پرچم‌های خط فرمان:

-u XX

استفاده از نام کاربری XX به جای anonymous.

-p XX

استفاده از گذرواژه XX همراه با نام کاربری.

-P XX

استفاده از شماره درگاه XX به جای درگاه پیش‌فرض سرویس FTP (21).

-j XX

استفاده از حساب XX به عنوان مکمل نام کاربری و گذرواژه (منسوخ‌شده).

-d XX

استفاده از فایل XX برای ثبت وقایع اشکال‌زدایی.

-a

استفاده از نوع انتقال ASCII به جای دودویی (binary).

-m

تلاش برای ایجاد دایرکتوری مقصد دوردست پیش از رونوشت‌برداری.

-t XX

اتمام مهلت زمانی (timeout) پس از XX ثانیه.

-U XX

استفاده از مقدار XX برای umask.

-v/-V

استفاده کردن (یا نکردن) از نشانگرهای پیشرفت. پیش‌فرض این است که اگر جریان خروجی یک TTY باشد، از نشانگرهای پیشرفت استفاده شود.

-f XX

خواندن فایل XX برای اطلاعات میزبان، کاربر و گذرواژه.

-c

خواندن محلی از ورودی استاندارد (stdin) و نوشتن در مسیر مشخص‌شده روی میزبان دوردست.

-C

مشابه با -c، با این تفاوت که یک مسیر محلی مشخص می‌شود.

-A

پیوست کردن به انتهای فایل‌های دوردست، به جای بازنویسی آن‌ها.

-T XX

بارگذاری در فایل‌های موقت با پیشوند XX.

-S XX

بارگذاری در فایل‌های موقت با پسوند XX.

-R

حالت بازگشتی؛ رونوشت‌برداری از کل درخت‌های دایرکتوری.

-r XX

تلاش مجدد حداکثر تا XX بار تا زمان برقراری اتصال به سرور FTP دوردست.

-z/-Z

تلاش کردن (یا نکردن) برای از سرگیری انتقال‌ها. پیش‌فرض این است که برای از سرگیری تلاش نشود (-Z).

-E

استفاده از اتصالات داده عادی (PORT).

-F

استفاده از اتصالات داده غیرفعال (PASV). پیش‌فرض استفاده از حالت غیرفعال است، اما در صورت ناموفق بودن اتصال غیرفعال یا اتمام مهلت زمانی، به حالت عادی بازگردانی می‌شود.

-DD

حذف فایل محلی پس از بارگذاری موفقیت‌آمیز آن.

-y

تلاش برای استفاده از "SITE UTIME" به منظور حفظ برچسب‌های زمانی در میزبان دوردست. سرورهای FTP دوردست زیادی از این قابلیت پشتیبانی نمی‌کنند، بنابراین ممکن است کار نکند.

-b

اجرا در پس‌زمینه (با ارسال یک کار دسته‌ای و سپس اجرای فرایند ncftpbatch).`

-bb

مشابه گزینه -b است، اما تنها کار دسته‌ای را ارسال می‌کند. برای پردازش کار دسته‌ای نیاز به اجرای دستی ncftpbatch خواهید داشت. این گزینه در صورتی مفید است که از قبل یک فرایند ncftpbatch در حال اجرا داشته باشید، یا بخواهید کنترل بهتری بر زمان پردازش کارهای دسته‌ای داشته باشید.

برای نمونه، اگر می‌خواهید پردازش پس‌زمینه سه فایل را که همگی روی یک سرور دوردست یکسان هستند انجام دهید، بسیار مناسب‌تر است که تنها از یک فرایند ncftpbatch برای پردازش ترتیبی هر سه کار استفاده کنید، تا این‌که سه فرایند ncftpbatch به‌طور هم‌زمان سه نشست FTP به همان سرور باز کنند.

-B XX

تلاش برای تنظیم اندازه بافر سوکت TCP/IP روی XX بایت.

-W XX

ارسال دستور خام FTP با مشخصات XX پس از ورود به سیستم.

-X XX

ارسال دستور خام FTP با مشخصات XX پس از انتقال هر فایل.

-Y XX

ارسال دستور خام FTP با مشخصات XX پیش از خروج از سیستم.

گزینه‌های -W، -X و -Y برای کاربران پیشرفته‌ای که نیاز به سفارشی‌سازی رفتار در برخی سرورها دارند مفید هستند. به عنوان مثال، کاربرانی که به بزرگ‌رایانه‌ها دسترسی دارند ممکن است نیاز داشته باشند دستورهای ویژه SITE را برای تنظیم اندازه بلوک و اطلاعات قالب رکورد ارسال کنند..IP برای این گزینه‌ها، در صورتی که نیاز به ارسال چندین دستور دارید، می‌توانید از هر کدام چندین بار استفاده کنید. برای گزینهٔ -X می‌توانید از کوکی %s جهت بسط یافتن به نام فایلی که منتقل شده است استفاده کنید.

-o XX

تنظیم گزینهٔ پیشرفتهٔ XX.

این گزینه عمدتاً برای اشکال‌زدایی به کار می‌رود. مقدار یک متغیر داخلی را روی یک عدد صحیح تنظیم می‌کند. یک نمونه استفاده به این شکل است: -o useFEAT=0,useCLNT=1 که در این حالت، استفاده از دستور FEAT را غیرفعال و دستور CLNT را فعال می‌کند. متغیرهای در دسترس شامل موارد زیر هستند: usePASV, useSIZE, useMDTM, useREST, useNLST_a, useNLST_d, useFEAT, useMLSD, useMLST, useCLNT, useHELP_SITE, useSITE_UTIME, STATfileParamWorks, NLSTfileParamWorks, require20, allowProxyForPORT, doNotGetStartCWD.