NET(8) ابزارهای مدیریت سیستم NET(8)

net - ابزار خط فرمان مدیریت سرویس‌های شبکه سامبا و ویندوز

net {<ads|rap|rpc>} [-h|--help] [-d|--debuglevel=DEBUGLEVEL] [--debug-stdout] [--configfile=CONFIGFILE] [--option=name=value] [-l|--log-basename=LOGFILEBASE] [--leak-report] [--leak-report-full] [-R|--name-resolve=NAME-RESOLVE-ORDER] [-O|--socket-options=SOCKETOPTIONS] [-m|--max-protocol=MAXPROTOCOL] [-n|--netbiosname=NETBIOSNAME] [--netbios-scope=SCOPE] [-W|--workgroup=WORKGROUP] [--realm=REALM] [-U|--user=[DOMAIN/]USERNAME[%PASSWORD]] [-N|--no-pass] [--password=STRING] [--pw-nt-hash] [-A|--authentication-file=FILE] [-P|--machine-pass] [--simple-bind-dn=DN] [--use-kerberos=desired|required|off] [--use-krb5-ccache=CCACHE] [--use-winbind-ccache] [--client-protection=sign|encrypt|off] [-V|--version] [-w|--target-workgroup workgroup] [-I|--ipaddress ip-address] [-p|--port port] [--myname] [-S|--server server] [--long] [-v|--verbose] [-f|--force] [--request-timeout seconds] [-t|--timeout seconds] [--dns-ttl TTL-IN-SECONDS] [-i|--stdin] [--witness-registration=REGISTRATION_UUID] [--witness-net-name=REGEX] [--witness-share-name=REGEX] [--witness-ip-address=REGEX] [--witness-client-computer-name=REGEX] [--witness-apply-to-all] [--witness-new-node=NODEID] [--witness-new-ip=IPADDRESS] [--witness-forced-response=JSON]

این ابزار بخشی از مجموعهٔ samba(7) است.

ابزار net سامبا به‌منظور عملکردی مشابه ابزار net در ویندوز و DOS طراحی شده است. آرگومان اول برای تعیین پروتکل مورد استفاده هنگام اجرای دستوری خاص به کار می‌رود. پروتکل ADS برای اکتیو دایرکتوری، RAP برای کلاینت‌های قدیمی (Win9x/NT3) و RPC می‌تواند برای NT4 و Windows 2000 استفاده شود. اگر این آرگومان حذف شود، net سعی می‌کند پروتکل را به صورت خودکار تشخیص دهد. همهٔ دستورها روی تمام پروتکل‌ها در دسترس نیستند.

-w|--target-workgroup target-workgroup

گروه کاری یا دامنهٔ مقصد را مشخص می‌کند. باید یا این گزینه، یا نشانی IP یا نام یک سرور مشخص شود.

-I|--ipaddress ip-address

نشانی IP سرور مقصد برای استفاده. باید یا این گزینه، یا یک گروه کاری مقصد یا سرور مقصد مشخص شود.

-p|--port port

درگاه روی سرور مقصد برای اتصال (معمولاً ۱۳۹ یا ۴۴۵). به‌طور پیش‌فرض ابتدا ۴۴۵ و سپس ۱۳۹ امتحان می‌شود.

-S|--server server

نام سرور مقصد. باید یا این گزینه، یا یک گروه کاری مقصد یا نشانی IP مقصد مشخص شود.

--long

هنگام فهرست کردن داده‌ها، اطلاعات بیشتری برای هر مورد ارائه می‌دهد.

-v|--verbose

هنگام فهرست کردن داده‌ها، اطلاعات پرجزئیات‌تری برای هر مورد ارائه می‌دهد.

-f|--force

اجرای اجباری یک دستور net.

--request-timeout 30

مهلت زمانی درخواست‌های کلاینت پس از ۳۰ ثانیه منقضی می‌شود؛ مقدار پیش‌فرض ۱۰ ثانیه است.

-t|--timeout 30

تنظیم مهلت زمانی عملیات‌های کلاینت روی ۳۰ ثانیه.

-i|--stdin

دریافت ورودی برای دستورهای net از ورودی استاندارد (stdin).

-T|--test

فقط آزمایش توالی دستور، بدون اعمال واقعی (dry-run).

-F|--flags FLAGS

ارسال فلگ‌های عددی به یک زیردستور net.

-C|--comment COMMENT

ارسال یک رشته توضیح (کامنت) به یک زیردستور net.

--myname MYNAME

استفاده از MYNAME به عنوان نام درخواست‌کننده برای یک زیردستور net.

-c|--container CONTAINER

استفاده از یک ظرف (container) خاص در اکتیو دایرکتوری برای عملیات‌های net ads.

-M|--maxusers MAXUSERS

پر کردن فیلد maxusers در عملیات‌های اشتراک‌گذاری net rpc share.

-r|--reboot

راه‌اندازی مجدد ماشین راه دور پس از اجرای موفقیت‌آمیز دستور (مانند عملیات‌های پیوستن از راه دور).

--force-full-repl

هنگام فراخوانی "net rpc vampire keytab" این گزینه بازتولید کامل فایل keytab تولیدشده را تحمیل می‌کند.

--single-obj-repl

هنگام فراخوانی "net rpc vampire keytab" این گزینه امکان تکثیر تنها یک شیء تکی به فایل keytab تولیدشده را فراهم می‌کند.

--clean-old-entries

هنگام فراخوانی "net rpc vampire keytab" این گزینه امکان پاکسازی ورودی‌های قدیمی از فایل keytab تولیدشده را فراهم می‌کند.

--db

تعیین فایل پایگاه داده برای دستورهای "net idmap".

--lock

فعال‌سازی قفل فایل پایگاه داده برای دستور "net idmap check".

-a|--auto

فعال‌سازی حالت غیرتعاملی در "net idmap check".

--repair

فعال‌سازی حالت تعمیر در "net idmap check".

--acls

گنجاندن ACLها برای رونوشت در "net rpc share migrate".

--attrs

گنجاندن ویژگی‌های فایل برای رونوشت در "net rpc share migrate".

--timestamps

گنجاندن برچسب‌های زمانی برای رونوشت در "net rpc share migrate".

-X|--exclude DIRECTORY

امکان مستثنی کردن دایرکتوری‌ها هنگام رونوشت با "net rpc share migrate".

--destination SERVERNAME

تعیین نام سرور مقصد فرایند مهاجرت (پیش‌فرض localhost است).

-L|--local

تنظیم نوع نگاشت گروه به محلی (استفاده در "net groupmap set").

-D|--domain

تنظیم نوع نگاشت گروه به دامنه (استفاده در "net groupmap set").

-N|--ntname NTNAME

تنظیم ntname برای نگاشت گروه (استفاده در "net groupmap set").

--rid RID

تنظیم rid برای نگاشت گروه (استفاده در "net groupmap set").

--reg-version REG_VERSION

فرض نسخهٔ پایگاه داده {n|1,2,3} (استفاده در "net registry check").

-o|--output FILENAME

فایل پایگاه داده خروجی (استفاده در "net registry check").

--wipe

ایجاد یک پایگاه داده جدید از ابتدا (استفاده در "net registry check").

--precheck PRECHECK_DB_FILENAME

تعیین نام فایل برای پیش‌بررسی پایگاه داده (استفاده در "net registry import").

--no-dns-updates

عدم انجام به‌روزرسانی‌های DNS به عنوان بخشی از "net ads join".

--keep-account

جلوگیری از حذف حساب ماشین به عنوان بخشی از "net ads leave".

--json

گزارش نتایج در قالب JSON برای "net ads info" و "net ads lookup".

--recursive

پیمایش بازگشتی سلسله‌مراتب دایرکتوری.

--continue

ادامه پیمایش سلسله‌مراتب دایرکتوری در صورت بروز خطا در تبدیل یک فایل.

--follow-symlinks

دنبال کردن پیوندهای نمادین حین پیمایش دایرکتوری.

--dns-ttl TTL-IN-SECONDS

تعیین طول عمر (TTL) رکوردهای DNS. رکوردهای DNS با TTL داده‌شده ایجاد یا به‌روزرسانی می‌شوند. مقدار TTL بر حسب ثانیه مشخص می‌شود. با "net ads dns register" و "net ads join" قابل استفاده است. مقدار پیش‌فرض ۳۶۰۰ ثانیه است.

--witness-registration=REGISTRATION_UUID

جستجوی مستقیم برای REGISTRATION_UUID به جای پیمایش کامل پایگاه داده.

--witness-net-name=REGEX

تعیین 'نام سرور' که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است.

--witness-share-name=REGEX

تعیین 'نام اشتراک' که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است. توجه داشته باشید که نام اشتراک در ثبت‌نام اختیاری است، در غیر این صورت یک رشته خالی تطبیق داده می‌شود.

--witness-ip-address=REGEX

تعیین نشانی IP که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است.

--witness-client-computer-name=REGEX

تعیین نام رایانه کلاینت که در ثبت‌نام مشخص شده است. توجه داشته باشید که این صرفاً یک رشته است که خود کلاینت انتخاب می‌کند.

--witness-apply-to-all

انتخاب تمامی ثبت‌نام‌ها.

--witness-new-node=NODEID

با تعیین یک NODEID تمام نشانی‌های IP موجود در آن گره در پاسخ گنجانده می‌شوند. با تعیین '-1' به عنوان NODEID تمام نشانی‌های IP کلاستر در پاسخ گنجانده می‌شوند.

--witness-new-ip=IPADDRESS

با تعیین یک IPADDRESS فقط نشانی IP مشخص‌شده در پاسخ گنجانده می‌شود.

--witness-forced-response=JSON

امکان تولید ساختارهای بسیار پیچیده witness_notifyResponse را فراهم می‌کند.

-d|--debuglevel=level

level یک عدد صحیح از 0 تا 10 است. مقدار پیش‌فرض در صورت عدم تعیین، برای برنامه‌های کلاینت برابر با 1 است.

هرچه این مقدار بالاتر باشد، جزئیات بیشتری درباره فعالیت‌های سرور در فایل‌های لاگ ثبت می‌شود. در سطح 0، فقط خطاهای حیاتی و هشدارهای جدی ثبت می‌شوند. سطح 1 سطحی منطقی برای کاربری روزمره است - مقدار کمی اطلاعات درباره عملیات‌های انجام‌شده تولید می‌کند.

سطوح بالاتر از 1 مقادیر قابل توجهی داده‌های لاگ تولید می‌کنند و فقط باید هنگام بررسی یک مشکل استفاده شوند. سطوح بالاتر از 3 تنها برای استفاده توسعه‌دهندگان طراحی شده‌اند و حجم عظیمی از داده‌های لاگ را تولید می‌کنند که بیشتر آن‌ها بسیار پیچیده و مبهم هستند.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا بر پارامتر log level در فایل /etc/samba/smb.conf اولویت دارد.

--debug-stdout

خروجی اشکال‌زدایی را به STDOUT هدایت می‌کند. به‌طور پیش‌فرض همهٔ کلاینت‌ها در STDERR ثبت وقایع می‌کنند.

--configfile=<configuration file>;

فایل مشخص‌شده حاوی جزئیات پیکربندی مورد نیاز کلاینت است. اطلاعات این فایل می‌تواند عمومی برای کلاینت و سرور باشد یا فقط گزینه‌های اختصاصی کلاینت مانند client smb encrypt را ارائه دهد. برای اطلاعات بیشتر /etc/samba/smb.conf را ببینید. نام فایل پیکربندی پیش‌فرض هنگام کامپایل تعیین می‌شود.

--option=<name>=<value>

تنظیم گزینهٔ smb.conf(5) از "<name>" به مقدار "<value>" از خط فرمان. این مورد پیش‌فرض‌های کامپایل‌شده و گزینه‌های خوانده‌شده از فایل پیکربندی را نادیده می‌گیرد. اگر یک نام یا مقدار شامل فاصله است، کل عبارت --option=name=value را داخل نقل‌قول قرار دهید.

-l|--log-basename=logdirectory

نام دایرکتوری پایه برای فایل‌های لاگ/اشکال‌زدایی. پسوند ".progname" اضافه خواهد شد (مانند log.smbclient، log.smbd و غیره). فایل لاگ هرگز توسط کلاینت حذف نمی‌شود.

--leak-report

فعال‌سازی گزارش نشت حافظه talloc هنگام خروج.

--leak-report-full

فعال‌سازی گزارش کامل نشت حافظه talloc هنگام خروج.

-V|--version

چاپ شماره نسخه برنامه.

-R|--name-resolve=NAME-RESOLVE-ORDER

این گزینه برای تعیین این که چه سرویس‌های نام‌گذاری و با چه ترتیبی نام‌های میزبان را به نشانی‌های IP حل کنند استفاده می‌شود. این گزینه رشته‌ای از گزینه‌های مختلف تفکیک نام را که با فاصله جدا شده‌اند می‌پذیرد. بهتر است کل عبارت --name-resolve=NAME-RESOLVE-ORDER داخل نقل‌قول قرار گیرد.

گزینه‌ها عبارتند از: "lmhosts" و "host" و "wins" و "bcast". آن‌ها باعث می‌شوند نام‌ها به صورت زیر حل شوند:

•lmhosts: جستجوی یک نشانی IP در فایل lmhosts سامبا. اگر خط موجود در lmhosts نوع نام متصل به نام NetBIOS نداشته باشد (برای جزئیات به lmhosts(5) مراجعه کنید) آنگاه هر نوع نامی برای جستجو تطبیق می‌یابد.
•host: انجام تفکیک استاندارد نام میزبان به نشانی IP با استفاده از جستجوهای /etc/hosts، NIS یا DNS سیستم. این روش تفکیک نام وابسته به سیستم‌عامل است، برای مثال در IRIX یا Solaris این مورد ممکن است توسط فایل /etc/nsswitch.conf کنترل شود. توجه داشته باشید که این روش فقط در صورتی استفاده می‌شود که نوع نام NetBIOS مورد پرسش از نوع نام 0x20 (سرور) باشد، در غیر این صورت نادیده گرفته می‌شود.
•wins: پرس‌وجوی یک نام با نشانی IP فهرست‌شده در پارامتر wins server. اگر هیچ سرور WINS مشخص نشده باشد، این روش نادیده گرفته خواهد شد.
•bcast: انجام پخش همگانی (broadcast) روی هر یک از رابط‌های محلی شناخته‌شده فهرست‌شده در پارامتر interfaces. این روش کمترین قابلیت اطمینان را در بین روش‌های تفکیک نام دارد، زیرا به این وابسته است که میزبان مقصد روی یک زیرشبکه با اتصال محلی باشد.
اگر این پارامتر تنظیم نشود، ترتیب تفکیک نام تعریف‌شده در پارامتر فایل /etc/samba/smb.conf (name resolve order) استفاده خواهد شد.

ترتیب پیش‌فرض lmhosts, host, wins, bcast است. بدون این پارامتر یا هر ورودی در پارامتر name resolve order از فایل /etc/samba/smb.conf، روش‌های تفکیک نام با این ترتیب امتحان خواهند شد.

-O|--socket-options=SOCKETOPTIONS

گزینه‌های سوکت TCP برای تنظیم روی سوکت کلاینت. برای فهرست گزینه‌های معتبر به پارامتر socket options در صفحه راهنمای /etc/samba/smb.conf مراجعه کنید.

-m|--max-protocol=MAXPROTOCOL

مقدار این پارامتر (یک رشته) بالاترین سطح پروتکلی است که توسط کلاینت پشتیبانی خواهد شد.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا بر پارامتر client max protocol در فایل /etc/samba/smb.conf اولویت دارد.

-n|--netbiosname=NETBIOSNAME

این گزینه به شما امکان می‌دهد نام NetBIOS مورد استفاده سامبا برای خود را بازنویسی کنید. این کار معادل تنظیم پارامتر netbios name در فایل /etc/samba/smb.conf است. با این حال، تنظیم از طریق خط فرمان بر تنظیمات در /etc/samba/smb.conf اولویت خواهد داشت.

--netbios-scope=SCOPE

یک دامنهٔ (scope) نت‌بایوس را مشخص می‌کند که nmblookup هنگام تولید نام‌های NetBIOS برای ارتباط با آن استفاده خواهد کرد. برای جزئیات در مورد استفاده از دامنه‌های NetBIOS به rfc1001.txt و rfc1002.txt مراجعه کنید. دامنه‌های NetBIOS بسیار به ندرت استفاده می‌شوند؛ فقط در صورتی این پارامتر را تنظیم کنید که مدیر سیستم مسئول تمام سیستم‌های NetBIOS باشید که با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کنید.

-W|--workgroup=WORKGROUP

تنظیم دامنهٔ SMB نام کاربری. این گزینه دامنه پیش‌فرض را که دامنه تعریف‌شده در smb.conf است بازنویسی می‌کند. اگر دامنه مشخص‌شده همان نام NetBIOS سرورها باشد، باعث می‌شود کلاینت با استفاده از SAM محلی سرورها (در مقابل SAM دامنه) وارد شود.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا بر پارامتر workgroup در فایل /etc/samba/smb.conf اولویت دارد.

-r|--realm=REALM

تنظیم قلمرو (realm) برای دامنه.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا بر پارامتر realm در فایل /etc/samba/smb.conf اولویت دارد.

-U|--user=[DOMAIN\]USERNAME[%PASSWORD]

تنظیم نام کاربری یا نام کاربری و گذرواژهٔ SMB.

اگر %PASSWORD مشخص نشود، از کاربر درخواست خواهد شد. کلاینت ابتدا متغیر محیطی USER (که مجاز است شامل گذرواژه جداشده با % نیز باشد)، سپس متغیر LOGNAME (که مجاز به داشتن گذرواژه نیست) را بررسی می‌کند و در صورت وجود هر یک، مقدار آن استفاده می‌شود. اگر این متغیرهای محیطی یافت نشوند، ممکن است از نام کاربری موجود در کش اعتبارسنجی Kerberos استفاده شود.

گزینه سوم استفاده از یک فایل اعتبارسنجی است که شامل متن ساده نام کاربری و گذرواژه است. این گزینه عمدتاً برای اسکریپت‌هایی فراهم شده که در آن‌ها مدیر مایل نیست اطلاعات کاربری را در خط فرمان یا از طریق متغیرهای محیطی ارسال کند. اگر از این روش استفاده می‌شود، مطمئن شوید که مجوزهای روی فایل، دسترسی کاربران غیرمجاز را محدود می‌کند. برای جزئیات بیشتر به -A مراجعه کنید.

در مورد گنجاندن گذرواژه‌ها در اسکریپت‌ها یا ارسال مقادیر فراهم‌شده توسط کاربر در خط فرمان محتاط باشید. از نظر امنیتی بهتر است اجازه دهید ابزار کلاینت سامبا در صورت نیاز گذرواژه را درخواست کند، یا گذرواژه را یک‌بار با kinit به دست آورید.

اگرچه سامبا تلاش می‌کند گذرواژه را از عنوان فرایند (همان‌طور که در ps دیده می‌شود) پاک کند، این کار پس از راه‌اندازی است و بنابراین در معرض رقابت (race) قرار دارد.

-N|--no-pass

در صورت تعیین، این پارامتر اعلان معمولی گذرواژه از طرف کلاینت به کاربر را متوقف می‌کند. این مورد هنگام دسترسی به سرویسی که نیاز به گذرواژه ندارد مفید است.

مگر اینکه گذرواژه‌ای در خط فرمان مشخص شده باشد یا این پارامتر تعیین گردد، کلاینت درخواست گذرواژه خواهد کرد.

اگر گذرواژه‌ای در خط فرمان مشخص شود و این گزینه نیز تعریف شده باشد، گذرواژه روی خط فرمان بدون اعلان نادیده گرفته می‌شود و هیچ گذرواژه‌ای استفاده نخواهد شد.

--password

مشخص کردن گذرواژه در خط فرمان.

در مورد گنجاندن گذرواژه‌ها در اسکریپت‌ها یا ارسال مقادیر فراهم‌شده توسط کاربر در خط فرمان محتاط باشید. از نظر امنیتی بهتر است اجازه دهید ابزار کلاینت سامبا در صورت نیاز گذرواژه را درخواست کند، یا گذرواژه را یک‌بار با kinit به دست آورید.

اگر --password مشخص نشود، این ابزار متغیر محیطی PASSWD و سپس PASSWD_FD را که انتظار می‌رود حاوی یک شماره توصیف‌گر فایل (FD) باز باشد بررسی خواهد کرد.

در نهایت متغیر PASSWD_FILE (شامل مسیر فایلی که باید باز شود) را بررسی می‌کند. این فایل باید فقط حاوی گذرواژه باشد. اطمینان حاصل کنید که مجوزهای روی فایل دسترسی کاربران غیرمجاز را محدود می‌کند!

اگرچه سامبا تلاش می‌کند گذرواژه را از عنوان فرایند (همان‌طور که در ps دیده می‌شود) پاک کند، این کار پس از راه‌اندازی است و بنابراین در معرض رقابت قرار دارد.

--pw-nt-hash

گذرواژه ارائه‌شده از نوع هش NT است.

-A|--authentication-file=filename

این گزینه به شما امکان می‌دهد فایلی را مشخص کنید که نام کاربری و گذرواژه مورد استفاده در اتصال از آن خوانده شود. قالب فایل به صورت زیر است: 
username = <value>
password = <value>
domain   = <value>

اطمینان حاصل کنید که مجوزهای روی فایل دسترسی کاربران غیرمجاز را محدود می‌کند!

-P|--machine-pass

استفاده از گذرواژهٔ ذخیره‌شدهٔ حساب ماشین.

--simple-bind-dn=DN

شناسهٔ DN مورد استفاده برای یک اتصال (bind) ساده.

--use-kerberos=desired|required|off

این پارامتر مشخص می‌کند که آیا ابزارهای کلاینت سامبا تلاش کنند با استفاده از Kerberos احراز هویت شوند یا خیر. برای احراز هویت Kerberos باید هنگام اتصال به یک سرویس به جای نشانی‌های IP از نام‌های DNS استفاده کنید. به‌طور پیش‌فرض ابزارهای کلاینت سامبا تلاش می‌کنند از کش پیش‌فرض اطلاعات کاربری Kerberos (ccache) استفاده کنند. در صورتی که ccache وجود نداشته باشد یا گزینه -U|--user مشخص شده باشد، کلاینت‌ها درخواست ورود گذرواژه می‌کنند و یک بلیت Kerberos (kinit) برای شما دریافت خواهند کرد. اگر می‌خواهید از یک کش اطلاعات کاربری جایگزین Kerberos استفاده کنید، از گزینه --use-krb5-ccache استفاده کنید.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا بر پارامتر client use kerberos در فایل /etc/samba/smb.conf اولویت دارد.

--use-krb5-ccache=CCACHE

مکان کش اطلاعات کاربری را برای احراز هویت Kerberos مشخص می‌کند.

این گزینه --use-kerberos=required را اعمال خواهد کرد.

--use-winbind-ccache

تلاش برای استفاده از کش اعتبارسنجی توسط winbind.

--client-protection=sign|encrypt|off

حفاظت اتصالی را که ابزار کلاینت باید استفاده کند تنظیم می‌کند.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا بر پارامتر client protection در فایل /etc/samba/smb.conf اولویت دارد.

در صورتی که به کنترل دقیق‌تری نیاز دارید می‌توانید از این موارد استفاده کنید: --option=clientsmbencrypt=OPTION، --option=clientipcsigning=OPTION، --option=clientsigning=OPTION.

این دستور اجازه می‌دهد گذرواژه حساب ماشین سامبا از یک برنامه خارجی روی یک گذرواژه حساب ماشین که قبلاً در Active Directory ذخیره شده است تنظیم شود. از این دستور استفاده نکنید مگر اینکه دقیقاً بدانید چه کار می‌کنید. استفاده از این دستور مستلزم این است که فلگ اجبار (-f) نیز استفاده شود. هیچ اعلان فرمانی وجود نخواهد داشت. هر اطلاعاتی که به stdin لوله‌کشی (pipe) شود، چه با تایپ در خط فرمان یا روش‌های دیگر، به عنوان گذرواژه تحت‌اللفظی ماشین ذخیره خواهد شد. بدون دقت و توجه از این دستور استفاده نکنید زیرا یک گذرواژه مشروع ماشین را بدون هشدار بازنویسی خواهد کرد. به شما هشدار داده شد.

دستور NET TIME به شما اجازه می‌دهد زمان را روی یک سرور راه دور مشاهده کنید یا زمان روی سرور محلی را با زمان روی سرور راه دور همگام‌سازی نمایید.

بدون هیچ گزینه‌ای، دستور NET TIME زمان روی سرور راه دور را نمایش می‌دهد. سرور راه دور باید با گزینه -S مشخص شود.

زمان روی سرور راه دور را در قالبی آماده برای /bin/date نمایش می‌دهد. سرور راه دور باید با گزینه -S مشخص شود.

تلاش می‌کند تاریخ و زمان سرور محلی را با استفاده از /bin/date روی مقدار سرور راه دور تنظیم کند. سرور راه دور باید با گزینه -S مشخص شود.

منطقه زمانی را بر حسب ساعت نسبت به GMT در سرور راه دور نمایش می‌دهد. سرور راه دور باید با گزینه -S مشخص شود.

پیوستن به یک دامنه. اگر حساب از قبل روی سرور وجود داشته باشد و [TYPE] برابر MEMBER باشد، ماشین تلاش می‌کند به طور خودکار ملحق شود. (با فرض اینکه ماشین در server manager ایجاد شده باشد) در غیر این صورت، برای یک گذرواژه درخواست خواهد شد و ممکن است حساب جدیدی ایجاد گردد.

مقدار [TYPE] می‌تواند PDC، BDC یا MEMBER باشد تا نوع سرور در حال پیوستن به دامنه را مشخص کند.

مقدار [FQDN] (فقط در ADS) صفت dnsHostName را در حین پیوستن تنظیم می‌کند. قالب پیش‌فرض netbiosname.dnsdomain است.

مقدار [UPN] (فقط در ADS) صفت principalname را در حین پیوستن تنظیم می‌کند. قالب پیش‌فرض host/netbiosname@REALM است.

مقدار [OU] (فقط در ADS) از پیش ایجاد کردن حساب رایانه در یک واحد سازمانی (OU) خاص. رشته OU از بالا به پایین بدون RDN خوانده می‌شود و با یک '/' جدا می‌گردد. لطفاً توجه داشته باشید که '\' هم توسط شل و هم توسط ldap برای گریز (escape) استفاده می‌شود، بنابراین ممکن است لازم باشد دو یا چهار بار تکرار شود تا عبور کند، و به عنوان جداکننده استفاده نمی‌شود.

مقدار [PASS] (فقط در ADS) تنظیم یک گذرواژه خاص روی حساب رایانه‌ای که با پیوستن ایجاد می‌شود.

مقدار [osName=string osVer=String] (فقط در ADS) تنظیم صفت operatingSystem و operatingSystemVersion در حین پیوستن. هر دو پارامتر باید مشخص شوند تا اثرگذار باشند.

پیوستن به یک دامنه. از گزینه OLDJOIN برای پیوستن به دامنه با استفاده از سبک قدیمی پیوستن به دامنه استفاده کنید - ابتدا باید یک حساب اعتماد در server manager ایجاد کنید.

فهرست کردن تمام کاربران.

حذف کاربر مشخص‌شده.

فهرست کردن گروه‌های دامنهٔ کاربر مشخص‌شده.

تغییر نام کاربر مشخص‌شده.

افزودن کاربر مشخص‌شده.

فهرست کردن گروه‌های کاربری.

حذف گروه مشخص‌شده.

ایجاد گروه مشخص‌شده.

جستجوی نزدیک‌ترین کنترل‌کنندهٔ دامنه در دامنهٔ ما و بازیابی اطلاعات سرور دربارهٔ آن.

شمارش و فهرست کردن تمام منابع به اشتراک گذاشته‌شده (اشتراک‌های شبکه) در سرور مقصد.

افزودن یک اشتراک از یک سرور (فعال کردن اشتراک‌گذاری). مقدار Maxusers تعداد کاربرانی را که می‌توانند به طور همزمان به این اشتراک متصل شوند مشخص می‌کند.

حذف اشتراک مشخص‌شده.

فهرست کردن تمام فایل‌های باز روی سرور راه دور.

بستن فایل با fileid مشخص‌شده روی سرور راه دور.

چاپ اطلاعات دربارهٔ fileid مشخص‌شده. موارد فهرست‌شده در حال حاضر عبارتند از: file-id، نام کاربری، قفل‌ها، مسیر، مجوزها.

فهرست کردن فایل‌های بازشده توسط user مشخص‌شده. لطفاً توجه داشته باشید که net rap file user در برابر سرورهای سامبا کار نمی‌کند.

بدون هیچ گزینه دیگری، SESSION تمام نشست‌های فعال SMB/CIFS را روی سرور مقصد فهرست می‌کند.

بستن نشست‌های مشخص‌شده.

ارائه یک فهرست با تمام فایل‌های باز در نشست مشخص‌شده..SS "RAP SERVER DOMAIN"

فهرست کردن تمام سرورها در دامنه یا گروه کاری مشخص‌شده. پیش‌فرض دامنه محلی است.

فهرست کردن تمام دامنه‌ها و گروه‌های کاری قابل مشاهده در شبکه فعلی.

فهرست کردن صف چاپ مشخص‌شده و کارهای چاپی روی سرور. اگر QUEUE_NAME حذف شود، تمام صف‌ها فهرست می‌شوند.

حذف کار چاپ با شناسه مشخص‌شده.

اعتبارسنجی اینکه آیا کاربر مشخص‌شده می‌تواند به سرور راه دور وارد شود یا خیر. اگر گذرواژه در خط فرمان مشخص نشود، درخواست خواهد شد.


نکته

در حال حاضر پیاده‌سازی نشده است.

فهرست کردن تمام اعضای گروه مشخص‌شده.

حذف عضو از گروه.

افزودن عضو به گروه.

اجرای command مشخص‌شده روی سرور راه دور. فقط با سرورهای OS/2 کار می‌کند.


نکته

در حال حاضر پیاده‌سازی نشده است.

شروع سرویس مشخص‌شده روی سرور راه دور. هنوز پیاده‌سازی نشده است.


نکته

در حال حاضر پیاده‌سازی نشده است.

توقف سرویس مشخص‌شده روی سرور راه دور.


نکته

در حال حاضر پیاده‌سازی نشده است.

تغییر گذرواژه USER از OLDPASS به NEWPASS.

جستجوی نشانی IP میزبان داده‌شده با نوع مشخص‌شده (پسوند NetBIOS). نوع به طور پیش‌فرض 0x20 (ایستگاه کاری) است.

ارائه نشانی IP سرور LDAP برای DOMAIN مشخص‌شده. پیش‌فرض دامنه محلی است.

ارائه نشانی IP سرور KDC برای REALM مشخص‌شده. پیش‌فرض قلمرو محلی است.

ارائه نشانی‌های IP کنترل‌کننده‌های دامنه برای DOMAIN مشخص‌شده. پیش‌فرض دامنه محلی است.

ارائه نشانی IP مرورگر اصلی برای DOMAIN یا گروه کاری مشخص‌شده. پیش‌فرض دامنه محلی است.

جستجوی sid و نوع نام کاربری برای NAME مشخص‌شده.

ارائه نام و نوع برای SID مشخص‌شده.

ارائه اطلاعات کنترل‌کننده دامنه برای NAME دامنه مشخص‌شده.

سامبا از یک رابط حافظه نهان عمومی به نام 'gencache' استفاده می‌کند. این رابط با استفاده از 'NET CACHE' قابل کنترل است.

تمام پارامترهای مهلت زمانی از پسوندهای زیر پشتیبانی می‌کنند:

s - ثانیه
m - دقیقه
h - ساعت
d - روز
w - هفته

افزودن کلید+داده مشخص‌شده به حافظه نهان با مهلت زمانی داده‌شده.

حذف کلید از حافظه نهان.

به‌روزرسانی داده‌های ورودی موجود در حافظه نهان.

جستجو برای الگوی مشخص‌شده در داده‌های حافظه نهان.

فهرست کردن تمام موارد فعلی در حافظه نهان.

حذف تمام موارد فعلی از حافظه نهان.

چاپ SID دامنه مشخص‌شده، یا اگر پارامتر حذف شود، SID سرور محلی.

تنظیم SID سرور محلی روی SID مشخص‌شده.

چاپ SID ماشین محلی و SID دامنه جاری.

تنظیم SID دامنه جاری.

مدیریت نگاشت‌های بین SIDهای گروه ویندوز و گروه‌های یونیکس. گزینه‌های رایج عبارتند از:

•unixgroup - نام گروه یونیکس
•ntgroup - نام گروه ویندوز NT (باید به یک SID قابل حل باشد)
•rid - عدد صحیح ۳۲ بیتی بدون علامت
•sid - شناسهٔ SID کامل در قالب "S-1-..."
•type - نوع گروه؛ یکی از 'domain'، 'local'، یا 'builtin'
•comment - توضیح متنی آزاد دربارهٔ گروه

افزودن یک ورودی نگاشت گروه جدید:

net groupmap add {rid=int|sid=string} unixgroup=string \
	[type={domain|local}] [ntgroup=string] [comment=string]

حذف یک ورودی نگاشت گروه. اگر بیش از یک نام گروه مطابقت داشته باشد، اولین ورودی یافت‌شده حذف می‌شود.

net groupmap delete {ntgroup=string|sid=SID}

به‌روزرسانی یک ورودی گروه موجود.

net groupmap modify {ntgroup=string|sid=SID} [unixgroup=string] \
       [comment=string] [type={domain|local}]

فهرست کردن ورودی‌های موجود نگاشت گروه.

net groupmap list [verbose] [ntgroup=string] [sid=SID]

چاپ بالاترین RID در حال حاضر مورد استفاده در سرور محلی (توسط 'passdb backend' فعال).

چاپ اطلاعات درباره دامنه سرور راه دور، مانند نام دامنه، sid دامنه و تعداد کاربران و گروه‌ها.

بررسی اینکه آیا پیوستن به یک دامنه هنوز معتبر است یا خیر.

اجبار به تغییر گذرواژه اعتماد دامنه.

افزودن یک حساب اعتماد بین‌دامنه‌ای برای DOMAIN. این در واقع یک حساب سامبا به نام DOMAIN$ با فلگ حساب 'I' (حساب اعتماد بین‌دامنه‌ای) است. این مورد برای کارکرد اعتمادهای ورودی لازم است. این کار سامبا را به یک دامنه معتمد برای دامنه خارجی (اعتمادکننده) تبدیل می‌کند. کاربران دامنه سامبا در دامنه خارجی در دسترس قرار خواهند گرفت. اگر این دستور در برابر localhost استفاده شود اثری مشابه با smbpasswd -a -i DOMAIN دارد. لطفاً توجه داشته باشید که هر دو دستور انتظار یک حساب یونیکس مناسب را دارند.

حذف حساب اعتماد بین‌دامنه‌ای برای DOMAIN. اگر در برابر localhost استفاده شود اثری مشابه با smbpasswd -x DOMAIN$ دارد.

برقراری رابطه اعتماد با یک دامنه معتمد. حساب بین‌دامنه‌ای باید از قبل در PDC راه دور ایجاد شده باشد. این مورد برای کارکرد اعتمادهای خروجی الزامی است. این کار سامبا را به یک دامنه اعتمادکننده به دامنه خارجی (معتمد) تبدیل می‌کند. کاربران دامنه خارجی در دامنه ما در دسترس قرار خواهند گرفت. برای اینکه آن‌ها در سیستم شما ظاهر شوند به winbind و یک پیکربندی idmap کارآمد نیاز دارید.

فسخ رابطه با دامنه معتمد.

فهرست کردن تمام روابط اعتماد بین‌دامنه‌ای.

ایجاد یک شیء اعتماد با فراخوانی lsaCreateTrustedDomainEx2. این کار را می‌توان روی یک سرور منفرد یا روی دو سرور هم‌زمان با امکان استفاده از یک گذرواژه تصادفی اعتماد انجام داد.

گزینه‌ها:

otherserver

کنترل‌کننده دامنهٔ دوم

otheruser

کاربر مدیر در دامنهٔ دوم

otherdomainsid

شناسهٔ SID دامنهٔ دوم

other_netbios_domain

نام NetBIOS (کوتاه) دامنهٔ دوم

otherdomain

نام DNS (کامل) دامنهٔ دوم

trustpw

گذرواژهٔ اعتماد

مثال‌ها:

ایجاد یک شیء اعتماد روی srv1.dom1.dom برای دامنهٔ dom2

net rpc trust create \
    otherdomainsid=S-x-x-xx-xxxxxxxxxx-xxxxxxxxxx-xxxxxxxxx \
    other_netbios_domain=dom2 \
    otherdomain=dom2.dom \
    trustpw=12345678 \
    -S srv1.dom1.dom

ایجاد یک رابطه اعتماد بین dom1 و dom2

net rpc trust create \
    otherserver=srv2.dom2.test \
    otheruser=dom2adm \
    -S srv1.dom1.dom

حذف یک شیء اعتماد با فراخوانی lsaDeleteTrustedDomain. این کار را می‌توان روی یک سرور منفرد یا روی دو سرور به صورت هم‌زمان انجام داد.

گزینه‌ها:

otherserver

کنترل‌کننده دامنهٔ دوم

otheruser

کاربر مدیر در دامنهٔ دوم

otherdomainsid

شناسهٔ SID دامنهٔ دوم

مثال‌ها:

حذف یک شیء اعتماد روی srv1.dom1.dom برای دامنهٔ dom2

net rpc trust delete \
    otherdomainsid=S-x-x-xx-xxxxxxxxxx-xxxxxxxxxx-xxxxxxxxx \
    -S srv1.dom1.dom

حذف یک رابطه اعتماد بین dom1 و dom2

net rpc trust delete \
    otherserver=srv2.dom2.test \
    otheruser=dom2adm \
    -S srv1.dom1.dom

این زیردستور برای مشاهده و مدیریت تخصیص‌های حقوق سامبا (که با عنوان امتیازات یا privileges نیز شناخته می‌شوند) به کار می‌رود. در حال حاضر سه گزینه در دسترس است: list، grant، و revoke. جزئیات بیشتر درباره مدل امتیازات سامبا و کاربرد آن را می‌توان در Samba-HOWTO-Collection یافت.

لغو خاموش‌سازی یک سرور راه دور.

خاموش کردن سرور راه دور.

-r

راه‌اندازی مجدد پس از خاموش شدن.

-f

اجبار به بستن تمام برنامه‌ها.

-t timeout

مهلت زمانی پیش از خاموش شدن سیستم. یک کاربر تعاملی سیستم می‌تواند از این زمان برای لغو خاموش‌سازی استفاده کند.

-C message

نمایش پیام مشخص‌شده روی صفحه برای اعلان خاموش‌سازی.

چاپ پایگاه داده sam سرور راه دور. شما باید این دستور را در برابر PDC، از یک ماشین سامبا که به عنوان BDC ملحق شده اجرا کنید.

برون‌بری کاربران، نام‌های مستعار و گروه‌ها از سرور راه دور به سرور محلی. شما باید این دستور را در برابر PDC، از یک ماشین سامبا که به عنوان BDC ملحق شده اجرا کنید. این دستور vampire را نمی‌توان در برابر Active Directory استفاده کرد، فقط در برابر کنترل‌کننده دامنه NT4 قابل استفاده است.

تخلیه پایگاه داده SAM راه دور در یک فایل keytab محلی Kerberos.

تخلیه پایگاه داده SAM راه دور در یک فایل LDIF محلی یا خروجی استاندارد.

واکشی SID دامنه و ذخیره آن در secrets.tdb محلی.

اعمال GPOها برای یک نام کاربری یا نام ماشین. یا نام کاربری یا نام ماشین باید به دستور داده شود، نه هر دو.

فهرست کردن GPO مشخص‌شده.

پیوند دادن یک ظرف (container) به یک GPO. LINKDN ظرف برای پیوند دادن به یک GPO. GPODN شناسهٔ GPO برای پیوند دادن ظرف به آن. شناسه‌های DN باید به طور مناسب اسکیپ شوند. برای جزئیات RFC 4514 را ببینید.

فهرست کردن gPLink یک ظرف.

فهرست کردن تمام GPOها برای یک نام کاربری یا نام ماشین. یا نام کاربری یا نام ماشین باید به دستور داده شود، نه هر دو.

فهرست کردن تمام GPOها روی یک DC.

فهرست کردن تمام GPOهای اختصاص‌یافته به یک حساب و بارگیری آن‌ها. USERNAME کاربر برای نوسازی GPOهای آن. MACHINENAME ماشین برای نوسازی GPOهای آن.

افزودن رکورد dns به Active Directory. اگر FQDN وجود نداشته باشد، dns hostname استفاده می‌شود. اگر IP وجود نداشته باشد، IPهای تمام رابط‌های شبکه اضافه می‌شوند.

حذف ورودی dns مربوط به FQDN از Active Directory.

خروج میزبان راه دور از دامنه‌ای که عضو آن است.

چاپ وضعیت حساب ماشینِ ماشین محلی در ADS. اطلاعات اشکال‌زدایی قابل توجهی را چاپ می‌کند. با هدف استفاده توسعه‌دهندگان، کاربران عادی باید از NET ADS TESTJOIN استفاده کنند.

جستجوی اطلاعات برای PRINTER روی SERVER. نام چاپگر به طور پیش‌فرض "*"، و نام سرور به طور پیش‌فرض میزبان محلی است.

انتشار چاپگر مشخص‌شده با استفاده از ADS.

حذف چاپگر مشخص‌شده از دایرکتوری ADS.

انجام یک جستجوی خام LDAP روی یک سرور ADS و نمایش نتایج. عبارت یک عبارت جستجوی استاندارد LDAP است و صفات فهرستی از فیلدهای LDAP برای نمایش در نتایج هستند.

مثال: net ads search '(objectCategory=group)' sAMAccountName

انجام یک جستجوی خام LDAP روی یک سرور ADS و نمایش نتایج. شناسهٔ DN یک DN استاندارد LDAP است و صفات فهرستی از فیلدهای LDAP برای نمایش در نتیجه هستند.

مثال: net ads dn 'CN=administrator,CN=Users,DC=my,DC=domain' SAMAccountName

از سامبا 4.21.0، فایل keytab همان‌طور که در sync machine password to keytab مشخص شده ایجاد می‌شود. فایل keytab تنها زمانی می‌تواند ایجاد شود که گذرواژه ماشین در secrets.tdb در دسترس باشد، یعنی فقط برای kerberos method = secrets only و kerberos method = secrets and keytab. با مقادیر پیش‌فرض smb.conf برای kerberos method = secrets only و sync machine password to keytab (پیش‌فرض خالی است)، keytab اصلاً تولید نمی‌شود. یک keytab با نام پیش‌فرض شامل: SPNهای همگام‌شده از AD، نام حساب $COMPUTER و پرینسیپال host/dns_hostname برای kerberos method = secrets and keytab ایجاد می‌شود اگر sync machine password to keytab وجود نداشته باشد.

تا نسخه سامبا 4.20، این ورودی‌ها به صورت پیش‌فرض ایجاد می‌شدند: نام حساب $COMPUTER، پرینسیپال 'host' و SPNهای همگام‌شده از AD. مثال زیر چنین keytabای تولید می‌کند:

sync machine password to keytab = /etc/krb5.keytab:spn_prefixes=host:account_name:sync_spns:sync_kvno:machine_password

هیچ تغییری در حساب رایانهٔ AD ایجاد نمی‌شود.

این دستور دیگر در سامبا 4.21.0 و جدیدتر در دسترس نیست. برای جایگزین به sync machine password to keytab مراجعه کنید.

برای جایگزینی به عنوان مثال فراخوانی

net ads keytab add wurst/brot@REALM

به smb.conf اضافه کنید:

sync machine password to keytab = /path/to/keytab1:spns=wurst/brot@REALM:machine_password

و اجرا کنید:

net ads keytab create

توضیحات اصلی این دستور:

یک ورودی جدید keytab اضافه می‌کند، ورودی می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

kerberos principal

یک پرینسیپال Kerberos (مشخص‌شده با وجود '@') صرفاً به فایل keytab اضافه می‌شود.

machinename

یک نام ماشین (مشخص‌شده با '$' پایانی) برای ایجاد یک پرینسیپال Kerberos 'machinename@realm' استفاده می‌شود که به فایل keytab اضافه می‌گردد.

serviceclass

یک کلاس سرویس (مانند 'cifs'، 'html' و غیره) برای ایجاد یک جفت پرینسیپال Kerberos 'serviceclass/fully_qualified_dns_name@realm' و 'serviceclass/netbios_name@realm' استفاده می‌شود که به فایل keytab اضافه می‌گردند.

Windows SPN

یک SPN ویندوز در قالب 'serviceclass/host:port' است، این مورد برای ایجاد یک پرینسیپال Kerberos 'serviceclass/host@realm' استفاده می‌شود که در فایل keytab نوشته خواهد شد.

برخلاف نسخه‌های قدیمی، هیچ شیء رایانهٔ AD توسط این دستور اصلاح نمی‌شود. برای حفظ رفتار کلاینت‌های قدیمی‌تر، دستور 'net ads keytab ad_update_ads' در دسترس است.

این دستور محتویات یک keytab را فهرست می‌کند. اگر هیچ keytabای مشخص نشود، keytab پیش‌فرض پیکربندی‌شده توسط KRB5 را نمایش می‌دهد.

این دستور دیگر در سامبا 4.21.0 و جدیدتر در دسترس نیست. برای جایگزین به sync machine password to keytab مراجعه کنید.

برای جایگزینی به عنوان مثال فراخوانی

net ads keytab delete wurst/brot@REALM

از sync machine password to keytab پرینسیپال "wurst/brot@REALM" را حذف کرده و اجرا کنید:

net ads keytab create

این دستور دیگر در سامبا 4.21.0 و جدیدتر در دسترس نیست. برای جایگزین به sync machine password to keytab مراجعه کنید.

برای جایگزینی به عنوان مثال فراخوانی

net ads keytab add_update_ads wurst/brot@REALM

به smb.conf اضافه کنید:

sync machine password to keytab = /path/to/keytab2:sync_spns:machine_password

و اجرا کنید:

net ads setspn add wurst/brot@REALM
net ads keytab create

توضیحات اصلی این دستور:

یک ورودی جدید keytab اضافه می‌کند (بخش net ads keytab add را ببینید). علاوه بر افزودن ورودی‌ها به فایل keytab، SPNهای ویندوزی متناظر از ورودی ارائه‌شده به این دستور ایجاد می‌شوند. این SPN(ها) به شیء حساب رایانهٔ AD مرتبط با ماشین کلاینت اجراکننده این دستور برای انواع ورودی‌های زیر اضافه می‌شوند:

serviceclass

یک کلاس سرویس (مانند 'cifs'، 'html' و غیره) برای ایجاد یک جفت SPN ویندوز 'param/full_qualified_dns' و 'param/netbios_name' استفاده می‌شود که به شیء حساب رایانهٔ AD برای این کلاینت اضافه می‌گردند.

Windows SPN

یک SPN ویندوز دارای قالب 'serviceclass/host:port' است، به همان صورت که ارائه شده به شیء حساب رایانهٔ AD برای این کلاینت اضافه می‌شود.

فهرست کردن SPNهای ویندوزی ذخیره‌شده در شیء رایانهٔ AD ویندوز 'machine'. اگر 'machine' مشخص نشود، حساب رایانهٔ این کلاینت استفاده می‌شود.

مثال: net ads setspn list --machine-pass

افزودن SPN ویندوزی مشخص‌شده به شیء رایانهٔ AD ویندوز 'machine'. اگر 'machine' مشخص نشود، حساب رایانهٔ این کلاینت استفاده می‌شود.

مثال: net ads setspn add computername host/computername.example.com -U Administrator%Passw0rd

حذف SPN ویندوزی مشخص‌شده از شیء رایانهٔ AD ویندوز 'machine'. اگر 'machine' مشخص نشود، حساب رایانهٔ این کلاینت استفاده می‌شود.

مثال: net ads setspn delete computername host/computername.example.com -U Administrator%Passw0rd

چاپ نام گروه کاری برای قلمرو (realm) کربروس مشخص‌شده.

فهرست کردن، تغییر یا حذف مقدار صفت "msDS-SupportedEncryptionTypes" یک حساب در AD.

این صفت امکان کنترل اینکه کدام انواع رمزنگاری Kerberos برای تولید بلیت‌های اولیه و سرویس استفاده شوند را فراهم می‌کند. این مقدار شامل یک ماسک بیتی عدد صحیح با مقادیر زیر است:

0x00000001 DES-CBC-CRC

0x00000002 DES-CBC-MD5

0x00000004 RC4-HMAC

0x00000008 AES128-CTS-HMAC-SHA1-96

0x00000010 AES256-CTS-HMAC-SHA1-96

0x00000020 AES256-CTS-HMAC-SHA1-96-SK

0x00080000 RESOURCE-SID-COMPRESSION-DISABLED

فهرست کردن مقدار صفت "msDS-SupportedEncryptionTypes" یک حساب مشخص. حساب رایانه در انتها به '$' نیاز دارد.

مثال: net ads enctypes list Computername$ --machine-pass

تنظیم مقدار صفت "msDS-SupportedEncryptionTypes" شیء LDAP مربوط به ACCOUNTNAME روی یک مقدار داده‌شده. اگر مقدار حذف شود، روی 28 تنظیم می‌شود که انواع رمزنگاری RC4-HMAC، AES128-CTS-HMAC-SHA1-96 و AES256-CTS-HMAC-SHA1-96 را فعال می‌کند.

مثال: net ads enctypes set Computername$ 24 --machine-pass

حذف صفت "msDS-SupportedEncryptionTypes" از شیء LDAP مربوط به ACCOUNTNAME.

مثال: net ads enctypes delete Computername$ --machine-pass

صدور عملیات‌های Kerberos در برابر یک KDC اکتیو دایرکتوری.

صدور یک درخواست kinit برای کاربر مشخص‌شده. روش‌های زیر می‌توانند برای تعیین محل ذخیرهٔ بلیت اعطای بلیت (TGT) استفاده شوند (به ترتیب اولویت):

•گزینهٔ --use-krb5-ccache
•متغیر محیطی KRB5CCNAME
•تنظیم default_ccache_name در krb5.conf

مثال‌ها:

استفاده از کش مبتنی بر فایل (FILE:/tmp/krb5cache)

net ads kerberos kinit -P --use-krb5-ccache=/tmp/krb5cache

استفاده از کش حافظه (MEMORY:net) برای تأیید احراز هویت

net ads kerberos kinit -P --use-krb5-ccache=MEMORY:net

تمدید یک بلیت اعطای بلیت (TGT) که قبلاً دریافت شده است.

مثال: net ads kerberos renew

درخواست یک Kerberos PAC هنگام احراز هویت در یک KDC اکتیو دایرکتوری.

دستورهای زیر ارائه شده‌اند:

net ads kerberos pac dump - تخلیه یک PAC در خروجی استاندارد (stdout).
net ads kerneros pac save - ذخیره یک PAC در یک فایل.

تمام دستورها امکان تعریف یک پرینسیپال جعل هویت را برای انجام عملیات Kerberos Service for User (S4U2SELF) از طریق گزینهٔ impersonate=STRING فراهم می‌کنند. پرینسیپال جعل هویت می‌تواند چندین قالب مختلف داشته باشد:

•user@MY.REALM

این قالب پیش‌فرض است.

•user@MY.REALM@MY.REALM

سرویس Kerberos Service for User (S4U2SELF) همچنین از پرینسیپال‌های سازمانی (Enterprise Principals) پشتیبانی می‌کند.

•user@UPN.SUFFIX@MY.REALM

پرینسیپال سازمانی با استفاده از پسوند upn تعریف‌شده.

•user@WORKGROUP@MY.REALM

پرینسیپال سازمانی با نام دامنه NetBIOS. این قالب در حال حاضر توسط Samba AD پشتیبانی نمی‌شود.

به‌طور پیش‌فرض net یک بلیت سرویس برای سرویس محلی ماشین ملحق‌شده درخواست می‌کند. یک سرویس دیگر می‌تواند از طریق local_service=STRING تعریف شود.

درخواست یک Kerberos PAC هنگام احراز هویت در یک KDC اکتیو دایرکتوری. مقدار PAC در stdout چاپ خواهد شد.

هنگامی که هیچ pac_buffer خاصی انتخاب نشود، تمام بافرها چاپ خواهند شد. امکان انتخاب یک بافر خاص از طریق pac_buffer_type=INT از این فهرست وجود دارد:

1 PAC_TYPE_LOGON_INFO
2 PAC_TYPE_CREDENTIAL_INFO
6 PAC_TYPE_SRV_CHECKSUM
7 PAC_TYPE_KDC_CHECKSUM
10 PAC_TYPE_LOGON_NAME
11 PAC_TYPE_CONSTRAINED_DELEGATION
12 PAC_TYPE_UPN_DNS_INFO
13 PAC_TYPE_CLIENT_CLAIMS_INFO
14 PAC_TYPE_DEVICE_INFO
15 PAC_TYPE_DEVICE_CLAIMS_INFO
16 PAC_TYPE_TICKET_CHECKSUM
17 PAC_TYPE_ATTRIBUTES_INFO
18 PAC_TYPE_REQUESTER_SID
19 PAC_TYPE_FULL_CHECKSUM

مثال: net ads kerberos pac dump -P impersonate=anyuser@MY.REALM.COM

درخواست یک Kerberos PAC هنگام احراز هویت در یک KDC اکتیو دایرکتوری. مقدار PAC در یک فایل ذخیره خواهد شد.

نام فایل برای ذخیره PAC می‌تواند از طریق گزینهٔ filename=STRING تنظیم شود.

مثال: net ads kerberos pac save -U user%password filename=/tmp/pacstore

ایجاد (مجدد) یک گروه BUILTIN. تنها مجموعهٔ شناخته‌شده‌ای از گروه‌های BUILTIN را می‌توان با این دستور ایجاد کرد. این فهرست نام گروه‌های در حال حاضر شناخته‌شده است: Administrators، Users، Guests، Power Users، Account Operators، Server Operators، Print Operators، Backup Operators، Replicator، RAS Servers، Pre-Windows 2000 compatible Access. این دستور نیازمند یک Winbindd در حال اجرا با تخصیص idmap به درستی پیکربندی‌شده است. شناسهٔ gid گروه از محدوده winbindd تخصیص داده خواهد شد.

ایجاد یک گروه LOCAL (همچنین با نام مستعار یا Alias شناخته می‌شود). این دستور نیازمند یک Winbindd در حال اجرا با تخصیص idmap به درستی پیکربندی‌شده است. شناسهٔ gid گروه از محدوده winbindd تخصیص داده خواهد شد.

حذف یک گروه LOCAL موجود (همچنین با نام مستعار یا Alias شناخته می‌شود).

نگاشت یک گروه یونیکس موجود و تبدیل آن به یک گروه دامنه، گروه دامنه همان نام را خواهد داشت.

حذف یک ورودی نگاشت گروه موجود.

افزودن یک عضو به یک گروه محلی. گروه فقط می‌تواند با نام مشخص شود، عضو می‌تواند با نام یا SID مشخص گردد.

حذف یک عضو از یک گروه محلی. گروه و عضو باید با نام مشخص شوند.

فهرست کردن اعضای گروه محلی. گروه باید با نام مشخص شود.

فهرست کردن مجموعه مشخص‌شده از حساب‌ها بر اساس نام. اگر verbose مشخص شود، rid و توضیحات نیز برای هر حساب ارائه می‌شود.

فهرست کردن تمام امتیازات موجود.

اعطای یک یا چند امتیاز به یک کاربر.

لغو یک یا چند امتیاز از یک کاربر.

نمایش کامل DOMAIN\\NAME، شناسهٔ SID و نوع برای حساب متناظر.

تنظیم پوشه خانگی برای یک حساب کاربری.

تنظیم مسیر نمایه برای یک حساب کاربری.

تنظیم توضیح برای یک حساب کاربری یا گروهی.

تنظیم نام کامل برای یک حساب کاربری.

تنظیم اسکریپت ورود به سیستم برای یک حساب کاربری.

تنظیم درایو خانگی برای یک حساب کاربری.

تنظیم ایستگاه‌های کاری مجاز برای ورود یک حساب کاربری.

تنظیم پرچم "غیرفعال" برای یک حساب کاربری.

تنظیم پرچم "عدم نیاز به گذرواژه" برای یک حساب کاربری.

تنظیم پرچم "قفل خودکار" برای یک حساب کاربری.

تنظیم پرچم "عدم انقضای گذرواژه" برای یک حساب کاربری.

تنظیم یا حذف پرچم "گذرواژه باید فوراً تغییر کند" برای یک حساب کاربری.

فهرست کردن خط‌مشی‌های حساب موجود.

نمایش مقدار خط‌مشی حساب.

تنظیم یک مقدار برای خط‌مشی حساب. مقادیر معتبر می‌توانند عبارت باشند از: "forever"، "never"، "off"، یا یک عدد.

فقط در صورتی در دسترس است که ldapsam:editposix تنظیم شده باشد و winbindd در حال اجرا باشد. درخت ldap را با حساب‌های پایه (Administrator) و گروه‌ها (Domain Users، Domain Admins، Domain Guests) روی درخت ldap به درستی پر می‌کند.

نگاشت‌های موجود در فایل tdb محلی مشخص‌شده را تخلیه می‌کند. این دستور برای تخلیهٔ فقط نگاشت‌های تولیدشده توسط بک‌اند idmap_tdb مفید است.

بازیابی نگاشت‌ها از فایل مشخص‌شده یا ورودی استاندارد (stdin).

ذخیره یک رمز برای دامنهٔ مشخص‌شده، که در درجه اول برای دامنه‌هایی استفاده می‌شود که از idmap_ldap به عنوان یک بک‌اند استفاده می‌کنند. در این حالت از رمز به عنوان گذرواژه برای DN کاربری که برای اتصال به سرور ldap استفاده می‌شود استفاده می‌گردد.

ذخیره نگاشت domain-range برای یک دامنه معین (و اندیس) در پایگاه داده autorid.

به‌روزرسانی ورودی CONFIG در پایگاه داده autorid.

دریافت محدوده برای یک دامنه و اندیس معین از پایگاه داده autorid.

دریافت محدوده‌ها برای تمام دامنه‌ها یا برای دامنه‌ای که با SID داده‌شده مشخص می‌شود.

دریافت ورودی CONFIG از پایگاه داده autorid.

حذف یک نگاشت sid <-> gid یا sid <-> uid از پایگاه داده IDMAP. نگاشت با <ID> مشخص می‌شود که ممکن است یک sid: S-x-...، یک gid: "شماره GID" یا یک uid: "شماره UID" باشد. از -f برای حذف یک نگاشت ناقص نامعتبر <ID> -> xx استفاده کنید.

از "smbcontrol all idmap ..." برای اطلاع دادن به نمونه‌های در حال اجرای smbd استفاده کنید. برای جزئیات به صفحه راهنمای smbcontrol(1) مراجعه کنید.

حذف یک نگاشت محدوده دامنه مشخص‌شده با 'RANGE' یا "domain SID and INDEX" از پایگاه داده autorid. از -f برای حذف نگاشت‌های نامعتبر استفاده کنید.

حذف تمام نگاشت‌های محدوده دامنه برای یک دامنه مشخص‌شده با SID. از -f برای حذف نگاشت‌های نامعتبر استفاده کنید.

بررسی و تعمیر پایگاه داده IDMAP. اگر هیچ گزینه‌ای داده نشود، یک بررسی فقط‌خواندنی از پایگاه داده انجام می‌شود. در میان موارد دیگر، یک حالت تعمیر تعاملی یا خودکار را می‌توان با یکی از گزینه‌های زیر انتخاب کرد:

-r|--repair

حالت تعمیر تعاملی، پرسیدن سؤالات متعدد.

-a|--auto

حالت تعمیر غیرتعاملی، استفاده از پاسخ‌های پیش‌فرض.

-v|--verbose

تولید خروجی بیشتر.

-f|--force

تلاش برای اعمال تغییرات، حتی اگر به طور تمیز اعمال نشوند.

-T|--test

اجرای آزمایشی (dry run)، نمایش تغییراتی که انجام خواهند شد بدون دست زدن به چیزی.

-l|--lock

قفل کردن پایگاه داده در حین انجام بررسی.

--db <DB>

بررسی پایگاه داده مشخص‌شده.
این دستور گزارش خطاهای زیر را ارائه می‌دهد:

Missing reverse mapping:

رکوردی با نگاشت A->B که در آن B->A وجود ندارد. عمل پیش‌فرض در حالت تعمیر "اصلاح" آن با افزودن نگاشت معکوس است.

Invalid mapping:

رکوردی با نگاشت A->B که در آن B->C است. عمل پیش‌فرض "حذف" این رکورد است.

Missing or invalid HWM:

یک نشان سطح بالا (high water mark) حداقل برابر با بزرگترین شناسه در پایگاه داده نیست. عمل پیش‌فرض "اصلاح" آن با تنظیم روی بزرگترین شناسه یافت‌شده +1 است.

Invalid record:

چیزی که در تجزیهٔ آن ناموفق بودیم. عمل پیش‌فرض "ویرایش" آن در حالت تعاملی و "حذف" آن در حالت خودکار است.

از نسخه 3.0.23، سرور سامبا اکنون از این قابلیت پشتیبانی می‌کند که کاربران غیرریشه بتوانند اشتراک‌های تعریف‌شده توسط کاربر را با استفاده از دستورهای "net usershare" اضافه و صادر کنند.

برای راه‌اندازی این مورد، ابتدا /etc/samba/smb.conf خود را با افزودن این خط به بخش [global] تنظیم کنید: usershare path = /usr/local/samba/lib/usershares سپس دایرکتوری /usr/local/samba/lib/usershares را ایجاد کنید، مالک آن را به root تغییر دهید و مالک گروه را روی گروه یونیکسی تنظیم کنید که باید توانایی ایجاد اشتراک‌های کاربری را داشته باشد، مثلاً گروهی به نام "serverops". مجوزهای /usr/local/samba/lib/usershares را روی 01770 تنظیم کنید (دسترسی کامل برای مالک و گروه، بدون دسترسی برای دیگران، به علاوه بیت چسبنده (sticky bit) که یعنی یک فایل در آن دایرکتوری تنها توسط مالک فایل می‌تواند تغییر نام داده یا حذف شود). در نهایت، با افزودن خطی مانند: usershare max shares = 100 به بخش [global] از /etc/samba/smb.conf به smbd بگویید چه تعداد اشتراک کاربری را مجاز می‌دانید تا ۱۰۰ تعریف اشتراک کاربری مجاز شود. اکنون، اعضای گروه یونیکس "serverops" می‌توانند با استفاده از دستورهای زیر اشتراک‌های تعریف‌شده توسط کاربر را در صورت نیاز ایجاد کنند.

دستورهای usershare عبارتند از:

net usershare add sharename path [comment [acl] [guest_ok=[y|n]]] - افزودن یا تغییر یک اشتراک تعریف‌شده توسط کاربر.
net usershare delete sharename - حذف یک اشتراک تعریف‌شده توسط کاربر.
net usershare info [--long] [wildcard sharename] - چاپ اطلاعات درباره یک اشتراک تعریف‌شده توسط کاربر.
net usershare list [--long] [wildcard sharename] - فهرست کردن اشتراک‌های تعریف‌شده توسط کاربر.

افزودن یا جایگزینی یک اشتراک جدید تعریف‌شده توسط کاربر با نام "sharename".

مقدار "path" مسیر مطلق سیستم را برای صادر شدن مشخص می‌کند. ممکن است محدودیت‌هایی روی این اعمال شود، پارامترهای سراسری /etc/samba/smb.conf را ببینید: "usershare owner only"، "usershare prefix allow list"، و "usershare prefix deny list".

پارامتر اختیاری "comment" توضیحی است که هنگام مرور توسط کلاینت روی اشتراک ظاهر می‌شود.

فیلد اختیاری "acl" مشخص می‌کند کدام کاربران دسترسی خواندن و نوشتن به کل اشتراک را دارند. توجه داشته باشید که اتصالات مهمان مجاز نیستند مگر اینکه پارامتر /etc/samba/smb.conf به نام "usershare allow guests" تنظیم شده باشد. تعریف acl یک اشتراک تعریف‌شده توسط کاربر به صورت "user:permission" است، که در آن user یک نام کاربری معتبر در سیستم است و permission می‌تواند "F"، "R" یا "D" باشد. مقدار "F" به معنای "مجوز کامل"، یعنی دسترسی خواندن و نوشتن است. مقدار "D" مخفف "انکار" (deny) برای یک کاربر است، یعنی جلوگیری از دسترسی این کاربر به این اشتراک. مقدار "R" به معنای "فقط‌خواندنی"، یعنی فقط اجازه دسترسی خواندن به این اشتراک (بدون ایجاد فایل‌ها یا دایرکتوری‌های جدید یا نوشتن در فایل‌ها).

پیش‌فرض در صورت عدم تعیین "acl" برابر "Everyone:R" است، که یعنی هر کاربر احراز هویت‌شده دسترسی فقط‌خواندنی دارد.

پارامتر اختیاری "guest_ok" اثری مشابه با پارامتر هم‌نام خود در /etc/samba/smb.conf دارد، از این نظر که اجازه دسترسی مهمان به این اشتراک تعریف‌شده توسط کاربر را می‌دهد. این پارامتر تنها در صورتی مجاز است که پارامتر سراسری "usershare allow guests" در /etc/samba/smb.conf روی true تنظیم شده باشد.

دستور جداگانه‌ای برای تغییر یک اشتراک کاربری موجود وجود ندارد، کافیست از دستور "net usershare add [sharename]" با همان نام اشتراک مورد نظر برای اصلاح استفاده کرده و گزینه‌های جدید مورد نظرتان را مشخص کنید. دیمن smbd سامبا تغییرات اشتراک‌های کاربری را در زمان اتصال متوجه می‌شود بنابراین فوراً تغییر را می‌بیند، نیازی به راه‌اندازی مجدد smbd هنگام افزودن، حذف یا تغییر اشتراک کاربری نیست.

حذف اشتراک تعریف‌شده توسط کاربر با نام آن. دیمن smbd سامبا فوراً متوجه این تغییر می‌شود، هرچند کاربرانی را که در حال حاضر به اشتراک حذف‌شده متصل هستند قطع نخواهد کرد.

دریافت اطلاعات درباره اشتراک‌های کاربری متعلق به کاربر جاری که با الگوی داده‌شده مطابقت دارند، یا همه کاربران.

دستور net usershare info به تنهایی اطلاعات مربوط به اشتراک‌های کاربری ایجادشده توسط کاربر جاری را نمایش می‌دهد، یا آن‌ها را به نام‌های اشتراکی که با الگوی wildcard داده‌شده مطابقت دارند محدود می‌کند ('*' یک یا چند نویسه را مطابقت می‌دهد، '?' فقط یک نویسه را مطابقت می‌دهد). اگر گزینهٔ '--long' نیز داده شود، اطلاعات اشتراک‌های کاربری ایجادشده توسط سایر کاربران را چاپ می‌کند.

اطلاعات ارائه‌شده درباره یک اشتراک شبیه به این است: [foobar] path=/home/jeremy comment=testme usershare_acl=Everyone:F guest_ok=n و فهرستی از تنظیمات فعلی اشتراک تعریف‌شده توسط کاربر است که می‌تواند توسط دستور "net usershare add" اصلاح شود.

فهرست کردن تمام اشتراک‌های تعریف‌شده توسط کاربر متعلق به کاربر جاری که با الگوی داده‌شده مطابقت دارند، یا همه کاربران.

دستور net usershare list به تنهایی نام‌های اشتراک‌های کاربری ایجادشده توسط کاربر جاری را فهرست می‌کند، یا فهرست را به نام‌های اشتراکی که با الگوی wildcard داده‌شده مطابقت دارند محدود می‌کند ('*' یک یا چند نویسه را مطابقت می‌دهد، '?' فقط یک نویسه را مطابقت می‌دهد). اگر گزینهٔ '--long' نیز داده شود، نام اشتراک‌های کاربری ایجادشده توسط سایر کاربران را نیز شامل می‌شود.

از نسخه 3.2.0، یک سرور سامبا می‌تواند با داده‌های ذخیره‌شده در رجیستری پیکربندی شود. این داده‌های پیکربندی را می‌توان با دستورهای جدید "net conf" ویرایش کرد. همچنین امکان پیکربندی یک سرور سامبای راه دور با فعال کردن حالت RPC conf و تعیین نشانی سرور راه دور وجود دارد.

استقرار این داده‌های پیکربندی را می‌توان در دو سطح از فایل /etc/samba/smb.conf فعال کرد: تعاریف اشتراک از رجیستری با تنظیم registry shares روی “yes” در بخش [global] فعال می‌شوند و گزینه‌های پیکربندی سراسری با تنظیم include = registry در بخش [global] برای یک پیکربندی ترکیبی یا با تنظیم config backend = registry در بخش [global] برای یک پیکربندی صرفاً رجیستری فعال می‌شوند. برای جزئیات به صفحه راهنمای smb.conf(5) مراجعه کنید.

دستورهای conf عبارتند از:

net [rpc] conf list - تخلیه کامل پیکربندی در قالبی مشابه smb.conf.
net [rpc] conf import - وارد کردن پیکربندی از فایل با فرمت smb.conf.
net [rpc] conf listshares - فهرست کردن اشتراک‌های رجیستری.
net [rpc] conf drop - حذف کامل پیکربندی از رجیستری.
net [rpc] conf showshare - نمایش تعریف یک اشتراک رجیستری.
net [rpc] conf addshare - ایجاد یک اشتراک رجیستری جدید.
net [rpc] conf delshare - حذف یک اشتراک رجیستری.
net [rpc] conf setparm - ذخیره یک پارامتر.
net [rpc] conf getparm - بازیابی مقدار یک پارامتر.
net [rpc] conf delparm - حذف یک پارامتر.
net [rpc] conf getincludes - نمایش includeهای تعریف یک اشتراک.
net [rpc] conf setincludes - تنظیم includeها برای یک اشتراک.
net [rpc] conf delincludes - حذف includeها از تعریف یک اشتراک.

چاپ داده‌های پیکربندی ذخیره‌شده در رجیستری در قالبی مشابه smb.conf در خروجی استاندارد.

این دستور پیکربندی را از یک فایل با فرمت smb.conf وارد می‌کند. اگر بخشی در فایل ورودی در رجیستری وجود داشته باشد، محتوای آن جایگزین می‌شود. بخش‌هایی از پیکربندی رجیستری که همتایی در فایل ورودی ندارند تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند. اگر می‌خواهید آن‌ها را حذف کنید، باید از دستورهای "net conf drop" یا "net conf delshare" استفاده کنید. به صورت اختیاری، می‌توان یک بخش را برای محدود کردن اثر دستور import به آن بخش خاص مشخص کرد. یک حالت آزمایشی با تعیین پارامتر "-T" در خط فرمان فعال می‌شود. در حالت آزمایشی، هیچ تغییری در رجیستری ایجاد نمی‌شود و پیکربندی حاصل در عوض در خروجی استاندارد چاپ می‌شود.

فهرست کردن نام‌های اشتراک‌های تعریف‌شده در رجیستری.

حذف کامل داده‌های پیکربندی از رجیستری.

نمایش تعریف اشتراک یا بخش مشخص‌شده. تعیین "global" به عنوان sharename برای بازیابی گزینه‌های پیکربندی سراسری از رجیستری معتبر است.

ایجاد یک تعریف اشتراک جدید در رجیستری. نام اشتراک و مسیر باید ارائه شوند. نام اشتراک نباید not برابر "global" باشد. به صورت اختیاری، مقادیر گزینه‌های بسیار رایج "writeable"، "guest ok" و یک "comment" می‌توانند مشخص شوند. همین نتیجه را می‌توان با توالی از دستورهای "net conf setparm" به دست آورد.

حذف یک تعریف اشتراک از رجیستری.

ذخیره یک پارامتر در رجیستری. بخش می‌تواند global یا یک نام اشتراک باشد. اگر بخش هنوز وجود نداشته باشد ایجاد می‌شود.

نمایش یک پارامتر ذخیره‌شده در رجیستری.

حذف یک پارامتر ذخیره‌شده در رجیستری.

دریافت فهرست includeها برای بخش ارائه‌شده (global یا share).

توجه داشته باشید که به دلیل ماهیت پایگاه داده رجیستری و ماهیت دستورالعمل‌های include، موارد include نیاز به رفتار ویژه‌ای دارند: پارامترها در رجیستری بر اساس نام پارامتر به عنوان valuename ذخیره می‌شوند، بنابراین در هر اشتراک فقط یک نمونه از یک پارامتر وجود دارد. همچنین، ترتیب خاصی مانند یک فایل متنی تضمین نمی‌شود. برای همه پارامترهای واقعی، این کاملاً مناسب است، اما دستورالعمل include بیشتر یک فراپارامتر است، که در فایل متنی smb.conf، مکانی که بین سایر پارامترها مشخص می‌شود بسیار مهم است. این مورد را نمی‌توان با مدل ساده داده رجیستری smbconf به دست آورد، بنابراین یک فهرست مرتب از includeها برای هر اشتراک وجود دارد، و این فهرست پس از تمام پارامترهای اشتراک ارزیابی می‌شود.

علاوه بر این توجه داشته باشید که در حال حاضر، فقط فایل‌ها را می‌توان از پیکربندی رجیستری include کرد. در آینده، توانایی include کردن داده‌های پیکربندی از سایر کلیدهای رجیستری وجود خواهد داشت.

تنظیم فهرست includeها برای بخش ارائه‌شده (global یا share) روی فهرست داده‌شده از یک یا چند نام فایل. نام‌های فایل ممکن است شامل ماکروهای معمول smb.conf مانند %I باشند.

حذف فهرست includeها از بخش ارائه‌شده (global یا share).

دستکاری رجیستری سامبا.

دستورهای رجیستری عبارتند از:

net registry enumerate - شمارش کلیدها و مقادیر رجیستری.
net registry enumerate_recursive - شمارش کلید رجیستری و کلیدهای فرعی آن.
net registry createkey - ایجاد یک کلید رجیستری جدید.
net registry deletekey - حذف یک کلید رجیستری.
net registry deletekey_recursive - حذف یک کلید رجیستری همراه با کلیدهای فرعی.
net registry getvalue - چاپ یک مقدار رجیستری.
net registry getvalueraw - چاپ یک مقدار رجیستری (قالب خام).
net registry setvalue - تنظیم یک مقدار جدید رجیستری.
net registry increment - افزایش یک مقدار DWORD رجیستری تحت یک قفل.
net registry deletevalue - حذف یک مقدار رجیستری.
net registry getsd - دریافت توصیف‌گر امنیت (security descriptor).
net registry getsd_sdd1 - دریافت توصیف‌گر امنیت در قالب sddl.
net registry setsd_sdd1 - تنظیم توصیف‌گر امنیت از روی رشته با قالب sddl.
net registry import - وارد کردن یک فایل ورودی‌های ثبت (.reg).
net registry export - برون‌بری یک فایل ورودی‌های ثبت (.reg).
net registry convert - تبدیل یک فایل ورودی‌های ثبت (.reg).
net registry check - بررسی و تعمیر یک پایگاه داده رجیستری.

شمارش کلیدهای فرعی و مقادیر key.

شمارش مقادیر key و کلیدهای فرعی آن.

ایجاد یک key جدید در صورت عدم وجود.

حذف key داده‌شده و مقادیر آن از رجیستری، در صورتی که فاقد کلیدهای فرعی باشد.

حذف key داده‌شده و تمام کلیدهای فرعی و مقادیر آن از رجیستری.

خروجی دادن نوع و مقدار واقعی از مقدار name مربوط به key داده‌شده.

خروجی دادن مقدار واقعی از مقدار name مربوط به key داده‌شده.

تنظیم مقدار name از یک key موجود. type می‌تواند یکی از موارد sz، multi_sz یا dword باشد. در صورت استفاده از multi_sz مقدار value ممکن است چندین بار ارائه شود.

افزایش مقدار DWORD با نام name از key به میزان inc در حین نگه‌داشتن یک g_lock. مقدار inc به طور پیش‌فرض 1 است.

حذف مقدار name از key داده‌شده.

دریافت توصیف‌گر امنیت (security descriptor) برای key داده‌شده.

دریافت توصیف‌گر امنیت برای key داده‌شده به صورت یک رشته با قالب Security Descriptor Definition Language (SDDL).

تنظیم توصیف‌گر امنیت برای key داده‌شده از روی یک رشته با قالب Security Descriptor Definition Language (SDDL) به نام sd.

وارد کردن یک file ورودی‌های ثبت (.reg).

گزینه‌های زیر در دسترس هستند:

--precheck check-file

این سازوکاری است برای بررسی وجود یا عدم وجود کلیدها یا مقادیر خاص مشخص‌شده در یک فایل پیش‌بررسی قبل از اعمال فایل import. فایل import تنها در صورتی اعمال خواهد شد که پیش‌بررسی با موفقیت انجام شود.

فایل check-file از نحو معمول فایل رجیستری با معانی زیر پیروی می‌کند:

•<value name>=<value> بررسی می‌کند که آیا مقدار وجود دارد و مقدار داده‌شده را دارد یا خیر.
•<value name>=- بررسی می‌کند که آیا مقدار وجود ندارد.
•[key] بررسی می‌کند که آیا کلید وجود دارد یا خیر.
•[-key] بررسی می‌کند که آیا کلید وجود ندارد.

برون‌بری یک key به یک file ورودی‌های ثبت (.reg).

تبدیل یک فایل ورودی‌های ثبت (.reg) ورودی in.

بررسی و تعمیر پایگاه داده رجیستری. اگر هیچ گزینه‌ای داده نشود، یک بررسی فقط‌خواندنی از پایگاه داده انجام می‌شود. در میان موارد دیگر، یک حالت تعمیر تعاملی یا خودکار را می‌توان با یکی از گزینه‌های زیر انتخاب کرد:

-r|--repair

حالت تعمیر تعاملی، پرسیدن سؤالات متعدد.

-a|--auto

حالت تعمیر غیرتعاملی، استفاده از پاسخ‌های پیش‌فرض.

-v|--verbose

تولید خروجی بیشتر.

-T|--test

اجرای آزمایشی (dry run)، نمایش تغییراتی که انجام خواهند شد بدون دست زدن به چیزی.

-l|--lock

قفل کردن پایگاه داده در حین انجام بررسی.

--reg-version={1,2,3}

مشخص کردن قالب پایگاه داده رجیستری. اگر داده نشود، به مقدار پیش‌فرض باینری برمی‌گردد یا اگر یک registry.tdb صراحتاً در خط فرمان ذکر شده باشد، به مقدار یافت‌شده در رکورد INFO/version برمی‌گردد.

[--db] <DB>

بررسی پایگاه داده مشخص‌شده.

-o|--output <ODB>

ایجاد یک پایگاه داده رجیستری جدید <ODB> به جای تغییر ورودی. اگر <ODB> از قبل وجود داشته باشد، می‌توان از --wipe برای بازنویسی آن استفاده کرد.

--wipe

جایگزینی پایگاه داده رجیستری به جای تغییر ورودی، یا بازنویسی یک پایگاه داده خروجی موجود.

از نسخه 3.4.0 ابزار net می‌تواند فایل‌های وقایع بومی win32 (معمولاً *.evt) را بخواند، تخلیه، وارد و صادر کند. فایل‌های evt توسط ابزارهای بومی مشاهده وقایع ویندوز استفاده می‌شوند.

وارد کردن و صادر کردن فایل‌های evt تنها در صورتی می‌تواند موفق شود که از eventlog list در فایل /etc/samba/smb.conf استفاده شده باشد. برای جزئیات به صفحه راهنمای smb.conf(5) مراجعه کنید.

دستورهای eventlog عبارتند از:

net eventlog dump - تخلیه یک فایل وقایع *.evt روی صفحه نمایش.
net eventlog import - وارد کردن یک *.evt به نمایش داخلی tdb سامبا از لاگ‌های وقایع.
net eventlog export - صادر کردن نمایش داخلی tdb سامبا از لاگ‌های وقایع به یک فایل *.evt.

چاپ یک فایل وقایع *.evt در خروجی استاندارد.

وارد کردن یک فایل وقایع *.evt مشخص‌شده با filename به نمایش داخلی tdb سامبا از لاگ وقایع مشخص‌شده با eventlog. مقدار eventlog باید بخشی از eventlog list تعریف‌شده در /etc/samba/smb.conf باشد. برای جزئیات به صفحه راهنمای smb.conf(5) مراجعه کنید.

صادر کردن نمایش داخلی tdb سامبا از لاگ وقایع مشخص‌شده با eventlog به یک فایل وقایع *.evt مشخص‌شده با filename. مقدار eventlog باید بخشی از eventlog list تعریف‌شده در /etc/samba/smb.conf باشد. برای جزئیات به صفحه راهنمای smb.conf(5) مراجعه کنید.

از نسخه 3.2.0 سامبا از APIهای الحاق و لغو الحاق راه دور، هم در سمت کلاینت و هم در سمت سرور پشتیبانی می‌کند. ویندوز از زمان Windows 2000 از قابلیت‌های الحاق راه دور پشتیبانی می‌کند.

برای اینکه سامبا به صورت راه دور ملحق یا لغو الحاق شود، باید از حسابی استفاده شود که یا عضو گروه Domain Admins باشد، یا عضو گروه Administrators محلی یا کاربری که امتیاز SeMachineAccountPrivilege به آن اعطا شده است.

پشتیبانی سمت کلاینت برای الحاق راه دور در دستورهای net dom پیاده‌سازی شده که عبارتند از:

net dom join - الحاق یک رایانه راه دور به یک دامنه.
net dom unjoin - لغو الحاق یک رایانه راه دور از یک دامنه.
net dom renamecomputer - تغییر نام یک رایانه راه دور ملحق‌شده به یک دامنه.

یک رایانه را به یک دامنه ملحق می‌کند. این دستور از پارامترهای اضافی زیر پشتیبانی می‌کند:

•DOMAIN می‌تواند یک نام دامنه NetBIOS (همچنین با نام دامنه کوتاه شناخته می‌شود) یا یک نام دامنه DNS برای دامنه‌های اکتیو دایرکتوری باشد. همانند ویندوز، کنترل اینکه از کدام کنترل‌کننده دامنه استفاده شود نیز امکان‌پذیر است. این کار با افزودن نام DC با استفاده از نویسهٔ جداکننده \ قابل انجام است. مثال: MYDOM\MYDC. پارامتر DOMAIN نمی‌تواند NULL باشد.
•OU می‌تواند روی یک LDAP DN مطابق با RFC 1779 تنظیم شود، مانند ou=mymachines,cn=Users,dc=example,dc=com تا حساب ماشین در یک ظرف غیرپیش‌فرض LDAP ایجاد شود. این پارامتر اختیاری فقط هنگام الحاق به دامنه‌های اکتیو دایرکتوری پشتیبانی می‌شود.
•ACCOUNT حساب دامنه‌ای را تعریف می‌کند که برای ملحق کردن ماشین به دامنه استفاده خواهد شد. این حساب دامنه باید امتیازات کافی برای ملحق کردن ماشین‌ها را داشته باشد.
•PASSWORD گذرواژه را برای حساب دامنه تعریف‌شده با ACCOUNT مشخص می‌کند.
•REBOOT یک پارامتر اختیاری است که می‌تواند برای راه‌اندازی مجدد ماشین راه دور پس از الحاق موفقیت‌آمیز به دامنه تنظیم شود.

توجه داشته باشید که برای اتصال و احراز هویت در ماشین راه دوری که می‌خواهید به آن ملحق شوید، باید از پارامترهای استاندارد net نیز استفاده کنید. این پارامترهای اضافی عبارتند از: -S computer و -U user.

مثال: net dom join -S xp -U XP\\administrator%secret domain=MYDOM account=MYDOM\\administrator password=topsecret reboot.

این مثال به رایانه‌ای با نام XP به عنوان مدیر محلی با استفاده از گذرواژه secret متصل می‌شود و رایانه را با استفاده از حساب مدیر دامنه MYDOM و گذرواژه topsecret به دامنه‌ای با نام MYDOM ملحق می‌کند. پس از الحاق موفق، رایانه راه‌اندازی مجدد می‌شود.

لغو الحاق یک رایانه از یک دامنه. این دستور از پارامترهای اضافی زیر پشتیبانی می‌کند:

•ACCOUNT یک حساب دامنه را تعریف می‌کند که برای لغو الحاق ماشین از دامنه استفاده خواهد شد. این حساب دامنه نیاز به امتیازات کافی برای لغو الحاق ماشین‌ها دارد.
•PASSWORD گذرواژه را برای حساب دامنه تعریف‌شده با ACCOUNT مشخص می‌کند.
•REBOOT یک پارامتر اختیاری است که می‌تواند برای راه‌اندازی مجدد ماشین راه دور پس از لغو الحاق موفقیت‌آمیز از دامنه تنظیم شود.

توجه داشته باشید که برای اتصال و احراز هویت در ماشین راه دوری که می‌خواهید از آن لغو الحاق کنید، باید از پارامترهای استاندارد net نیز استفاده کنید. این پارامترهای اضافی عبارتند از: -S computer و -U user.

مثال: net dom unjoin -S xp -U XP\\administrator%secret account=MYDOM\\administrator password=topsecret reboot.

این مثال به رایانه‌ای به نام XP به عنوان مدیر محلی با استفاده از گذرواژه secret متصل می‌شود و با استفاده از حساب مدیر دامنه MYDOM و گذرواژه topsecret، رایانه را از دامنه لغو الحاق می‌کند. پس از لغو الحاق موفقیت‌آمیز، رایانه راه‌اندازی مجدد می‌شود.

تغییر نام رایانه‌ای که به یک دامنه ملحق شده است. این دستور از پارامترهای اضافی زیر پشتیبانی می‌کند:

•NEWNAME نام جدید ماشین را در دامنه تعریف می‌کند.
•ACCOUNT یک حساب دامنه را تعریف می‌کند که برای تغییر نام ماشین در دامنه استفاده خواهد شد. این حساب دامنه باید امتیازات کافی برای تغییر نام ماشین‌ها را داشته باشد.
•PASSWORD گذرواژه را برای حساب دامنه تعریف‌شده با ACCOUNT مشخص می‌کند.
•REBOOT یک پارامتر اختیاری است که می‌تواند برای راه‌اندازی مجدد ماشین راه دور پس از تغییر نام موفق در دامنه تنظیم شود.

توجه داشته باشید که برای اتصال و احراز هویت در ماشین راه دوری که می‌خواهید در دامنه تغییر نام دهید، باید از پارامترهای استاندارد net نیز استفاده کنید. این پارامترهای اضافی عبارتند از: -S computer و -U user.

مثال: net dom renamecomputer -S xp -U XP\\administrator%secret newname=XPNEW account=MYDOM\\administrator password=topsecret reboot.

این مثال به رایانه‌ای به نام XP به عنوان مدیر محلی با استفاده از گذرواژه secret متصل می‌شود و رایانهٔ ملحق‌شده را با استفاده از حساب مدیر دامنه MYDOM و گذرواژه topsecret به XPNEW تغییر نام می‌دهد. پس از تغییر نام موفقیت‌آمیز، رایانه راه‌اندازی مجدد می‌شود.

مدیریت قفل‌های سراسری (global locks).

اجرای یک دستور شل تحت یک قفل سراسری. این ممکن است برای تعیین ترتیبی که در آن چندین دستور شل اجرا خواهند شد مفید باشد. اطلاعات قفل‌گذاری در فایلی به نام g_lock.tdb ذخیره می‌شود. در راه‌اندازی‌هایی با اجرای CTDB، اطلاعات قفل‌گذاری روی تمام گره‌های کلاستر در دسترس خواهد بود.

•LOCKNAME نام قفل سراسری را مشخص می‌کند.
•TIMEOUT مهلت زمانی را مشخص می‌کند.
•COMMAND دستور شل را برای اجرا مشخص می‌کند.

چاپ فهرستی از تمام نام‌های قفل موجود در حال حاضر.

تخلیه جدول قفل‌گذاری یک قفل سراسری خاص.

چاپ اطلاعات از رکوردهای tdb.

فهرست کردن نام اشتراک، نام فایل و تعداد حالت‌های اشتراک‌گذاری برای یک رکورد از locking.tdb. با گزینه‌های اختیاری DUMP، رکورد کامل را تخلیه می‌کند.

•KEY کلید رکورد tdb به صورت رشته هگزادسیمال.

پاکسازی ورودی‌های بی‌استفاده و کهنه از پایگاه‌های داده smbXsrv.

نام مستعاری برای net serverid wipedbs.

دسترسی به فایل‌سیستم مشترک از طریق VFS.

تبدیل جریان‌های فایل (file streams) به فایل‌های AppleDouble.

•share یک اشتراک سامبا.
•path یک مسیر نسبی از موردی در اشتراک سامبا. "." می‌تواند برای دایرکتوری ریشهٔ اشتراک استفاده شود.

گزینه‌ها:

--recursive

پیمایش بازگشتی سلسله‌مراتب دایرکتوری.

--verbose

خروجی پرجزئیات.

--continue

ادامه پیمایش سلسله‌مراتب دایرکتوری در صورت شکست یک تبدیل منفرد.

--follow-symlinks

دنبال کردن پیوندهای نمادین مشاهده‌شده در حین پیمایش دایرکتوری.

نمایش توصیف‌گر امنیت (security descriptor) یک فایل یا دایرکتوری.

•share یک اشتراک سامبا.
•path یک مسیر نسبی از موردی در اشتراک سامبا. "." می‌تواند برای دایرکتوری ریشهٔ اشتراک استفاده شود.

از نسخه 4.15 سامبا از APIهای الحاق آفلاین پشتیبانی می‌کند. ویندوز از Windows 7 و Windows 2008 R2 از قابلیت‌های الحاق آفلاین پشتیبانی می‌کند.

دستورهای آفلاین زیر پیاده‌سازی شده‌اند:

net offlinejoin provision - تدارک یک حساب ماشین در AD.
net offlinejoin requestodj - درخواست الحاق آفلاین به دامنه.

تدارک یک حساب ماشین در AD. این دستور برای موفقیت نیاز به اتصال شبکه به کنترل‌کننده دامنه دارد. این دستور از پارامترهای اضافی زیر پشتیبانی می‌کند:

•DOMAIN می‌تواند یک نام دامنه NetBIOS (همچنین با نام دامنه کوتاه شناخته می‌شود) یا یک نام دامنه DNS برای دامنه‌های اکتیو دایرکتوری باشد. پارامتر DOMAIN نمی‌تواند NULL باشد.
•MACHINE_NAME نام حساب ماشینی را تعریف می‌کند که در AD تدارک دیده خواهد شد. پارامتر MACHINE_NAME نمی‌تواند NULL باشد.
•MACHINE_ACCOUNT_OU می‌تواند روی یک LDAP DN مطابق با RFC 1779 تنظیم شود، مانند ou=mymachines,cn=Users,dc=example,dc=com تا حساب ماشین در یک ظرف غیرپیش‌فرض LDAP ایجاد شود. این پارامتر اختیاری فقط هنگام الحاق به دامنه‌های اکتیو دایرکتوری پشتیبانی می‌شود.
•DCNAME یک کنترل‌کننده دامنه خاص را برای ایجاد حساب ماشین در AD مشخص می‌کند.
•DEFPWD یک پارامتر اختیاری است که می‌تواند برای تحمیل استفاده از گذرواژه پیش‌فرض حساب ماشین تنظیم شود. استفاده از این پارامتر توصیه نمی‌شود زیرا گذرواژه پیش‌فرض حساب ماشین به راحتی قابل حدس زدن است.
•REUSE یک پارامتر اختیاری است که می‌تواند برای تحمیل استفاده مجدد از یک حساب ماشین موجود در AD تنظیم شود.
•SAVEFILE یک پارامتر اختیاری برای ذخیره داده‌های تدارک تولیدشده روی دیسک است.
•PRINTBLOB یک پارامتر اختیاری برای چاپ داده‌های تدارک تولیدشده در خروجی استاندارد (stdout) است.

مثال: net offlinejoin provision -U administrator%secret domain=MYDOM machine_name=MYHOST savefile=provisioning.txt

درخواست یک الحاق آفلاین به دامنه با ارائه داده‌های تدارک مبتنی بر فایل. این دستور از پارامترهای اضافی زیر پشتیبانی می‌کند:

•LOADFILE یک پارامتر الزامی برای بارگیری تدارک از یک فایل است.

مثال: net offlinejoin requestodj loadfile=provisioning.txt

از نسخه 4.20 سامبا از سرویس SMB Witness در یک کلاستر پشتیبانی می‌کند.

دستورهای witness زیر پیاده‌سازی شده‌اند:

net witness list فهرست کردن ثبت‌نام‌های witness از rpcd_witness_registration.tdb.

net witness client-move تولید اعلان‌های جابه‌جایی کلاینت برای ثبت‌نام‌های witness به یک IP یا گره جدید.

net witness share-move تولید اعلان‌های جابه‌جایی اشتراک برای ثبت‌نام‌های witness به یک IP یا گره جدید.

net witness force-unregister اجبار به لغو ثبت‌نام‌ها برای ثبت‌نام‌های witness.

net witness force-response اجبار به یک پاسخ AsyncNotify بر اساس ورودی json (عمدتاً برای آزمایش).

فهرست کردن ثبت‌نام‌های witness از rpcd_witness_registration.tdb

نکته: فقط با clustering=yes پشتیبانی می‌شود!

خروجی قابل خواندن توسط ماشین را می‌توان با گزینه زیر تولید کرد:

--json

انتخاب ثبت‌نام‌ها را می‌توان با گزینه‌های زیر محدود کرد:

--witness-registration=REGISTRATION_UUID

این گزینه به جای انجام پیمایش پایگاه داده، یک جستجوی مستقیم برای REGISTRATION_UUID انجام می‌دهد.

گزینه‌های زیر همگی یک عبارت منظم گسترش‌یافته POSIX می‌پذیرند که می‌تواند انتخاب ثبت‌نام‌ها را بیشتر فیلتر کند. این گزینه‌ها به صورت AND منطقی اعمال می‌شوند، اما هر REGEX اجازه می‌دهد با استفاده از نماد خط عمودی (pipe) چندین رشته را مشخص کنید.

--witness-net-name=REGEX

این گزینه 'نام سرور' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-share-name=REGEX

این گزینه 'نام اشتراک' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که نام اشتراک در ثبت‌نام اختیاری است، در غیر این صورت یک رشته خالی مطابقت داده می‌شود.

--witness-ip-address=REGEX

این گزینه نشانی IP را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-client-computer-name=REGEX

این گزینه نام رایانه کلاینت را که در ثبت‌نام مشخص شده است مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که این صرفاً یک رشته است که خود کلاینت انتخاب می‌کند.

تولید اعلان‌های جابه‌جایی کلاینت برای ثبت‌نام‌های witness به یک IP یا گره جدید

نکته: فقط با clustering=yes پشتیبانی می‌شود!

خروجی قابل خواندن توسط ماشین را می‌توان با گزینه زیر تولید کرد:

--json

انتخاب ثبت‌نام‌ها را می‌توان با گزینه‌های زیر محدود کرد:

--witness-registration=REGISTRATION_UUID

این گزینه به جای انجام پیمایش پایگاه داده، یک جستجوی مستقیم برای REGISTRATION_UUID انجام می‌دهد.

گزینه‌های زیر همگی یک عبارت منظم گسترش‌یافته POSIX می‌پذیرند که می‌تواند انتخاب ثبت‌نام‌ها را بیشتر فیلتر کند. این گزینه‌ها به صورت AND منطقی اعمال می‌شوند، اما هر REGEX اجازه می‌دهد با استفاده از نماد خط عمودی چندین رشته را مشخص کنید.

--witness-net-name=REGEX

این گزینه 'نام سرور' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-share-name=REGEX

این گزینه 'نام اشتراک' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که نام اشتراک در ثبت‌نام اختیاری است، در غیر این صورت یک رشته خالی مطابقت داده می‌شود.

--witness-ip-address=REGEX

این گزینه نشانی IP را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-client-computer-name=REGEX

این گزینه نام رایانه کلاینت را که کلاینت در ثبت‌نام مشخص کرده است تعیین می‌کند. توجه داشته باشید که این صرفاً یک رشته است که خود کلاینت انتخاب می‌کند.

اگر به‌روزرسانی باید روی تمام ثبت‌نام‌ها اعمال شود، باید صراحتاً مشخص شود:

--witness-apply-to-all

این گزینه تمام ثبت‌نام‌ها را انتخاب می‌کند. نکته: این گزینه با گزینه‌های بالا مانعةالجمع است.

محتوای اعلان CLIENT_MOVE شامل نشانی‌های IP مشخص‌شده توسط (دقیقاً یکی) از گزینه‌های زیر است:

--witness-new-node=NODEID

با تعیین یک NODEID تمام نشانی‌های IP موجود در آن گره در پاسخ گنجانده می‌شوند. با تعیین '-1' به عنوان NODEID تمام نشانی‌های IP کلاستر در پاسخ گنجانده می‌شوند.

--witness-new-ip=IPADDRESS

با تعیین یک IPADDRESS فقط نشانی IP مشخص‌شده در پاسخ گنجانده می‌شود.

تولید اعلان‌های جابه‌جایی اشتراک برای ثبت‌نام‌های witness به یک IP یا گره جدید

نکته: فقط با clustering=yes پشتیبانی می‌شود!

خروجی قابل خواندن توسط ماشین را می‌توان با گزینه زیر تولید کرد:

--json

انتخاب ثبت‌نام‌ها را می‌توان با گزینه‌های زیر محدود کرد:

--witness-registration=REGISTRATION_UUID

این گزینه به جای انجام پیمایش پایگاه داده، یک جستجوی مستقیم برای REGISTRATION_UUID انجام می‌دهد.

گزینه‌های زیر همگی یک عبارت منظم گسترش‌یافته POSIX می‌پذیرند که می‌تواند انتخاب ثبت‌نام‌ها را بیشتر فیلتر کند. این گزینه‌ها به صورت AND منطقی اعمال می‌شوند، اما هر REGEX اجازه می‌دهد با استفاده از نماد خط عمودی چندین رشته را مشخص کنید.

--witness-net-name=REGEX

این گزینه 'نام سرور' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-share-name=REGEX

این گزینه 'نام اشتراک' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که نام اشتراک در ثبت‌نام اختیاری است، در غیر این صورت یک رشته خالی مطابقت داده می‌شود.

--witness-ip-address=REGEX

این گزینه نشانی IP را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-client-computer-name=REGEX

این گزینه نام رایانه کلاینت را که کلاینت در ثبت‌نام مشخص کرده است تعیین می‌کند. توجه داشته باشید که این صرفاً یک رشته است که خود کلاینت انتخاب می‌کند.

اگر به‌روزرسانی باید روی تمام ثبت‌نام‌ها اعمال شود، باید صراحتاً مشخص شود:

--witness-apply-to-all

این گزینه تمام ثبت‌نام‌ها را انتخاب می‌کند. نکته: این گزینه با گزینه‌های بالا مانعةالجمع است.

نکته: این مورد فقط برای ثبت‌نام‌هایی با نام اشتراک غیرخالی اعمال می‌شود!

محتوای اعلان SHARE_MOVE شامل نشانی‌های IP مشخص‌شده توسط (دقیقاً یکی) از گزینه‌های زیر است:

--witness-new-node=NODEID

با تعیین یک NODEID تمام نشانی‌های IP موجود در آن گره در پاسخ گنجانده می‌شوند. با تعیین '-1' به عنوان NODEID تمام نشانی‌های IP کلاستر در پاسخ گنجانده می‌شوند.

--witness-new-ip=IPADDRESS

با تعیین یک IPADDRESS فقط نشانی IP مشخص‌شده در پاسخ گنجانده می‌شود.

اجبار به لغو ثبت‌نام‌ها برای ثبت‌نام‌های witness

نکته: فقط با clustering=yes پشتیبانی می‌شود!

خروجی قابل خواندن توسط ماشین را می‌توان با گزینه زیر تولید کرد:

--json

انتخاب ثبت‌نام‌ها را می‌توان با گزینه‌های زیر محدود کرد:

--witness-registration=REGISTRATION_UUID

این گزینه به جای انجام پیمایش پایگاه داده، یک جستجوی مستقیم برای REGISTRATION_UUID انجام می‌دهد.

گزینه‌های زیر همگی یک عبارت منظم گسترش‌یافته POSIX می‌پذیرند که می‌تواند انتخاب ثبت‌نام‌ها را بیشتر فیلتر کند. این گزینه‌ها به صورت AND منطقی اعمال می‌شوند، اما هر REGEX اجازه می‌دهد با استفاده از نماد خط عمودی چندین رشته را مشخص کنید.

--witness-net-name=REGEX

این گزینه 'نام سرور' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-share-name=REGEX

این گزینه 'نام اشتراک' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که نام اشتراک در ثبت‌نام اختیاری است، در غیر این صورت یک رشته خالی مطابقت داده می‌شود.

--witness-ip-address=REGEX

این گزینه نشانی IP را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-client-computer-name=REGEX

این گزینه نام رایانه کلاینت را که کلاینت در ثبت‌نام مشخص کرده است تعیین می‌کند. توجه داشته باشید که این صرفاً یک رشته است که خود کلاینت انتخاب می‌کند.

اگر به‌روزرسانی باید روی تمام ثبت‌نام‌ها اعمال شود، باید صراحتاً مشخص شود:

--witness-apply-to-all

این گزینه تمام ثبت‌نام‌ها را انتخاب می‌کند. نکته: این گزینه با گزینه‌های بالا مانعةالجمع است.

ثبت‌نام‌های انتخاب‌شده روی سرور حذف می‌شوند و هر درخواست در انتظار AsyncNotify خطای NOT_FOUND دریافت خواهد کرد.

معمولاً این امر باعث یک ثبت‌نام مجدد تمیز در کلاینت می‌شود.

اجبار به یک پاسخ AsyncNotify بر اساس ورودی json (عمدتاً برای آزمایش)

نکته: فقط با clustering=yes پشتیبانی می‌شود!

خروجی قابل خواندن توسط ماشین را می‌توان با گزینه زیر تولید کرد:

--json

انتخاب ثبت‌نام‌ها را می‌توان با گزینه‌های زیر محدود کرد:

--witness-registration=REGISTRATION_UUID

این گزینه به جای انجام پیمایش پایگاه داده، یک جستجوی مستقیم برای REGISTRATION_UUID انجام می‌دهد.

گزینه‌های زیر همگی یک عبارت منظم گسترش‌یافته POSIX می‌پذیرند که می‌تواند انتخاب ثبت‌نام‌ها را بیشتر فیلتر کند. این گزینه‌ها به صورت AND منطقی اعمال می‌شوند، اما هر REGEX اجازه می‌دهد با استفاده از نماد خط عمودی چندین رشته را مشخص کنید.

--witness-net-name=REGEX

این گزینه 'نام سرور' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-share-name=REGEX

این گزینه 'نام اشتراک' را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که نام اشتراک در ثبت‌نام اختیاری است، در غیر این صورت یک رشته خالی مطابقت داده می‌شود.

--witness-ip-address=REGEX

این گزینه نشانی IP را که کلاینت برای نظارت ثبت کرده است مشخص می‌کند.

--witness-client-computer-name=REGEX

این گزینه نام رایانه کلاینت را که کلاینت در ثبت‌نام مشخص کرده است تعیین می‌کند. توجه داشته باشید که این صرفاً یک رشته است که خود کلاینت انتخاب می‌کند.

اگر به‌روزرسانی باید روی تمام ثبت‌نام‌ها اعمال شود، باید صراحتاً مشخص شود:

--witness-apply-to-all

این گزینه تمام ثبت‌نام‌ها را انتخاب می‌کند. نکته: این گزینه با گزینه‌های بالا مانعةالجمع است.

توجه داشته باشید این دستور برای آزمایش و اشکال‌زدایی طراحی شده است!

به طور خلاصه این دستور برای استفاده مدیران طراحی نشده، بلکه برای توسعه‌دهندگان و آزمون‌های خودکار است.

به‌طور پیش‌فرض یک پاسخ خالی با WERR_OK تولید می‌شود، اما اساساً هر پاسخ معتبری را می‌توان با تعیین یک رشته JSON مشخص کرد:

--witness-forced-response=JSON

این امکان تولید ساختارهای بسیار پیچیده witness_notifyResponse را فراهم می‌کند.

از آنجا که این دستور برای توسعه‌دهندگان است، لطفاً برای درک تمام مقادیر ممکن از قالب رشته JSON کد منبع را بخوانید...

برای جزئیات بیشتر 'net help witness force-response' را ببینید.

بررسی وجود یک serverid و پاکسازی ورودی‌های کهنه و بی‌استفاده از پایگاه‌های داده وضعیت سرور فایل.

دستورهای زیر پیاده‌سازی شده‌اند:

net serverid exists بررسی وجود یک serverid
net serverid wipedbs پاکسازی ورودی‌های کهنه از پایگاه‌های داده وضعیت سرور فایل

بررسی می‌کند که آیا یک serverid وجود دارد یا خیر.

پاکسازی ورودی‌های کهنه از پایگاه‌های داده وضعیت فایل‌سرور.

گزینه‌های مربوط به wipedbs:

--test

فقط ورودی‌های کهنه را بررسی کرده و آن‌ها را لاگ می‌کند

--verbose

تولید لاگ‌های پرجزئیات

ارائه اطلاعات نحوه استفاده برای دستور مشخص‌شده.

این صفحه راهنما بخشی از نسخهٔ 4.24.6 مجموعه نرم‌افزاری سامبا است.

نرم‌افزار اصلی سامبا و ابزارهای مرتبط با آن توسط Andrew Tridgell ایجاد شده‌اند. اکنون سامبا توسط تیم سامبا به عنوان یک پروژه منبع‌باز مشابه روش توسعه هسته لینوکس توسعه داده می‌شود.

صفحه راهنمای net توسط Jelmer Vernooij نوشته شده است.

08/16/2026 Samba 4.24.6