TFTP(1) User's Manual TFTP(1)

tftp - کلاینت پروتکل ساده انتقال فایل برای IPv4

tftp [ options... ] [host [port]] [-c command]

دستور tftp یک کلاینت برای پروتکل سادهٔ انتقال فایل (Trivial File Transfer Protocol) است که می‌تواند برای انتقال فایل‌ها به و از ماشین‌های دوردست، از جمله برخی سیستم‌های بسیار حداقلی (معمولاً سامانه‌های توکار - embedded)، به کار رود. میزبان دوردست host را می‌توان در خط فرمان مشخص کرد که در این صورت tftp از host به عنوان میزبان پیش‌فرض برای انتقال‌های بعدی استفاده می‌کند (دستور connect را در ادامه ببینید).

-4
تنها با IPv4 متصل شود، حتی اگر پشتیبانی از IPv6 کامپایل شده باشد.
-6
تنها با IPv6 متصل شود، در صورتی که پشتیبانی از آن کامپایل شده باشد.
دستور command را به گونه‌ای اجرا می‌کند که گویی در اعلان خط فرمان tftp وارد شده است. این گزینه باید در انتهای خط فرمان مشخص شود.
حالت پیش‌فرض را روی حالت لفظی (literal) قرار می‌دهد. برای جلوگیری از پردازش خاص نویسهٔ ':' در نام فایل استفاده می‌شود.
حالت انتقال پیش‌فرض را روی mode تنظیم می‌کند. این گزینه معمولاً به همراه -c استفاده می‌شود.
شماره پورت مبدأ را وادار می‌کند تا در محدودهٔ مشخص‌شده از شماره پورت‌ها قرار گیرد.
حالت پیش‌فرض را روی حالت پرگو (verbose) قرار می‌دهد.
شماره نسخه و پیکربندی را در خروجی استاندارد چاپ کرده و سپس بدون خطا خارج می‌شود.

هنگامی که tftp در حال اجرا است، اعلان tftp> را نمایش می‌دهد و دستورهای زیر را شناسایی می‌کند:

? command-name...
چاپ اطلاعات راهنما.
کوتاه‌نوشتی برای mode ascii.
کوتاه‌نوشتی برای mode binary.
تعیین host (و به صورت اختیاری port) برای انتقال‌ها. توجه داشته باشید که پروتکل TFTP برخلاف پروتکل FTP، اتصالات را میان انتقال‌ها برقرار نگه نمی‌دارد؛ بنابراین دستور connect در واقع هیچ اتصالی ایجاد نمی‌کند، بلکه تنها به خاطر می‌سپارد که چه میزبانی باید برای انتقال‌ها استفاده شود. نیازی نیست که حتماً از دستور connect استفاده کنید؛ میزبان دوردست را می‌توان به عنوان بخشی از دستورهای get یا put نیز مشخص کرد.
دریافت یک فایل یا مجموعه‌ای از فایل‌ها از منابع مشخص‌شده. نام فایل دوردست می‌تواند به یکی از دو شکل باشد: یک نام فایل ساده در میزبان دوردست، در صورتی که میزبان قبلاً مشخص شده باشد؛ یا رشته‌ای به شکل host:filename برای تعیین هم‌زمان میزبان و نام فایل. اگر از شکل دوم استفاده شود، آخرین نام میزبان مشخص‌شده به عنوان پیش‌فرض برای انتقال‌های بعدی در نظر گرفته می‌شود. برای جلوگیری از رفتار ویژه با نویسهٔ ':' (مانند C:\dir\file)، حالت literal را فعال کنید.
تغییر وضعیت حالت لفظی (literal). در صورت فعال بودن، این حالت از برخورد ویژه با ':' در نام فایل‌ها جلوگیری می‌کند.
مشخص کردن حالت انتقال؛ transfer-mode می‌تواند یکی از مقادیر ascii (یا netascii) یا binary (یا octet) باشد. مقدار پیش‌فرض ascii است.
ارسال یک فایل یا مجموعه‌ای از فایل‌ها به فایل یا دایرکتوری دوردست مشخص‌شده. مقصد می‌تواند به یکی از دو شکل باشد: یک نام فایل روی میزبان دوردست، اگر میزبان از قبل مشخص شده باشد؛ یا رشته‌ای به شکل host:filename برای مشخص کردن هم‌زمان میزبان و نام فایل. اگر از شکل دوم استفاده شود، نام میزبان مشخص‌شده به عنوان پیش‌فرض برای انتقال‌های بعدی در نظر گرفته می‌شود. در صورت استفاده از ساختار remote-directory، فرض می‌شود میزبان دوردست یک سیستم یونیکس (UNIX) یا سیستمی دیگر است که از / به عنوان جداکننده دایرکتوری استفاده می‌کند. برای جلوگیری از رفتار ویژه با نویسهٔ ':' (مانند C:\dir\file)، حالت literal را فعال کنید.
خروج از tftp. رسیدن به انتهای فایل (EOF) نیز برنامه را می‌بندد.
تنظیم مهلت زمانی ارسال مجدد هر بسته، به ثانیه.
نمایش وضعیت فعلی.
تنظیم مهلت زمانی کل ارسال، به ثانیه.
تغییر وضعیت ردگیری بسته‌ها (یک ویژگی برای خطایابی).
تغییر وضعیت حالت پرگو (verbose).

پروتکل TFTP هیچ سازوکاری برای احراز هویت یا امنیت فراهم نمی‌کند. بنابراین، کارگزار دوردست احتمالاً انواعی از محدودیت‌های دسترسی یا دیوار آتش (firewall) را پیاده‌سازی خواهد کرد. این محدودیت‌های دسترسی به احتمال زیاد مختص هر پایگاه و سرور خواهد بود.

این نسخه از tftp توسط H. Peter Anvin <hpa@zytor.com> نگهداری می‌شود. این برنامه از مبنای کُد منبع OpenBSD مشتق شده، اما به طور قابل توجهی از آن فاصله گرفته است، و وصله‌هایی توسط Markus Gutschke و Gero Kulhman به آن افزوده شده است.

tftpd(8).

23 July 2008 tftp-hpa 5.2