جزئیات بیشتر درباره نحوه نگارش گرداننده دستگاه، به صفحه راهنمای NetworkManager-dispatcher(8) مراجعه کنید.

با تنظیم این ویژگی، اتصال عمومی به صورت «مجازی» درمی‌آید، به این معنی که می‌تواند بدون وجود یک دستگاه واقعی فعال شود؛ دستگاه در زمان آغاز اتصال از طریق فراخوانی device-handler ایجاد خواهد شد.

Format: string

Alias: apn

نام نقطه دسترسی GPRS که APN مورد استفاده هنگام برقراری نشست داده با شبکه مبتنی بر GSM را مشخص می‌کند. مقدار APN اغلب نحوه صورت‌حساب مصرف شبکه کاربر را تعیین می‌کند و اینکه آیا کاربر به اینترنت دسترسی دارد یا صرفاً به یک محیط محصور ارائه‌دهنده (walled-garden) دسترسی خواهد داشت؛ بنابراین استفاده از APN صحیح متناسب با طرح پهن‌باند همراه کاربر اهمیت بالایی دارد. طبق استاندارد GSM 03.60 بخش 14.9، مقدار APN تنها می‌تواند شامل نویسه‌های a-z، 0-9، . و - باشد.

اگر APN تنظیم نشده باشد (حالت پیش‌فرض)، ممکن است بر اساس تنظیم «auto-config» شناسایی شود. این ویژگی را می‌توان صراحتاً روی رشته خالی تنظیم کرد تا از این رفتار جلوگیری شده و از هیچ APNای استفاده نشود.

Format: string

هنگامی که TRUE باشد، مقادیر پیش‌فرض تنظیماتی مانند APN، نام کاربری یا گذرواژه برابر با مقادیری قرار می‌گیرد که با پایگاه‌داده ارائه‌دهندگان پهن‌باند همراه (Mobile Broadband Provider database) برای شبکه‌ای که مودم در آن ثبت می‌شود، مطابقت دارند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

شناسه یکتای دستگاه (مشخص‌شده توسط سرویس مدیریت WWAN) که این اتصال برای آن اعمال می‌شود. در صورت تعیین، اتصال تنها برای دستگاه مشخص‌شده اعمال خواهد شد.

Format: string

شناسه UID دستگاه (مشخص‌شده توسط سرویس مدیریت WWAN) که این اتصال برای آن اعمال می‌شود. برخلاف «device-id» که یک ویژگی ذاتی دستگاه متصل است، این تنظیم به ویژگی تعیین‌شده توسط یک قاعده UDEV اشاره دارد. به مستندات «Common udev tags» -> «ID_MM_PHYSDEV_UID» در ModemManager مراجعه کنید. در صورت تعیین، اتصال تنها برای دستگاه مشخص‌شده اعمال خواهد شد.

Format: string

هنگامی که TRUE باشد، تنها اتصال به شبکه خانگی مجاز خواهد بود. هیچ اتصالی به شبکه‌های رومینگ برقرار نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

برای مودم‌های LTE، مقدار APN را برای حامل اولیه EPS که هنگام پیوستن به شبکه راه‌اندازی می‌شود تعیین می‌کند. تنظیم این پارامتر مقدار initial-eps-bearer-configure را به طور ضمنی برابر با TRUE قرار می‌دهد.

Format: string

برای مودم‌های LTE، این تنظیم مشخص می‌کند که آیا حامل اولیه EPS هنگام بالا آمدن اتصال باید پیکربندی شود یا خیر. در صورت تنظیم بودن initial-eps-bearer-apn، مقدار آن به طور خودکار TRUE در نظر گرفته می‌شود.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

برای مودم‌های LTE، روش احراز هویت NOAUTH را برای حامل اولیه EPS که هنگام پیوستن به شبکه راه‌اندازی می‌شود تنظیم می‌کند. در صورت برقراری (TRUE)، نیازی نیست طرف مقابل خود را در برابر کلاینت احراز هویت کند. در صورت نادرست بودن (FALSE)، احراز هویت از سوی طرف مقابل الزامی خواهد بود. تقریباً در تمامی موارد، این مقدار باید TRUE باشد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

برای مودم‌های LTE، گذرواژه حامل اولیه EPS که هنگام پیوستن به شبکه راه‌اندازی می‌شود را تعیین می‌کند. تنظیم این پارامتر مقدار initial-eps-bearer-configure را به طور ضمنی برابر با TRUE قرار می‌دهد.

Format: string

فلگ‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی «initial-eps-bearer-password» را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

برای مودم‌های LTE، روش احراز هویت CHAP را برای حامل اولیه EPS که هنگام پیوستن به شبکه راه‌اندازی می‌شود غیرفعال می‌کند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

برای مودم‌های LTE، روش احراز هویت EAP را برای حامل اولیه EPS که هنگام پیوستن به شبکه راه‌اندازی می‌شود غیرفعال می‌کند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

برای مودم‌های LTE، روش احراز هویت MSCHAP را برای حامل اولیه EPS که هنگام پیوستن به شبکه راه‌اندازی می‌شود غیرفعال می‌کند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

برای مودم‌های LTE، روش احراز هویت MSCHAPV2 را برای حامل اولیه EPS که هنگام پیوستن به شبکه راه‌اندازی می‌شود غیرفعال می‌کند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

برای مودم‌های LTE، روش احراز هویت PAP را برای حامل اولیه EPS که هنگام پیوستن به شبکه راه‌اندازی می‌شود غیرفعال می‌کند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

برای مودم‌های LTE، نام کاربری حامل اولیه EPS که هنگام پیوستن به شبکه راه‌اندازی می‌شود را تعیین می‌کند. تنظیم این پارامتر مقدار initial-eps-bearer-configure را به طور ضمنی برابر با TRUE قرار می‌دهد.

Format: string

در صورت غیرصفر بودن، تنها بسته‌هایی با اندازه مشخص‌شده یا کوچک‌تر ارسال می‌شوند و بسته‌های بزرگ‌تر به چندین فریم تقسیم خواهند شد.

Format: integer

Special values: auto

شناسه شبکه (در قالب GSM LAI، یعنی MCC-MNC) برای اجبار به ثبت‌نام در یک شبکه خاص. اگر شناسه شبکه مشخص شود، NetworkManager تلاش خواهد کرد تا دستگاه را وادار کند که فقط در شبکه مشخص‌شده ثبت‌نام کند. از این ویژگی می‌توان برای اطمینان از این‌که دستگاه به شبکه‌های رومینگ متصل نشود (در شرایطی که کنترل مستقیم رومینگ دستگاه امکان‌پذیر نیست) استفاده کرد.

Format: string

تنظیم قدیمی که در گذشته برای کمک به برقراری نشست‌های داده PPP برای مودم‌های مبتنی بر GSM به کار می‌رفت.

این ویژگی از نسخه 1.16 منسوخ شده است. مقادیر ارائه‌شده توسط کاربر برای این تنظیم دیگر استفاده نمی‌شوند.

Format: string

Alias: password

گذرواژه مورد استفاده برای احراز هویت در شبکه، در صورت نیاز. بسیاری از ارائه‌دهندگان نیازی به گذرواژه ندارند یا هر گذرواژه‌ای را می‌پذیرند. اما اگر گذرواژه‌ای الزامی باشد، در اینجا مشخص می‌شود.

Format: string

فلگ‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی «password» را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

اگر سیم‌کارت با پین (PIN) قفل شده باشد، پیش از درخواست هرگونه عملیات دیگری باید قفل آن باز شود. پین را در اینجا مشخص کنید تا امکان کارکرد دستگاه فراهم شود.

Format: string

فلگ‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی «pin» را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

شناسه یکتای سیم‌کارت (مشخص‌شده توسط سرویس مدیریت WWAN) که این اتصال برای آن اعمال می‌شود. در صورت تعیین، اتصال برای هر دستگاه مجاز توسط «device-id» که حاوی سیم‌کارتی منطبق با شناسه مشخص‌شده باشد نیز اعمال خواهد شد.

Format: string

یک رشته MCC/MNC مانند «310260» یا «21601» که اپراتور خاص شبکه تلفن همراه مربوط به این اتصال را مشخص می‌کند. در صورت تعیین، اتصال برای هر دستگاه مجاز توسط «device-id» و «sim-id» که حاوی سیم‌کارت صادرشده از سوی اپراتور مربوطه باشد نیز اعمال خواهد شد.

Format: string

Alias: user

نام کاربری مورد استفاده برای احراز هویت در شبکه، در صورت نیاز. بسیاری از ارائه‌دهندگان نیازی به نام کاربری ندارند یا هر نام کاربری را می‌پذیرند. اما اگر نام کاربری الزامی باشد، در اینجا مشخص می‌شود.

Format: string

نام درگاه میان‌پیوند (interlink) اختیاری برای رابط HSR.

Format: string

Alias: multicast-spec

آخرین بایت آدرس نظارت (supervision address).

Format: integer

Valid values: 0 - 255

Alias: port1

نام رابط port1 در HSR. این ویژگی الزامی است.

Format: string

Alias: port2

نام رابط port2 در HSR. این ویژگی الزامی است.

Format: string

نسخه پروتکل مورد استفاده برای رابط HSR/PRP را پیکربندی می‌کند. مقدار «default» (-1) نسخه پروتکل را روی نسخه پیش‌فرض برای پروتکل تنظیم می‌کند. مقدار «hsr-2010» (0) نسخه پروتکل را روی HSRv0 (استاندارد IEC 62439-3:2010) تنظیم می‌کند. مقدار «hsr-2012» (1) نسخه پروتکل را روی HSRv1 (استاندارد IEC 62439-3:2012) تنظیم می‌کند.

Format: choice (NMSettingHsrProtocolVersion)

Valid values: default (-1), hsr-2010 (0), hsr-2012 (1)

پروتکل مورد استفاده توسط رابط، اعم از این‌که PRP باشد یا HSR.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: mac

در صورت تعیین، این اتصال تنها برای دستگاه IPoIB اعمال خواهد شد که آدرس MAC دائمی آن مطابقت داشته باشد. این ویژگی آدرس MAC دستگاه را تغییر نمی‌دهد (یعنی جعل MAC نیست).

Format: Infiniband MAC address

Alias: mtu

در صورت غیرصفر بودن، تنها بسته‌هایی با اندازه مشخص‌شده یا کوچک‌تر ارسال می‌شوند و بسته‌های بزرگ‌تر به چندین فریم تقسیم خواهند شد.

Format: integer

Special values: auto

Alias: p-key

مقدار p-key اینفینی‌باند مورد استفاده برای این دستگاه. مقدار -1 به معنای استفاده از p-key پیش‌فرض است (معروف به «p-key در نمایه 0»). در غیر این صورت، این یک عدد صحیح 16 بیتی بدون علامت است که اگر یک p-key «عضویت کامل» (full membership) باشد، بیت مرتبه بالای 0x8000 آن تنظیم می‌شود. مقادیر 0 و 0x8000 مجاز نیستند.

با تنظیم p-key، نام رابط همواره «$parent.$p_key» خواهد بود. تنظیم «connection.interface-name» روی نامی دیگر پشتیبانی نمی‌شود.

توجه داشته باشید که هسته در داخل همواره بیت عضویت کامل را تنظیم می‌کند، حتی اگر نام رابط آن را نشان ندهد. معمولاً کاربر مایل است یک p-key با عضویت کامل و فلگ 0x8000 تنظیم‌شده را پیکربندی کند.

Format: integer

Valid values: -1 - 65535

Special values: default (-1)

Alias: parent

نام رابطِ دستگاه والد (parent) این دستگاه. در حالت عادی NULL است، اما اگر ویژگی «p_key» تنظیم شده باشد، باید دستگاه پایه را با تنظیم این ویژگی یا ویژگی «mac-address» مشخص کنید.

Format: string

Alias: transport-mode

حالت انتقال IP-over-InfiniBand؛ یا «datagram» یا «connected».

Format: string

Valid values: datagram, connected

Alias: ip4

فهرستی از نشانی‌های IPv4 و طول پیشوند آن‌ها. نشانی‌های چندگانه را می‌توان با کاما از هم جدا کرد؛ برای مثال "192.168.1.5/24, 10.1.0.5/24". نشانی‌ها به ترتیب نزولی اولویت فهرست می‌شوند، به این معنی که اولین نشانی، نشانی اصلی خواهد بود.

Format: a comma separated list of addresses

اتصالات VPN به طور پیش‌فرض مسیر را به صورت خودکار اضافه می‌کنند مگر اینکه این تنظیم روی FALSE قرار داده شود.

برای سایر انواع اتصال، افزودن چنین مسیر خودکاری در حال حاضر پشتیبانی نمی‌شود و تنظیم این گزینه روی TRUE هیچ تاثیری ندارد.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

قابلیت CLAT (مترجم سمت مشتری یا Customer-side translator) را کنترل می‌کند. قابلیت CLAT برای پیاده‌سازی بخش کلاینت 464XLAT (استاندارد RFC 6877) استفاده می‌شود؛ معماری‌ای که اتصال IPv4 را برای میزبان‌ها در شبکه‌های فقط-IPv6 فراهم می‌سازد.

هنگامی که CLAT فعال باشد، NetworkManager پیشوند NAT64 را از اعلان‌های مسیریاب IPv6 کشف می‌کند؛ اگر یک پیشوند NAT64 اعلام شده باشد، NetworkManager یک برنامه BPF را برای انجام ترجمه بدون حالت (stateless) بسته‌ها میان IPv4 و IPv6 نصب می‌کند.

تنظیم روی "no" (0) ویژگی CLAT را به طور کامل غیرفعال می‌کند. مقدار "auto" (1) ویژگی CLAT را تنها زمانی فعال می‌کند که روش IPv4 برابر 'auto' باشد و دستگاه دارای دروازه (gateway) بومی IPv4 نباشد. مقدار "force" (2) ویژگی CLAT را حتی اگر روش IPv4 برابر 'auto' نباشد و حتی اگر دستگاه دارای دروازه بومی IPv4 باشد فعال می‌کند.

هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، مقدار واقعی در پیکربندی سراسری جستجو می‌شود؛ اگر مشخص نشده باشد، پیش‌فرض آن "no" (0) خواهد بود. در آینده مقدار پیش‌فرض جایگزین (fallback) به "auto" (1) تغییر خواهد یافت.

Format: choice (NMSettingIp4ConfigClat)

Valid values: default (-1), no (0), auto (1), force (2)

حداکثر زمان انتظار بر حسب میلی‌ثانیه که برای بررسی وجود نشانی‌های IP تکراری در شبکه استفاده می‌شود. اگر تداخل نشانی تشخیص داده شود، فعال‌سازی با شکست مواجه خواهد شد. این ویژگی در حال حاضر تنها برای IPv4 پیاده‌سازی شده است.

مقدار صفر به این معنی است که هیچ تشخیص نشانی تکراری انجام نمی‌شود؛ -1 به معنای مقدار پیش‌فرض است (یا مقداری که به صورت سراسری در NetworkManager.conf پیکربندی شده یا ۲۰۰ میلی‌ثانیه). مقداری بزرگتر از صفر، زمان انتظار بر حسب میلی‌ثانیه است. توجه داشته باشید که بازه‌های زمانی طبق RFC 5227 مشمول تصادفی‌سازی هستند، بنابراین مدت زمان واقعی می‌تواند بین نصف تا کل زمان مشخص‌شده در این ویژگی باشد.

Format: integer

Valid values: -1 - 30000

Special values: default (-1), off (0)

رشته‌ای که به کارساز DHCP ارسال می‌شود تا ماشین محلی را شناسایی کند و ممکن است توسط کارساز DHCP برای سفارشی‌سازی اجاره (lease) و گزینه‌های DHCP استفاده شود. هنگامی که این ویژگی یک رشته هگزادسیمال باشد ('aa:bb:cc')، به عنوان شناسه کلاینت باینری تفسیر می‌شود، که در این حالت بایت اول بر اساس بخش 9.14 از RFC 2132 به عنوان فیلد 'type' در نظر گرفته می‌شود و بایت‌های باقی‌مانده ممکن است یک نشانی سخت‌افزاری باشند (مانند '01:xx:xx:xx:xx:xx:xx' که در آن 1 نوع اترنت ARP و بقیه نشانی MAC است). اگر این ویژگی یک رشته هگزادسیمال نباشد، به عنوان شناسه کلاینت غیر سخت‌افزاری در نظر گرفته شده و فیلد 'type' روی 0 تنظیم می‌شود.

مقادیر ویژه "mac" و "perm-mac" پشتیبانی می‌شوند که از نشانی MAC فعلی یا دائمی دستگاه برای تولید یک شناسه کلاینت با نوع اترنت (01) استفاده می‌کنند. در حال حاضر، این گزینه‌ها فقط برای پیوندهای نوع اترنت کار می‌کنند.

مقدار ویژه "ipv6-duid" از DUID موجود در ویژگی "ipv6.dhcp-duid" به عنوان یک شناسه کلاینت سازگار با RFC4361 استفاده می‌کند. برای IAID از "ipv4.dhcp-iaid" استفاده کرده و در صورت عدم تنظیم، به "ipv6.dhcp-iaid" بازمی‌گردد.

مقدار ویژه "duid" یک شناسه کلاینت سازگار با RFC4361 بر اساس "ipv4.dhcp-iaid" تولید می‌کند و از یک DUID ایجادشده با هش کردن /etc/machine-id استفاده می‌نماید.

مقدار ویژه "stable" برای تولید یک شناسه کلاینت از نوع 0 بر اساس stable-id (به connection.stable-id مراجعه کنید) و یک کلید به ازای هر میزبان پشتیبانی می‌شود. اگر stable-id را تنظیم کنید، ممکن است بخواهید مشخص‌کننده "${DEVICE}" یا "${MAC}" را نیز بگنجانید تا کلیدی به ازای هر دستگاه به دست آورید.

مقدار ویژه "none" از ارسال هرگونه شناسه کلاینت جلوگیری می‌کند. توجه داشته باشید که این کار معمولاً توصیه نمی‌شود.

در صورت عدم تنظیم، مقدار پیش‌فرض پیکربندی‌شده به صورت سراسری از NetworkManager.conf استفاده می‌شود. اگر باز هم تنظیم نشده باشد، کلاینت داخلی dhcp به طور پیش‌فرض روی "mac" قرار می‌گیرد.

Format: string

Special values: mac, perm-mac, duid, ipv6-duid, stable, none

مقدار فیلد DSCP (کلاس ترافیک) را در هدر IP مشخص می‌کند. هنگامی که خالی باشد، مقدار پیش‌فرض سراسری استفاده می‌شود؛ اگر هیچ پیش‌فرض سراسری مشخص نشده باشد، "CS0" فرض می‌شود. مقادیر مجاز عبارتند از: "CS0"، "CS4" و "CS6".

این ویژگی در حال حاضر تنها برای IPv4 معتبر است و فقط توسط افزونه DHCP «داخلی» (internal) پشتیبانی می‌شود.

Format: string

Valid values: CS0, CS4, CS6

اگر ویژگی "dhcp-send-hostname" برابر TRUE باشد، نام دامنه کاملاً مشخص‌شده (FQDN) تعیین‌شده هنگام دریافت اجاره (lease) به کارساز DHCP ارسال خواهد شد. این ویژگی و "dhcp-hostname" مانعة‌الجمع هستند و نمی‌توانند همزمان تنظیم شوند.

Format: string

اگر ویژگی "dhcp-send-hostname" برابر TRUE باشد، نام مشخص‌شده هنگام دریافت اجاره (lease) به کارساز DHCP ارسال خواهد شد. این ویژگی و "dhcp-fqdn" مانعة‌الجمع هستند و نمی‌توانند همزمان تنظیم شوند.

Format: string

فلگ‌ها برای نام میزبان (hostname) و FQDN در DHCP.

در حال حاضر، این ویژگی تنها شامل فلگ‌هایی برای کنترل فلگ‌های FQDN تنظیم‌شده در گزینه DHCP FQDN است. فلگ‌های FQDN پشتیبانی‌شده عبارتند از "fqdn-serv-update" (0x1)، "fqdn-encoded" (0x2) و "fqdn-no-update" (0x4). هنگامی که هیچ فلگ FQDN تنظیم نشده باشد و "fqdn-clear-flags" (0x8) تنظیم شده باشد، گزینه DHCP FQDN فاقد هرگونه فلگ خواهد بود. در غیر این صورت، اگر هیچ فلگ FQDN تنظیم نشده باشد و "fqdn-clear-flags" (0x8) نیز تنظیم نشده باشد، فلگ‌های استاندارد FQDN در درخواست تنظیم می‌شوند: "fqdn-serv-update" (0x1)، "fqdn-encoded" (0x2) برای IPv4 و "fqdn-serv-update" (0x1) برای IPv6.

هنگامی که این ویژگی روی مقدار پیش‌فرض "none" (0x0) تنظیم شود، یک مقدار پیش‌فرض سراسری در پیکربندی NetworkManager جستجو می‌شود. اگر آن مقدار تنظیم نشده باشد یا آن هم "none" (0x0) باشد، فلگ‌های استاندارد FQDN شرح‌داده‌شده در بالا در درخواست‌های DHCP ارسال می‌شوند.

Format: flags (NMDhcpHostnameFlags)

Valid values: none (0x0), fqdn-serv-update (0x1), fqdn-encoded (0x2), fqdn-no-update (0x4), fqdn-clear-flags (0x8)

رشته‌ای شامل «شناسه پیوند هویت» (IAID یا Identity Association Identifier) که توسط کلاینت DHCP استفاده می‌شود. این رشته می‌تواند یک عدد ۳۲ بیتی باشد (به صورت ده‌دهی، شانزده‌شانزدهی، یا به صورت اعداد شانزده‌شانزدهی جداشده با دونقطه). از طرف دیگر می‌توان آن را روی مقادیر ویژه "mac"، "perm-mac"، "ifname" یا "stable" تنظیم کرد. هنگامی که روی "mac" (یا "perm-mac") تنظیم شود، ۴ بایت پایانی نشانی MAC فعلی (یا دائمی) به عنوان IAID استفاده می‌شود. هنگامی که روی "ifname" تنظیم شود، IAID با هش کردن نام رابط محاسبه می‌شود. مقدار ویژه "stable" می‌تواند برای تولید یک IAID بر اساس stable-id (به connection.stable-id مراجعه کنید)، یک کلید به ازای هر میزبان و نام رابط استفاده شود. هنگامی که این ویژگی تنظیم نشده باشد، مقدار حاصل از پیکربندی سراسری استفاده می‌شود؛ اگر هیچ پیش‌فرض سراسری تنظیم نشده باشد، مقدار IAID برابر "ifname" فرض می‌شود.

برای DHCPv4، مقدار IAID فقط به همراه مقادیر "duid" و "ipv6-duid" در "ipv4.dhcp-client-id" جهت تولید client-id استفاده می‌شود.

برای DHCPv6، توجه داشته باشید که در حال حاضر این ویژگی تنها توسط افزونه داخلی ("internal") DHCPv6 پشتیبانی می‌شود.

مقدار DHCPv6 IAID که واقعاً برای یک رابط فعال استفاده شده است، در اطلاعات اجاره (lease) دستگاه نمایش داده می‌شود.

Format: string

گزینه DHCPv4 با عنوان "IPv6-Only Preferred" (گزینه 108 - RFC 8925) را کنترل می‌کند.

هنگامی که روی "yes" (1) تنظیم شود، میزبان این گزینه را به فهرست درخواست پارامتر اضافه می‌کند؛ اگر کارساز DHCP این گزینه را برگرداند، میزبان کلاینت DHCP را برای بازه زمانی مشخص‌شده در گزینه متوقف می‌کند.

این قابلیت را در صورتی فعال کنید که میزبان از حالت فقط-IPv6 پشتیبانی می‌کند، یعنی یا تمام برنامه‌ها قابلیت کار در حالت فقط-IPv6 را دارند یا شکلی از CLAT (464XLAT) مستقر شده است.

اگر روی "auto" (2) تنظیم شود، هرگاه روش IPv6 برابر "auto" باشد و نمایه اتصال دارای ipv4.clat تنظیم‌شده روی "yes" یا "auto" باشد، این گزینه به طور خودکار فعال می‌شود. اگر این دو شرط برآورده شوند، میزبان می‌تواند در حالت فقط-IPv6 کار کند و بنابراین در صورتی که شبکه نیز از آن پشتیبانی کند، غیرفعال کردن DHCPv4 ایمن است.

هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، مقدار واقعی در پیکربندی سراسری جستجو می‌شود؛ اگر مشخص نشده باشد، پیش‌فرض آن "auto" (2) خواهد بود.

اگر روش IPv6 در اتصال روی "disabled" تنظیم شده باشد، این ویژگی بی‌تاثیر است و گزینه "IPv6-Only Preferred" همیشه غیرفعال خواهد بود.

Format: choice (NMSettingIP4DhcpIpv6OnlyPreferred)

Valid values: default (-1), no (0), yes (1), auto (2)

آرایه‌ای از کارسازهایی که پیشنهادهای DHCP از جانب آن‌ها باید رد شود. این ویژگی برای جلوگیری از دریافت اجاره از کارسازهای دارای پیکربندی نادرست یا مخرب مفید است.

برای DHCPv4، هر عنصر باید یک نشانی IPv4 باشد که می‌تواند اختیاری با یک اسلش و طول پیشوند همراه شود (مانند "192.168.122.0/24").

این ویژگی در حال حاضر برای DHCPv6 پیاده‌سازی نشده است.

Format: list of IPv4 addresses

از نسخه 1.52 این ویژگی منسوخ شده است و تنها به عنوان مقدار جایگزین برای dhcp-send-hostname در صورتی که روی 'default' تنظیم شده باشد استفاده می‌شود. این کار فقط برای جلوگیری از خراب شدن پیکربندی‌های موجود انجام شده است؛ از این پس باید از ویژگی جدید استفاده شود.

این ویژگی از نسخه 1.52 منسوخ شده است؛ در عوض از نسخه جدید dhcp-send-hostname استفاده کنید.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

اگر TRUE باشد، هنگام دریافت اجاره، نام میزبان به کارساز DHCP ارسال می‌شود. برخی از کارسازهای DHCP از این نام میزبان برای به‌روزرسانی پایگاه‌های داده DNS استفاده می‌کنند و اساساً یک نام میزبان ایستا برای رایانه فراهم می‌سازند. اگر ویژگی dhcp-hostname برابر NULL بوده و این ویژگی TRUE باشد، نام میزبان ماندگار فعلی رایانه ارسال می‌شود.

مقدار پیش‌فرض، default (-1) است. در این حالت، مقدار سراسری از پیکربندی NetworkManager جستجو می‌شود. اگر تنظیم نشده باشد، مقدار حاصل از dhcp-send-hostname-deprecated که پیش‌فرض آن TRUE است، برای سازگاری عقبرو استفاده می‌شود. در آینده این مورد تغییر خواهد کرد و در غیاب یک پیش‌فرض سراسری، همیشه به TRUE بازمی‌گردد.

Format: choice (NMTernary)

Valid values: default (-1), false/no (0), true/yes (1)

آیا کلاینت DHCP هنگام قطع اتصال، پیام RELEASE را ارسال کند یا خیر. مقدار پیش‌فرض "default" (-1) است. هنگامی که مقدار پیش‌فرض مشخص شده باشد، مقدار سراسری از پیکربندی NetworkManager جستجو می‌شود؛ اگر تنظیم نشده باشد، به عنوان FALSE در نظر گرفته می‌شود.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

زمان انتظار برای یک تراکنش DHCP بر حسب ثانیه. اگر صفر باشد (پیش‌فرض)، از مقدار پیش‌فرض پیکربندی‌شده به صورت سراسری استفاده می‌شود. اگر باز هم مشخص نشده باشد، زمان انتظار ویژه دستگاه استفاده خواهد شد (معمولاً ۴۵ ثانیه).

برای بی‌نهایت، آن را روی 2147483647 (MAXINT32) تنظیم کنید.

Format: integer

Valid values: 0 - 2147483647

Special values: default (0), infinity (2147483647)

گزینه DHCP شناسه کلاس سازنده (گزینه 60 یا Vendor Class Identifier). نویسه‌های ویژه در رشته داده ممکن است با استفاده از گریزهای به سبک C اسکیپ شوند؛ با این وجود این ویژگی نمی‌تواند حاوی بایت‌های nul باشد. اگر مقدار به ازای هر نمایه نامشخص باشد (پیش‌فرض)، مقدار پیش‌فرض سراسری اتصال بررسی می‌شود. اگر باز هم مشخص نشده باشد، این گزینه DHCP به کارساز ارسال نمی‌شود.

Format: string

آرایه‌ای از کارسازهای DNS.

هر کارساز می‌تواند یا به صورت یک نشانی IP ساده (اختیاری همراه با یک "#" و نام کارساز SNI برای DNS over TLS) یا با نحو URI مشخص شود.

هنگامی که به عنوان یک URI مشخص شود، قالب‌های زیر پشتیبانی می‌شوند: dns+udp://ADDRESS[:PORT]، dns+tls://ADDRESS[:PORT][SERVERNAME] .

هنگام استفاده از نحو URI، نشانی‌های IPv6 باید در براکت‌های مربع محصور شوند ('[', ']').

Format: list of IPv4 addresses

گزینه‌های DNS برای /etc/resolv.conf همان‌طور که در راهنمای resolv.conf(5) شرح داده شده است.

گزینه‌هایی که در حال حاضر پشتیبانی می‌شوند عبارتند از "attempts"، "debug"، "edns0"، "ndots"، "no-aaaa"، "no-check-names"، "no-reload"، "no-tld-query"، "rotate"، "single-request"، "single-request-reopen"، "timeout"، "trust-ad"، "use-vc". به راهنمای resolv.conf(5) مراجعه کنید.

توجه داشته باشید که بین یک فهرست تنظیم‌نشده (پیش‌فرض) و یک فهرست خالی تمایز وجود دارد. در nmcli، برای لغو تنظیم فهرست، مقدار را روی "" قرار دهید. برای تنظیم یک فهرست خالی، آن را روی " " قرار دهید. در حال حاضر، یک فهرست تنظیم‌نشده همان معنای فهرست خالی را دارد. ممکن است در آینده تغییر کند.

تنظیم "trust-ad" تنها در صورتی رعایت می‌شود که نمایه کارسازهای نام را به resolv.conf ارائه دهد و تمام نمایه‌های ارائه‌دهنده دارای "trust-ad" فعال باشند.

هنگام استفاده از یک افزونه کش DNS (مانند dnsmasq یا systemd-resolved در NetworkManager.conf)، گزینه‌های "edns0" و "trust-ad" به طور خودکار اضافه می‌شوند.

گزینه‌های معتبر "ipv4.dns-options" و "ipv6.dns-options" با هم ادغام می‌شوند.

Format: a comma separated list of DNS options

اولویت کارسازهای DNS.

اولویت نسبی برای کارسازهای DNS که با این تنظیم مشخص شده‌اند. مقدار عددی کمتر بهتر است (اولویت بالاتر).

مقادیر منفی این اثر ویژه را دارند که سایر پیکربندی‌های دارای مقدار اولویت عددی بزرگتر را حذف می‌کنند؛ بنابراین در صورت وجود حداقل یک اولویت منفی، تنها کارسازهای DNS از اتصالات با کمترین مقدار اولویت استفاده خواهند شد. برای جلوگیری از هرگونه نشت DNS (یا DNS leaks)، اولویت نمایه‌ای را که باید استفاده شود روی منفی‌ترین مقدار در میان تمام نمایه‌های اتصال فعال تنظیم کنید.

مقدار صفر یک مقدار پیش‌فرض پیکربندی‌شده به صورت سراسری را انتخاب می‌کند. اگر دومی نیز موجود نباشد یا صفر باشد، برای VPNها (شامل WireGuard) به طور پیش‌فرض 50 و برای سایر اتصالات 100 خواهد بود.

توجه داشته باشید که اولویت برای مرتب‌سازی تنظیمات DNS میان چندین اتصال فعال است. این گزینه ابهام‌زدایی میان چندین کارساز DNS درون یک نمایه اتصال یکسان را انجام نمی‌دهد.

هنگامی که چندین دستگاه دارای پیکربندی‌هایی با اولویت یکسان باشند، ابتدا VPNها در نظر گرفته می‌شوند، سپس دستگاه‌های دارای بهترین مسیر پیش‌فرض (کمترین متریک) و سپس تمام دستگاه‌های دیگر.

هنگام استفاده از dns=default، کارسازهای با اولویت بالاتر در بالای resolv.conf قرار خواهند گرفت. برای اولویت دادن به یک کارساز مشخص نسبت به دیگری درون یک اتصال یکسان، کافی است آن‌ها را به ترتیب مورد نظر قید کنید. توجه داشته باشید که تحلیل‌کننده معمولاً کارسازهای نام در /etc/resolv.conf را به ترتیبی که فهرست شده‌اند امتحان می‌کند و در صورت شکست، به سراغ کارساز بعدی در فهرست می‌رود. برای مثال به گزینه "rotate" در تنظیم dns-options مراجعه کنید. اگر اولویت‌های DNS منفی وجود داشته باشد، آنگاه فقط کارسازهای نام دستگاه‌های دارای آن کمترین اولویت در نظر گرفته خواهند شد.

هنگام استفاده از یک تحلیل‌کننده DNS که از بازفرست مشروط یا تفکیک DNS (با تنظیمات dns=dnsmasq یا dns=systemd-resolved) پشتیبانی می‌کند، از هر اتصال برای پرس‌وجوی دامنه‌ها در فهرست جستجوی آن استفاده می‌شود. دامنه‌های جستجو مشخص می‌کنند که از کدام کارسازهای نام پرسش شود، و اولویت DNS برای اولویت‌بندی کارسازهای نام بر اساس دامنه استفاده می‌شود. پرس‌وجوها برای دامنه‌هایی که در هیچ فهرست جستجویی وجود ندارند، از طریق اتصالاتی هدایت می‌شوند که دارای دامنه عام ویژه '~.' هستند؛ دامنه‌ای که به طور خودکار به اتصالات دارای مسیر پیش‌فرض اضافه می‌شود (یا می‌تواند به صورت دستی اضافه شود). هنگامی که چندین اتصال یک دامنه یکسان را مشخص کنند، اتصالی که بهترین اولویت (کمترین مقدار عددی) را دارد برنده می‌شود. اگر یک زیردامنه روی رابط دیگری پیکربندی شده باشد، صرف‌نظر از اولویت پذیرفته خواهد شد، مگر اینکه دامنه والد روی رابط دیگر دارای اولویت منفی باشد که باعث می‌شود زیردامنه سایه‌اندازی شود. با Split DNS می‌توان با پیکربندی مناسب اولویت‌های DNS و دامنه‌های جستجو، از نشت‌های ناخواسته DNS جلوگیری کرد تا فقط کارسازهای نام رابط مورد نظر پیکربندی شوند.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

فهرستی از دامنه‌های جستجوی DNS. دامنه‌هایی که با یک تیلده ('~') شروع می‌شوند، دامنه‌های «مسیریابی» تلقی شده و فقط برای تصمیم‌گیری درباره رابطی که پرس‌وجو باید از طریق آن بازفرستاده شود به کار می‌روند؛ از آن‌ها برای تکمیل نام‌های میزبان فاقد صلاحیت استفاده نمی‌شود.

هنگام استفاده از یک افزونه DNS که از بازفرست مشروط یا تفکیک DNS پشتیبانی می‌کند، دامنه‌های جستجو مشخص می‌کنند که از کدام کارسازهای نام پرس‌وجو شود. این ویژگی رفتار را در مقایسه با اجرای معمولی /etc/resolv.conf متمایز می‌کند. برای اطلاعات بیشتر به تنظیم dns-priority نیز مراجعه کنید.

هنگامی که روی نمایه‌ای تنظیم شود که DHCP نیز در آن فعال است، فهرست جستجوی DNS که به صورت خودکار دریافت شده (گزینه 119 برای DHCPv4 و گزینه 24 برای DHCPv6) با فهرست دستی ادغام می‌شود. با تنظیم "ignore-auto-dns" می‌توان از این امر جلوگیری کرد. توجه داشته باشید که اگر هیچ جستجوی DNS پیکربندی نشده باشد، مقدار جایگزین از دامنه دریافتی از DHCP (گزینه 15) به دست خواهد آمد.

Format: list of strings

آیا فورواردینگ (forwarding) ویژه رابط در sysctl پیکربندی شود یا خیر. در صورت فعال بودن، رابط به عنوان یک مسیریاب عمل می‌کند تا بسته‌ها را از یک رابط به رابط دیگر هدایت کند. هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، از مقدار پیکربندی سراسری استفاده می‌شود؛ اگر هیچ پیش‌فرض سراسری تعریف نشده باشد، از "auto" (2) استفاده خواهد شد. هنگامی که "method" روی "shared" تنظیم شده باشد، ویژگی "forwarding" نادیده گرفته می‌شود، زیرا در این حالت فورواردینگ همیشه فعال است. مقادیر پذیرفته‌شده عبارتند از: "default" (-1): استفاده از پیش‌فرض سراسری؛ "no" (0): غیرفعال؛ "yes" (1): فعال؛ "auto" (2): فعال‌سازی در صورت فعال بودن هر اتصال اشتراکی، در غیر این صورت استفاده از پیش‌فرض هسته.

Format: choice (NMSettingIPConfigForwarding)

Valid values: default (-1), no (0), yes (1), auto (2)

Alias: gw4

دروازه (gateway) مرتبط با این پیکربندی. این تنظیم تنها در صورتی معنا دارد که نشانی‌ها نیز روی دستگاه تعیین شده باشند.

تنظیم دروازه باعث می‌شود NetworkManager یک مسیر پیش‌فرض استاندارد را با این دروازه به عنوان پرش بعدی (next hop) پیکربندی کند. در صورت تنظیم بودن "never-default"، این مورد نادیده گرفته می‌شود. یک جایگزین، پیکربندی صریح مسیر پیش‌فرض با یک مسیر دستی و طول پیشوند 0/ است.

توجه داشته باشید که دروازه معمولاً با مسیریابی‌ای که NetworkManager برای رابط‌های WireGuard پیکربندی می‌کند تداخل دارد، بنابراین معمولاً در آن حالت نباید تنظیم شود. به "ip4-auto-default-route" مراجعه کنید.

Format: IPv4 address

هنگامی که "method" روی "auto" و این ویژگی روی TRUE تنظیم شده باشد، کارسازهای نام و دامنه‌های جستجوی پیکربندی‌شده به صورت خودکار نادیده گرفته می‌شوند و تنها کارسازهای نام و دامنه‌های جستجوی مشخص‌شده در ویژگی‌های "dns" و "dns-search" (در صورت وجود) استفاده می‌شوند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

هنگامی که "method" روی "auto" و این ویژگی روی TRUE تنظیم شده باشد، مسیرهای پیکربندی‌شده به صورت خودکار نادیده گرفته می‌شوند و تنها مسیرهای مشخص‌شده در ویژگی "routes" (در صورت وجود) استفاده خواهند شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

پیکربندی نشانی پیوند-محلی (link-local) در IPv4 را مستقل از پیکربندی ipv4.method فعال یا غیرفعال می‌کند. این امکان را فراهم می‌سازد تا علاوه بر سایر نشانی‌ها، مانند نشانی‌های پیکربندی‌شده به صورت دستی یا دریافت‌شده از یک کارساز DHCP، یک نشانی پیوند-محلی (169.254.x.y/16) نیز به دست آید.

هنگامی که روی "auto" تنظیم شود، مقدار وابسته به "ipv4.method" است. هنگامی که روی "default" تنظیم شود، قبل از بازگشت به "auto"، از مقدار پیش‌فرض سراسری اتصال پیروی می‌کند. توجه داشته باشید که اگر "ipv4.method" برابر "disabled" باشد، آدرس‌دهی پیوند-محلی نیز همیشه غیرفعال خواهد بود. مقدار پیش‌فرض "default" است. از نسخه 1.52، هنگامی که روی "fallback" تنظیم شود، در صورتی که هیچ نشانی IPv4 دیگری تنظیم نشده باشد، یک نشانی پیوند-محلی دریافت می‌شود.

Format: choice (NMSettingIP4LinkLocal)

Valid values: default (0), auto (1), disabled (2), enabled (3), fallback (4)

اگر TRUE باشد، اجازه می‌دهد تا پیکربندی کلی شبکه حتی در صورت اتمام زمان انتظار پیکربندی مشخص‌شده توسط این ویژگی، ادامه یابد. توجه داشته باشید که حداقل یک پیکربندی IP باید موفق شود، در غیر این صورت پیکربندی کلی شبکه همچنان با شکست مواجه خواهد شد. به عنوان مثال، در شبکه‌های فقط-IPv6، تنظیم این ویژگی روی TRUE در NMSettingIP4Config به پیکربندی کلی شبکه اجازه می‌دهد تا در صورت شکست پیکربندی IPv4 اما تکمیل موفقیت‌آمیز پیکربندی IPv6، با موفقیت انجام شود.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

روش اتصال IPv4 را تعیین می‌کند. می‌توانید یکی از مقادیر زیر را تنظیم کنید:

Format: string

Valid values: auto, link-local, manual, shared, disabled

اگر TRUE باشد، این اتصال هرگز اتصال پیش‌فرض برای این نوع IP نخواهد بود، به این معنی که هرگز مسیر پیش‌فرض توسط NetworkManager به آن اختصاص داده نمی‌شود.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

اتصالات به طور پیش‌فرض قانون محلی تولیدشده به صورت خودکار با اولویت 0 را حفظ می‌کنند، مگر اینکه این تنظیم روی TRUE قرار داده شود.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

حداقل بازه زمانی بر حسب میلی‌ثانیه که طی آن باید پیکربندی پویای IP قبل از موفقیت اتصال امتحان شود.

این ویژگی برای مثال زمانی مفید است که هم IPv4 و هم IPv6 فعال باشند و مجاز به شکست باشند. به طور معمول، اتصال به محض اینکه یکی از دو خانواده نشانی کامل شود با موفقیت برقرار می‌گردد؛ با تعیین زمان انتظار لازم (required timeout) مثلاً برای IPv4، می‌توان اطمینان حاصل کرد که حتی اگر IPv6 زودتر از IPv4 موفق شود، NetworkManager قبل از فعال شدن اتصال، مدتی را برای IPv4 منتظر می‌ماند.

توجه داشته باشید که اگر "may-fail" برای همان خانواده نشانی FALSE باشد، این ویژگی بی‌تاثیر است زیرا NetworkManager باید تا پایان کل زمان انتظار DHCP منتظر بماند.

مقدار صفر به این معنی است که هیچ زمان انتظار لازمی وجود ندارد؛ -1 به معنای مقدار پیش‌فرض است (یا بازنویسی پیکربندی ipvx.required-timeout یا صفر).

Format: integer

Valid values: -1 - 2147483647

Special values: default (-1), infinity (2147483647)

متریک پیش‌فرض برای مسیرهایی که صراحتاً یک متریک را مشخص نمی‌کنند. مقدار پیش‌فرض -1 به این معنی است که متریک به طور خودکار بر اساس نوع دستگاه انتخاب می‌شود. این متریک برای مسیرهای پویا، مسیرهای دستی (ایستا) که فاقد تنظیم صریح متریک هستند، مسیرهای پیشوند نشانی و مسیر پیش‌فرض اعمال می‌شود. توجه داشته باشید که برای IPv6، هسته مقدار صفر (0) را می‌پذیرد اما آن را به 1024 (پیش‌فرض کاربر) تبدیل می‌کند. بنابراین، تنظیم این ویژگی روی صفر عملاً به معنای تنظیم آن روی 1024 است. برای IPv4، صفر یک مقدار معمولی برای متریک به شمار می‌رود.

Format: integer

Valid values: -1 - 4294967295

مسیریابی مبتنی بر سیاست (مسیریابی مبدا یا source routing) را فعال کرده و جدول مسیریابی مورد استفاده هنگام افزودن مسیرها را تعیین می‌کند.

این ویژگی بر تمام مسیرها، از جمله مسیرهای دستگاه (device-routes)، IPv4LL، DHCP، SLAAC، مسیرهای پیش‌فرض و مسیرهای ایستا اثر می‌گذارد. اما توجه داشته باشید که مسیرهای ایستا می‌توانند با مشخص کردن صریح یک جدول مسیریابی غیرصفر، این تنظیم را به طور جداگانه بازنویسی کنند.

اگر تنظیم جدول روی صفر رها شود، واجد شرایط است که از طریق پیکربندی سراسری بازنویسی شود. اگر این ویژگی حتی پس از اعمال مقدار پیکربندی سراسری باز هم صفر باشد، مسیریابی مبتنی بر سیاست برای خانواده نشانی این اتصال غیرفعال خواهد بود.

غیرفعال بودن مسیریابی مبتنی بر سیاست به این معنی است که NetworkManager تمام مسیرها را به جدول اصلی (main table) اضافه خواهد کرد (به جز مسیرهای ایستایی که صراحتاً جدول متفاوتی را پیکربندی کرده‌اند). علاوه بر این، NetworkManager هیچ مسیر اضافه‌ای را از جدول‌هایی غیر از جدول اصلی حذف نخواهد کرد. این کار برای حفظ سازگاری عقبرو برای کاربرانی است که جدول‌های مسیریابی را در خارج از NetworkManager مدیریت می‌کنند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Special values: unspec (0), main (254)

آیا مسیرهایی برای کارسازهای DNS اضافه شود یا خیر. در صورت فعال بودن، NetworkManager برای هر کارساز DNS که به صورت ایستا (تعریف‌شده در نمایه اتصال) یا پویا (مثلاً دریافت‌شده از طریق DHCP) با این اتصال مرتبط است، یک مسیر اضافه می‌کند. این مسیر تضمین می‌کند که به کارساز DNS از طریق این رابط دسترسی پیدا شود. هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، از مقدار پیکربندی سراسری استفاده می‌شود؛ اگر هیچ پیش‌فرض سراسری تعریف نشده باشد، این قابلیت غیرفعال خواهد بود.

Format: choice (NMSettingIPConfigRoutedDns)

Valid values: default (-1), no (0), yes (1)

فهرستی از نشانی‌های مقصد IPv4، طول پیشوند، نشانی‌های پرش بعدی (next hop) اختیاری IPv4، متریک اختیاری مسیر، و ویژگی اختیاری. نحو معتبر به این صورت است: "ip[/prefix] [next-hop] [metric] [attribute=val]...[,ip[/prefix]...]". برای مثال "192.0.2.0/24 10.1.1.1 77, 198.51.100.0/24".

ویژگی‌های گوناگونی پشتیبانی می‌شوند:

برای جزئیات بیشتر به راهنمای `man ip-route` نیز مراجعه کنید.

Format: a comma separated list of routes

فهرستی جداشده با کاما از قوانین مسیریابی برای مسیریابی مبتنی بر سیاست (policy routing). این قالب بر اساس نحو ip rule add بوده و تا حد زیادی با آن سازگار است. یک تفاوت این است که قوانین مسیریابی در NetworkManager همواره به یک اولویت ثابت نیاز دارند. همچنین گزینه‌های "lookup" و "table" از نام جدول پشتیبانی نمی‌کنند و فقط یک عدد می‌پذیرند.

مثال: priority 5 from 192.167.4.0/24 table 45

Format: a comma separated list of routing rules

این گزینه به شما امکان می‌دهد زمان اجاره (lease time) سفارشی DHCP را برای روش اتصال اشتراکی (shared) بر حسب ثانیه مشخص کنید. مقدار باید عددی بین 120 و 31536000 (یک سال) باشد؛ اگر این گزینه مشخص نشود، 3600 (یک ساعت) استفاده می‌شود.

مقادیر ویژه عبارتند از 0 برای مقدار پیش‌فرض ۱ ساعت و 2147483647 (MAXINT32) برای زمان اجاره نامحدود (بی‌نهایت).

Format: integer

Valid values: 0 - 2147483647

Special values: default (0), infinity (2147483647)

این گزینه به شما امکان می‌دهد یک محدوده سفارشی DHCP برای روش اتصال اشتراکی (shared) تعیین کنید. انتظار می‌رود مقدار در قالب `<START_ADDRESS>,<END_ADDRESS>` باشد. این محدوده باید بخشی از شبکه‌ای باشد که با گزینه ipv4.address تنظیم شده است و نباید شامل نشانی شبکه یا نشانی پخش همگانی (broadcast) باشد. اگر این گزینه مشخص نشود، محدوده DHCP به طور خودکار بر اساس نشانی رابط تعیین خواهد شد. این محدوده طوری انتخاب می‌شود که در مجاورت نشانی رابط باشد (قبل یا بعد از آن)، و محدوده بزرگتر ممکن ترجیح داده می‌شود. این محدوده برای پر کردن فضای نشانی موجود تنظیم خواهد شد، به استثنای شبکه‌های با طول پیشوند بزرگتر از 24، که با آن‌ها همانند شبکه‌هایی با طول پیشوند 24 رفتار خواهد شد.

Format: string

پیکربندی روش ساخت شناسه رابط IPv6 برای آدرس‌ها با استفاده از پیکربندی خودکار بدون حالت آدرس IPv6 طبق RFC4862 (Stateless Address Autoconfiguration) و آدرس‌های محلی پیوند (Link Local).

مقادیر مجاز عبارتند از: "eui64" (0)، "stable-privacy" (1)، "default" (3) یا "default-or-eui64" (2).

اگر این ویژگی روی "eui64" تنظیم شود، آدرس‌ها با استفاده از توکن رابط مشتق‌شده از آدرس سخت‌افزاری ایجاد خواهند شد. این کار باعث می‌شود بخش میزبان آدرس ثابت بماند و امکان ردیابی حضور میزبان هنگام جابه‌جایی میان شبکه‌ها فراهم شود. آدرس تنها در صورت تعویض سخت‌افزار رابط تغییر می‌کند. در صورت تشخیص آدرس تکراری، هیچ سازوکار پشتیبانی برای تولید آدرس دیگر وجود ندارد. در صورت پیکربندی، "ipv6.token" به جای آدرس MAC برای تولید آدرس‌های پیکربندی خودکار بدون حالت استفاده می‌شود.

اگر این ویژگی روی "stable-privacy" تنظیم شود، شناسه رابط مطابق با RFC7217 تولید می‌شود. این سازوکار با هش کردن یک کلید اختصاصی میزبان (به راهنمای NetworkManager(8) مراجعه کنید)، نام رابط، ویژگی "connection.stable-id" اتصال و پیشوند آدرس کار می‌کند. این ویژگی حریم خصوصی را با دشوار کردن ردیابی حضور میزبان از طریق آدرس بهبود می‌بخشد و آدرس حتی در صورت تعویض سخت‌افزار رابط شبکه پایدار باقی می‌ماند.

مقادیر ویژه "default" و "default-or-eui64" به مقدار پیش‌فرض سراسری اتصال بازمی‌گردند (همان‌گونه که در راهنمای NetworkManager.conf(5) مستند شده است). اگر پیش‌فرض سراسری مشخص نشده باشد، مقدار جایگزین به ترتیب "stable-privacy" یا "eui64" خواهد بود.

در صورت عدم تعیین، هنگام ایجاد یک نمایه جدید مقدار پیش‌فرض "default" است.

توجه داشته باشید که این تنظیم از افزونه‌های حریم خصوصی (Privacy Extensions) که با ویژگی "ip6-privacy" پیکربندی می‌شوند مجزا است و بر آدرس‌های موقت پیکربندی‌شده با آن گزینه تأثیری نمی‌گذارد.

Format: one of "eui64" (0), "stable-privacy" (1), "default" (3) or "default-or-eui64" (2)

Valid values: eui64 (0), stable-privacy (1), default-or-eui64 (2), default (3)

Alias: ip6

فهرستی از آدرس‌های IPv6 و طول پیشوند آن‌ها. چندین آدرس را می‌توان با کاما از هم جدا کرد؛ به عنوان مثال "2001:db8:85a3::8a2e:370:7334/64, 2001:db8:85a3::5/64". آدرس‌ها به ترتیب اولویت نزولی فهرست می‌شوند، به این معنی که اولین آدرس، آدرس اصلی (primary) خواهد بود. این موضوع می‌تواند در انتخاب آدرس مبدأ IPv6 تأثیرگذار باشد (بخش ۵ از RFC 6724).

Format: a comma separated list of addresses

اتصالات VPN به طور پیش‌فرض مسیر را به صورت خودکار اضافه می‌کنند مگر اینکه این تنظیم روی FALSE قرار داده شود.

برای سایر انواع اتصالات، افزودن چنین مسیر خودکاری در حال حاضر پشتیبانی نمی‌شود و تنظیم آن روی TRUE هیچ اثری ندارد.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

رشته‌ای شامل شناسه منحصر‌به‌فرد DHCPv6 (معروف به DUID) که کلاینت DHCP برای شناسایی خود نزد سرورهای DHCPv6 از آن استفاده می‌کند (RFC 3315). مقدار DUID در گزینه Client Identifier حمل می‌شود. اگر این ویژگی یک رشته هگزادسیمال باشد ('aa:bb:cc')، به عنوان یک DUID باینری تفسیر شده و به صورت یک مقدار مات (opaque) در گزینه Client Identifier درج می‌گردد.

مقدار ویژه "lease"، مقدار DUID که قبلاً استفاده شده را از پرونده اجاره (lease file) متعلق به اتصال بازیابی می‌کند. اگر هیچ DUID یافت نشود، یک DUID-UUID سراسری و دائمی (RFC 6355) بر اساس شناسه دستگاه (machine-id) تولید خواهد شد.

مقادیر ویژه "llt" و "ll" یک DUID از نوع LLT یا LL (به RFC 3315 مراجعه کنید) را بر اساس آدرس MAC فعلی دستگاه تولید می‌کنند. به منظور تلاش برای ارائه یک DUID-LLT پایدار، فیلد زمان شامل یک برچسب زمانی ثابت خواهد بود که به طور سراسری (برای همه نمایه‌ها) استفاده شده و روی دیسک ذخیره می‌شود.

مقادیر ویژه "stable-llt"، "stable-ll" و "stable-uuid" یک DUID از نوع متناظر را تولید می‌کنند که از stable-id اتصال و یک کلید منحصر‌به‌فرد به ازای هر میزبان مشتق می‌شود. در صورتی که این نمایه روی چندین دستگاه فعال می‌شود، ممکن است بخواهید مشخص‌کننده "${DEVICE}" یا "${MAC}" را در stable-id بگنجانید. بنابراین، آدرس لایه پیوند در "stable-ll" و "stable-llt" یک آدرس تولیدشده و مشتق از stable id خواهد بود. مقدار زمان DUID-LLT در گزینه "stable-llt" از میان یک بازه زمانی ایستا به مدت سه سال انتخاب می‌شود (حد بالای این بازه همان برچسب زمانی ثابتی است که در "llt" به کار می‌رود).

هنگامی که این ویژگی تنظیم نشده باشد، مقدار سراسری ارائه‌شده برای "ipv6.dhcp-duid" به کار می‌رود. در صورتی که هیچ مقدار سراسری تعیین نشده باشد، مقدار پیش‌فرض "lease" فرض می‌شود.

Format: string

اگر ویژگی "dhcp-send-hostname" برابر TRUE باشد، در هنگام دریافت اجاره، نام مشخص‌شده به سرور DHCP ارسال می‌شود. این ویژگی و "dhcp-fqdn" ناسازگار با یکدیگر (mutually exclusive) هستند و نمی‌توان آن‌ها را همزمان تنظیم کرد.

Format: string

پرچم‌های مربوط به نام میزبان و FQDN در DHCP.

در حال حاضر، این ویژگی فقط شامل پرچم‌هایی برای کنترل پرچم‌های FQDN تنظیم‌شده در گزینه DHCP FQDN است. پرچم‌های FQDN پشتیبانی‌شده عبارتند از "fqdn-serv-update" (0x1)، "fqdn-encoded" (0x2) و "fqdn-no-update" (0x4). هنگامی که هیچ پرچم FQDN تنظیم نشده و "fqdn-clear-flags" (0x8) تنظیم شده باشد، گزینه DHCP FQDN فاقد هرگونه پرچمی خواهد بود. در غیر این صورت، اگر هیچ پرچم FQDN تنظیم نشده و "fqdn-clear-flags" (0x8) نیز تنظیم نشده باشد، پرچم‌های استاندارد FQDN در درخواست تنظیم می‌شوند: "fqdn-serv-update" (0x1)، "fqdn-encoded" (0x2) برای IPv4 و "fqdn-serv-update" (0x1) برای IPv6.

هنگامی که این ویژگی روی مقدار پیش‌فرض "none" (0x0) تنظیم شود، یک مقدار پیش‌فرض سراسری در پیکربندی NetworkManager جستجو می‌شود. اگر آن مقدار تنظیم نشده باشد یا آن هم "none" (0x0) باشد، پرچم‌های استاندارد FQDN شرح‌داده‌شده در بالا در درخواست‌های DHCP ارسال می‌شوند.

Format: flags (NMDhcpHostnameFlags)

Valid values: none (0x0), fqdn-serv-update (0x1), fqdn-encoded (0x2), fqdn-no-update (0x4), fqdn-clear-flags (0x8)

رشته‌ای شامل «شناسه انجمن هویت» (IAID) که توسط کلاینت DHCP استفاده می‌شود. این رشته می‌تواند یک عدد ۳۲ بیتی (به صورت ده‌دهی، هگزادسیمال یا اعداد هگزادسیمال جداشده با دو‌نقطه) باشد. همچنین می‌توان آن را روی مقادیر ویژه "mac"، "perm-mac"، "ifname" یا "stable" تنظیم کرد. هنگامی که روی "mac" (یا "perm-mac") تنظیم شود، ۴ بایت آخر آدرس MAC فعلی (یا دائمی) به عنوان IAID استفاده می‌شود. وقتی روی "ifname" تنظیم شود، IAID با هش کردن نام رابط محاسبه می‌شود. مقدار ویژه "stable" می‌تواند برای تولید یک IAID بر اساس stable-id (به connection.stable-id مراجعه کنید)، یک کلید به ازای هر میزبان و نام رابط استفاده شود. هنگامی که این ویژگی تنظیم نشده باشد، مقدار موجود در پیکربندی سراسری استفاده می‌شود؛ اگر پیش‌فرض سراسری تنظیم نشده باشد، IAID برابر با "ifname" در نظر گرفته می‌شود.

برای DHCPv4، شناسه IAID تنها با مقادیر "duid" و "ipv6-duid" در "ipv4.dhcp-client-id" برای تولید client-id استفاده می‌شود.

برای DHCPv6، توجه داشته باشید که در حال حاضر این ویژگی فقط توسط پلاگین "internal" برای DHCPv6 پشتیبانی می‌شود.

شناسه DHCPv6 IAID که در عمل برای یک رابط فعال‌شده استفاده می‌شود، در اطلاعات اجاره دستگاه نمایش داده می‌شود.

Format: string

یک آدرس IPv6 که پس از آن یک ممیز و طول پیشوند می‌آید. در صورت تنظیم، این مقدار به عنوان راهنما (hint) به سرور DHCPv6 ارسال می‌شود که نشان‌دهنده تفویض پیشوند (IA_PD) است که می‌خواهیم دریافت کنیم. برای تعیین طول پیشوند بدون پیشوند، بخش آدرس را روی آدرس صفر تنظیم کنید (به عنوان مثال "::/60").

Format: string

از نسخه 1.52 این ویژگی منسوخ شده است و تنها به عنوان مقدار جایگزین برای dhcp-send-hostname در صورت تنظیم آن روی 'default' استفاده می‌شود. این کار فقط برای جلوگیری از خرابی پیکربندی‌های موجود انجام شده و از این به بعد باید از ویژگی جدید استفاده شود.

این ویژگی از نسخه 1.52 منسوخ شده است؛ به جای آن از نسخه جدید dhcp-send-hostname استفاده کنید.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

اگر TRUE باشد، هنگام دریافت اجاره، یک نام میزبان به سرور DHCP ارسال می‌شود. برخی از سرورهای DHCP از این نام میزبان برای به‌روزرسانی پایگاه‌های داده DNS استفاده می‌کنند و در واقع یک نام میزبان ثابت برای رایانه فراهم می‌آورند. اگر ویژگی dhcp-hostname برابر NULL باشد و این ویژگی TRUE باشد، نام میزبان پایدار فعلی رایانه ارسال می‌شود.

مقدار پیش‌فرض، default (-1) است. در این حالت مقدار سراسری از پیکربندی NetworkManager خوانده می‌شود. اگر تنظیم نشده باشد، مقدار dhcp-send-hostname-deprecated (که به طور پیش‌فرض TRUE است) برای سازگاری با نسخه‌های پیشین استفاده می‌شود. در آینده این سازوکار تغییر خواهد کرد و در صورت نبود مقدار پیش‌فرض سراسری، همیشه به TRUE بازمی‌گردد.

Format: choice (NMTernary)

Valid values: default (-1), false/no (0), true/yes (1)

اینکه آیا کلاینت DHCP هنگام قطع اتصال، پیام RELEASE را ارسال کند یا خیر. مقدار پیش‌فرض "default" (-1) است. وقتی مقدار پیش‌فرض تعیین شود، مقدار سراسری از پیکربندی NetworkManager خوانده می‌شود؛ اگر تنظیم نشده باشد، به عنوان FALSE در نظر گرفته می‌شود.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

مهلت زمانی برای یک تراکنش DHCP بر حسب ثانیه. اگر صفر باشد (پیش‌فرض)، از مقدار پیش‌فرض پیکربندی‌شده به صورت سراسری استفاده می‌شود. اگر همچنان مشخص نشده باشد، از مهلت زمانی اختصاصی دستگاه استفاده می‌شود (معمولاً ۴۵ ثانیه).

برای بی‌نهایت، آن را روی 2147483647 (MAXINT32) تنظیم کنید.

Format: integer

Valid values: 0 - 2147483647

Special values: default (0), infinity (2147483647)

آرایه‌ای از سرورهای DNS.

هر سرور را می‌توان به صورت یک آدرس IP ساده (اختیاراً به همراه یک "#" و نام سرور SNI برای DNS over TLS) یا با ساختار نگارشی URI مشخص کرد.

هنگامی که به صورت URI مشخص می‌شود، قالب‌های زیر پشتیبانی می‌شوند: dns+udp://ADDRESS[:PORT], dns+tls://ADDRESS[:PORT][SERVERNAME] .

هنگام استفاده از ساختار URI، آدرس‌های IPv6 باید درون براکت‌های کروشه قرار گیرند ('[', ']').

Format: list of IPv6 addresses

گزینه‌های DNS برای /etc/resolv.conf همان‌گونه که در راهنمای resolv.conf(5) شرح داده شده است.

گزینه‌هایی که در حال حاضر پشتیبانی می‌شوند عبارتند از "attempts"، "debug"، "edns0"، "ndots"، "no-aaaa"، "no-check-names"، "no-reload"، "no-tld-query"، "rotate"، "single-request"، "single-request-reopen"، "timeout"، "trust-ad"، "use-vc" و همچنین "inet6"، "ip6-bytestring"، "ip6-dotint"، "no-ip6-dotint". راهنمای resolv.conf(5) را ببینید.

توجه داشته باشید که میان یک فهرست تنظیم‌نشده (پیش‌فرض) و یک فهرست خالی تمایز وجود دارد. در nmcli، برای لغو تنظیم فهرست، مقدار آن را روی "" بگذارید. برای تعیین یک فهرست خالی، آن را روی " " قرار دهید. در حال حاضر، فهرست تنظیم‌نشده معنایی مشابه فهرست خالی دارد؛ این رفتار ممکن است در آینده تغییر کند.

تنظیم "trust-ad" تنها در صورتی اعمال می‌شود که نمایه، سرورهای نامی را به resolv.conf اضافه کند و تمام نمایه‌های ارائه‌دهنده نیز "trust-ad" را فعال کرده باشند.

هنگام استفاده از افزونه DNS دارای حافظه پنهان (dnsmasq یا systemd-resolved در NetworkManager.conf)، گزینه‌های "edns0" و "trust-ad" به طور خودکار اضافه می‌شوند.

گزینه‌های معتبر در "ipv4.dns-options" و "ipv6.dns-options" با یکدیگر ادغام می‌شوند.

Format: a comma separated list of DNS options

اولویت سرورهای DNS.

اولویت نسبی برای سرورهای DNS مشخص‌شده توسط این تنظیم. یک مقدار عددی کمتر بهتر است (اولویت بالاتر).

مقادیر منفی این اثر ویژه را دارند که سایر پیکربندی‌های دارای مقدار اولویت عددی بزرگتر را حذف می‌کنند؛ بنابراین در صورت وجود دست‌کم یک اولویت منفی، فقط سرورهای DNS از اتصالاتی که کمترین مقدار اولویت را دارند استفاده خواهند شد. برای جلوگیری کامل از نشت DNS، اولویت نمایه‌ای را که باید استفاده شود روی منفی‌ترین مقدار در میان تمام نمایه‌های اتصالات فعال تنظیم کنید.

مقدار صفر، مقدار پیش‌فرض پیکربندی‌شده سراسری را برمی‌گزیند. اگر دومی نیز وجود نداشته باشد یا صفر باشد، مقدار پیش‌فرض برای VPNها (شامل WireGuard) برابر ۵۰ و برای سایر اتصالات برابر ۱۰۰ خواهد بود.

توجه داشته باشید که این اولویت برای مرتب‌سازی تنظیمات DNS در میان چندین اتصال فعال است. این مقدار سرورهای DNS متعدد درون یک نمایه اتصال یکسان را تفکیک نمی‌کند.

هنگامی که چندین دستگاه دارای پیکربندی‌هایی با اولویت یکسان باشند، ابتدا VPNها در نظر گرفته می‌شوند، سپس دستگاه‌های دارای بهترین (کمترین متریک) مسیر پیش‌فرض و سپس سایر دستگاه‌ها.

هنگام استفاده از dns=default، سرورهای دارای اولویت بالاتر در بالای فایل resolv.conf قرار خواهند گرفت. برای اولویت دادن به یک سرور خاص نسبت به سروری دیگر درون همان اتصال، فقط کافی است آن‌ها را به ترتیب مورد نظر بنویسید. توجه داشته باشید که تحلیل‌گر معمولاً سرورهای نام موجود در /etc/resolv.conf را به همان ترتیبی که فهرست شده‌اند امتحان می‌کند و در صورت بروز خطا به سراغ سرور بعدی در فهرست می‌رود. برای مثال به گزینه "rotate" در تنظیمات dns-options نگاه کنید. اگر اولویت DNS منفی وجود داشته باشد، فقط سرورهای نام دستگاه‌های دارای پایین‌ترین اولویت در نظر گرفته می‌شوند.

هنگام استفاده از تحلیل‌گر DNS که از ارجاع مشروط یا تفکیک DNS (یا Split DNS) پشتیبانی می‌کند (با تنظیمات dns=dnsmasq یا dns=systemd-resolved)، از هر اتصال برای پرس‌وجوی دامنه‌های موجود در فهرست جستجوی آن استفاده می‌شود. دامنه‌های جستجو تعیین می‌کنند که باید از کدام سرورهای نام پرسش شود، و اولویت DNS برای اولویت‌بندی سرورهای نام بر اساس دامنه به کار می‌رود. پرس‌وجوهای مربوط به دامنه‌هایی که در هیچ فهرست جستجویی وجود ندارند، از طریق اتصالاتی هدایت می‌شوند که دامنه نویسه عمومی ویژه '~.' را دارند؛ این دامنه به طور خودکار به اتصالات دارای مسیر پیش‌فرض اضافه می‌شود (یا می‌توان آن را به صورت دستی اضافه کرد). هنگامی که چندین اتصال یک دامنه یکسان را مشخص کنند، اتصالی که بهترین اولویت (کمترین مقدار عددی) را داشته باشد برنده می‌شود. اگر یک زیردامنه روی رابط دیگری پیکربندی شده باشد بدون توجه به اولویت پذیرفته خواهد شد، مگر اینکه دامنه والد در رابط دیگر اولویت منفی داشته باشد که باعث پوشانده شدن (shadowed) زیردامنه می‌شود. با Split DNS می‌توان با پیکربندی صحیح اولویت‌های DNS و دامنه‌های جستجو از نشت ناخواسته DNS جلوگیری کرد، به گونه‌ای که فقط سرورهای نام رابط مورد نظر پیکربندی شوند.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

فهرستی از دامنه‌های جستجوی DNS. دامنه‌هایی که با مدک ('~') شروع می‌شوند دامنه‌های «مسیریابی» در نظر گرفته می‌شوند و فقط برای تصمیم‌گیری درباره این که پرس‌وجو از طریق کدام رابط باید هدایت شود استفاده می‌گردند؛ از آن‌ها برای تکمیل نام‌های میزبان بدون صلاحیت (unqualified) استفاده نمی‌شود.

هنگام استفاده از افزونه DNS که از ارجاع مشروط یا Split DNS پشتیبانی می‌کند، دامنه‌های جستجو مشخص می‌کنند که کدام سرورهای نام باید مورد پرسش قرار گیرند. این موضوع رفتار را با حالت کار با /etc/resolv.conf ساده متفاوت می‌کند. برای اطلاعات بیشتر تنظیم dns-priority را نیز ببینید.

هنگامی که روی نمایه‌ای تنظیم شود که DHCP را نیز فعال کرده است، فهرست جستجوی DNS که به طور خودکار دریافت شده (گزینه ۱۱۹ برای DHCPv4 و گزینه ۲۴ برای DHCPv6) با فهرست دستی ادغام می‌شود. با تنظیم "ignore-auto-dns" می‌توان از این رفتار جلوگیری کرد. توجه داشته باشید که اگر هیچ جستجوی DNS پیکربندی نشده باشد، مقدار جایگزین از دامنه ارائه‌شده توسط DHCP (گزینه ۱۵) مشتق خواهد شد.

Format: list of strings

Alias: gw6

دروازه مرتبط با این پیکربندی. این تنظیم تنها زمانی معنا دارد که آدرس‌ها نیز روی دستگاه تنظیم شده باشند.

تنظیم دروازه باعث می‌شود که NetworkManager یک مسیر پیش‌فرض استاندارد با دروازه به عنوان جهش بعدی (next hop) پیکربندی کند. اگر "never-default" تنظیم شده باشد این مقدار نادیده گرفته می‌شود. یک روش جایگزین این است که مسیر پیش‌فرض را صراحتاً با یک مسیر دستی و طول پیشوند 0/ پیکربندی کنید.

توجه داشته باشید که دروازه معمولاً با مسیریابی که NetworkManager برای رابط‌های WireGuard پیکربندی می‌کند تداخل دارد، بنابراین معمولاً در آن حالت نباید تنظیم شود. ویژگی "ip4-auto-default-route" را ببینید.

Format: IPv6 address

هنگامی که "method" روی "auto" تنظیم شده باشد و این ویژگی TRUE باشد، سرورهای نام و دامنه‌های جستجوی پیکربندی‌شده به صورت خودکار نادیده گرفته می‌شوند و تنها سرورهای نام و دامنه‌های جستجوی مشخص‌شده در ویژگی‌های "dns" و "dns-search" (در صورت وجود) به کار می‌روند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

هنگامی که "method" روی "auto" تنظیم شده باشد و این ویژگی TRUE باشد، مسیرهای پیکربندی‌شده به صورت خودکار نادیده گرفته می‌شوند و تنها مسیرهای مشخص‌شده در ویژگی "routes" (در صورت وجود) به کار می‌روند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

پیکربندی افزونه‌های حریم خصوصی IPv6 برای SLAAC که در RFC4941 شرح داده شده است. در صورت فعال بودن، هسته را وادار می‌کند تا علاوه بر آدرس عمومی تولیدشده از آدرس MAC از طریق EUI-64 اصلاح‌شده، یک آدرس موقت IPv6 نیز تولید کند. این کار حریم خصوصی را بهبود می‌بخشد، اما از سوی دیگر ممکن است در برخی برنامه‌ها مشکلاتی ایجاد کند. مقادیر مجاز عبارتند از: -1: نامشخص، 0: غیرفعال، 1: فعال (ترجیح آدرس عمومی)، 2: فعال (ترجیح آدرس‌های موقت).

تنظیم این مقدار به ازای هر اتصال روی "-1" (پیش‌فرض) به معنای بازگشت به تنظیمات سراسری "ipv6.ip6-privacy" است. اگر آن هم مشخص نشده باشد یا روی "-1" تنظیم شده باشد، مقدار بازگشتی از خواندن "/proc/sys/net/ipv6/conf/default/use_tempaddr" به دست می‌آید.

توجه داشته باشید که این تنظیم از آدرس‌های Stable Privacy که می‌توان با تنظیم "stable-privacy" در ویژگی "addr-gen-mode" به عنوان راه دیگری برای جلوگیری از ردیابی میزبان با آدرس‌های IPv6 فعال کرد، مجزا است.

Format: choice (NMSettingIP6ConfigPrivacy)

Valid values: unknown/default (-1), disabled (0), prefer-public-addr (1), prefer-temp-addr (2)

اگر TRUE باشد، حتی در صورت پایان یافتن مهلت زمانی پیکربندی مشخص‌شده توسط این ویژگی، به پیکربندی کلی شبکه اجازه ادامه داده می‌شود. توجه داشته باشید که دست‌کم یکی از پیکربندی‌های IP باید موفق شود وگرنه پیکربندی کلی شبکه همچنان با شکست مواجه خواهد شد. برای مثال، در شبکه‌های مبتنی بر صرفاً IPv6 (IPv6-only)، قرار دادن این ویژگی روی TRUE در NMSettingIP4Config اجازه می‌دهد پیکربندی کلی شبکه در صورت شکست پیکربندی IPv4 اما تکمیل موفقیت‌آمیز پیکربندی IPv6، با موفقیت به پایان برسد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

روش اتصال IPv6 را تعیین می‌کند. می‌توانید یکی از مقادیر زیر را تنظیم کنید:

اگر مقادیر "auto"، "dhcp"، "manual"، "ignore" یا "shared" را تنظیم کنید، NetworkManager علاوه بر آدرس سراسری، یک آدرس محلی پیوند IPv6 نیز به رابط اختصاص می‌دهد. این رفتار مطابق با RFC 4291 است.

Format: string

Valid values: ignore, auto, dhcp, link-local, manual, shared, disabled

اندازه حداکثر واحد انتقال (MTU) بر حسب بایت. اگر صفر باشد (پیش‌فرض)، مقدار MTU به طور خودکار از اعلانات مسیریاب تنظیم می‌شود یا برابر با MTU لایه پیوند باقی می‌ماند. اگر بیشتر از MTU لایه پیوند باشد، یا بزرگتر از صفر اما کمتر از حداقل MTU در IPv6 یعنی ۱۲۸۰ باشد، این مقدار هیچ اثری نخواهد داشت.

Format: integer

Special values: auto

اگر TRUE باشد، این اتصال هرگز اتصال پیش‌فرض برای این نوع IP نخواهد بود، به این معنی که NetworkManager هرگز مسیر پیش‌فرض را به آن اختصاص نخواهد داد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

مهلت زمانی انتظار برای اعلانات مسیریاب (Router Advertisements) بر حسب ثانیه. اگر صفر باشد (پیش‌فرض)، از مقدار پیش‌فرض سراسری استفاده می‌شود. اگر همچنان مشخص نشده باشد، این مهلت به تنظیمات sysctl دستگاه وابسته خواهد بود.

برای بی‌نهایت، آن را روی 2147483647 (MAXINT32) تنظیم کنید.

Format: integer

Valid values: 0 - 2147483647

Special values: default (0), infinity (2147483647)

اتصالات به طور پیش‌فرض قاعده محلی اولویت ۰ که به صورت خودکار تولید شده را حفظ می‌کنند، مگر اینکه این تنظیم روی TRUE قرار داده شود.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

حداقل بازه زمانی بر حسب میلی‌ثانیه که طی آن باید پیکربندی پویای IP پیش از موفقیت اتصال امتحان شود.

این ویژگی برای مثال زمانی کاربرد دارد که هر دو پروتکل IPv4 و IPv6 فعال باشند و مجاز به شکست (may-fail) باشند. به طور معمول به محض اینکه یکی از این دو خانواده آدرس کامل شود اتصال برقرار می‌گردد؛ با تعیین مهلت زمانی الزامی برای مثلاً IPv4، می‌توان اطمینان حاصل کرد که حتی اگر IPv6 زودتر از IPv4 موفق شود، NetworkManager قبل از فعال شدن اتصال، مدتی را برای IPv4 منتظر می‌ماند.

توجه داشته باشید که اگر "may-fail" برای همان خانواده آدرس FALSE باشد، این ویژگی هیچ اثری ندارد زیرا NetworkManager باید تا پایان کل مهلت زمانی DHCP منتظر بماند.

مقدار صفر به معنای عدم وجود مهلت زمانی الزامی است و 1- نشان‌دهنده مقدار پیش‌فرض است (یا بازنویسی ipvx.required-timeout در پیکربندی یا صفر).

Format: integer

Valid values: -1 - 2147483647

Special values: default (-1), infinity (2147483647)

متریک پیش‌فرض برای مسیرهایی که صراحتاً متریکی مشخص نکرده‌اند. مقدار پیش‌فرض 1- به این معنی است که متریک بر اساس نوع دستگاه به طور خودکار انتخاب می‌شود. این متریک برای مسیرهای پویا، مسیرهای دستی (ایستا) که فاقد تنظیم صریح متریک هستند، مسیرهای پیشوند آدرس و مسیر پیش‌فرض اعمال می‌شود. توجه داشته باشید که در IPv6، هسته مقدار صفر (0) را می‌پذیرد اما آن را به ۱۰۲۴ (پیش‌فرض کاربر) تبدیل می‌کند. بنابراین، تنظیم این ویژگی روی صفر عملاً به معنای تنظیم آن روی ۱۰۲۴ است. در IPv4، صفر یک مقدار عادی برای متریک به حساب می‌آید.

Format: integer

Valid values: -1 - 4294967295

مسیریابی مبتنی بر خط‌مشی (مسیریابی مبدأ یا Policy Routing) را فعال می‌کند و جدول مسیریابی مورد استفاده هنگام افزودن مسیرها را تعیین می‌نماید.

این امر بر همه مسیرها تأثیر می‌گذارد، از جمله مسیرهای دستگاه (device-routes)، IPv4LL، DHCP، SLAAC، مسیرهای پیش‌فرض و مسیرهای ایستا. اما توجه داشته باشید که مسیرهای ایستا می‌توانند به صورت جداگانه با مشخص کردن یک جدول مسیریابی غیرصفر، این تنظیم را بازنویسی کنند.

اگر تنظیم جدول روی صفر باقی بماند، واجد شرایط بازنویسی از طریق پیکربندی سراسری خواهد بود. اگر حتی پس از اعمال مقدار پیکربندی سراسری این ویژگی همچنان صفر باشد، مسیریابی مبتنی بر خط‌مشی برای خانواده آدرس این اتصال غیرفعال می‌شود.

غیرفعال بودن مسیریابی مبتنی بر خط‌مشی به این معنی است که NetworkManager همه مسیرها را به جدول اصلی (main) اضافه خواهد کرد (به جز مسیرهای ایستایی که صراحتاً جدول متفاوتی را پیکربندی کرده‌اند). علاوه بر این، NetworkManager هیچ مسیر متفرقه‌ای را از جدول‌هایی به جز جدول اصلی حذف نخواهد کرد. این کار برای حفظ سازگاری با گذشته برای کاربرانی است که جداول مسیریابی را در خارج از NetworkManager مدیریت می‌کنند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Special values: unspec (0), main (254)

اینکه آیا برای سرورهای DNS مسیرهایی اضافه شود یا خیر. در صورت فعال بودن، NetworkManager برای هر سرور DNS که به این اتصال مرتبط است، چه به صورت ایستا (تعریف‌شده در نمایه اتصال) یا پویا (مثلاً دریافت‌شده از طریق DHCP)، یک مسیر اضافه می‌کند. این مسیر تضمین می‌کند که دسترسی به سرور DNS از طریق همین رابط انجام شود. هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، از مقدار موجود در پیکربندی سراسری استفاده می‌شود؛ اگر پیش‌فرض سراسری تعریف نشده باشد، این قابلیت غیرفعال است.

Format: choice (NMSettingIPConfigRoutedDns)

Valid values: default (-1), no (0), yes (1)

فهرستی از آدرس‌های مقصد IPv6، طول پیشوند، آدرس‌های اختیاری جهش بعدی IPv6، متریک اختیاری مسیر، و مشخصه‌های اختیاری. ساختار معتبر عبارت است از: "ip[/prefix] [next-hop] [metric] [attribute=val]...[,ip[/prefix]...]".

مشخصه‌های مختلفی پشتیبانی می‌شوند:

برای جزئیات بیشتر `man ip-route` را نیز ببینید.

Format: a comma separated list of routes

فهرستی از قواعد مسیریابی جداشده با کاما برای مسیریابی مبتنی بر خط‌مشی (Policy Routing). ساختار این ویژگی بر اساس دستور ip rule add بوده و تا حد زیادی با آن سازگار است. یک تفاوت این است که قواعد مسیریابی در NetworkManager همیشه به یک اولویت (priority) ثابت نیاز دارند.

مثال: priority 5 from 1:2:3::5/128 table 45

Format: a comma separated list of routing rules

طول عمر ترجیحی (preferred lifetime) آدرس‌های موقت خودکار تولیدشده بر حسب ثانیه.

تنظیم این مقدار به ازای هر اتصال روی "0" (پیش‌فرض) به معنای بازگشت به تنظیمات سراسری "ipv6.temp-preferred-lifetime" است. اگر آن هم مشخص نشده باشد یا روی "0" تنظیم شده باشد، مقدار بازگشتی از خواندن "/proc/sys/net/ipv6/conf/default/temp_prefered_lft" به دست می‌آید.

Format: integer

Valid values: 0 - 2147483647

Special values: default (0)

طول عمر معتبر (valid lifetime) آدرس‌های موقت خودکار تولیدشده بر حسب ثانیه.

تنظیم این مقدار به ازای هر اتصال روی "0" (پیش‌فرض) به معنای بازگشت به تنظیمات سراسری "ipv6.temp-valid-lifetime" است. اگر آن هم مشخص نشده باشد یا روی "0" تنظیم شده باشد، مقدار بازگشتی از خواندن "/proc/sys/net/ipv6/conf/default/temp_valid_lft" به دست می‌آید.

Format: integer

Valid values: 0 - 2147483647

Special values: default (0)

پیکربندی توکن برای شناسه‌های رابط نشانه‌گذاری‌شده IPv6 مطابق با draft-chown-6man-tokenised-ipv6-identifiers-02. همراه با eui64 addr-gen-mode مفید است.

هنگامی که تنظیم شود، توکن به عنوان شناسه رابط IPv6 به جای آدرس سخت‌افزاری استفاده می‌شود. این موضوع تنها بر آدرس‌های حاصل از پیکربندی خودکار بدون حالت (Stateless Autoconfiguration) اعمال می‌شود، نه بر آدرس‌های محلی پیوند IPv6.

Format: string

تعداد سطوح کپسوله‌سازی اضافی که مجاز است به ابتدای بسته‌ها افزوده شود را مشخص می‌کند. این ویژگی تنها برای تونل‌های IPv6 کاربرد دارد. برای غیرفعال کردن این گزینه، مقدار 0x1 (ip6-ign-encap-limit) را به پرچم‌های ip-tunnel بیفزایید.

Format: integer

Valid values: 0 - 255

پرچم‌های تونل. در حال حاضر مقادیر زیر پشتیبانی می‌شوند: 0x1 (ip6-ign-encap-limit)، 0x2 (ip6-use-orig-tclass)، 0x4 (ip6-use-orig-flowlabel)، 0x8 (ip6-mip6-dev)، 0x10 (ip6-rcv-dscp-copy) و 0x20 (ip6-use-orig-fwmark). این مقادیر فقط برای تونل‌های IPv6 معتبر هستند.

Format: flags (NMIPTunnelFlags)

Valid values: none (0x0), ip6-ign-encap-limit (0x1), ip6-use-orig-tclass (0x2), ip6-use-orig-flowlabel (0x4), ip6-mip6-dev (0x8), ip6-rcv-dscp-copy (0x10), ip6-use-orig-fwmark (0x20)

برچسب جریان (flow label) برای انتساب به بسته‌های تونل. این ویژگی تنها برای تونل‌های IPv6 اعمال می‌شود.

Format: integer

Valid values: 0 - 1048575

مقدار fwmark برای انتساب به بسته‌های تونل. این ویژگی را تنها در تونل‌های VTI و VTI6 می‌توان روی مقداری غیر از صفر تنظیم کرد.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

کلید مورد استفاده برای بسته‌های ورودی تونل؛ این ویژگی تنها برای حالت‌های خاصی از تونل (GRE، IP6GRE) معتبر است. اگر خالی باشد، هیچ کلیدی استفاده نمی‌شود.

Format: string

Alias: local

نقطه پایانی محلی تونل؛ این مقدار می‌تواند خالی باشد، در غیر این صورت باید حاوی یک نشانی IPv4 یا IPv6 باشد.

Format: string

Alias: mode

حالت تونل‌سازی. مقادیر معتبر: ipip (1)، gre (2)، sit (3)، isatap (4)، vti (5)، ip6ip6 (6)، ipip6 (7)، ip6gre (8)، vti6 (9)، gretap (10) و ip6gretap (11)

Format: choice (NMIPTunnelMode)

Valid values: ipip (1), gre (2), sit (3), isatap (4), vti (5), ip6ip6 (6), ipip6 (7), ip6gre (8), vti6 (9), gretap (10), ip6gretap (11)

اگر غیر صفر باشد، تنها بسته‌هایی با اندازه مشخص‌شده یا کوچکتر را انتقال می‌دهد و بسته‌های بزرگتر را به چندین قطعه (fragment) تقسیم می‌کند.

Format: integer

Special values: auto

کلید مورد استفاده برای بسته‌های خروجی تونل؛ این ویژگی تنها برای حالت‌های خاصی از تونل (GRE، IP6GRE) معتبر است. اگر خالی باشد، هیچ کلیدی استفاده نمی‌شود.

Format: string

Alias: dev

در صورت تعیین، نام رابط والد یا UUID اتصال والد را مشخص می‌کند که دستگاه جدید به آن متصل خواهد شد تا بسته‌های تونل‌شده فقط از طریق آن رابط مسیریابی شوند.

Format: string

مشخص می‌کند که آیا کشف MTU مسیر (Path MTU Discovery) در این تونل فعال شود یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: remote

نقطه پایانی دوردست تونل؛ این مقدار باید حاوی یک نشانی IPv4 یا IPv6 باشد.

Format: string

فیلد نوع سرویس (IPv4) یا کلاس ترافیک (IPv6) که باید روی بسته‌های تونل‌شده تنظیم شود.

Format: integer

Valid values: 0 - 255

مقدار TTL برای انتساب به بسته‌های تونل‌شده. عدد 0 یک مقدار ویژه به این معنی است که بسته‌ها مقدار TTL را به ارث می‌برند.

Format: integer

Valid values: 0 - 255

Alias: mode

حالت IPVLAN. مقادیر معتبر: l2 (1)، l3 (2)، l3s (3)

Format: choice (NMSettingIpvlanMode)

Valid values: l2 (1), l3 (2), l3s (3)

Alias: dev

در صورت تعیین، نام رابط والد یا UUID اتصال والد را مشخص می‌کند که این رابط IPVLAN باید از آن ایجاد شود. اگر این ویژگی مشخص نشود، اتصال باید شامل تنظیم "802-3-ethernet" با ویژگی "mac-address" باشد.

Format: string

مشخص می‌کند که آیا رابط در حالت خصوصی (private mode) قرار گیرد یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

مشخص می‌کند که آیا رابط در حالت VEPA قرار گیرد یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: encrypt

مشخص می‌کند که آیا ترافیک ارسالی باید رمزنگاری شود یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: cak

کلید اشتراکی پیشین CAK (کلید انجمن اتصال یا Connectivity Association Key) برای توافق کلید MACsec. باید رشته‌ای از ۳۲ نویسه شانزده‌شانزدهی (هگزادسیمال) باشد.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "mka-cak" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

Alias: ckn

نام کلید اشتراکی پیشین CKN (نام کلید انجمن اتصال یا Connectivity-association Key Name) برای توافق کلید MACsec. باید رشته‌ای از نویسه‌های شانزده‌شانزدهی با طول زوج بین ۲ تا ۶۴ باشد.

Format: string

Alias: mode

نحوه به دست آوردن CAK (کلید انجمن اتصال) برای MKA (توافق کلید MACsec) را مشخص می‌کند.

Format: choice (NMSettingMacsecMode)

Valid values: psk (0), eap (1)

حالت برون‌سپاری پردازش (offload) در MACsec را تعیین می‌کند.

مقدار "off" (0) آفلود MACsec را غیرفعال می‌کند.

مقادیر "phy" (1) و "mac" (2) به ترتیب درخواست آفلود به لایه PHY یا MAC را ارسال می‌کنند؛ اگر حالت انتخاب‌شده در دسترس نباشد، اتصال با شکست مواجه خواهد شد.

مقدار "default" (-1) از مقدار پیش‌فرض سراسری مشخص‌شده در پیکربندی NetworkManager استفاده می‌کند؛ اگر هیچ پیش‌فرض سراسری تعریف نشده باشد، پیش‌فرض توکار برابر با "off" (0) خواهد بود.

Format: choice (NMSettingMacsecOffload)

Valid values: default (-1), off (0), phy (1), mac (2)

Alias: dev

در صورت تعیین، نام رابط والد یا UUID اتصال والد را مشخص می‌کند که این رابط MACSEC باید از آن ایجاد شود. اگر این ویژگی مشخص نشود، اتصال باید شامل تنظیم "802-3-ethernet" با ویژگی "mac-address" باشد.

Format: string

Alias: port

بخش پورت مربوط به شناسه کانال امن (SCI یا Secure Channel Identifier)، بین ۱ تا ۶۵۵۳۴.

Format: integer

Valid values: 1 - 65534

مشخص می‌کند که آیا شناسه کانال امن (SCI یا Secure Channel Identifier) در تک‌تک بسته‌ها گنجانده شود یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

حالت اعتبارسنجی را برای فریم‌های ورودی مشخص می‌کند.

Format: choice (NMSettingMacsecValidation)

Valid values: disable (0), check (1), strict (2)

Alias: mode

حالت macvlan، که سازوکار ارتباطی میان چندین macvlan روی یک دستگاه زیرین یکسان را تعیین می‌کند.

Format: choice (NMSettingMacvlanMode)

Valid values: vepa (1), bridge (2), private (3), passthru (4), source (5)

Alias: dev

در صورت تعیین، نام رابط والد یا UUID اتصال والد را مشخص می‌کند که این رابط MAC-VLAN باید از آن ایجاد شود. اگر این ویژگی مشخص نشود، اتصال باید شامل تنظیم "802-3-ethernet" با ویژگی "mac-address" باشد.

Format: string

مشخص می‌کند که آیا رابط والد در حالت پرومیسکیوس یا بی‌قید (promiscuous mode) قرار گیرد یا خیر (به‌طور پیش‌فرض true).

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: tap

مشخص می‌کند که آیا رابط باید یک MACVTAP باشد یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

فهرستی از نام‌های درایور برای تطبیق. هر عنصر یک الگوی نویسه عمومی شل (shell wildcard pattern) است.

برای نحوه استفاده از نویسه‌های خاص '|'، '&'، '!' و '\\' برای تطبیق‌های اختیاری، اجباری و معکوس کردن الگو به NMSettingMatch:interface-name مراجعه کنید.

Format: list of strings

فهرستی از نام‌های رابط برای تطبیق. هر عنصر یک الگوی نویسه عمومی شل (shell wildcard pattern) است.

یک عنصر می‌تواند با نماد لوله (|) یا امپرسند (&) شروع شود. اولی به این معناست که عنصر اختیاری است و دومی به معنای اجباری بودن آن است. اگر هرگونه عنصر اختیاری وجود داشته باشد، در صورتی که حداقل یکی از عناصر اختیاری مطابقت داشته باشد، تطبیق برابر با درست (true) ارزیابی می‌شود (OR منطقی). اگر عناصر اجباری وجود داشته باشند، همه آن‌ها باید مطابقت داشته باشند (AND منطقی). به‌طور پیش‌فرض، یک عنصر اختیاری است. این بدان معناست که عنصر "foo" رفتاری مشابه "|foo" دارد. همچنین می‌توان با قرار دادن علامت تعجب (!) میان نماد خط لوله (یا امپرسند) و قبل از الگو، یک عنصر را معکوس کرد. توجه داشته باشید که "!foo" یک میانبر برای تطبیق اجباری "&!foo" است. در نهایت، می‌توان از یک بک‌اسلش در ابتدای عنصر (پس از نویسه‌های خاص اختیاری) برای اسکیپ کردن ابتدای الگو استفاده کرد. به عنوان مثال، "&\\!a" یک تطبیق اجباری برای دقیقا "!a" است.

Format: list of strings

فهرستی از آرگومان‌های خط فرمان هسته برای تطبیق. این ویژگی ممکن است برای بررسی اینکه آیا یک گزینه خاص از خط فرمان هسته تنظیم شده است (یا در صورت داشتن پیشوند علامت تعجب، تنظیم نشده است) استفاده شود. این آرگومان باید یا یک کلمه منفرد باشد، یا یک انتساب (یعنی دو کلمه که با "=" به هم متصل شده‌اند). در حالت اول، خط فرمان هسته برای یافتن کلمه‌ای که همان‌طور که هست یا به عنوان سمت چپ یک انتساب ظاهر شده جستجو می‌شود. در حالت دوم، انتساب دقیق با تطبیق طرف‌های راست و چپ جستجو می‌گردد. الگوهای نویسه عمومی (Wildcard) پشتیبانی نمی‌شوند.

برای نحوه استفاده از نویسه‌های خاص '|'، '&'، '!' و '\\' برای تطبیق‌های اختیاری، اجباری و معکوس کردن تطبیق به NMSettingMatch:interface-name مراجعه کنید.

Format: list of strings

فهرستی از مسیرها برای تطبیق با ویژگی udev با نام ID_PATH دستگاه‌ها. ویژگی ID_PATH نشان‌دهنده مسیر پایدار توپولوژیکی یک دستگاه است. این ویژگی معمولاً حاوی یک رشته زیرسیستم (pci، usb، platform و غیره) و یک شناسه مختص آن زیرسیستم است.

برای دستگاه‌های PCI مسیر به صورت "pci-$domain:$bus:$device.$function" است که در آن هر متغیر یک مقدار شانزده‌شانزدهی است؛ برای مثال "pci-0000:0a:00.0".

مسیر یک دستگاه را می‌توان با دستور "udevadm info /sys/class/net/$dev | grep ID_PATH=" یا با مشاهده ویژگی "path" ارائه‌شده توسط NetworkManager ("nmcli -f general.path device show $dev") به دست آورد.

هر عنصر این فهرست یک الگوی نویسه عمومی شل (shell wildcard pattern) است.

برای نحوه استفاده از نویسه‌های خاص '|'، '&'، '!' و '\\' برای تطبیق‌های اختیاری، اجباری و معکوس کردن الگو به NMSettingMatch:interface-name مراجعه کنید.

Format: list of strings

Alias: channel

کانالی که شبکه مش مورد نظر برای پیوستن روی آن قرار دارد.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Alias: dhcp-anycast

نشانی MAC انی‌کست DHCP مورد استفاده هنگام درخواست نشانی IP از طریق DHCP. نشانی انی‌کست خاصِ مورد استفاده مشخص می‌کند کدام رده کارگزار DHCP به درخواست پاسخ دهد.

این ویژگی در حال حاضر تنها توسط افزونه DHCP با نام dhclient پیاده‌سازی شده است.

Format: MAC address

Alias: ssid

شناسه SSID مربوط به شبکه مش برای پیوستن.

Format: string

نوع مسیر داده (data path). یکی از مقادیر "system"، "netdev" یا خالی.

Format: string

Valid values: system, netdev

حالت خرابی پل (bridge failure mode). یکی از مقادیر "secure"، "standalone" یا خالی.

Format: string

Valid values: secure, standalone

فعال‌سازی یا غیرفعال‌سازی اسنوپینگ چندپخشی (multicast snooping).

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

فعال‌سازی یا غیرفعال‌سازی RSTP.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

فعال‌سازی یا غیرفعال‌سازی STP.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

آرگومان‌های دستگاه DPDK در Open vSwitch.

Format: string

حالت تشخیص تغییر وضعیت پیوند (LSC یا Link State Change) را برای رابط OVS DPDK پیکربندی می‌کند. هنگامی که روی "ignore" (-1) تنظیم شود، NetworkManager مقدار پیش‌فرض پیکربندی‌شده توسط Open vSwitch را تغییر نمی‌دهد. مقدار "enabled" (1) وقفه‌ها را فعال می‌کند. مقدار "disabled" (0) وقفه‌ها را غیرفعال کرده و بنابراین رابط را در حالت نظرسنجی (poll mode) قرار می‌دهد.

Format: choice (NMSettingOvsDpdkLscInterrupt)

Valid values: ignore (-1), disabled (0), enabled (1)

تعداد صف‌های دریافت (rx) در Open vSwitch DPDK. به‌طور پیش‌فرض برابر با صفر است که به معنای رها کردن پارامتر به صورت نامشخص در OVS بوده و در عمل یک صف را پیکربندی می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

اندازه صف دریافت (تعداد توصیف‌کننده‌های rx) برای پورت‌های DPDK. باید صفر یا توانی از ۲ بین ۱ و ۴۰۹۶ و مورد پشتیبانی سخت‌افزار باشد. به‌طور پیش‌فرض برابر با صفر است که به معنای نامشخص رها کردن پارامتر در OVS بوده و در عمل ۲۰۴۸ توصیف‌کننده را پیکربندی می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4096

اندازه صف ارسال (تعداد توصیف‌کننده‌های tx) برای پورت‌های DPDK. باید صفر یا توانی از ۲ بین ۱ و ۴۰۹۶ و مورد پشتیبانی سخت‌افزار باشد. به‌طور پیش‌فرض برابر با صفر است که به معنای نامشخص رها کردن پارامتر در OVS بوده و در عمل ۲۰۴۸ توصیف‌کننده را پیکربندی می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4096

شماره پورت openflow در Open vSwitch. به‌طور پیش‌فرض برابر با صفر است که به این معناست شماره پورت مشخص نخواهد شد و توسط ovs به‌طور تصادفی انتخاب می‌شود. پورت‌های OpenFlow رابط‌های شبکه‌ای برای انتقال بسته‌ها میان پردازش OpenFlow و سایر بخش‌های شبکه هستند. سوئیچ‌های OpenFlow از طریق پورت‌های OpenFlow خود به‌صورت منطقی به یکدیگر متصل می‌شوند.

Format: integer

Valid values: 0 - 65279

نوع رابط. یکی از مقادیر "internal"، "system"، "patch"، "dpdk" یا خالی.

Format: string

Valid values: internal, system, patch, dpdk

نام رابط را برای سمت دیگر پچ مشخص می‌کند. پچِ سمت دیگر نیز باید این رابط را به عنوان همتا (peer) تنظیم کند.

Format: string

مدت زمانی که پورت باید غیرفعال باشد تا به عنوان قطع (down) در نظر گرفته شود.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

حالت پیوند یا تجمیع (Bonding mode). یکی از مقادیر "active-backup"، "balance-slb" یا "balance-tcp".

Format: string

Valid values: active-backup, balance-slb, balance-tcp

مدت زمانی که پورت باید فعال باشد پیش از آن‌که شروع به هدایت ترافیک کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

حالت LACP. یکی از مقادیر "active"، "off" یا "passive".

Format: string

Valid values: active, off, passive

تگ VLAN در محدوده 0-4095.

Format: integer

Valid values: 0 - 4095

فهرستی از محدوده‌های VLAN که این پورت ترانک می‌کند.

این ویژگی تنها برای پورت‌هایی با حالت "trunk"، "native-tagged" یا "native-untagged port" معتبر است. اگر خالی باشد، پورت تمام VLANها را ترانک می‌کند.

Format: list of ovs-port.trunks objects

حالت VLAN. یکی از مقادیر "access"، "native-tagged"، "native-untagged"، "trunk"، "dot1q-tunnel" یا تنظیم‌نشده (unset).

Format: string

Valid values: access, native-tagged, native-untagged, trunk, dot1q-tunnel

در صورت غیرصفر بودن، به pppd دستور می‌دهد تا درگاه سریال را روی باودریت (baudrate) مشخص‌شده تنظیم کند. معمولاً باید این مقدار روی 0 باقی بماند تا سرعت به صورت خودکار انتخاب شود.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

در صورت برقراری (TRUE)، مشخص می‌کند که pppd باید درگاه سریال را برای استفاده از کنترل جریان سخت‌افزاری با سیگنال‌های RTS و CTS تنظیم کند. این مقدار معمولاً باید روی FALSE تنظیم شود.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت غیرصفر بودن، به pppd دستور می‌دهد در صورتی که تعداد مشخص‌شده‌ای از درخواست‌های بازتاب LCP (echo-requests) توسط طرف مقابل بی‌پاسخ بماند، اتصال را قطع‌شده فرض کند. در صورت استفاده از این ویژگی، ویژگی "lcp-echo-interval" نیز باید روی یک مقدار غیرصفر تنظیم شده باشد.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

در صورت غیرصفر بودن، به pppd دستور می‌دهد که هر n ثانیه (که n مقدار مشخص‌شده است) یک فریم درخواست بازتاب LCP به طرف مقابل ارسال کند. توجه داشته باشید که برخی از طرف‌های مقابل PPP به درخواست‌های بازتاب پاسخ می‌دهند و برخی دیگر پاسخ نمی‌دهند، و تشخیص خودکار این مورد امکان‌پذیر نیست.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

در صورت برقراری (TRUE)، از MPPE باحالت (stateful) استفاده می‌شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد MPPE باحالت به مستندات pppd مراجعه کنید.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت غیرصفر بودن، به pppd دستور می‌دهد از طرف مقابل درخواست کند که بسته‌هایی بزرگ‌تر از اندازه مشخص‌شده ارسال نکند. در صورت غیرصفر بودن، مقدار MRU باید بین 128 و 16384 باشد.

Format: integer

Valid values: 0 - 16384

در صورت غیرصفر بودن، به pppd دستور می‌دهد بسته‌هایی بزرگ‌تر از اندازه مشخص‌شده ارسال نکند.

Format: integer

Special values: auto

در صورت برقراری (TRUE)، فشرده‌سازی سرایند TCP ون یاکوبسون (Van Jacobson) درخواست نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، طرف مقابل (معمولاً کارساز PPP) ملزم به احراز هویت خود در برابر کلاینت نمی‌شود. در صورت نادرست بودن (FALSE)، احراز هویت از سوی طرف دوردست الزامی است. تقریباً در تمام موارد، این مقدار باید TRUE باشد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، فشرده‌سازی BSD درخواست نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، فشرده‌سازی "deflate" درخواست نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، از روش احراز هویت CHAP استفاده نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، از روش احراز هویت EAP استفاده نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، از روش احراز هویت MSCHAP استفاده نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، از روش احراز هویت MSCHAPv2 استفاده نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، از روش احراز هویت PAP استفاده نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، استفاده از رمزنگاری MPPE (رمزنگاری نقطه به نقطه مایکروسافت) برای نشست PPP الزامی خواهد بود. اگر هیچ‌یک از نگارش‌های ۶۴ بیتی یا ۱۲۸ بیتی MPPE در دسترس نباشد، نشست برقرار نخواهد شد. توجه داشته باشید که از MPPE در اتصال‌های پهن‌باند تلفن همراه استفاده نمی‌شود.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

در صورت برقراری (TRUE)، رمزنگاری ۱۲۸ بیتی MPPE (رمزنگاری نقطه به نقطه مایکروسافت) برای نشست PPP الزامی خواهد بود و ویژگی "require-mppe" نیز باید روی TRUE تنظیم شده باشد. اگر MPPE ۱۲۸ بیتی در دسترس نباشد، نشست برقرار نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: parent

در صورت تعیین شدن، نام رابط والد را که این اتصال PPPoE باید روی آن ایجاد شود مشخص می‌کند. اگر این ویژگی مشخص نشود، اتصال روی رابط مشخص‌شده در "interface-name" از NMSettingConnection فعال می‌شود.

Format: string

Alias: password

گذرواژه مورد استفاده برای احراز هویت در سرویس PPPoE.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

Alias: service

در صورت تعیین شدن، به PPPoE دستور می‌دهد که فقط با متمرکزکننده‌های دسترسی (access concentrators) که سرویس مشخص‌شده را ارائه می‌دهند نشست برقرار کند. برای بیشتر ارائه‌دهندگان، این مقدار باید خالی بماند. این ویژگی تنها در صورتی لازم است که چندین متمرکزکننده دسترسی وجود داشته باشد یا مشخصاً نیاز به یک سرویس خاص محرز باشد.

Format: string

Alias: username

نام کاربری مورد استفاده برای احراز هویت در سرویس PPPoE.

Format: string

Alias: browser-only

مشخص می‌کند که آیا پیکربندی پروکسی فقط برای مرورگر است یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: method

روش پیکربندی پروکسی، پیش‌فرض "none" (0) است.

Format: choice (NMSettingProxyMethod)

Valid values: none (0), auto (1)

Alias: pac-script

اسکریپت PAC. در نمایه، این مقدار باید یک کد جاوااسکریپت با رمزگذاری UTF-8 باشد که تابع FindProxyForURL() را تعریف می‌کند. هنگام تنظیم این ویژگی در nmcli، نام فایل نیز پذیرفته می‌شود. در این حالت، nmcli محتوای فایل را خوانده و اسکریپت را تنظیم می‌کند. پیشوندهای "file://" و "js://" برای تفکیک صریح میان این دو مورد پشتیبانی می‌شوند.

Format: string

Alias: pac-url

نشانی اینترنتی PAC برای دریافت فایل PAC.

Format: string

سرعت مورد استفاده برای ارتباط روی درگاه سریال. توجه داشته باشید که این مقدار معمولاً روی مودم‌های پهن‌باند تلفن همراه اثری ندارد زیرا آنها عموماً تنظیمات سرعت را نادیده گرفته و از بالاترین سرعت ممکن استفاده می‌کنند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

عرض بایتی (تعداد بیت‌های داده) در ارتباط سریال. برای مثال عدد 8 در "8n1".

Format: integer

Valid values: 5 - 8

تنظیم پاریتی (توازن) درگاه سریال.

Format: choice (NMSettingSerialParity)

Valid values: none/N/n (0), even/E/e (1), odd/O/o (2)

مدت زمان تاخیر میان ارسال هر بایت به مودم، به میکروثانیه.

Format: integer

Valid values: 0 - 18446744073709551615

تعداد بیت‌های توقف (stop bits) برای ارتباط روی درگاه سریال. یا ۱ یا ۲. برای مثال عدد 1 در "8n1".

Format: integer

Valid values: 1 - 2

مشخص می‌کند که آیا توابع مجازی (VFها) به طور خودکار توسط یک درایور سازگار کاوش و متصل (autoprobe) شوند یا خیر.

اگر روی "true" (1) تنظیم شود، هسته تلاش می‌کند VFها را به یک درایور سازگار متصل کند و در صورت موفقیت، یک رابط شبکه جدید برای هر VF ایجاد خواهد شد.

اگر روی "false" (0) تنظیم شود، VFها تخصیص نیافته و هیچ رابط شبکه‌ای برای آنها ایجاد نمی‌شود.

هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، از پیش‌فرض سراسری استفاده می‌شود؛ در صورتی که پیش‌فرض سراسری مشخص نشده باشد، مقدار "true" (1) فرض می‌شود.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

حالت پشتیبانی از کپسوله‌سازی (encapsulation) سوئیچ تعبیه‌شده (eswitch) را انتخاب می‌کند.

در حال حاضر این ویژگی فقط برای دستگاه‌های PCI PF پشتیبانی می‌شود، و تنها در صورتی که دستگاه eswitch از همان آدرس PCI مربوط به PF مدیریت شود.

اگر روی "preserve" (-1) (پیش‌فرض) تنظیم شود، حالت کپسوله‌سازی eswitch توسط NetworkManager تغییر نخواهد کرد.

Format: choice (NMSriovEswitchEncapMode)

Valid values: preserve (-1), none (0), basic (1)

حالت inline دستگاه eswitch را انتخاب می‌کند. برخی از سخت‌افزارها نیاز دارند که درایور VF بخشی از سرایندهای بسته را روی توصیف‌کننده TX قرار دهد تا e-switch بتواند تطبیق و هدایت بسته را به درستی انجام دهد.

در حال حاضر این ویژگی فقط برای دستگاه‌های PCI PF پشتیبانی می‌شود، و تنها در صورتی که دستگاه eswitch از همان آدرس PCI مربوط به PF مدیریت شود.

اگر روی "preserve" (-1) (پیش‌فرض) تنظیم شود، حالت inline دستگاه eswitch توسط NetworkManager تغییر نخواهد کرد.

Format: choice (NMSriovEswitchInlineMode)

Valid values: preserve (-1), none (0), link (1), network (2), transport (3)

حالت دستگاه eswitch را انتخاب می‌کند. در حال حاضر این ویژگی فقط برای دستگاه‌های PCI PF پشتیبانی می‌شود، و تنها در صورتی که دستگاه eswitch از همان آدرس PCI مربوط به PF مدیریت شود.

اگر روی "preserve" (-1) (پیش‌فرض) تنظیم شود، حالت eswitch توسط NetworkManager تغییر نخواهد کرد.

Format: choice (NMSriovEswitchMode)

Valid values: preserve (-1), legacy (0), switchdev (1)

کنترل می‌کند که آیا NetworkManager هنگام غیرفعال شدن اتصال، پارامترهای SR-IOV تنظیم‌شده روی دستگاه را حفظ کند یا آنها را به مقدار پیش‌فرض بازنشانی نماید. پارامترهای SR-IOV مواردی هستند که در این تنظیم (تنظیم "sriov") مشخص شده‌اند، مانند تعداد VFهایی که باید ساخته شوند، پیکربندی eswitch و غیره.

اگر روی "no" (0) تنظیم شود، NetworkManager هنگام غیرفعال شدن اتصال، پارامترهای SR-IOV را بازنشانی می‌کند. هنگامی که روی "yes" (1) تنظیم شود، NetworkManager آن پارامترها را روی دستگاه حفظ می‌نماید. اگر مقدار "default" (-1) باشد، NetworkManager به دنبال یک مقدار پیش‌فرض سراسری در پیکربندی می‌گردد؛ در صورتی که چنین مقداری تعریف نشده باشد، از "no" (0) به عنوان جایگزین استفاده می‌کند.

Format: choice (NMSriovPreserveOnDown)

Valid values: default (-1), no (0), yes (1)

تعداد کل توابع مجازی (VFها) برای ایجاد.

توجه داشته باشید زمانی که تنظیم sriov وجود داشته باشد، NetworkManager در حین فعال‌سازی، تعداد توابع مجازی را روی رابط اعمال می‌کند (حتی زمانی که صفر باشد) و پس از غیرفعال‌سازی آن را بازنشانی می‌نماید. برای جلوگیری از هرگونه تغییر در پارامترهای SR-IOV، تنظیم sriov را به اتصال اضافه نکنید.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

آرایه‌ای از توصیف‌کننده‌های تابع مجازی (VF).

هر توصیف‌کننده VF یک دیکشنری است که نام مشخصه‌ها را به مقادیر GVariant نگاشت می‌کند. مدخل 'index' برای هر VF اجباری است.

هنگامی که به صورت رشته نمایش داده شود، یک VF به این شکل است:

"INDEX [ATTR=VALUE[ ATTR=VALUE]...]".

برای مثال:

"2 mac=00:11:22:33:44:55 spoof-check=true".

چندین VF را می‌توان با استفاده از ویرگول به عنوان جداکننده مشخص کرد. در حال حاضر، مشخصه‌های زیر پشتیبانی می‌شوند: mac، spoof-check، trust، min-tx-rate، max-tx-rate، vlans.

مشخصه "vlans" به صورت فهرستی از توصیف‌کننده‌های VLAN جداشده با نقطه‌ویرگول نمایش داده می‌شود، که در آن هر توصیف‌کننده به این شکل است:

"ID[.PRIORITY[.PROTO]]".

مقدار PROTO می‌تواند 'q' برای 802.1Q (پیش‌فرض) یا 'ad' برای 802.1ad باشد.

Format: list of sriov.vfs objects

آرایه‌ای از انضباط‌های صف‌بندی (qdisc) در کنترل ترافیک (TC). انضباط صف‌بندی (qdisc) یک بلوک اساسی در زیرسیستم کنترل ترافیک لینوکس است.

هر qdisc را می‌توان با مشخصه‌های زیر تعیین کرد:

handle HANDLE

parent HANDLE

root

KIND

پارامترهای مربوط به 'fq_codel':

limit U32

memory_limit U32

flows U32

target U32

interval U32

quantum U32

ecn BOOL

ce_threshold U32

پارامترهای مربوط به 'sfq':

divisor U32

limit U32

depth U32

perturb_period U32

quantum U32

flows U32

پارامترهای مربوط به 'tbf':

rate U64

burst U32

limit U32

latency U32

Format: GPtrArray(NMTCQdisc)

آرایه‌ای از فیلترهای ترافیک TC. کنترل ترافیک می‌تواند با استفاده از فیلترها، محتوای بسته‌ها را در حین دسته‌بندی مدیریت کند.

هر فیلتر ترافیک (tfilters) را می‌توان با مشخصه‌های زیر تعیین کرد:

handle HANDLE

parent HANDLE

root

KIND

کنش‌های مربوط به 'mirred':

egress bool

ingress bool

mirror bool

redirect bool

کنش مربوط به 'simple':

sdata char[32]

Format: GPtrArray(NMTCTfilter)

Alias: config

پیکربندی JSON برای رابط شبکه تیمی. این ویژگی باید حاوی داده‌های خام پیکربندی JSON مناسب برای teamd باشد، زیرا مقدار مستقیماً به teamd ارسال می‌شود. در صورت مشخص نشدن، از پیکربندی پیش‌فرض استفاده می‌شود. برای جزئیات قالب به man teamd.conf مراجعه کنید.

Format: string

پیکربندی ناظران پیوند (link watchers) برای اتصال: هر ناظر پیوند توسط یک دیکشنری تعریف می‌شود که کلیدهای آن به ناظر پیوند انتخاب‌شده بستگی دارند. ناظران پیوند موجود عبارتند از 'ethtool'، 'nsna_ping' و 'arp_ping' و این مورد در دیکشنری با کلید 'name' مشخص می‌شود. کلیدهای موجود عبارتند از: برای ethtool: کلیدهای 'delay-up'، 'delay-down'، 'init-wait'؛ برای nsna_ping: کلیدهای 'init-wait'، 'interval'، 'missed-max'، 'target-host'؛ برای arp_ping: تمام موارد موجود در nsna_ping به علاوه 'source-host'، 'validate-active'، 'validate-inactive'، 'send-always'. برای جزئیات بیشتر به صفحه راهنمای teamd.conf مراجعه کنید.

Format: list of team.link-watchers objects

متناظر با mcast_rejoin.count در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), disabled (0)

متناظر با mcast_rejoin.interval در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), default (0)

متناظر با notify_peers.count در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), disabled (0)

متناظر با notify_peers.interval در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), default (0)

متناظر با runner.name در teamd است. مقادیر مجاز عبارتند از: "roundrobin"، "broadcast"، "activebackup"، "loadbalance"، "lacp"، "random".

Format: string

Valid values: broadcast, roundrobin, random, activebackup, loadbalance, lacp

متناظر با runner.active در teamd است.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

متناظر با runner.agg_select_policy در teamd است.

Format: string

Valid values: lacp_prio, lacp_prio_stable, bandwidth, count, port_config

متناظر با runner.fast_rate در teamd است.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

متناظر با runner.hwaddr_policy در teamd است.

Format: string

Valid values: same_all, by_active, only_active

متناظر با runner.min_ports در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), default (1)

متناظر با runner.sys_prio در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), default (65535)

متناظر با runner.tx_balancer.name در teamd است.

Format: string

Valid values: basic

متناظر با runner.tx_balancer.interval در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), default (50)

متناظر با runner.tx_hash در teamd است.

Format: list of strings

Valid values: eth, vlan, ipv4, ipv6, ip, l3, tcp, udp, sctp, l4

Alias: config

پیکربندی JSON برای درگاه تیمی. این ویژگی باید حاوی داده‌های خام پیکربندی JSON مناسب برای teamd باشد، زیرا مقدار مستقیماً به teamd ارسال می‌شود. در صورت مشخص نشدن، از پیکربندی پیش‌فرض استفاده می‌شود. برای جزئیات قالب به man teamd.conf مراجعه کنید.

Format: string

متناظر با ports.PORTIFNAME.lacp_key در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), default (0)

متناظر با ports.PORTIFNAME.lacp_prio در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), default (255)

پیکربندی ناظران پیوند (link watchers) برای اتصال: هر ناظر پیوند توسط یک دیکشنری تعریف می‌شود که کلیدهای آن به ناظر پیوند انتخاب‌شده بستگی دارند. ناظران پیوند موجود عبارتند از 'ethtool'، 'nsna_ping' و 'arp_ping' و این مورد در دیکشنری با کلید 'name' مشخص می‌شود. کلیدهای موجود عبارتند از: برای ethtool: کلیدهای 'delay-up'، 'delay-down'، 'init-wait'؛ برای nsna_ping: کلیدهای 'init-wait'، 'interval'، 'missed-max'، 'target-host'؛ برای arp_ping: تمام موارد موجود در nsna_ping به علاوه 'source-host'، 'validate-active'، 'validate-inactive'، 'send-always'. برای جزئیات بیشتر به صفحه راهنمای teamd.conf مراجعه کنید.

Format: list of team-port.link-watchers objects

متناظر با ports.PORTIFNAME.prio در teamd است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (0), default (0)

متناظر با ports.PORTIFNAME.queue_id در teamd است. مقدار -1 نشان می‌دهد که این پارامتر از پیکربندی json نادیده گرفته می‌شود.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Special values: unset (-1), default (0)

متناظر با ports.PORTIFNAME.sticky در teamd است.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: group

شناسه گروهی (GID) که مالک دستگاه خواهد بود. اگر روی NULL تنظیم شود، همه افراد قادر به استفاده از دستگاه خواهند بود.

Format: string

Alias: mode

حالت کاری دستگاه مجازی. مقادیر مجاز عبارتند از «tun» (1) برای ساخت یک دستگاه لایه ۳ و «tap» (2) برای ساخت یک دستگاه لایه ۲ شبیه اترنت.

Format: choice (NMSettingTunMode)

Valid values: tun (1), tap (2)

Alias: multi-queue

اگر این ویژگی روی TRUE تنظیم شود، رابط کاربری از چندین توصیف‌گر فایل (صف) به منظور موازی‌سازی ارسال یا دریافت بسته‌ها پشتیبانی خواهد کرد. در غیر این صورت، رابط تنها از یک صف پشتیبانی می‌کند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: owner

شناسه کاربری (UID) که مالک دستگاه خواهد بود. اگر روی NULL تنظیم شود، همه افراد قادر به استفاده از دستگاه خواهند بود.

Format: string

Alias: pi

اگر TRUE باشد، رابط یک سرآیند ۴ بایتی توصیف‌کننده رابط فیزیکی را به بسته‌ها اضافه می‌کند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: vnet-hdr

اگر TRUE باشد (پرچم IFF_VNET_HDR)، بسته‌های تونل شامل سرآیند شبکه virtio خواهند بود.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: egress

برای بسته‌های خروجی، فهرستی از نگاشت‌های اولویت‌های SKB لینوکس به اولویت‌های 802.1p. نگاشت در قالب «from:to» ارائه می‌شود که در آن هم «from» و هم «to» اعداد صحیح بدون علامت هستند، مانند «7:3».

Format: list of vlan.egress-priority-map objects

Alias: flags

یک یا چند پرچم که رفتار و ویژگی‌های رابط VLAN را کنترل می‌کنند. پرچم‌ها شامل «reorder-headers» (0x1) (بازتوالی سرآیندهای بسته‌های خروجی)، «gvrp» (0x2) (استفاده از پروتکل GVRP)، «loose-binding» (0x4) (اتصال سست رابط به وضعیت عملیاتی دستگاه کنترل‌کننده آن) و «mvrp» (0x8) (استفاده از پروتکل MVRP) هستند.

مقدار پیش‌فرض این ویژگی NM_VLAN_FLAG_REORDER_HEADERS است، اما قبلاً 0 بود. به منظور حفظ سازگاری عقبرو، مقدار پیش‌فرض در واسط برنامه‌نویسی D-Bus همچنان 0 باقی مانده و ویژگی ناموجود در D-Bus کماکان 0 در نظر گرفته می‌شود.

Format: flags (NMVlanFlags)

Valid values: reorder-headers (0x1), gvrp (0x2), loose-binding (0x4), mvrp (0x8)

Alias: id

شناسه VLAN که باید به رابط ایجادشده توسط این اتصال اختصاص داده شود. محدوده معتبر از 0 تا 4094 است، بدون شناسه رزروشده 4095.

Format: integer

Valid values: 0 - 4095

Alias: ingress

برای بسته‌های ورودی، فهرستی از نگاشت‌های اولویت‌های 802.1p به اولویت‌های SKB لینوکس. نگاشت در قالب «from:to» ارائه می‌شود که در آن هر دو «from» و «to» اعداد صحیح بدون علامت هستند، مانند «7:3».

Format: list of vlan.ingress-priority-map objects

Alias: dev

در صورت تعیین، نام رابط والد یا UUID اتصال والد را که این رابط VLAN باید از آن ایجاد شود مشخص می‌کند. اگر این ویژگی مشخص نشود، اتصال باید شامل تنظیم «802-3-ethernet» با ویژگی «mac-address» باشد.

Format: string

پروتکل VLAN مورد استفاده برای کپسوله‌سازی را مشخص می‌کند.

مقادیر پشتیبانی‌شده عبارتند از: '802.1Q' و '802.1ad'. در صورت عدم تعیین، مقدار پیش‌فرض '802.1Q' است.

Format: string

Valid values: 802.1Q, 802.1ad

دیکشنری از جفت‌های کلید/مقدار مربوط به داده‌های اختصاصی پلاگین VPN. هر دوی کلیدها و مقدارها باید رشته باشند.

Format: list of key/value options

اگر سرویس VPN از پایداری (persistence) پشتیبانی کند و این ویژگی TRUE باشد، VPN تا زمان قطع صریح اتصال، تلاش می‌کند در میان تغییرات پیوند و قطعی‌ها همچنان متصل باقی بماند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

دیکشنری از جفت‌های کلید/مقدار مربوط به اطلاعات محرمانه اختصاصی پلاگین VPN مانند گذرواژه‌ها یا کلیدهای خصوصی. هر دوی کلیدها و مقدارها باید رشته باشند.

Format: list of key/value options

Alias: vpn-type

نام سرویس D-Bus پلاگین VPN که این تنظیم برای اتصال به شبکه خود از آن استفاده می‌کند؛ مانند org.freedesktop.NetworkManager.vpnc برای پلاگین vpnc.

Format: string

مهلت زمانی برای سرویس VPN جهت برقراری اتصال. اتصال برخی سرویس‌ها ممکن است زمان زیادی به طول بینجامد. مقدار 0 به معنای مهلت زمانی پیش‌فرض است که ۶۰ ثانیه می‌باشد (مگر اینکه توسط vpn.timeout در فایل پیکربندی بازنویسی شده باشد). مقادیر بزرگ‌تر از صفر بیانگر مهلت زمانی بر حسب ثانیه هستند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Alias: user

اگر اتصال VPN برای احراز هویت به نام کاربری نیاز داشته باشد، آن نام باید در اینجا ارائه شود. اگر اتصال در دسترس بیش از یک کاربر است و VPN ایجاب می‌کند هر کاربر نام متفاوتی وارد کند، این ویژگی را خالی بگذارید. اگر این ویژگی خالی باشد، NetworkManager به طور خودکار نام کاربریِ کاربری را که اتصال VPN را درخواست کرده است ارائه می‌دهد.

Format: string

Alias: table

جدول مسیریابی برای این VRF.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

طول عمر ورودی‌های FDB یادگرفته‌شده توسط هسته را بر حسب ثانیه مشخص می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Alias: destination-port

پورت مقصد UDP را برای ارتباط با نقطه پایانی دوردست تونل VXLAN مشخص می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

Alias: id

شناسه شبکه VXLAN (یا شناسه بخش VXLAN) مورد استفاده را مشخص می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 16777215

مشخص می‌کند که آیا اعلان‌های عدم یافتن آدرس لایه پیوند خالص (netlink LL ADDR miss) ایجاد شوند یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

مشخص می‌کند که آیا اعلان‌های عدم یافتن آدرس IP در نت‌لینک (netlink IP ADDR miss) ایجاد شوند یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

مشخص می‌کند که آیا آدرس‌های لایه پیوند و آدرس‌های IP مبدأ نامشخص در پایگاه‌داده فورواردینگ (FDB) دستگاه VXLAN ثبت شوند یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

حداکثر تعداد ورودی‌های FDB را مشخص می‌کند. مقدار صفر به این معناست که هسته تعداد نامحدودی ورودی را ذخیره خواهد کرد.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

Alias: local

در صورت تعیین، آدرس IP مبدأ را برای استفاده در بسته‌های خروجی مشخص می‌کند.

Format: string

Alias: dev

در صورت تعیین، نام رابط والد یا UUID اتصال والد را مشخص می‌کند.

Format: string

مشخص می‌کند که آیا پروکسی ARP فعال باشد یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: remote

آدرس IP مقصد تک‌پخشی (unicast) را برای استفاده در بسته‌های خروجی هنگامی که آدرس لایه پیوند مقصد در پایگاه داده فورواردینگ دستگاه VXLAN شناخته شده نیست، یا آدرس IP چندپخشی (multicast) را برای پیوستن مشخص می‌کند.

Format: string

مشخص می‌کند که آیا میانبر مسیر (route short circuit) فعال باشد یا خیر.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: source-port-max

حداکثر پورت مبدأ UDP را برای ارتباط با نقطه پایانی دوردست تونل VXLAN مشخص می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

Alias: source-port-min

حداقل پورت مبدأ UDP را برای ارتباط با نقطه پایانی دوردست تونل VXLAN مشخص می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

مقدار TOS را برای استفاده در بسته‌های خروجی مشخص می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 255

مقدار طول عمر (time-to-live) را برای استفاده در بسته‌های خروجی مشخص می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 255

Alias: peer

دستگاه P2P که باید به آن متصل شد. در حال حاضر، این تنها راه برای ایجاد یک گروه یا پیوستن به آن است.

Format: MAC address

عناصر اطلاعاتی (IEs) مربوط به نمایش وای‌فای (Wi-Fi Display یا WFD) برای تنظیم.

فناوری Wi-Fi Display مستلزم تنظیم یک عنصر اطلاعاتی اختصاصی پروتکل در فریم‌های خاصی از وای‌فای است. این موارد را می‌توان در اینجا برای برقراری اتصال مشخص کرد. این تنظیم تنها هنگام پیاده‌سازی کلاینت Wi-Fi Display سودمند است.

Format: bytes

پرچم‌هایی که مشخص می‌کنند کدام حالت WPS باید استفاده شود.

تغییر تنظیم پیش‌فرض فایده چندانی ندارد چرا که NetworkManager به صورت خودکار بهترین روش برای استفاده را تعیین خواهد کرد.

Format: flags (NMSettingWirelessSecurityWpsMethod)

Valid values: default (0x0), disabled (0x1), auto (0x2), pbc (0x4), pin (0x8)

Alias: mac

در صورت تعیین، این اتصال تنها به دستگاه WiMAX اعمال خواهد شد که آدرس MAC آن همخوانی داشته باشد. این ویژگی آدرس MAC دستگاه را تغییر نمی‌دهد (که به عنوان جعل MAC یا MAC spoofing شناخته می‌شود).

این ویژگی از نسخه 1.2 منسوخ شده است. WiMAX دیگر پشتیبانی نمی‌شود.

Format: string

Alias: nsp

نام ارائه‌دهنده خدمات شبکه (NSP) مربوط به شبکه WiMAX که این اتصال باید استفاده کند.

این ویژگی از نسخه 1.2 منسوخ شده است. WiMAX دیگر پشتیبانی نمی‌شود.

Format: MAC address

هنگامی که TRUE باشد، رابط را به گونه‌ای پیکربندی می‌کند که بسته‌ها را برای تمامی آدرس‌های MAC بپذیرد. این کار موجب فعال‌سازی پرچم IFF_PROMISC در رابط هسته می‌شود. هنگامی که FALSE باشد، رابط تنها بسته‌های دارای آدرس MAC مقصدِ مربوط به همان رابط یا بسته‌های پخشی (broadcast) را می‌پذیرد.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

هنگامی که TRUE باشد، مذاکره خودکار (auto-negotiation) سرعت و حالت دوطرفه (duplex) را اجبار می‌کند. اگر هر دو ویژگی «speed» و «duplex» مشخص شده باشند، تنها همان حالت منفرد در طی فرآیند مذاکره خودکار پیوند اعلان و پذیرفته خواهد شد: این قابلیت تنها برای مشخصات BASE-T 802.3 کار می‌کند و برای اجبار حالت‌های گیگابیت مفید است، چرا که در این موارد مذاکره پیوند الزامی است. هنگامی که FALSE باشد، هر دو ویژگی «speed» و «duplex» باید تنظیم شده باشند، در غیر این صورت از پیکربندی پیوند صرف‌نظر خواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: cloned-mac

در صورت تعیین، درخواست می‌کند که دستگاه به جای آدرس قبلی از این آدرس MAC استفاده کند. این کار تحت عنوان شبیه‌سازی یا جعل MAC شناخته می‌شود.

علاوه بر تعیین صریح یک آدرس MAC، مقادیر ویژه «preserve»، «permanent»، «random» و «stable» پشتیبانی می‌شوند. مقدار «preserve» به این معنی است که در هنگام فعال‌سازی، دست به آدرس MAC زده نشود. مقدار «permanent» به این معنی است که از آدرس سخت‌افزاری دائمی دستگاه در صورت وجود استفاده شود (در غیر این صورت به عنوان «preserve» در نظر گرفته می‌شود). مقدار «random» در هر اتصال یک آدرس MAC تصادفی تولید می‌کند. مقدار «stable» یک آدرس MAC هش‌شده بر اساس connection.stable-id و یک کلید وابسته به ماشین تولید می‌کند.

در صورت عدم تعیین، این مقدار می‌تواند از طریق پیش‌فرض‌های سراسری بازنویسی شود؛ راهنمای NetworkManager.conf را ببینید. اگر همچنان نامشخص باشد، مقدار پیش‌فرض آن «preserve» است (نسخه‌های قدیمی‌تر NetworkManager ممکن است از مقدار پیش‌فرض متفاوتی استفاده کنند).

در D-Bus، این فیلد به صورت «assigned-mac-address» یا «cloned-mac-address» منسوخ‌شده بیان می‌شود.

Format: MAC address

Special values: preserve, permanent, random, stable

هنگامی که مقداری («half» یا «full») تنظیم شده باشد، دستگاه را برای استفاده از حالت دوطرفه مشخص‌شده پیکربندی می‌کند. اگر «auto-negotiate» برابر «yes» باشد، حالت دوطرفه تعیین‌شده تنها حالتی خواهد بود که در طول مذاکره پیوند اعلان می‌شود: این قابلیت تنها برای مشخصات BASE-T 802.3 عمل می‌کند و برای اعمال حالت‌های گیگابیت مفید است، زیرا در این موارد مذاکره پیوند الزامی است. اگر این مقدار تنظیم نشده باشد (پیش‌فرض)، پیکربندی پیوند یا نادیده گرفته می‌شود (اگر «auto-negotiate» برابر «no» باشد، که پیش‌فرض است) یا به طور خودکار مذاکره می‌شود (اگر «auto-negotiate» برابر «yes» باشد) و دستگاه محلی تمام حالت‌های دوطرفه پشتیبانی‌شده را اعلان خواهد کرد. در صورت تعیین، باید همراه با ویژگی «speed» تنظیم شود. قبل از مشخص کردن حالت دوطرفه، اطمینان یابید که دستگاه شما از آن پشتیبانی می‌کند.

Format: string

Valid values: half, full

هنگامی که «cloned-mac-address» روی «random» یا «stable» تنظیم شود، به طور پیش‌فرض تمام بیت‌های آدرس MAC درهم‌ریخته شده و یک آدرس MAC تک‌پخشی (unicast) با مدیریت محلی ایجاد می‌شود. این ویژگی امکان تعیین بیت‌های ثابت را فراهم می‌کند. توجه داشته باشید که کم‌ارزش‌ترین بیت از اولین بایت آدرس MAC همواره صفر خواهد بود تا یک آدرس MAC تک‌پخشی تشکیل شود.

اگر این ویژگی NULL باشد، واجد شرایط بازنویسی توسط تنظیمات پیش‌فرض اتصال خواهد بود. اگر مقدار همچنان NULL یا یک رشته خالی باشد، حالت پیش‌فرض ساخت یک آدرس MAC تک‌پخشی با مدیریت محلی است.

اگر مقدار شامل یک آدرس MAC باشد، از این آدرس به عنوان ماسک استفاده می‌شود. بیت‌های ست‌شده ماسک باید با آدرس MAC کنونی دستگاه پر شوند، در حالی که بیت‌های ست‌نشده مشمول تصادفی‌سازی هستند. تنظیم «FE:FF:FF:00:00:00» به معنای حفظ OUI آدرس MAC کنونی و تنها تصادفی‌سازی ۳ بایت پایینی با استفاده از الگوریتم «random» یا «stable» است.

اگر مقدار شامل یک آدرس MAC اضافی پس از ماسک باشد، از این آدرس به جای آدرس MAC کنونی دستگاه برای پر کردن بیت‌هایی که نباید تصادفی شوند استفاده می‌شود. برای مثال، مقدار «FE:FF:FF:00:00:00 68:F7:28:00:00:00» مقدار OUI آدرس MAC را برابر 68:F7:28 قرار می‌دهد، در حالی که بیت‌های پایینی تصادفی‌سازی می‌شوند. مقدار «02:00:00:00:00:00 00:00:00:00:00:00» یک آدرس MAC ثبت‌شده در سخت‌افزار (burned-in) با مدیریت سراسری و کاملاً تصادفی ایجاد خواهد کرد.

اگر مقدار شامل بیش از یک آدرس MAC اضافی باشد، یکی از آنها به صورت تصادفی برگزیده می‌شود. برای نمونه، «02:00:00:00:00:00 00:00:00:00:00:00 02:00:00:00:00:00» یک آدرس MAC کاملاً درهم‌ریخته ایجاد می‌کند که به صورت تصادفی دارای مدیریت محلی یا سراسری است.

Format: string

Alias: mac

در صورت تعیین، این اتصال تنها به دستگاه اترنت با آدرس MAC دائمی منطبق اعمال می‌شود. این ویژگی آدرس MAC دستگاه را تغییر نمی‌دهد (یعنی جعل MAC نیست).

Format: MAC address

در صورت تعیین، این اتصال هرگز به دستگاه اترنت با آدرس MAC دائمی منطبق با آدرس‌های موجود در فهرست اعمال نخواهد شد. هر آدرس MAC به صورت قالب‌بندی استاندارد ارقام هگزادسیمال و دو نقطه (00:11:22:33:44:55) نوشته می‌شود.

Format: list of MAC addresses

در صورت تعیین، این اتصال هرگز به دستگاه اترنت با آدرس MAC دائمی منطبق با آدرس‌های موجود در فهرست اعمال نخواهد شد. هر آدرس MAC به صورت قالب‌بندی استاندارد ارقام هگزادسیمال و دو نقطه (00:11:22:33:44:55) نوشته می‌شود.

Format: list of MAC addresses

Alias: mtu

اگر غیرصفر باشد، بسته‌ها فقط در اندازه مشخص‌شده یا کوچک‌تر ارسال می‌شوند و بسته‌های بزرگ‌تر به چندین فریم اترنت تقسیم می‌شوند.

Format: integer

Special values: auto

نوع پورت خاص برای استفاده در صورتی که دستگاه از چندین روش اتصال پشتیبانی کند. یکی از مقادیر «tp» (سیم‌های به‌هم‌تابیده)، «aui» (رابط واحد اتصال)، «bnc» (اترنت نازک) یا «mii» (رابط مستقل از رسانه). اگر دستگاه تنها از یک نوع پورت پشتیبانی کند، این تنظیم نادیده گرفته می‌شود.

Format: read only

نوع دستگاه شبکه s390؛ یکی از مقادیر «qeth»، «lcs» یا «ctc»، که نشان‌دهنده انواع مختلف دستگاه‌های شبکه مجازی موجود در سیستم‌های s390 است.

Format: string

Valid values: qeth, lcs, ctc

دیکشنری از جفت‌های کلید/مقدار مربوط به گزینه‌های اختصاصی دستگاه s390. هر دوی کلیدها و مقدارها باید رشته باشند. کلیدهای مجاز شامل «portno»، «layer2»، «portname»، «protocol» و موارد دیگر است. نام‌های کلید باید تنها حاوی نویسه‌های الفبایی-عددی (یعنی [a-zA-Z0-9]) باشند.

در حال حاضر، NetworkManager به خودی خود کاری با این اطلاعات انجام نمی‌دهد. با این حال، s390utils یک قاعده udev ارائه می‌کند که این اطلاعات را پردازش کرده و بر روی رابط اعمال می‌نماید.

Format: list of key/value options

زیرکانال‌های خاصی را که این دستگاه شبکه برای ارتباط با میزبان z/VM یا s390 استفاده می‌کند شناسایی می‌نماید. همانند ویژگی «mac-address» برای دستگاه‌های غیر z/VM، می‌توان از این ویژگی استفاده کرد تا اطمینان حاصل شود این اتصال تنها به دستگاه شبکه‌ای اعمال می‌شود که از این زیرکانال‌ها استفاده می‌کند. این فهرست باید دقیقاً شامل ۳ رشته باشد، و هر رشته تنها می‌تواند از نویسه‌های هگزادسیمال و نویسه نقطه (.) تشکیل شود.

Format: list of 802-3-ethernet.s390-subchannels objects

هنگامی که مقداری بزرگ‌تر از 0 تنظیم شود، دستگاه را برای استفاده از سرعت مشخص‌شده پیکربندی می‌کند. اگر «auto-negotiate» برابر «yes» باشد، سرعت مشخص‌شده تنها سرعتی خواهد بود که در طی مذاکره پیوند اعلان می‌شود: این قابلیت تنها برای مشخصات BASE-T 802.3 عمل می‌کند و برای اجبار سرعت‌های گیگابیت مفید است، چرا که در این حالت مذاکره پیوند الزامی است. اگر این مقدار تنظیم نشده باشد (0، مقدار پیش‌فرض)، پیکربندی پیوند یا نادیده گرفته می‌شود (اگر «auto-negotiate» برابر «no» باشد، که پیش‌فرض است) یا به طور خودکار مذاکره می‌شود (اگر «auto-negotiate» برابر «yes» باشد) و دستگاه محلی تمام سرعت‌های پشتیبانی‌شده را اعلان خواهد کرد. بر حسب مگابیت بر ثانیه (Mbit/s)، یعنی 100 == 100Mbit/s. در صورت غیرصفر بودن، باید همراه با ویژگی «duplex» تنظیم شود. قبل از تعیین مقدار سرعت، اطمینان یابید که دستگاه شما از آن پشتیبانی می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

گزینه‌های NMSettingWiredWakeOnLan جهت فعال‌سازی. همه دستگاه‌ها از تمام گزینه‌ها پشتیبانی نمی‌کنند. می‌تواند هر ترکیبی از «phy» (0x2)، «unicast» (0x4)، «multicast» (0x8)، «broadcast» (0x10)، «arp» (0x20)، «magic» (0x40) یا مقادیر ویژه «default» (0x1) (جهت استفاده از تنظیمات سراسری) و «ignore» (0x8000) (جهت غیرفعال‌سازی مدیریت Wake-on-LAN در NetworkManager) باشد.

Format: flags (NMSettingWiredWakeOnLan)

Valid values: phy (0x2), unicast (0x4), multicast (0x8), broadcast (0x10), arp (0x20), magic (0x40), default (0x1), ignore (0x8000)

در صورت تعیین، گذرواژه استفاده‌شده با بسته جادویی در قابلیت بیدارباش از طریق شبکه (Wake-on-LAN)، که به صورت یک آدرس MAC اترنت نشان داده می‌شود. اگر NULL باشد، نیازی به هیچ گذرواژه‌ای نخواهد بود.

Format: MAC address

استفاده از fwmark اختیاری است و به طور پیش‌فرض خاموش است. تنظیم آن بر روی 0 آن را غیرفعال می‌کند. در غیر این صورت، این یک fwmark سی‌و‌دو بیتی برای بسته‌های خروجی است.

توجه داشته باشید که فعال بودن «ip4-auto-default-route» یا «ip6-auto-default-route» متضمن انتخاب خودکار یک fwmark است.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

مشخص می‌کند که آیا مدیریت ویژه مسیر پیش‌فرض IPv4 فعال شود یا خیر. در صورت فعال بودن، مسیر پیش‌فرض IPv4 از wireguard.peer-routes در یک جدول مسیریابی اختصاصی قرار خواهد گرفت و دو قاعده مسیریابی مبتنی بر پالیسی (policy routing) اضافه خواهند شد. شماره fwmark نیز به عنوان جدول مسیریابی برای مسیر پیش‌فرض استفاده می‌شود، و اگر fwmark صفر باشد، یک fwmark/جدولِ استفاده‌نشده به صورت خودکار انتخاب می‌شود. این متناظر با کاری است که wg-quick با Table=auto انجام می‌دهد و چیزی است که وایرگارد آن را «مسیریابی پیشرفته مبتنی بر قاعده» (Improved Rule-based Routing) می‌نامد.

توجه داشته باشید که برای کارکرد این خودکارسازی، معمولاً نباید ipv4.gateway را تنظیم کنید، زیرا منجر به ایجاد یک مسیر پیش‌فرض متداخل خواهد شد.

رها کردن این گزینه در مقدار پیش‌فرض، چنانچه ipv4.never-default تنظیم نشده باشد و همتایانی وجود داشته باشند که از مسیر پیش‌فرض به عنوان allowed-ips استفاده کنند، این گزینه را به طور خودکار فعال خواهد کرد. از آنجا که این خودکارسازی تنها در صورتی منطقی است که همتایی با allowed-ips دارای /0 داشته باشید، معمولاً نیازی به فعال‌سازی صریح آن نیست. با این حال، در صورتی که تمایل دارید مسیریابی و قواعد خود را پیکربندی کنید، می‌توانید آن را غیرفعال نمایید.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

مشابه ip4-auto-default-route، اما برای مسیر پیش‌فرض IPv6.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

پورت شنود. اگر listen-port مشخص نشده باشد، هنگام بالا آمدن رابط یک پورت به صورت تصادفی انتخاب خواهد شد.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

اگر غیرصفر باشد، بسته‌ها فقط در اندازه مشخص‌شده یا کوچک‌تر ارسال می‌شوند و بسته‌های بزرگ‌تر به چندین قطعه تقسیم می‌شوند.

اگر صفر باشد از یک MTU پیش‌فرض استفاده می‌شود. توجه داشته باشید که برخلاف تنظیم MTU در wg-quick، این مقدار مسیرهای جاری در زمان فعال‌سازی را در نظر نمی‌گیرد.

Format: integer

Special values: auto

مشخص می‌کند که آیا مسیرها برای محدوده‌های AllowedIPs همتاها به طور خودکار اضافه شوند یا خیر. اگر TRUE باشد (پیش‌فرض)، NetworkManager به طور خودکار مسیرها را مطابق با ipv4.route-table و ipv6.route-table در جداول مسیریابی اضافه می‌کند. معمولاً مایلید این خودکارسازی فعال باشد. اگر FALSE باشد، هیچ مسیری به صورت خودکار افزوده نمی‌شود. در این حالت، کاربر ممکن است بخواهد مسیرهای ایستا را به ترتیب در ipv4.routes و ipv6.routes پیکربندی کند.

توجه داشته باشید که اگر AllowedIPs همتا برابر "0.0.0.0/0" یا "::/0" باشد و تنظیم ipv4.never-default یا ipv6.never-default پروفایل فعال باشد، مسیر همتا برای این همتا به طور خودکار افزوده نخواهد شد.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

فهرستی جداشده با کاما از همتاهای وایرگارد (WireGuard peers). هر همتا ساختار دستوری زیر را دارد:

public-key [attribute=value [attribute=value]...]

کلید عمومی الزامی است و باید با کدگذاری base64 باشد؛ می‌توان آن را با اجرای دستور wg pubkey بر روی کلید خصوصی به دست آورد، و معمولاً به صورت خارج از باند (out of band) به نویسنده فایل پیکربندی منتقل می‌شود.

ویژگی‌های پشتیبانی‌شده عبارتند از:

endpoint

allowed-ips

persistent-keepalive

preshared-key

preshared-key-flags

Format: a comma-separated list of WireGuard peers

کلید خصوصی ۲۵۶ بیتی با کدگذاری base64.

Format: string

پرچم‌هایی که نحوه کار با ویژگی «private-key» را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

جداسازی نقطه دسترسی (AP isolation) را پیکربندی می‌کند، که از ارتباط میان دستگاه‌های بی‌سیم متصل به این نقطه دسترسی جلوگیری می‌کند. این ویژگی تنها زمانی می‌تواند مقداری متفاوت از "default" (-1) داشته باشد که رابط در حالت AP پیکربندی شده باشد.

اگر روی "true" (1) تنظیم شود، دستگاه‌ها قادر به ارتباط با یکدیگر نخواهند بود. این امر امنیت را افزایش می‌دهد زیرا از دستگاه‌ها در برابر حملات سایر کلاینت‌های موجود در شبکه محافظت می‌کند. در عین حال، مانع دسترسی دستگاه‌ها به منابع موجود در همان شبکه بی‌سیم مانند اشتراک‌های فایل، چاپگرها و غیره می‌شود.

اگر روی "false" (0) تنظیم شود، دستگاه‌ها می‌توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.

هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، از پیش‌فرض سراسری استفاده می‌شود؛ در صورتی که پیش‌فرض سراسری مشخص نشده باشد، "false" (0) فرض می‌شود.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

باند فرکانسی 802.11 شبکه. یکی از مقادیر "a" برای 5GHz،‏ "bg" برای 2.4GHz یا "6GHz". این گزینه پیوستگی به شبکه Wi-Fi را روی باند مشخص‌شده قفل می‌کند؛ یعنی اگر "a" مشخص شود، حتی اگر تنظیمات شبکه سازگار باشد دستگاه به همان شبکه در باندهای 2.4GHz (bg) یا 6GHz متصل نخواهد شد. این تنظیم به قابلیت‌های خاص درایور بستگی دارد و ممکن است با همه درایورها کار نکند.

Format: string

Valid values: a, bg, 6GHz

در صورت تعیین، دستگاه را هدایت می‌کند تا تنها به نقطه دسترسی داده‌شده متصل شود. این قابلیت بسیار وابسته به درایور است و توسط تمام دستگاه‌ها پشتیبانی نمی‌شود. نکته: این ویژگی BSSID مورد استفاده هنگام ایجاد یک شبکه Ad-Hoc را کنترل نمی‌کند و بعید است در آینده نیز چنین کند.

قفل کردن یک نمایه کلاینت به یک BSSID خاص مانع از رومینگ شده و همچنین اسکن پس‌زمینه را غیرفعال می‌کند. اگر تنها یک نقطه دسترسی برای SSID وجود داشته باشد، این کار می‌تواند مفید باشد.

Format: MAC address

کانال بی‌سیم برای استفاده در اتصال Wi-Fi. دستگاه تنها روی کانال مشخص‌شده به یک شبکه Wi-Fi متصل می‌شود (یا در شبکه‌های Ad-Hoc ایجاد می‌کند). از آنجا که شماره کانال‌ها بین باندها همپوشانی دارند، این ویژگی نیازمند تنظیم بودن ویژگی "band" نیز می‌باشد.

Format: integer

Valid values: 0 - 4294967295

عرض کانال بی‌سیم را در حالت نقطه دسترسی (AP) مشخص می‌کند.

هنگامی که روی "auto" (0) (پیش‌فرض) تنظیم شود، عرض کانال به صورت خودکار تعیین می‌شود. در حال حاضر، این بدان معناست که امن‌ترین (کوچک‌ترین) عرض انتخاب می‌شود.

اگر مقدار "auto" (0) نباشد، آنگاه ویژگی 'channel' نیز باید تنظیم شده باشد. هنگام استفاده از باند 2.4GHz، عرض می‌تواند حداکثر 40MHz باشد.

این ویژگی تنها زمانی می‌تواند مقداری متفاوت از "auto" (0) داشته باشد که رابط در حالت AP پیکربندی شده باشد.

Format: choice (NMSettingWirelessChannelWidth)

Valid values: auto (0), 20mhz (20), 40mhz (40), 80mhz (80)

Alias: cloned-mac

در صورت تعیین، درخواست می‌کند که دستگاه به جای نشانی اصلی از این نشانی MAC استفاده کند. این به عنوان شبیه‌سازی یا جعل MAC (کلونینگ MAC) شناخته می‌شود.

علاوه بر تعیین صریح یک نشانی MAC، مقادیر ویژه "preserve"،‏ "permanent"،‏ "random"،‏ "stable" و "stable-ssid" نیز پشتیبانی می‌شوند. "preserve" به این معناست که نشانی MAC هنگام فعال‌سازی دست‌نخورده باقی بماند. "permanent" به معنای استفاده از نشانی سخت‌افزاری دائمی دستگاه است. "random" در هر بار اتصال یک نشانی MAC تصادفی ایجاد می‌کند. "stable" یک نشانی MAC هش‌شده بر اساس connection.stable-id و یک کلید وابسته به ماشین تولید می‌کند. "stable-ssid" یک نشانی MAC هش‌شده بر اساس SSID ایجاد می‌کند، مشابه با تنظیم stable-id روی "${NETWORK_SSID}".

اگر مشخص نشود، مقدار می‌تواند از طریق پیش‌فرض‌های سراسری بازنویسی شود؛ راهنمای NetworkManager.conf را ببینید. اگر همچنان نامشخص باشد، به طور پیش‌فرض روی "preserve" قرار می‌گیرد (نسخه‌های قدیمی‌تر NetworkManager ممکن است از مقدار پیش‌فرض متفاوتی استفاده کنند).

در D-Bus، این فیلد به صورت "assigned-mac-address" یا نام منسوخ‌شده "cloned-mac-address" بیان می‌شود.

Format: MAC address

Special values: preserve, permanent, random, stable, stable-ssid

با تنظیم "cloned-mac-address" روی "random" یا "stable"، به طور پیش‌فرض تمام بیت‌های نشانی MAC درهم‌ریخته شده و یک نشانی MAC محلی مدیریت‌شده و تک‌پخشی ایجاد می‌شود. این ویژگی امکان مشخص کردن بیت‌های ثابت را فراهم می‌کند. توجه داشته باشید که کم‌ارزش‌ترین بیت اولین بایت نشانی MAC برای ایجاد نشانی تک‌پخشی همواره غیرفعال خواهد بود.

اگر ویژگی NULL باشد، واجد شرایط بازنویسی توسط تنظیم پیش‌فرض اتصال است. اگر مقدار همچنان NULL یا یک رشته خالی باشد، پیش‌فرض ایجاد یک نشانی MAC محلی مدیریت‌شده و تک‌پخشی است.

اگر مقدار شامل یک نشانی MAC باشد، این نشانی به عنوان ماسک استفاده می‌شود. بیت‌های تنظیم‌شده ماسک با نشانی MAC فعلی دستگاه پر می‌شوند، در حالی که بیت‌های تنظیم‌نشده مشمول تصادفی‌سازی هستند. تنظیم "FE:FF:FF:00:00:00" به معنای حفظ OUI نشانی MAC فعلی و تصادفی‌سازی ۳ بایت پایینی با استفاده از الگوریتم "random" یا "stable" است.

اگر مقدار علاوه بر ماسک شامل یک نشانی MAC اضافی باشد، این نشانی به جای نشانی MAC فعلی برای پر کردن بیت‌هایی که نباید تصادفی‌سازی شوند استفاده می‌شود. به عنوان مثال، مقدار "FE:FF:FF:00:00:00 68:F7:28:00:00:00" شناسه OUI نشانی MAC را روی 68:F7:28 قرار می‌دهد، در حالی که بیت‌های پایینی تصادفی‌سازی می‌شوند. مقدار "02:00:00:00:00:00 00:00:00:00:00:00" یک نشانی MAC کاملاً تصادفی، سراسری مدیریت‌شده و کارخانه‌ای ایجاد می‌کند.

اگر مقدار شامل بیش از یک نشانی MAC اضافی باشد، یکی از آنها به صورت تصادفی انتخاب می‌شود. به عنوان مثال، "02:00:00:00:00:00 00:00:00:00:00:00 02:00:00:00:00:00" یک نشانی MAC کاملاً تصادفی، به صورت تصادفی محلی یا سراسری مدیریت‌شده ایجاد می‌کند.

Format: string

اگر TRUE باشد، نشان می‌دهد که شبکه یک شبکه غیرپخشی است که SSID خود را پنهان می‌کند. این ویژگی هم در حالت زیرساخت و هم در حالت نقطه دسترسی (AP) کار می‌کند.

در حالت زیرساخت، راهکارهای مختلفی برای کشف مطمئن‌تر شبکه‌های پنهان استفاده می‌شود، مانند اسکن کاوشی برای SSID. با این حال، این راهکارها ناامنی‌های ذاتی شبکه‌های با SSID پنهان را آشکار می‌کنند، بنابراین شبکه‌های با SSID پنهان باید با احتیاط استفاده شوند.

در حالت AP، شبکه ایجادشده SSID خود را پخش نمی‌کند.

توجه داشته باشید که علامت‌گذاری شبکه به عنوان پنهان ممکن است برای شما (در حالت زیرساخت) یا ایستگاه‌های کلاینت (در حالت AP) یک مسئله حریم خصوصی باشد، زیرا درخواست‌های کاوش صریح به وضوح روی امواج بی‌سیم قابل شناسایی هستند.

Format: boolean

Valid values: true/yes/on, false/no/off

Alias: mac

در صورت تعیین، این اتصال تنها روی دستگاه Wi-Fi اعمال می‌شود که نشانی MAC دائمی آن مطابقت داشته باشد. این ویژگی نشانی MAC دستگاه را تغییر نمی‌دهد (یعنی جعل MAC نیست).

Format: MAC address

فهرستی از نشانی‌های MAC دائمی دستگاه‌های Wi-Fi که این اتصال هرگز نباید روی آنها اعمال شود. هر نشانی MAC باید در نمادگذاری استاندارد ارقام هگزادسیمال با دونقطه (مانند "00:11:22:33:44:55") داده شود.

Format: list of MAC addresses

فهرستی از نشانی‌های MAC دائمی دستگاه‌های Wi-Fi که این اتصال هرگز نباید روی آنها اعمال شود. هر نشانی MAC باید در نمادگذاری استاندارد ارقام هگزادسیمال با دونقطه (مانند "00:11:22:33:44:55") داده شود.

Format: list of MAC addresses

یکی از مقادیر "default" (0) (هرگز تصادفی نشود مگر اینکه کاربر یک پیش‌فرض سراسری برای تصادفی‌سازی تنظیم کرده باشد و supplicant نیز از آن پشتیبانی کند)، "never" (1) (هرگز نشانی MAC تصادفی نشود)، یا "always" (2) (همیشه نشانی MAC تصادفی شود).

این ویژگی از نسخه 1.4 منسوخ شده است. به جای آن از ویژگی "cloned-mac-address" استفاده کنید.

Format: choice (NMSettingMacRandomization)

Valid values: default (0), never (1), always (2)

Alias: mode

حالت شبکه Wi-Fi؛ یکی از مقادیر "infrastructure"،‏ "mesh"،‏ "adhoc" یا "ap". اگر خالی باشد، infrastructure فرض می‌شود.

Format: string

Valid values: infrastructure, adhoc, ap, mesh

Alias: mtu

در صورت غیرصفر بودن، تنها بسته‌هایی با اندازه مشخص‌شده یا کوچک‌تر را انتقال می‌دهد و بسته‌های بزرگ‌تر را به چندین فریم اترنت تقسیم می‌کند.

Format: integer

Special values: auto

یکی از مقادیر "disable" (2) (غیرفعال کردن ذخیره انرژی Wi-Fi)،‏ "enable" (3) (فعال کردن ذخیره انرژی Wi-Fi)،‏ "ignore" (1) (دست نخوردن به تنظیم فعلی) یا "default" (0) (استفاده از مقدار پیکربندی‌شده سراسری). تمام مقادیر دیگر رزرو شده‌اند.

Format: choice (NMSettingWirelessPowersave)

Valid values: default (0), ignore (1), disable (2), enable (3)

فهرستی از BSSIDها (هر BSSID با قالب یک نشانی MAC مانند "00:11:22:33:44:55") که به عنوان بخشی از شبکه Wi-Fi شناسایی شده‌اند. NetworkManager به صورت داخلی BSSIDهای دیده‌شده قبلی را ردیابی می‌کند. این ویژگی تنها برای خواندن است و فهرست BSSIDهای NetworkManager را بازتاب می‌دهد. تغییراتی که در این ویژگی ایجاد می‌کنید ذخیره نخواهند شد.

این یک ویژگی معمولی نیست که کاربر آن را پیکربندی کند. در عوض، NetworkManager به صورت خودکار BSSIDهای دیده‌شده را تنظیم کرده و آنها را به صورت داخلی در فایل "/var/lib/NetworkManager/seen-bssids" ردیابی می‌کند.

Format: read only

Alias: ssid

شناسه SSID شبکه Wi-Fi. باید مشخص شود.

Format: string

گزینه‌های NMSettingWirelessWakeOnWLan برای فعال‌سازی. همه دستگاه‌ها از تمام گزینه‌ها پشتیبانی نمی‌کنند. ممکن است هر ترکیبی از "any" (0x2)،‏ "disconnect" (0x4)،‏ "magic" (0x8)،‏ "gtk-rekey-failure" (0x10)،‏ "eap-identity-request" (0x20)،‏ "4way-handshake" (0x40)،‏ "rfkill-release" (0x80)،‏ "tcp" (0x100) یا مقادیر ویژه "default" (0x1) (برای استفاده از تنظیمات سراسری) و "ignore" (0x8000) (برای غیرفعال کردن مدیریت Wake-on-LAN در NetworkManager) باشد.

Format: flags (NMSettingWirelessWakeOnWLan)

Valid values: any (0x2), disconnect (0x4), magic (0x8), gtk-rekey-failure (0x10), eap-identity-request (0x20), 4way-handshake (0x40), rfkill-release (0x80), tcp (0x100), all (0x1fe), default (0x1), ignore (0x8000)

هنگامی که از WEP استفاده می‌شود (یعنی key-mgmt = "none" یا "ieee8021x")، الگوریتم احراز هویت 802.11 مورد نیاز AP را در اینجا نشان دهید. یکی از مقادیر "open" برای سامانه باز (Open System)،‏ "shared" برای کلید مشترک (Shared Key)، یا "leap" برای Cisco LEAP. هنگام استفاده از Cisco LEAP (یعنی key-mgmt = "ieee8021x" و auth-alg = "leap") ویژگی‌های "leap-username" و "leap-password" باید مشخص شوند.

Format: string

Valid values: open, shared, leap

نشان می‌دهد که آیا Fast Initial Link Setup (802.11ai) باید برای اتصال فعال باشد یا خیر. یکی از مقادیر "default" (0) (استفاده از مقدار پیش‌فرض سراسری)، "disable" (1) (غیرفعال کردن FILS)، "optional" (2) (فعال کردن FILS در صورت پشتیبانی supplicant و نقطه دسترسی) یا "required" (3) (فعال کردن FILS و ناموفق شدن اتصال در صورت عدم پشتیبانی). هنگامی که روی "default" (0) تنظیم شود و پیش‌فرض سراسری تعیین نشده باشد، FILS به صورت اختیاری فعال خواهد شد.

Format: choice (NMSettingWirelessSecurityFils)

Valid values: default (0), disable (1), optional (2), required (3)

فهرستی از الگوریتم‌های رمزنگاری گروهی/پخشی که از برقراری اتصال به شبکه‌های Wi-Fi که از یکی از الگوریتم‌های موجود در فهرست استفاده نمی‌کنند جلوگیری می‌کند. برای بیشترین سازگاری این ویژگی را خالی بگذارید. هر عضو فهرست می‌تواند یکی از مقادیر "wep40"،‏ "wep104"،‏ "tkip" یا "ccmp" باشد.

Format: list of strings

Valid values: wep40, wep104, tkip, ccmp

مدیریت کلید استفاده‌شده برای اتصال. یکی از مقادیر "none" (WEP یا بدون محافظت گذرواژه)، "ieee8021x" (WEP پویا)، "owe" (رمزنگاری بی‌سیم فرصت‌طلبانه)، "wpa-psk" (WPA2 + WPA3 شخصی)، "sae" (تنها WPA3 شخصی)، "wpa-eap" (WPA2 + WPA3 سازمانی) یا "wpa-eap-suite-b-192" (تنها WPA3 سازمانی).

این ویژگی باید برای هر اتصال Wi-Fi که از امنیت استفاده می‌کند تنظیم شود.

Format: string

Valid values: none, ieee8021x, wpa-psk, wpa-eap, wpa-eap-suite-b-192, sae, owe

گذرواژه ورود برای اتصال‌های قدیمی LEAP (یعنی key-mgmt = "ieee8021x" و auth-alg = "leap").

Format: string

فلگ‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "leap-password" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

نام کاربری ورود برای اتصال‌های قدیمی LEAP (یعنی key-mgmt = "ieee8021x" و auth-alg = "leap").

Format: string

فهرستی از الگوریتم‌های رمزنگاری دوطرفه (pairwise) که از برقراری اتصال به شبکه‌های Wi-Fi که از یکی از الگوریتم‌های این فهرست استفاده نمی‌کنند جلوگیری می‌کند. برای بیشترین سازگاری این ویژگی را خالی بگذارید. هر عضو فهرست می‌تواند یکی از مقادیر "tkip" یا "ccmp" باشد.

Format: list of strings

Valid values: tkip, ccmp

نشان می‌دهد که آیا Protected Management Frames (802.11w) باید برای اتصال فعال باشد یا خیر. یکی از مقادیر "default" (0) (استفاده از مقدار پیش‌فرض سراسری)، "disable" (1) (غیرفعال کردن PMF)، "optional" (2) (فعال کردن PMF در صورت پشتیبانی supplicant و نقطه دسترسی) یا "required" (3) (فعال کردن PMF و ناموفق شدن اتصال در صورت عدم پشتیبانی). هنگامی که روی "default" (0) تنظیم شود و پیش‌فرض سراسری تعیین نشده باشد، PMF به صورت اختیاری فعال خواهد شد.

Format: choice (NMSettingWirelessSecurityPmf)

Valid values: default (0), disable (1), optional (2), required (3)

فهرستی از رشته‌ها که نسخه‌های مجاز پروتکل WPA را مشخص می‌کنند. هر عضو می‌تواند "wpa" (اجازه به WPA) یا "rsn" (اجازه به WPA2/RSN) باشد. در صورت عدم تعیین، هر دو اتصال WPA و RSN مجاز خواهند بود.

Format: list of strings

Valid values: wpa, rsn

کلید از پیش‌به‌اشتراک‌گذاشته‌شده (Pre-Shared-Key) برای شبکه‌های WPA. برای WPA-PSK، یا یک عبارت عبور اسکی ۸ تا ۶۳ کاراکتری است که (مطابق با استاندارد 802.11i) برای به دست آوردن کلید واقعی هش می‌شود، یا کلید در قالب ۶۴ کاراکتر هگزادسیمال است. شبکه‌های WPA3-Personal از یک عبارت عبور با هر طولی برای احراز هویت SAE استفاده می‌کنند.

Format: string

فلگ‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی "psk" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

فلگ‌هایی که نحوه مدیریت ویژگی‌های "wep-key0"،‏ "wep-key1"،‏ "wep-key2" و "wep-key3" را مشخص می‌کنند.

Format: flags (NMSettingSecretFlags)

Valid values: none (0x0), agent-owned (0x1), not-saved (0x2), not-required (0x4)

تفسیر کلیدهای WEP را کنترل می‌کند. مقادیر مجاز عبارتند از "key" (1)، که در این صورت کلید یا یک رشته هگزادسیمال ۱۰ یا ۲۶ کاراکتری، یا یک گذرواژه اسکی ۵ یا ۱۳ کاراکتری است؛ یا "passphrase" (2)، که در این صورت عبارت عبور به عنوان یک رشته ارائه شده و با روش استاندارد MD5 برای به دست آوردن کلید واقعی WEP هش می‌شود.

Format: choice (NMWepKeyType)

Valid values: unknown (0), key (1), passphrase (2)

کلید WEP با نمایه 0. این کلید WEP در بیشتر شبکه‌ها استفاده می‌شود. برای توضیحات در مورد نحوه تفسیر این کلید، ویژگی "wep-key-type" را ببینید.

Format: string

کلید WEP با نمایه 1. این نمایه WEP در بیشتر شبکه‌ها استفاده نمی‌شود. برای توضیحات در مورد نحوه تفسیر این کلید، ویژگی "wep-key-type" را ببینید.

Format: string

کلید WEP با نمایه 2. این نمایه WEP در بیشتر شبکه‌ها استفاده نمی‌شود. برای توضیحات در مورد نحوه تفسیر این کلید، ویژگی "wep-key-type" را ببینید.

Format: string

کلید WEP با نمایه 3. این نمایه WEP در بیشتر شبکه‌ها استفاده نمی‌شود. برای توضیحات در مورد نحوه تفسیر این کلید، ویژگی "wep-key-type" را ببینید.

Format: string

هنگامی که WEP ایستا استفاده می‌شود (یعنی key-mgmt = "none") و یک نمایه کلید WEP غیرپیش‌فرض توسط AP استفاده می‌شود، آن نمایه کلید WEP را در اینجا قرار دهید. مقادیر معتبر از 0 (کلید پیش‌فرض) تا 3 هستند. توجه داشته باشید که برخی نقاط دسترسی مصرف‌کننده (مانند Linksys WRT54G) کلیدها را 1 تا 4 شماره‌گذاری می‌کنند.

Format: integer

Valid values: 0 - 3

فلگ‌هایی که مشخص می‌کنند در صورت وجود، از کدام حالت WPS استفاده شود.

تغییر تنظیم پیش‌فرض اهمیت چندانی ندارد، زیرا NetworkManager به طور خودکار بر اساس قابلیت‌های نقطه دسترسی امکان شروع ثبت‌نام WPS را تعیین می‌کند.

با تنظیم این ویژگی روی مقدار 1، قابلیت WPS می‌تواند غیرفعال شود.

Format: flags (NMSettingWirelessSecurityWpsMethod)

Valid values: default (0x0), disabled (0x1), auto (0x2), pbc (0x4), pin (0x8)

Alias: channel

کانال IEEE 802.15.4. یک عدد صحیح مثبت یا -1 به معنای "تنظیم نشود، از هر آنچه دستگاه قبلاً تنظیم شده است استفاده شود".

Format: integer

Valid values: -32768 - 32767

Special values: default (-1)

Alias: mac

در صورت تعیین، این اتصال تنها روی دستگاه لایه MAC استاندارد IEEE 802.15.4 (WPAN) که نشانی MAC دائمی آن مطابقت دارد اعمال می‌شود.

Format: WPAN MAC address

Alias: page

صفحه کانال IEEE 802.15.4. یک عدد صحیح مثبت یا -1 به معنای "تنظیم نشود، از هر آنچه دستگاه قبلاً تنظیم شده است استفاده شود".

Format: integer

Valid values: -32768 - 32767

Special values: default (-1)

Alias: pan-id

شناسه شبکه محدوده شخصی (PAN) در IEEE 802.15.4.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

Special values: unset (0xffff)

Alias: short-addr

نشانی کوتاه IEEE 802.15.4 برای استفاده در یک محیط محدود شده.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

Special values: unset (0xffff)

Alias: prio

اولویت درگاه برای انتخاب مجدد درگاه فعال bond در زمان بروز خطا (failover). عدد بزرگتر به معنای اولویت بالاتر در انتخاب است. درگاه اولیه بالاترین اولویت را دارد. این گزینه تنها با حالت‌های active-backup،‏ balance-tlb و balance-alb سازگار است.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

Alias: queue-id

شناسه صف این درگاه bond. حداکثر مقدار شناسه صف برابر با تعداد صف‌های TX فعال فعلی در دستگاه است.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

Alias: destination-port

درگاه مقصد UDP را برای برقراری ارتباط با نقطه پایانی راه دور تونل GENEVE مشخص می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 65535

مشخص می‌کند که فلگ عدم قطعه‌بندی (Don't Fragment یا DF) در هدر IP بیرونی بسته‌های تونل GENEVE چگونه باید مدیریت شود.

مقدار "unset" (0): فلگ DF تنظیم نشود، بسته‌ها ممکن است قطعه‌بندی شوند. مقدار "set" (1): همیشه فلگ DF تنظیم شود، بسته‌ها قطعه‌بندی نخواهند شد. مقدار "inherit" (2): فلگ DF از هدر IP درونی به ارث برده شود.

Format: choice (NMSettingGeneveDf)

Valid values: unset (0), set (1), inherit (2)

Alias: id

شناسه شبکه GENEVE (یا شناسه بخش GENEVE) را برای استفاده مشخص می‌کند.

Format: integer

Valid values: 0 - 16777215

Alias: remote

نشانی IP تک‌پخشی مقصد را برای استفاده در بسته‌های ارسالی هنگام برقراری ارتباط با نقطه پایانی راه دور تونل GENEVE مشخص می‌کند.

Format: string

مقدار TOS را برای استفاده در بسته‌های ارسالی مشخص می‌کند. مقدار ویژه "inherit" (1) به معنای ارث‌بری از بسته بیرونی است.

Format: integer

Valid values: 0 - 255

Special values: inherit (1)

مقدار زمان حیات (TTL) را برای استفاده در بسته‌های ارسالی مشخص می‌کند. مقدار ویژه "inherit" (-1) به معنای ارث‌بری از بسته بیرونی است، 0 به معنای خودکار و مقادیر 1-255 مقادیر ثابت هستند.

Format: integer

Valid values: -1 - 255

Special values: inherit (-1)

مشخص می‌کند که آیا نام میزبان سیستم می‌تواند از طریق DHCP در این اتصال تعیین شود یا خیر.

هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، از مقدار پیکربندی سراسری استفاده می‌شود. اگر ویژگی در پیکربندی سراسری مقداری نداشته باشد، NetworkManager مقدار را "true" (1) فرض می‌کند.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

مشخص می‌کند که آیا نام میزبان سیستم می‌تواند از جستجوی معکوس DNS نشانی‌ها روی این دستگاه تعیین شود یا خیر.

هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، از مقدار پیکربندی سراسری استفاده می‌شود. اگر ویژگی در پیکربندی سراسری مقداری نداشته باشد، NetworkManager مقدار را "true" (1) فرض می‌کند.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

اگر روی "true" (1) تنظیم شود، NetworkManager تنها زمانی تلاش می‌کند نام میزبان را از طریق DHCPv4/DHCPv6 یا جستجوی معکوس DNS روی این دستگاه دریافت کند که دستگاه دارای مسیر پیش‌فرض برای خانواده نشانی مربوطه (IPv4/IPv6) باشد.

اگر روی "false" (0) تنظیم شود، نام میزبان می‌تواند از این دستگاه تنظیم شود حتی اگر مسیر پیش‌فرض نداشته باشد.

هنگامی که روی "default" (-1) تنظیم شود، از مقدار پیکربندی سراسری استفاده می‌شود. اگر ویژگی در پیکربندی سراسری مقداری نداشته باشد، NetworkManager مقدار را "false" (0) فرض می‌کند.

Format: ternary

Valid values: true/yes/on, false/no/off, default/unknown

اولویت نسبی این اتصال برای تعیین نام میزبان سیستم. مقدار عددی کمتر، بهتر است (اولویت بالاتر). یک اتصال با اولویت بالاتر قبل از اتصال‌های با اولویت کمتر در نظر گرفته می‌شود.

اگر مقدار صفر باشد، می‌تواند توسط یک مقدار سراسری از پیکربندی NetworkManager بازنویسی شود. اگر ویژگی در پیکربندی سراسری مقداری نداشته باشد، مقدار 100 فرض می‌شود.

مقادیر منفی اثر ویژه‌ای در مستثنی کردن سایر اتصال‌ها با اولویت عددی بزرگتر دارند؛ بنابراین در حضور حداقل یک اولویت منفی، تنها اتصال‌های با کمترین مقدار اولویت برای تعیین نام میزبان استفاده خواهند شد.

Format: integer

Valid values: -2147483648 - 2147483647

حداکثر اندازه بسته‌ای که توسط پشته Generic Receive Offload برای این دستگاه ساخته می‌شود. مقدار باید بین 0 و 4294967295 باشد. هنگامی که روی -1 تنظیم شود، مقدار موجود حفظ می‌شود.

Format: integer

Valid values: -1 - 4294967295

Special values: default (-1)

حداکثر قطعات یک بسته Generic Segment Offload که دستگاه باید بپذیرد. مقدار باید بین 0 و 4294967295 باشد. هنگامی که روی -1 تنظیم شود، مقدار موجود حفظ می‌شود.

Format: integer

Valid values: -1 - 4294967295

Special values: default (-1)

حداکثر اندازه یک بسته Generic Segment Offload که دستگاه باید بپذیرد. مقدار باید بین 0 و 4294967295 باشد. هنگامی که روی -1 تنظیم شود، مقدار موجود حفظ می‌شود.

Format: integer

Valid values: -1 - 4294967295

Special values: default (-1)

اندازه صف ارسال برای دستگاه، بر حسب تعداد بسته‌ها. مقدار باید بین 0 و 4294967295 باشد. هنگامی که روی -1 تنظیم شود، مقدار موجود حفظ می‌شود.

Format: integer

Valid values: -1 - 4294967295

Special values: default (-1)

Alias: mtu

در صورت غیرصفر بودن، تنها بسته‌هایی با اندازه مشخص‌شده یا کوچک‌تر را انتقال می‌دهد و بسته‌های بزرگ‌تر را به چندین فریم اترنت تقسیم می‌کند.

Format: integer

Special values: auto

شناسه زیرشبکه برای استفاده روی رابط از طریق تفویض پیشوند دریافت‌شده از رابط بالادستی. مقداری بین 0 و 0xffffffff (2^32 - 1) برای مشخص کردن شناسه زیرشبکه خاص قرار دهید؛ یا برای انتخاب خودکار یک شناسه زیرشبکه موجود، مقدار را روی -1 تنظیم کنید.

Format: integer

Valid values: -1 - 4294967295

Alias: peer

این ویژگی نام رابط همتا در veth را مشخص می‌کند. این ویژگی اجباری است.

Format: string

•0x0 (none) - سیستم مسئول ارائه و ذخیره‌سازی این داده امنیتی است. این ممکن است برای در دسترس بودن داده‌های امنیتی قبل از ورود کاربر مورد نیاز باشد. این همچنین معمولاً به این معنی است که داده امنیتی به صورت متن ساده روی دیسک ذخیره می‌شود که فقط برای ریشه (root) قابل دسترسی است. به عنوان مثال از طریق افزونه تنظیمات keyfile همان‌طور که در بخش "PLUGINS" در NetworkManager.conf(5) توضیح داده شده است.

•0x1 (agent-owned) - یک عامل امنیتی (secret agent) نشست کاربر مسئول ارائه و ذخیره این داده امنیتی است؛ در صورت نیاز، از عامل‌ها خواسته می‌شود تا آن را ارائه دهند.

•0x2 (not-saved) - این داده امنیتی نباید ذخیره شود، بلکه باید در هر بار نیاز از کاربر درخواست شود. این فلگ باید برای داده‌های امنیتی یک‌بارمصرف (OTP)، کدهای PIN توکن‌های سخت‌افزاری یا در صورتی که کاربر به سادگی نمی‌خواهد داده امنیتی را ذخیره کند، استفاده شود.

•0x4 (not-required) - در برخی شرایط نمی‌توان به طور خودکار تعیین کرد که آیا یک داده امنیتی مورد نیاز است یا خیر. این فلگ نشان می‌دهد که داده امنیتی مورد نیاز نیست و نباید از کاربر درخواست شود.