MPlayer(1) پخش‌کننده فیلم MPlayer(1)

mplayer - پخش‌کننده فیلم
mencoder - رمزگذار فیلم

mplayer [گزینه‌ها] [file|URL|playlist|-]
mplayer [گزینه‌ها] file1 [گزینه‌های خاص] [file2] [گزینه‌های خاص]
mplayer [گزینه‌ها] {گروه فایل‌ها و گزینه‌ها} [گزینه‌های مخصوص گروه]
mplayer [br]://[title][/device] [گزینه‌ها]
mplayer [dvd|dvdnav]://[title|[start_title]-end_title][/device] [گزینه‌ها]
mplayer vcd://track[/device]
mplayer tv://[channel][/input_id] [گزینه‌ها]
mplayer radio://[channel|frequency][/capture] [گزینه‌ها]
mplayer pvr:// [گزینه‌ها]
mplayer dvb://[card_number@]channel [گزینه‌ها]
mplayer mf://[filemask|@listfile] [-mf options] [گزینه‌ها]
mplayer [cdda|cddb]://track[-endtrack][:speed][/device] [گزینه‌ها]
mplayer cue://file[:track] [گزینه‌ها]
mplayer [file|mms[t]|http|http_proxy|rt[s]p|ftp|udp|unsv|icyx|noicyx|smb]:// [user:pass@]URL[:port] [گزینه‌ها]
mplayer sdp://file [گزینه‌ها]
mplayer mpst://host[:port]/URL [گزینه‌ها]
mplayer tivo://host/[list|llist|fsid] [گزینه‌ها]
gmplayer [گزینه‌ها] [file|URL|playlist] [-skin skin]
mencoder [گزینه‌ها] file [file|URL|-] [-o file | file://file | smb://[user:pass@]host/filepath]
mencoder [گزینه‌ها] file1 [گزینه‌های خاص] [file2] [گزینه‌های خاص] mplayer یک پخش‌کننده فیلم برای لینوکس است (روی بسیاری از پلتفرم‌ها و معماری‌های پردازنده دیگر نیز اجرا می‌شود، مستندات را ببینید). این برنامه بیشتر فایل‌های MPEG/VOB، AVI، ASF/WMA/WMV، RM، QT/MOV/MP4، Ogg/OGM، MKV، VIVO، FLI، NuppelVideo، yuv4mpeg، FILM و RoQ را که توسط کدک‌های بومی و دودوییِ متعددی پشتیبانی می‌شوند، پخش می‌کند. شما همچنین می‌توانید فیلم‌های VCD، SVCD، DVD، Blu-ray، 3ivx، DivX 3/4/5، WMV و حتی H.264 را تماشا کنید.

MPlayer از طیف گسترده‌ای از درایورهای خروجی ویدیو و صدا پشتیبانی می‌کند. این برنامه با X11، Xv، DGA، OpenGL، SVGAlib، fbdev، AAlib، libcaca، DirectFB، Quartz، Mac OS X CoreVideo کار می‌کند، اما شما همچنین می‌توانید از GGI، SDL (و تمام درایورهای آن‌ها)، VESA (روی تمام کارت‌های سازگار با VESA، حتی بدون X11)، برخی درایورهای سطح پایین ویژه کارت‌های گرافیک (برای Matrox، 3dfx و ATI) و برخی بردهای سخت‌افزاری رمزگشای MPEG مانند Siemens DVB، Hauppauge PVR (IVTV)، DXR2 و DXR3/Hollywood+ استفاده کنید. بیشتر آن‌ها از تغییر مقیاس نرم‌افزاری یا سخت‌افزاری پشتیبانی می‌کنند، بنابراین می‌توانید از تماشای فیلم‌ها در حالت تمام‌صفحه لذت ببرید.

MPlayer دارای یک نمایشگر روی صفحه (OSD) برای اطلاعات وضعیت، زیرنویس‌های سایه‌دار و هموارسازی‌شده (antialiased) زیبا و بزرگ، و بازخورد بصری برای کنترل‌های صفحه‌کلید است. قلم‌های اروپایی/ISO8859-1,2 (مجاری، انگلیسی، چکی و غیره)، سیریلیک و کره‌ای به همراه ۱۲ قالب زیرنویس (MicroDVD، SubRip، OGM، SubViewer، Sami، VPlayer، RT، SSA، AQTitle، JACOsub، PJS و قالب اختصاصی خودمان: MPsub) و زیرنویس‌های DVD (جریان‌های SPU، VOBsub و Closed Captions) پشتیبانی می‌شوند.

mencoder (کدگذار فیلم MPlayer) یک کدگذار فیلم ساده است که برای کدگذاری فیلم‌های قابل پخش در MPlayer (بالا را ببینید) به سایر قالب‌های قابل پخش در MPlayer (پایین را ببینید) طراحی شده است. این ابزار به MPEG-4 (DivX/Xvid)، یکی از کدک‌های libavcodec و صدای PCM/MP3/VBRMP3 در ۱، ۲ یا ۳ مرحله (pass) کدگذاری می‌کند. علاوه بر این، دارای قابلیت‌های رونوشت از جریان (stream copying)، سامانه پالایه (فیلتر) قدرتمند (crop، expand، flip، postprocess، rotate، scale، noise، تبدیل RGB/YUV) و موارد بیشتر است.

gmplayer همان MPlayer با یک واسط گرافیکی کاربر است. در کنار برخی گزینه‌های ویژه خود (ذخیره‌شده در gui.conf)، دارای گزینه‌های یکسانی با MPlayer است؛ با این حال برخی گزینه‌های MPlayer در gui.conf ذخیره می‌شوند تا بتوان آن‌ها را مستقل از MPlayer انتخاب کرد. (بخش GUI CONFIGURATION FILE را در زیر ببینید.)

مثال‌های استفاده برای شروع سریع را می‌توانید در انتهای این صفحه راهنما پیدا کنید.

همچنین مستندات HTML را ببینید!

MPlayer دارای یک لایه کنترلی کاملاً قابل پیکربندی و دستور-محور است که به شما امکان می‌دهد MPlayer را با استفاده از صفحه‌کلید، ماوس، جوی‌استیک یا کنترل از راه دور (با LIRC) کنترل کنید. برای روش‌های سفارشی‌سازی آن، گزینه -input را ببینید.

کنترل با صفحه‌کلید
پرش ۱۰ ثانیه‌ای به عقب/جلو.
پرش ۱ دقیقه‌ای به جلو/عقب.
پرش ۱۰ دقیقه‌ای به جلو/عقب.
[ و ]
کاهش/افزایش سرعت پخش فعلی به میزان ۱۰٪.
{ و }
نصف/دو برابر کردن سرعت پخش فعلی.
بازنشانی سرعت پخش به حالت عادی.
< و >
حرکت به عقب/جلو در فهرست پخش.
حرکت به جلو در فهرست پخش، حتی فراتر از انتها.
HOME و END
مدخل بعدی/قبلی درخت‌پخش در فهرست والد.
منبع جایگزین بعدی/قبلی.
p / SPACE
مکث (فشردن مجدد، مکث را لغو می‌کند).
.    
یک گام به جلو. یک‌بار فشردن باعث مکث فیلم می‌شود، هر بار فشردن پیاپی یک فریم را پخش کرده و سپس دوباره به حالت مکث می‌رود (فشردن هر کلید دیگری مکث را لغو می‌کند).
q / ESC
توقف پخش و خروج.
U    
توقف پخش (و خروج در صورتی که -idle استفاده نشده باشد).
+ و -
تنظیم تاخیر صدا به میزان +/- ۰٫۱ ثانیه.
/ و *
کاهش/افزایش بلندی صدا.
9 و 0
کاهش/افزایش بلندی صدا.
( و )
تنظیم تراز صدا به نفع کانال چپ/راست.
بی‌صدا کردن.
_ (فقط MPEG-TS، AVI و libavformat)
گردش بین ترک‌های ویدیویی موجود.
# (فقط DVD، Blu-ray، MPEG، Matroska، AVI و libavformat)
گردش بین ترک‌های صوتی موجود.
گردش بین برنامه‌های موجود.
تغییر وضعیت حالت تمام‌صفحه (همچنین -fs را ببینید).
T    
تغییر وضعیت ماندن در بالا (همچنین -ontop را ببینید).
w و e
کاهش/افزایش محدوده pan-and-scan.
تغییر وضعیت‌های OSD: هیچ / جستجو / جستجو + زمان‌سنج / جستجو + زمان‌سنج + زمان کل.
d    
تغییر وضعیت‌های افت فریم: هیچ / نادیده‌گرفتن نمایش / نادیده‌گرفتن رمزگشایی (-framedrop و -hardframedrop را ببینید).
v    
تغییر وضعیت نمایش زیرنویس.
گردش بین زیرنویس‌های موجود.
حرکت به جلو/عقب در فهرست زیرنویس‌ها.
تغییر وضعیت نمایش «زیرنویس‌های اجباری» (forced subtitles).
a    
تغییر تراز زیرنویس: بالا / وسط / پایین.
تنظیم تاخیر زیرنویس به میزان +/- ۰٫۱ ثانیه.
شروع/توقف ضبط جریان اصلی.
جابجایی زیرنویس به بالا/پایین.
i (فقط در حالت -edlout)
تنظیم شروع یا پایان یک پرش EDL و نوشتن آن در فایل مشخص‌شده.
s (فقط با -vf screenshot)
گرفتن تصویر از صفحه (اسکرین‌شات).
شروع/توقف گرفتن تصویر از صفحه (اسکرین‌شات).
نمایش نام فایل روی OSD.
نمایش نوار پیشرفت، زمان سپری‌شده و مدت کل روی OSD.
! و @
پرش به ابتدای فصل قبلی/بعدی.
فعال/غیرفعال کردن تفکیک‌کننده خطوط پویش (deinterlacer).
گردش بین زاویه‌های دید موجود DVD.
(کلیدهای زیر تنها هنگام استفاده از یک خروجی ویدیویی شتاب‌یافته سخت‌افزاری (xv، (x)vidix، (x)mga و غیره)، اکولایزر نرم‌افزاری (-vf eq یا -vf eq2) یا فیلتر رنگ‌مایه (-vf hue) معتبر هستند.)
1 و 2
تنظیم کنتراست (تضاد).
3 و 4
تنظیم روشنایی.
5 و 6
تنظیم رنگ‌مایه (hue).
7 و 8
تنظیم غلظت رنگ (saturation).
(کلیدهای زیر تنها هنگام استفاده از درایور خروجی ویدیویی quartz یا corevideo معتبر هستند.)

تغییر اندازه پنجره فیلم به نصف اندازه اصلی آن.

تغییر اندازه پنجره فیلم به اندازه اصلی آن.
تغییر اندازه پنجره فیلم به دو برابر اندازه اصلی آن.
تغییر وضعیت تمام‌صفحه (همچنین -fs را ببینید).
تنظیم شفافیت (alpha) پنجره فیلم.

(کلیدهای زیر تنها هنگام استفاده از گرداننده خروجی ویدیوی sdl معتبر هستند.)
چرخش میان حالت‌های تمام‌صفحه موجود.
بازیابی حالت اصلی.
(کلیدهای زیر در صورت داشتن صفحه‌کلیدی با کلیدهای چندرسانه‌ای معتبر هستند.)
مکث.
توقف پخش و خروج.
پرش به عقب/جلو به مدت ۱ دقیقه.
(کلیدهای زیر تنها در صورتی معتبر هستند که با پشتیبانی از ورودی TV یا DVB کامپایل کرده باشید و بر کلیدهای تعریف‌شده در بالا اولویت خواهند داشت.)
h و k
انتخاب کانال قبلی/بعدی.
تغییر استاندارد (norm).
u    
تغییر فهرست کانال‌ها.
(کلیدهای زیر تنها در صورتی معتبر هستند که با پشتیبانی از dvdnav کامپایل کرده باشید: از آن‌ها برای پیمایش منوها استفاده می‌شود.)
انتخاب دکمه بالا.
انتخاب دکمه پایین.
انتخاب دکمه چپ.
انتخاب دکمه راست.
بازگشت به منوی اصلی.
بازگشت به نزدیک‌ترین منو (ترتیب اولویت عبارت است از: chapter->title->root).
تأیید انتخاب.
(کلیدهای زیر برای کنترل تله‌تکست تلویزیون استفاده می‌شوند. داده‌ها ممکن است از یک منبع تلویزیون آنالوگ یا یک جریان انتقال MPEG دریافت شوند.)
روشن/خاموش کردن تله‌تکست.
رفتن به صفحه بعدی/قبلی تله‌تکست.
کنترل ماوس
دکمه ۳ و دکمه ۴
پرش به عقب/جلو به مدت ۱ دقیقه.
دکمه ۵ و دکمه ۶
کاهش/افزایش صدا.
کنترل جوی‌استیک
چپ و راست
پرش به عقب/جلو به مدت ۱۰ ثانیه.
بالا و پایین
پرش به جلو/عقب به مدت ۱ دقیقه.
دکمه ۱
مکث.
دکمه ۲
تغییر وضعیت‌های OSD: هیچ / پرش / پرش + زمان‌سنج / پرش + زمان‌سنج + زمان کل.
دکمه ۳ و دکمه ۴
کاهش/افزایش صدا.
هر گزینهٔ پرچمی (flag) یک همتای «noflag» دارد؛ به عنوان مثال، معکوس گزینهٔ -fs، گزینهٔ -nofs است.

اگر گزینه‌ای به صورت (فقط XXX) نشانه‌گذاری شده باشد، تنها در ترکیب با گزینهٔ XXX یا در صورتی که XXX در برنامه کامپایل شده باشد کار خواهد کرد.

نکته: تجزیه‌کنندهٔ زیرگزینه‌ها (که برای نمونه برای زیرگزینه‌های -ao pcm به کار می‌رود) از نوع خاصی از نویسه‌گریزی رشته‌ای (string-escaping) پشتیبانی می‌کند که برای استفاده در واسط‌های گرافیکی (GUI) خارجی در نظر گرفته شده است.
قالب آن به شکل زیر است:
%n%string_of_length_n
مثال‌ها:
mplayer -ao pcm:file=%10%C:test.wav test.avi
یا در یک اسکریپت:
mplayer -ao pcm:file=%`expr length "$NAME"`%"$NAME" test.avi

شما می‌توانید تمام گزینه‌ها را در فایل‌های پیکربندی قرار دهید که در هر بار اجرای MPlayer/MEncoder خوانده خواهند شد. فایل پیکربندی سراسری سیستم 'mplayer.conf' در دایرکتوری پیکربندی شما (مانند /etc/mplayer یا /usr/local/etc/mplayer) قرار دارد، و فایل مختص کاربر '~/.mplayer/config' است. فایل پیکربندی MEncoder نیز 'mencoder.conf' در دایرکتوری پیکربندی شماست (مانند /etc/mplayer یا /usr/local/etc/mplayer)، و فایل مختص کاربر '~/.mplayer/mencoder.conf' است. گزینه‌های مختص کاربر بر گزینه‌های سراسری سیستم برتری دارند (در مورد gmplayer، گزینه‌های gui.conf بر گزینه‌های مختص کاربر برتری دارند) و گزینه‌های ارائه‌شده در خط فرمان بر همه چیز اولویت خواهند داشت. قالب نحوی فایل‌های پیکربندی به صورت 'option=<value>' است، و هر چیزی پس از یک '#' به عنوان کامنت در نظر گرفته می‌شود. گزینه‌هایی که بدون مقدار کار می‌کنند را می‌توان با تنظیم آن‌ها روی 'yes' یا '1' یا 'true' فعال، و با تنظیم روی 'no' یا '0' یا 'false' غیرفعال کرد. حتی زیرگزینه‌ها را نیز می‌توان به همین ترتیب مشخص کرد.

همچنین می‌توانید فایل‌های پیکربندی مختص یک فایل بنویسید. اگر می‌خواهید برای فایلی به نام 'movie.avi' یک فایل پیکربندی داشته باشید، فایلی به نام 'movie.avi.conf' حاوی گزینه‌های مختص آن فایل ایجاد کرده و آن را در ~/.mplayer/ قرار دهید. همچنین تا زمانی که گزینهٔ -use-filedir-conf را مشخص کرده باشید (چه در خط فرمان و چه در فایل پیکربندی سراسری‌تان)، می‌توانید فایل پیکربندی را در همان دایرکتوری فایلی که قرار است پخش شود قرار دهید. اگر یک فایل پیکربندی مختص فایل در همان دایرکتوری پیدا شود، هیچ پیکربندی مختص فایلی از ~/.mplayer بارگیری نمی‌شود. علاوه بر این، گزینهٔ -use-filedir-conf فایل‌های پیکربندی مختص دایرکتوری را نیز فعال می‌کند. برای این منظور، MPlayer ابتدا تلاش می‌کند یک mplayer.conf را از همان دایرکتوری فایل پخش‌شده بارگیری کند و سپس تلاش می‌کند هرگونه پیکربندی مختص فایل را بارگیری نماید.

نمونه فایل پیکربندی MPLAYER:

# استفاده پیش‌فرض از درایور Matrox.
vo=xmga
# تمرین بالانس روی دست هنگام تماشای ویدیو.
flip=yes
# رمزگشایی/کدگذاری چندین فایل از PNG،
# شروع با mf://filemask
mf=type=png:fps=25
# تصاویر نگاتیو وهم‌آور جالب هستند.
vf=eq2=1.0:-0.8
# تراز عمودی نوار پیشرفت OSD
progbar-align=50

نمونه فایل پیکربندی MENCODER:

# خروجی MEncoder به یک نام فایل پیش‌فرض ارسال شود.
o=encoded.avi
# ۴ خط بعدی به mencoder tv:// اجازه می‌دهند ضبط را فوراً آغاز کند.
oac=pcm=yes
ovc=lavc=yes
lavcopts=vcodec=mjpeg
tv=driver=v4l2:input=1:width=768:height=576:device=/dev/video0:audiorate=48000
# مجموعه گزینه‌های رمزگذاری پیش‌فرض پیچیده‌تر
lavcopts=vcodec=mpeg4:autoaspect=1
lameopts=aq=2:vbr=4
ovc=lavc=1
oac=lavc=1
passlogfile=pass1stats.log
noautoexpand=1
subfont-autoscale=3
subfont-osd-scale=6
subfont-text-scale=4
subalign=2
subpos=96
spuaa=20

فایل پیکربندی GUI

گزینه‌های اختصاصی واسط گرافیکی عبارتند از (نام گزینه‌های MPlayer در پرانتز آمده است): ao_alsa_device (alsa:device=) (فقط ALSA)، ao_alsa_mixer (mixer) (فقط ALSA)، ao_alsa_mixer_channel (mixer-channel) (فقط ALSA)، ao_esd_device (esd:) (فقط ESD)، ao_extra_stereo (af extrastereo) (پیش‌فرض: 1.0)، ao_extra_stereo_coefficient (af extrastereo=), ao_oss_device (oss:) (فقط OSS)، ao_oss_mixer (mixer) (فقط OSS)، ao_oss_mixer_channel (mixer-channel) (فقط OSS)، ao_sdl_subdriver (sdl:) (فقط SDL)، ao_surround (استفاده‌نشده)، ao_volnorm (af volnorm), autosync (فعال/غیرفعال)، autosync_size (autosync), cache (فعال/غیرفعال)، cache_size (cache), enable_audio_equ (af equalizer), equ_band_00 ... equ_band_59, (af equalizer=), equ_channel_1 ... equ_channel_6 (af channels=), gui_main_pos_x, gui_main_pos_y, gui_save_pos (yes/no), gui_tv_digital (yes/no), gui_video_out_pos_x, gui_video_out_pos_y, playbar (فعال/غیرفعال)، replay_gain (فعال/غیرفعال)، replay_gain_adjustment (-30..10), show_videowin (yes/no), vf_lavc (vf lavc) (فقط DXR3)، vf_pp (vf pp), vo_dxr3_device (استفاده‌نشده) (فقط DXR3).

گزینه‌های MPlayer ذخیره‌شده در gui.conf (نام گزینه‌های واسط گرافیکی، نام گزینه‌های MPlayer در پرانتز) عبارتند از: a_afm (afm), ao_driver (ao), ass_bottom_margin (ass-bottom-margin) (فقط ASS)، ass_enabled (ass) (فقط ASS)، ass_top_margin (ass-top-margin) (فقط ASS)، ass_use_margins (ass-use-margins) (فقط ASS)، cdrom_device (cdrom-device), dvd_device (dvd-device), font_autoscale (subfont-autoscale) (فقط FreeType)، font_blur (subfont-blur) (فقط FreeType)، font_encoding (subfont-encoding), font_factor (ffactor), font_name (font), font_osd_scale (subfont-osd-scale) (فقط FreeType)، font_outline (subfont-outline) (فقط FreeType)، font_text_scale (subfont-text-scale) (فقط FreeType)، gui_skin (skin), idle (idle), load_fullscreen (fs), osd_level (osdlevel), playlist_support (allow-dangerous-playlist-parsing), softvol (softvol), stopxscreensaver (stop-xscreensaver), sub_auto_load (autosub), sub_cp (subcp) (فقط iconv)، sub_overlap (overlapsub), sub_pos (subpos), sub_unicode (unicode), sub_utf8 (utf8), v_flip (flip), v_framedrop (framedrop), v_idx (idx), v_ni (ni), v_vfm (vfm), vf_autoq (autoq), vo_direct_render (panscan), vo_doublebuffering (dr), vo_driver (vo), vo_panscan (double). برای تسهیل کار با پیکربندی‌های مختلف، می‌توان پروفایل‌هایی را در فایل‌های پیکربندی تعریف کرد. یک پروفایل با نام خود میان براکت‌های مربعی آغاز می‌شود، مانند '[my-profile]'. تمام گزینه‌های پس از آن بخشی از پروفایل خواهند بود. توضیحی (که با -profile help نشان داده می‌شود) می‌تواند با گزینه profile-desc تعریف شود. برای پایان دادن به پروفایل، پروفایل دیگری را آغاز کنید یا از نام پروفایل 'default' برای ادامه دادن با گزینه‌های عادی استفاده نمایید.

نمونه پروفایل MPLAYER:

[protocol.dvd]
profile-desc="profile for dvd:// streams"
vf=pp=hb/vb/dr/al/fd
alang=en
[protocol.dvdnav]
profile-desc="profile for dvdnav:// streams"
profile=protocol.dvd
mouse-movements=yes
nocache=yes
[extension.flv]
profile-desc="profile for .flv files"
flip=yes
[vo.pnm]
outdir=/tmp
[ao.alsa]
device=spdif

نمونه پروفایل MENCODER:

[mpeg4]
profile-desc="MPEG4 encoding"
ovc=lacv=yes
lavcopts=vcodec=mpeg4:vbitrate=1200
[mpeg4-hq]
profile-desc="HQ MPEG4 encoding"
profile=mpeg4
lavcopts=mbd=2:trell=yes:v4mv=yes

دایرکتوری کدک‌های باینری را مشخص می‌کند.
مسیر جستجوی استاندارد را نادیده گرفته و از فایل مشخص‌شده به‌جای codecs.conf توکار استفاده می‌کند.
فایل پیکربندی‌ای را مشخص می‌کند که باید پس از فایل‌های پیش‌فرض تجزیه شود.
تمام گزینه‌های موجود را چاپ می‌کند.
پیام‌های کنسول را به مجموعه نویسه‌های مشخص‌شده تبدیل می‌کند (پیش‌فرض: autodetect). متن با کدگذاری مشخص‌شده توسط گزینه پیکربندی --charset خواهد بود. این مقدار را روی "noconv" تنظیم کنید تا تبدیل غیرفعال شود (برای مثال، برای مشکلات iconv).
نکته: این گزینه پس از پایان تجزیهٔ خط فرمان اعمال می‌شود. متغیر محیطی MPLAYER_CHARSET می‌تواند به شما کمک کند تا از شر اولین خطوط خروجی ناخوانا خلاص شوید.
خروجی رنگی کنسول را در ترمینال‌هایی که از رنگ‌های ANSI پشتیبانی می‌کنند، فعال می‌کند.
میزان پرگویی را به‌طور مستقیم برای هر ماژول کنترل می‌کند. ماژول 'all' میزان پرگویی تمام ماژول‌هایی را که به‌طور صریح در خط فرمان مشخص نشده‌اند تغییر می‌دهد. برای فهرستی از تمام ماژول‌ها، '-msglevel help' را ببینید.
نکته: برخی پیام‌ها پیش از تجزیه خط فرمان چاپ می‌شوند و بنابراین تحت تأثیر -msglevel قرار نمی‌گیرند. برای کنترل این پیام‌ها باید از متغیر محیطی MPLAYER_VERBOSE استفاده کنید؛ برای جزئیات به شرح آن در ادامه مراجعه کنید.
سطوح موجود:
-1
سکوت کامل
0
تنها پیام‌های مهلک (fatal)
1
پیام‌های خطا
2
پیام‌های هشدار
3
نکات کوتاه
4
پیام‌های اطلاع‌رسانی
5
پیام‌های وضعیت (پیش‌فرض)
6
پیام‌های پرگو (verbose)
7
اشکال‌زدایی سطح ۲
8
اشکال‌زدایی سطح ۳
9
اشکال‌زدایی سطح ۴
نام ماژول را در ابتدای هر پیام کنسول درج می‌کند.
فایل‌های پیکربندی انتخاب‌شده را تجزیه نمی‌کند.
نکته: اگر گزینه‌های -include یا -use-filedir-conf در خط فرمان مشخص شده باشند، اعمال خواهند شد.

گزینه‌های موجود عبارتند از:

all  
تمام فایل‌های پیکربندی
فایل پیکربندی GUI
فایل پیکربندی سیستم
فایل پیکربندی کاربر
خروجی کنسول را کم‌گوتر می‌کند؛ به‌ویژه از نمایش خط وضعیت (یعنی A: 0.7 V: 0.6 A-V: 0.068 ...) جلوگیری می‌نماید. به‌ویژه روی ترمینال‌های کند یا معیوبی که بازگشت مکان‌نما (یعنی \r) را به‌درستی مدیریت نمی‌کنند مفید است.
اولویت فرایند را برای MPlayer بر اساس اولویت‌های از پیش‌تعریف‌شدهٔ موجود در Windows و OS/2 تنظیم می‌کند. مقادیر ممکن برای <prio>:
idle|belownormal|normal|abovenormal|high|realtime
هشدار: استفاده از اولویت realtime می‌تواند باعث قفل شدن سیستم شود.
از پروفایل(های) داده‌شده استفاده می‌کند؛ دستور -profile help فهرستی از پروفایل‌های تعریف‌شده را نمایش می‌دهد. -really-quiet (همچنین -quiet را ببینید) خروجی و پیام‌های وضعیت حتی کمتری نسبت به -quiet نمایش می‌دهد. همچنین پنجره‌های پیام خطای رابط گرافیکی (GUI) را پنهان می‌کند.
توضیحات و محتوای یک نمایه (profile) را نمایش می‌دهد.
-use-filedir-conf
در همان دایرکتوری فایلی که در حال پخش است، به دنبال فایل پیکربندی ویژهٔ آن فایل می‌گردد.
هشدار: در صورت پخش از رسانه‌های غیرقابل اعتماد، ممکن است خطرناک باشد.
-v     
افزایش سطح پرگویی (verbosity)، یک سطح به ازای هر -v که در خط فرمان قرار گیرد.

سطح پس‌پردازش را بسته به زمان آزاد در دسترس CPU به‌صورت پویا تغییر می‌دهد. عددی که مشخص می‌کنید حداکثر سطح مورد استفاده خواهد بود. معمولاً می‌توانید از یک عدد بزرگ استفاده کنید. برای اینکه این گزینه کار کند، باید از -vf [s]pp بدون پارامتر استفاده کنید.
همگام‌سازی صدا و تصویر (A/V) را به‌تدریج بر اساس اندازه‌گیری‌های تاخیر صدا تنظیم می‌کند. مشخص کردن -autosync 0 (پیش‌فرض)، باعث می‌شود زمان‌بندی فریم‌ها کاملاً بر اساس اندازه‌گیری‌های تاخیر صدا تنظیم شود. مشخص کردن -autosync 1 همان کار را انجام می‌دهد، اما الگوریتم تصحیح A/V را اندکی تغییر می‌دهد. ناهموار بودن نرخ فریم ویدیو در فیلمی که با -nosound به‌خوبی پخش می‌شود را اغلب می‌توان با تنظیم این گزینه روی یک عدد صحیح بزرگ‌تر از ۱ برطرف کرد. هرچه مقدار بیشتر باشد، زمان‌بندی به -nosound نزدیک‌تر خواهد بود. برای رفع مشکلات درایورهای صوتی که اندازه‌گیری دقیق تاخیر صدا را پیاده‌سازی نمی‌کنند، مقدار -autosync 30 را امتحان کنید. با این مقدار، در صورت رخداد اختلاف‌های زیاد در همگام‌سازی A/V، تنها حدود ۱ یا ۲ ثانیه زمان برای برطرف شدن آن‌ها نیاز است. این تاخیر در زمان واکنش به تغییرات ناگهانی A/V باید تنها اثر جانبی فعال کردن این گزینه برای همهٔ درایورهای صوتی باشد.
در پایان پخش، آماری از میزان استفاده از CPU و فریم‌های افتاده (dropped frames) را چاپ می‌کند. برای ارزیابی (بنچ‌مارک) اختصاصی کدک ویدیو، در ترکیب با -nosound و -vo null استفاده کنید.
نکته: با این گزینه، MPlayer هنگام پخش ویدیو به‌تنهایی، مدت‌زمان فریم را نیز نادیده می‌گیرد (می‌توانید آن را به عنوان نرخ فریم بی‌نهایت در نظر بگیرید).
مقدار کلید رنگی (colorkey) را به یک مقدار انتخابی RGB تغییر می‌دهد. مقدار 0x000000 سیاه و 0xffffff سفید است. تنها توسط درایورهای خروجی ویدیوی cvidix، fbdev، svga، vesa، winvidix، xmga، xvidix، xover، xv (به -vo xv:ck مراجعه کنید) و directx پشتیبانی می‌شود.
ویژگی کلید رنگی (colorkeying) را غیرفعال می‌کند. تنها توسط درایورهای خروجی ویدیوی cvidix، fbdev، svga، vesa، winvidix، xmga، xvidix، xover، xv (به -vo xv:ck مراجعه کنید) و directx پشتیبانی می‌شود.
ام‌پلیر را به یک حالت آزمایشی تغییر می‌دهد که در آن برچسب‌های زمانی فریم‌های ویدیو به‌گونه‌ای متفاوت محاسبه می‌شوند و فیلترهای ویدیویی که فریم‌های جدید اضافه می‌کنند یا برچسب‌های زمانی فریم‌های موجود را تغییر می‌دهند، پشتیبانی می‌شوند. برچسب‌های زمانی دقیق‌تر، برای مثال هنگام پخش زیرنویس‌های زمان‌بندی‌شده بر اساس تغییر صحنه با گزینهٔ -ass قابل مشاهده خواهند بود. بدون -correct-pts، زمان‌بندی زیرنویس‌ها معمولاً چند فریم خطا خواهد داشت. این گزینه با برخی از demuxerها و codecها به‌درستی کار نمی‌کند.
در صورت بروز فروپاشی (crash) یا سیگنال SIGTRAP، ابزار gdb را به‌طور خودکار متصل می‌کند. پشتیبانی از این قابلیت باید هنگام پیکربندی با --enable-crash-debug کامپایل شده باشد.
زمان بر حسب میلی‌ثانیه برای تشخیص دو بار فشردن متوالی کلید به‌عنوان دوبارکلیک (پیش‌فرض: 300). برای واگذاری تشخیص دوبارکلیک به سیستم پنجره‌بندی خود، آن را روی 0 تنظیم کنید (فقط در -vo directx).
نکته: بسته به اینکه MOUSE_BTN0_DBL یا MOUSE_BTN0-MOUSE_BTN0_DBL را مقید (bind) کنید، رفتار متفاوتی مشاهده خواهید کرد.
یک فایل جدید ایجاد می‌کند و رکوردهای فهرست تصمیم ویرایش (EDL) را در آن می‌نویسد. در حین پخش، کاربر کلید 'i' را فشار می‌دهد تا ابتدا یا انتهای یک بلوک پرش را علامت‌گذاری کند. این کار نقطهٔ آغازی را فراهم می‌کند تا کاربر بتواند بعداً ورودی‌های EDL را دقیق‌تر تنظیم کند. برای جزئیات بیشتر به http://www.mplayerhq.hu/DOCS/HTML/en/edl.html مراجعه کنید.
هنگام استفاده از EDL در حین پخش و پرش به عقب، ممکن است پخش به میانهٔ یک رکورد EDL بیفتد. در این حالت، MPlayer به موقعیت آغازین رکورد EDL بیشتر به عقب پرش می‌کند و سپس بلافاصله صحنهٔ مشخص‌شده در رکورد EDL را رد می‌کند. برای جلوگیری از این رفتار، MPlayer به یک بازهٔ زمانی ثابت قبل از شروع رکورد EDL پرش می‌کند. این پارامتر امکان تعیین بازهٔ زمانی مذکور را بر حسب ثانیه فراهم می‌کند (پیش‌فرض: ۲ ثانیه).
موقعیت‌ها را در رکوردهای EDL بر اساس زمان شروع فایل در حال پخش تنظیم می‌کند. برخی از قالب‌ها، به‌ویژه MPEG TS معمولاً با مقادیر غیرصفر PTS شروع می‌شوند و هنگام تولید فایل EDL با گزینهٔ -edlout، رکوردهای EDL حاوی مقادیر مطلقی هستند که فقط برای همین فایل خاص معتبرند. در صورت انکود مجدد به یک قالب دیگر، این فایل EDL دیگر کاربردی نخواهد داشت. تعیین -edl-start-pts به‌طور خودکار موقعیت‌های EDL را بر اساس زمان شروع تنظیم می‌کند: هنگام تولید فایل EDL، زمان شروع را از هر رکورد EDL کم می‌کند؛ و هنگام پخش با فایل EDL، زمان شروع فایل را به هر موقعیت EDL اضافه می‌کند.
تنظیم خودکار موقعیت‌های EDL را غیرفعال می‌کند.
فایل‌های داده‌شده در خط فرمان را به‌جای پخش فوری، در فهرست پخش (playlist) صف‌بندی می‌کند.
یک سیستم ویدیویی ثابت را برای چندین فایل تحمیل می‌کند (یک‌بار مقداردهی اولیه و آزادسازی برای همهٔ فایل‌ها). بنابراین فقط یک پنجره برای همهٔ فایل‌ها باز خواهد شد. در حال حاضر درایورهای زیر با fixed-vo سازگار هستند: gl، gl_tiled، mga، svga، x11، xmga، xv، xvidix و dfbmga.
برای حفظ همگام‌سازی صدا و تصویر (A/V sync) در سیستم‌های کند، از نمایش برخی فریم‌ها صرف‌نظر می‌کند. فیلترهای ویدیویی روی این فریم‌ها اعمال نمی‌شوند. برای فریم‌های نوع B حتی عملیات رمزگشایی (decoding) نیز به‌طور کامل نادیده گرفته می‌شود.
-(no)gui
رابط گرافیکی (GUI) را فعال یا غیرفعال می‌کند (پیش‌فرض بستگی به نام باینری دارد). تنها به‌عنوان اولین آرگومان در خط فرمان کار می‌کند. به‌عنوان یک گزینه در فایل پیکربندی عمل نمی‌کند.
یک فایل پیکربندی GUI را مشخص می‌کند تا پس از gui.conf پیش‌فرض پردازش و تجزیه شود.
نمایش خلاصهٔ کوتاهی از گزینه‌ها.
انداختن شدیدتر فریم‌ها (فرایند رمزگشایی را مختل می‌کند). منجر به اعوجاج تصویر می‌شود! توجه داشته باشید که به‌ویژه رمزگشای libmpeg2 ممکن است با این گزینه دچار فروپاشی شود، بنابراین استفاده از "-vc ffmpeg12," را مد نظر قرار دهید.
دستوری که در طول پخش هر ۳۰ ثانیه یک بار از طریق ()system - یعنی با استفاده از پوسته (shell) - اجرا می‌شود..sp 1 نکته: MPlayer این دستور را بدون هیچ‌گونه بررسی استفاده می‌کند؛ این مسئولیت شما است که مطمئن شوید مشکلات امنیتی ایجاد نمی‌کند (به عنوان مثال اگر مانند Windows نقطه «.» در path شما وجود دارد، مطمئن شوید از مسیرهای کامل استفاده می‌کنید). همچنین این ویژگی تنها هنگام پخش ویدیو کار می‌کند (یعنی نه با -novideo اما با -vo null کار می‌کند).

این ویژگی را می‌توان برای غیرفعال کردن محافظ‌های صفحه‌نمایشی (screensavers) که از API مناسب X پشتیبانی نمی‌کنند، «مورد سوءاستفاده» قرار داد (همچنین -stop-xscreensaver را ببینید). اگر فکر می‌کنید این کار خیلی پیچیده است، از نویسندهٔ برنامه محافظ صفحه بخواهید که از APIهای مناسب X پشتیبانی کند.

مثال برای xscreensaver: mplayer -heartbeat-cmd "xscreensaver-command -deactivate" file

مثال برای محافظ صفحه GNOME: mplayer -heartbeat-cmd "gnome-screensaver-command -p" file


مشخص می‌کند که -heartbeat-cmd هر چند وقت یک‌بار باید اجرا شود، بر حسب ثانیه بین هر اجرا (پیش‌فرض: 30.0).
میان‌بری برای -msglevel identify=6. پارامترهای فایل را در قالبی با قابلیت تجزیهٔ آسان (parseable) نمایش می‌دهد. همچنین اطلاعات دقیق‌تری دربارهٔ زبان‌ها و شناسه‌های (ID) ترک‌های صوتی و زیرنویس چاپ می‌کند. برای مثال، برای یک DVD یا Blu-ray فصل‌ها و مدت زمان هر عنوان (title) و همچنین شناسهٔ دیسک را فهرست می‌کند. این گزینه را با -frames 0 ترکیب کنید تا تمام خروجی ویدیو مهار شود. اسکریپت نگه‌دارندهٔ TOOLS/midentify.sh خروجی‌های دیگر MPlayer را مهار کرده و (امیدوارانه) نام فایل‌ها را برای شل گریز (shellescape) می‌دهد. می‌توانید با استفاده از -msglevel identify=4 اطلاعات کمتری دریافت کنید.
باعث می‌شود MPlayer در زمانی که فایلی برای پخش وجود ندارد، به جای خروج، به حالت آماده‌به‌کار (idle) منتظر بماند. بیشتر در حالت برده (slave) مفید است که در آن MPlayer می‌تواند از طریق دستورهای ورودی کنترل شود.
برای gmplayer گزینهٔ -idle حالت پیش‌فرض است، و -noidle رابط گرافیکی را پس از پخش همهٔ فایل‌ها خواهد بست.
این گزینه می‌تواند برای پیکربندی بخش‌های خاصی از سیستم ورودی استفاده شود. مسیرها نسبت به ~/.mplayer/ هستند.
نکته: تکرار خودکار (Autorepeat) در حال حاضر تنها توسط جوی‌استیک‌ها پشتیبانی می‌شود.

دستورهای موجود عبارتند از:

مشخص کردن فایل پیکربندی ورودی به غیر از فایل پیش‌فرض ~/.mplayer/input.conf. اگر مسیر کامل داده نشود، ~/.mplayer/<filename> فرض می‌شود.
دستگاهی که باید برای Apple IR Remote استفاده شود (پیش‌فرض به طور خودکار شناسایی می‌شود، فقط در Linux).
تأخیر بر حسب میلی‌ثانیه قبل از شروع تکرار خودکار یک کلید (0 برای غیرفعال‌سازی).
تعداد فشرده شدن کلید برای تولید در هر ثانیه در حالت تکرار خودکار.
(no)default-bindings
استفاده از مقیدسازی‌های کلید (key bindings) که MPlayer به طور پیش‌فرض به همراه دارد.
تمام کلیدهایی را که می‌توانند به دستورها مقید شوند چاپ می‌کند.
تمام دستورهایی را که می‌توانند به کلیدها مقید شوند چاپ می‌کند.
دستگاه جوی‌استیک مورد استفاده را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: /dev/input/js0).
خواندن دستورها از فایل داده‌شده. بیشتر با یک FIFO کاربرد دارد.
نکته: هنگامی که فایل داده‌شده یک FIFO است، MPlayer هر دو سر آن را باز می‌کند تا بتوانید چندین بار دستور 'echo "seek 10" > mp_pipe' را اجرا کنید و لوله (pipe) معتبر بماند.
اندازهٔ FIFO را که رویدادهای کلید را بافر می‌کند مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 7). یک FIFO با اندازهٔ n می‌تواند (n-1) رویداد را بافر کند. اگر خیلی کوچک باشد ممکن است برخی رویدادها از دست بروند. اگر خیلی بزرگ باشد، ممکن است به نظر برسد MPlayer هنگام پردازش رویدادهای بافرشده هنگ کرده است. برای دستیابی به رفتاری یکسان با پیش از معرفی این گزینه، آن را برای Linux روی 2 یا برای Windows روی 1024 تنظیم کنید. برای مقادیر کوچک باید دوبار کلیک را با تنظیم -doubleclick-time روی 0 غیرفعال کنید تا برای فضای بافر با رویدادهای عادی رقابت نکنند.
یک فایل پیکربندی را برای LIRC مشخص می‌کند (پیش‌فرض: ~/.lircrc).
فهرستی از مشخصه‌های (properties) در دسترس را چاپ می‌کند.
پخش را <number> بار تکرار می‌کند (حلقه).
مقدار 0 به معنای تا ابد است. از -loop 0 <URL|filename> برای اتصال مجدد خودکار به نشانی‌های استریم زنده یا فایل‌هایی که هنوز ایجاد نشده‌اند یا قرار است جایگزین شوند استفاده کنید.
گزینهٔ -loop <number> <URL|filename> نشانی یا فایل را <number> بار پشت سر هم باز کرده و هر بار یک‌بار آن را پخش می‌کند، در حالی که <URL|filename> -loop <number> نشانی یا فایل را یک‌بار باز کرده و آن را <number> بار در یک حلقه پخش می‌کند، که معمولاً همان رفتاری است که انتظار دارید.
پشتیبانی از منوی OSD را فعال می‌کند.
استفاده از یک menu.conf جایگزین.
منوی انتخاب فایل را به یک مکان مشخص محدود (chroot) می‌کند.

مثال:

منوی انتخاب فایل را به /home و زیرشاخه‌های آن محدود می‌کند (یعنی دسترسی به / امکان‌پذیر نخواهد بود، اما به /home/user_name امکان‌پذیر است).
مرورگر فایل به جای دایرکتوری جاری از آخرین مکان شناخته‌شده شروع می‌شود.
منوی اصلی را مشخص می‌کند.
منوی اصلی را هنگام راه‌اندازی MPlayer نمایش می‌دهد.
به MPlayer اجازه می‌دهد رویدادهای نشانگر را که توسط درایور خروجی ویدیو گزارش می‌شوند دریافت کند. برای انتخاب دکمه‌ها در منوهای DVD ضروری است. برای VOهای مبتنی بر X11 (مانند x11، xv، و غیره) و VOهای gl، gl_tiled، direct3d و corevideo پشتیبانی می‌شود.
پشتیبانی از کنترل از راه دور AppleIR را غیرفعال می‌کند.
از خواندن رویدادهای کلید از ورودی استاندارد توسط MPlayer جلوگیری می‌کند. هنگام خواندن داده‌ها از ورودی استاندارد مفید است. این گزینه به طور خودکار زمانی که - در خط فرمان پیدا شود فعال می‌شود. موقعیت‌هایی وجود دارد که باید آن را به صورت دستی تنظیم کنید، به عنوان مثال اگر /dev/stdin (یا معادل آن در سیستم خود) را باز کنید، از stdin در یک لیست پخش استفاده کنید، یا قصد داشته باشید بعداً از طریق دستورهای بردهٔ loadfile یا loadlist از stdin بخوانید.
پشتیبانی از جوی‌استیک را غیرفعال می‌کند. -nolirc پشتیبانی از LIRC را غیرفعال می‌کند.
ورودی فشردن/رها کردن کلیدهای ماوس را غیرفعال می‌کند (منوی زمینه mozplayerxp به این گزینه وابسته است).
استفاده از لینوکس RTC (ساعت زمان واقعی - /dev/rtc) را به عنوان سازوکار زمان‌بندی فعال می‌کند. این گزینه فرایند را هر ۱/۱۰۲۴ ثانیه برای بررسی زمان فعلی بیدار می‌کند. در هسته‌های جدید لینوکس که برای استفاده رومیزی پیکربندی شده‌اند بی‌فایده است، زیرا آن‌ها هنگام استفاده از خواب زمان‌بندی‌شده عادی نیز فرایند را با دقتی مشابه بیدار می‌کنند.
رفتار پیش‌فرض مکث دستورها را مشخص می‌کند؛ یعنی اینکه آیا MPlayer پس از پایان دستور، پخش را ادامه دهد یا در حالت مکث باقی بماند. برای جزئیات بیشتر به DOCS/tech/slave.txt مراجعه کنید.
0
ازسرگیری پخش (resume)
1
مکث (pausing)
2
حفظ وضعیت مکث / پخش (pausing_keep)
3
تغییر وضعیت بین مکث / پخش (pausing_toggle)
4
مکث بدون گام فریمی (آزمایشی) (pausing_keep_force)
پیش از شروع پخش، یک رشته متنی را چاپ می‌کند. گسترش‌های زیر پشتیبانی می‌شوند:
${NAME}
به مقدار ویژگی NAME گسترش می‌یابد.
?(NAME:TEXT)
متن TEXT را تنها در صورتی که ویژگی NAME در دسترس باشد گسترش می‌دهد.
?(!NAME:TEXT)
متن TEXT را تنها در صورتی که ویژگی NAME در دسترس نباشد گسترش می‌دهد.
فایل‌ها را بر اساس یک فایل فهرست پخش (فرمت‌های ASX، Winamp، SMIL یا فرمت یک فایل در هر خط) پخش می‌کند.
هشدار: روشی که MPlayer فایل‌های فهرست پخش را تجزیه و استفاده می‌کند در برابر فایل‌های مخرب امن نیست. چنین فایل‌هایی ممکن است اقدامات زیانباری را تحریک کنند. این موضوع در مورد تمام نسخه‌های MPlayer صادق بوده است، اما متأسفانه این واقعیت قبلاً به‌خوبی مستند نشده بود، و حتی برخی افراد به اشتباه استفاده از -playlist را با منابع غیرقابل‌اعتماد توصیه کرده‌اند. از -playlist با منابع اینترنتی تصادفی یا فایل‌هایی که به آن‌ها اعتماد ندارید استفاده نکنید!
نکته: این گزینه به عنوان یک مدخل در نظر گرفته می‌شود، بنابراین گزینه‌هایی که پس از آن می‌آیند تنها بر عناصر همین فهرست پخش اعمال خواهند شد.
FIXME: این مورد باید به طور کامل شفاف‌سازی و مستند شود.
این گزینه تجزیه هر فایلی را به عنوان فهرست پخش در صورتی که مثلاً سرور فایلی را به عنوان فهرست پخش معرفی کند، فعال می‌سازد. تنها در صورتی آن را فعال کنید که بدانید تمام سرورهای مربوطه قابل اعتماد هستند. کد فهرست پخش MPlayer برای مدیریت فایل‌های مخرب فهرست پخش طراحی نشده است.
از دستگاه مشخص‌شده برای زمان‌بندی RTC استفاده می‌کند.
فایل‌ها را با ترتیب تصادفی پخش می‌کند.
پوسته‌ای را از دایرکتوری داده‌شده به عنوان پارامتر در زیر دایرکتوری‌های پیش‌فرض پوسته، یعنی ~/.mplayer/skins/ و /usr/local/share/mplayer/skins/ بارگیری می‌کند.

مثال:

ابتدا ~/.mplayer/skins/fittyfene و سپس /usr/local/share/mplayer/skins/fittyfene را امتحان می‌کند.
حالت اسلیو (slave mode) را فعال می‌کند، که در آن MPlayer به عنوان یک پسانه (backend) برای برنامه‌های دیگر کار می‌کند. به جای دریافت رویدادهای صفحه‌کلید، MPlayer دستورهایی را که با خط جدید (\n) جدا شده‌اند از stdin می‌خواند.
نکته: برای مشاهده فهرست دستورهای اسلیو به -input cmdlist و برای توضیحات آن‌ها به DOCS/tech/slave.txt مراجعه کنید. همچنین، این گزینه برای غیرفعال کردن سایر ورودی‌ها (برای نمونه از طریق پنجره ویدیو) در نظر گرفته نشده است؛ برای این منظور از روش‌های دیگر مانند -input nodefault-bindings:conf=/dev/null استفاده کنید.
زمان‌بندی فریم‌ها را با بررسی مکرر زمان فعلی انجام می‌دهد، به جای آنکه از هسته بخواهد MPlayer را در زمان دقیق بیدار کند. اگر زمان‌بندی هسته شما نادقیق است و نمی‌توانید از RTC نیز استفاده کنید، سودمند است. به بهای مصرف بالاتر پردازنده تمام می‌شود.
پس از هر فریم، به میزان <sec> ثانیه پرش می‌کند. نرخ فریم عادی ویدیو حفظ می‌شود، بنابراین پخش با شتاب انجام می‌گیرد. از آنجا که MPlayer تنها می‌تواند به فریم کلیدی (keyframe) بعدی پرش کند، ممکن است این عمل نادقیق باشد.
نشانی مقصد را برای دیتاگرام‌های ارسال‌شده توسط -udp-master تنظیم می‌کند. تنظیم آن روی یک نشانی پخشی (broadcast) به چندین اسلیو با نشانی پخشی یکسان امکان می‌دهد با مستر همگام شوند (پیش‌فرض: 127.0.0.1).
دقیقاً پیش از پخش هر فریم، یک دیتاگرام به -udp-ip روی -udp-port ارسال می‌کند. این دیتاگرام موقعیت مستر را در فایل نشان می‌دهد.
درگاه مقصد را برای دیتاگرام‌های ارسال‌شده توسط -udp-master و درگاهی که یک -udp-slave روی آن گوش می‌دهد تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: 23867).
هنگامی که مستر پرش زمانی انجام می‌دهد، اسلیو باید تصمیم بگیرد که آیا او نیز پرش کند یا با رمزگشایی فریم‌ها بدون مکث میان آن‌ها، خود را برساند. اگر فاصله مستر از اسلیو بیش از <sec> ثانیه باشد، اسلیو پرش می‌کند. در غیر این صورت، برای رسیدن سریع‌تر فریم‌ها را بدون وقفه پردازش می‌کند یا منتظر مستر می‌ماند. این مقدار تقریباً همیشه باید روی تنظیم پیش‌فرض ۱ ثانیه باقی بماند.
روی -udp-port گوش می‌دهد و موقعیت خود را با مستر تطبیق می‌دهد.
انتخاب سطح فشرده‌سازی محدوده پویایی (DRC) برای جریان‌های صوتی AC-3. مقدار <level> یک عدد اعشاری از 0 تا 1 است، که در آن 0 به معنای عدم فشرده‌سازی و 1 (که پیش‌فرض است) به معنای فشرده‌سازی کامل می‌باشد (بخش‌های با صدای بلند را آرام‌تر و برعکس می‌کند). مقدارهای تا 2 نیز پذیرفته می‌شوند، اما کاملاً تجربی هستند. این گزینه تنها زمانی مؤثر است که جریان AC-3 حاوی اطلاعات مورد نیاز برای فشرده‌سازی محدوده باشد.
انتخاب کانال صوتی (MPEG: 0-31، AVI/OGM: 1-99، ASF/RM: 0-127، VOB(AC-3): 128-159، VOB(LPCM): 160-191، MPEG-TS 17-8190). برنامهٔ MPlayer شناسه‌های صوتی موجود را هنگام اجرا در حالت پرگو (-v) چاپ می‌کند. هنگام پخش یک جریان MPEG-TS، ابزار MPlayer/MEncoder از نخستین برنامه (در صورت وجود) همراه با جریان صوتی انتخاب‌شده استفاده خواهد کرد.
انتخاب کانال زیرجریان (substream) صوتی. در حال حاضر محدوده معتبر 0x55..0x75 است و تنها برای MPEG-TS هنگامی که توسط جداساز بومی (نه libavformat) اداره می‌شود اعمال می‌گردد. ممکن است نوع قالب به دلیل نحوه جاسازی این اطلاعات (یا عدم وجود آن) در جریان به درستی شناسایی نشود، اما هنگام وجود چندین زیرجریان، جریان‌های صوتی را به درستی تفکیک خواهد کرد. برنامهٔ MPlayer شناسه‌های زیرجریان موجود را هنگام اجرا با -identify چاپ می‌کند.
تعیین فهرست اولویت زبان‌های صوتی مورد استفاده. قالب‌های ظرف مختلف (container formats) از کدهای زبان متفاوتی استفاده می‌کنند. دیسک‌های DVD از کدهای زبان دوحرفی ISO 639-1، قالب‌های Matroska، MPEG-TS و NUT از کدهای زبان سه‌حرفی ISO 639-2 استفاده می‌کنند، در حالی که OGM از یک شناسه با قالب آزاد بهره می‌برد. برنامهٔ MPlayer زبان‌های موجود را هنگام اجرا در حالت پرگو (-v) چاپ می‌کند.

مثال:

قطعه صوتی زبان مجاری را روی یک DVD انتخاب می‌کند و اگر مجاری در دسترس نباشد به انگلیسی بازمی‌گردد.
یک فایل Matroska را به زبان ژاپنی پخش می‌کند.
تحمیل نوع جداساز صوتی برای -audiofile. قبل از نام از یک '+' برای اجبار استفاده کنید، این کار برخی بررسی‌ها را نادیده می‌گیرد! نام جداساز را همان‌طور که توسط -audio-demuxer help چاپ می‌شود وارد کنید. برای سازگاری با نسخه‌های پیشین، شناسه جداساز را همان‌طور که در libmpdemux/demuxer.h تعریف شده نیز می‌پذیرد. دستور -audio-demuxer audio یا -audio-demuxer 17 استفاده از MP3 را تحمیل می‌کند.
پخش صدا از یک فایل خارجی (WAV، MP3 یا Ogg Vorbis) همگام با تماشای فیلم.
فعال‌سازی حافظهٔ پنهان (کَش) برای جریان مورد استفاده توسط -audiofile، با استفاده از میزان حافظه مشخص‌شده.
اجازه می‌دهد یک سوکت به محض بسته شدن توسط فرایندهای دیگر مجدداً استفاده شود.
تعیین حداکثر پهنای باند برای جریان‌دهی شبکه (برای سرورهایی که قادرند محتوا را در نرخ‌های بیت متفاوتی ارسال کنند). زمانی مفید است که می‌خواهید رسانهٔ جاری زنده را از طریق یک اتصال کند تماشا کنید. در جریان‌دهی Real RTSP، این گزینه همچنین برای تنظیم حداکثر پهنای باند تحویل جهت پر شدن سریع‌تر کَش و تخلیهٔ جریان (dumping) استفاده می‌شود.
برخی دیسک‌های Blu-ray حاوی صحنه‌هایی هستند که از چندین زاویه قابل مشاهده‌اند. اینجا می‌توانید به MPlayer بگویید از کدام زاویه استفاده کند (پیش‌فرض: 1).
تعیین مکان دیسک Blu-ray. باید دایرکتوری دارای ساختار Blu-ray باشد.
این گزینه مشخص می‌کند چه مقدار حافظه (بر حسب کیلوبایت) هنگام پیش‌کَش کردن یک فایل یا URL استفاده شود. به‌ویژه بر روی رسانه‌های کند مفید است.
کَش‌کردن (استفاده از حافظه پنهان) را خاموش می‌کند.
پخش زمانی آغاز می‌شود که حافظه پنهان به میزان <percentage> درصد از کل پر شده باشد.
اگر قرار است یک پرش (seek) به موقعیتی در فاصلهٔ کمتر از <percentage> درصد اندازه کَش نسبت به موقعیت فعلی انجام شود، MPlayer به جای انجام پرش در جریان، منتظر می‌ماند تا حافظه پنهان تا این موقعیت پر شود (پیش‌فرض: 50).
امکان ضبط جریان اصلی (نه قطعه‌های صوتی اضافی یا انواع دیگر جریان‌ها) را درون فایلی که توسط -dumpfile مشخص شده یا به‌طور پیش‌فرض در در صورت استفاده از این گزینه، ضبط می‌تواند با فشردن کلید اختصاص‌یافته به این عملکرد آغاز و متوقف شود (بخش INTERACTIVE CONTROL را ببینید). مشابه -dumpstream، این گزینه احتمالاً برای مواردی غیر از جریان‌های MPEG نتیجهٔ قابل استفاده‌ای تولید نخواهد کرد. توجه داشته باشید که به دلیل تاخیرهای حافظه پنهان، داده‌های ضبط‌شده ممکن است نسبت به آنچه روی صفحه می‌بینید کمی با تاخیر آغاز شوند و پایان یابند.
این گزینه می‌تواند برای تنظیم دقیق ویژگی خواندن CD صوتی در MPlayer استفاده شود.

گزینه‌های موجود عبارتند از:

تنظیم سرعت چرخش CD.
تنظیم سطح پارانویا (paranoia). به نظر می‌رسد مقادیر غیر از 0 پخش همه قطعه‌ها به جز قطعه اول را مختل می‌کنند.
0: غیرفعال‌سازی بررسی (پیش‌فرض)
1: فقط بررسی همپوشانی
2: تصحیح و راستی‌آزمایی کامل داده‌ها
استفاده از دستگاه عمومی SCSI مشخص‌شده.
تنظیم اندازه خواندن اتمی (atomic).
اجبار به حداقل جستجوی همپوشانی در حین راستی‌آزمایی به میزان <value> سکتور.
فرض می‌کند که آفست شروع قطعه ۱ همان‌طور که در TOC گزارش شده، به عنوان LBA 0 آدرس‌دهی می‌شود. برخی درایوهای توشیبا برای به دست آوردن مرزهای صحیح قطعه به این مورد نیاز دارند.
افزودن <value> سکتور به مقادیر گزارش‌شده هنگام آدرس‌دهی قطعه‌ها. می‌تواند منفی باشد.
(no)skip
(هرگز) بازسازی ناقص داده‌ها را نمی‌پذیرد.
تعیین دستگاه CD-ROM (پیش‌فرض: /dev/cdrom).
درخواست تعداد کانال‌های پخش (پیش‌فرض: 2). ابزار MPlayer از رمزگشا درخواست می‌کند که صدا را به تعداد کانال‌های مشخص‌شده رمزگشایی کند. سپس انجام این درخواست به عهدهٔ رمزگشا است. این مورد معمولاً تنها هنگام پخش ویدیوهایی با صدای AC-3 (مانند DVDها) اهمیت دارد. در آن حالت liba52 به طور پیش‌فرض رمزگشایی را انجام می‌دهد و صدا را به درستی به تعداد کانال‌های درخواستی کاهش و ترکیب (downmix) می‌کند. جهت کنترل مستقیم تعداد کانال‌های خروجی مستقل از تعداد کانال‌های رمزگشایی‌شده، از پالایهٔ channels استفاده کنید.
نکته: این گزینه توسط کدک‌ها (تنها AC-3)، پالایه‌ها (surround) و درایورهای خروجی صدا (حداقل OSS) پشتیبانی می‌شود.

گزینه‌های موجود عبارتند از:

استریو

4
فراگیر (surround)
6
5.1 کامل
8
7.1 کامل

مشخص می‌کند پخش از کدام فصل آغاز شود. به طور اختیاری مشخص می‌کند پخش در کدام فصل پایان یابد (پیش‌فرض: 1).
ارسال کوکی‌ها هنگام برقراری درخواست‌های HTTP.
خواندن کوکی‌های HTTP از <filename> (پیش‌فرض: ~/.mozilla/ و ~/.netscape/) و چشم‌پوشی از خواندن از مکان‌های پیش‌فرض. فرض می‌شود فایل دارای قالب Netscape است.
تاخیر صدا به ثانیه (مقدار ممیز شناور مثبت یا منفی)
مقادیر منفی صدا را به تاخیر می‌اندازند و مقادیر مثبت ویدیو را به تاخیر می‌اندازند. توجه داشته باشید که این رفتار دقیقاً برعکس گزینه -audio-delay در MEncoder است.
نکته: هنگام استفاده با MEncoder، تضمینی وجود ندارد که با -ovc copy به درستی کار کند؛ به جای آن از -audio-delay استفاده کنید.
نادیده گرفتن زمان شروع تعیین‌شده برای جریان‌ها در فایل‌های AVI. در MPlayer، این گزینه تاخیرهای جریان را در فایل‌های کدگذاری‌شده با گزینه -audio-delay بی‌اثر می‌کند. در حین کدگذاری، این گزینه مانع از انتقال زمان‌های شروع جریان اصلی به فایل جدید توسط MEncoder می‌شود؛ گزینه -audio-delay تحت تاثیر قرار نمی‌گیرد. توجه داشته باشید که MEncoder گاهی اوقات زمان شروع جریان را برای جبران تاخیرهای پیش‌بینی‌شده رمزگشایی به صورت خودکار تنظیم می‌کند، بنابراین از این گزینه برای کدگذاری بدون آزمایش قبلی استفاده نکنید.
تحمیل نوع demuxer. برای اجبار، از یک '+' قبل از نام استفاده کنید؛ این کار برخی بررسی‌ها را نادیده می‌گیرد! نام demuxer را همان‌طور که توسط -demuxer help چاپ می‌شود مشخص کنید. برای سازگاری با نسخه‌های پیشین، شناسه demuxer همان‌طور که در libmpdemux/demuxer.h تعریف شده است را نیز می‌پذیرد.
جریان صوتی فشرده‌شده خام را در ./stream.dump استخراج می‌کند (برای MPEG/AC-3 کاربردی است، در بیشتر موارد دیگر فایل حاصل قابل پخش نخواهد بود). اگر بیش از یکی از گزینه‌های -dumpaudio، -dumpvideo یا -dumpstream را در خط فرمان مشخص کنید، فقط آخرین مورد عمل خواهد کرد.
مشخص می‌کند که MPlayer باید داده‌ها را در کدام فایل ذخیره کند. باید همراه با -dumpaudio / -dumpvideo / -dumpstream / -capture استفاده شود.
جریان خام را در ./stream.dump استخراج می‌کند. هنگام ریپ کردن از DVD یا شبکه مفید است. اگر بیش از یکی از گزینه‌های -dumpaudio، -dumpvideo یا -dumpstream را در خط فرمان مشخص کنید، فقط آخرین مورد عمل خواهد کرد.
جریان ویدیویی فشرده‌شده خام را در ./stream.dump استخراج می‌کند (چندان کاربردی نیست). اگر بیش از یکی از گزینه‌های -dumpaudio، -dumpvideo یا -dumpstream را در خط فرمان مشخص کنید، فقط آخرین مورد عمل خواهد کرد.
پارامترهای زیر را به ماژول ورودی DVB ارسال می‌کند تا جایگزین موارد پیش‌فرض شوند:
استفاده از کارت شماره 1-4 را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 1).
به MPlayer دستور می‌دهد فهرست کانال‌ها را از <filename> بخواند. پیش‌فرض ~/.mplayer/channels.conf.{sat,ter,cbl,atsc} (بر اساس نوع کارت شما) یا به عنوان آخرین راهکار ~/.mplayer/channels.conf است.
حداکثر زمان انتظار به ثانیه هنگام تلاش برای تنظیم فرکانس پیش از صرف‌نظر کردن (پیش‌فرض: 30).
دستگاه DVD یا نام فایل .iso را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: /dev/dvd). همچنین می‌توانید دایرکتوری‌ای را مشخص کنید که شامل فایل‌هایی است که پیش‌تر مستقیماً از یک DVD کپی شده‌اند (مثلاً با vobcopy).
تلاش برای محدود کردن سرعت DVD (پیش‌فرض: 0، بدون تغییر). سرعت پایه DVD حدود 1350KB/s است، بنابراین یک درایو 8x می‌تواند با سرعت‌هایی تا 10800KB/s بخواند. سرعت‌های پایین‌تر درایو را کم‌صداتر می‌کنند؛ برای تماشای DVD سرعت 2700KB/s باید به اندازه کافی کم‌صدا و سریع باشد. MPlayer هنگام بسته‌شدن، سرعت را به مقدار پیش‌فرض درایو بازنشانی می‌کند. مقادیر کمتر از 100 به معنای مضاربی از 1350KB/s هستند، یعنی -dvd-speed 8 مقدار 10800KB/s را برمی‌گزیند.
نکته: برای تغییر دادن سرعت به دسترسی نوشتن روی دستگاه DVD نیاز دارید.
برخی دیسک‌های DVD حاوی صحنه‌هایی هستند که از چندین زاویه قابل مشاهده‌اند. در اینجا می‌توانید به MPlayer بگویید از کدام زاویه استفاده کند (پیش‌فرض: 1).
اقدامات سیاهه تصمیم ویرایش (EDL) را در حین پخش فعال می‌کند. با توجه به مدخل‌های فایل داده‌شده، بخش‌هایی از ویدیو رد شده و صدا بی‌صدا و باصدا خواهد شد. برای جزئیات بیشتر درباره نحوه استفاده از این ویژگی، http://www.mplayerhq.hu/DOCS/HTML/en/edl.html را ببینید.
در زمان یا موقعیت بایتی داده‌شده متوقف می‌شود.
نکته: موقعیت بایتی ممکن است دقیق نباشد، چرا که فقط می‌تواند در مرز فریم متوقف شود. هنگام استفاده همراه با گزینه -ss، چنانچه یک موقعیت بایتی نباشد، زمان -endpos به اندازه ثانیه‌های مشخص‌شده با -ss به جلو جابه‌جا خواهد شد. علاوه بر این، در صورت استفاده همراه با هر یک از گزینه‌های -dump ممکن است به درستی کار نکند یا اصلاً کار نکند.

مثال:

توقف در 56 ثانیه.
توقف در 1 ساعت و 10 دقیقه.
توقف در 1 دقیقه و 6 ثانیه.
توقف پخش پس از خواندن 100MB از فایل ورودی.
کدگذاری تنها 100 MB.
بازسازی اجباری نمایه (index). برای فایل‌های دارای نمایه خراب (ناهماهنگی صدا و تصویر و غیره) مفید است. این گزینه پرش (seeking) را در فایل‌هایی که پرش در آن‌ها ممکن نبود فعال می‌کند. می‌توانید نمایه را به طور دائمی با MEncoder تعمیر کنید (مستندات را ببینید).
نکته: این گزینه تنها در صورتی کار می‌کند که رسانه زیربنایی از پرش پشتیبانی کند (یعنی نه با stdin، pipe و غیره).
جایگزینی نرخ فریم ویدیو. اگر مقدار اصلی اشتباه یا مفقود باشد مفید است.
پخش/تبدیل تنها <number> فریم نخست، سپس خروج. -hr-mp3-seek (تنها MP3) پرش با دقت بالا در MP3. هنگام پخش از یک فایل MP3 خارجی فعال می‌شود، زیرا برای حفظ همگام‌سازی صوت/تصویر (A/V sync) نیاز به پرش به موقعیت کاملاً دقیق است. می‌تواند کُند باشد، به‌ویژه هنگام پرش به عقب، زیرا برای یافتن موقعیت دقیق فریم باید به ابتدا بازگردد.
تنظیم فیلدهای سفارشی HTTP هنگام دسترسی به جریان HTTP.

مثال:

mplayer -http-header-fields 'Field1: value1','Field2: value2' http://localhost:1234
درخواست HTTP زیر را ایجاد خواهد کرد:

GET / HTTP/1.0
Host: localhost:1234
User-Agent: MPlayer
Icy-MetaData: 1
Field1: value1
Field2: value2
Connection: close
در صورت پیدا نشدن ایندکس (نمایه)، نمایهٔ فایل‌ها را بازسازی می‌کند و امکان پرش را فراهم می‌سازد. برای بارگیری‌های خراب/ناقص، یا فایل‌هایی که به‌صورت نادرست ایجاد شده‌اند کاربرد دارد.
نکته: این گزینه تنها در صورتی کار می‌کند که رسانهٔ زیربنایی از پرش پشتیبانی کند (برای مثال نه با stdin، pipe و غیره).
صرف‌نظر از بازسازی فایل نمایه. MEncoder با این گزینه از نوشتن نمایه صرف‌نظر می‌کند.
نادیده گرفتن پروکسی برای نشانی‌های IPv6. همچنان برای اتصال‌های IPv4 استفاده خواهد شد.
مشخص کردن گزینه‌های اضافی برای جریان‌های مبتنی بر libavformat.
فایلی که داده‌های نمایهٔ ویدیوی ذخیره‌شده توسط -saveidx از آن خوانده می‌شود. این نمایه برای پرش استفاده خواهد شد و جایگزین هرگونه دادهٔ نمایهٔ موجود در خود AVI می‌شود. MPlayer مانع بارگذاری فایل نمایه‌ای که از یک AVI متفاوت تولید شده است نخواهد شد، اما این کار قطعاً نتایج نامطلوبی در پی خواهد داشت.
نکته: این گزینه با توجه به اینکه MPlayer اکنون از OpenDML پشتیبانی می‌کند منسوخ شده است.
حداکثر تصحیح همگام‌سازی صوت-تصویر (A-V) در هر فریم (به ثانیه)
در mencoder، گزینهٔ -mc 0 باید همیشه با -noskip ترکیب شود، در غیر این صورت تقریباً به‌طور قطع باعث ناهماهنگی صوت و تصویر خواهد شد.
هنگام رمزگشایی از چندین فایل PNG یا JPEG استفاده می‌شود.

گزینه‌های موجود عبارتند از:

عرض فایل ورودی (پیش‌فرض: تشخیص خودکار)
ارتفاع فایل ورودی (پیش‌فرض: تشخیص خودکار)
نرخ فریم بر ثانیه (fps) خروجی (پیش‌فرض: 25)
نوع فایل ورودی (موجود: jpeg، png، tga، sgi)
اجبار به در نظر گرفتن فایل‌ها به صورت غیردرهم‌تنیده (non-interleaved). به‌ویژه استفاده از تجزیه‌کنندهٔ AVI غیردرهم‌تنیده را اجبار می‌کند (پخش برخی از فایل‌های خراب AVI را برطرف می‌سازد). همچنین می‌تواند به پخش فایل‌هایی کمک کند که در حالت عادی صدا و تصویر را به نوبت پخش می‌کنند نه هم‌زمان. این کار می‌تواند مصرف حافظه را به‌طور چشمگیری افزایش دهد، بنابراین اصلاح درهم‌تنیدگی فایل‌های آسیب‌دیده ترجیح دارد.
عدم استفاده از مقدار میانگین بایت/ثانیه برای همگام‌سازی صوت-تصویر. به پخش برخی از فایل‌های AVI با سرایند (header) خراب کمک می‌کند.
غیرفعال کردن انتخاب دیمالتی‌پلکسر (demuxer) بر پایهٔ پسوند فایل. به‌طور پیش‌فرض، هنگامی که نوع فایل (demuxer) را نتوان به‌طور مطمئن تشخیص داد (فایل سرایند ندارد یا به اندازهٔ کافی قابل اعتماد نیست)، از پسوند نام فایل برای انتخاب demuxer استفاده می‌شود. همواره به انتخاب demuxer بر پایهٔ محتوا بازمی‌گردد.
مشخص کردن گذرواژه برای احراز هویت HTTP.
استفاده از IPv4 در اتصال‌های شبکه. به‌طور خودکار در صورت نیاز به IPv6 بازمی‌گردد.
استفاده از IPv6 در اتصال‌های شبکه. به‌طور خودکار در صورت نیاز به IPv4 بازمی‌گردد.
هنگام پخش جریان‌های MPEG-PS یا MPEG-PES، این گزینه به شما امکان می‌دهد مشخص کنید MPlayer چه تعداد بایت از جریان را برای شناسایی کدک ویدیویی استفاده‌شده پویش کند. این گزینه برای پخش فایل‌های EVO یا VDR حاوی جریان‌های H.264 مورد نیاز است.
این گزینه ویژگی‌های مختلف کدگذاری ماژول ضبط PVR را تنظیم می‌کند. باید به همراه هر کارت مبتنی بر رمزگذار سخت‌افزاری MPEG که توسط گردانندهٔ V4L2 پشتیبانی می‌شود استفاده گردد. کارت‌های Hauppauge WinTV PVR-150/250/350/500 و تمامی کارت‌های مبتنی بر IVTV به عنوان کارت‌های ضبط PVR شناخته می‌شوند. توجه داشته باشید که تنها هسته لینوکس 2.6.18 و بالاتر قادر به مدیریت جریان MPEG از طریق لایهٔ V4L2 است. برای ضبط سخت‌افزاری یک جریان MPEG و تماشای آن با MPlayer/MEncoder، از 'pvr://' به عنوان نشانی اینترنتی (URL) فیلم استفاده کنید.

گزینه‌های موجود عبارتند از:

مشخص کردن نسبت تصویر ورودی:
0: 1:1
1: 4:3 (پیش‌فرض)
2: 16:9
3: 2.21:1
مشخص کردن نرخ صدای کدگذاری (پیش‌فرض: 48000 Hz، موجود: 32000، 44100 و 48000 Hz).
مشخص کردن لایهٔ کدگذاری صدای MPEG (پیش‌فرض: 2).
مشخص کردن بیت‌ریت کدگذاری صدا بر حسب kbps (پیش‌فرض: 384).
مشخص کردن حالت کدگذاری صدا. مقادیر از‌پیش‌تنظیم‌شده موجود عبارتند از 'stereo' ،'joint_stereo' ،'dual' و 'mono' (پیش‌فرض: stereo).
مشخص کردن بیت‌ریت میانگین کدگذاری ویدیو بر حسب Mbps (پیش‌فرض: 6).
مشخص کردن حالت کدگذاری ویدیو:
vbr: نرخ بیت متغیر (پیش‌فرض)
cbr: نرخ بیت ثابت حداکثر نرخ بیت ویدیو را برای کدگذاری بر حسب مگابیت بر ثانیه (Mbps) مشخص می‌کند (تنها برای کدگذاری VBR مفید است، پیش‌فرض: 9.6).
انتخاب یک قالب MPEG برای کدگذاری:
ps: MPEG-2 Program Stream (پیش‌فرض)
ts: MPEG-2 Transport Stream
mpeg1: MPEG-1 System Stream
vcd: جریان سازگار با Video CD
svcd: جریان سازگار با Super Video CD
dvd: جریان سازگار با DVD
این گزینه‌ها پارامترهای مختلف ماژول دریافت (capture) رادیو را تنظیم می‌کنند. برای گوش دادن به رادیو با MPlayer از 'radio://<frequency>' (اگر گزینه channels داده نشده باشد) یا 'radio://<channel_number>' (اگر گزینه channels داده شده باشد) به عنوان نشانی اینترنتی (URL) فیلم استفاده کنید. می‌توانید با اجرای MPlayer با '-v' محدوده فرکانس مجاز را مشاهده کنید. برای راه‌اندازی زیرسیستم دریافت، از 'radio://<frequency or channel>/capture' استفاده کنید. اگر کلمه کلیدی capture داده نشود، فقط می‌توانید با استفاده از کابل ورودی صدا (line-in) به رادیو گوش دهید. استفاده از capture برای گوش دادن به دلیل مشکلات همگام‌سازی که فرایند را ناخوشایند می‌کند، توصیه نمی‌شود.

گزینه‌های موجود عبارتند از:

دستگاه رادیویی مورد استفاده (پیش‌فرض: /dev/radio0 برای Linux و /dev/tuner0 برای *BSD).
راه‌انداز رادیویی مورد استفاده (پیش‌فرض: v4l2 در صورت وجود، در غیر این صورت v4l). در حال حاضر، راه‌اندازهای v4l و v4l2 پشتیبانی می‌شوند.
میزان بلندی صدای دستگاه رادیو (پیش‌فرض: 100)
حداقل فرکانس مجاز (پیش‌فرض: 87.50)
حداکثر فرکانس مجاز (پیش‌فرض: 108.00)
تنظیم فهرست کانال‌ها. از _ برای فاصله‌ها در نام‌ها استفاده کنید (یا با نشانه‌های نقل‌قول سر و کله بزنید ;-). سپس نام کانال‌ها با استفاده از OSD نمایش داده شده و دستورهای فرعی (slave commands) radio_step_channel و radio_set_channel برای کنترل از راه دور قابل استفاده خواهند بود (LIRC را ببینید). در صورت مشخص شدن، عدد موجود در URL فیلم به عنوان موقعیت کانال در فهرست کانال‌ها در نظر گرفته می‌شود.
مثال: radio://1, radio://104.4, radio_set_channel 1
adevice=<value> (فقط ضبط رادیو)
نام دستگاه برای ضبط صدا از آن. بدون چنین نامی، ضبط غیرفعال خواهد بود، حتی اگر کلمه کلیدی capture در URL ظاهر شود. برای دستگاه‌های ALSA آن را به شکل hw=<card>.<device> به کار ببرید. اگر نام دستگاه شامل '=' باشد، ماژول از ALSA برای ضبط استفاده می‌کند، در غیر این صورت از OSS استفاده خواهد کرد.
نرخ بر حسب نمونه در ثانیه (پیش‌فرض: 44100).
نکته: هنگام استفاده از ضبط صدا، گزینه -rawaudio rate=<value>; را نیز با همان مقدار arate تنظیم کنید. اگر با سرعت صدا مشکل دارید (خیلی سریع اجرا می‌شود)، مقادیر مختلف نرخ را امتحان کنید (به عنوان مثال 48000,44100,32000,...).
تعداد کانال‌های صوتی برای ضبط.
این گزینه امکان پخش فایل‌های صوتی خام (raw) را فراهم می‌کند. همچنین باید از -demuxer rawaudio نیز استفاده کنید. همچنین ممکن است برای پخش CDهای صوتی که دارای مشخصات 44kHz 16-bit stereo نیستند استفاده شود. برای پخش جریان‌های خام AC-3 از -rawaudio format=0x2000 -demuxer rawaudio استفاده کنید.

گزینه‌های موجود عبارتند از:

تعداد کانال‌ها
نرخ بر حسب نمونه در ثانیه
اندازه نمونه بر حسب بایت
نرخ بیت برای فایل‌های rawaudio
fourcc در مبنای شانزده (hex)
این گزینه امکان پخش فایل‌های ویدیویی خام (raw) را فراهم می‌کند. همچنین باید از -demuxer rawvideo استفاده کنید.

گزینه‌های موجود عبارتند از:

نرخ بر حسب فریم بر ثانیه (پیش‌فرض: 25.0)
تنظیم اندازه تصویر استاندارد
عرض تصویر بر حسب پیکسل
ارتفاع تصویر بر حسب پیکسل
تنظیم فضای رنگی
فضای رنگی (fourcc) در مبنای شانزده (hex) یا رشته ثابت. برای فهرستی از رشته‌های ممکن از -rawvideo format=help استفاده کنید.
اندازه فریم بر حسب بایت
مثال:
پخش ویدیوی نمونه مشهور "foreman".
پخش یک نمونه خام YUV.
مشخص کردن یک مسیر یا URL ارجاع‌دهنده (referrer) برای درخواست‌های HTTP.
به همراه نشانی‌های اینترنتی 'rtsp://' برای تحمیل شماره درگاه (port) کلاینت استفاده می‌شود. این گزینه اگر پشت یک روتر هستید و می‌خواهید جریان RTSP را از کارساز (سرور) به یک کلاینت خاص هدایت (forward) کنید، می‌تواند مفید باشد.
به همراه نشانی‌های اینترنتی 'rtsp://' برای تحمیل آدرس IP مقصدی که باید به آن متصل (bind) شود استفاده می‌شود. این گزینه ممکن است برای برخی از کارسازهای RTSP که بسته‌های RTP را به رابط (interface) درست ارسال نمی‌کنند مفید باشد. اگر اتصال به کارساز RTSP ناموفق بود، از -v استفاده کنید تا ببینید MPlayer سعی می‌کند به کدام آدرس IP متصل شود و تلاش کنید آن را به یکی از آدرس‌های اختصاص‌یافته به رایانه خود تحمیل کنید.
به همراه نشانی‌های اینترنتی 'rtsp://' برای مشخص کردن اینکه بسته‌های ورودی RTP و RTCP حاصل، از طریق TCP (با استفاده از همان اتصال TCP مربوط به RTSP) پخش شوند استفاده می‌شود. این گزینه اگر اتصال اینترنت شما ناقص است و بسته‌های ورودی UDP را عبور نمی‌دهد می‌تواند مفید باشد (http://www.live555.com/mplayer را ببینید).
به همراه نشانی‌های اینترنتی 'http://' برای مشخص کردن اینکه بسته‌های ورودی RTP و RTCP حاصل، از طریق HTTP پخش شوند استفاده می‌شود.
تحمیل بازسازی نمایه (فهرست) و ریختن (dump) آن در <filename>. در حال حاضر این مورد تنها با فایل‌های AVI کار می‌کند.
نکته: این گزینه اکنون که MPlayer از OpenDML پشتیبانی می‌کند منسوخ شده است.
پرش به موقعیت بایتی مشخص‌شده. برای پخش از تصاویر CD-ROM یا فایل‌های VOB که داده‌های زائد در ابتدای آنها وجود دارد مفید است. -speed <0.01-100> کاهش یا افزایش سرعت پخش با ضریب داده‌شده به عنوان پارامتر. کارکرد درست آن با -oac copy تضمین نمی‌شود. برای عبور از محدودیت 4x در پخش، گزینهٔ -af scaletempo را اضافه کنید.
انتخاب نرخ نمونه‌برداری خروجی مورد استفاده (البته کارت‌های صدا در این زمینه محدودیت‌هایی دارند). اگر فرکانس نمونه‌برداری انتخاب‌شده با رسانهٔ جاری متفاوت باشد، فیلتر صوتی resample یا lavcresample برای جبران این تفاوت در لایهٔ فیلتر صوتی درج خواهد شد. نوع نمونه‌برداری مجدد را می‌توان با گزینهٔ -af-adv کنترل کرد. حالت پیش‌فرض، نمونه‌برداری مجدد سریع است که ممکن است باعث اعوجاج شود.
پرش به موقعیت زمانی داده‌شده. برای غیرفعال کردن پرش از -ss nopts استفاده کنید؛ -ss 0 رفتار متفاوتی دارد.

مثال:

به ثانیهٔ ۵۶ می‌پرد.
به زمان ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه می‌پرد.
به MPlayer اعلام می‌کند بسته‌های TS که در جریان به عنوان خراب گزارش شده‌اند را دور نیندازد. گاهی برای پخش فایل‌های خراب MPEG-TS لازم است.
هنگام پخش یک جریان MPEG-TS، این گزینه به شما امکان می‌دهد مشخص کنید MPlayer چند بایت از جریان را برای یافتن شناسه‌های صوتی و تصویری مورد نظر جستجو کند.
هنگام پخش یک جریان MPEG-TS، با این گزینه می‌توانید مشخص کنید کدام برنامه (در صورت وجود) پخش شود. می‌تواند همراه با -vid و -aid استفاده شود.
این گزینه ویژگی‌های گوناگون ماژول ضبط TV را تنظیم می‌کند. برای تماشای تلویزیون با MPlayer، از 'tv://' یا 'tv://<channel_number>' یا حتی 'tv://<channel_name>' (گزینهٔ channels را در زیر برای channel_name ببینید) به عنوان نشانی URL ویدیو استفاده کنید. همچنین می‌توانید از 'tv:///<input_id>' برای شروع تماشای ویدیو از یک ورودی composite یا S-Video استفاده کنید (برای جزئیات گزینهٔ input را ببینید).

گزینه‌های موجود عبارتند از:

بدون صدا
اگر قدرت سیگنال گزارش‌شده توسط دستگاه کمتر از این مقدار باشد، صدا و تصویر قطع (mute) خواهند شد. در بیشتر موارد automute=100 کافی خواهد بود. پیش‌فرض 0 است (automute غیرفعال است).
برای فهرستی از درایورهای ورودی TV کامپایل‌شده، -tv driver=help را ببینید. موجود: dummy, v4l, v4l2, bsdbt848 (پیش‌فرض: autodetect)
مشخص کردن دستگاه TV (پیش‌فرض: /dev/video0). نکته: برای درایور bsdbt848 می‌توانید هر دو نام دستگاه bktr و tuner را با جدا کردن توسط ویرگول ارائه دهید؛ tuner پس از bktr (مانند -tv device=/dev/bktr1,/dev/tuner1).
مشخص کردن ورودی (پیش‌فرض: 0 (TV)، برای ورودی‌های موجود به خروجی کنسول مراجعه کنید).
مشخص کردن فرکانسی که تیونر باید روی آن تنظیم شود (مانند 511.250). با پارامتر channels سازگار نیست.
مشخص کردن قالب خروجی تیونر با مقداری از پیش تعیین‌شده که توسط درایور V4L پشتیبانی می‌شود (yv12, rgb32, rgb24, rgb16, rgb15, uyvy, yuy2, i420) یا یک قالب دلخواه که به عنوان مقدار hex داده می‌شود. برای فهرستی از تمام قالب‌های موجود outfmt=help را امتحان کنید.
عرض پنجرهٔ خروجی
ارتفاع پنجرهٔ خروجی
نرخ فریم ضبط ویدیو (فریم بر ثانیه)
بیشینه اندازهٔ بافر ضبط بر حسب مگابایت (پیش‌فرض: dynamical)
برای bsdbt848 و v4l، مقادیر PAL، SECAM و NTSC موجود هستند. برای v4l2، خروجی کنسول را برای فهرستی از تمام هنجارهای موجود ببینید؛ همچنین به گزینهٔ normid در زیر مراجعه کنید.
هنجار تلویزیونی (TV norm) را روی شناسهٔ عددی داده‌شده تنظیم می‌کند. هنجار تلویزیونی به کارت ضبط بستگی دارد. برای فهرستی از هنجارهای TV موجود به خروجی کنسول مراجعه کنید.
تنظیم تیونر روی کانال <value>.
موجود: argentina, australia, china-bcast, europe-east, europe-west, france, ireland, italy, japan-bcast, japan-cable, newzealand, russia, southafrica, us-bcast, us-cable, us-cable-hrc
تنظیم نام‌ها برای کانال‌ها. نکته: اگر <chan> یک عدد صحیح بزرگ‌تر از 1000 باشد، به جای نام کانال از جدول فرکانس، به عنوان فرکانس (بر حسب kHz) در نظر گرفته می‌شود.
از _ برای فاصله‌ها در نام‌ها استفاده کنید (یا از نشانه‌گذاری نقل‌قول استفاده کنید ;-). سپس نام کانال‌ها با استفاده از OSD نوشته خواهند شد، و دستورهای پیرو (slave) tv_step_channel، tv_set_channel و tv_last_channel برای یک کنترل از راه دور قابل استفاده خواهند بود (LIRC را ببینید). با پارامتر frequency سازگار نیست.
نکته: شماره کانال همان موقعیت در فهرست 'channels' خواهد بود که با 1 شروع می‌شود.
مثال: tv://1, tv://TV1, tv_set_channel 1, tv_set_channel TV1
[brightness|contrast|hue|saturation]=<-100-100>
تنظیم اکولایزر تصویر روی کارت.
تنظیم نرخ نمونه‌برداری صوتی ورودی.
ضبط صدا حتی در صورتی که هیچ منبع صوتی توسط v4l گزارش نشده باشد.
ضبط از ALSA.
انتخاب یک حالت صوتی:
0: mono
1: stereo
2: language 1
3: language 2
به طور پیش‌فرض، تعداد کانال‌های صوتی ضبط‌شده به طور خودکار با استعلام حالت صوتی از کارت TV تعیین می‌شود. این گزینه امکان اجبار به ضبط stereo/mono را صرف نظر از گزینهٔ amode و مقادیر بازگردانده‌شده توسط v4l فراهم می‌کند. این گزینه می‌تواند برای عیب‌یابی در زمانی که کارت TV قادر به گزارش حالت صوتی جاری نیست، استفاده شود.
تنظیم یک دستگاه صوتی. مقدار <value> باید /dev/xxx برای OSS و یک شناسهٔ سخت‌افزاری برای ALSA باشد. شما باید هر ':' را در شناسهٔ سخت‌افزاری ALSA با یک '.' جایگزین کنید.
انتخاب یک خروجی صوتی از کارت ضبط، در صورتی که بیش از یکی داشته باشد.
[volume|bass|treble|balance]=<0-65535> (v4l1)
[volume|bass|treble|balance]=<0-100> (v4l2)
این گزینه‌ها پارامترهای میکسر را روی کارت ضبط ویدیو تنظیم می‌کنند. اگر کارت شما فاقد میکسر باشد، هیچ تأثیری نخواهند داشت. برای v4l2، مقدار 50 به مقدار پیش‌فرض کنترلر که توسط درایور گزارش شده است نگاشت می‌شود.
تنظیم کنترل بهره (gain) برای دستگاه‌های ویدیو (معمولاً وب‌کم‌ها) روی مقدار مورد نظر و غیرفعال کردن کنترل خودکار. مقدار 0 کنترل خودکار را فعال می‌کند. اگر این گزینه حذف شود، کنترل gain دست‌نخورده باقی می‌ماند.
مقدار 0 به معنای ضبط و بافر کردن همزمان صدا و ویدیو با یکدیگر است (پیش‌فرض برای MEncoder). مقدار 1 (پیش‌فرض برای MPlayer) به معنای ضبط ویدیو به تنهایی و هدایت صدا از طریق یک کابل لوپ‌بک (loopback) از کارت TV به کارت صدا است.
استفاده از فشرده‌سازی سخت‌افزاری MJPEG (در صورتی که کارت از آن پشتیبانی کند). هنگام استفاده از این گزینه، نیازی به تعیین عرض و ارتفاع پنجرهٔ خروجی نیست، زیرا MPlayer آن را به طور خودکار از روی مقدار decimation تعیین می‌کند (به زیر نگاه کنید).
انتخاب اندازهٔ تصویری که با فشرده‌سازی سخت‌افزاری MJPEG فشرده خواهد شد:
1: اندازه کامل
704x576 PAL
704x480 NTSC
2: اندازه متوسط
352x288 PAL
352x240 NTSC
4: اندازه کوچک
176x144 PAL
176x120 NTSC انتخاب کیفیت فشرده‌سازی JPEG (برای اندازه کامل، مقادیر کمتر از ۶۰ توصیه می‌شود).
دستگاه تله‌تکست تلویزیون را مشخص می‌کند (مثال: /dev/vbi0) (پیش‌فرض: none).
قالب نمایش تله‌تکست تلویزیون را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 0):
0: کدر
1: شفاف
2: کدر با رنگ‌های معکوس
3: شفاف با رنگ‌های معکوس
شماره صفحه اولیه تله‌تکست تلویزیون را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 100).
کد زبان پیش‌فرض تله‌تکست را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 0) که تا زمان دریافت یک بسته type 28 به عنوان زبان اصلی استفاده خواهد شد. زمانی مفید است که سامانه تله‌تکست از مجموعه‌نویسه غیرلاتین استفاده می‌کند، اما به دلایلی کدهای زبان از طریق بسته‌های تله‌تکست type 28 ارسال نمی‌شوند. برای مشاهده فهرستی از کدهای زبان پشتیبانی‌شده، این گزینه را روی -1 تنظیم کنید.
جریان را به جای رندرساز Null با رندرساز ویدیو (video renderer) خاتمه می‌دهد (پیش‌فرض: off). در صورتی که ویدیو منجمد شود اما صدا ادامه یابد، کمک خواهد کرد. نکته: ممکن است با ترکیب -vo directx و -vf crop کار نکند.
جریان پین VideoPort را به جای حذف آن از گراف، با رندرساز ویدیو (video renderer) خاتمه می‌دهد (پیش‌فرض: off). در صورتی که کارت شما دارای پین VideoPort باشد و ویدیو بریده‌بریده پخش شود، مفید است. نکته: ممکن است با ترکیب -vo directx و -vf crop کار نکند.
از ساعت سیستم به عنوان منبع همگام‌سازی به جای ساعت پیش‌فرض گراف (معمولاً ساعت یکی از منابع زنده در گراف) استفاده می‌کند.
قطعات صوتی (audio chunks) را با طول زمانی برابر با طول زمانی فریم ویدیو ایجاد می‌کند (پیش‌فرض: off). برخی از کارت‌های صوتی قطعات صوتی با اندازه حدود 0.5s ایجاد می‌کنند که در هنگام استفاده از immediatemode=0 منجر به پخش بریده‌بریده ویدیو می‌شود.
اسکنر کانال تلویزیون را تنظیم می‌کند. MPlayer همچنین مقدار گزینه "-tv channels="; را، شامل کانال‌های موجود و تازه یافت‌شده، چاپ خواهد کرد.

زیرگزینه‌های موجود عبارتند از:

اسکن کانال را بلافاصله پس از راه‌اندازی آغاز می‌کند (پیش‌فرض: disabled).
تأخیر بر حسب ثانیه را پیش از رفتن به کانال بعدی مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 0.5). مقادیر کمتر باعث اسکن سریع‌تر می‌شوند، اما ممکن است کانال‌های تلویزیونی غیرفعال را به عنوان فعال شناسایی کنند.
مقدار آستانه قدرت سیگنال (به درصد)، طبق گزارش ارائه‌شده توسط دستگاه (پیش‌فرض: 50). قدرت سیگنال بالاتر از این مقدار نشان می‌دهد کانالی که هم‌اکنون اسکن می‌شود فعال است.
نام کاربری را برای احراز هویت HTTP مشخص می‌کند.
از <string> به عنوان عامل کاربر (user agent) برای پخش جریانی HTTP استفاده می‌کند.
کانال ویدیو را انتخاب می‌کند (MPG: 0-15, ASF: 0-255, MPEG-TS: 17-8190). هنگام پخش یک جریان MPEG-TS، ابزار MPlayer/MEncoder از نخستین برنامه (در صورت وجود) همراه با جریان ویدیویی انتخاب‌شده استفاده خواهد کرد.
پارامترهای صوتی را برای دیمالتی‌پلکسر VIVO تحمیل می‌کند (به منظور اشکال‌زدایی). FIXME: این مورد باید مستندسازی شود. نکته: همچنین -vf expand را ببینید.
رندرینگ زیرنویس SSA/ASS را فعال می‌کند. با این گزینه، libass برای زیرنویس‌های خارجی SSA/ASS و ترک‌های Matroska استفاده خواهد شد. شاید مایل باشید از -embeddedfonts نیز استفاده کنید.
نکته: برخلاف OSD معمولی، libass به‌طور پیش‌فرض از fontconfig استفاده می‌کند. برای غیرفعال کردن آن، از -nofontconfig استفاده کنید.
رنگ حاشیه (خط دور) را برای زیرنویس‌های متنی تنظیم می‌کند. قالب رنگ به‌صورت RRGGBBAA است.
یک نوار سیاه در پایین فریم اضافه می‌کند. رندرکننده SSA/ASS می‌تواند زیرنویس‌ها را در آنجا قرار دهد (با -ass-use-margins).
رنگ زیرنویس‌های متنی را تنظیم می‌کند. قالب رنگ به‌صورت RRGGBBAA است.
ضریب مقیاس قلم‌ها را برای استفاده در رندرکننده SSA/ASS تنظیم می‌کند.
بازنویسی برخی پارامترهای استایل یا اطلاعات اسکریپت.

مثال:

-ass-force-style FontName=Arial,Default.Bold=1
-ass-force-style PlayResY=768
نوع هینتینگ (hinting) را تنظیم می‌کند. <type> می‌تواند مقادیر زیر باشد:
0
بدون هینتینگ
1
هینتر خودکار FreeType، حالت ملایم (light)
2
هینتر خودکار FreeType، حالت عادی (normal)
3
هینتر بومی قلم (native)
0-3 + 4
همان موارد، اما هینتینگ تنها در صورتی انجام می‌شود که OSD در وضوح تصویر صفحه رندر شود و بنابراین مقیاس‌بندی نشود.
مقدار پیش‌فرض 7 است (استفاده از هینتر بومی برای OSD بدون مقیاس و در غیر این صورت بدون هینتینگ).
فاصله بین خطوط را برای رندرکننده SSA/ASS تعیین می‌کند.
بارگذاری تمام استایل‌های SSA/ASS یافت‌شده در فایل مشخص‌شده و استفاده از آن‌ها برای رندر زیرنویس‌های متنی. سینتکس فایل دقیقاً مشابه بخش [V4 Styles] / [V4+ Styles] در SSA/ASS است.
یک نوار سیاه در بالای فریم اضافه می‌کند. رندرکننده SSA/ASS می‌تواند زیرنویس‌های بالا (toptitles) را در آنجا قرار دهد (با -ass-use-margins).
قرار دادن زیرنویس‌های بالا و زیرنویس‌های معمولی را در حاشیه‌های سیاه، در صورت در دسترس بودن، فعال می‌کند.
زیرنویس ارائه‌شده (مشخص‌شده با گزینه -sub) را به قالب زیرنویس مبتنی بر زمانِ JACOsub تبدیل می‌کند. یک فایل dumpsub.js در دایرکتوری جاری ایجاد می‌کند.
زیرنویس ارائه‌شده (مشخص‌شده با گزینه -sub) را به قالب زیرنویس MicroDVD تبدیل می‌کند. یک فایل dumpsub.sub در دایرکتوری جاری ایجاد می‌کند.
زیرنویس ارائه‌شده (مشخص‌شده با گزینه -sub) را به قالب زیرنویس MPlayer یعنی MPsub تبدیل می‌کند. یک فایل dump.mpsub در دایرکتوری جاری ایجاد می‌کند.
زیرنویس ارائه‌شده (مشخص‌شده با گزینه -sub) را به قالب زیرنویس مبتنی بر زمانِ SAMI تبدیل می‌کند. یک فایل dumpsub.smi در دایرکتوری جاری ایجاد می‌کند.
زیرنویس ارائه‌شده (مشخص‌شده با گزینه -sub) را به قالب زیرنویس مبتنی بر زمانِ SubViewer (SRT) تبدیل می‌کند. یک فایل dumpsub.srt در دایرکتوری جاری ایجاد می‌کند.
نکته: برخی دستگاه‌های پخش سخت‌افزاری معیوب با فایل‌های زیرنویس SRT که پایان خطوطِ یونیکسی دارند دچار مشکل می‌شوند. اگر چنین دستگاهی دارید، فایل‌های زیرنویس خود را از طریق unix2dos یا برنامه‌ای مشابه رد کنید تا پایان خطوط یونیکس با پایان خطوط DOS/Windows جایگزین شوند.
جریان فرعی (substream) زیرنویس را از جریان‌های VOB استخراج می‌کند. همچنین گزینه‌های -dump*sub و -vobsubout* را ببینید.
استخراج قلم‌های تعبیه‌شده در Matroska را فعال می‌کند (پیش‌فرض: غیرفعال). این قلم‌ها می‌توانند برای رندر زیرنویس SSA/ASS استفاده شوند (گزینه -ass). فایل‌های قلم در دایرکتوری ~/.mplayer/fonts ایجاد می‌شوند.
نکته: با FontConfig نسخه 2.4.2 یا جدیدتر، قلم‌های تعبیه‌شده مستقیماً از حافظه باز می‌شوند و این گزینه به‌طور پیش‌فرض فعال است.
نمونه‌برداری مجدد (resample) نقشه آلفای (alphamap) قلم. می‌تواند مقادیر زیر باشد:
0
قلم‌های سفید ساده
0.75
خط دور سیاه بسیار باریک (پیش‌فرض)
1
خط دور سیاه باریک
10
خط دور سیاه ضخیم
معکوس کردن زیرنویس‌ها را با استفاده از FriBiDi فعال می‌کند.
فرض‌های FriBiDi درباره مکان قرارگیری کاماها در زیرنویس را تغییر می‌دهد. اگر کاماها در زیرنویس به جای انتهای جمله در ابتدای آن نمایش داده می‌شوند، از این گزینه استفاده کنید.
جستجو برای قلم‌های OSD/subtitle در یک دایرکتوری جایگزین (پیش‌فرض برای قلم‌های معمولی: ~/.mplayer/font/font.desc، پیش‌فرض برای قلم‌های FreeType: ~/.mplayer/subfont.ttf، پیش‌فرض برای Fontconfig: "sans-serif").
نکته: در FreeType، این گزینه مسیر فایل قلم را مشخص می‌کند. در Fontconfig، این گزینه الگوی قلمِ Fontconfig را تعیین می‌کند..sp 1 مثال:
-font ~/.mplayer/arial-14/font.desc
-font ~/.mplayer/arialuni.ttf
-font 'Bitstream Vera Sans'
-font 'Bitstream Vera Sans:style=Bold'
استفاده از قلم‌های مدیریت‌شده توسط fontconfig را فعال می‌کند (پیش‌فرض: تشخیص خودکار).
نکته: به طور پیش‌فرض، fontconfig برای زیرنویس‌های رندرشده با libass استفاده می‌شود و برای OSD استفاده نمی‌شود. با -fontconfig هم برای libass و هم برای OSD استفاده خواهد شد؛ با -nofontconfig اصلاً استفاده نمی‌شود، یعنی تنها در این صورت است که -font و -subfont با مسیر مشخص‌شده به قلم کار خواهند کرد.
تنها زیرنویس‌های اجباری (forced) را برای جریان زیرنویس DVD که مثلاً توسط -slang انتخاب شده نمایش می‌دهد.
مجموعه نویسه‌ای را مشخص می‌کند که هنگام رمزگشایی زیرنویس‌های غیر UTF-8 به FriBiDi منتقل می‌شود (پیش‌فرض: ISO8859-8).
فایلی را مشخص می‌کند که برای بارگذاری پالت و اندازه فریم برای زیرنویس‌های VOBsub استفاده خواهد شد.
بارگذاری خودکار فایل زیرنویس را غیرفعال می‌کند. نکته: زیرنویس‌های VOBsub تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند.
مدت زمان نمایش پیام‌های OSD را به میلی‌ثانیه تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: 1000).
نحوه نمایش کسرهای ثانیه از برچسب زمانی فعلی را روی OSD تنظیم می‌کند:
0
کسرها نمایش داده نشوند (پیش‌فرض).
1
نمایش دو رقم اعشار اول.
2
نمایش تعداد فریم‌های تخمینی در ثانیه جاری. این تعداد فریم دقیق نیست و تنها یک تقریب است. برای fps متغیر، این تقریب با تعداد فریم‌های واقعی تفاوت فاحشی دارد.
حالت راه‌اندازی اولیه OSD را مشخص می‌کند.
0
تنها زیرنویس‌ها
1
صدا + پرش (پیش‌فرض)
2
صدا + پرش + زمان‌سنج + درصد
3
صدا + پرش + زمان‌سنج + درصد + زمان کل
اجازه می‌دهد تا زیرنویس بعدی در حالی که زیرنویس فعلی هنوز قابل مشاهده است نمایش یابد (پیش‌فرض فعال بودن این قابلیت فقط برای قالب‌های خاص است).
تراز عمودی نوار پیشرفت را مشخص می‌کند (0: بالا، 100: پایین، پیش‌فرض 50 است، یعنی در مرکز).
جریان زیرنویس مشخص‌شده توسط <ID> (0-31) را نمایش می‌دهد. MPlayer هنگام اجرا در حالت پرگو (-v)، شناسه‌های زیرنویس موجود را چاپ می‌کند. اگر نمی‌توانید یکی از زیرنویس‌های DVD را انتخاب کنید، -vobsubid را نیز امتحان کنید.
هرگونه زیرنویس داخلی که به صورت خودکار انتخاب شده است را غیرفعال می‌کند (همان‌طور که مثلاً دیمالتی‌پلکسر Matroska/mkv پشتیبانی می‌کند). از -noautosub برای غیرفعال کردن بارگذاری فایل‌های زیرنویس خارجی استفاده کنید.
فهرستی با اولویت از زبان‌های زیرنویس را برای استفاده مشخص می‌کند. قالب‌های نگه‌دارنده (container) مختلف از کدهای زبان متفاوتی استفاده می‌کنند. دی‌وی‌دی‌ها از کدهای زبان دوحرفی ISO 639-1 استفاده می‌کنند، Matroska از کدهای زبان سه‌حرفی ISO 639-2 بهره می‌برد و OGM از شناسه‌های آزاد استفاده می‌کند. MPlayer هنگام اجرا در حالت پرگو (-v)، زبان‌های موجود را چاپ می‌کند.

مثال:

ترک زیرنویس مجاری را در DVD انتخاب می‌کند و اگر مجاری در دسترس نباشد به انگلیسی بازمی‌گردد.
یک فایل Matroska را با زیرنویس ژاپنی پخش می‌کند.
حالت هموارسازی (antialiasing)/مقیاس‌بندی برای DVD/VOBsub. می‌توان مقدار 16 را به <mode> اضافه کرد تا مقیاس‌بندی اجباری اعمال شود، حتی زمانی که اندازه فریم اصلی و مقیاس‌شده مطابقت داشته باشد. این کار می‌تواند مثلاً برای هموارسازی زیرنویس‌ها با تاری گاوسی (gaussian blur) به کار رود. حالت‌های موجود عبارتند از:
0
هیچ‌کدام (سریع‌ترین، بسیار زشت)
1
تقریبی (خراب؟)
2
کامل (کند)
3
دوهتایی (bilinear) (پیش‌فرض، سریع و قابل قبول)
4
استفاده از تاری گاوسی swscaler (بسیار خوب به نظر می‌رسد)
مشخص می‌کند که زیرنویس‌های SPU (DVD/VOBsub) چگونه باید تراز شوند.
-1
موقعیت اصلی
0
تراز در بالا (رفتار اصلی، پیش‌فرض).
1
تراز در مرکز.
2
تراز در پایین.
پارامتر واریانس گاوسی مورداستفاده توسط -spuaa 4. مقدار بالاتر به معنای تاری بیشتر است (پیش‌فرض: 1.0).
استفاده/نمایش این فایل‌های زیرنویس. در یک زمان تنها یک فایل می‌تواند نمایش داده شود.
مقدار کانال آلفا را برای پس‌زمینه زیرنویس‌ها و OSD مشخص می‌کند. مقادیر بزرگتر به معنای شفافیت بیشتر است. 0 به معنای شفافیت کامل است.
مقدار رنگ را برای پس‌زمینه زیرنویس‌ها و OSD مشخص می‌کند. در حال حاضر زیرنویس‌ها مقیاس خاکستری (grayscale) هستند، بنابراین این مقدار معادل شدت رنگ است. 255 به معنای سفید و 0 به معنای سیاه است. -sub-demuxer <[+]name> (فقط با -subfile) (کد آزمایشی) نوع دیمالتی‌پلکسر زیرنویس را برای -subfile تحمیل می‌کند. برای تحمیل آن از یک '+' قبل از نام استفاده کنید؛ این کار برخی بررسی‌ها را نادیده می‌گیرد! نام دیمالتی‌پلکسر را مطابق آنچه توسط -sub-demuxer help چاپ می‌شود وارد کنید. به منظور سازگاری با گذشته، شناسهٔ دیمالتی‌پلکسر را همان‌گونه که در subreader.h تعریف شده است نیز می‌پذیرد.
تنظیم میزان تطابق تقریبی (fuzziness) هنگام جستجوی زیرنویس‌ها (برای VOBsub اعمال نمی‌شود):
0
تطابق دقیق (پیش‌فرض)
1
بارگذاری تمام زیرنویس‌های حاوی نام فیلم.
2
بارگذاری تمام زیرنویس‌ها در دایرکتوری جاری و دایرکتوری‌های -sub-paths.
هرگونه پس‌پردازش متن را که پس از بارگذاری زیرنویس‌ها انجام می‌شود غیرفعال می‌کند. برای اهداف اشکال‌زدایی استفاده می‌شود.
مشخص می‌کند که کدام لبهٔ زیرنویس‌ها باید در ارتفاع تعیین‌شده توسط -subpos تراز شود.
0
تراز کردن لبهٔ بالایی زیرنویس (رفتار اولیه).
1
تراز کردن مرکز زیرنویس.
2
تراز کردن لبهٔ پایینی زیرنویس (پیش‌فرض).
نمایش زیرنویس‌های Closed Caption (CC) مربوط به DVD از کانال مشخص‌شده. مقادیر ۵ تا ۸ حالتی را انتخاب می‌کنند که می‌تواند جریان‌های سازگاری EIA-608 را از داده‌های EIA-708 استخراج کند. این موارد زیرنویس‌های VOB نیستند؛ بلکه زیرنویس‌های اسکی (ASCII) ویژه‌ای برای ناشنوایان و کم‌شنوایان هستند که در جریان userdata مربوط به VOB در اغلب DVDهای منطقه ۱ کدگذاری شده‌اند. تاکنون زیرنویس‌های CC روی DVDهای مناطق دیگر دیده نشده است.
اگر سیستم شما از iconv(3) پشتیبانی می‌کند، می‌توانید از این گزینه برای تعیین صفحه کد (codepage) زیرنویس استفاده کنید. این گزینه نسبت به هر دو گزینهٔ -utf8 و -unicode اولویت دارد.

مثال:

-subcp latin2
-subcp cp1250
می‌توانید زبان خود را با استفاده از یک کد زبان دو حرفی مشخص کنید تا ENCA صفحه کد را به طور خودکار تشخیص دهد. اگر مطمئن نیستید، هر مقداری را وارد کرده و خروجی mplayer -v را برای مشاهدهٔ زبان‌های موجود بررسی کنید. اگر زبان شما پشتیبانی نمی‌شود، از __ (دو زیرخط) استفاده کنید. صفحه کد جایگزین (fallback codepage) صفحه کدی را مشخص می‌کند که در صورت عدم موفقیت در تشخیص خودکار، باید استفاده شود.

مثال:

حدس زدن کدگذاری با این فرض که زیرنویس‌ها به زبان چکی هستند، و بازگشت به latin 2 در صورت ناموفق بودن تشخیص.
حدس زدن کدگذاری برای لهستانی، و بازگشت به cp1250.
تشخیص عمومی (عمدتاً یونیکد) با latin1 به عنوان جایگزین.
مسیرهای اضافی زیرنویس را برای ردگیری در دایرکتوری چندرسانه‌ای مشخص می‌کند.

مثال: با فرض اینکه /path/to/movie/movie.avi در حال پخش است و -sub-paths به صورت sub,subtitles,/tmp/subs مشخص شده باشد، MPlayer فایل‌های زیرنویس را در این دایرکتوری‌ها جستجو می‌کند:

/path/to/movie/
/path/to/movie/sub/
/path/to/movie/subtitles/
/tmp/subs/
~/.mplayer/sub/
زیرنویس‌ها را به اندازهٔ <sec> ثانیه به تأخیر می‌اندازد. می‌تواند منفی باشد.
در حال حاضر بی‌استفاده است. مشابه -audiofile، اما برای جریان‌های زیرنویس (OggDS؟).
فونت زیرنویس را تنظیم می‌کند (-font را ببینید). اگر هیچ -subfont مشخص نشده باشد، از -font استفاده می‌شود.
حالت مقیاس‌بندی خودکار را تنظیم می‌کند.
نکته: ۰ به این معنی است که مقیاس متن و مقیاس OSD ارتفاع فونت بر حسب پوینت هستند.

این حالت می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

0
بدون مقیاس‌بندی خودکار
1
متناسب با ارتفاع فیلم
2
متناسب با پهنای فیلم
3
متناسب با قطر فیلم (پیش‌فرض)
شعاع تاری (blur) فونت را تعیین می‌کند (پیش‌فرض: ۲).
کدگذاری قلم را تنظیم می‌کند. هنگامی که روی 'unicode' تنظیم شود، تمام گلیف‌های (glyphs) موجود در فایل فونت رندر می‌شوند و از یونیکد استفاده خواهد شد (پیش‌فرض: unicode). (بدون FreeType، تنظیم هر مقداری غیر از 'unicode'، رندر گلیف‌های یونیکد را برای فایل‌های font.desc غیرفعال می‌کند. با FreeType و برای مقادیری به غیر از 'unicode'، سیستم شما برای کارکرد این قابلیت باید از iconv(3) پشتیبانی کند.)
ضریب مقیاس‌بندی خودکار عناصر OSD را تعیین می‌کند (پیش‌فرض: ۶).
ضخامت خط دور (outline) فونت را تعیین می‌کند (پیش‌فرض: ۲).
ضریب مقیاس‌بندی خودکار متن زیرنویس را به صورت درصدی از اندازهٔ صفحه تعیین می‌کند (پیش‌فرض: ۵).
نرخ فریم (framerate) فایل زیرنویس را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: fps فیلم).
نکته: مقدار <rate> > movie fps سرعت زیرنویس‌ها را برای فایل‌های زیرنویس مبتنی بر فریم افزایش داده و برای فایل‌های مبتنی بر زمان کاهش می‌دهد. -subpos <0-150> (همراه با -vf expand مفید است) موقعیت زیرنویس‌ها را روی صفحه مشخص می‌کند. مقدار داده‌شده موقعیت عمودی زیرنویس بر حسب درصد از ارتفاع صفحه است. مقادیر بزرگ‌تر از 100 ممکن است باعث بریده‌شدن بخشی از زیرنویس شوند.
حداکثر عرض زیرنویس‌ها را روی صفحه مشخص می‌کند. برای خروجی تلویزیون (TV-out) مفید است. این مقدار، عرض زیرنویس بر حسب درصد از عرض صفحه است.
نمایش پیام‌های OSD روی کنسول را در زمانی که هیچ خروجی ویدیویی در دسترس نیست، غیرفعال می‌کند.
دنباله فرار (escape sequence) مورد استفاده پیش از نوشتن پیام OSD روی کنسول را تعیین می‌کند. این دنباله فرار باید مکان‌نما را به ابتدای خطِ استفاده‌شده برای OSD برده و آن را پاک کند (پیش‌فرض: ^[[A\r^[[K).
به MPlayer اعلام می‌کند که با فایل زیرنویس به عنوان یونیکد رفتار کند. (تنها در صورتی اعمال می‌شود که هیچ‌یک از گزینه‌های -subcp یا -utf8 داده نشده باشند.)
مسیر فایل اجرایی unrar را مشخص می‌کند تا MPlayer بتواند با استفاده از آن به فایل‌های VOBsub فشرده‌شده با rar دسترسی پیدا کند (پیش‌فرض: تنظیم‌نشده، بنابراین ویژگی خاموش است). مسیر باید شامل نام فایل اجرایی باشد، مثلاً: /usr/local/bin/unrar.
به MPlayer اعلام می‌کند که با فایل زیرنویس به عنوان UTF-8 رفتار کند. (تنها در صورتی اعمال می‌شود که -subcp مشخص نشده باشد، و بر -unicode اولویت دارد.)
یک فایل VOBsub را جهت استفاده برای زیرنویس مشخص می‌کند. باید مسیر کامل فایل بدون پسوند باشد، یعنی بدون '.idx'، '.ifo' یا '.sub'.
شناسه زیرنویس VOBsub را تعیین می‌کند.

نادیده‌گرفتن و بازنویسی تشخیص اندازه بافر درایور/کارت صدا.
قالب نمونه (sample format) استفاده‌شده برای خروجی از لایه فیلتر صوتی به کارت صدا را انتخاب می‌کند. مقادیری که <قالب> می‌تواند بپذیرد، در ادامه در بخش توضیحات فیلتر صوتی format فهرست شده‌اند.
استفاده از یک دستگاه میکسر متفاوت از مقدار پیش‌فرض /dev/mixer. برای ALSA این همان نام میکسر است.
این گزینه به MPlayer اعلام می‌کند که از کانال دیگری به جز کانال پیش‌فرض PCM برای کنترل صدا استفاده کند. گزینه‌ها برای OSS شامل vol, pcm, line. هستند. برای فهرست کاملی از گزینه‌ها، SOUND_DEVICE_NAMES را در /usr/include/linux/soundcard.h جستجو کنید. برای ALSA می‌توانید از نام‌هایی که مثلاً alsamixer نمایش می‌دهد استفاده کنید، مانند Master, Line, PCM.
نکته: نام‌های کانال میکسر ALSA که پس از آن‌ها یک عدد می‌آید باید در قالب <name,number> مشخص شوند، یعنی کانالی که در alsamixer با عنوان 'PCM 1' نام‌گذاری شده باید به PCM,1 تبدیل شود.
اجبار به استفاده از میکسر نرم‌افزاری به جای میکسر کارت صدا.
-softvol-max <10.0-10000.0>
تنظیم حداکثر سطح تقویت صدا بر حسب درصد (پیش‌فرض: 110). مقدار 200 به شما اجازه می‌دهد تا بلندی صدا را تا حداکثر دو برابر سطح فعلی تنظیم کنید. با مقادیر کمتر از 100، بلندی صدای اولیه (که 100% است) بالاتر از حداکثر خواهد بود که برای نمونه OSD نمی‌تواند آن را به درستی نمایش دهد.
تنظیم اندازه گام تغییرات بلندی صدای میکسر بر حسب درصد از کل محدوده (پیش‌فرض: 3).
تنظیم بلندی صدای آغازین در میکسر، چه سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری (در صورت استفاده همراه با -softvol). مقدار -1 (پیش‌فرض) بلندی صدا را تغییر نخواهد داد. راه‌اندازهای خروجی صدا رابط‌هایی به امکانات مختلف خروجی صدا هستند. نحو استفاده بدین صورت است:
فهرستی اولویت‌بندی‌شده از راه‌اندازهای خروجی صدا را برای استفاده مشخص می‌کند.

اگر فهرست دارای یک «,» پایانی باشد، MPlayer در صورت عدم موفقیت به راه‌اندازهایی که در فهرست نیستند رجوع می‌کند. زیرگزینه‌ها اختیاری هستند و در اغلب موارد می‌توان از آنها صرف‌نظر کرد.
نکته: برای مشاهده فهرستی از راه‌اندازهای خروجی صدای همگردانی‌شده، گزینه -ao help را ببینید.

مثال:

ابتدا راه‌انداز ALSA، سپس راه‌انداز OSS و پس از آن سایرین را امتحان می‌کند.
حالت noblock و نام دستگاه را به عنوان کارت نخست، دستگاه چهارم تنظیم می‌کند.

راه‌اندازهای خروجی صدای موجود عبارتند از:

راه‌انداز خروجی صدای ALSA 0.9/1.x
حالت noblock را تنظیم می‌کند.
نام دستگاه را تنظیم می‌کند. در نام دستگاه ALSA، هر «,» را با «.» و هر «:» را با «=» جایگزین کنید. برای خروجی hwac3 از طریق S/PDIF، از یک دستگاه "iec958" یا "spdif" استفاده کنید، مگر اینکه واقعاً بدانید چگونه آن را به درستی تنظیم نمایید.
راه‌انداز خروجی صدای OSS
<dsp-device>
دستگاه خروجی صدا را تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: /dev/dsp).
<mixer-device>
دستگاه میکسر صدا را تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: /dev/mixer).
<mixer-channel>
کانال میکسر صدا را تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: pcm).
راه‌انداز خروجی صدای کتابخانه کاملاً مستقل از بستر SDL (Simple Directmedia Layer)
<driver>
راه‌انداز صدای SDL مورد استفاده را صراحتاً انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: واگذاری انتخاب به SDL).
خروجی صدا از طریق دیمن aRts
خروجی صدا از طریق دیمن ESD
<server>
کارساز ESD مورد استفاده را صراحتاً انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: localhost).
خروجی صدا از طریق JACK (Jack Audio Connection Kit)
(no)connect
ایجاد خودکار اتصالات به درگاه‌های خروجی (پیش‌فرض: فعال). در صورت فعال بودن، حداکثر تعداد کانال‌های خروجی به تعداد درگاه‌های خروجی موجود محدود خواهد شد.
به درگاه‌هایی با نام داده‌شده متصل می‌شود (پیش‌فرض: درگاه‌های فیزیکی).
نام کلاینتی که به JACK ارسال می‌شود (پیش‌فرض: MPlayer [<PID>]). زمانی که می‌خواهید اتصالات خاصی به صورت خودکار برقرار شوند مفید است.
(no)estimate
تأخیر صدا را تخمین می‌زند؛ در جهت هموارتر کردن پخش ویدیو (پیش‌فرض: فعال).
(no)autostart
در صورت لزوم، jackd را به صورت خودکار راه‌اندازی می‌کند (پیش‌فرض: غیرفعال). توجه داشته باشید که این قابلیت غیرقابل اتکا به نظر می‌رسد و خروجی استاندارد (stdout) را با پیام‌های کارساز پر خواهد کرد.
خروجی صدا از طریق NAS
راه‌انداز بومی خروجی صدای Mac OS X
شناسه دستگاه خروجی مورد استفاده (0 = دستگاه پیش‌فرض)
فهرست کردن تمام دستگاه‌های خروجی موجود به همراه شناسه‌هایشان.
راه‌انداز خروجی صدای آزمایشی OpenAL
راه‌انداز خروجی صدای PulseAudio
[<host>[:<output sink>[:broken_pause]]]
میزبان و در صورت تمایل سینک خروجی مورد استفاده را مشخص می‌کند. یک رشته خالی برای <host> از اتصال محلی استفاده می‌کند؛ "localhost" از انتقال شبکه‌ای بهره می‌برد (که احتمالاً مد نظر شما نیست). همچنین می‌توانید چاره‌کار (workaround) برای کارکرد مکث معیوب را صراحتاً اجبار کنید (پیش‌فرض: تشخیص خودکار). برای فعال‌سازی آن به تنهایی بدون تعیین میزبان/سینک، نحو دستور به صورت -ao pulse:::broken_pause است.
راه‌انداز بومی خروجی صدای SGI
<output device name>
دستگاه/رابط خروجی مورد استفاده را صراحتاً انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: پیش‌فرض سراسری سیستم). برای مثال، 'Analog Out' یا 'Digital Out'.
راه‌انداز بومی خروجی صدای Sun
<device>
دستگاه صوتی مورد استفاده را صراحتاً انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: /dev/audio).
راه‌انداز بومی خروجی صدای waveout در Windows
راه‌انداز خروجی صدای DirectX DirectSound
شماره دستگاه مورد استفاده را تعیین می‌کند. پخش یک فایل با گزینه -v فهرستی از دستگاه‌های موجود را نمایش خواهد داد.
راه‌انداز خروجی صدای OS/2 KAI.PD 0
اجبار به حالت UNIAUD.
اجبار به حالت DART.
(no)share
باز کردن صدا در حالت اشتراکی (shareable) یا اختصاصی (exclusive).
تنظیم اندازه بافر به <size> نمونه (پیش‌فرض: 2048).
dart (تنها در OS/2)
درایور خروجی صدای OS/2 DART
(no)share
باز کردن DART در حالت اشتراکی یا اختصاصی.
تنظیم اندازه بافر به <size> نمونه (پیش‌فرض: 2048).
درایور خروجی اختصاصی Creative DXR2
درایور خروجی صدا برای کارت‌های V4L2 دارای رمزگشای سخت‌افزاری MPEG.
درایور خروجی صدا برای کارت‌های DVB که در صورت عدم نصب کارت DVB، خروجی را در یک فایل MPEG-PES می‌نویسد.
کارت DVB مورد استفاده در صورتی که بیش از یک کارت موجود باشد. در صورت عدم تعیین، MPlayer برای یافتن اولین کارت قابل استفاده جستجو خواهد کرد.
نام فایل خروجی
هیچ خروجی صدایی تولید نمی‌کند، اما سرعت پخش ویدیو را حفظ می‌کند. برای ارزیابی کارایی (benchmarking) از -nosound استفاده کنید.
خروجی صدای نویسنده فایل خام PCM/wave
(no)waveheader
گنجاندن یا نگنجاندن سرایند wave (پیش‌فرض: گنجانده می‌شود). هنگامی که گنجانده نشود، PCM خام تولید خواهد شد.
نوشتن صدا در <filename> به جای مقدار پیش‌فرض audiodump.wav. اگر nowaveheader مشخص شده باشد، مقدار پیش‌فرض audiodump.pcm خواهد بود.
fast 
تلاش برای تخلیه سریع‌تر از زمان واقعی (realtime). اطمینان حاصل کنید که خروجی ناقص (ترانکیت) نشود (معمولاً با پیام “Too many video packets in buffer”). دریافت پیام “Your system is too SLOW to play this!” کاملاً طبیعی است.
درایور خروجی صدای افزایه (plugin)

تنظیم کارت گرافیکی که تصویر را دریافت خواهد کرد. می‌توانید با اجرای این گزینه به همراه -v فهرستی از کارت‌های موجود را دریافت کنید. در حال حاضر تنها با درایور خروجی ویدیوی directx کار می‌کند.
بازنویسی و لغو عمق رنگ تشخیص‌داده‌شده خودکار. تنها توسط درایورهای خروجی ویدیوی fbdev، dga، svga و vesa پشتیبانی می‌شود.
پخش فیلم همراه با حاشیه پنجره و تزیینات آن. از آنجا که این گزینه به صورت پیش‌فرض فعال است، برای غیرفعال کردن تزیینات استاندارد پنجره از -noborder استفاده کنید.
تنظیم روشنایی سیگنال ویدیو (پیش‌فرض: 0). توسط همه درایورهای خروجی ویدیو پشتیبانی نمی‌شود.
تنظیم کنتراست سیگنال ویدیو (پیش‌فرض: 0). توسط همه درایورهای خروجی ویدیو پشتیبانی نمی‌شود.
مشخص کردن نام میزبان (hostname) و شماره نمایشگر کارگزار X که می‌خواهید روی آن نمایش داده شود.

مثال:

-display xtest.localdomain:0
رندر مستقیم (direct rendering) را فعال می‌کند (توسط همه رمزینه‌ها و خروجی‌های ویدیو پشتیبانی نمی‌شود). این امر می‌تواند در برخی سیستم‌ها منجر به انتقال بلوک بیت (blitting) به‌طور چشمگیری سریع‌تر شود، اما در بیشتر آنها تفاوت اندک خواهد بود. در برخی موارد، به‌ویژه در صورت تعیین نامناسب نیازمندی‌های بافر توسط رمزگشاها، می‌تواند بسیار کندتر عمل کند.
هشدار: ممکن است باعث خرابی OSD/SUB شود!
این گزینه برای کنترل درایور خروجی ویدیوی dxr2 استفاده می‌شود.
حالت نسبت تصویر (0 = عادی (normal)، 1 = pan-and-scan، 2 = letterbox (پیش‌فرض))
تنظیم حالت خروجی iec958 به صورت کدگذاری‌شده (encoded).
تنظیم حالت خروجی iec958 به صورت رمزگشایی‌شده (decoded) (پیش‌فرض).
حالت macrovision (0 = خاموش (پیش‌فرض)، 1 = agc، 2 = agc 2 colorstripe، 3 = agc 4 colorstripe)
بی‌صدا کردن خروجی صدا
لغو بی‌صدا بودن خروجی صدا
مسیر به ریزکد (microcode)

خروجی تلویزیون

75ire
فعال‌سازی حالت خروجی 7.5 IRE
غیرفعال‌سازی حالت خروجی 7.5 IRE (پیش‌فرض)
خروجی تلویزیون سیاه‌وسفید
خروجی تلویزیون رنگی (پیش‌فرض)
خروجی تلویزیون درهم‌بافته (interlaced) (پیش‌فرض)
غیرفعال کردن خروجی تلویزیون درهم‌بافته
استاندارد تلویزیون (ntsc (پیش‌فرض)، pal، pal60، palm، paln، palnc)
تنظیم حالت پیکسل به مربعی (square)
تنظیم حالت پیکسل به ccir601

هم‌پوشانی (overlay)

تنظیم مقدار برش از چپ (پیش‌فرض: 50)..IPs cr-right=<0-500> تنظیم مقدار برش راست (پیش‌فرض: ۳۰۰).
تنظیم مقدار برش بالا (پیش‌فرض: ۰).
تنظیم مقدار برش پایین (پیش‌فرض: ۰).
تنظیم بهرهٔ رنگ‌های قرمز (r)، سبز (g) یا آبی (b) برای کلید رنگ (color-key) لایهٔ overlay.
حداقل مقدار برای کلید رنگ مربوطه
حداکثر مقدار برای کلید رنگ مربوطه
نادیده‌گرفتن تنظیمات ذخیره‌شده در حافظهٔ موقت (کَش) برای overlay.
به‌روزرسانی تنظیمات ذخیره‌شده در حافظهٔ موقت (کَش) برای overlay.
فعال‌سازی نمایش روی صفحه (OSD) برای overlay.
غیرفعال‌سازی نمایش روی صفحه (OSD) برای overlay (پیش‌فرض).
تنظیم اندازه (h,w) و موقعیت (x,y) لایهٔ overlay در صورتی که کاملاً با پنجره همخوانی نداشته باشد (پیش‌فرض: ۰).
فعال‌سازی overlay (پیش‌فرض).
فعال‌سازی خروجی تلویزیون (TV-out).
تنظیم دقیق overlay (پیش‌فرض: ۱۰۰۰).
تغییر حالت ویدیویی به حالتی که با برچسب <modename> در /etc/fb.modes مشخص شده است.
نکته: فریم‌بافر VESA از تغییر حالت پشتیبانی نمی‌کند.
جایگزینی فایل پیکربندی حالت فریم‌بافر (پیش‌فرض: /etc/fb.modes).
پخش تمام‌صفحه (فیلم را در مرکز قرار داده و نوارهای سیاهی در اطراف آن رسم می‌کند). توسط همهٔ درایورهای خروجی ویدیو پشتیبانی نمی‌شود.
اگر همچنان با تمام‌صفحه مشکل دارید، این گزینه را امتحان کنید.
مشخص‌کردن فهرست اولویت حالت‌های تمام‌صفحه برای استفاده. می‌توانید با افزودن پیشوند '-' حالت‌ها را نفی (غیرفعال) کنید. اگر با مشکلاتی مانند پوشانده شدن پنجرهٔ تمام‌صفحه توسط پنجره‌های دیگر مواجه شدید، ترتیبی دیگر را امتحان کنید.
نکته: برای مشاهدهٔ فهرست کامل حالت‌های موجود، -fstype help را ببینید.

حالت‌های موجود عبارتند از:

در صورت در دسترس بودن، از هینت _NETWM_STATE_ABOVE استفاده می‌کند.
در صورت در دسترس بودن، از هینت _NETWM_STATE_BELOW استفاده می‌کند.
در صورت در دسترس بودن، از هینت _NETWM_STATE_FULLSCREEN استفاده می‌کند.
استفاده از هینت _WIN_LAYER با لایهٔ پیش‌فرض.
استفاده از هینت _WIN_LAYER با شماره لایه مشخص‌شده.
اجبار به استفاده از سبک NETWM.
none 
پاک‌کردن فهرست حالت‌ها؛ می‌توانید حالت‌هایی را پس از آن برای فعال‌سازی بیفزایید.
در صورت در دسترس بودن، از هینت _NETWM_STATE_STAYS_ON_TOP استفاده می‌کند.
مثال:
ترتیب پیش‌فرض، در صورتی که حالت‌های نادرست یا پشتیبانی‌نشده مشخص شوند، به عنوان جایگزین اضطراری (fallback) استفاده خواهد شد.
رفع مشکل جابه‌جایی تمام‌صفحه در OpenBox 1.x.
مشخص‌کردن حاشیه‌های اضافی در حالت تمام‌صفحه. این حاشیه‌ها روی تمام عناصر نمایش‌داده‌شده اعمال می‌شوند: ویدیو، OSD و EOSD. تعداد پیکسل‌ها بر اساس وضوح تصویر صفحه نمایش مشخص می‌شود. در حال حاضر تنها توسط درایور خروجی ویدیوی gl پشتیبانی می‌شود.
تنظیم گامای سیگنال ویدیو (پیش‌فرض: ۰). توسط همهٔ درایورهای خروجی ویدیو پشتیبانی نمی‌شود.
تنظیم مکان اولیهٔ خروجی روی صفحه نمایش. مشخصه‌های x و y برحسب پیکسل هستند که از گوشهٔ بالا-چپ صفحه نمایش تا گوشهٔ بالا-چپ تصویر در حال نمایش اندازه‌گیری می‌شوند؛ با این حال، اگر یک علامت درصد پس از آرگومان داده شود، مقدار را به درصدی از اندازهٔ صفحه نمایش در آن جهت تبدیل می‌کند. همچنین از قالب استاندارد گزینهٔ -geometry در X11 پشتیبانی می‌کند، که در آن مثلاً +10-50 به معنای «قرار دادن ۱۰ پیکسل از حاشیهٔ چپ و ۵۰ پیکسل از حاشیهٔ پایین» و «--20+-10» به معنای «قرار دادن ۲۰ پیکسل فراتر از راست و ۱۰ پیکسل فراتر از حاشیهٔ بالا» است. اگر یک پنجرهٔ خارجی با استفاده از گزینهٔ -wid مشخص شده باشد، مختصات x و y به‌جای صفحه نمایش، نسبت به گوشهٔ بالا-چپ آن پنجره سنجیده می‌شوند. برای درایورهای خروجی ویدیو که به‌طور کامل از -screen پشتیبانی می‌کنند (direct3d، gl، gl_tiled، vdpau، x11، xv، corevideo)، مختصات نسبت به صفحهٔ ارائه‌شده با -screen سنجیده می‌شوند.
نکته: این گزینه تنها توسط درایورهای خروجی ویدیوی x11، xmga، xv، xvidix، gl، gl_tiled، direct3d، directx، fbdev، sdl، dfxfb و corevideo پشتیبانی می‌شود.

مثال:

50:40
پنجره را در x=50 و y=40 قرار می‌دهد.
50%:50%
پنجره را در وسط صفحه قرار می‌دهد.
100% 
پنجره را در وسط لبهٔ راست صفحه قرار می‌دهد.
100%:100%
پنجره را در گوشهٔ پایین-راست صفحه قرار می‌دهد.
این گزینه به GUI می‌گوید که از یک پنجرهٔ X11 نیز استفاده کند و خود را به پایین ویدیو بچسباند، که برای تعبیهٔ یک رابط کاربری کوچک (mini-GUI) درون مرورگر (مثلاً با افزونهٔ MPlayer) مفید است.
تنظیم فام رنگ (hue) سیگنال ویدیو (پیش‌فرض: ۰). با این گزینه می‌توانید نگاتیو رنگی تصویر را دریافت کنید. توسط همهٔ درایورهای خروجی ویدیو پشتیبانی نمی‌شود.
مشخص‌کردن محدودهٔ dotclock یا pixelclock مانیتور.
مشخص‌کردن محدودهٔ فرکانس افقی مانیتور.
مشخص‌کردن محدودهٔ فرکانس عمودی مانیتور.
تنظیم نسبت ابعاد (aspect ratio) مانیتور یا صفحه تلویزیون. مقدار ۰ تنظیم قبلی (مثلاً در فایل پیکربندی) را غیرفعال می‌کند. در صورت فعال بودن، تنظیم -monitorpixelaspect را بازنویسی می‌کند..sp 1 مثال:
-monitoraspect 4:3 یا 1.3333
-monitoraspect 16:9 یا 1.7777
تنظیم نسبت ابعاد یک پیکسل منفرد از مانیتور یا صفحه تلویزیون شما (پیش‌فرض: 1). مقدار 1 به معنای پیکسل‌های مربعی است (که (تقریباً؟) برای همه LCDها درست است).
تنظیم نام کلاس پنجره.
غیرفعال‌سازی بافر دوگانه (double buffering)، که بیشتر برای اهداف اشکال‌زدایی کاربرد دارد. بافر دوگانه با نگه‌داشتن دو فریم در حافظه و نمایش یکی هم‌زمان با رمزگشایی فریم دیگر، پرش تصویر را برطرف می‌کند. این کار می‌تواند تأثیر منفی بر OSD بگذارد، اما اغلب لرزش OSD را برطرف می‌کند.
پس از تغییر حالت ویدیویی (-vm)، نشانگر ماوس را تسخیر (grab) نکنید. برای پیکربندی‌های چندنمایشگره (multihead) مفید است.
عدم حفظ نسبت تصویر پنجره هنگام تغییر اندازه آن. تنها با درایورهای خروجی ویدیوی x11،‏ xv،‏ xmga،‏ xvidix و directx کار می‌کند. علاوه بر این، در X11 مدیر پنجره شما باید از راهنمایی‌های نسبت ابعاد پنجره پیروی کند.
پنجره پخش‌کننده را روی سایر پنجره‌ها نگه می‌دارد. توسط درایورهای خروجی ویدیویی که از X11 استفاده می‌کنند (به جز SDL) و همچنین directx،‏ corevideo،‏ quartz،‏ ggi و gl_tiled پشتیبانی می‌شود.
قابلیت pan-and-scan را فعال می‌کند (برش کناره‌های مثلاً یک فیلم 16:9 برای منطبق کردن آن در یک نمایشگر 4:3 بدون نوارهای سیاه). این محدوده مشخص می‌کند چه مقدار از تصویر برش داده شود. تنها با درایورهای خروجی ویدیوی directx،‏ xv،‏ xmga،‏ mga،‏ gl،‏ gl_tiled،‏ quartz،‏ corevideo و xvidix کار می‌کند.
نکته: مقادیر بین -1 و 0 نیز مجاز هستند، اما بسیار آزمایشی بوده و ممکن است باعث فروپاشی (crash) برنامه یا اتفاقات بدتر شوند. مسئولیت استفاده با خودتان است!
تغییر محدوده قابلیت pan-and-scan (پیش‌فرض: 1). مقادیر مثبت به معنای مضاربی از محدوده پیش‌فرض هستند. اعداد منفی به این معنا هستند که می‌توانید تا ضریب -panscanrange+1 بزرگ‌نمایی کنید. برای مثال -panscanrange -3 اجازه بزرگ‌نمایی تا ضریب 4 را می‌دهد. این ویژگی آزمایشی است.
-border-pos-x <0.0-1.0> (فقط در -vo gl,xv,vdpau,direct3d، پیش‌فرض 0.5)
هنگامی که حاشیه‌های سیاه برای تنظیم نسبت ابعاد اضافه می‌شوند، این گزینه مکان قرارگیری آن‌ها را تعیین می‌کند. مقدار 0.0 حاشیه‌ها را در سمت راست، و 1.0 در سمت چپ قرار می‌دهد. مقادیر خارج از محدوده 0.0 - 1.0 حاشیه‌های سیاه اضافی را در یک سمت افزوده و بخشی از تصویر را در سمت دیگر حذف می‌کنند.
-border-pos-y <0.0-1.0> (فقط در -vo gl,xv,vdpau,direct3d، پیش‌فرض 0.5)
مشابه -border-pos-x اما برای حاشیه‌های بالا/پایین. مقدار 0.0 حاشیه‌ها را در پایین، و 1.0 در بالا قرار می‌دهد.
چرخش نمایشگر به میزان 90، 180 یا 270 درجه. علاوه بر تصویر خود ویدیو، OSD را نیز می‌چرخاند. در حال حاضر تنها توسط درایور خروجی ویدیوی gl پشتیبانی می‌شود. برای سایر خروجی‌های ویدیو می‌توان از -vf ass,expand=osd=1,rotate=n استفاده کرد؛ در آینده ممکن است این کار به صورت خودکار انجام شود.
تنظیم نرخ نوسازی مانیتور بر حسب هرتز (Hz). در حال حاضر تنها توسط -vo directx در ترکیب با گزینه -vm پشتیبانی می‌شود.
پخش فیلم در پنجره ریشه (پس‌زمینه دسکتاپ). با این حال، ممکن است تصاویر پس‌زمینه دسکتاپ روی پنجره فیلم را بپوشانند. تنها با درایورهای خروجی ویدیوی x11،‏ xv،‏ xmga،‏ xvidix،‏ quartz،‏ corevideo و directx کار می‌کند.
تنظیم اشباع رنگ (saturation) سیگنال ویدیو (پیش‌فرض: 0). با این گزینه می‌توانید خروجی سیاه و سفید (grayscale) دریافت کنید. توسط همه درایورهای خروجی ویدیو پشتیبانی نمی‌شود.
مشخص کردن ارتفاع صفحه نمایش برای درایورهای خروجی ویدیویی که از تفکیک‌پذیری صفحه بی‌اطلاع هستند، مانند fbdev،‏ x11 و TV-out.
مشخص کردن عرض صفحه نمایش برای درایورهای خروجی ویدیویی که از تفکیک‌پذیری صفحه بی‌اطلاع هستند، مانند fbdev،‏ x11 و TV-out.
-(no)stop-xscreensaver (فقط در X11)
محافظ صفحه xscreensaver را در ابتدای اجرا خاموش و هنگام خروج دوباره روشن می‌کند (پیش‌فرض: فعال). اگر محافظ صفحه شما نه از XSS و نه از API مربوط به XResetScreenSaver پشتیبانی می‌کند، لطفاً به جای آن از -heartbeat-cmd استفاده کنید.
-title (همچنین -use-filename-title را ببینید)
تنظیم عنوان پنجره. توسط درایورهای خروجی ویدیوی مبتنی بر X11 پشتیبانی می‌شود.
-use-filename-title (همچنین -title را ببینید)
تنظیم عنوان پنجره با استفاده از نام فایل چندرسانه‌ای، در صورتی که با -title تعیین نشده باشد. توسط درایورهای خروجی ویدیوی مبتنی بر X11 پشتیبانی می‌شود.
تلاش برای تغییر به یک حالت ویدیویی متفاوت. توسط درایورهای خروجی ویدیوی dga،‏ x11،‏ xv،‏ sdl و directx پشتیبانی می‌شود. در صورت استفاده همراه با درایور خروجی ویدیوی directx، گزینه‌های -screenw،‏ -screenh،‏ -bpp و -refreshrate می‌توانند برای تنظیم حالت نمایش جدید استفاده شوند.
فعال‌سازی VBI برای درایورهای خروجی ویدیوی vesa،‏ dfbmga و svga.
به MPlayer می‌گوید که به یک پنجره موجود متصل شود. برای تعبیه MPlayer در یک مرورگر (مانند افزونه plugger) کاربرد دارد. این گزینه پنجره داده‌شده را کاملاً پر می‌کند؛ بنابراین مقیاس‌بندی ابعاد، panscan و غیره دیگر توسط MPlayer اداره نمی‌شوند بلکه باید توسط برنامه‌ای که پنجره را ایجاد کرده است مدیریت شوند.
در پیکربندی‌های Xinerama (یعنی یک دسکتاپ واحد که در چندین نمایشگر گسترده شده است)، این گزینه به MPlayer می‌گوید که فیلم را روی کدام صفحه نمایش دهد. مقدار -2 به معنای تمام‌صفحه در کل نمایشگر مجازی است (در این حالت اطلاعات Xinerama کاملاً نادیده گرفته می‌شوند)، -1 به معنای تمام‌صفحه در نمایشگری است که پنجره در حال حاضر در آن قرار دارد. موقعیت اولیه‌ای که از طریق گزینه -geometry تعیین می‌شود نسبت به صفحه مشخص‌شده است. معمولاً تنها با "-fstype -fullscreen" یا "-fstype none"; کار خواهد کرد. این گزینه برای تنظیم صرفاً صفحه راه‌اندازی مناسب نیست (زیرا همیشه در حالت تمام‌صفحه روی صفحه داده‌شده نمایش داده می‌شود)، در حال حاضر -geometry بهترین گزینه موجود برای این هدف است. حداقل توسط درایورهای خروجی ویدیوی direct3d،‏ gl،‏ gl_tiled،‏ x11،‏ xv و corevideo پشتیبانی می‌شود.
نمایش به صورت سیاه و سفید. برای کارایی بهینه، می‌توان این مورد را با '-lavdopts gray' ترکیب کرد.
انتخاب بخشی از تصویر ورودی برای نمایش؛ تکرار چندباره این گزینه حالت cinerama را فعال می‌کند. در حالت cinerama، فیلم برای ایجاد تصویری بزرگ‌تر روی بیش از یک تلویزیون (یا ویدئو پروژکتور) توزیع می‌شود. گزینه‌هایی که پس از n-امین -zrcrop قرار می‌گیرند روی n-امین کارت MJPEG اعمال می‌شوند؛ هر کارت باید علاوه بر -zrcrop حداقل یک -zrdev نیز داشته باشد. برای دیدن مثال‌ها، خروجی -zrhelp و بخش Zr از مستندات را ببینید. -zrdev <device> (فقط -vo zr) فایل ویژهٔ دستگاه متعلق به کارت MJPEG خود را مشخص کنید؛ به‌طور پیش‌فرض، راه‌انداز خروجی ویدیوی zr نخستین دستگاه v4l را که پیدا کند در نظر می‌گیرد.
اجبار به کاهش مقیاس (decimation): کاهش مقیاس، همان‌گونه که توسط -zrhdec و -zrvdec تعیین می‌شود، تنها در صورتی رخ می‌دهد که مقیاس‌بند (scaler) سخت‌افزاری بتواند تصویر را به اندازهٔ اصلی آن بکشد. از این گزینه برای اجبار به کاهش مقیاس استفاده کنید.
کاهش مقیاس افقی: از راه‌انداز می‌خواهد تا تنها یک‌درمیان یا یک‌درچهار خط/پیکسل از تصویر ورودی را به کارت MJPEG ارسال کند و از مقیاس‌بند کارت MJPEG برای کشیدن تصویر به اندازهٔ اصلی‌اش استفاده کند.
نمایش فهرستی از تمام گزینه‌های -zr*، مقادیر پیش‌فرض آن‌ها و یک مثال از حالت cinerama.
استاندارد تلویزیونی را روی PAL یا NTSC مشخص می‌کند (پیش‌فرض: بدون تغییر).
عددی از ۱ (بهترین) تا ۲۰ (بدترین) که نمایانگر کیفیت کدگذاری JPEG است.
کاهش مقیاس عمودی: از راه‌انداز می‌خواهد تا تنها یک‌درمیان یا یک‌درچهار خط/پیکسل از تصویر ورودی را به کارت MJPEG ارسال کند و از مقیاس‌بند کارت MJPEG برای کشیدن تصویر به اندازهٔ اصلی‌اش استفاده کند.
اگر اندازهٔ فیلم از صفحهٔ تلویزیون کوچک‌تر باشد، این گزینه انحراف افقی (x) از گوشهٔ بالا-چپ صفحهٔ تلویزیون را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: وسط‌چین).
اگر اندازهٔ فیلم از صفحهٔ تلویزیون کوچک‌تر باشد، این گزینه انحراف عمودی (y) از گوشهٔ بالا-چپ صفحهٔ تلویزیون را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: وسط‌چین).

راه‌اندازهای خروجی ویدیو، واسط‌هایی برای امکانات و شیوه‌های گوناگون نمایش خروجی ویدیو هستند. نحو دستور عبارت است از:

یک فهرست اولویت‌بندی‌شده از راه‌اندازهای خروجی ویدیو را برای استفاده مشخص کنید.

اگر در انتهای فهرست یک ویرگول ',' قرار داشته باشد، در صورت عدم دسترسی، MPlayer به راه‌اندازهایی که در فهرست نیستند رجوع (fall back) خواهد کرد. زیرگزینه‌ها اختیاری هستند و در بیشتر موارد می‌توان از آن‌ها صرف‌نظر کرد.
نکته: برای مشاهدهٔ فهرستی از راه‌اندازهای خروجی ویدیوی کامپایل‌شده، گزینهٔ -vo help را ببینید.

مثال:

ابتدا راه‌انداز Matrox X11، سپس راه‌انداز Xv و پس از آن سایر راه‌اندازها را امتحان می‌کند.
از راه‌انداز DirectX همراه با خاموش بودن ویژگی‌های شتاب‌دهنده استفاده می‌کند.

راه‌اندازهای خروجی ویدیوی موجود عبارتند از:

از افزونهٔ XVideo در XFree86 4.x برای فعال‌سازی پخش ویدیو با شتاب‌دهندهٔ سخت‌افزاری استفاده می‌کند. اگر نمی‌توانید از یک راه‌انداز ویژهٔ سخت‌افزار خود استفاده کنید، این راه‌انداز احتمالاً بهترین گزینه است. برای کسب اطلاعات دربارهٔ اینکه چه colorkey استفاده شده و چگونه رسم می‌شود، MPlayer را با گزینهٔ -v اجرا کنید و خطوطی را که در آغاز با [xv common] نشانه‌گذاری شده‌اند بررسی کنید.
انتخاب یک آداپتور خاص XVideo (نتایج دستور xvinfo را بررسی کنید).
انتخاب یک درگاه (port) خاص XVideo.
منبعی که colorkey از آن دریافت می‌شود را انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: cur).
در حالت پیش‌فرض، colorkey فعلیِ تنظیم‌شده در Xv را به کار می‌برد.
از colorkey استفاده می‌کند اما آن را از طریق MPlayer مقداردهی نمی‌کند (از گزینهٔ -colorkey برای تغییر آن استفاده کنید).
همانند use عمل می‌کند اما colorkey مشخص‌شده را نیز اعمال و ثبت می‌کند.
روش رسم colorkey را تعیین می‌کند (پیش‌فرض: man).
رسم دستی colorkey (در برخی موارد لرزش و پرش تصویر را کاهش می‌دهد).
تنظیم colorkey به عنوان پس‌زمینهٔ پنجره.
اجازه می‌دهد تا Xv خود اقدام به رسم colorkey کند.
راه‌انداز خروجی ویدیوی حافظهٔ اشتراکی (shared memory) بدون شتاب‌دهندهٔ سخت‌افزاری که هر زمان محیط X11 حاضر باشد کار می‌کند.
پشتیبانی از X11 را به تمام راه‌اندازهای خروجی ویدیوی مبتنی بر overlay اضافه می‌کند. در حال حاضر تنها توسط tdfx_vid پشتیبانی می‌شود.
<vo_driver>
راه‌اندازی را که باید به عنوان منبع جهت همپوشانی (overlay) بر روی X11 استفاده شود انتخاب می‌کند.
خروجی ویدیو که از VDPAU برای رمزگشایی سخت‌افزاری ویدیو بهره می‌برد. همچنین از نمایش ویدیوهای رمزگشایی‌شده به صورت نرم‌افزاری پشتیبانی می‌کند.
برای مقادیر مثبت، یک الگوریتم شارپ‌سازی (sharpening) و برای مقادیر منفی، یک الگوریتم مات‌سازی (blurring) را روی ویدیو اعمال می‌کند (پیش‌فرض: 0).
یک الگوریتم کاهش نویز را روی ویدیو اعمال می‌کند (پیش‌فرض: 0، بدون کاهش نویز).
حالت خط‌زدایی (deinterlacer) را انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: 0). تمامی حالت‌های بزرگ‌تر از 0 از -field-dominance پیروی می‌کنند.
0
بدون خط‌زدایی (deinterlacing)
1
تنها فیلد نخست را نمایش می‌دهد، مشابه -vf field.
2
خط‌زدایی Bob، مشابه -vf tfields=1.
3
خط‌زدایی زمانی تطبیقی با حرکت (motion adaptive temporal deinterlacing) ممکن است روی سخت‌افزارهای گرافیکی ضعیف و/یا وضوح‌های بالا موجب ناهماهنگی صدا و تصویر (A/V desync) شود. چنانچه برای فعال‌سازی دی‌اینترلیس از کلید "D" استفاده شود، این حالت پیش‌فرض خواهد بود.
4
خط‌زدایی زمانی تطبیقی با حرکت همراه با درونیابی مکانی لبه‌محور (edge-guided spatial interpolation) به سخت‌افزار ویدیویی سریع نیاز دارد.
باعث می‌شود خط‌زداهای زمانی روی هر دو مؤلفهٔ روشنایی (luma) و رنگ (chroma) اعمال شوند (پیش‌فرض). برای استفادهٔ انحصاری از مؤلفهٔ luma و بالا بردن سرعت پردازش در حالت‌های پیشرفته، از nochroma-deint استفاده کنید. برای کارت‌های گرافیکی با حافظهٔ ویدیویی کند مناسب است.
تلاش می‌کند از انجام خط‌زدایی برای فریم‌های غیردرهم‌بافته (progressive) صرف‌نظر کند؛ برای تماشای ویدیوهای تبدیل‌شده از فیلم به تصویر تلویزیونی (telecined) بسیار مفید است، هرچند برای وضوح‌های بالا به پردازندهٔ ویدیویی سریع نیاز دارد. تنها با خط‌زدایی زمانی تطبیقی با حرکت کار می‌کند.
فضای رنگ را برای تبدیل استاندارد YUV به RGB تعیین می‌کند. به‌طور کلی باید برای محتوای استاندارد (SD) از BT.601 و برای محتوای وضوح بالا (HD) از BT.709 استفاده شود. استفاده از فضای رنگ نادرست موجب تغییر جزئی، اشباع بیش‌ازحد یا کم‌رنگ شدن رنگ‌ها می‌شود.
0
تشخیص خودکار فضای رنگ بر اساس وضوح ویدیو. ویدیوهایی با عرض >= 1280 یا ارتفاع > 576 به عنوان محتوای HD در نظر گرفته شده و فضای رنگ BT.709 برای آن‌ها استفاده خواهد شد.
1
استفاده از فضای رنگ ITU-R BT.601 (پیش‌فرض)..IPs 2 استفاده از فضای رنگی ITU-R BT.709.
3
استفاده از فضای رنگی SMPTE-240M.
0
استفاده از مقیاس‌بندی پیش‌فرض VDPAU (پیش‌فرض).
1-9
اعمال مقیاس‌بندی باکیفیت VDPAU (نیازمند سخت‌افزار با قابلیت پشتیبانی).
اجبار به استفاده از میکسر VDPAU، که تمام گزینه‌های بالا را پیاده‌سازی می‌کند (پیش‌فرض). برای مجاز کردن نمایش در فضای رنگی BGRA از noforce-mixer استفاده کنید. (در صورتی که قالب تصویر BGRA واقعاً استفاده شود، تمام گزینه‌های بالا و اکولایزر سخت‌افزاری غیرفعال می‌شوند.)
پخش ویدیو از طریق افزونهٔ Direct Graphics Access مربوط به XFree86. منسوخ تلقی می‌شود.
درایور خروجی ویدیوی کتابخانهٔ SDL (Simple Directmedia Layer) که به شدت مستقل از پلتفرم است. از آنجا که SDL از لایهٔ X11 اختصاصی خود استفاده می‌کند، گزینه‌های X11 در MPlayer هیچ تأثیری بر SDL ندارند. توجه داشته باشید که چندین باگ جزئی دارد (گزینهٔ -vm/-novm اغلب نادیده گرفته می‌شود، -fs مانند رفتاری که -novm باید داشته باشد عمل می‌کند، پنجره هنگام بازگشت از تمام‌صفحه در گوشهٔ بالا-چپ قرار می‌گیرد، panscan پشتیبانی نمی‌شود، ...).
انتخاب صریح درایور SDL برای استفاده.
(no)forcexv
استفاده از XVideo از طریق درایور خروجی ویدیوی sdl (پیش‌فرض: forcexv).
(no)hwaccel
استفاده از مقیاس‌بند شتاب‌یافتهٔ سخت‌افزاری (پیش‌فرض: hwaccel).
vidix  
VIDIX (واسط ویدیویی برای *niX یا VIDeo Interface for *niX) واسطی برای قابلیت‌های شتاب‌دهی ویدیویی کارت‌های گرافیکی مختلف است. یک درایور خروجی ویدیوی بسیار سریع روی کارت‌هایی که از آن پشتیبانی می‌کنند.
<subdevice>
انتخاب صریح درایور زیردستگاه VIDIX برای استفاده. درایورهای زیردستگاه موجود عبارتند از cyberblade، ivtv، mach64، mga_crtc2، mga، nvidia، pm2، pm3، radeon، rage128، s3، sh_veu، sis_vid و unichrome.
فرانت‌اند X11 برای VIDIX
<subdevice>
مشابه با vidix
فرانت‌اند عمومی و مستقل از پلتفرم برای VIDIX، حتی می‌تواند در کنسول متنی با کارت‌های nVidia اجرا شود.
<subdevice>
مشابه با vidix
فرانت‌اند Windows برای VIDIX
<subdevice>
مشابه با vidix
درایور خروجی ویدیو که از واسط Direct3D استفاده می‌کند (برای Vista مفید است).
درایور خروجی ویدیو که از واسط DirectX استفاده می‌کند.
شتاب‌دهی سخت‌افزاری را خاموش می‌کند. در صورت بروز مشکلات نمایشی، این گزینه را امتحان کنید.
درایور خروجی ویدیو که از واسط libkva استفاده می‌کند.
اجبار حالت SNAP.
اجبار حالت WarpOverlay!.
اجبار حالت DIVE.
(no)t23
فعال یا غیرفعال کردن راهکار موقت برای لپ‌تاپ T23 (پیش‌فرض: غیرفعال). اگر کارت ویدیوی شما تنها از بزرگ‌نمایی (upscaling) پشتیبانی می‌کند، این گزینه را فعال کنید.
درایور خروجی ویدیوی Quartz در Mac OS X. تحت شرایط خاص، ممکن است اجبار یک قالب خروجی فشردهٔ YUV با مثلاً -vf format=yuy2 کارآمدتر باشد.
انتخاب دستگاه نمایشگر برای استفاده در حالت تمام‌صفحه.
تعیین وضوح حالت تمام‌صفحه (مفید در سیستم‌های کند).
درایور خروجی ویدیوی CoreVideo در Mac OS X
منسوخ شده، به جای آن از -screen استفاده کنید. دستگاه نمایشگر مورد استفاده برای حالت تمام‌صفحه را انتخاب کنید یا آن را روی -1 قرار دهید تا همیشه از همان صفحه‌ای که پنجرهٔ ویدیو در آن است استفاده شود (پیش‌فرض: -1 - خودکار).
نوشتن خروجی در یک بافر حافظهٔ اشتراکی به جای نمایش آن و تلاش برای باز کردن یک NSConnection موجود جهت برقراری ارتباط با یک رابط گرافیکی (GUI).
نام بافر اشتراکی ایجاد شده با shm_open و همچنین نام ارتباط NSConnection که MPlayer تلاش خواهد کرد باز کند (پیش‌فرض: "mplayerosx"). تنظیم buffer_name به صورت ضمنی shared_buffer را فعال می‌کند.
استفاده از بافر فریم هسته (kernel framebuffer) برای پخش ویدیو.
<device>
انتخاب صریح نام دستگاه fbdev برای استفاده (مثلاً /dev/fb0) یا نام زیردستگاه VIDIX در صورتی که نام دستگاه با 'vidix' آغاز شود (مثلاً 'vidixsis_vid' برای درایور sis).
استفاده از بافر فریم هسته برای پخش ویدیو، پیاده‌سازی جایگزین.
<device>
انتخاب صریح نام دستگاه fbdev برای استفاده (پیش‌فرض: /dev/fb0).
درایور خروجی ویدیوی بسیار عمومی که باید روی هر کارت سازگار با VESA VBE 2.0 کار کند..PD 0
(no)dga
حالت DGA را روشن یا خاموش می‌کند (پیش‌فرض: روشن).
خروجی تلویزیون NeoMagic را فعال کرده و آن را روی استاندارد PAL تنظیم می‌کند.
خروجی تلویزیون NeoMagic را فعال کرده و آن را روی استاندارد NTSC تنظیم می‌کند.
استفاده از درایور VIDIX.
فعال‌سازی Linux Video Overlay روی حالت VESA.
پخش ویدیو با استفاده از کتابخانه SVGA.
<video mode>
مشخص کردن حالت ویدیویی مورد استفاده. حالت می‌تواند در قالب <width>x<height>x<colors>، مثلاً 640x480x16M مشخص شود یا یک شماره حالت گرافیکی باشد، مثلاً 84.
ترسیم OSD در نوارهای سیاه زیر فیلم (کندتر).
استفاده انحصاری از توابع ترسیم بومی (native). این کار از رندر مستقیم (direct rendering)، OSD و شتاب‌دهی سخت‌افزاری جلوگیری می‌کند.
اجبار به تعویض فریم در بازگشت عمودی (vertical retrace). تنها به همراه -double قابل استفاده است. اثری مشابه با گزینه -vsync دارد.
تلاش برای انتخاب یک حالت ویدیویی با پیکسل‌های مربعی.
استفاده از svga به همراه VIDIX.
درایور خروجی ویدیوی OpenGL، نسخه ساده. اندازه ویدیو باید از حداکثر اندازه بافت (texture) پیاده‌سازی OpenGL شما کوچک‌تر باشد. با این هدف طراحی شده که حتی با پایه‌ای‌ترین پیاده‌سازی‌های OpenGL کار کند، اما از افزونه‌های جدیدتر نیز که امکان پشتیبانی از فضاهای رنگی بیشتر و رندر مستقیم را فراهم می‌کنند، بهره می‌برد. برای دست‌یابی به سرعت بهینه، افزودن گزینه‌های زیر را امتحان کنید:
-dr -noslices
این کد بررسی‌های بسیار کمی انجام می‌دهد، بنابراین اگر قابلیتی کار نکند، حتی اگر هیچ پیام خطایی دریافت نکنید ممکن است به این دلیل باشد که توسط کارت/پیاده‌سازی OpenGL شما پشتیبانی نمی‌شود. برای نمایش افزونه‌های پشتیبانی‌شده OpenGL از glxinfo یا ابزاری مشابه استفاده کنید.
انتخاب backend/پیاده‌سازی OpenGL مورد استفاده (پیش‌فرض: -1).
-1: انتخاب خودکار
0: Win32/WGL
1: X11/GLX
2: SDL
3: X11/EGL (بسیار آزمایشی)
4: OSX/Cocoa
5: Android (هک بسیار ابتدایی، فقط برای آزمایش)
(no)ati-hack
درایورهای ATI ممکن است هنگام استفاده از PBOها (هنگام استفاده از -dr یا force-pbo) تصویری مخدوش ایجاد کنند. این گزینه با هزینه مصرف کمی حافظه بیشتر، این مشکل را برطرف می‌کند.
(no)force-pbo
همیشه از PBOها برای انتقال بافت‌ها استفاده می‌کند، حتی اگر این کار مستلزم یک کپی اضافی باشد. در حال حاضر این گزینه سرعت کمی بیشتر با درایورهای NVidia و سرعت بسیار بیشتری با درایورهای ATI به همراه دارد. ممکن است برای عملکرد صحیح به -noslices و زیرگزینه ati-hack نیاز داشته باشد.
(no)scaled-osd
نحوه رفتار OSD را هنگام تغییر اندازه پنجره تغییر می‌دهد (پیش‌فرض: غیرفعال). در صورت فعال بودن، رفتاری شبیه‌تر به سایر درایورهای خروجی ویدیو دارد که برای فونت‌های با اندازه ثابت بهتر است. حالت غیرفعال با فونت‌های FreeType بسیار بهتر به نظر می‌رسد و در حالت تمام‌صفحه از حاشیه‌ها استفاده می‌کند. با زیرنویس‌های ass به درستی کار نمی‌کند (به -ass مراجعه کنید)، می‌توانید در عوض آن‌ها را بدون پشتیبانی OpenGL از طریق -vf ass رندر کنید.
رنگ برای OSD (پیش‌فرض: 0x00ffffff، معادل سفید غیرشفاف).
انتخاب استفاده از بافت‌های مستطیلی که باعث صرفه‌جویی در حافظه گرافیکی (VRAM) می‌شود، اما اغلب کندتر است (پیش‌فرض: 0).
0: استفاده از بافت‌های با ابعاد توان دو (power-of-two) (پیش‌فرض).
1: استفاده از افزونه GL_ARB_texture_rectangle.
2: استفاده از افزونه GL_ARB_texture_non_power_of_two. در برخی موارد فقط به صورت نرم‌افزاری پشتیبانی می‌شود و از این رو بسیار کند است.
حداقل فاصله بین دو تعویض بافر، شمارش‌شده بر حسب فریم‌های نمایش‌داده‌شده (پیش‌فرض: 1). مقدار 1 معادل فعال بودن VSYNC و 0 معادل غیرفعال بودن VSYNC است. مقادیر کمتر از 0 آن را در حالت پیش‌فرض سیستم رها می‌کند. این کار نرخ فریم را به (نرخ نوسازی افقی / n) محدود می‌کند. برای کارکرد به پشتیبانی از GLX_SGI_swap_control نیاز دارد. در برخی (بیشتر/همه؟) پیاده‌سازی‌ها این مورد تنها در حالت تمام‌صفحه کار می‌کند.
استفاده از افزونه GL_APPLE_ycbcr_422 برای تبدیل YUV به RGB. در صورت تعیین yuv= به طور پیش‌فرض غیرفعال است، در غیر این صورت به طور خودکار شناسایی می‌شود. توجه داشته باشید که این گزینه چند تنظیم خاص را برای ورود به مسیر سریع (fast-path) درایور فعال می‌کند.
انتخاب نوع تبدیل YUV به RGB. پیش‌فرض تشخیص خودکار است که بین مقادیر 0 و 2 تصمیم می‌گیرد.
0: استفاده از تبدیل نرم‌افزاری. سازگار با تمام نسخه‌های OpenGL. امکان کنترل روشنایی، کنتراست و اشباع رنگ را فراهم می‌کند.
1: استفاده از ترکیب‌کننده‌های ثبات (register combiners). این روش از یک افزونه اختصاصی nVidia (افزونه GL_NV_register_combiners) استفاده می‌کند. حداقل به سه واحد بافت نیاز است. امکان کنترل اشباع رنگ و ته‌رنگ (hue) را فراهم می‌کند. این روش سریع اما نادقیق است.
2: استفاده از یک برنامه تکه‌نگاشت (fragment program) با دستور POW. به افزونه GL_ARB_fragment_program و حداقل سه واحد بافت نیاز دارد. امکان کنترل روشنایی، کنتراست، اشباع رنگ، ته‌رنگ و گاما را فراهم می‌کند. گاما همچنین می‌تواند به طور مستقل برای قرمز، سبز و آبی تنظیم شود. روش 4 معمولاً سریع‌تر است.
3: همانند 2. این مقادیر به دلایل سازگاری تاریخی به عنوان مقادیر مجزا وجود دارند؛ MPlayer اکنون دستورالعمل‌های اضافی برای کنترل گاما را بر حسب نیاز درج می‌کند.
4: استفاده از یک برنامه تکه‌نگاشت (fragment program) با جدول جستجوی (lookup) اضافی. به افزونه GL_ARB_fragment_program و حداقل چهار واحد بافت نیاز دارد. امکان کنترل روشنایی، کنتراست، اشباع رنگ، ته‌رنگ و گاما را فراهم می‌کند. گاما همچنین می‌تواند به طور مستقل برای قرمز، سبز و آبی تنظیم شود.
5: استفاده از روش اختصاصی ATI (برای کارت‌های قدیمی‌تر). این روش از یک افزونه اختصاصی ATI (افزونه GL_ATI_fragment_shader - نه GL_ARB_fragment_shader!) استفاده می‌کند. حداقل به سه واحد بافت نیاز دارد. امکان کنترل اشباع رنگ و ته‌رنگ را فراهم می‌کند. این روش سریع اما نادقیق است.
6: استفاده از یک بافت سه‌بعدی برای انجام تبدیل از طریق جدول جستجو. به افزونه GL_ARB_fragment_program و حداقل چهار واحد بافت نیاز دارد. روی برخی (همه؟) کارت‌های ATI بسیار کند است (شبیه‌سازی نرم‌افزاری) زیرا از بافتی با پیکسل‌های حاشیه استفاده می‌کند. امکان کنترل روشنایی، کنتراست، اشباع رنگ، ته‌رنگ و گاما را فراهم می‌کند. گاما همچنین می‌تواند به طور مستقل برای قرمز، سبز و آبی تنظیم شود. سرعت در این روش بیشتر از سایر روش‌ها به پهنای باند حافظه پردازنده گرافیکی (GPU) بستگی دارد.
انتخاب فضای رنگی برای تبدیل YUV به RGB.
0
استفاده از فرمولی که معمولاً توسط MPlayer استفاده می‌شود (پیش‌فرض).
1
استفاده از فضای رنگی ITU-R BT.601.
2
استفاده از فضای رنگی ITU-R BT.709.
3
استفاده از فضای رنگی SMPTE-240M.
انتخاب تبدیل سطح روشنایی برای استفاده در تبدیل YUV به RGB
0
تبدیل سطوح TV به PC (پیش‌فرض).
1
تبدیل سطوح PC به TV..IPs 2 هیچ تبدیلی انجام ندهید.
انتخاب تابع مقیاس‌بندی مورد استفاده برای مقیاس‌بندی درخشندگی (luminance). تنها برای حالت‌های yuv ۲، ۳، ۴ و ۶ معتبر است.
0
استفاده از پالایش خطی ساده (پیش‌فرض).
1
استفاده از پالایش دو‌مکعبی B-spline (کیفیت بهتر). به یک واحد بافت (texture unit) اضافه نیاز دارد. کارت‌های قدیمی‌تر دست‌کم در حالت تمام‌صفحه قادر به پردازش این حالت برای کروما نخواهند بود.
2
استفاده از پالایش مکعبی در جهت افقی، پالایش خطی در جهت عمودی. روی کارت‌های بیشتری نسبت به روش ۱ کار می‌کند.
3
مشابه ۱ اما از بافت جدول جستجو (lookup texture) استفاده نمی‌کند. ممکن است روی برخی کارت‌ها سریع‌تر باشد.
4
استفاده از ماسک‌گذاری غیرشفاف (unsharp masking) آزمایشی با پشتیبانی ۳×۳ و قدرت پیش‌فرض 0.5 (گزینه filter-strength را ببینید).
5
استفاده از ماسک‌گذاری غیرشفاف (unsharp masking) آزمایشی با پشتیبانی ۵×۵ و قدرت پیش‌فرض 0.5 (گزینه filter-strength را ببینید).
64
استفاده از مقیاس‌بندی نزدیک‌ترین همسایه (nearest-neighbor).
انتخاب تابع مقیاس‌بندی مورد استفاده برای مقیاس‌بندی رنگینگی (chrominance). برای جزئیات به lscale مراجعه کنید.
تنظیم شدت اثر برای فیلترهای lscale/cscale که از آن پشتیبانی می‌کنند.
تنظیم میزان نویز برای افزودن. 0 برای غیرفعال‌سازی (پیش‌فرض)، 1.0 برای سطحی مناسب جهت دیترینگ (dithering) به ۶ بیت.
انتخاب یک روش برای نمایش استریو (سه‌بعدی). ممکن است برای تصحیح مقدار نسبت ابعاد لازم باشد از -aspect استفاده کنید. برای جابه‌جا کردن سمت چپ و راست، مقدار ۳۲ را اضافه کنید. آزمایشی است؛ انتظار چندانی از آن نداشته باشید.
0
نمایش دوبعدی معمولی (2D)
1
تبدیل ورودی کنار هم (side by side) به استریوی تمام‌رنگ قرمز-فیروزه‌ای (red-cyan).
2
تبدیل ورودی کنار هم (side by side) به استریوی تمام‌رنگ سبز-ارغوانی (green-magenta).
3
تبدیل ورودی کنار هم به استریوی بافر چهارگانه (quadbuffered stereo). تنها توسط تعداد بسیار کمی از کارت‌های OpenGL پشتیبانی می‌شود.
4
ترکیب چپ و راست در یک الگوی پیکسلی. الگو توسط گزینه stipple مشخص می‌شود.
۱۶ بیت پایینی، الگوی ۴×۴ مورد استفاده را مشخص می‌کنند (پیش‌فرض: 0x0f0f). نمونه‌هایی برای آزمایش: 0x0f0f، 0xf0f0: خطوط افقی؛ 0xaaaa، 0x5555: خطوط عمودی؛ 0xa5a5، 0x5a5a: الگوی شطرنجی
گزینه‌های زیر تنها در صورتی مفید هستند که برنامه‌های قطعه (fragment programs) خودتان را بنویسید.
بارگذاری یک fragment program سفارشی از <filename>. برای نمونه به TOOLS/edgedect.fp مراجعه کنید.
بارگذاری یک بافت سفارشی «شیب گاما» (gamma ramp) از <filename>. این گزینه می‌تواند در ترکیب با yuv=4 یا گزینه customprog استفاده شود.
(no)customtlin
اگر فعال باشد (پیش‌فرض) از درون‌یابی GL_LINEAR استفاده می‌کند، در غیر این صورت از GL_NEAREST برای بافت customtex استفاده می‌کند.
(no)customtrect
در صورت فعال بودن، از texture_rectangle برای بافت customtex استفاده می‌کند. پیش‌فرض غیرفعال است.
(no)mipmapgen
اگر فعال باشد، میپ‌مپ‌ها (mipmaps) برای ویدیو به‌طور خودکار تولید می‌شوند. این ویژگی باید همراه با customprog و دستورالعمل TXB برای پیاده‌سازی فیلترهای تاری (blur) با شعاع بزرگ مفید باشد. در اکثر پیاده‌سازی‌های OpenGL، این کار برای هر فرمت غیر RGB بسیار کند است. پیش‌فرض غیرفعال است.
در حالت معمول دلیلی برای استفاده از گزینه‌های زیر وجود ندارد؛ آن‌ها بیشتر برای مقاصد آزمایشی وجود دارند.
(no)glfinish
فراخوانی glFinish() پیش از جابه‌جایی بافرها. کندتر است اما در برخی موارد خروجی دقیق‌تری تولید می‌کند (پیش‌فرض: غیرفعال).
(no)manyfmts
پشتیبانی از فرمت‌های رنگی بیشتر (RGB و BGR) را فعال می‌کند (پیش‌فرض: فعال). به نگارش OpenGL >= 1.2 نیاز دارد.
تعداد خطوطی که در یک تکه درون بافت کپی می‌شوند (پیش‌فرض: 0). 0 برای کل تصویر است.
نکته: اگر از فضای رنگی YUV استفاده شود (زیرگزینه yuv را ببینید)، قواعد خاصی اعمال می‌شوند:
اگر رمزگشا از رندرینگ برشی (slice rendering) استفاده کند (به -noslices مراجعه کنید)، این تنظیم هیچ اثری نخواهد داشت و اندازه برش‌های ارائه‌شده توسط رمزگشا استفاده می‌شود.
اگر رمزگشا از رندرینگ برشی استفاده نکند، مقدار پیش‌فرض ۱۶ است.
(no)osd
فعال یا غیرفعال کردن پشتیبانی از رندر OSD از طریق OpenGL (پیش‌فرض: فعال). این گزینه برای آزمایش است؛ برای غیرفعال کردن OSD در عوض از -osdlevel 0 استفاده کنید.
(no)aspect
فعال یا غیرفعال کردن مقیاس‌بندی نسبت ابعاد و پشتیبانی از pan-and-scan (پیش‌فرض: فعال). غیرفعال کردن آن ممکن است سرعت را افزایش دهد.
گونه‌ای از درایور خروجی ویدیوی OpenGL. از ویدیوهای بزرگ‌تر از حداکثر اندازه بافت پشتیبانی می‌کند، اما فاقد بسیاری از ویژگی‌های پیشرفته و بهینه‌سازی‌های درایور gl است و بعید است توسعه بیشتری پیدا کند.
(no)glfinish
مشابه gl (پیش‌فرض: فعال)
انتخاب نوع تبدیل YUV به RGB. اگر روی مقداری غیر از 0 تنظیم شود، OSD غیرفعال خواهد شد و تنظیم روشنایی، کنتراست و گاما تنها از طریق تنظیمات سراسری X server در دسترس خواهد بود. به غیر از این، مقادیر همان معانی -vo gl را دارند.
رندرکننده مبتنی بر OpenGL که جلوه متن متحرک شبیه فیلم ماتریکس (Matrix) ایجاد می‌کند.
تعداد ستون‌های متنی برای نمایش. مقادیر بسیار کم (< 16) احتمالاً به دلیل محدودیت‌های مقیاس‌بند (scaler) با شکست مواجه می‌شوند. مقادیری که بر ۱۶ بخش‌پذیر نباشند نیز ممکن است باعث بروز مشکل شوند.
تعداد سطرهای متنی برای نمایش. مقادیر بسیار کم (< 16) احتمالاً به دلیل محدودیت‌های مقیاس‌بند (scaler) با شکست مواجه می‌شوند. مقادیری که بر ۱۶ بخش‌پذیر نباشند نیز ممکن است باعث بروز مشکل شوند.
هیچ خروجی ویدیویی تولید نمی‌کند. برای محک‌زنی (benchmarking) مفید است.
درایور خروجی ویدیوی هنر اسکی (ASCII art) که در کنسول متنی کار می‌کند.
نکته: این درایور -aspect را به درستی مدیریت نمی‌کند.
راهنمایی: احتمالاً باید -monitorpixelaspect را مشخص کنید. دستور 'mplayer -vo aa -monitorpixelaspect 0.5' را امتحان کنید.
درایور خروجی ویدیوی رنگی هنر اسکی (ASCII art) که در کنسول متنی کار می‌کند.
پخش ویدیو با استفاده از پروتکل Blinkenlights UDP. این درایور به شدت وابسته به سخت‌افزار است.
<subdevice>
انتخاب صریح درایور زیردستگاه Blinkenlights برای استفاده. چیزی شبیه به arcade:host=localhost:2323 یا hdl:file=name1,file=name2 است. باید یک زیردستگاه را مشخص کنید.
راه‌انداز خروجی ویدیوی سیستم گرافیکی GGI
<driver>
به‌طور صریح راه‌انداز GGI مورد استفاده را انتخاب می‌کند. هر ',' که در رشته راه‌انداز ظاهر می‌شود را با '.' جایگزین کنید.
پخش ویدیو با استفاده از کتابخانه DirectFB.
(no)input
استفاده از DirectFB به‌جای کد صفحه‌کلید MPlayer (پیش‌فرض: فعال).
اگر می‌خواهید از مشکلات پارگی تصویر (tearing) جلوگیری کنید، بافرینگ دوگانه (double) و سه‌گانه (triple) بهترین نتیجه را می‌دهند. بافرینگ سه‌گانه کارآمدتر از دوگانه است، زیرا هنگام انتظار برای بازگشت عمودی (vertical retrace) مانع اجرای MPlayer نمی‌شود. از بافرینگ تکی (single) باید اجتناب شود (پیش‌فرض: single).
ترتیب خروجی را برای فریم‌های درهم‌بافته (interlaced) کنترل می‌کند (پیش‌فرض: غیرفعال). مقادیر معتبر عبارتند از top = اول فیلدهای بالایی، bottom = اول فیلدهای پایینی. این گزینه روی محتوای فیلم تدریجی (progressive)، مانند بیشتر فیلم‌های MPEG، هیچ تأثیری ندارد. اگر هنگام تماشای فیلم‌های درهم‌بافته با پارگی تصویر یا حرکت‌های ناهموار مواجه هستید، باید این گزینه را فعال کنید.
لایه با شناسه N را برای پخش تحمیل می‌کند (پیش‌فرض: -1 - auto).
یک فهرست پارامتر برای DirectFB مشخص می‌کند.
راه‌انداز خروجی ویدیوی ویژه Matrox G400/G450/G550 که از کتابخانه DirectFB برای بهره‌گیری از ویژگی‌های سخت‌افزاری خاص استفاده می‌کند. قابلیت CRTC2 (خروجی دوم) را فعال می‌کند، که ویدیو را مستقل از خروجی اول نمایش می‌دهد.
(no)input
همانند directfb (پیش‌فرض: غیرفعال)
همانند directfb (پیش‌فرض: triple)
همانند directfb
(no)bes
فعال‌سازی استفاده از Matrox BES (مقیاس‌گذار پس‌زمینه) (پیش‌فرض: غیرفعال). از نظر سرعت و کیفیت خروجی نتایج بسیار خوبی ارائه می‌دهد زیرا پردازش درون‌یابی تصویر در سخت‌افزار انجام می‌شود. تنها روی خروجی اصلی (primary head) کار می‌کند.
(no)spic
استفاده از لایه زیرتصویر Matrox برای نمایش OSD (پیش‌فرض: فعال).
(no)crtc2
روشن کردن خروجی تلویزیون (TV-out) روی خروجی دوم (پیش‌فرض: فعال). کیفیت خروجی فوق‌العاده است زیرا یک تصویر کاملاً درهم‌بافته با همگام‌سازی مناسب برای هر فیلد فرد/زوج ارائه می‌دهد.
استاندارد تلویزیونی کارت Matrox را بدون نیاز به تغییر /etc/directfbrc تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: غیرفعال). استانداردهای معتبر عبارتند از pal = PAL و ntsc = NTSC. استاندارد ویژه auto (تنظیم خودکار با PAL/NTSC) است، زیرا با بررسی نرخ فریم فیلم، استاندارد مناسب را تعیین می‌کند.
راه‌انداز خروجی ویدیوی ویژه Matrox که از مقیاس‌گذار پس‌زمینه YUV روی کارت‌های Gxxx از طریق یک ماژول هسته استفاده می‌کند. اگر کارت Matrox دارید، این سریع‌ترین گزینه است.
<device>
به‌طور صریح نام دستگاه Matrox مورد استفاده را انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: /dev/mga_vid).
راه‌انداز خروجی ویدیوی mga، در حال اجرا درون یک پنجره X11.
<device>
به‌طور صریح نام دستگاه Matrox مورد استفاده را انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: /dev/mga_vid).
راه‌انداز خروجی ویدیوی ویژه S3 Virge. این راه‌انداز از تبدیل و مقیاس‌گذاری YUV، بافرینگ دوگانه، و ویژگی‌های رندر مستقیم کارت پشتیبانی می‌کند. از -vf format=yuy2 برای دریافت رندر شتاب‌یافته سخت‌افزاری YUY2 استفاده کنید، که روی این کارت بسیار سریع‌تر از YV12 است.
<device>
به‌طور صریح نام دستگاه fbdev مورد استفاده را انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: /dev/fb0).
راه‌انداز خروجی ویدیوی ویژه Nintendo Wii/GameCube.
3dfx (فقط در لینوکس)
راه‌انداز خروجی ویدیوی ویژه 3dfx که مستقیماً از سخت‌افزار بر بستر X11 استفاده می‌کند. تنها از 16 bpp پشتیبانی می‌شود.
این راه‌انداز از راه‌انداز فریم‌بافر tdfxfb برای پخش فیلم‌ها با شتاب‌دهی YUV روی کارت‌های 3dfx بهره می‌برد.
<device>
به‌طور صریح نام دستگاه fbdev مورد استفاده را انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: /dev/fb0).
راه‌انداز خروجی ویدیوی ویژه 3dfx که در ترکیب با ماژول هسته tdfx_vid کار می‌کند.
<device>
به‌طور صریح نام دستگاه مورد استفاده را انتخاب می‌کند (پیش‌فرض: /dev/tdfx_vid).
راه‌انداز خروجی ویدیوی ویژه Creative DXR2.
<vo_driver>
زیرراه‌انداز خروجی ویدیو برای استفاده به‌صورت روکش/اورلی (x11, xv).
راه‌انداز خروجی ویدیوی ویژه تراشه رمزگشای MPEG مدل Sigma Designs em8300 (مانند Creative DXR3 و Sigma Designs Hollywood Plus). همچنین فیلتر ویدیویی lavc را ببینید.
به‌جای TV-out، لایه روکش (overlay) را فعال می‌کند.
پیش‌بافرسازی را فعال می‌کند.
موتور همگام‌سازی جدید را روشن می‌کند.
استاندارد تلویزیون را مشخص می‌کند.
0: استاندارد فعلی را تغییر نمی‌دهد (پیش‌فرض).
1: تنظیم خودکار با استفاده از PAL/NTSC.
2: تنظیم خودکار با استفاده از PAL/PAL-60.
3: PAL
4: PAL-60
5: NTSC
<0-3>
در صورت داشتن بیش از یک کارت em8300، شماره دستگاه مورد استفاده را مشخص می‌کند.
درایور خروجی ویدیو برای کارت‌های سازگار با V4L2 دارای رمزگشای سخت‌افزاری توکار MPEG. همچنین فیلتر ویدیویی lavc را ببینید.
<device>
انتخاب صریح نام دستگاه رمزگشای MPEG برای استفاده (پیش‌فرض: /dev/video16).
<output>
انتخاب صریح خروجی TV-out برای استفاده جهت سیگنال ویدیو.
درایور خروجی ویدیو برای کارت‌های DVB که اگر هیچ کارت DVB نصب نشده باشد، خروجی را در یک فایل MPEG-PES می‌نویسد.
شماره دستگاه مورد استفاده را در صورتی که بیش از یک کارت خروجی DVB داشته باشید، مشخص می‌کند (فقط V3 API، مانند درایورهای سری 1.x.y). در صورت عدم تعیین، MPlayer اولین کارت قابل استفاده را جستجو خواهد کرد.
<filename>
نام فایل خروجی (پیش‌فرض: ./grab.mpg)
درایور خروجی ویدیو برای تعدادی از کارت‌های ضبط/پخش MJPEG.
درایور خروجی ویدیو برای تعدادی از کارت‌های ضبط/پخش MJPEG، نسل دوم.
دستگاه ویدیویی مورد استفاده را مشخص می‌کند.
استاندارد ویدیویی مورد استفاده را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: auto).
(no)prebuf
فعال/غیرفعال‌سازی پیش‌بافربندی (prebuffering)، هنوز پشتیبانی نمی‌شود.
محاسبه مجموع‌های MD5 هر فریم و نوشتن آن‌ها در یک فایل. از فضاهای رنگی RGB24 و YV12 پشتیبانی می‌کند. برای اشکال‌زدایی مفید است.
مشخص کردن نام فایل خروجی (پیش‌فرض: ./md5sums).
جریان ویدیویی را به توالی‌ای از تصاویر فشرده‌نشده YUV 4:2:0 تبدیل کرده و آن را در یک فایل ذخیره می‌کند (پیش‌فرض: ./stream.yuv). قالب آن مشابه قالبی است که توسط mjpegtools به کار گرفته می‌شود، بنابراین اگر می‌خواهید ویدیو را با مجموعه mjpegtools پردازش کنید مفید است. این درایور از قالب YV12 پشتیبانی می‌کند. اگر فایل مبدأ شما قالب متفاوتی دارد و درهم‌بافته (interlaced) است، حتماً از -vf scale=::1 استفاده کنید تا اطمینان حاصل شود تبدیل از حالت درهم‌بافته استفاده می‌کند. می‌توانید آن را با گزینه -fixed-vo ترکیب کنید تا فایل‌هایی با ابعاد و مقدار fps یکسان را به یکدیگر متصل کنید.
نوشتن خروجی به صورت فریم‌های درهم‌بافته (interlaced)، فیلد بالایی اول.
نوشتن خروجی به صورت فریم‌های درهم‌بافته (interlaced)، فیلد پایینی اول.
نوشتن خروجی در <filename> به جای stream.yuv پیش‌فرض.

نکته: اگر هیچ گزینه‌ای را مشخص نکنید خروجی پیش‌رونده (progressive) خواهد بود (یعنی غیر درهم‌بافته).

خروجی دادن هر فریم در یک تک‌فایل متحرک GIF در دایرکتوری فعلی. تنها از قالب RGB با ۲۴ bpp پشتیبانی می‌کند و خروجی به ۲۵۶ رنگ تبدیل می‌شود.
<fps>
مقدار ممیز شناور برای تعیین نرخ فریم (پیش‌فرض: 5.0).
<output>
مشخص کردن نام فایل خروجی (پیش‌فرض: ./out.gif).

نکته: باید نرخ فریم را قبل از نام فایل مشخص کنید، در غیر این صورت نرخ فریم بخشی از نام فایل خواهد شد.

مثال:

mplayer video.nut -vo gif89a:fps=15:output=test.gif
خروجی دادن هر فریم در یک فایل JPEG در دایرکتوری فعلی. هر فایل شماره فریم پر شده با صفرهای ابتدایی را به عنوان نام می‌گیرد.
[no]progressive
تعیین JPEG استاندارد یا پیش‌رونده (progressive) (پیش‌فرض: noprogressive).
[no]baseline
تعیین استفاده از baseline یا عدم استفاده از آن (پیش‌فرض: baseline).
ضریب بهینه‌سازی (پیش‌فرض: 100)
ضریب هموارسازی (پیش‌فرض: 0)
ضریب کیفیت (پیش‌فرض: 75)
مشخص کردن دایرکتوری برای ذخیره فایل‌های JPEG در آن (پیش‌فرض: ./).
ایجاد زیردایرکتوری‌های شماره‌گذاری‌شده با پیشوند مشخص‌شده برای ذخیره فایل‌ها در آن‌ها به جای دایرکتوری فعلی.
حداکثر تعداد فایل‌ها برای ذخیره در هر زیردایرکتوری. باید برابر یا بزرگ‌تر از ۱ باشد (پیش‌فرض: 1000).
خروجی دادن هر فریم در یک فایل PNM در دایرکتوری فعلی. هر فایل شماره فریم پر شده با صفرهای ابتدایی را به عنوان نام می‌گیرد. از فایل‌های PPM، PGM و PGMYUV در هر دو حالت raw و ASCII پشتیبانی می‌کند. همچنین pnm(5)، ppm(5) و pgm(5) را ببینید.
نوشتن فایل‌های PPM (پیش‌فرض).
نوشتن فایل‌های PGM.
نوشتن فایل‌های PGMYUV. قالب PGMYUV شبیه PGM است، اما صفحه U و V را نیز شامل می‌شود که به پایین تصویر ضمیمه شده است.
نوشتن فایل‌های PNM در حالت raw (پیش‌فرض).
نوشتن فایل‌های PNM در حالت ASCII.
مشخص کردن دایرکتوری برای ذخیره فایل‌های PNM در آن (پیش‌فرض: ./).
ایجاد زیردایرکتوری‌های شماره‌گذاری‌شده با پیشوند مشخص‌شده برای ذخیره فایل‌ها در آن‌ها به جای دایرکتوری فعلی.
حداکثر تعداد فایل‌ها برای ذخیره در هر زیردایرکتوری. باید برابر یا بزرگ‌تر از ۱ باشد (پیش‌فرض: 1000).
خروجی دادن هر فریم در یک فایل PNG در دایرکتوری فعلی. هر فایل شماره فریم پر شده با صفرهای ابتدایی را به عنوان نام می‌گیرد. از قالب‌های 24bpp RGB و BGR پشتیبانی می‌شود. سطح فشرده‌سازی را مشخص می‌کند. 0 بدون فشرده‌سازی و 9 بیشترین فشرده‌سازی است.
دایرکتوری ذخیره فایل‌های PNG را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: ./).
پیشوند مورد استفاده برای نام فایل‌های PNG را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: بدون پیشوند).
فایل‌های PNG با کانال آلفا ایجاد می‌کند. توجه داشته باشید که MPlayer به‌طور کلی از آلفا پشتیبانی نمی‌کند، بنابراین این مورد تنها در برخی موارد نادر مفید خواهد بود.
ویدیو را با استفاده از تصاویر 24 bpp RGB همراه با فشرده‌سازی بدون اتلاف، در یک فایل متحرک MNG خروجی می‌دهد.
نام فایل خروجی را مشخص می‌کند (پیش‌فرض: out.mng).

مثال:

mplayer video.mkv -vo mng:output=test.mng
هر فریم را در قالب یک فایل Targa در دایرکتوری جاری خروجی می‌دهد. نام هر فایل برابر با شماره فریم خواهد بود که با صفرهای ابتدایی پر شده است. هدف از این گرداننده خروجی ویدیو، داشتن یک نگارنده تصویر ساده و بدون اتلاف است تا بدون هیچ کتابخانه خارجی استفاده شود. از فرمت رنگی BGR[A] با 15، 24 و 32 bpp پشتیبانی می‌کند. می‌توانید با استفاده از فیلتر ویدیویی format یک قالب خاص را تحمیل کنید.

مثال:

mplayer video.nut -vf format=bgr15 -vo tga

یک فهرست اولویت‌بندی‌شده از کدک‌های صوتی مورد استفاده را، با توجه به نام کدک آن‌ها در codecs.conf مشخص می‌کند. برای نادیده گرفتن یک کدک، قبل از نام آن از '-' استفاده کنید. برای تحمیل یک کدک، قبل از نام آن از '+' استفاده کنید؛ این کار به احتمال زیاد موجب فروپاشی (crash) برنامه می‌شود! اگر فهرست در انتها یک ',' داشته باشد، MPlayer در صورت لزوم به کدک‌هایی که در فهرست نیستند رجوع خواهد کرد.
نکته: برای مشاهده فهرست کامل کدک‌های موجود، -ac help را ببینید.

مثال:

تحمیل کدک صوتی MP3 از نوع l3codeca.acm.
ابتدا libmad امتحان می‌شود، سپس به بقیه رجوع می‌شود.
ابتدا عبور سخت‌افزاری AC-3 (passthrough)، سپس AC-3 نرم‌افزاری، و سپس بقیه امتحان می‌شوند.
ابتدا عبور سخت‌افزاری DTS (passthrough) امتحان می‌شود، سپس به بقیه رجوع می‌شود.
رد کردن رمزگشای MP3 مربوط به FFmpeg.
گزینه‌های پیشرفته فیلتر صوتی را مشخص می‌کند:
درج فیلترهای صوتی را به یکی از حالت‌های زیر تحمیل می‌کند:
0: استفاده از درج کاملاً خودکار فیلترها (در حال حاضر همسان با 1).
1: بهینه‌سازی برای دقت (پیش‌فرض).
2: بهینه‌سازی برای سرعت. هشدار: ممکن است برخی قابلیت‌ها در فیلترهای صوتی بدون اعلام خطا از کار بیفتند و کیفیت صدا کاهش یابد.
3: بدون درج خودکار فیلترها و بدون هیچ بهینه‌سازی. هشدار: استفاده از این تنظیم ممکن است باعث فروپاشی MPlayer شود.
4: استفاده از درج خودکار فیلترها مطابق با 0 در بالا، اما با پردازش ممیز شناور در صورت امکان.
5: استفاده از درج خودکار فیلترها مطابق با 1 در بالا، اما با پردازش ممیز شناور در صورت امکان.
6: استفاده از درج خودکار فیلترها مطابق با 2 در بالا، اما با پردازش ممیز شناور در صورت امکان.
7: عدم درج خودکار فیلترها مطابق با 3 در بالا، و استفاده از پردازش ممیز شناور در صورت امکان.
مشابه -af.
یک فهرست اولویت‌بندی‌شده از خانواده‌های کدک صوتی مورد استفاده را، با توجه به نام کدک آن‌ها در codecs.conf مشخص می‌کند. اگر هیچ‌یک از خانواده‌های کدک ارائه‌شده کار نکنند، به کدک‌های پیش‌فرض بازمی‌گردد.
نکته: برای مشاهده فهرست کامل خانواده‌های کدک موجود، -afm help را ببینید.

مثال:

ابتدا کدک‌های libavcodec مربوط به FFmpeg امتحان می‌شوند.
ابتدا کدک‌های Win32 امتحان می‌شوند.
نسبت ابعاد تصویر فیلم را بازنویسی می‌کند، در صورتی که اطلاعات نسبت ابعاد در فایل در حال پخش، نادرست یا ناموجود باشد.

مثال:

-aspect 4:3 یا -aspect 1.3333
-aspect 16:9 یا -aspect 1.7777
جبران‌سازی خودکار نسبت ابعاد فیلم را غیرفعال می‌کند.
نخستین فیلد را برای محتوای درهم‌بافته (interlaced) تعیین می‌کند. برای دی‌اینترلیسرهایی که نرخ فریم را دو برابر می‌کنند مفید است: -vf tfields=1، -vf yadif=1 و -vo vdpau:deint.
-1
خودکار (پیش‌فرض): اگر رمزگشا اطلاعات مناسب را ارائه ندهد، به 0 بازمی‌گردد (ابتدا فیلد بالایی).
0
ابتدا فیلد بالایی (top field first)
1
ابتدا فیلد پایینی (bottom field first)
تصویر را وارونه (بالا به پایین) می‌کند.
پارامترهای رمزگشایی libavcodec را مشخص می‌کند. گزینه‌های متعدد را با دونقطه از هم جدا کنید..sp 1 مثال:
-lavdopts gray:skiploopfilter=all:skipframe=nonref
گزینه‌های موجود عبارتند از:
تنها استفاده از الگوریتم‌های دقیق بیتی (bit-exact) در تمام مراحل رمزگشایی (برای آزمودن کدک).
دور زدن دستی اشکالات کدگذار.
0: هیچ
1: تشخیص خودکار اشکالات (پیش‌فرض)
2 (msmpeg4v3): برخی فایل‌های قدیمی msmpeg4v3 تولیدشده توسط lavc (بدون تشخیص خودکار)
4 (mpeg4): اشکال درهم‌بافی (interlacing) در Xvid (در صورت fourcc==XVIX به‌طور خودکار تشخیص داده می‌شود)
8 (mpeg4): UMP4 (در صورت fourcc==UMP4 به‌طور خودکار تشخیص داده می‌شود)
16 (mpeg4): اشکال لایه‌گذاری (padding bug) (تشخیص خودکار)
32 (mpeg4): اشکال vlc غیرمجاز (تشخیص خودکار بر اساس fourcc)
64 (mpeg4): اشکال qpel در Xvid و DivX (تشخیص خودکار بر اساس fourcc/version)
128 (mpeg4): qpel استاندارد قدیمی (تشخیص خودکار بر اساس fourcc/version)
256 (mpeg4): یک اشکال دیگر qpel (تشخیص خودکار بر اساس fourcc/version)
512 (mpeg4): اشکال direct-qpel-blocksize (تشخیص خودکار بر اساس fourcc/version)
1024 (mpeg4): اشکال لایه‌گذاری لبه (تشخیص خودکار بر اساس fourcc/version)
نمایش اطلاعات اشکال‌زدایی.

0: غیرفعال
1: اطلاعات تصویر (picture info)
2: کنترل نرخ (rate control)
4: جریان بیتی (bitstream)
8: نوع ماکربلاک (MB)
16: پارامتر کوانتیزاسیون (QP) برای هر بلوک
32: بردار حرکت (motion vector)
0x0040: بصری‌سازی بردار حرکت (از -noslices استفاده کنید)
0x0080: نادیده‌گیری ماکربلاک (MB)
0x0100: کد شروع (startcode)
0x0200: PTS
0x0400: تاب‌آوری در برابر خطا (error resilience)
0x0800: عملیات کنترل مدیریت حافظه (H.264)
0x1000: اشکالات (bugs)
0x2000: بصری‌سازی پارامتر کوانتیزاسیون (QP)، مقادیر کمتر QP سبزتر نمایش داده می‌شوند.
0x4000: بصری‌سازی انواع بلوک‌ها.
تنظیم راهبرد پنهان‌سازی خطا (error concealment).
1: استفاده از فیلتر رفع بلوک (deblock) قوی برای MBهای آسیب‌دیده.
2: جستجوی تکرارشونده بردار حرکت (MV) (کند)
3: همه (پیش‌فرض)
تنظیم راهبرد تاب‌آوری در برابر خطا (error resilience).

0: غیرفعال
1: بااحتیاط (باید با کدگذارهای معیوب کار کند.)
2: عادی (پیش‌فرض) (با کدگذارهای سازگار کار می‌کند.)
3: تهاجمی (بررسی‌های بیشتر، اما ممکن است حتی برای جریان‌های بیتی معتبر نیز مشکل ایجاد کند.)
4: بسیار تهاجمی
fast (فقط MPEG-2، MPEG-4 و H.264)
فعال‌سازی بهینه‌سازی‌هایی که با مشخصات استاندارد مطابقت ندارند و ممکن است به‌طور بالقوه مشکل ایجاد کنند، مانند واکوانتیزاسیون ساده‌تر، جبران حرکت ساده‌تر، فرض استفاده از ماتریس کوانتیزاسیون پیش‌فرض، فرض YUV 4:2:0 و نادیده گرفتن چند بررسی برای تشخیص جریان‌های بیتی آسیب‌دیده.
رمزگشایی تنها به‌صورت مقیاس خاکستری (کمی سریع‌تر از حالت رنگی)
برای بهترین کیفیت رمزگشایی، از همان الگوریتم IDCT برای رمزگشایی و رمزگذاری استفاده کنید. هرچند این ممکن است به قیمت کاهش دقت تمام شود.
رمزگشایی در وضوح‌های پایین‌تر. رمزگشایی با وضوح پایین توسط تمام کدک‌ها پشتیبانی نمی‌شود و اغلب منجر به ناهنجاری‌های تصویری (artifacts) ناخوشایند خواهد شد. این یک اشکال نیست، بلکه عارضه جانبی رمزگشایی نکردن در وضوح کامل است.

0: غیرفعال
1: وضوح ۱/۲
2: وضوح ۱/۴
3: وضوح ۱/۸
اگر <w> مشخص شده باشد، رمزگشایی lowres تنها در صورتی استفاده خواهد شد که پهنای ویدیو بزرگ‌تر یا مساوی با <w> باشد.
o=<key>=<value>[,<key>=<value>[,...]] ارسال AVOptions به رمزگشای libavcodec. توجه داشته باشید، از وصله‌ای برای بی‌نیاز کردن از o= و ارسال تمام گزینه‌های ناشناخته از طریق سامانه AVOption استقبال می‌شود. فهرست کاملی از AVOptions را می‌توان در کتابچه راهنمای FFmpeg یافت. توجه داشته باشید که برخی گزینه‌ها ممکن است با گزینه‌های MEncoder تداخل داشته باشند.
مثال:
نادیده گرفتن تعداد مشخص‌شده از ردیف‌های ماکربلاک در پایین.
نادیده گرفتن تعداد مشخص‌شده از ردیف‌های ماکربلاک در بالا.
نادیده گرفتن فیلتر حلقه (معروف به deblocking) در هنگام رمزگشایی H.264. از آنجا که قرار است فریم فیلترشده به‌عنوان مرجع برای رمزگشایی فریم‌های وابسته استفاده شود، این کار اثر بدتری روی کیفیت نسبت به انجام ندادن deblocking در مثلاً ویدیوی MPEG-2 دارد. اما دست‌کم برای HDTV با نرخ بیت بالا، افزایش سرعت زیادی بدون افت کیفیت محسوس ایجاد می‌کند.

<skipvalue> می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:


none: هرگز نادیده گرفته نشود.
default: نادیده گرفتن مراحل پردازش بیهوده (مثلاً بسته‌های با اندازه ۰ در AVI).
nonref: نادیده گرفتن فریم‌هایی که ارجاع داده نمی‌شوند (یعنی برای رمزگشایی سایر فریم‌ها استفاده نمی‌شوند، بنابراین خطا نمی‌تواند «روی هم انباشته» شود).
bidir: نادیده گرفتن فریم‌های B (B-Frames).
nonkey: نادیده گرفتن تمام فریم‌ها به‌جز فریم‌های کلیدی (keyframes).
all: نادیده گرفتن تمام فریم‌ها.
مرحله IDCT را نادیده می‌گیرد. این کار تقریباً در تمام موارد کیفیت را بسیار کاهش می‌دهد (برای مقادیر موجود skip به skiploopfilter مراجعه کنید).
رمزگشایی فریم‌ها را به‌طور کامل نادیده می‌گیرد. افزایش سرعت چشمگیر، اما با حرکتی ناهماهنگ و بریده‌بریده و گاهی ناهنجاری‌های تصویری بد (برای مقادیر موجود skip به skiploopfilter مراجعه کنید)..IPs "threads=<1-32>" حداکثر تعداد threadهای مورد استفاده برای رمزگشایی. همهٔ رمزگشاها از چندنخی (threading) پشتیبانی نمی‌کنند و رمزگشاهایی که پشتیبانی می‌کنند نیز ممکن است به انتخاب خود کمتر از حد ارائه‌شده عمل کنند. (پیش‌فرض: 1)
بصری‌سازی بردارهای حرکت (motion vectors).

0: غیرفعال
1: بصری‌سازی MVهای پیش‌بینی‌شدهٔ روبه‌جلو برای P-frameها.
2: بصری‌سازی MVهای پیش‌بینی‌شدهٔ روبه‌جلو برای B-frameها.
4: بصری‌سازی MVهای پیش‌بینی‌شدهٔ روبه‌عقب برای B-frameها.
چاپ برخی آمارها و ذخیرهٔ آن‌ها در ./vstats_*.log.
صبر کردن برای یک keyframe قبل از نمایش هر چیزی. از نمایش فریم‌های شکسته در هنگام شروع یا پس از جست‌وجو (seeking) در برخی فرمت‌ها جلوگیری می‌کند.
غیرفعال کردن رسم ویدیو در برش‌ها/باندهای ۱۶ پیکسلی؛ به‌جای آن کل فریم را در یک نوبت رسم می‌کند. بسته به کارت گرافیک و حافظهٔ کَش موجود ممکن است سریع‌تر یا کندتر باشد. تنها با کُدک‌های libmpeg2 و libavcodec تأثیر دارد.
پخش/کدگذاری نکردن صدا. برای بنچمارک و ارزیابی کارایی مفید است.
پخش/کدگذاری نکردن ویدیو. در بسیاری از موارد این عمل نخواهد کرد، به‌جای آن از -vc null -vo null استفاده کنید.
تنظیم سطح پس‌پردازش (postprocess) برای DLL. این گزینه دیگر با -vf pp قابل استفاده نیست. تنها با Win32 DirectShow DLLهایی کار می‌کند که دارای توابع پس‌پردازش داخلی هستند. محدودهٔ معتبر مقادیر -pp بر اساس کُدک متغیر است، و معمولاً بین 0-6 می‌باشد، که در آن 0=غیرفعال و 6=کندترین/بهترین کیفیت است.
نمایش خلاصه‌ای دربارهٔ فیلترهای پس‌پردازش موجود و نحوهٔ استفاده از آن‌ها.
مشخص کردن پارامترهای مقیاس‌بند نرم‌افزاری (software scaler).

مثال:

-vf scale -ssf lgb=3.0
فیلتر تاری گاوسی (luma)
فیلتر تاری گاوسی (chroma)
فیلتر وضوح/شارپ کردن (luma)
فیلتر وضوح/شارپ کردن (chroma)
انتقال افقی chroma
انتقال عمودی chroma
انتخاب نوع خروجی استریو برای MP2/MP3.
0
استریو (stereo)
1
کانال چپ
2
کانال راست
مشخص کردن الگوریتم مقیاس‌بند نرم‌افزاری جهت استفاده با گزینهٔ -zoom. این مورد بر درایورهای خروجی ویدیو که فاقد شتاب‌دهندهٔ سخت‌افزاری هستند تأثیر می‌گذارد، مانند x11.

انواع موجود عبارتند از:

0
bilinear سریع
1
bilinear
2
bicubic (کیفیت خوب) (پیش‌فرض)
3
آزمایشی (experimental)
4
نزدیک‌ترین همسایه (کیفیت بد)
5
مساحتی (area)
6
bicubic برای luma /‏ bilinear برای chroma
7
gauss
8
sincR
9
lanczos
10
اسپلاین دومکعبی طبیعی (natural bicubic spline)
نکته: برخی از گزینه‌های -sws قابل تنظیم هستند. توضیحات فیلتر ویدیویی scale حاوی اطلاعات بیشتری در این باره است.
مشخص کردن گزینه‌های پیشرفتهٔ مقیاس‌بند نرم‌افزاری ارائه‌شده توسط libswscale. مقدار را روی "help" تنظیم کنید تا فهرستی از گزینه‌های پشتیبانی‌شده را دریافت نمایید.
مشخص کردن یک فهرست اولویت‌بندی‌شده از کُدک‌های ویدیو جهت استفاده، بر اساس نام آن‌ها در codecs.conf. برای نادیده گرفتن یک کُدک، قبل از نام آن از '-' استفاده کنید. برای اجبار به استفاده از یک کُدک، قبل از نام آن از '+' استفاده کنید؛ این کار به احتمال زیاد موجب کرش خواهد شد! اگر فهرست به یک ',' ختم شود، MPlayer در صورت عدم دسترسی، به کُدک‌هایی که در فهرست نیستند بازمی‌گردد (fallback).
نکته: برای مشاهدهٔ فهرست کاملی از کُدک‌های موجود، -vc help را ببینید.

مثال:

اجبار به استفاده از کُدک DivX مربوط به Win32/VfW، بدون بازگشت (fallback).
نادیده گرفتن کُدک‌های Win32 DivX.
امتحان کردن کُدک MPEG-1/2 مربوط به libavcodec، سپس libmpeg2، و سپس سایر موارد.
مشخص کردن یک فهرست اولویت‌بندی‌شده از خانواده‌های کُدک ویدیو جهت استفاده، بر اساس نام آن‌ها در codecs.conf. اگر هیچ‌کدام از خانواده‌های کُدک داده‌شده کار نکنند، به کُدک‌های پیش‌فرض بازمی‌گردد.
نکته: برای مشاهدهٔ فهرست کاملی از خانواده‌های کُدک موجود، -vfm help را ببینید.

مثال:

امتحان کردن کُدک‌های libavcodec، سپس Directshow، سپس VfW، و در صورت عدم کارکرد، بازگشت به سایر گزینه‌ها.
ابتدا کُدک‌های XAnim امتحان شوند.
مقیاس‌بندی تصویر به عرض <x> (در صورت در دسترس بودن مقیاس‌بندی نرم‌افزاری/سخت‌افزاری). محاسبات نسبت تصویر را غیرفعال می‌کند.
مشخص کردن پارامترهای اضافی هنگام رمزگشایی با Xvid.
نکته: از آنجا که libavcodec سریع‌تر از Xvid است، ممکن است ترجیح دهید به جای آن از فیلتر پس‌پردازش (-vf pp) و رمزگشای (-vfm ffmpeg) مربوط به libavcodec استفاده کنید.

فیلترهای پس‌پردازش داخلی Xvid:

فیلتر deblock برای کروما (chroma)
فیلتر deblock برای لوما (luma)
فیلتر deringing برای لوما (luma)
فیلتر deringing برای کروما (chroma)
افزودن دانه‌دانه (grain) مصنوعی فیلم به ویدیو. ممکن است کیفیت ادراک‌شده را افزایش دهد، در حالی که کیفیت واقعی را کاهش می‌دهد.
روش‌های رندرینگ:
فعال‌سازی روش رندر مستقیم ۲ (direct rendering method 2).
غیرفعال‌سازی روش رندر مستقیم ۲.
مقیاس‌بندی تصویر با ضریب <value>.
تنظیم عرض به مقدار value و محاسبه ارتفاع جهت حفظ نسبت تصویر صحیح.
مقیاس‌بندی تصویر به ارتفاع <y> (در صورت در دسترس بودن مقیاس‌بندی نرم‌افزاری/سخت‌افزاری). محاسبات نسبت تصویر را غیرفعال می‌کند.
اجازه دادن به مقیاس‌بندی نرم‌افزاری، در صورت وجود. این گزینه امکان تغییر مقیاس با درایورهای خروجی (مانند x11 و fbdev) را که از مقیاس‌بندی سخت‌افزاری پشتیبانی نمی‌کنند فراهم می‌آورد؛ در این موارد MPlayer به‌طور پیش‌فرض به دلایل کارایی مقیاس‌بندی را غیرفعال می‌کند.

فیلترهای صوتی به شما امکان می‌دهند جریان صوتی و خصوصیات آن را تغییر دهید. نحو دستور عبارت است از:

راه‌اندازی زنجیره‌ای از فیلترهای صوتی.

نکته: برای دریافت فهرست کامل فیلترهای صوتی در دسترس، -af help را ببینید.

فیلترهای صوتی در قالب فهرست‌ها مدیریت می‌شوند. چند دستور برای مدیریت فهرست فیلترها وجود دارد.

فیلترهای ارائه‌شده به عنوان آرگومان را به انتهای فهرست فیلترها اضافه می‌کند.
فیلترهای ارائه‌شده به عنوان آرگومان را به ابتدای فهرست فیلترها اضافه می‌کند.
فیلترها را در اندیس‌های مشخص‌شده حذف می‌کند. شماره اندیس‌ها از ۰ آغاز می‌شود، اعداد منفی به انتهای فهرست اشاره دارند (-1 آخرین مورد است).
فهرست فیلترها را کاملاً خالی می‌کند.

فیلترهای موجود عبارتند از:

نرخ نمونه‌برداری جریان صوتی را تغییر می‌دهد. در صورتی که کارت صدایی با فرکانس ثابت دارید یا به یک کارت صدای قدیمی که حداکثر توانایی 44.1kHz دارد محدود شده‌اید، قابل استفاده است. این فیلتر در صورت لزوم به‌طور خودکار فعال می‌شود. تنها از فرمت‌های ورودی عدد صحیح ۱۶ بیتی (16-bit integer) و float به‌صورت native-endian پشتیبانی می‌کند.
نکته: در MEncoder، لازم است از -srate <srate> نیز استفاده کنید.
<srate>
فرکانس نمونه‌برداری خروجی بر حسب هرتز (Hz). محدوده مجاز برای این پارامتر از ۸۰۰۰ تا ۱۹۲۰۰۰ است. اگر فرکانس نمونه‌برداری ورودی و خروجی یکسان باشد یا این پارامتر حذف شود، فیلتر به‌طور خودکار غیرفعال و تخلیه (unload) می‌شود. فرکانس نمونه‌برداری بالاتر معمولاً کیفیت صدا را بهبود می‌بخشد، به‌ویژه اگر در ترکیب با سایر فیلترها استفاده شود.
<sloppy>
اجازه دادن (1) یا ندادن (0) به اینکه فرکانس خروجی تفاوت اندکی با فرکانس مشخص‌شده توسط <srate> داشته باشد (پیش‌فرض: 1). می‌تواند زمانی استفاده شود که شروع پخش بیش از حد کُند باشد.
<type>
انتخاب روش نمونه‌برداری مجدد (resampling).
0: درونیابی خطی (سریع، کیفیت ضعیف به‌ویژه هنگام افزایش نرخ نمونه‌برداری)
1: بانک فیلتر چندفازی (polyphase filterbank) و پردازش عدد صحیح
2: بانک فیلتر چندفازی و پردازش ممیز شناور (کند، بهترین کیفیت)
مثال:
فرکانس خروجی فیلتر resample را با استفاده از مقیاس‌بندی دقیق فرکانس خروجی و درونیابی خطی روی 44100Hz تنظیم می‌کند.
نرخ نمونه‌برداری جریان صوتی را به یک عدد صحیح <srate> بر حسب هرتز (Hz) تغییر می‌دهد. تنها از فرمت ۱۶ بیتی native-endian پشتیبانی می‌کند.
نکته: در MEncoder، لازم است از -srate <srate> نیز استفاده کنید.
<srate>
نرخ نمونه‌برداری خروجی
<length>
طول فیلتر نسبت به نرخ نمونه‌برداری پایین‌تر (پیش‌فرض: 16)
<linear>
اگر 1 باشد، فیلترها بین ورودی‌های چندفازی به‌صورت خطی درونیابی می‌شوند
<count>
لگاریتم بر مبنای ۲ از تعداد ورودی‌های چندفازی (..., 10->1024, 11->2048, 12->4096, ...) (پیش‌فرض: 10->1024)
<cutoff>
فرکانس قطع (0.0-1.0)، مقدار پیش‌فرض بر اساس طول فیلتر تعیین می‌شود
کدگذاری بلادرنگ صدای چندکاناله به AC-3 با استفاده از libavcodec. از فرمت ورودی ۱۶ بیتی native-endian تا حداکثر ۶ کانال پشتیبانی می‌کند. خروجی هنگام ارسال جریان خام AC-3 به‌صورت big-endian و هنگام ارسال به S/PDIF به‌صورت native-endian است. نرخ نمونه‌برداری خروجی این فیلتر برابر با نرخ نمونه‌برداری ورودی است. هنگامی که نرخ نمونه‌برداری ورودی 48kHz، 44.1kHz یا 32kHz باشد، این فیلتر مستقیماً از آن استفاده می‌کند. در غیر این صورت یک فیلتر نمونه‌برداری مجدد به‌طور خودکار پیش از این فیلتر درج می‌شود تا نرخ نمونه‌برداری ورودی و خروجی 48kHz شود. باید '-channels N' را مشخص کنید تا رمزگشا صدا را به N کانال رمزگشایی کند، سپس فیلتر می‌تواند ورودی N کاناله را به AC-3 کدگذاری کند.
<tospdif>
اگر صفر باشد یا تنظیم نشده باشد جریان خام AC-3 را خارج می‌کند، و اگر <tospdif> مقداری غیر از صفر داشته باشد خروجی را برای ارسال مستقیم (passthrough) به S/PDIF هدایت می‌کند.
<bitrate>
نرخ بیت (bitrate) برای کدگذاری جریان AC-3. آن را روی 384 یا 384000 تنظیم کنید تا 384kbits به‌دست آورید. مقادیر معتبر: 32, 40, 48, 56, 64, 80, 96, 112, 128, 160, 192, 224, 256,
320, 384, 448, 512, 576, 640 نرخ بیت پیش‌فرض بر اساس تعداد کانال‌های ورودی تعیین می‌شود: 1ch: 96, 2ch: 192, 3ch: 224, 4ch: 384, 5ch: 448, 6ch: 448
<minchn>
اگر تعداد کانال‌های ورودی کمتر از <minchn> باشد، فیلتر جدا می‌شود (پیش‌فرض: 5).
یک جاروب سینوسی (sine sweep) ایجاد می‌کند.
<0.0-1.0>
دلتای تابع سینوسی؛ برای شنیدن جاروب (sweep) از مقادیر بسیار پایین استفاده کنید.
حذف یک موج سینوسی در بسامد مشخص‌شده. برای رهایی از نویز ۵۰/۶۰ هرتز در تجهیزات صوتی با کیفیت پایین مفید است. احتمالاً فقط روی ورودی تک‌کاناله (mono) کار می‌کند.
<freq>
بسامد موج سینوسی که باید حذف شود (به هرتز) (پیش‌فرض: 50)
<decay>
سازگاری‌پذیری را کنترل می‌کند (مقدار بزرگ‌تر باعث می‌شود فیلتر با تغییرات دامنه و فاز سریع‌تر سازگار شود، مقدار کوچک‌تر سازگاری را کُندتر می‌کند) (پیش‌فرض: 0.0001). مقادیر منطقی حدود 0.001 هستند.
تبدیل استریوفونیک به دوسویه (binaural) بائر با استفاده از libbs2b. تجربه گوش دادن با هدفون را با شبیه‌سازی صدا به بلندگوها بهبود می‌بخشد؛ بدین صورت که به هر گوش اجازه می‌دهد هر دو کانال را بشنود و تفاوت فاصله و اثر سایه‌اندازی سر (head shadowing) را نیز لحاظ می‌کند. این فیلتر فقط برای صدای ۲ کاناله قابل اعمال است.
تنظیم بسامد قطع بر حسب هرتز.
تنظیم سطح تغذیه (feed level) برای بسامدهای پایین بر حسب 0.1*dB.
چندین نمایه (profile) برای راحتی کار در دسترس است:
اگر چیز دیگری مشخص نشده باشد استفاده خواهد شد (fcut=700, feed=45)
پیاده‌سازی مدار چو موی (Chu Moy) (fcut=700, feed=60)
پیاده‌سازی مدار یان مایر (Jan Meier) (fcut=650, feed=95)
اگر گزینه‌های fcut یا feed همراه با یک نمایه مشخص شوند، بر روی نمایه انتخاب‌شده اعمال خواهند شد.
تابع تبدیل وابسته به سر (HRTF): صدای چندکاناله را با حفظ بعد و حس فضایی صدا به خروجی ۲ کاناله برای هدفون تبدیل می‌کند.
پرچم معنی
s رمزگشایی ماتریسی ۲ کاناله
0 بدون رمزگشایی ماتریسی (پیش‌فرض)
اکولایزر گرافیکی ۱۰ باند اکتاو، پیاده‌سازی شده با استفاده از ۱۰ فیلتر میان‌گذر IIR. این بدان معناست که صرف‌نظر از نوع صدای در حال پخش کار می‌کند. بسامدهای مرکزی برای این ۱۰ باند عبارتند از:
شماره بسامد
0 31.25 Hz
1 62.50 Hz
2 125.00 Hz
3 250.00 Hz
4 500.00 Hz
5 1.00 kHz
6 2.00 kHz
7 4.00 kHz
8 8.00 kHz
9 16.00 kHz
اگر نرخ نمونه‌برداری (sample rate) صدای در حال پخش از بسامد مرکزی یک باند کمتر باشد، آن باند غیرفعال خواهد شد. یک باگ شناخته‌شده در این فیلتر این است که اگر نرخ نمونه‌برداری به بسامد مرکزی بالاترین باند نزدیک باشد، مشخصات آن باند کاملاً متقارن نخواهد بود. این مشکل را می‌توان با بیش‌نمونه‌برداری (upsampling) صدا با فیلتر resample پیش از رسیدن به این فیلتر برطرف کرد.
<g1>:<g2>:<g3>:...:<g10>
اعداد ممیز شناور نشان‌دهنده بهره (gain) بر حسب dB برای هر باند بسامد (-12-12)
مثال:
صدا را در محدوده‌های بسامدی بالا و پایین تقویت می‌کند، در حالی که آن را در حدود 1kHz تقریباً به طور کامل حذف می‌نماید.
می‌تواند برای افزودن، حذف، مسیریابی و کپی کردن کانال‌های صوتی استفاده شود. اگر فقط <nch> داده شود، مسیریابی پیش‌فرض استفاده می‌شود که به این صورت کار می‌کند: اگر تعداد کانال‌های خروجی بیشتر از تعداد کانال‌های ورودی باشد، کانال‌های خالی درج می‌شوند (به جز در ترکیب مونو به استریو که کانال مونو در هر دو کانال خروجی تکرار می‌شود). اگر تعداد کانال‌های خروجی کمتر از تعداد کانال‌های ورودی باشد، کانال‌های اضافی بریده (حذف) می‌شوند.
<nch>
تعداد کانال‌های خروجی (1-8)
<nr> 
تعداد مسیرها (1-8)
<from1:to1:from2:to2:from3:to3:...>
جفت اعدادی بین 0 و 7 که مشخص می‌کنند هر کانال به کجا هدایت شود.
مثال:
تعداد کانال‌ها را به ۴ تغییر داده و ۴ مسیر تعریف می‌کند که کانال ۰ و کانال ۱ را با هم جابه‌جا کرده و کانال‌های ۲ و ۳ را دست‌نخورده باقی می‌گذارد. توجه داشته باشید که اگر رسانه‌ای شامل دو کانال پخش شود، کانال‌های ۲ و ۳ حاوی سکوت خواهند بود، اما ۰ و ۱ همچنان جابه‌جا می‌شوند.
تعداد کانال‌ها را به ۶ تغییر داده و ۴ مسیر تعریف می‌کند که کانال ۰ را در کانال‌های ۰ تا ۳ کپی می‌کنند. کانال‌های ۴ و ۵ حاوی سکوت خواهند بود.
تبدیل بین قالب‌های مختلف نمونه‌برداری (sample formats). در صورت نیاز کارت صدا یا فیلتری دیگر، به طور خودکار فعال می‌شود..PD 0
<format>
قالب دلخواه را تنظیم می‌کند. شکل کلی آن به صورت 'sbe' است، که در آن 's' علامت (یا 's' برای علامت‌دار [signed] یا 'u' برای بدون‌علامت [unsigned])، 'b' تعداد بیت‌ها در هر نمونه (۱۶، ۲۴ یا ۳۲) و 'e' ترتیب بایت‌ها یا endianness را مشخص می‌کند ('le' به معنای little-endian، 'be' به معنای big-endian و 'ne' ترتیب بایت رایانه‌ای است که MPlayer روی آن اجرا می‌شود). مقادیر معتبر (در میان سایرین) عبارتند از: 's16le'، 'u32be' و 'u24ne'. استثناهای این قاعده که مشخص‌کننده‌های قالب معتبر نیز هستند: u8، s8، floatle، floatbe، floatne، mulaw، alaw، mpeg2، ac3 و imaadpcm.
کنترل نرم‌افزاری بلندی صدا را پیاده‌سازی می‌کند. از این فیلتر با احتیاط استفاده کنید زیرا می‌تواند نسبت سیگنال به نویز صدا را کاهش دهد. در بیشتر موارد بهتر است سطح صدای PCM را روی حداکثر قرار داده، از این فیلتر صرف‌نظر کنید و سطح خروجی به بلندگوهایتان را با کنترل بلندی صدای اصلی (master) میکسر کنترل نمایید. اگر کارت صدای شما به جای میکسر آنالوگ، میکسر دیجیتال PCM دارد و اعوجاج می‌شنوید، به جای آن از میکسر MASTER استفاده کنید. اگر یک تقویت‌کننده (آمپلی‌فایر) خارجی به رایانه متصل است (که تقریباً همیشه همین‌طور است)، می‌توان با تنظیم سطح صدای اصلی (master) و پیچ صدای روی تقویت‌کننده تا زمانی که نویز هیس در پس‌زمینه از بین برود، سطح نویز را به حداقل رساند.
این فیلتر قابلیت دومی نیز دارد: حداکثر سطح کلی صدا را اندازه‌گیری کرده و هنگام خروج MPlayer آن سطح را چاپ می‌کند. این تخمین بلندی صدا می‌تواند برای تنظیم سطح صدا در MEncoder به گونه‌ای که از حداکثر محدوده دینامیکی استفاده شود، به کار رود. این قابلیت در حال حاضر تنها با داده‌های ممیز شناور (floating-point) کار می‌کند؛ مثلاً از -af-adv force=5 یا از -af stats استفاده کنید.
نکته: این فیلتر بازورودپذیر (reentrant) نیست و بنابراین برای هر جریان صوتی تنها یک بار می‌تواند فعال شود.
<v>  
بهره (gain) مورد نظر را به dB برای همه کانال‌های جریان از -200dB تا +60dB تنظیم می‌کند، که در آن -200dB صدا را کاملاً بی‌صدا (mute) می‌کند و +60dB برابر با بهره ۱۰۰۰ است (پیش‌فرض: 0).
<sc> 
برش نرم (soft clipping) را روشن (1) یا خاموش (0) می‌کند. اگر از سطوح بسیار بالای بلندی صدا استفاده شود، برش نرم می‌تواند صدا را نرم‌تر و یکدست‌تر کند. اگر محدوده دینامیکی بلندگوها بسیار کم است، این گزینه را فعال کنید.
هشدار: این قابلیت اعوجاج ایجاد می‌کند و باید به عنوان آخرین چاره در نظر گرفته شود.
مثال:
صدا را به میزان 10.1dB تقویت کرده و در صورتی که سطح صدا بیش از حد بالا باشد، برش سخت (hard-clip) انجام می‌دهد.
کانال‌ها را به صورت دلخواه ترکیب (میکس) می‌کند. اساساً ترکیبی از فیلترهای volume و channels است که می‌تواند برای میکس کاهشی (down-mix) چندین کانال به تنها چند کانال استفاده شود، مثلاً استریو به مونو یا تغییر «عرض» بلندگوی مرکزی در یک سیستم صدای فراگیر (surround). استفاده از این فیلتر دشوار است و پیش از رسیدن به نتیجه مطلوب، به مقداری دستکاری و آزمون و خطا نیاز دارد. تعداد گزینه‌های این فیلتر به تعداد کانال‌های خروجی بستگی دارد. مثالی از نحوه میکس کاهشی یک فایل شش کاناله به دو کانال با این فیلتر را می‌توان در بخش مثال‌ها در نزدیکی انتها یافت.
<n>  
تعداد کانال‌های خروجی (1-8)
<Lij>
چه مقدار از کانال ورودی i در کانال خروجی j ترکیب می‌شود (0-1). بنابراین در اصل شما ابتدا n عدد دارید که مشخص می‌کنند با کانال ورودی اول چه باید کرد، سپس n عدد که روی کانال ورودی دوم اثر می‌گذارند و به همین ترتیب. اگر برای برخی کانال‌های ورودی هیچ عددی مشخص نکنید، 0 در نظر گرفته می‌شود.
مثال:
از استریو به مونو میکس کاهشی انجام می‌دهد.
یک خروجی ۳ کاناله ارائه می‌دهد که کانال‌های 0 و 1 را دست‌نخورده باقی می‌گذارد، و کانال‌های 0 و 1 را در کانال خروجی 2 ترکیب می‌کند (که به عنوان مثال می‌تواند به یک ساب‌ووفر ارسال شود).
یک کانال ساب‌ووفر به جریان صوتی اضافه می‌کند. داده‌های صوتی استفاده‌شده برای ایجاد کانال ساب‌ووفر میانگینی از صدای کانال 0 و کانال 1 است. صدای حاصل سپس توسط یک فیلتر باترورث (Butterworth) مرتبه چهارم با فرکانس قطع پیش‌فرض 60Hz فیلتر پایین‌گذر (low-pass) شده و به یک کانال مجزا در جریان صوتی اضافه می‌شود.
هشدار: هنگام پخش DVDهایی با صدای Dolby Digital 5.1 این فیلتر را غیرفعال کنید، در غیر این صورت این فیلتر صدای ارسالی به ساب‌ووفر را مختل می‌کند.
<fc> 
فرکانس قطع بر حسب Hz برای فیلتر پایین‌گذر (20Hz تا 300Hz) (پیش‌فرض: 60Hz) برای دستیابی به بهترین نتیجه، سعی کنید فرکانس قطع را تا حد ممکن پایین تنظیم کنید. این کار تجربه صدای استریو یا فراگیر را بهبود می‌بخشد.
<ch> 
شماره کانالی را تعیین می‌کند که صدای کانال فرعی (sub-channel) در آن درج شود. شماره کانال می‌تواند بین 0 تا 7 باشد (پیش‌فرض: 5). توجه داشته باشید که در صورت لزوم، تعداد کانال‌ها به صورت خودکار به <ch> افزایش می‌یابد.
مثال:
یک کانال ساب‌ووفر با فرکانس قطع 100Hz را به کانال خروجی 4 اضافه می‌کند.
یک کانال مرکزی از کانال‌های جلو ایجاد می‌کند. در حال حاضر ممکن است کیفیت پایینی داشته باشد زیرا هنوز فیلتر بالاگذر را برای استخراج مناسب پیاده‌سازی نکرده است، بلکه به جای آن کانال‌ها را میانگین گرفته و نصف می‌کند.
<ch> 
شماره کانالی را مشخص می‌کند که کانال مرکزی در آن درج شود. شماره کانال می‌تواند بین 0 تا 7 باشد (پیش‌فرض: 5). توجه داشته باشید که در صورت لزوم، تعداد کانال‌ها به صورت خودکار به <ch> افزایش خواهد یافت.
رمزگشا برای صدای فراگیر کدگذاری‌شده به صورت ماتریسی مانند Dolby Surround. بسیاری از فایل‌های دارای صدای ۲ کاناله در واقع حاوی صدای فراگیر ماتریسی هستند. نیازمند کارت صدایی است که دست‌کم از ۴ کانال پشتیبانی کند.
<delay>
زمان تأخیر بر حسب ms برای بلندگوهای عقب (0 تا 1000) (پیش‌فرض: 20) این تأخیر باید به این صورت تنظیم شود: اگر d1 فاصله از موقعیت شنیدن تا بلندگوهای جلو باشد و d2 فاصله از موقعیت شنیدن تا بلندگوهای عقب باشد، در صورتی که d1 <= d2 باشد تأخیر باید روی 15ms تنظیم شود و اگر d1 > d2 باشد باید روی 15 + 5*(d1-d2) تنظیم گردد.
مثال:
رمزگشایی صدای فراگیر را با تأخیر 15ms برای صدای ارسالی به بلندگوهای عقب اضافه می‌کند.
delay[=ch1:ch2:...] صدا را به بلندگوها به گونه‌ای به تاخیر می‌اندازد که صدای کانال‌های مختلف به‌طور هم‌زمان به موقعیت شنونده برسد. تنها زمانی مفید است که بیش از ۲ بلندگو داشته باشید.
تاخیر بر حسب میلی‌ثانیه که باید روی هر کانال اعمال شود (عدد ممیز شناور بین 0 و 1000).
برای محاسبهٔ تاخیر مورد نیاز برای کانال‌های مختلف به صورت زیر عمل کنید:
1.
فاصله تا بلندگوها را بر حسب متر نسبت به موقعیت شنیداری خود اندازه بگیرید، که فواصل s1 تا s5 را به شما می‌دهد (برای یک سامانهٔ 5.1). جبران‌سازی برای ساب‌ووفر هیچ فایده‌ای ندارد (به هر حال تفاوتی را نخواهید شنید).
2.
فواصل s1 تا s5 را از بیشینهٔ فاصله کم کنید، یعنی s[i] = max(s) - s[i]; i = 1...5.
3.
تاخیرهای مورد نیاز را بر حسب میلی‌ثانیه به صورت d[i] = 1000*s[i]/342; i = 1...5 محاسبه کنید.
مثال:
کانال‌های جلو چپ و راست را به میزان 10.5 میلی‌ثانیه، دو کانال عقب و ساب‌ووفر را 0 میلی‌ثانیه و کانال مرکزی را 7 میلی‌ثانیه به تاخیر می‌اندازد.
سیگنال ورودی را با استفاده از نگاشت حافظه (mmap()) به دیگر فرایندها صادر (export) می‌کند. نواحی نگاشت‌شده در حافظه شامل یک سرایند هستند: 
int nch                      /*number of channels*/
int size                     /*buffer size*/
unsigned long long counter   /*Used to keep sync, updated every
                               time new data is exported.*/

باقی‌مانده، داده‌های بار مفید (payload) ۱۶ بیتی غیردرهم‌تنیده (non-interleaved) است.

<mmapped_file>
فایلی که داده‌ها به آن نگاشت می‌شوند (پیش‌فرض: ~/.mplayer/mplayer-af_export)
<nsamples>
تعداد نمونه‌ها به ازای هر کانال (پیش‌فرض: 512)
مثال:
تعداد 1024 نمونه به ازای هر کانال را به '/tmp/mplayer-af_export' صادر می‌کند.
اختلاف بین کانال‌های چپ و راست را (به صورت خطی) افزایش می‌دهد که نوعی جلوهٔ زنده (live) به پخش می‌افزاید.
<mul>
ضریب اختلاف را تعیین می‌کند (پیش‌فرض: 2.5). مقدار 0.0 به معنای صدای مونو (میانگین هر دو کانال) است، با 1.0 صدا بدون تغییر خواهد بود، و با -1.0 جای کانال‌های چپ و راست با یکدیگر عوض می‌شود.
بلندی صدا را بدون تحریف و اعوجاج به بیشترین مقدار می‌رساند.
<method>
روش مورد استفاده را تعیین می‌کند.
1: از یک تک‌نمونه برای هموارسازی تغییرات از طریق میانگین وزنی استاندارد روی نمونه‌های گذشته استفاده می‌کند (پیش‌فرض).
2: از چندین نمونه برای هموارسازی تغییرات از طریق میانگین وزنی استاندارد روی نمونه‌های گذشته استفاده می‌کند.
<target>
دامنهٔ هدف را به صورت کسری از بیشینه برای نوع نمونه تعیین می‌کند (پیش‌فرض: 0.25).
یک افزونهٔ LADSPA (رابط برنامه‌نویسی ساده برای توسعه‌دهندگان صوت لینوکس) را بارگذاری می‌کند. این فیلتر بازآیند (reentrant) است، بنابراین چندین افزونهٔ LADSPA می‌توانند هم‌زمان استفاده شوند.
<file>
فایل کتابخانهٔ افزونهٔ LADSPA را تعیین می‌کند. اگر LADSPA_PATH تنظیم شده باشد، فایل مشخص‌شده را جستجو می‌کند. اگر تنظیم نشده باشد، باید یک نام مسیر کامل ارائه دهید.
<label>
فیلتر موجود در کتابخانه را تعیین می‌کند. برخی کتابخانه‌ها فقط شامل یک فیلتر هستند، اما برخی دیگر فیلترهای متعددی دارند. وارد کردن 'help' در اینجا، تمام فیلترهای موجود در کتابخانهٔ مشخص‌شده را فهرست می‌کند که نیاز به استفاده از 'listplugins' از LADSPA SDK را برطرف می‌سازد.
<controls>
کنترل‌ها صفر یا چند مقدار ممیز شناور هستند که رفتار افزونهٔ بارگذاری‌شده را تعیین می‌کنند (برای مثال delay، threshold یا gain). در حالت پرحرف (افزودن -v به خط فرمان MPlayer)، تمام کنترل‌های موجود و بازه‌های معتبر آن‌ها چاپ می‌شوند. این کار نیاز به استفاده از 'analyseplugin' از LADSPA SDK را برطرف می‌کند.
فیلتر فشرده‌ساز/گسترش‌دهنده (compressor/expander) قابل استفاده برای ورودی میکروفون. از ایجاد اعوجاج در صداهای بسیار بلند جلوگیری کرده و بلندی صداهای بسیار ضعیف را افزایش می‌دهد. این فیلتر آزمایش‌نشده است، شاید حتی غیرقابل استفاده باشد.
فیلتر دریچهٔ نوفه (noise gate) مشابه فیلتر صوتی comp. این فیلتر آزمایش‌نشده است، شاید حتی غیرقابل استفاده باشد.
فیلتر ساده برای حذف صدا با بهره‌گیری از این واقعیت که صدای خواننده معمولاً با تجهیزات مونو ضبط شده و سپس به صورت مرکزی در جریان صوتی نهایی ترکیب می‌شود. توجه داشته باشید که این فیلتر سیگنال شما را به مونو تبدیل خواهد کرد. برای قطعه‌های ۲ کاناله به خوبی کار می‌کند؛ زحمت آزمایش آن را روی چیزی جز استریوی ۲ کاناله به خود ندهید.
تمپوی صدا را بدون تغییر زیروبمی (pitch) مقیاس‌بندی می‌کند، به صورت اختیاری همگام با سرعت پخش (پیش‌فرض).
این فیلتر با پخش ´stride´ میلی‌ثانیه از صدا با سرعت عادی و سپس مصرف کردن ´stride*scale´ میلی‌ثانیه از صدای ورودی کار می‌کند. گام‌ها (strideها) را با ادغام ´overlap´% از stride با صدای پس از stride قبلی به یکدیگر پیوند می‌دهد. به صورت اختیاری یک تحلیل آماری کوتاه روی ´search´ میلی‌ثانیه بعدی از صدا انجام می‌دهد تا بهترین موقعیت همپوشانی را تعیین کند.
مقدار اسمی برای مقیاس‌بندی تمپو. علاوه بر سرعت، این مقدار را نیز مقیاس‌بندی می‌کند. (پیش‌فرض: 1.0)
طول هر گام خروجی بر حسب میلی‌ثانیه. مقدار بیش از حد زیاد باعث پرش‌های محسوس در مقادیر بالای scale و ایجاد اکو در مقادیر پایین scale خواهد شد. مقادیر بسیار کم، زیروبمی صدا را تغییر می‌دهند. افزایش آن کارایی را بهبود می‌بخشد. (پیش‌فرض: 60)
درصد همپوشانی گام (stride). کاهش آن کارایی را بهبود می‌بخشد. (پیش‌فرض: .20)
طول زمان بر حسب میلی‌ثانیه برای جستجوی بهترین موقعیت همپوشانی. کاهش آن کارایی را تا حد زیادی بهبود می‌بخشد. در سیستم‌های کند، احتمالاً مایل خواهید بود این مقدار را بسیار پایین تنظیم کنید. (پیش‌فرض: 14).IPs speed=<tempo|pitch|both|none> تعیین نحوه واکنش به تغییر سرعت.
مقیاس‌بندی ریتم (tempo) به صورت همگام با سرعت (پیش‌فرض).
اثر فیلتر را معکوس می‌کند. زیروبمی صدا (pitch) را بدون تغییر در ریتم مقیاس‌بندی می‌کند. برای گام‌برداری بر اساس نیم‌پرده‌های موسیقی، عبارت‌های ´[ speed_mult 0.9438743126816935´ و ´] speed_mult 1.059463094352953´ را به فایل input.conf خود اضافه کنید. هشدار: همگام‌سازی با ویدیو از دست می‌رود.
مقیاس‌بندی هم‌زمان ریتم و زیروبمی صدا (tempo و pitch).
نادیده گرفتن تغییرات سرعت.
مثال:
رسانه را با سرعت ۱.۲ برابر عادی پخش می‌کند، در حالی که صدا در زیروبمی عادی است. تغییر سرعت پخش، ریتم صدا را برای تطابق تغییر خواهد داد.
رسانه را با سرعت ۱.۲ برابر عادی با زیروبمی عادی پخش می‌کند، اما تغییر سرعت پخش هیچ اثری روی ریتم صدا ندارد.
پارامترهای کیفیت و کارایی را تنظیم دقیق می‌کند.
باعث می‌شود scaletempo از کدهای ممیز شناور (float) استفاده کند. احتمالاً در برخی سکوها سریع‌تر خواهد بود.
فایل صوتی را با سرعت ۱.۲ برابر عادی و با زیروبمی عادی پخش می‌کند. تغییر سرعت پخش، زیروبمی (pitch) را تغییر می‌دهد و ریتم صدا را روی ۱.۲ برابر نگه می‌دارد.
آمار مربوط به جریان صوتی، به‌ویژه بلندی صدا (volume) را جمع‌آوری و چاپ می‌کند. این آمارها به‌ویژه برای کمک به تنظیم بلندی صدا و هم‌زمان جلوگیری از اعوجاج و برش صدا (clipping) طراحی شده‌اند. میزان بلندی صدا بر حسب dB چاپ می‌شود و با فیلتر صوتی volume سازگار است؛ این مقادیر همیشه به سمت -0dB گرد می‌شوند.

فیلد 'n_samples' تعداد کل نمونه‌های دیده‌شده توسط فیلتر است. فیلد 'mean_volume' مقدار ریشه میانگین مربعات (RMS) است. فیلد 'max_volume' دقیقاً بیانگر بیشینه بلندی صداست. فیلدهای 'histogram_Xdb' می‌شمارند که چه تعداد نمونه در -XdB بوده‌اند، برای مقادیر X که دقیقاً زیر max_volume هستند.

به عنوان مثال، اگر max_volume برابر با -7dB و histogram_7dB برابر با ۱۹ باشد، مقدار 'volume=7' باعث برش صدا نخواهد شد و 'volume=8' دقیقاً روی ۱۹ نمونه دچار برش (clipping) می‌شود.

فیلترهای ویدیویی به شما امکان می‌دهند جریان ویدیویی و ویژگی‌های آن را تغییر دهید. نحو دستور به صورت زیر است:

راه‌اندازی زنجیره‌ای از فیلترهای ویدیویی.

بسیاری از پارامترها اختیاری هستند و در صورت حذف، روی مقادیر پیش‌فرض تنظیم می‌شوند. برای استفاده صریح از مقدار پیش‌فرض، پارامتر را روی '-1' تنظیم کنید. پارامترهای w:h به معنای عرض در ارتفاع بر حسب پیکسل است، و x:y به معنای موقعیت x;y محاسبه‌شده از گوشه بالا سمت چپ تصویر بزرگ‌تر است.
نکته: برای دریافت فهرست کامل فیلترهای ویدیویی موجود، دستور -vf help را ببینید.

فیلترهای ویدیویی در فهرست‌ها مدیریت می‌شوند. چند دستور برای مدیریت فهرست فیلترها وجود دارد.

فیلترهای داده‌شده به عنوان آرگومان را به انتهای فهرست فیلترها می‌افزاید.
فیلترهای داده‌شده به عنوان آرگومان را به ابتدای فهرست فیلترها اضافه می‌کند.
فیلترها را در اندیس‌های داده‌شده حذف می‌کند. شماره‌های اندیس از ۰ شروع می‌شوند و اعداد منفی به انتهای فهرست اشاره دارند (-1 آخرین است).
فهرست فیلترها را به طور کامل خالی می‌کند.

در فیلترهایی که از این قابلیت پشتیبانی می‌کنند، می‌توانید به پارامترها از طریق نامشان دسترسی پیدا کنید.

نام پارامترها و محدوده مقادیر آن‌ها را برای یک فیلتر خاص چاپ می‌کند.
یک پارامتر نام‌دار را روی مقدار داده‌شده تنظیم می‌کند. از on و off یا yes و no برای تنظیم پارامترهای پرچم استفاده کنید.

فیلترهای موجود عبارتند از:

بخش مشخصی از تصویر را برش می‌دهد (crop) و باقی‌مانده را دور می‌اندازد. برای حذف نوارهای سیاه از فیلم‌های عریض (widescreen) مفید است.
<w>,<h>
عرض و ارتفاع برش‌خورده، پیش‌فرض روی عرض و ارتفاع اصلی است.
<x>,<y>
موقعیت تصویر برش‌خورده، پیش‌فرض روی مرکز است.
پارامترهای برش لازم را محاسبه کرده و پارامترهای پیشنهادی را در stdout چاپ می‌کند.
<limit>
آستانه (Threshold)، که به صورت اختیاری می‌تواند از هیچ چیز (0) تا همه‌چیز (255) مشخص شود (پیش‌فرض: 24).
<round>
مقداری که عرض/ارتفاع باید بر آن بخش‌پذیر باشد (پیش‌فرض: 16). آفست به طور خودکار برای قرار گرفتن ویدیو در مرکز تنظیم می‌شود. برای به دست آوردن ابعاد فقط زوج (مورد نیاز برای ویدیوی 4:2:2) از 2 استفاده کنید. مقدار 16 بهترین گزینه هنگام انکود به اکثر کدک‌های ویدیویی است.
<reset>
شمارنده‌ای که مشخص می‌کند پس از چند فریم، cropdetect بزرگ‌ترین ناحیه ویدیویی شناسایی‌شده قبلی را بازنشانی کرده و برای تشخیص ناحیه بهینه برش فعلی از نو شروع کند (پیش‌فرض: 0). این ویژگی زمانی که نشان‌واره‌های شبکه ناحیه ویدیو را دستخوش تغییر می‌کنند می‌تواند مفید باشد. مقدار 0 نشان‌دهنده عدم بازنشانی و بازگرداندن بزرگ‌ترین ناحیه دیده‌شده در طول پخش است.
مستطیلی با عرض و ارتفاع درخواستی در مختصات مشخص‌شده بر روی تصویر رسم می‌کند و پارامترهای مستطیل فعلی را در کنسول چاپ می‌کند. از این ابزار می‌توان برای یافتن پارامترهای بهینه برش استفاده کرد. اگر دستورالعمل 'change_rectangle' را در input.conf به کلیدها متصل کنید، می‌توانید مستطیل را در حین کار جابه‌جا کرده و اندازه آن را تغییر دهید.
<w>,<h>
عرض و ارتفاع (پیش‌فرض: -1، حداکثر عرض ممکن به طوری که مرزها همچنان قابل مشاهده باشند.)
<x>,<y>
موقعیت گوشه بالا سمت چپ (پیش‌فرض: -1، بالاترین و چپ‌ترین نقطه)
تفکیک‌پذیری فیلم را به مقدار داده‌شده گسترش می‌دهد (نه مقیاس‌بندی) و تصویر اصلی مقیاس‌بندی‌نشده را در مختصات x, y قرار می‌دهد. می‌توان از آن برای قرار دادن زیرنویس/OSD در نوارهای سیاه حاصل استفاده کرد.
<w>,<h>
عرض و ارتفاع گسترش‌یافته (پیش‌فرض: عرض و ارتفاع اصلی). مقادیر منفی برای w و h به عنوان آفست نسبت به اندازه اصلی در نظر گرفته می‌شوند.

مثال:

حاشیه‌ای به اندازه ۵۰ پیکسل به پایین تصویر می‌افزاید.
<x>,<y>
موقعیت تصویر اصلی روی تصویر گسترش‌یافته (پیش‌فرض: مرکز)
<o>  
رندر OSD/زیرنویس
0: غیرفعال (پیش‌فرض)
1: فعال
<a>  
به جای یک تفکیک‌پذیری، برای انطباق با یک نسبت تصویر گسترش می‌یابد (پیش‌فرض: 0).

مثال:

تصویر را به 800x600 گسترش می‌دهد، مگر آنکه تفکیک‌پذیری منبع بالاتر باشد که در این صورت برای پر کردن نسبت تصویر 4/3 گسترش می‌یابد.
<r>  
ابعاد را به بالا گرد می‌کند تا هر دو مقدار عرض و ارتفاع بر <r> بخش‌پذیر شوند (پیش‌فرض: 1).
تصویر را وارونه می‌کند (بالا به پایین).
تصویر را نسبت به محور Y آینه‌ای می‌کند.
تصویر را 90 درجه می‌چرخاند و به صورت اختیاری آن را وارونه می‌کند. برای مقادیر بین 4-7، چرخش تنها در صورتی انجام می‌شود که هندسه فیلم عمودی (portrait) باشد و نه افقی (landscape).
0
چرخش 90 درجه ساعت‌گرد و وارونه کردن (پیش‌فرض).
1
چرخش 90 درجه ساعت‌گرد.
2
چرخش 90 درجه پادساعت‌گرد.
3
چرخش 90 درجه پادساعت‌گرد و وارونه کردن.
تصویر را با مقیاس‌بند نرم‌افزاری مقیاس‌بندی می‌کند (کند) و یک تبدیل فضای رنگی YUV<->RGB را انجام می‌دهد (همچنین -sws را ببینید).
<w>,<h>
عرض/ارتفاع مقیاس‌شده (پیش‌فرض: عرض/ارتفاع اصلی)
نکته: اگر -zoom استفاده شود و فیلترهای زیرین (از جمله libvo) قادر به مقیاس‌بندی نباشند، مقدار پیش‌فرض d_width/d_height خواهد بود!

0: مقدار d_width/d_height مقیاس‌شده
-1: عرض/ارتفاع اصلی
-2: محاسبه w/h با استفاده از بعد دیگر و نسبت تصویر پیش از مقیاس‌بندی.
-3: محاسبه w/h با استفاده از بعد دیگر و نسبت تصویر اصلی.
-(n+8): مانند -n بالا، اما بُعد را به نزدیک‌ترین مضرب 16 گرد می‌کند.
<interlaced>
تغییر وضعیت مقیاس‌بندی درهم‌بافته (interlaced).
0: خاموش (پیش‌فرض)
1: روشن
<chr_drop>
پرش فام رنگ (chroma skipping)
0: استفاده از تمام خطوط ورودی موجود برای chroma.
1: استفاده تنها از هر ۲ خط ورودی برای chroma.
2: استفاده تنها از هر ۴ خط ورودی برای chroma.
3: استفاده تنها از هر ۸ خط ورودی برای chroma.
<par>[:<par2>] (همچنین -sws را ببینید)
تنظیم برخی پارامترهای مقیاس‌بندی بسته به نوع مقیاس‌بند انتخاب‌شده با -sws.
-sws 2 (bicubic): مقدار B (تاری) و C (اثر ringing)
0.00:0.60 پیش‌فرض
0.00:0.75 حالت «precise bicubic» در VirtualDub
0.00:0.50 اسپلاین Catmull-Rom
0.33:0.33 اسپلاین Mitchell-Netravali
1.00:0.00 اسپلاین cubic B-spline
-sws 7 (gaussian): وضوح (0 (نرم) - 100 (شارپ))
-sws 9 (lanczos): طول فیلتر (1-10)
<presize>
مقیاس‌بندی به اندازه‌های از پیش تعیین‌شده.
qntsc: 352x240 (یک‌چهارم صفحه NTSC)
qpal: 352x288 (یک‌چهارم صفحه PAL)
ntsc: 720x480 (استاندارد NTSC)
pal: 720x576 (استاندارد PAL)
sntsc: 640x480 (پیکسل مربعی NTSC)
spal: 768x576 (پیکسل مربعی PAL)
<noup>
غیرمجاز کردن بزرگ‌نمایی (upscaling) فراتر از ابعاد اصلی.
0: مجاز بودن بزرگ‌نمایی (پیش‌فرض).
1: غیرمجاز کردن بزرگ‌نمایی در صورتی که یکی از ابعاد از مقدار اصلی خود فراتر رود.
2: غیرمجاز کردن بزرگ‌نمایی در صورتی که هر دو بعد از مقادیر اصلی خود فراتر روند.
<arnd>
گرد کردن دقیق برای مقیاس‌بند عمودی، که ممکن است از گرد کردن پیش‌فرض سریع‌تر یا کندتر باشد.
0: غیرفعال کردن گرد کردن دقیق (پیش‌فرض).
1: فعال کردن گرد کردن دقیق.
اندازه نمایش/نسبت تصویر مورد نظر را در یک نقطه دلخواه در زنجیره فیلتر تغییر می‌دهد. نسبت تصویر می‌تواند به صورت یک کسر (4/3) یا یک عدد ممیز شناور (1.33) مشخص شود. همچنین، می‌توانید دقیقاً عرض و ارتفاع نمایش مورد نظر را مشخص کنید. توجه داشته باشید که این فیلتر به خودی خود هیچ مقیاس‌بندی‌ای انجام نمی‌دهد؛ بلکه صرفاً بر نحوه عملکرد مقیاس‌بندهای بعدی (نرم‌افزاری یا سخت‌افزاری) در هنگام مقیاس‌بندی خودکار برای تصحیح نسبت تصویر تأثیر می‌گذارد.
<w>,<h>
عرض و ارتفاع جدید نمایش. همچنین می‌تواند این مقادیر ویژه باشد:

0: عرض و ارتفاع نمایش اصلی
-1: عرض و ارتفاع ویدیوی اصلی (پیش‌فرض)
-2: محاسبه w/h با استفاده از بعد دیگر و نسبت تصویر نمایش اصلی.
-3: محاسبه w/h با استفاده از بعد دیگر و نسبت تصویر ویدیوی اصلی.

مثال:

تفکیک‌پذیری نمایش 800x600 را برای ویدیویی با نسبت تصویر 4/3، یا 800x450 را برای ویدیویی با نسبت تصویر 16/9 تعیین می‌کند.
<aspect-method>
عرض و ارتفاع را بر اساس نسبت‌های تصویر اصلی تغییر می‌دهد.
-1: نادیده گرفتن نسبت تصویر اصلی (پیش‌فرض).
0: حفظ نسبت تصویر نمایش با استفاده از <w> و <h> به عنوان بیشینه تفکیک‌پذیری.
1: حفظ نسبت تصویر نمایش با استفاده از <w> و <h> به عنوان کمینه تفکیک‌پذیری.
2: حفظ نسبت تصویر ویدیو با استفاده از <w> و <h> به عنوان بیشینه تفکیک‌پذیری.
3: حفظ نسبت تصویر ویدیو با استفاده از <w> و <h> به عنوان کمینه تفکیک‌پذیری. مثال:
وضوح نمایش را حداکثر روی 800x600 یا کمتر تعیین می‌کند تا نسبت تصویر حفظ شود.
<r>  
هر دو مقدار عرض و ارتفاع را به سمت بالا گرد می‌کند تا بر <r> بخش‌پذیر شوند (پیش‌فرض: 1).
تبدیل نرم‌افزاری فضای رنگی YVU9 به YV12 را اجبار می‌کند. به نفع مقیاس‌بند نرم‌افزاری (software scaler) منسوخ شده است.
مقادیر رنگی YUV را بدون انجام تبدیل واقعی، به محدوده CCIR 601 محدود (clamp) می‌کند.
تبدیل فضای رنگی RGB/BGR 8 -> 15/16/24/32bpp با استفاده از پالت.
فضای رنگی را برای فیلتر بعدی بدون انجام هیچ تبدیلی محدود می‌کند. برای انجام یک تبدیل واقعی، همراه با فیلتر scale استفاده کنید.
نکته: برای فهرستی از قالب‌های موجود format=fmt=help را ببینید.
<fourcc>
نام قالب مانند rgb15، bgr24، yv12 و غیره (پیش‌فرض: yuy2)
<outfourcc>
نام قالبی که باید برای خروجی جایگزین شود. اگر این مقدار با مقدار <fourcc> ۱۰۰٪ سازگار نباشد، برنامه با خطا متوقف خواهد شد (crash می‌کند).
مثال‌های معتبر:
format=rgb24:bgr24 format=yuyv:yuy2
مثال‌های نامعتبر (باعث کرش می‌شوند):
format=rgb24:yv12
فضای رنگی را برای فیلتر بعدی بدون انجام هیچ تبدیلی محدود می‌کند. برخلاف فیلتر format، این فیلتر به هر فضای رنگی به‌جز موردی که مشخص می‌کنید، اجازه می‌دهد.
نکته: برای فهرستی از قالب‌های موجود noformat=fmt=help را ببینید.
<fourcc>
نام قالب مانند rgb15، bgr24، yv12 و غیره (پیش‌فرض: yv12)
زنجیره مشخص‌شده از زیرفیلترهای پس‌پردازش را فعال می‌کند. زیرفیلترها باید با '/' جدا شوند و می‌توان با پیشوند قرار دادن یک '-' آن‌ها را غیرفعال کرد. هر زیرفیلتر و برخی گزینه‌ها دارای یک نام کوتاه و یک نام بلند هستند که می‌توانند به جای یکدیگر استفاده شوند، یعنی dr/dering یکسان هستند. همه زیرفیلترها در گزینه‌های مشترکی برای تعیین دامنه عملکرد خود سهیم هستند:
اگر پردازنده بیش از حد کُند باشد، زیرفیلتر را به‌طور خودکار خاموش می‌کند.
فیلتر کردن رنگ‌تابی (chrominance) را نیز انجام می‌دهد (پیش‌فرض).
فقط فیلتر کردن درخشندگی (luminance) را انجام می‌دهد (بدون رنگ‌تابی).
فقط فیلتر کردن رنگ‌تابی (chrominance) را انجام می‌دهد (بدون درخشندگی).

نکته: گزینه -pphelp فهرستی از زیرفیلترهای موجود را نشان می‌دهد.

زیرفیلترهای موجود عبارتند از:

فیلتر حذف بلوکه‌شدگی افقی
<difference>: ضریب تفاوت که مقادیر بالاتر به معنای حذف بلوکه‌شدگی بیشتر است (پیش‌فرض: 32).
<flatness>: آستانه یکنواختی که مقادیر پایین‌تر به معنای حذف بلوکه‌شدگی بیشتر است (پیش‌فرض: 39).
فیلتر حذف بلوکه‌شدگی عمودی
<difference>: ضریب تفاوت که مقادیر بالاتر به معنای حذف بلوکه‌شدگی بیشتر است (پیش‌فرض: 32).
<flatness>: آستانه یکنواختی که مقادیر پایین‌تر به معنای حذف بلوکه‌شدگی بیشتر است (پیش‌فرض: 39).
فیلتر دقیق حذف بلوکه‌شدگی افقی
<difference>: ضریب تفاوت که مقادیر بالاتر به معنای حذف بلوکه‌شدگی بیشتر است (پیش‌فرض: 32).
<flatness>: آستانه یکنواختی که مقادیر پایین‌تر به معنای حذف بلوکه‌شدگی بیشتر است (پیش‌فرض: 39).
فیلتر دقیق حذف بلوکه‌شدگی عمودی
<difference>: ضریب تفاوت که مقادیر بالاتر به معنای حذف بلوکه‌شدگی بیشتر است (پیش‌فرض: 32).
<flatness>: آستانه یکنواختی که مقادیر پایین‌تر به معنای حذف بلوکه‌شدگی بیشتر است (پیش‌فرض: 39).

فیلترهای حذف بلوکه‌شدگی افقی و عمودی در مقادیر difference و flatness مشترک هستند، بنابراین نمی‌توانید آستانه‌های افقی و عمودی متفاوتی را تنظیم کنید.

فیلتر آزمایشی حذف بلوکه‌شدگی افقی
فیلتر آزمایشی حذف بلوکه‌شدگی عمودی
فیلتر حذف اثر حلقه (deringing)
کاهش‌دهنده نویز زمانی
<threshold1>: بزرگ‌تر -> فیلتر قوی‌تر
<threshold2>: بزرگ‌تر -> فیلتر قوی‌تر
<threshold3>: بزرگ‌تر -> فیلتر قوی‌تر
تصحیح خودکار روشنایی / کنتراست
f/fullyrange: درخشندگی را به بازه (0-255) گسترش می‌دهد.
فیلتر واهم‌بافی ترکیب خطی که بلوک داده‌شده را با فیلتر کردن همه خطوط با فیلتر (1 2 1) واهم‌بافی می‌کند.
فیلتر واهم‌بافی درونیابی خطی که با درونیابی خطی خطوط یک‌درمیان، بلوک داده‌شده را واهم‌بافی می‌کند.
فیلتر واهم‌بافی درونیابی مکعبی که با درونیابی مکعبی خطوط یک‌درمیان، بلوک داده‌شده را واهم‌بافی می‌کند.
فیلتر واهم‌بافی میانه که با اعمال فیلتر میانه به خطوط یک‌درمیان، بلوک داده‌شده را واهم‌بافی می‌کند.
فیلتر واهم‌بافی FFmpeg که با فیلتر کردن خطوط یک‌درمیان با فیلتر (-1 4 2 4 -1)، بلوک داده‌شده را واهم‌بافی می‌کند.
فیلتر واهم‌بافی پایین‌گذر FIR اعمال‌شده به‌صورت عمودی که با فیلتر کردن همه خطوط با فیلتر (-1 2 6 2 -1)، بلوک داده‌شده را واهم‌بافی می‌کند.
جدول کوانتایزر به‌دست‌آمده از ورودی را با کوانتایزر ثابتی که تعیین می‌کنید، جایگزین می‌کند.
<quantizer>: کوانتایزر مورد استفاده ترکیب فیلتر pp پیش‌فرض (hb:a,vb:a,dr:a)
ترکیب فیلتر pp سریع (h1:a,v1:a,dr:a)
ترکیب فیلتر pp با کیفیت بالا (ha:a:128:7,va:a,dr:a)

مثال:

حذف بلوک‌بندی (deblocking) افقی و عمودی، حذف اثر رینگینگ (deringing) و تنظیم خودکار روشنایی/کنتراست
فیلترهای پیش‌فرض بدون تصحیح روشنایی/کنتراست
فعال‌سازی فیلترهای پیش‌فرض و نویزگیر زمانی (temporal denoiser).
حذف بلوک‌بندی افقی تنها روی روشنایی (luminance)، و فعال یا غیرفعال کردن خودکار حذف بلوک‌بندی عمودی بسته به زمان در دسترس پردازنده (CPU).
فیلتر پس‌پردازش ساده که تصویر را در چندین جابه‌جایی (یا - در مورد سطح کیفیت ۶ - در تمام جابه‌جایی‌ها) فشرده و فشرده‌زدایی کرده و از نتایج میانگین می‌گیرد.
<quality>
0-6 (پیش‌فرض: 3)
<qp> 
اجبار پارامتر کوانتیزاسیون (پیش‌فرض: 0، استفاده از QP ویدیو).
<mode>
0: آستانه‌گذاری سخت (پیش‌فرض)
1: آستانه‌گذاری نرم (حذف رینگینگ بهتر، اما تصویر تارتر)
4: مانند 0، اما همچنین استفاده از QP فریم‌های B (ممکن است باعث پرش تصویر شود)
5: مانند 1، اما همچنین استفاده از QP فریم‌های B (ممکن است باعث پرش تصویر شود)
فیلتر پس‌پردازش بسیار ساده و کُند که تصویر را در چندین جابه‌جایی (یا - در مورد سطح کیفیت ۸ - در تمام جابه‌جایی‌ها) فشرده و فشرده‌زدایی کرده و از نتایج میانگین می‌گیرد. تفاوت این فیلتر با رفتار spp در این است که uspp هر حالت را واقعاً با libavcodec Snow رمزگذاری و رمزگشایی می‌کند، در حالی که spp از یک DCT ساده‌شده‌ی 8x8 صرفاً درون‌فریمی (intra only) مشابه MJPEG استفاده می‌کند.
<quality>
0-8 (پیش‌فرض: 3)
<qp> 
اجبار پارامتر کوانتیزاسیون (پیش‌فرض: 0، استفاده از QP ویدیو).
نسخه سریع‌تر فیلتر پس‌پردازش ساده
<quality>
4-5 (معادل spp؛ پیش‌فرض: 4)
<qp> 
اجبار پارامتر کوانتیزاسیون (پیش‌فرض: 0، استفاده از QP ویدیو).
<-15-32>
شدت فیلتر؛ مقادیر کمتر به معنای جزئیات بیشتر اما اعوجاج (آرتیفکت) بیشتر است، در حالی که مقادیر بالاتر تصویر را هموارتر اما مات‌تر می‌کند (پیش‌فرض: 0 - بهینه‌شده بر اساس PSNR).
<bframes>
0: از QP فریم‌های B استفاده نشود (پیش‌فرض)
1: از QP فریم‌های B نیز استفاده شود (ممکن است باعث پرش تصویر شود)
گونه‌ای از فیلتر spp، مشابه با spp=6 با DCT هفت‌نقطه‌ای که در آن تنها نمونه‌ی مرکزی پس از IDCT استفاده می‌شود.
<qp> 
اجبار پارامتر کوانتیزاسیون (پیش‌فرض: 0، استفاده از QP ویدیو).
<mode>
0: آستانه‌گذاری سخت
1: آستانه‌گذاری نرم (حذف رینگینگ بهتر، اما تصویر تارتر)
2: آستانه‌گذاری متوسط (پیش‌فرض، نتایج خوب)
فیلتر تغییر پارامتر کوانتیزاسیون (QP)
<equation>
معادله‌ای مانند "2+2*sin(PI*qp)"
فیلتر تغییر با معادله‌ی عمومی
<equation>
معادله‌ای دلخواه، برای مثال 'p(W-X\,Y)' برای قرینه‌سازی افقی تصویر. می‌توانید برای خواناتر شدن معادله از نویسه فاصله استفاده کنید. چندین مقدار ثابت وجود دارند که می‌توان در معادله از آن‌ها استفاده کرد:
PI: عدد پی
E: عدد e
X / Y: مختصات نمونه‌ی جاری
W / H: پهنا و ارتفاع تصویر
SW / SH: مقیاس پهنا/ارتفاع وابسته به صفحه‌ی در حال فیلتر، برای مثال 1,1 و 0.5,0.5 برای YUV 4:2:0.
p(x,y): مقدار پیکسل در مکان x/y از صفحه‌ی جاری را برمی‌گرداند.
تولید الگوهای آزمایشی گوناگون.
تولید یک الگوی آزمایشی RGB، مفید برای تشخیص مشکلات RGB در برابر BGR. باید از بالا به پایین نوارهای قرمز، سبز و آبی را مشاهده کنید.
<width>
پهنای مطلوب تصویر تولیدشده (پیش‌فرض: 0). 0 به معنای پهنای تصویر ورودی است.
<height>
ارتفاع مطلوب تصویر تولیدشده (پیش‌فرض: 0). 0 به معنای ارتفاع تصویر ورودی است.
تبدیل نرم‌افزاری و سریع YV12 به MPEG-1 با libavcodec جهت استفاده به‌همراه DVB/DXR3/IVTV/V4L2.
<quality>
1-31: مقدار qscale ثابت
32-: نرخ‌بیت ثابت بر حسب kbits
<fps>
اجبار نرخ فریم (fps) خروجی (مقدار اعشاری) (پیش‌فرض: 0، تشخیص خودکار بر اساس ارتفاع)
تنظیم مقیاس‌بندی بهینه برای کارت‌های DVB، با مقیاس‌بندی سخت‌افزاری محور x و محاسبه‌ی مقیاس‌بندی نرم‌افزاری محور y جهت حفظ نسبت تصویر. تنها در کنار expand و scale کاربرد دارد.
<aspect>
کنترل نسبت تصویر (aspect ratio)، محاسبه به‌صورت DVB_HEIGHT*ASPECTRATIO (پیش‌فرض: 576*4/3=768)، برای تلویزیون 16:9 آن را روی 576*(16/9)=1024 تنظیم کنید.
مثال:
FIXME: توضیح داده شود که این دستور چه می‌کند.
افزودن نویز..PD 0
<0-100>
نویز luma
<0-100>
نویز chroma
نویز یکنواخت (در غیر این صورت گوسی)
نویز زمانی (الگوی نویز میان فریم‌ها تغییر می‌کند)
نویز زمانی میانگین‌گیری‌شده (هموارتر، اما بسیار کُندتر)
کیفیت بالا (ظاهر اندکی بهتر، اندکی کُندتر)
ترکیب نویز تصادفی با یک الگوی (نیمه‌)منظم
هدف این فیلتر کاهش نویز تصویر، تولید تصاویر هموار و کاملاً ثابت کردن تصاویر ساکن است (این کار قابلیت فشرده‌سازی را بهبود می‌بخشد).
<luma_spatial>
قدرت مکانی luma (پیش‌فرض: 4)
<chroma_spatial>
قدرت مکانی chroma (پیش‌فرض: 3)
<luma_tmp>
قدرت زمانی luma (پیش‌فرض: 6)
<chroma_tmp>
قدرت زمانی chroma (پیش‌فرض: luma_tmp*chroma_spatial/luma_spatial)
نسخهٔ با دقت/کیفیت بالای فیلتر denoise3d. پارامترها و نحوهٔ استفاده یکسان هستند.
نویزگیر بر پایهٔ موجک کامل‌افزون (Overcomplete Wavelet).
<depth>
مقادیر بزرگ‌تر depth مؤلفه‌های با فرکانس پایین‌تر را بیشتر نویززدایی می‌کنند، اما سرعت فیلتر کردن را کاهش می‌دهند (پیش‌فرض: 8).
<luma_strength>
قدرت luma (پیش‌فرض: 1.0)
<chroma_strength>
قدرت chroma (پیش‌فرض: 1.0)
اکولایزر نرم‌افزاری با کنترل‌های تعاملی درست مانند اکولایزر سخت‌افزاری، برای کارت‌ها/راه‌اندازهایی که از کنترل‌های روشنایی و کنتراست در سخت‌افزار پشتیبانی نمی‌کنند. همچنین ممکن است با MEncoder مفید باشد؛ چه برای اصلاح فیلم‌های با ضبط ضعیف، یا برای کاهش اندک کنتراست به‌منظور پوشاندن اعوجاج‌ها (مصنوعات فشرده‌سازی) و کارایی مناسب در نرخ‌بیت‌های پایین‌تر.
<-100-100>
روشنایی اولیه
<-100-100>
کنتراست اولیه
اکولایزر نرم‌افزاری جایگزین که از جدول‌های جستجو (بسیار کُند) استفاده می‌کند و علاوه بر تنظیم سادهٔ روشنایی و کنتراست، اصلاح گاما را نیز ممکن می‌سازد. توجه داشته باشید که اگر تمام مقادیر گاما 1.0 باشند، از همان کد بهینه‌سازی‌شده برای MMX که در -vf eq وجود دارد استفاده می‌کند. پارامترها به‌صورت مقادیر ممیز شناور داده می‌شوند.
<0.1-10>
مقدار گامای اولیه (پیش‌فرض: 1.0)
<-2-2>
کنتراست اولیه، که در آن مقادیر منفی منجر به تصویری نگاتیو می‌شوند (پیش‌فرض: 1.0)
<-1-1>
روشنایی اولیه (پیش‌فرض: 0.0)
<0-3>
اشباع رنگ اولیه (پیش‌فرض: 1.0)
<0.1-10>
مقدار گاما برای مؤلفهٔ قرمز (پیش‌فرض: 1.0)
<0.1-10>
مقدار گاما برای مؤلفهٔ سبز (پیش‌فرض: 1.0)
<0.1-10>
مقدار گاما برای مؤلفهٔ آبی (پیش‌فرض: 1.0)
<0-1>
پارامتر weight می‌تواند برای کاهش اثر مقدار بالای گاما در نواحی روشن تصویر استفاده شود، مثلاً جلوگیری از تقویت بیش‌ازحد آن‌ها و تبدیل شدن به رنگ سفید خالص. مقدار 0.0 تصحیح گاما را کاملاً غیرفعال می‌کند در حالی که 1.0 آن را در نهایت قدرت نگه می‌دارد (پیش‌فرض: 1.0).
اکولایزر نرم‌افزاری با کنترل‌های تعاملی درست مانند اکولایزر سخت‌افزاری، برای کارت‌ها/راه‌اندازهایی که از کنترل‌های ته‌رنگ (hue) و اشباع رنگ در سخت‌افزار پشتیبانی نمی‌کنند.
<-180-180>
ته‌رنگ اولیه (پیش‌فرض: 0.0)
<-10-10>
اشباع رنگ اولیه، که در آن مقادیر منفی منجر به chromaی منفی می‌شوند (پیش‌فرض: 1.0)
تبدیل YUV 4:2:0 مسطح (planar) به 4:2:2 بسته‌بندی‌شده (packed) با نصف ارتفاع، با زیرنمونه‌گیری luma ولی حفظ تمامی نمونه‌های chroma. برای خروجی به دستگاه‌های نمایش با تفکیک‌پذیری پایین مناسب است، زمانی که کاهش مقیاس سخت‌افزاری کیفیت پایینی دارد یا در دسترس نیست. همچنین می‌تواند به عنوان یک فیلتر deinterlacer ابتداییِ فقط-luma با مصرف بسیار اندک CPU استفاده شود.
<f>  
به‌طور پیش‌فرض، halfpack هنگام زیرنمونه‌گیری از جفت‌خط‌ها میانگین می‌گیرد. هر مقداری به‌جز 0 یا 1 رفتار پیش‌فرض (میانگین‌گیری) را خواهد داشت.
0: هنگام زیرنمونه‌گیری تنها از خطوط زوج استفاده شود.
1: هنگام زیرنمونه‌گیری تنها از خطوط فرد استفاده شود.
هنگامی که ویدیوی درهم‌بافته (interlaced) در قالب‌های YUV 4:2:0 ذخیره می‌شود، درهم‌بافتگی chroma به دلیل زیرنمونه‌گیری عمودی کانال‌های chroma به‌درستی تراز نمی‌شود. این فیلتر داده‌های مسطح (planar) 4:2:0 را با قرار دادن خطوط chroma در مکان‌های مناسب خود در قالب YUY2 (4:2:2) بسته‌بندی می‌کند، به‌طوری که در هر خط پویش (scanline) مفروض، داده‌های luma و chroma هر دو از یک میدان (field) مشترک می‌آیند.
<mode>
انتخاب حالت نمونه‌گیری.
0: نمونه‌گیری نزدیک‌ترین همسایه (nearest-neighbor)، سریع اما نادقیق
1: درون‌یابی خطی (پیش‌فرض)
تنها با MEncoder مفید است. اگر هنگام رمزگذاری از harddup استفاده شود، فریم‌های تکراری را مجبور به رمزگذاری در خروجی می‌کند. این کار فضای کمی بیشتری مصرف می‌کند، اما برای خروجی به فایل‌های MPEG یا اگر قصد دارید جریان ویدیویی را پس از رمزگذاری demux و remux کنید، لازم است. باید در انتهای زنجیرهٔ فیلتر یا نزدیک به آن قرار گیرد، مگر اینکه دلیل موجهی برای انجام غیر از آن داشته باشید.
تنها با MEncoder مفید است. فیلتر softskip مرحلهٔ رد کردن (حذف/drop) فریم در زمان رمزگذاری را از قبل از زنجیرهٔ فیلتر به نقطه‌ای در درون زنجیرهٔ فیلتر منتقل می‌کند. این امر به فیلترهایی که باید همهٔ فریم‌ها را ببینند (تله‌سین معکوس یا inverse telecine، نویززدایی زمانی و غیره) اجازه می‌دهد به‌درستی عمل کنند. باید پس از فیلترهایی که نیاز به دیدن تمام فریم‌ها دارند و قبل از هر فیلتر پردازش‌بر بعدی با مصرف بالای CPU قرار گیرد. decimate[=max:hi:lo:frac] فریم‌هایی را که تفاوت چندانی با فریم پیشین ندارند، به‌منظور کاهش نرخ فریم حذف می‌کند. کاربرد اصلی این فیلتر برای کدگذاری با نرخ بیت بسیار پایین (مثلاً پخش جریانی از طریق مودم Dial-up) است، اما از نظر تئوری می‌تواند برای اصلاح فیلم‌هایی که inverse-telecine در آن‌ها به‌درستی انجام نشده نیز به کار رود.
<max>
حداکثر تعداد فریم‌های متوالی که می‌توانند حذف شوند (در صورت مثبت بودن)، یا حداقل فاصله بین فریم‌های حذف‌شده (در صورت منفی بودن) را تعیین می‌کند.
<hi>,<lo>,<frac>
یک فریم کاندید حذف است اگر هیچ ناحیه ۸x۸ بیشتر از آستانه <hi> تفاوت نداشته باشد، و اگر بخشی بیش از <frac> (۱ به معنای کل تصویر است) بیشتر از آستانه <lo> تفاوت نداشته باشد. مقادیر <hi> و <lo> برای بلوک‌های ۸x۸ پیکسلی هستند و نشان‌دهنده تفاوت‌های واقعی مقدار پیکسل می‌باشند، بنابراین آستانه ۶۴ معادل ۱ واحد تفاوت برای هر پیکسل، یا همان مقدار پخش‌شده به شکل متفاوت در سراسر بلوک است.
فیلتر drop-deinterlace (dint) فریم نخست از مجموعه‌ای از فریم‌های ویدیویی درهم‌بافته (interlaced) را شناسایی و حذف می‌کند.
<0.0-1.0>
تفاوت نسبی بین پیکسل‌های مجاور (پیش‌فرض: 0.1)
<0.0-1.0>
چه بخشی از تصویر باید به‌صورت درهم‌بافته شناسایی شود تا فریم حذف گردد (پیش‌فرض: 0.15).
فیلتر deinterlace مربوط به FFmpeg، معادل -vf pp=fd
پوشش‌دهنده libavfilter در FFmpeg. مؤلفه filtergraph یک گراف کامل libavfilter را با یک ورودی و یک خروجی تعریف می‌کند. برای جزئیات به http://www.ffmpeg.org/libavfilter.html#SEC4 مراجعه کنید.

به‌عنوان یک حالت خاص، اگر filtergraph به‌صورت $word باشد، مقدار متغیر محیطی word استفاده می‌شود؛ این امر در صورت وجود کاما در توضیحات گراف ضروری است، زیرا mplayer از آن به‌عنوان جداکننده بین فیلترها استفاده می‌کند.

نکته: این فیلتر آزمایشی در نظر گرفته می‌شود و ممکن است با فیلترهای دیگر برهم‌کنش‌های نامطلوب یا غیرمنتظره داشته باشد.

مثال:
overlay="movie=$small_video, scale=160:120 [ca]; [in] [ca] overlay=16:8" mplayer -vf lavfi='$overlay' $big_video

دی‌اینترلیسر کرنل تطبیقی Donald Graft. در صورتی که تفاوت از یک آستانه قابل تنظیم فراتر رود، بخش‌هایی از ویدیو را deinterlace می‌کند.
<0-255>
آستانه (پیش‌فرض: 10)
<map>
0: نادیده گرفتن پیکسل‌های فراتر از آستانه (پیش‌فرض).
1: رنگ‌آمیزی پیکسل‌های فراتر از آستانه به رنگ سفید.
<order>
0: دست‌نخورده گذاشتن فیلدها (پیش‌فرض).
1: جابجایی فیلدها.
<sharp>
0: غیرفعال‌سازی تیزکردن (sharpening) اضافی (پیش‌فرض).
1: فعال‌سازی تیزکردن اضافی.
<twoway>
0: غیرفعال‌سازی تیزکردن دوطرفه (پیش‌فرض).
1: فعال‌سازی تیزکردن دوطرفه.
ماسک unsharp / تاری گوسی (gaussian blur)
اعمال اثر روی مؤلفه روشنایی (luma).
اعمال اثر روی مؤلفه‌های رنگ‌پذیری (chroma).
<width>x<height>
عرض و ارتفاع ماتریس، با اندازه فرد در هر دو جهت (حداقل = 3x3، حداکثر = 13x11 یا 11x13، معمولاً مقداری بین 3x3 و 7x7)
میزان نسبی وضوح/تاری برای افزودن به تصویر (یک محدوده معقول باید -1.5-1.5 باشد).
<0: تاری (blur)
>0: تیز کردن (sharpen)
جابجایی صفحه‌های U و V.
خطوط را درهم‌می‌بافد یا از هم باز می‌کند (De/interleaves). هدف این فیلتر افزودن قابلیت پردازش تصاویر درهم‌بافته بر اساس فیلد بدون deinterlace کردن آن‌ها است. می‌توانید DVD درهم‌بافته خود را فیلتر کرده و بدون از بین بردن ساختار درهم‌بافته (interlacing)، آن را روی تلویزیون پخش کنید. در حالی که deinterlacing (با فیلتر پس‌پردازش) درهم‌بافتگی را برای همیشه (از طریق یکنواخت‌سازی، میانگین‌گیری و غیره) حذف می‌کند، باز کردن درهم‌بافتگی (deinterleaving) فریم را به ۲ فیلد (اصطلاحاً نیم‌تصویر) تقسیم می‌کند تا بتوانید آن‌ها را به‌طور مستقل پردازش (فیلتر) کرده و سپس مجدداً درهم ببافید.
باز کردن درهم‌بافتگی (قرار دادن یکی بالای دیگری)
درهم‌بافتن
تعویض فیلدها (جابجایی خطوط زوج و فرد)
خطوط را درهم‌می‌بافد یا از هم باز می‌کند (De/interleaves). این فیلتر بسیار شبیه به فیلتر il است اما بسیار سریع‌تر عمل می‌کند؛ عیب اصلی آن این است که همیشه کار نمی‌کند. به‌ویژه اگر با فیلترهای دیگر ترکیب شود ممکن است تصاویری به‌طور تصادفی بهم‌ریخته تولید کند؛ بنابراین اگر درست کار کرد رضایت داشته باشید، اما اگر برای ترکیب فیلترهای شما کار نکرد گله‌مند نباشید.
باز کردن درهم‌بافتگی فیلدها و قرار دادن آن‌ها در کنار یکدیگر.
درهم‌بافتن دوباره فیلدها (معکوس کردن اثر fil=d).
یک تک‌فیلد را از یک تصویر درهم‌بافته با استفاده از محاسبات گام (stride arithmetic) استخراج می‌کند تا از اتلاف زمان CPU جلوگیری شود. آرگومان اختیاری n تعیین می‌کند که فیلد زوج استخراج شود یا فرد (بسته به زوج یا فرد بودن n).
تلاش می‌کند تا فرآیند 'telecine' را معکوس کند تا جریانی تمیز و غیردرهم‌بافته را با نرخ فریم فیلم بازیابی نماید. این فیلتر اولین و ابتدایی‌ترین فیلتر inverse telecine بود که به MPlayer/MEncoder اضافه شد. این فیلتر با قفل شدن روی الگوی 3:2 telecine و دنبال کردن آن تا جای ممکن کار می‌کند. این امر آن را برای محتوای کاملاً telecine شده، حتی با وجود مقداری نویز، مناسب می‌سازد؛ اما در حضور ویرایش‌های پیچیده پس از telecine شکست خواهد خورد. توسعه این فیلتر دیگر انجام نمی‌شود، زیرا ivtc، pullup و filmdint برای بیشتر کاربردها بهتر هستند. آرگومان‌های زیر (نحوه نگارش بالا را ببینید) می‌توانند برای کنترل رفتار detc استفاده شوند: حالت دور ریختن فریم (frame dropping) را تنظیم می‌کند.
0: برای حفظ نرخ فریم خروجی ثابت، فریم‌ها دور ریخته نمی‌شوند (پیش‌فرض).
1: هرگاه در ۵ فریم گذشته هیچ حذفی یا ادغام telecine رخ نداده باشد، همیشه یک فریم را دور بینداز.
2: همیشه نسبت دقیق ۵:۴ فریم ورودی به خروجی حفظ شود.
نکته: همراه با MEncoder از حالت ۱ یا ۲ استفاده کنید.
<am> 
حالت تحلیل.
0: الگوی ثابت با شماره فریم اولیه مشخص‌شده توسط <fr>.
1: جستجوی تهاجمی برای الگوی telecine (پیش‌فرض).
<fr> 
تنظیم شماره فریم اولیه در دنباله. 0-2 سه فریم progressive تمیز هستند؛ 3 و 4 دو فریم interlaced می‌باشند. مقدار پیش‌فرض، -1، به معنای «خارج از دنباله telecine» است. عدد مشخص‌شده در اینجا، نوع فریم فرضی قبلی پیش از شروع فیلم است.
<t0>, <t1>, <t2>, <t3>
مقادیر آستانه جهت استفاده در حالت‌های خاص.
فیلتر آزمایشی «بدون وضعیت» (stateless) معکوس‌ساز telecine (یا inverse telecine). به جای تلاش برای قفل شدن روی یک الگو همانند فیلتر detc، فیلتر ivtc تصمیمات خود را به طور مستقل برای هر فریم اتخاذ می‌کند. این روش نتایج بسیار بهتری برای محتواهایی به همراه دارد که پس از اعمال telecine تحت ویرایش‌های سنگین قرار گرفته‌اند، اما در نتیجه تحمل کمتری در برابر ورودی‌های دارای نویز مانند تصویربرداری تلویزیونی (TV capture) دارد. پارامتر اختیاری (ivtc=1) با گزینه dr=1 در فیلتر detc مطابقت دارد و باید با MEncoder استفاده شود، نه با MPlayer. همانند detc، هنگام استفاده از MEncoder باید نرخ فریم خروجی صحیح (-ofps 24000/1001) را مشخص کنید. توسعه بیشتر روی ivtc متوقف شده است، چرا که فیلترهای pullup و filmdint بسیار دقیق‌تر به نظر می‌رسند.
فیلتر نسل سوم بازگردانی pulldown (معکوس telecine یا inverse telecine)، با توانایی مدیریت محتوای ترکیبی hard-telecine، محتوای progressive با نرخ فریم 24000/1001 fps و progressive با نرخ فریم 30000/1001 fps. فیلتر pullup با بهره‌گیری از بافت و زمینه فریم‌های آینده در تصمیم‌گیری‌های خود، به گونه‌ای طراحی شده که بسیار پایدارتر و مستحکم‌تر از detc یا ivtc عمل کند. همانند ivtc، فیلتر pullup نیز به این معنا بدون وضعیت (stateless) است که روی یک الگو قفل نمی‌شود تا از آن پیروی کند، بلکه فیلدهای بعدی را به منظور شناسایی تطابق‌ها و بازسازی فریم‌های progressive بررسی می‌کند. این فیلتر همچنان در حال توسعه است، اما عملکرد آن بسیار دقیق ارزیابی می‌شود.
این گزینه‌ها به ترتیب مقدار حاشیه‌های زائد («junk») را برای نادیده گرفتن در چپ، راست، بالا و پایین تصویر مشخص می‌کنند. چپ/راست بر حسب واحدهای ۸ پیکسلی، در حالی که بالا/پایین بر حسب واحدهای ۲ خطی هستند. پیش‌فرض، ۸ پیکسل در هر طرف است.
تنظیم این گزینه روی 1 شانس تولید فریم‌های ناهمخوان اتفاقی توسط pullup را کاهش می‌دهد، اما ممکن است باعث دور ریخته شدن تعداد بیش از حدی از فریم‌ها در طول صحنه‌های دارای حرکت سریع شود. در مقابل، تنظیم آن روی -1 باعث می‌شود pullup فیلدها را آسان‌تر تطبیق دهد. این ممکن است به پردازش ویدیوهایی که تاری اندکی بین فیلدها دارند کمک کند، اما ممکن است سبب وجود فریم‌های interlaced در خروجی نیز بشود.
این گزینه را می‌توان روی 1 یا 2 تنظیم کرد تا به جای صفحه luma، از یک صفحه chroma برای انجام محاسبات pullup استفاده شود. این کار ممکن است دقت را روی محتوای منبع بسیار تمیز بهبود بخشد، اما به احتمال زیاد دقت را کاهش می‌دهد، به ویژه اگر نویز رنگی (اثر رنگین‌کمانی یا rainbow effect) یا ویدیوی سیاه و سفید (grayscale) وجود داشته باشد. هدف اصلی از تنظیم mp روی یک صفحه chroma، کاهش بار CPU و امکان استفاده بلادرنگ (realtime) از pullup روی سیستم‌های کند است.

نکته: هنگام انکود کردن، همیشه بعد از pullup از فیلتر softskip استفاده کنید تا اطمینان یابید pullup قادر به دیدن تک‌تک فریم‌ها است. انجام ندادن این کار به دلیل محدودیت‌های طراحی در لایه codec/filter منجر به خروجی نادرست و معمولاً کرش کردن برنامه می‌شود.

فیلتر inverse telecine، مشابه فیلتر pullup در بالا. این فیلتر برای مدیریت هرگونه الگوی pulldown طراحی شده است، از جمله telecine نرم و سخت ترکیبی و پشتیبانی محدود از فیلم‌هایی که سرعت آن‌ها برای تلویزیون نسبت به نرخ فریم اصلی‌شان کاهش یا افزایش یافته است. تنها از صفحه luma برای یافتن نقاط شکست فریم (frame breaks) استفاده می‌شود. اگر یک فیلد هیچ تطابقی نداشته باشد، با یک تقریب خطی ساده deinterlace می‌شود. اگر منبع MPEG-2 باشد، این فیلتر باید اولین فیلتر باشد تا امکان دسترسی به پرچم‌های فیلد (field-flags) تنظیم‌شده توسط رمزگشای MPEG-2 فراهم شود. بسته به منبع MPEG، تا زمانی که هشدارهای مکرر «Bottom-first field» را نبینید، نادیده گرفتن این توصیه مشکلی ایجاد نخواهد کرد. بدون هیچ گزینه‌ای، عمل معکوس telecine عادی را انجام می‌دهد و باید همراه با mencoder -fps 30000/1001 -ofps 24000/1001 استفاده شود. هنگامی که این فیلتر با MPlayer استفاده شود، باعث نایکنواختی نرخ فریم در حین پخش می‌شود، اما همچنان به طور کلی بهتر از استفاده از pp=lb یا عدم انجام deinterlacing است. می‌توان چندین گزینه را به صورت جداشده با / مشخص کرد.
دقیقاً مانند فیلتر crop، اما سریع‌تر است و روی محتوای ترکیبی سخت و نرم telecine شده و همچنین در حالتی که y مضربی از ۴ نباشد کار می‌کند. اگر x یا y نیازمند برش پیکسل‌های کسری از صفحه‌های chroma باشند، ناحیه برش گسترش می‌یابد. این معمولاً بدان معناست که x و y باید اعدادی زوج باشند.
به ازای هر ifps فریم ورودی، فیلتر ofps فریم خروجی می‌دهد. نسبت ifps/ofps باید با نسبت -fps/-ofps مطابقت داشته باشد. از این گزینه می‌توان برای فیلتر کردن فیلم‌هایی استفاده کرد که در تلویزیون با نرخ فریمی متفاوت با نرخ فریم اصلی‌شان پخش می‌شوند.
اگر n مقداری غیرصفر باشد، صفحه chroma بدون تغییر رونوشت می‌شود. این برای ویدیوی تلویزیونی نمونه‌برداری‌شده با YV12 مفید است که یکی از فیلدهای chroma را نادیده می‌گیرد.
در معماری x86، اگر n=1 باشد از توابع بهینه‌سازی‌شده برای MMX2 و اگر n=2 باشد از توابع بهینه‌سازی‌شده برای 3DNow! استفاده می‌شود؛ در غیر این صورت از کد ساده C استفاده خواهد شد. اگر این گزینه مشخص نشود، MMX2 و 3DNow! به طور خودکار شناسایی می‌شوند؛ از این گزینه برای نادیده گرفتن تشخیص خودکار استفاده کنید.
مقدار بزرگ‌تر n، سرعت فیلتر را به بهای کاهش دقت افزایش می‌دهد. مقدار پیش‌فرض n=3 است. اگر n عددی فرد باشد، فریمی که بلافاصله پس از یک فریم با پرچم REPEAT_FIRST_FIELD در MPEG می‌آید progressive در نظر گرفته می‌شود، بنابراین فیلتر هیچ زمانی را صرف محتوای soft-telecined در MPEG-2 نخواهد کرد. در صورت در دسترس بودن MMX2 یا 3DNow!، این تنها تأثیر این پرچم است. بدون MMX2 و 3DNow، اگر n=0 یا 1 باشد، همان محاسبات مربوط به n=2 یا 3 استفاده خواهد شد. اگر n=2 یا 3 باشد، تعداد سطوح luma برای یافتن نقاط شکست فریم از ۲۵۶ به ۱۲۸ کاهش می‌یابد که منجر به سریع‌تر شدن فیلتر بدون از دست رفتن زیاد دقت می‌شود. اگر n=4 یا 5 باشد، معیار سریع‌تر اما بسیار کم‌دقت‌تری برای یافتن شکست فریم به کار می‌رود که احتمال تشخیص نادرست جزئیات عمودی بالا به عنوان محتوای interlaced در آن بیشتر است.
اگر n غیرصفر باشد، معیارهای دقیق را برای هر فریم چاپ می‌کند. برای اشکال‌زدایی مفید است.
آستانه deinterlace. در هنگام deinterlace کردن فریم‌های تطبیق‌نیافته استفاده می‌شود. مقدار بزرگ‌تر به معنای deinterlace کمتر است؛ برای خاموش کردن کامل deinterlacing از n=256 استفاده کنید. پیش‌فرض n=8 است.
آستانه برای مقایسه فیلدهای بالا (top) و پایین (bottom). پیش‌فرض 128 است.
آستانه برای تشخیص تغییرات زمانی یک فیلد. پیش‌فرض 128 است.
آستانه مجموع قدر مطلق تفاضل‌ها (Sum of Absolute Difference یا SAD)، پیش‌فرض 64 است.
این فیلتر فقط با MEncoder به درستی کار می‌کند و روی پرچم‌های MPEG-2 به کار رفته برای soft 3:2 pulldown (یا soft telecine) عمل می‌کند. اگر می‌خواهید از فیلتر ivtc یا detc روی فیلم‌هایی که بخشی از آن‌ها soft telecined است استفاده کنید، قرار دادن این فیلتر قبل از آن‌ها کارایی‌شان را قابل‌اطمینان‌تر خواهد کرد.
فیلتر inverse telecine برای ویدیوهای deinterlace شده. اگر در یک ویدیوی telecine شده با 3:2-pulldown یکی از فیلدها از دست رفته باشد یا با روشی deinterlace شده باشد که یک فیلد را نگه داشته و فیلد دیگر را درون‌یابی (interpolate) می‌کند، نتیجه ویدیویی لرزان خواهد بود که هر چهارمین فریم آن تکراری است. هدف این فیلتر، یافتن و دور انداختن این فریم‌های تکراری و بازگرداندن نرخ فریم اصلی فیلم است. هنگام استفاده از این فیلتر، باید -ofps را برابر با ۴/۵ نرخ فریم (fps) فایل ورودی مشخص کنید و فیلتر softskip را بعد از آن در زنجیره فیلترها قرار دهید تا اطمینان حاصل شود که divtc تمام فریم‌ها را می‌بیند. دو حالت مختلف در دسترس است: حالت یک‌گذره (One pass) حالت پیش‌فرض بوده و استفاده از آن ساده است، اما این عیب را دارد که هرگونه تغییر در فاز telecine (فریم‌های از دست رفته یا ویرایش‌های نامناسب) تا زمانی که فیلتر بتواند دوباره همگام شود باعث ایجاد لرزش موقتی خواهد شد. حالت دوگذره (Two pass) با تحلیل کل ویدیو از قبل، از این مشکل جلوگیری می‌کند تا دانش پیشین درباره تغییرات فاز داشته باشد و بتواند دقیقاً در همان نقطه مجدداً همگام شود. این گذرها تطابقی ندارند با گذر یک و دو در فرایند انکودینگ (encoding). شما باید پیش از انکود اصلی، یک گذر اضافی با گذر یکِ divtc اجرا کرده و ویدیوی حاصل را دور بیندازید. برای جلوگیری از اتلاف توان پردازنده (CPU) در این گذر، از -nosound -ovc raw -o /dev/null استفاده کنید. برای افزایش بیشتر سرعت می‌توانید چیزی شبیه به crop=2:2:0:0 را بعد از divtc اضافه کنید. سپس برای انکود اصلی از گذر دوی divtc استفاده نمایید. اگر از چندین گذر انکودر استفاده می‌کنید، برای تمام آن‌ها از گذر دوی divtc بهره بگیرید. گزینه‌ها عبارتند از: استفاده از حالت دوگذر (two pass).
تنظیم نام فایل گزارش دوگذر (پیش‌فرض: "framediff.log").
تنظیم حداقل شدتی که الگوی telecine باید داشته باشد تا فیلتر آن را معتبر بداند (پیش‌فرض: 0.5). از این گزینه برای جلوگیری از تشخیص الگوهای کاذب در بخش‌هایی از ویدیو که بسیار تاریک یا بسیار ساکن هستند، استفاده می‌شود.
تنظیم تعداد فریم‌های گذشته برای بررسی هنگام جستجوی الگو (پیش‌فرض: 30). پنجره طولانی‌تر قابلیت اطمینان جستجوی الگو را بهبود می‌بخشد، اما پنجره کوتاه‌تر زمان واکنش به تغییرات در فاز telecine را بهبود می‌دهد. این گزینه فقط بر حالت تک‌گذر اثر می‌گذارد. حالت دوگذر در حال حاضر از یک پنجره ثابت استفاده می‌کند که هم به فریم‌های آینده و هم گذشته گسترش می‌یابد.
فاز اولیه telecine را برای حالت تک‌گذر تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: 0). حالت دوگذر فریم‌های آینده را می‌بیند، بنابراین قادر است از ابتدا از فاز صحیح استفاده کند، اما حالت تک‌گذر فقط می‌تواند حدس بزند. این حالت به محض یافتن فاز صحیح آن را به کار می‌گیرد، اما این گزینه می‌تواند برای رفع لرزش (juddering) احتمالی در ابتدای ویدیو استفاده شود. گذر اولِ حالت دوگذر نیز از این گزینه استفاده می‌کند، بنابراین اگر خروجی گذر اول را ذخیره کنید، نتیجه‌ای با فاز ثابت دریافت خواهید کرد.
تنظیم آستانه شبح‌زدایی (deghosting) (0-255 برای حالت تک‌گذر، -255-255 برای حالت دوگذر، پیش‌فرض 0). در صورت غیرصفر بودن، حالت شبح‌زدایی به کار گرفته می‌شود. این گزینه برای ویدیویی است که به جای حذف یکی از میدان‌ها (fields)، با ترکیب کردن میدان‌ها در یکدیگر دی‌اینترلیس (deinterlace) شده است. شبح‌زدایی ناهنجاری‌های فشرده‌سازی در فریم‌های ترکیب‌شده را تشدید می‌کند، بنابراین مقدار این پارامتر به عنوان آستانه‌ای استفاده می‌شود تا پیکسل‌هایی که تفاوت آن‌ها با فریم قبلی کمتر از مقدار مشخص‌شده است، از شبح‌زدایی مستثنی شوند. اگر از حالت دوگذر استفاده شود، می‌توان از یک مقدار منفی استفاده کرد تا فیلتر در ابتدای pass-2 کل ویدیو را تجزیه و تحلیل کند تا مشخص شود آیا به شبح‌زدایی نیاز دارد یا خیر، و سپس مقدار صفر یا قدر مطلق پارامتر را انتخاب کند. این گزینه را برای pass-2 مشخص کنید؛ در pass-1 هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌کند.
به تاخیر انداختن ویدیوی interlaced به اندازه زمان یک میدان، به‌طوری که ترتیب میدان‌ها تغییر کند. کاربرد اصلی آن اصلاح فیلم‌های PAL است که با ترتیبی از میدان‌ها معکوس نسبت به تبدیل فیلم به ویدیو (film-to-video transfer) ضبط شده‌اند. گزینه‌ها عبارتند از:
ترتیب میدان ضبط ابتدا-بالا (top-first)، انتقال ابتدا-پایین (bottom-first). فیلتر میدان پایینی را به تاخیر می‌اندازد.
ترتیب میدان ضبط ابتدا-پایین، انتقال ابتدا-بالا. فیلتر میدان بالایی را به تاخیر می‌اندازد.
ضبط و انتقال با ترتیب میدان یکسان. این حالت فقط برای ارجاع در مستندات سایر گزینه‌ها وجود دارد، اما اگر واقعاً آن را انتخاب کنید، فیلتر صادقانه کاری انجام نخواهد داد ;-)
ترتیب میدان ضبط به صورت خودکار با پرچم‌های میدان (field flags) تعیین می‌شود، انتقال معکوس. فیلتر با استفاده از پرچم‌های میدان، به صورت فریم به فریم بین حالت‌های t و b انتخاب می‌کند. اگر اطلاعات میدانی در دسترس نباشد، دقیقاً مانند u کار می‌کند.
ضبط نامشخص یا متغیر، انتقال معکوس. فیلتر به صورت فریم به فریم با تجزیه و تحلیل تصاویر و انتخاب گزینه‌ای که بهترین تطابق را بین میدان‌ها ایجاد می‌کند، بین t و b انتخاب می‌کند.
ضبط ابتدا-بالا، انتقال نامشخص یا متغیر. فیلتر با استفاده از تحلیل تصویر بین t و p انتخاب می‌کند.
ضبط ابتدا-پایین، انتقال نامشخص یا متغیر. فیلتر با استفاده از تحلیل تصویر بین b و p انتخاب می‌کند.
ضبط با پرچم‌های میدان تعیین می‌شود، انتقال نامشخص یا متغیر. فیلتر با استفاده از پرچم‌های میدان و تحلیل تصویر بین t، b و p انتخاب می‌کند. اگر اطلاعات میدانی در دسترس نباشد، دقیقاً مانند U کار می‌کند. این حالت پیش‌فرض است.
هر دو مورد ضبط و انتقال نامشخص یا متغیر. فیلتر تنها با استفاده از تحلیل تصویر بین t، b و p انتخاب می‌کند.
عملیات پرگو (verbose). حالت انتخاب‌شده برای هر فریم و میانگین مجذور اختلاف بین میدان‌ها را برای گزینه‌های t، b و p چاپ می‌کند.
اعمال فرآیند 3:2 «telecine» برای افزایش نرخ فریم به میزان 20٪. این گزینه به احتمال زیاد با MPlayer به درستی کار نخواهد کرد، اما می‌تواند با 'mencoder -fps 30000/1001 -ofps 30000/1001 -vf telecine' استفاده شود. هر دو گزینه fps ضروری هستند! (در صورت نادرست بودن آن‌ها، هماهنگی صدا و تصویر بر هم خواهد خورد.) پارامتر اختیاری start به فیلتر می‌گوید که از کجای الگوی telecine شروع کند (0-3).
اینترلیس زمانی میدان‌ها (Temporal field interlacing) - ادغام جفت فریم‌ها در یک فریم اینترلیس، که نرخ فریم را نصف می‌کند. فریم‌های زوج به میدان بالایی و فریم‌های فرد به میدان پایینی منتقل می‌شوند. از این فیلتر می‌توان برای خنثی‌سازی کامل اثر فیلتر tfields (در حالت 0) استفاده کرد. حالت‌های موجود عبارتند از:
0
انتقال فریم‌های فرد به میدان بالایی و فریم‌های زوج به میدان پایینی، تولید فریمی با ارتفاع کامل در نصف نرخ فریم.
1
فقط فریم‌های فرد در خروجی قرار می‌گیرند، فریم‌های زوج دور ریخته می‌شوند؛ ارتفاع بدون تغییر می‌ماند.
2
فقط فریم‌های زوج در خروجی قرار می‌گیرند، فریم‌های فرد دور ریخته می‌شوند؛ ارتفاع بدون تغییر می‌ماند.
3
گسترش هر فریم به ارتفاع کامل، اما پر کردن یک‌درمیان خطوط با رنگ سیاه؛ نرخ فریم بدون تغییر می‌ماند.
4
درهم‌آمیزی خطوط زوج از فریم‌های زوج با خطوط فرد از فریم‌های فرد. ارتفاع بدون تغییر در نصف نرخ فریم.
تفکیک زمانی میدان‌ها (Temporal field separation) - تقسیم میدان‌ها به فریم‌ها، که نرخ فریم خروجی را دو برابر می‌کند. مانند فیلتر telecine، فیلتر tfields نیز ممکن است کاملاً درست کار نکند مگر اینکه به همراه MEncoder استفاده شود و هر دو گزینه -fps و -ofps روی نرخ فریم مورد نظر (دو برابر) تنظیم شده باشند!
<mode>
0: دست‌نخورده باقی گذاشتن میدان‌ها (باعث پرش/پرپر زدن خواهد شد).
1: درون‌یابی خطوط ناموجود. (الگوریتم مورد استفاده ممکن است چندان مطلوب نباشد.)
2: جابجایی میدان‌ها به اندازه 1/4 پیکسل با درون‌یابی خطی (بدون پرش).
4: جابجایی میدان‌ها به اندازه 1/4 پیکسل با فیلتر 4tap (کیفیت بالاتر) (پیش‌فرض).
<field_dominance> (منسوخ‌شده)
-1: auto (پیش‌فرض) تنها در صورتی کار می‌کند که رمزگشا اطلاعات مناسب را ارائه دهد و هیچ فیلتر دیگری که آن اطلاعات را دور می‌اندازد پیش از tfields در زنجیره فیلترها قرار نگرفته باشد؛ در غیر این صورت به 0 (میدان بالایی اول) برمی‌گردد.
0: ابتدا میدان بالایی (top field first)
1: ابتدا میدان پایینی (bottom field first)
نکته: این گزینه احتمالاً در نسخه‌های آینده حذف خواهد شد. به جای آن از -field-dominance استفاده کنید.
فیلتر دیگری برای دی‌اینترلیس (Yet another deinterlacing filter)
<mode>
0: خروجی دادن ۱ فریم به ازای هر فریم.
1: خروجی دادن ۱ فریم به ازای هر میدان.
2: شبیه 0، اما از بررسی اینترلیس مکانی صرف‌نظر می‌کند.
3: شبیه 1، اما از بررسی اینترلیس مکانی صرف‌نظر می‌کند.
<field_dominance> (منسوخ‌شده)
مانند tfields عمل می‌کند.
نکته: این گزینه احتمالاً در نسخه‌های آینده حذف خواهد شد. به جای آن از -field-dominance استفاده کنید.
دی‌اینترلیسر با جبران‌سازی حرکت (Motion compensating deinterlacer). به عنوان ورودی به یک میدان در هر فریم نیاز دارد و بنابراین باید همراه با tfields=1 یا yadif=1/3 یا معادل آن‌ها استفاده شود..PD 0
<mode>
0: سریع
1: متوسط
2: آهسته، برآورد حرکت تکرارپذیر
3: بسیار آهسته، مانند 2 به همراه چندین فریم مرجع
<parity>
0 یا 1 مشخص می‌کند از کدام میدان (field) استفاده شود (توجه: هنوز تشخیص خودکار وجود ندارد!).
<qp> 
مقادیر بزرگ‌تر باید منجر به میدان بردار حرکتی هموارتر اما با بردارهای مجزای کمتر بهینه‌شده شوند.
تارشدگی جعبه‌ای (box blur)
<radius>
قدرت فیلتر تاری
<power>
تعداد دفعات اعمال فیلتر
تارشدگی تطبیقی با شکل (shape adaptive blur)
<radius>
قدرت فیلتر تاری (~0.1-4.0) (در مقادیر بزرگ‌تر کندتر است)
<pf> 
قدرت پیش‌فیلتر (~0.1-2.0)
<colorDiff>
حداکثر اختلاف بین پیکسل‌ها برای در نظر گرفته‌شدن (~0.1-100.0)
تارشدگی هوشمند (smart blur)
<radius>
قدرت فیلتر تاری (~0.1-5.0) (در مقادیر بزرگ‌تر کندتر است)
<strength>
تار کردن (0.0-1.0) یا واضح‌سازی (-1.0-0.0)
<threshold>
فیلتر کردن همه (0)، فیلتر کردن نواحی هموار (0-30) یا فیلتر کردن لبه‌ها (-30-0)
اصلاح پرسپکتیو فیلم‌هایی که عمود بر پرده فیلم‌برداری نشده‌اند.
<x0>,<y0>,...
مختصات گوشه‌های بالا چپ، بالا راست، پایین چپ، پایین راست
<t>  
نمونه‌برداری مجدد خطی (0) یا مکعبی (1)
2xsai  
مقیاس‌دهی و هموار کردن تصویر با الگوریتم مقیاس 2x و درون‌یابی.
1bpp   
تبدیل بیت‌مپ 1bpp به YUV/BGR 8/15/16/32
تغییر موقعیت و تغییر اندازه تصاویر استریوسکوپیک. هر دو میدان استریو را استخراج کرده و آن‌ها را در کنار هم قرار می‌دهد، و اندازه آن‌ها را برای حفظ نسبت ابعاد فیلم اصلی تغییر می‌دهد.
<lines>
تعداد خطوط برای انتخاب از وسط تصویر (پیش‌فرض: 12)
فیلتر روکش بیت‌مپ (bitmap overlay) بیت‌مپ‌ها را از یک FIFO می‌خواند و آن‌ها را روی فیلم نمایش می‌دهد، که اجازه اعمال برخی تبدیلات را روی تصویر می‌دهد. همچنین TOOLS/bmovl-test.c را برای یک برنامه آزمایشی کوچک bmovl ببینید.
<hidden>
مقدار پیش‌فرض پرچم 'hidden' را تنظیم می‌کند (0=نمایان، 1=پنهان).
<opaque>
مقدار پیش‌فرض پرچم 'opaque' را تنظیم می‌کند (0=شفاف، 1=کدر).
<fifo>
مسیر/نام‌فایل برای FIFO (لوله نام‌گذاری‌شده‌ای که 'mplayer -vf bmovl' را به برنامه کنترل‌کننده متصل می‌کند)
دستورهای FIFO عبارتند از:
به دنبال آن width*height*4 بایت داده خام RGBA32 می‌آید.
به دنبال آن width*height*4 بایت داده خام ABGR32 می‌آید.
به دنبال آن width*height*3 بایت داده خام RGB24 می‌آید.
به دنبال آن width*height*3 بایت داده خام BGR24 می‌آید.
شفافیت آلفای ناحیه مشخص‌شده را تغییر می‌دهد.
پاک کردن ناحیه.
غیرفعال کردن تمام شفافیت آلفا. ارسال "ALPHA 0 0 0 0 0" برای فعال‌سازی دوباره آن.
پنهان کردن بیت‌مپ.
نمایش بیت‌مپ.
آرگومان‌ها عبارتند از:
<width>, <height>
اندازه تصویر/ناحیه
<xpos>, <ypos>
شروع عملیات انتقال بلوک داده (blitting) در موقعیت x/y.
<alpha>
تنظیم اختلاف آلفا. اگر این مقدار را روی -255 تنظیم کنید، می‌توانید دنباله‌ای از دستورهای ALPHA را ارسال کنید تا ناحیه را روی -225، -200، -175 و غیره تنظیم نمایید تا یک جلوه fade-in زیبا ایجاد شود! ;)
0: همانند نسخه اصلی
255: همه‌چیز را کدر می‌کند.
-255: همه‌چیز را شفاف می‌کند.
<clear>
پاک کردن بافر فریم (framebuffer) پیش از blitting.
0: تصویر فقط روی تصویر قبلی رسم می‌شود (blitted)، بنابراین نیازی نیست هر بار که بخش کوچکی از صفحه به‌روزرسانی می‌شود 1.8 مگابایت داده RGBA32 ارسال کنید.
1: پاک‌سازی
تنها هر n-امین فریم یا هر اینترا فریم (فریم کلیدی یا keyframe) را رندر می‌کند.

اگر فیلتر را با I (حرف بزرگ) به عنوان پارامتر فراخوانی کنید، آن‌گاه تنها فریم‌های کلیدی رندر می‌شوند. برای DVDها معمولاً به معنای یک فریم از هر 15/12 فریم است (IBBPBBPBBPBBPBB)، برای AVI به معنای هر تغییر صحنه یا هر مقدار keyint است (اگر از MEncoder برای کدگذاری ویدیو استفاده می‌کنید، مقدار keyint= در -lavcopts را ببینید).

هنگامی که یک فریم کلیدی پیدا می‌شود، یک رشته 'I!' به همراه یک نویسه خط جدید چاپ می‌شود و خط جاری خروجی MPlayer/MEncoder را روی صفحه باقی می‌گذارد، زیرا حاوی زمان (به ثانیه) و شماره فریمِ فریم کلیدی است (می‌توانید از این اطلاعات برای تقسیم کردن فایل AVI استفاده کنید.)..sp 1 اگر فیلتر را با یک پارامتر عددی 'step' فراخوانی کنید، تنها یک فریم از هر 'step' فریم رندر می‌شود.

اگر پیش از عدد یک 'i' (حروف کوچک) قرار دهید، یک 'I!' چاپ می‌شود (مشابه پارامتر I).

اگر تنها i را وارد کنید، هیچ عملی روی فریم‌ها انجام نمی‌شود و فقط !I چاپ می‌گردد.

چیدن مجموعه‌ای از تصاویر در کنار هم (کاشی‌کاری) در قالب یک تصویر واحد و بزرگ‌تر. اگر پارامتری را حذف کنید یا مقداری کمتر از 0 به کار ببرید، مقدار پیش‌فرض استفاده می‌شود. همچنین هر زمان که راضی بودید می‌توانید آن را متوقف کنید (... -vf tile=10:5 ...). احتمالاً ایده خوبی است که فیلتر scale را قبل از tile قرار دهید :-)

پارامترها عبارتند از:

<xtiles>
تعداد کاشی‌ها در محور x (پیش‌فرض: 5)
<ytiles>
تعداد کاشی‌ها در محور y (پیش‌فرض: 5)
<output>
هنگامی که تعداد فریم‌ها به 'output' رسید، کاشی رندر می‌شود؛ در این حالت 'output' باید عددی کمتر از xtile * ytile باشد. کاشی‌های خالی رها می‌شوند. به عنوان مثال، می‌توانید هر 50 فریم یک کاشی 8 * 7 بنویسید تا هر 2 ثانیه در 25 fps یک تصویر داشته باشید.
<start>
ضخامت حاشیه بیرونی بر حسب پیکسل (پیش‌فرض: 2)
<delta>
ضخامت حاشیه درونی بر حسب پیکسل (پیش‌فرض: 4)
لوگوی شبکه تلویزیونی را با یک درونیابی ساده از پیکسل‌های اطراف حذف می‌کند. تنها کافی است مستطیلی تعیین کنید که لوگو را بپوشاند و ناپدید شدن آن را تماشا کنید (و گاهی اوقات پدیدار شدن چیزی حتی زشت‌تر - نتیجه ممکن است در شرایط مختلف متفاوت باشد).
<x>,<y>
گوشه بالا سمت چپ لوگو
<w>,<h>
عرض و ارتفاع مستطیل پاک‌سازی‌شده
<t>
ضخامت لبه محو مستطیل (به w و h افزوده می‌شود). اگر روی -1 تنظیم شود، یک مستطیل سبز رنگ روی صفحه کشیده می‌شود تا یافتن پارامترهای درست x,y,w,h آسان‌تر شود.
می‌توانید یک فایل متنی مشخص کنید تا مختصات از آن بارگذاری شود. هر خط باید دارای یک برچسب زمانی (به ثانیه و به ترتیب صعودی) و مختصات "x:y:w:h:t" باشد (از t می‌توان صرف‌نظر کرد).
لوگوی شبکه تلویزیونی را با استفاده از یک فایل تصویر PGM یا PPM برای تشخیص پیکسل‌های تشکیل‌دهنده لوگو حذف می‌کند. عرض و ارتفاع فایل تصویر باید با ویدئوی در حال پردازش مطابقت داشته باشد. از تصویر فیلتر و یک الگوریتم تاری دایره‌ای (circular blur) برای حذف لوگو استفاده می‌کند.
/path/to/logo_bitmap_file_name.pgm
[مسیر] + نام فایل تصویر فیلتر.
رمزگذار نرم‌افزاری YV12 به MJPEG برای استفاده با دستگاه خروجی ویدئوی zr2.
این گزینه‌ها حداکثر عرض و ارتفاعی را که کارت zr می‌تواند پشتیبانی کند تعیین می‌کنند (لایه فیلتر MPlayer در حال حاضر قادر به استعلام آن‌ها نیست).
{dc10+,dc10,buz,lml33}-{PAL|NTSC}
از این گزینه‌ها برای تنظیم خودکار maxwidth و maxheight بر روی مقادیر شناخته‌شده برای ترکیب کارت/حالت استفاده کنید. برای مثال، گزینه‌های معتبر عبارتند از: dc10-PAL و buz-NTSC (پیش‌فرض: dc10+PAL)
انتخاب رمزگذاری رنگی یا سیاه‌وسفید. رمزگذاری سیاه‌وسفید سریع‌تر است. حالت پیش‌فرض رنگی است.
کاهش نمونه‌برداری افقی (decimation) به ۱، ۲ یا ۴.
کاهش نمونه‌برداری عمودی به ۱، ۲ یا ۴.
تنظیم کیفیت فشرده‌سازی JPEG از [بهترین] 1 - 20 [بسیار بد].
به طور پیش‌فرض، کاهش نمونه‌برداری تنها در صورتی انجام می‌شود که سخت‌افزار Zoran قادر باشد تصاویر MJPEG حاصل را به اندازه اصلی مقیاس‌بندی افزایشی کند. گزینه fd به فیلتر دستور می‌دهد که همیشه کاهش نمونه‌برداری درخواستی را انجام دهد (ظاهر نامناسب).
امکان گرفتن تصویر از فیلم را با استفاده از دستورهای حالت slave که می‌توانند به کلیدها متصل شوند، فراهم می‌کند. برای جزئیات به مستندات slave mode و بخش INTERACTIVE CONTROL مراجعه کنید. به طور پیش‌فرض، فایل‌هایی با نام 'shotNNNN.png' با استفاده از اولین شماره در دسترس در دایرکتوری جاری ذخیره می‌شوند - هیچ فایلی رونویسی نخواهد شد. یک پیشوند مشخص کنید تا نام یا مکان ذخیره تغییر کند، برای مثال -vf screenshot=shots/now فایل‌ها را در پوشه shots با نام nowNNNN.png ذخیره می‌کند. این فیلتر در صورت عدم استفاده هیچ بار اضافی ندارد و فضاهای رنگی دلخواه را می‌پذیرد، بنابراین افزودن آن به فایل پیکربندی ایمن است. اطمینان حاصل کنید که فیلتر screenshot پس از تمام فیلترهای دیگری که می‌خواهید اثر آن‌ها روی تصویر ذخیره‌شده ثبت شود، اضافه شده باشد. برای مثال اگر می‌خواهید یک تصویر دقیق از آنچه روی نمایشگر می‌بینید داشته باشید، باید آخرین فیلتر باشد.
رندر زیرنویس SSA/ASS را به نقطه‌ای دلخواه در زنجیره فیلترها منتقل می‌کند. تنها با گزینه -ass مفید است.

مثال:

رندر SSA/ASS را به قبل از فیلتر screenshot منتقل می‌کند. تصاویر گرفته‌شده به این روش شامل زیرنویس خواهند بود.
فریم‌هایی را که (تقریباً) کاملاً سیاه هستند شناسایی می‌کند. می‌تواند برای تشخیص انتقال فصل‌ها یا تبلیغات بازرگانی مفید باشد. خطوط خروجی شامل شماره فریم شناسایی‌شده، درصد سیاهی، نوع فریم و شماره فریم آخرین فریم کلیدی (keyframe) مشاهده‌شده است.
<amount>
درصد پیکسل‌هایی که باید زیر آستانه باشند (پیش‌فرض: 98).
<threshold>
آستانه‌ای که مقدار پیکسل کمتر از آن سیاه در نظر گرفته می‌شود (پیش‌فرض: 32).
تبدیل میان فرمت‌های مختلف تصویر استریوسکوپیک (سه‌بعدی).
<in>
فرمت تصویر استریوسکوپیک ورودی. مقادیر ممکن:
sbsl or side_by_side_left_first
کنار هم موازی (چشم چپ در چپ، چشم راست در راست)
sbsr or side_by_side_right_first
کنار هم ضربدری (چشم راست در چپ، چشم چپ در راست)
sbs2l or side_by_side_half_width_left_first
کنار هم با تفکیک‌پذیری نصف عرض (چشم چپ در چپ، چشم راست در راست)
sbs2r or side_by_side_half_width_right_first
کنار هم با تفکیک‌پذیری نصف عرض (چشم راست در چپ، چشم چپ در راست)
abl or above_below_left_first
بالا-پایین (چشم چپ در بالا، چشم راست در پایین)
abl or above_below_right_first
بالا-پایین (چشم راست در بالا، چشم چپ در پایین)
ab2l or above_below_half_height_left_first
بالا-پایین با تفکیک‌پذیری نصف ارتفاع (چشم چپ در بالا، چشم راست در پایین)
ab2r or above_below_half_height_right_first
بالا-پایین با تفکیک‌پذیری نصف ارتفاع (چشم راست در بالا، چشم چپ در پایین)
قالب تصویر برجسته‌نگارانهٔ (استریوسکوپیک) خروجی. مقادیر ممکن شامل تمامی قالب‌های ورودی و همچنین موارد زیر است:
arcg یا anaglyph_red_cyan_gray
آناگلیف قرمز/فیروزه‌ای خاکستری (فیلتر قرمز برای چشم چپ، فیلتر فیروزه‌ای برای چشم راست)
arch یا anaglyph_red_cyan_half_color
آناگلیف قرمز/فیروزه‌ای نیمه‌رنگی (فیلتر قرمز برای چشم چپ، فیلتر فیروزه‌ای برای چشم راست)
arcc یا anaglyph_red_cyan_color
آناگلیف قرمز/فیروزه‌ای تمام‌رنگی (فیلتر قرمز برای چشم چپ، فیلتر فیروزه‌ای برای چشم راست)
arcd یا anaglyph_red_cyan_dubois
آناگلیف قرمز/فیروزه‌ای رنگی بهینه‌شده با پروجکشن کمترین مربعات dubois (فیلتر قرمز برای چشم چپ، فیلتر فیروزه‌ای برای چشم راست)
agmg یا anaglyph_green_magenta_gray
آناگلیف سبز/ارغوانی خاکستری (فیلتر سبز برای چشم چپ، فیلتر ارغوانی برای چشم راست)
agmh یا anaglyph_green_magenta_half_color
آناگلیف سبز/ارغوانی نیمه‌رنگی (فیلتر سبز برای چشم چپ، فیلتر ارغوانی برای چشم راست)
agmc یا anaglyph_green_magenta_color
آناگلیف سبز/ارغوانی تمام‌رنگی (فیلتر سبز برای چشم چپ، فیلتر ارغوانی برای چشم راست)
aybg یا anaglyph_yellow_blue_gray
آناگلیف زرد/آبی خاکستری (فیلتر زرد برای چشم چپ، فیلتر آبی برای چشم راست)
aybh یا anaglyph_yellow_blue_half_color
آناگلیف زرد/آبی نیمه‌رنگی (فیلتر زرد برای چشم چپ، فیلتر آبی برای چشم راست)
aybc یا anaglyph_yellow_blue_color
آناگلیف زرد/آبی تمام‌رنگی (فیلتر زرد برای چشم چپ، فیلتر آبی برای چشم راست)
irl یا interleave_rows_left_first
سطرهای درهم‌تنیده (چشم چپ سطر بالایی را دارد، چشم راست از سطر بعدی آغاز می‌شود)
irr یا interleave_rows_right_first
سطرهای درهم‌تنیده (چشم راست سطر بالایی را دارد، چشم چپ از سطر بعدی آغاز می‌شود)
ml یا mono_left
خروجی مونو (تنها چشم چپ)
mr یا mono_right
خروجی مونو (تنها چشم راست)
نکته: برای استفاده از هر یک از قالب‌های خروجی سطرهای درهم‌تنیده جهت نمایش تمام‌صفحه روی یک نمایشگر سه‌بعدی با سطرهای درهم‌تنیده، در صورتی که ویدیو در حال حاضر ارتفاع مناسبی نداشته باشد، باید ابتدا با فیلتر "scale" ارتفاع آن را به اندازهٔ صحیح تغییر دهید. معمولاً این مقدار ۱۰۸۰ سطر است (بنابراین برای نمونه برای یک فیلم با کدگذاری کنارهم 720p، از "-vf scale=1440:1080,stereo3d=sbsl:irl" استفاده کنید).
خطاهای نواری‌شدن (banding) را که گاهی با کاهش عمق رنگ به 8bit در نواحی تقریباً یکدست پدید می‌آیند، رفع می‌کند. گرادیان‌هایی را که باید در محل نوارها قرار گیرند درون‌یابی کرده و آن‌ها را دیتر (dither) می‌کند.

این فیلتر فقط برای بازپخش طراحی شده است. پیش از فشرده‌سازی با اتلاف (lossy) از آن استفاده نکنید، زیرا فشرده‌سازی دیتر را از بین برده و نوارها را بازمی‌گرداند.

<strength>
بیشترین مقداری که فیلتر می‌تواند هر پیکسل منفرد را تغییر دهد. همچنین آستانهٔ تشخیص نواحی تقریباً یکدست است (پیش‌فرض: 1.2).
<radius>
محدودهٔ همسایگی برای برازش گرادیان با آن. شعاع بزرگ‌تر موجب گرادیان‌های نرم‌تر می‌شود، اما از تغییر پیکسل‌های نزدیک به نواحی پرجزئیات توسط فیلتر نیز جلوگیری می‌کند (پیش‌فرض: 16).
برچسب‌های زمانی نمایش (PTS) فریم‌ها را اصلاح می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، PTS فرستاده‌شده به فیلتر بعدی حذف می‌شود، اما گزینه‌های زیر می‌توانند این رفتار را تغییر دهند:
چاپ PTS ورودی.
مشخص کردن یک مقدار فریم بر ثانیه.
مشخص کردن یک مقدار اولیه برای PTS.
از n-اُمین PTS ورودی به‌عنوان PTS اولیه استفاده می‌کند. تمام PTSهای پیشین نگه‌داشته می‌شوند، بنابراین تعیین یک مقدار بسیار بزرگ یا -1، PTS را دست‌نخورده نگه می‌دارد.
از n-اُمین PTS ورودی پس از پایان autostart برای تعیین نرخ فریم استفاده می‌کند.
مثال:
دنبالهٔ جدیدی از PTS ایجاد می‌کند، از آن برای زیرنویس‌های ASS استفاده می‌کند، و سپس آن را حذف می‌نماید. تولید دنبالهٔ جدید هنگامی که برچسب‌های زمانی در طول برنامه بازنشانی می‌شوند سودمند است؛ این مورد در DVDها مکرراً رخ می‌دهد. حذف آن ممکن است برای جلوگیری از سردرگمی انکودرها لازم باشد.
نکته: استفاده از این فیلتر به همراه هرگونه پیمایش (از جمله -ss و EDLها) ممکن است باعث شود دیوها از بینی شما به پرواز درآیند!
صدا یا تصویر را با تنظیم یک فیلد تاخیر در سرآیند به تاخیر می‌اندازد (پیش‌فرض: 0.0). این کار هیچ‌یک از جریان‌ها را در حین کدگذاری به تاخیر نمی‌اندازد، اما پخش‌کننده فیلد تاخیر را خوانده و مطابق آن جبران می‌کند. مقادیر مثبت صدا را به تاخیر می‌اندازند و مقادیر منفی تصویر را. توجه داشته باشید که این دقیقا برعکس گزینهٔ -delay است. برای مثال، اگر یک ویدیو با -delay 0.2 به درستی پخش می‌شود، می‌توانید ویدیو را در MEncoder با استفاده از -audio-delay -0.2 اصلاح کنید.

در حال حاضر این گزینه فقط با تسهیم‌کننده پیش‌فرض (-of avi) کار می‌کند. اگر از تسهیم‌کننده دیگری استفاده می‌کنید، باید در عوض از -delay استفاده نمایید.

تعداد قطعات صوتی در هر ثانیه (پیش‌فرض ۲ برای قطعات صوتی با طول 0.5s است).
نکته: فقط برای CBR؛ در VBR این گزینه نادیده گرفته می‌شود زیرا هر بسته را در یک قطعه جدید قرار می‌دهد.
بازه زمانی بافرینگ صدا را تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: 0.5s).
می‌تواند برای بازنویسی برچسب قالب صوتی در فایل خروجی استفاده شود.

مثال:

باعث خواهد شد فایل خروجی حاوی 0x55 (mp3) به عنوان برچسب قالب صوتی باشد.
می‌تواند برای بازنویسی fourcc تصویر در فایل خروجی استفاده شود.

مثال:

باعث خواهد شد فایل خروجی حاوی 'div3' به عنوان fourcc تصویر باشد.
نسبت ابعاد ذخیره‌شده در سرآیند AVI OpenDML vprp را بازنویسی می‌کند. از این گزینه می‌توان برای تغییر نسبت ابعاد تصویر با '-ovc copy' استفاده کرد.
نام فایل صوتی با نگاشت شماره فریم‌ها را که در گذر اول (فقط صدا) از یک حالت کدگذاری سه‌گذره خاص ایجاد شده است مشخص می‌کند.
نکته: استفاده از این حالت به احتمال بسیار زیاد موجب ناهماهنگی صدا و تصویر (A-V desync) خواهد شد. از آن استفاده نکنید. این گزینه صرفاً برای سازگاری با گذشته نگه داشته شده است و احتمالاً در نسخه‌های آینده حذف خواهد شد.
از روشی دقیق‌تر اما بسیار کندتر برای رد کردن بخش‌ها استفاده می‌کند. روی بخش‌های مشخص‌شده برای پرش seek انجام نمی‌شود، بلکه همه فریم‌ها رمزگشایی می‌شوند، اما فقط فریم‌های لازم کدگذاری می‌گردند. این امکان آغاز از مرزهای غیر از فریم کلیدی (non-keyframe) را فراهم می‌سازد.
نکته: عملکرد صحیح آن با '-ovc copy' تضمین نمی‌شود.
سرآیند اطلاعات (info header) فایل AVI حاصل را مشخص می‌کند.

گزینه‌های موجود عبارتند از:

help 
نمایش این توضیحات.
عنوان اثر
هنرمند یا پدیدآورنده اثر
دسته‌بندی یا سبک اثر اصلی
محتوا یا موضوع اثر
اطلاعات حق نشر (copyright)
قالب اصلی محتوای دیجیتال‌شده
دیدگاه‌ها و توضیحات کلی درباره اثر
فیلتر expand را به صورت خودکار در زنجیره فیلترهای MEncoder درج نمی‌کند. برای کنترل این‌که در چه نقطه‌ای از زنجیره فیلتر زیرنویس‌ها هنگام حک کردن (hardcoding) زیرنویس روی فیلم رندر شوند، مفید است.
سعی نمی‌کند فریم‌های تکراری را به صورت تکراری کدگذاری کند؛ همواره فریم‌های با اندازه صفر بایت برای نشان دادن فریم‌های تکراری خروجی می‌دهد. فریم‌های با اندازه صفر بایت در هر صورت نوشته خواهند شد مگر این‌که فیلتر یا انکودری با توانایی کدگذاری تکراری بارگذاری شده باشد. در حال حاضر تنها فیلتر دارای چنین قابلیتی harddup است.
نمایه OpenDML را برای فایل‌های AVI بزرگ‌تر از ۱ گیگابایت نمی‌نویسد.
فریم‌ها را نادیده نمی‌گیرد (رد نمی‌کند).
خروجی را در نام فایل ارائه‌شده می‌نویسد.
اگر نام فایل خروجی پیش‌فرضی می‌خواهید، می‌توانید این گزینه را در فایل پیکربندی MEncoder قرار دهید.
با کدک صوتی ارائه‌شده کدگذاری می‌کند (هیچ پیش‌فرضی تعیین نشده است).
نکته: از -oac help برای دریافت فهرستی از کدک‌های صوتی موجود استفاده کنید.

مثال:

بدون کدگذاری، صرفاً کپی مستقیم جریان (streamcopy)
کدگذاری به PCM فشرده‌نشده.
کدگذاری به MP3 (با استفاده از LAME).
کدگذاری با یکی از کدک‌های libavcodec.
به قالب ظرف (container format) مشخص‌شده کدگذاری می‌کند (پیش‌فرض: AVI).
نکته: از -of help برای دریافت فهرستی از قالب‌های ظرف موجود استفاده کنید.

مثال:

کدگذاری به AVI.
کدگذاری به MPEG (همچنین -mpegopts را ببینید).
کدگذاری با تسهیم‌کننده‌های libavformat (همچنین -lavfopts را ببینید).
جریان ویدیویی خام (بدون تسهیم - فقط یک جریان ویدیو)
جریان صوتی خام (بدون تسهیم - فقط یک جریان صدا)
یک مقدار فریم بر ثانیه (fps) برای فایل خروجی مشخص می‌کند که می‌تواند متفاوت از منبع اصلی باشد. باید برای فایل‌های با fps متغیر (ASF، برخی MOVها) و فایل‌های پروگرسیو (مانند فایل‌های MPEG تله‌سینه ۳۰۰۰۰/۱۰۰۱ فریم بر ثانیه) تنظیم شود. -ovc <codec name> کدگذاری با کدک ویدیویی مشخص‌شده (هیچ پیش‌فرضی تنظیم نشده است).
نکته: برای دریافت فهرستی از کدک‌های ویدیویی موجود از -ovc help استفاده کنید.

مثال:

بدون کدگذاری، صرفاً کپی مستقیم جریان (streamcopy)
کدگذاری به یک قالب فشرده‌نشده دلخواه (از '-vf format' برای انتخاب استفاده کنید).
کدگذاری با یکی از کدک‌های libavcodec.
در حالت کدگذاری دونوبته، اطلاعات نوبت اول را به جای divx2pass.log پیش‌فرض در <filename> ذخیره می‌کند.
تعیین حداکثر تعداد فریم‌هایی که می‌توان پس از کدگذاری یک فریم نادیده گرفت (-noskiplimit برای نامحدود).
تعیین نام پایه برای فایل‌های خروجی .idx و .sub. این گزینه رندر زیرنویس را در فیلم کدگذاری‌شده غیرفعال کرده و آن را به فایل‌های زیرنویس VOBsub هدایت می‌کند.
تعیین کد دوحرفی زبان برای زیرنویس‌ها. این گزینه مقداری را که از DVD یا فایل .ifo خوانده شده است بازنویسی می‌کند.
تعیین نمایه (اندیس) زیرنویس‌ها در فایل‌های خروجی (پیش‌فرض: 0).
اجبار فریم‌های کلیدی در برچسب‌های زمانی مشخص‌شده، دقیق‌تر در نخستین فریم پس از هر زمان تعیین‌شده.

این گزینه می‌تواند برای اطمینان از وجود یک نقطه پرش (seek point) در نشانه‌های فصل یا هر مکان مشخص دیگری در فایل خروجی به کار رود.

برچسب‌های زمانی باید به ترتیب صعودی مشخص شوند.

از آنجا که MEncoder برچسب‌های زمانی را در طول زنجیره فیلتر ارسال نمی‌کند، احتمالاً برای کارکرد این گزینه باید از فیلتر fixpts استفاده کنید.

همه کدک‌ها از فریم‌های کلیدی اجباری پشتیبانی نمی‌کنند. در حال حاضر، پشتیبانی تنها برای کدگذارهای زیر پیاده‌سازی شده است: lavc، x264، xvid.

می‌توانید پارامترهای کدگذاری ویژه کدک را با استفاده از ساختار دستوری زیر تعیین کنید:

-<codec>opts <option1[=value1]:option2[=value2]:...>

که در آن <codec> می‌تواند یکی از موارد زیر باشد: lavc، xvidenc، mp3lame، toolame، twolame، nuv، xvfw، faac، x264enc، mpeg، lavf.

help   
دریافت راهنما
روش نرخ بیت متغیر (VBR)
0
cbr
1
mt
2
rh (پیش‌فرض)
3
abr
4
mtrh
نرخ بیت میانگین
نرخ بیت ثابت همچنین کدگذاری در حالت CBR را بر حالت‌های پیش‌تنظیم بعدی ABR تحمیل می‌کند.
نرخ بیت بر حسب kbps (تنها برای CBR و ABR)
کیفیت (0 - بالاترین، 9 - پایین‌ترین) (تنها برای VBR)
کیفیت الگوریتمی (0 - بهترین/کندترین، 9 - بدترین/سریع‌ترین)
نسبت فشرده‌سازی
بهره ورودی صدا (gain)
(پیش‌فرض: auto)
0
stereo
1
joint-stereo
2
dualchannel
3
mono
0
none
1
all
2
adjust
fast   
فعال‌سازی کدگذاری سریع‌تر در حالت‌های پیش‌تنظیم بعدی VBR. این کار منجر به کیفیتی اندکی پایین‌تر و نرخ بیت‌هایی بالاتر می‌شود.
تنظیم فرکانس فیلتر بالاگذر بر حسب هرتز (Hz). فرکانس‌های کمتر از مقدار مشخص‌شده قطع خواهند شد. مقدار -1 فیلترسازی را غیرفعال کرده و مقدار 0 به LAME اجازه می‌دهد تا مقادیر را به طور خودکار برگزیند.
تنظیم فرکانس فیلتر پایین‌گذر بر حسب هرتز (Hz). فرکانس‌های بالاتر از مقدار مشخص‌شده قطع خواهند شد. مقدار -1 فیلترسازی را غیرفعال کرده و مقدار 0 به LAME اجازه می‌دهد تا مقادیر را به طور خودکار برگزیند.
مقادیر پیش‌تنظیم چاپ گزینه‌ها و اطلاعات بیشتر دربارهٔ تنظیمات پیش‌تنظیم‌ها (presets).
کدگذاری VBR، کیفیت خوب، محدودهٔ نرخ بیت 150-180 kbps
کدگذاری VBR، کیفیت بالا، محدودهٔ نرخ بیت 170-210 kbps
کدگذاری VBR، کیفیت بسیار بالا، محدودهٔ نرخ بیت 200-240 kbps
کدگذاری CBR، بالاترین کیفیت پیش‌تنظیم، نرخ بیت 320 kbps
<8-320>
کدگذاری ABR با میانگین نرخ بیت مشخص‌شده برحسب kbps
مثال‌ها (EXAMPLES):
مناسب برای بیشتر افراد و اغلب سبک‌های موسیقی و دارای کیفیتی کاملاً بالا
کدگذاری با پیش‌تنظیم‌های ABR در یک نرخ بیت ثابت اجباری 192 kbps.
کدگذاری با پیش‌تنظیم‌های ABR در میانگین نرخ بیت 172 kbps.
برای افرادی با شنوایی بسیار دقیق و تجهیزات صوتی پیشرفته

در حالت CBR این پارامتر نرخ بیت را برحسب kbps مشخص می‌کند، و در حالت VBR حداقل نرخ بیت مجاز در هر فریم است. حالت VBR با مقادیر کمتر از 112 کار نخواهد کرد.
محدودهٔ تغییرپذیری؛ در صورت منفی بودن، کدگذار میانگین نرخ بیت را به سمت حد پایین‌تر جابه‌جا می‌کند و در صورت مثبت بودن به سمت حد بالاتر. هنگامی که روی 0 تنظیم شود، CBR استفاده می‌شود (پیش‌فرض).
حداکثر نرخ بیت مجاز در هر فریم، برحسب kbps
(پیش‌فرض: mono برای صدای تک‌کاناله، در غیر این صورت stereo)
مدل روان‌آکوستیک (پیش‌فرض: 2)
گنجاندن محافظت در برابر خطا.
سطح اشکال‌زدایی

میانگین نرخ بیت برحسب kbps (با quality مانعة‌الجمع است)
حالت کیفیت، هر چه بالاتر بهتر (با br مانعة‌الجمع است)
پیچیدگی نوع شیء (object type)
1
MAIN (پیش‌فرض)
2
LOW
3
SSR
4
LTP (بسیار کند)
نسخهٔ MPEG (پیش‌فرض: 4)
فعال‌سازی شکل‌دهی زمانی نوفه (temporal noise shaping).
فرکانس قطع (پیش‌فرض: sampling_rate/2)
جریان بیت (bitstream) را به‌صورت بار دادهٔ خام (raw payload) همراه با extradata در سرایند حامل ذخیره می‌کند (پیش‌فرض: 0، متناظر با ADTS). این پرچم را تنظیم نکنید مگر اینکه صراحتاً مورد نیاز باشد، در غیر این صورت بعداً قادر به بازترکیب (remux) جریان صوتی نخواهید بود.

بسیاری از گزینه‌های libavcodec (به‌اختصار lavc) به‌صورت بسیار خلاصه و مختصر مستند شده‌اند. برای جزئیات کامل، کد منبع را مطالعه کنید.

مثال:

ارسال AVOptions به کدگذار libavcodec. توجه: از وصله‌ای برای بی‌نیاز کردن به o= و ارسال تمام گزینه‌های ناشناخته از طریق سامانه AVOption استقبال می‌شود. فهرست کامل AVOptions را می‌توان در راهنمای FFmpeg یافت. توجه داشته باشید که برخی از AVOptions ممکن است با گزینه‌های MEncoder تداخل داشته باشند.
مثال:
کدک صوتی (پیش‌فرض: mp2)
Dolby Digital (AC-3)
قالب‌های Adaptive PCM - برای جزئیات مستندات HTML را ببینید.
کدک صوتی بی‌اتلاف رایگان (FLAC)
G.726 ADPCM
کدگذاری صوتی پیشرفته (AAC) - با استفاده از FAAC
MPEG-1 لایه صوتی ۳ (MP3) - با استفاده از LAME
MPEG-1 لایه صوتی ۲ (MP2)
قالب‌های PCM - برای جزئیات مستندات HTML را ببینید.
Id Software RoQ DPCM
کدک اتلافیِ ساده و آزمایشی
کدک بی‌اتلافِ ساده و آزمایشی
Vorbis
Windows Media Audio v1
Windows Media Audio v2
نرخ بیت صوتی بر حسب kbps (پیش‌فرض: 224)
استفاده از برچسب قالب صوتی ویندوز مشخص‌شده (مانند atag=0x55).
تنها استفاده از الگوریتم‌های دقیق از نظر بیتی (به‌جز (I)DCT). علاوه‌بر این bit_exact چندین بهینه‌سازی را غیرفعال می‌کند و بنابراین فقط باید برای آزمون‌های پسرفت (regression tests) استفاده شود، که به فایل‌هایی با باینری کاملاً یکسان حتی در صورت تغییر نسخه کدگذار نیاز دارند. همچنین این گزینه سرآیند user_data را در جریان‌های MPEG-4 سرکوب می‌کند. از این گزینه استفاده نکنید مگر آنکه دقیقاً بدانید چه کاری انجام می‌دهید.
حداکثر تعداد رشته‌های مورد استفاده (پیش‌فرض: 1). ممکن است اثر منفی اندکی بر تخمین حرکت (motion estimation) داشته باشد.

به‌کارگیری کدک مشخص‌شده (پیش‌فرض: mpeg4).
ASUS Video v1
ASUS Video v2
Sony Digital Video
کدک ویدیویی بی‌اتلاف FFmpeg
کدک HuffYUV غیراستاندارد با ۲۰٪ حجم کمتر با استفاده از YV12
Sorenson H.263 مورد استفاده در Flash Video
H.261
H.263
H.263+
HuffYUV
Theora
x264 H.264/AVC MPEG-4 Part 10
Xvid MPEG-4 Part 2 (ASP)
Lossless JPEG
Motion JPEG
ویدیوی MPEG-1
ویدیوی MPEG-2
MPEG-4 (DivX 4/5)
DivX 3
MS MPEG4v2
ID Software RoQ Video
یک کدک قدیمی RealVideo
کدک آزمایشی مبتنی بر موجک (wavelet) در FFmpeg
Apple Sorenson Video 1
Windows Media Video، نسخه ۱ (معروف به WMV7)
Windows Media Video، نسخه ۲ (معروف به WMV8)
حداقل کوانتایزر
1
توصیه نمی‌شود (فایل بسیار حجیم‌تر، تفاوت کیفی اندک و اثرات جانبی نامطلوب: msmpeg4 و h263 کیفیت بسیار پایینی خواهند داشت، کنترل نرخ دچار سردرگمی شده و کیفیت کاهش می‌یابد و برخی رمزگشاها قادر به رمزگشایی آن نخواهند بود).
2
برای کدگذاری استاندارد mpeg4/mpeg1video توصیه می‌شود (پیش‌فرض).
3
برای h263(p)/msmpeg4 توصیه می‌شود. دلیل ارجحیت ۳ نسبت به ۲ این است که مقدار ۲ ممکن است منجر به سرریز (overflow) شود. (این مشکل در آینده برای h263(p) با تغییر کوانتایزر در هر MB حل خواهد شد، اما msmpeg4 چون از آن پشتیبانی نمی‌کند قابل اصلاح نیست.)
حداقل ضریب لاگرانژ در سطح فریم برای کنترل نرخ (پیش‌فرض: 2.0). Lavc به‌ندرت از کوانتایزرهای پایین‌تر از مقدار lmin استفاده خواهد کرد. کاهش lmin باعث می‌شود lavc با احتمال بیشتری برای برخی فریم‌ها کوانتایزرهای پایین‌تری انتخاب کند، اما نه پایین‌تر از مقدار vqmin. به همین ترتیب، افزایش lmin احتمال انتخاب کوانتایزرهای پایین توسط lavc را کاهش می‌دهد، حتی اگر vqmin به آن‌ها اجازه داده باشد. به احتمال زیاد می‌خواهید lmin را تقریباً برابر با vqmin تنظیم کنید. هنگامی که کوانتیزاسیون تطبیقی در حال استفاده است، تغییر دادن lmin/lmax ممکن است اثر کمتری داشته باشد؛ mblmin/mblmax را ببینید.

حداکثر ضریب لاگرانژ برای کنترل نرخ (پیش‌فرض: 31.0)

mblmin=<0.01-255.0> حداقل ضریب لاگرانژ (Lagrange multiplier) در سطح ماکروبلاک برای ratecontrol (پیش‌فرض: 2.0). این پارامتر بر گزینه‌های کوانتایزیشن تطبیقی مانند qprd، lumi_mask و غیره اثر می‌گذارد.
حداکثر ضریب لاگرانژ در سطح ماکروبلاک برای ratecontrol (پیش‌فرض: 31.0).

کوانتایزر ثابت / کدگذاری با کیفیت ثابت (حالت کوانتایزر ثابت را انتخاب می‌کند). مقدار کمتر به معنی کیفیت بهتر اما فایل‌های بزرگ‌تر است (پیش‌فرض: -1). در مورد کدک snow، مقدار 0 به معنای کدگذاری بدون افت (lossless) است. از آن‌جا که سایر کدک‌ها از این ویژگی پشتیبانی نمی‌کنند، vqscale=0 تأثیری تعریف‌نشده خواهد داشت. مقدار 1 توصیه نمی‌شود (برای جزئیات vqmin را ببینید).
حداکثر کوانتایزر، محدوده معقول باید بین 10-31 باشد (پیش‌فرض: 31).
حداکثر اختلاف کوانتایزر بین فریم‌های متوالی I یا P (پیش‌فرض: 3).
حداکثر تعداد فریم‌های B بین فریم‌های غیر B:
0
بدون فریم‌های B (پیش‌فرض)
0-2
محدوده معقول برای MPEG-4
روش تخمین حرکت (motion estimation). روش‌های موجود عبارتند از:
0
هیچ (کیفیت بسیار پایین)
1
کامل (full) (کند، در حال حاضر نگهداری نمی‌شود و غیرفعال است)
2
لگاریتمی (log) (کیفیت پایین، در حال حاضر نگهداری نمی‌شود و غیرفعال است)
3
phods (کیفیت پایین، در حال حاضر نگهداری نمی‌شود و غیرفعال است)
4
EPZS: لوزی با اندازه=1، اندازه با گزینه‌های *dia قابل تنظیم است (پیش‌فرض)
5
X1 (آزمایشی، در حال حاضر نام مستعار EPZS است)
8
iter (بلوک همپوشان تکرارشونده، تنها در snow استفاده می‌شود)

نکته: مقادیر 0-3 در حال حاضر مقدار بیت‌های مصرف‌شده را نادیده می‌گیرند، بنابراین ممکن است کیفیت پایین باشد.
محدوده جستجوی تخمین حرکت (پیش‌فرض: 0 (نامحدود))
الگوریتم تصمیم‌گیری ماکروبلاک (حالت باکیفیت)، هر ماکروبلاک را در تمام حالت‌ها کدگذاری کرده و بهترین را انتخاب می‌کند. این روش کند است اما منجر به کیفیت بهتر و اندازه فایل مناسب‌تر می‌شود. هنگامی که mbd روی 1 یا 2 تنظیم شده باشد، مقدار mbcmp هنگام مقایسه ماکروبلاک‌ها نادیده گرفته می‌شود (اگرچه مقدار mbcmp همچنان در بخش‌های دیگر، به‌ویژه در الگوریتم‌های جستجوی حرکت، استفاده می‌شود). با این حال، اگر هر یک از تنظیمات مقایسه (precmp، subcmp، cmp یا mbcmp) غیرصفر باشد، بدون توجه به مقدار mbd، یک جستجوی حرکت half-pel کندتر اما بهتر استفاده خواهد شد. اگر qpel تنظیم شده باشد، جستجوی حرکت quarter-pel در هر صورت استفاده خواهد شد.
0
استفاده از تابع مقایسه ارائه‌شده توسط mbcmp (پیش‌فرض).
1
انتخاب حالت MB که به کمترین بیت نیاز دارد (=vhq).
2
انتخاب حالت MB که بهترین نرخ اعوجاج (rate distortion) را دارد.
مشابه mbd=1، برای حفظ سازگاری نگه داشته شده است.
مجاز دانستن ۴ بردار حرکت برای هر ماکروبلاک (کیفیت کمی بهتر). در صورت استفاده همراه با mbd>0 عملکرد بهتری دارد.
جبران حرکت بلوک همپوشان (H.263+)
فیلتر حلقه (H.263+) توجه، این قابلیت خراب و دارای ایراد است
حداکثر فاصله بین فریم‌های کلیدی بر حسب فریم (پیش‌فرض: 250 یا یک فریم کلیدی در هر ده ثانیه در یک فیلم 25fps. این مقدار پیش‌فرضِ توصیه‌شده برای MPEG-4 است). بیشتر کدک‌ها برای محدود کردن انباشت خطای عدم‌تطابق به فریم‌های کلیدی منظم نیاز دارند. فریم‌های کلیدی همچنین برای پرش در ویدیو (seeking) ضروری هستند، زیرا پرش تنها به فریم کلیدی امکان‌پذیر است - اما فریم‌های کلیدی نسبت به سایر فریم‌ها به فضای بیشتری نیاز دارند، بنابراین اعداد بزرگ‌تر در اینجا به معنای فایل‌های کمی کوچک‌تر اما پرش با دقت کمتر است. 0 معادل 1 است، که هر فریم را به یک فریم کلیدی تبدیل می‌کند. مقادیر >300 توصیه نمی‌شوند زیرا کیفیت ممکن است بسته به رمزگشا، رمزگذار و شانس بد باشد. استفاده از مقادیر <=30 برای MPEG-1/2 معمول است.
آستانه تشخیص تغییر صحنه. هنگامی که libavcodec تغییر صحنه‌ای را تشخیص دهد، یک فریم کلیدی درج می‌کند. با این گزینه می‌توانید حساسیت تشخیص را مشخص کنید. -1000000000 به معنای تشخیص تغییر صحنه در هر فریم است، 1000000000 به معنای عدم تشخیص هرگونه تغییر صحنه است (پیش‌فرض: 0).
باعث می‌شود فریم‌هایی با کوانتایزرهای بالاتر با احتمال بیشتری تشخیص تغییر صحنه را تحریک کنند و باعث شوند libavcodec از یک فریم I استفاده کند (پیش‌فرض: 1). محدوده معقول 1-16 است. مقادیر بین 2 و 6 ممکن است منجر به افزایش PSNR (تا حدود 0.04 dB) و جای‌گذاری بهتر فریم‌های I در صحنه‌های با حرکت زیاد شوند. مقادیر بالاتر از 6 ممکن است PSNR را به میزان بسیار ناچیزی بهبود بخشند (تقریباً 0.01 dB بیشتر از sc_factor=6)، اما کیفیت بصری به طور محسوسی بدتر خواهد شد.
راهبرد برای انتخاب بین فریم‌های I/P/B:
0
همیشه از حداکثر تعداد فریم‌های B استفاده کند (پیش‌فرض).
1
اجتناب از فریم‌های B در صحنه‌های با حرکت زیاد. برای تنظیم دقیق این راهبرد، گزینه b_sensitivity را ببینید.
2
فریم‌های B را کم‌وبیش به طور بهینه برای دستیابی به حداکثر کیفیت قرار می‌دهد (کندتر). شاید بخواهید با تنظیم گزینه brd_scale تأثیر این گزینه بر سرعت را کاهش دهید.
میزان حساسیت vb_strategy=1 در تشخیص حرکت و اجتناب از استفاده از فریم‌های B را تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: 40). حساسیت‌های کمتر منجر به فریم‌های B بیشتری خواهد شد. استفاده از فریم‌های B بیشتر معمولاً PSNR را بهبود می‌بخشد، اما تعداد بیش از حد فریم‌های B می‌تواند در صحنه‌های با حرکت زیاد به کیفیت لطمه بزند. مگر در مواردی که میزان حرکت به شدت زیاد باشد، می‌توان b_sensitivity را با اطمینان به مقداری کمتر از پیش‌فرض کاهش داد؛ مقدار 10 در بیشتر موارد مقداری معقول است. brd_scale=<0-10> مقیاس فریم‌ها را برای تصمیم‌گیری پویای فریم‌های B کاهش می‌دهد (پیش‌فرض: 0). با هر بار افزایش brd_scale به اندازهٔ یک واحد، ابعاد فریم بر دو تقسیم می‌شود که سرعت را تا چهار برابر بهبود می‌بخشد. هر دو بعد فریم کاملاً کوچک‌شده باید اعدادی زوج باشند، بنابراین brd_scale=1 نیازمند آن است که ابعاد اصلی مضربی از چهار باشند، brd_scale=2 نیازمند مضرب‌های هشت است و غیره. به عبارت دیگر، هر دو بعد فریم اصلی باید بدون باقی‌مانده بر 2^(brd_scale+1) بخش‌پذیر باشند.
به‌جای استفادهٔ مجدد از بردارها از جستجوهای رو به جلو و رو به عقب، دو بردار حرکتی استفاده‌شده در ماکروبلوک‌های دوجهته (bidirectional) را پالایش می‌کند. این گزینه بدون فریم‌های B هیچ اثری ندارد.
0
غیرفعال (پیش‌فرض).
1-4
استفاده از جستجوی گسترده‌تر (مقادیر بزرگ‌تر کُندتر هستند).
حالت دو (یا چند) گذرهٔ داخلی را فعال می‌کند؛ این گزینه را تنها در صورتی مشخص کنید که می‌خواهید از کدگذاری دو (یا چند) گذره استفاده کنید.
1
گذر اول (همچنین turbo را ببینید)
2
گذر دوم
3
گذر N-ام (گذر دوم و گذرهای بعدی در کدگذاری N-گذره)
نحوهٔ کارکرد و روش استفاده از آن بدین صورت است:
گذر اول (vpass=1) فایل آمار را می‌نویسد. ممکن است بخواهید برخی گزینه‌های مصرف‌کنندهٔ شدید CPU را غیرفعال کنید، همان‌طور که حالت "turbo" انجام می‌دهد.
در حالت دوگذره، گذر دوم (vpass=2) فایل آمار را می‌خواند و تصمیم‌گیری‌های ratecontrol را بر اساس آن پایه‌ریزی می‌کند.
در حالت N-گذره، گذر دوم (vpass=3، اشتباه تایپی نیست) هر دو کار را انجام می‌دهد: ابتدا آمار را می‌خواند، سپس آن را بازنویسی می‌کند. اگر این احتمال وجود دارد که مجبور به لغو MEncoder شوید، ممکن است بخواهید پیش از این کار از divx2pass.log نسخهٔ پشتیبان بگیرید. می‌توانید از تمام گزینه‌های کدگذاری استفاده کنید، به‌جز گزینه‌های بسیار سنگین برای CPU مانند "qns".
می‌توانید همین گذر را بارها و بارها برای پالایش کدگذاری اجرا کنید. هر گذر متوالی از آمار گذر قبلی برای بهبود استفاده خواهد کرد. گذر نهایی می‌تواند شامل هرگونه گزینهٔ کدگذاری مصرف‌کنندهٔ شدید CPU باشد.
اگر یک کدگذاری ۲ گذره می‌خواهید، ابتدا از vpass=1 و سپس از vpass=2 استفاده کنید.
اگر یک کدگذاری ۳ گذره یا بیشتر می‌خواهید، برای گذر اول از vpass=1 و سپس از vpass=3 و سپس دوباره و دوباره از vpass=3 استفاده کنید تا از کدگذاری رضایت حاصل کنید.
huffyuv:
آمار را ذخیره می‌کند.
بر اساس آمار گذر اول، با یک جدول بهینهٔ Huffman کدگذاری می‌کند.
با استفاده از الگوریتم‌های سریع‌تر و غیرفعال کردن گزینه‌های مصرف‌کنندهٔ شدید CPU، سرعت گذر اول را به طرز چشمگیری افزایش می‌دهد. این کار احتمالاً PSNR سراسری را اندکی کاهش می‌دهد (حدود 0.01dB) و نوع فریم‌های تکی و PSNR آن‌ها را کمی بیشتر تغییر می‌دهد (تا 0.03dB).
نسبت ابعاد فیلم را همانند فایل‌های MPEG به‌صورت داخلی ذخیره می‌کند. بسیار بهتر از تغییر مقیاس (rescaling) است، زیرا کیفیت کاهش نمی‌یابد. تنها MPlayer این فایل‌ها را به درستی پخش می‌کند؛ سایر پخش‌کننده‌ها آن‌ها را با نسبت ابعاد نادرست نمایش می‌دهند. پارامتر aspect را می‌توان به‌صورت یک نسبت یا یک عدد اعشاری مشخص کرد.
مثال:
مشابه گزینهٔ aspect است، اما با در نظر گرفتن تمام تنظیمات انجام‌شده در زنجیرهٔ فیلترها (crop/expand/scale/etc.)، نسبت ابعاد را به‌طور خودکار محاسبه می‌کند. هیچ افتی در کارایی ایجاد نمی‌کند، بنابراین با خیال راحت می‌توانید آن را همیشه روشن بگذارید.
مشخص کردن نرخ بیت (پیش‌فرض: 800).
هشدار: 1kbit = 1000 بیت
4-16000
(بر حسب kbit)
16001-24000000
(بر حسب بیت)
میزان تلورانس تقریبی حجم فایل بر حسب kbit. بازهٔ 1000-100000 یک محدودهٔ معقول است. (هشدار: 1kbit = 1000 بیت) (پیش‌فرض: 8000)
نکته: مقدار vratetol در طول گذر دوم نباید بیش از حد بزرگ باشد، در غیر این صورت اگر vrc_(min|max)rate استفاده شود ممکن است مشکلاتی رخ دهد.
حداکثر نرخ بیت بر حسب kbit/sec (پیش‌فرض: 0، نامحدود)
حداقل نرخ بیت بر حسب kbit/sec (پیش‌فرض: 0، نامحدود)
اندازهٔ بافر بر حسب kbit برای MPEG-1/2 این گزینه اندازهٔ بافر vbv را نیز تنظیم می‌کند؛ برای VCD از 327، برای SVCD از 917 و برای DVD از 1835 استفاده کنید.
در حال حاضر بی‌استفاده است
روش کنترل نرخ (Ratecontrol). توجه داشته باشید اگر vrc_strategy روی 0 تنظیم نشده باشد، برخی از گزینه‌های اثرگذار بر ratecontrol هیچ اثری نخواهند داشت.
0
استفاده از کنترل نرخ داخلی lavc (پیش‌فرض).
1
استفاده از کنترل نرخ Xvid (آزمایشی؛ نیازمند کامپایل شدن MEncoder با پشتیبانی از Xvid 1.1 یا بالاتر).
ضریب کوانتیزه‌کننده بین فریم‌های B و غیر B (پیش‌فرض: 1.25)
ضریب کوانتیزه‌کننده بین فریم‌های I و غیر I (پیش‌فرض: 0.8) vb_qoffset=<-31.0-31.0> آفست کوانتایزر بین فریم‌های B و غیر B (پیش‌فرض: 1.25)
(پیش‌فرض: 0.0)
اگر v{b|i}_qfactor > 0 باشد
کوانتایزر فریم I/B = کوانتایزر فریم P * v{b|i}_qfactor + v{b|i}_qoffset
در غیر این صورت
کنترل نرخ عادی را انجام داده (روی کوانتایزر فریم P بعدی قفل نکنید) و تنظیم کنید q= -q * v{b|i}_qfactor + v{b|i}_qoffset
راهنما: برای انجام کدگذاری با کوانتایزر ثابت با کوانتایزرهای متفاوت برای فریم‌های I/P و B می‌توانید از این دستور استفاده کنید: lmin= <ip_quant>:lmax= <ip_quant>:vb_qfactor= <b_quant/ip_quant>.
تاری کوانتایزر (پیش‌فرض: 0.5)، مقادیر بزرگ‌تر کوانتایزر را در طول زمان بیشتر میانگین‌گیری می‌کنند (تغییر آرام‌تر).
0.0
تاری کوانتایزر غیرفعال است.
1.0
میانگین‌گیری از کوانتایزر در تمام فریم‌های پیشین.
تاری گاوسی کوانتایزر (پیش‌فرض: 0.5)، مقادیر بزرگ‌تر کوانتایزر را در طول زمان بیشتر میانگین‌گیری می‌کنند (تغییر آرام‌تر).
فشرده‌سازی کوانتایزر، vrc_eq به این وابسته است (پیش‌فرض: 0.5). نکته: کیفیت ادراکی در نقطه‌ای میان دو انتهای این بازه بهینه خواهد بود.
معادله اصلی کنترل نرخ

1+(tex/avgTex-1)*qComp
تقریباً همان معادله کد قدیمی کنترل نرخ
با qcomp معادل 0.5 یا مقداری شبیه به آن (پیش‌فرض)
عملگرهای میانوندی:
+,-,*,/,^
متغیرها:
پیچیدگی بافت
پیچیدگی بافت درون‌فریمی (intra) و غیر درون‌فریمی (non-intra)
میانگین پیچیدگی بافت
میانگین پیچیدگی بافت درون‌فریمی در فریم‌های I
میانگین پیچیدگی بافت درون‌فریمی در فریم‌های P
میانگین پیچیدگی بافت غیر درون‌فریمی در فریم‌های P
میانگین پیچیدگی بافت غیر درون‌فریمی در فریم‌های B
بیت‌های استفاده‌شده برای بردارهای حرکت
حداکثر طول بردار حرکت در مقیاس log2
تعداد ماکربلاک‌های درون‌فریمی / تعداد ماکربلاک‌ها
پیچیدگی مکانی
پیچیدگی زمانی
مقدار qcomp از خط فرمان
اگر نوع تصویر I/P/B باشد برابر ۱ است، در غیر این صورت ۰.
به کتاب ریاضی مورد علاقه خود مراجعه کنید.
توابع:
بیشینه / کمینه
اگر a>b باشد برابر ۱، در غیر این صورت ۰
اگر a<b باشد برابر ۱، در غیر این صورت ۰
اگر a==b باشد برابر ۱، در غیر این صورت ۰
کیفیت مشخص‌شده توسط کاربر برای بخش‌های خاص (پایان، تیتراژ، ...). گزینه‌ها به صورت <start-frame>, <end-frame>, <quality>[/<start-frame>, <end-frame>, <quality>[/...]] هستند:
کوانتایزر
تصحیح کیفیت بر حسب %
پیچیدگی اولیه (گذر ۱)
اشغال اولیه بافر، به عنوان کسری از vrc_buf_size (پیش‌فرض: 0.9)
تعیین نحوه نگه‌داشتن کوانتایزر بین qmin و qmax.
0
استفاده از برش (clipping).
1
استفاده از یک تابع مشتق‌پذیر مناسب (پیش‌فرض).
تنظیم آستانه حذف تک‌ضریب برای روشنایی (luminance). مقادیر منفی ضریب DC را نیز در نظر می‌گیرند (برای کدگذاری در quant=1 باید حداقل -4 یا کمتر باشد):
0
غیرفعال (پیش‌فرض)
-4
توصیه JVT
تنظیم آستانه حذف تک‌ضریب برای رنگ (chrominance). مقادیر منفی ضریب DC را نیز در نظر می‌گیرند (برای کدگذاری در quant=1 باید حداقل -4 یا کمتر باشد):
0
غیرفعال (پیش‌فرض)
7
توصیه JVT
سازگاری دقیق با استاندارد.PD 0
0
غیرفعال
1
تنها در صورتی توصیه می‌شود که بخواهید خروجی را به رمزگشای مرجع MPEG-4 منتقل کنید.
-1
مجاز دانستن افزونه‌های ویژهٔ libavcodec (پیش‌فرض).
-2
فعال‌سازی کدک‌ها و ویژگی‌های آزمایشی که ممکن است با نسخه‌های آیندهٔ MPlayer قابل پخش نباشند (snow).
بخش‌بندی داده‌ها (Data partitioning). افزودن ۲ بایت به ازای هر بستهٔ ویدیویی، افزایش مقاومت در برابر خطا هنگام انتقال از طریق کانال‌های غیرقابل‌اعتماد (مانند پخش زنده روی اینترنت). هر بستهٔ ویدیویی در ۳ بخش مجزا کدگذاری خواهد شد:
1. MVs
حرکت
2. DC coefficients
تصویر با تفکیک‌پذیری پایین
3. AC coefficients
جزئیات
‏MV و DC مهم‌ترین‌ها هستند، از دست دادن آن‌ها بسیار بدتر از دست دادن AC و بخش‌های ۱ و ۲ به نظر می‌رسد. ‏(MV و DC) بسیار کوچک‌تر از بخش ۳ (AC) هستند؛ به این معنی که خطاها بسیار بیشتر به بخش AC برخورد خواهند کرد تا بخش‌های MV و DC. بنابراین، تصویر با بخش‌بندی بهتر از بدون آن خواهد بود، زیرا بدون بخش‌بندی، یک خطا AC/DC/MV را به یک اندازه تخریب می‌کند.
اندازهٔ بستهٔ ویدیویی، مقاومت در برابر خطا را بهبود می‌بخشد.
0    
غیرفعال (پیش‌فرض)
100-1000
انتخاب مناسب
حالت با ساختار برشی (slice structured mode) برای H.263+
کدگذاری فقط به صورت مقیاس خاکستری (سریع‌تر)
الگوریتم DCT
0
انتخاب خودکار یک گزینهٔ مناسب (پیش‌فرض).
1
عدد صحیح سریع (fast integer)
2
عدد صحیح دقیق (accurate integer)
3
MMX
4
mlib
5
AltiVec
6
ممیز شناور AAN
الگوریتم IDCT
نکته: تا آنجا که می‌دانیم تمام این IDCTها آزمون‌های IEEE1180 را با موفقیت پشت سر می‌گذارند.
0
انتخاب خودکار یک گزینهٔ مناسب (پیش‌فرض).
1
عدد صحیح مرجع JPEG
2
simple
3
simplemmx
4
‏libmpeg2mmx (نادقیق، برای کدگذاری با keyint >100 استفاده نشود)
5
ps2
6
mlib
7
arm
8
AltiVec
9
sh4
10
simplearm
11
H.264
12
VP3
13
IPP
14
xvidmmx
15
CAVS
16
simplearmv5te
17
simplearmv6
پوشش‌دهی روشنایی (Luminance masking) یک تنظیم «روان‌حسی» است که بر این پایه عمل می‌کند که چشم انسان معمولاً در بخش‌های بسیار روشن تصویر، جزئیات کمتری را متوجه می‌شود. پوشش‌دهی روشنایی نواحی روشن را شدیدتر از نواحی متوسط فشرده می‌کند، بنابراین بیت‌هایی را ذخیره می‌کند که می‌توان دوباره روی سایر فریم‌ها خرج کرد و کیفیت ادراکی کلی را ارتقا داد، در حالی که ممکن است PSNR را کاهش دهد.
هشدار: مراقب باشید، مقادیر بیش از حد بزرگ می‌توانند نتایج فاجعه‌باری به بار آورند.
هشدار: مقادیر بزرگ ممکن است روی برخی نمایشگرها مناسب به نظر برسند، اما روی سایر نمایشگرها بسیار بد دیده شوند.
0.0  
غیرفعال (پیش‌فرض)
0.0-0.3
محدودهٔ معقول
پوشش‌دهی تیرگی (Darkness masking) یک تنظیم «روان‌حسی» است که بر این پایه عمل می‌کند که چشم انسان معمولاً در بخش‌های بسیار تاریک تصویر، جزئیات کمتری را متوجه می‌شود. پوشش‌دهی تیرگی نواحی تاریک را شدیدتر از نواحی متوسط فشرده می‌کند، بنابراین بیت‌هایی را ذخیره می‌کند که می‌توان دوباره روی سایر فریم‌ها خرج کرد و کیفیت ادراکی کلی را ارتقا داد، در حالی که ممکن است PSNR را کاهش دهد.
هشدار: مراقب باشید، مقادیر بیش از حد بزرگ می‌توانند نتایج فاجعه‌باری به بار آورند.
هشدار: مقادیر بزرگ ممکن است روی برخی نمایشگرها مناسب به نظر برسند اما روی سایر نمایشگرها / TV / TFT ظاهر بسیار بدی ایجاد کنند.
0.0  
غیرفعال (پیش‌فرض)
0.0-0.3
محدودهٔ معقول
پوشش‌دهی پیچیدگی زمانی (پیش‌فرض: 0.0 (غیرفعال)). صحنه‌ای را با پرنده‌ای که در عرض تمام صحنه پرواز می‌کند در نظر بگیرید؛ tcplx_mask مقادیر کوانتیزه‌کنندهٔ ماکروبلوک‌های پرنده را افزایش می‌دهد (و در نتیجه کیفیت آن‌ها را کاهش می‌دهد)، چرا که چشم انسان معمولاً زمان کافی برای دیدن همهٔ جزئیات پرنده را ندارد. هشدار داده می‌شود که اگر شیء پوشش‌داده‌شده متوقف شود (مثلاً پرنده فرود آید)، احتمالاً برای مدتی کوتاه تا زمانی که رمزگذار متوجه شود شیء دیگر حرکت نمی‌کند و به بلوک‌های بهبودیافته نیاز دارد، ظاهر بسیار ناخوشایندی خواهد داشت. بیت‌های ذخیره‌شده صرف سایر بخش‌های ویدیو خواهد شد، که در صورت انتخاب دقیق tcplx_mask می‌تواند کیفیت ادراکی را بهبود بخشد. scplx_mask=<0.0-1.0> پوشش پیچیدگی فضایی (Spatial complexity masking). مقادیر بزرگ‌تر به جلوگیری از پدیدار شدن حالت بلوکی (blockiness) کمک می‌کنند، در صورتی که هیچ فیلتر deblocking برای رمزگشایی استفاده نشود، که البته شاید ایده خوبی نباشد.
صحنه‌ای را با چمن (که معمولاً پیچیدگی فضایی بالایی دارد)، آسمان آبی و یک خانه تصور کنید؛ scplx_mask مقادیر کوانتایزر ماکروبلوک‌های چمن را افزایش می‌دهد و در نتیجه کیفیت آن را کاهش می‌دهد تا بیت‌های بیشتری را به آسمان و خانه اختصاص دهد.
راهنما: هرگونه حاشیه سیاه را به طور کامل برش (crop) دهید، زیرا آن‌ها کیفیت ماکروبلوک‌ها را کاهش می‌دهند (بدون scplx_mask نیز صدق می‌کند).
0.0  
غیرفعال (پیش‌فرض)
0.0-0.5
محدوده معقول
یادداشت: این تنظیم اثری مشابه با استفاده از یک ماتریس سفارشی که فرکانس‌های بالا را سخت‌تر فشرده می‌کند ندارد، چرا که scplx_mask کیفیت بلوک‌های P را حتی در صورتی که فقط DC در حال تغییر باشد کاهش می‌دهد. نتیجه scplx_mask احتمالاً به آن خوبی به نظر نخواهد رسید.
کیفیت بلوک‌های inter را کاهش می‌دهد. این کار معادل افزایش کیفیت بلوک‌های intra است، زیرا همان نرخ‌بیت میانگین توسط کنترل‌کننده نرخ به کل توالی ویدیویی تخصیص داده می‌شود (پیش‌فرض: 0.0 (غیرفعال)). مقدار p_mask=1.0 بیت‌های اختصاص‌یافته به هر بلوک intra را دو برابر می‌کند.
پردازش حاشیه برای رمزگذارهای به سبک MPEG. پردازش حاشیه، کوانتایزر را برای ماکروبلوک‌هایی که فاصله‌شان از حاشیه فریم کمتر از ۱/۵ پهنا/ارتفاع فریم است افزایش می‌دهد، زیرا اغلب از نظر بصری اهمیت کمتری دارند.
نرمال‌سازی کوانتیزاسیون تطبیقی (آزمایشی). هنگام استفاده از کوانتیزاسیون تطبیقی (*_mask)، میانگین کوانتایزر به ازای هر MB ممکن است دیگر با کوانتایزر درخواستی در سطح فریم مطابقت نداشته باشد. گزینه naq تلاش خواهد کرد تا کوانتایزرهای هر MB را برای حفظ میانگین مناسب تنظیم کند.
استفاده از DCT درهم‌بافته (interlaced).
استفاده از تخمین حرکت درهم‌بافته (ناسازگار با qpel).
استفاده از جدول پویش (scantable) جایگزین.
-1
خودکار
0
ابتدا فیلد پایین
1
ابتدا فیلد بالا
پیش‌فرض
444P 
برای ffv1
422P 
برای HuffYUV،‏ lossless JPEG،‏ dv و ffv1
411P 
برای lossless JPEG،‏ dv و ffv1
برای lossless JPEG،‏ ffv1 و svq1
برای lossless JPEG و ffv1
(برای HuffYUV)
0
پیش‌بینی چپ
1
پیش‌بینی صفحه/گرادیان
2
پیش‌بینی میانه
(برای lossless JPEG)
0
پیش‌بینی چپ
1
پیش‌بینی بالا
2
پیش‌بینی بالا-چپ
3
پیش‌بینی صفحه/گرادیان
6
پیش‌بینی میانگین
(برای ffv1)
0
کدگذاری vlc‏ (Golomb-Rice)
1
کدگذاری حسابی (CABAC)
(برای ffv1)
0
مدل بافت (context) کوچک
1
مدل بافت (context) بزرگ
(برای ffvhuff)
0
جدول‌های از پیش تعیین‌شده هافمن (داخلی یا دو-گذره)
1
جدول‌های تطبیقی هافمن
استفاده از جبران حرکت ربع-پیکسل (quarter pel) (ناسازگار با ilme).
راهنما: این گزینه به نظر می‌رسد تنها برای رمزگذاری با نرخ‌بیت بالا مفید باشد.
تابع مقایسه را برای تصمیم‌گیری ماکروبلوک تعیین می‌کند، تنها در صورتی تأثیر دارد که mbd=0 باشد. این گزینه همچنین برای برخی توابع جستجوی حرکت استفاده می‌شود، که در آن صورت صرف‌نظر از تنظیم mbd اثرگذار خواهد بود. مجموع قدر مطلق تفاضل‌ها، سریع (پیش‌فرض)
1 (SSE)
مجموع مربعات خطاها
2 (SATD)
مجموع قدر مطلق تفاضل‌های تبدیل هادامارد
3 (DCT)
مجموع قدر مطلق تفاضل‌های تبدیل DCT
4 (PSNR)
مجموع مربعات خطاهای کوانتایزیشن (اجتناب شود، کیفیت پایین)
5 (BIT)
تعداد بیت‌های مورد نیاز برای بلوک
6 (RD)
بهینه از نظر نرخ-اعوجاج، کند
7 (ZERO)
0
8 (VSAD)
مجموع قدر مطلق تفاضل‌های عمودی
9 (VSSE)
مجموع مربعات تفاضل‌های عمودی
10 (NSSE)
مجموع مربعات تفاضل‌های نگه‌دارنده نوفه
11 (W53)
موجک ۵/۳، تنها در snow استفاده می‌شود
12 (W97)
موجک ۹/۷، تنها در snow استفاده می‌شود
+256 
استفاده هم‌زمان از کروما (chroma)؛ در حال حاضر با فریم‌های B به درستی کار نمی‌کند.

تابع مقایسه را برای تصمیم‌گیری DCT درهم‌بافته (interlaced) تعیین می‌کند (برای توابع مقایسه موجود mbcmp را ببینید).
تابع مقایسه را برای پیش‌گذر تخمین حرکت تعیین می‌کند (برای توابع مقایسه موجود mbcmp را ببینید) (پیش‌فرض: 0).
تابع مقایسه را برای تخمین حرکت تمام‌پیکسلی (full pel) تعیین می‌کند (برای توابع مقایسه موجود mbcmp را ببینید) (پیش‌فرض: 0).
تابع مقایسه را برای تخمین حرکت زیرپیکسلی (sub pel) تعیین می‌کند (برای توابع مقایسه موجود mbcmp را ببینید) (پیش‌فرض: 0).
FIXME: این بخش مستندسازی شود.
این تنظیم وزن NSSE را کنترل می‌کند، که در آن وزن‌های بزرگ‌تر به نوفه بیشتر منجر خواهند شد. مقدار 0 برای NSSE دقیقاً همتای SSE است. اگر ترجیح می‌دهید به جای فیلتر کردن و حذف نوفه پیش از کدگذاری، مقداری از آن را در ویدیوی کدگذاری‌شده حفظ کنید، ممکن است این گزینه مفید باشد (پیش‌فرض: 8).
نوع و اندازه لوزی برای پیش‌گذر تخمین حرکت
نوع و اندازه لوزی برای تخمین حرکت. جستجوی حرکت یک فرایند تکرارشونده است. استفاده از یک لوزی کوچک، جستجو را تنها به یافتن بردارهای حرکت کوچک محدود نمی‌کند؛ بلکه فقط احتمال توقف آن پیش از یافتن بهترین بردار حرکت بیشتر است، به ویژه هنگامی که نوفه وجود دارد. لوزی‌های بزرگ‌تر امکان جستجوی گسترده‌تری را برای بهترین بردار حرکت فراهم می‌کنند، بنابراین کندتر هستند اما به کیفیت بهتری می‌انجامند.
لوزی‌های معمولی بزرگ کیفیتی بهتر از لوزی‌های تطبیق‌پذیر با شکل (shape-adaptive) ارائه می‌دهند.
لوزی‌های تطبیق‌پذیر با شکل مصالحه‌ای مناسب میان سرعت و کیفیت هستند.
نکته: اندازه‌های لوزی‌های معمولی و لوزی‌های تطبیق‌پذیر با شکل مفهوم یکسانی ندارند.
-3
لوزی تطبیق‌پذیر با شکل (سریع) با اندازه ۳
-2
لوزی تطبیق‌پذیر با شکل (سریع) با اندازه ۲
-1
جستجوی چندشش‌ضلعی ناهموار (کند)
1
لوزی معمولی با اندازه=۱ (پیش‌فرض) = لوزی از نوع EPZS 
 0
000
 0
2
لوزی معمولی با اندازه=۲ 
  0
 000
00000
 000
  0
کوانتایزیشن با جستجوی مشبک (Trellis). این گزینه کدگذاری بهینه را برای هر بلوک 8x8 می‌یابد. کوانتایزیشن با جستجوی مشبک به زبان ساده یک کوانتایزیشن بهینه از نظر نسبت PSNR به نرخ بیت است (با این فرض که هیچ خطای گردکردنی توسط IDCT ایجاد نشود، که مسلماً چنین نیست). این سازوکار صرفاً بلوکی را برای کمینه خطای ممکن و رابطه lambda*bits می‌یابد.
ثابت وابسته به پارامتر کوانتایزیشن (QP)
تعداد بیت‌های مورد نیاز برای کدگذاری بلوک
مجموع مربعات خطاهای کوانتایزیشن
الگوی بلوک کدگذاری‌شده بهینه از نظر نرخ-اعوجاج. الگوی بلوک کدگذاری‌شده‌ای را انتخاب می‌کند که میزان اعوجاج + lambda*rate را کمینه کند. این گزینه فقط همراه با کوانتایزیشن trellis قابل استفاده است.
تلاش می‌کند هر ماکروبلوک (MB) را با MV=<0,0> کدگذاری کرده و گزینه بهتر را انتخاب کند. در صورت mbd=0 این گزینه هیچ اثری ندارد.
هنگامی که بردارهای حرکت مجاور <0,0> باشند و امتیاز تخمین حرکت بلوک فعلی کمتر از mv0_threshold باشد، مقدار <0,0> برای بردار حرکت استفاده شده و از ادامه فرایند تخمین حرکت صرف‌نظر می‌شود (پیش‌فرض: 256). کاهش دادن mv0_threshold به 0 می‌تواند افزایش اندکی (0.01dB) در PSNR ایجاد کرده و احتمالاً ظاهر ویدیوی کدگذاری‌شده را اندکی بهتر کند؛ افزایش mv0_threshold به فراتر از 320 منجر به کاهش PSNR و کیفیت بصری می‌شود. مقادیر بالاتر، سرعت کدگذاری را بسیار ناچیز افزایش می‌دهند (معمولاً کمتر از 1%، بسته به گزینه‌های دیگر مورد استفاده).
نکته: این گزینه نیازی به فعال بودن mv0 ندارد.
پارامتر کوانتایزیشن (QP) بهینه از نظر نرخ-اعوجاج برای مقدار lambda مشخص‌شده در هر ماکروبلوک
تعداد پیش‌بینی‌کننده‌های حرکت از فریم قبلی
0
(پیش‌فرض)
از مربعی با اندازه 2a+1 x 2a+1 ماکروبلوک از پیش‌بینی‌کننده‌های بردار حرکت فریم پیشین استفاده خواهد کرد.
پیش‌گذر تخمین حرکت غیرفعال
1
فقط پس از فریم‌های I (پیش‌فرض)
2
همیشه

کیفیت بهبود subpel (برای qpel) (پیش‌فرض: 8 (کیفیت بالا))
نکته: این گزینه اثر چشمگیری بر سرعت دارد.
تعداد فریم‌های مرجع مد نظر برای جبران حرکت (فقط Snow) (پیش‌فرض: 1)
چاپ مقدار PSNR (نسبت بیشینه سیگنال به نویز) برای کل ویدیو پس از کدگذاری و ذخیره PSNR هر فریم در فایلی با نامی مانند 'psnr_hhmmss.log'. مقادیر بازگردانده‌شده بر حسب dB (دسی‌بل) هستند؛ هرچه بیشتر باشد بهتر است.
استفاده از کوانتیزه‌کننده‌های MPEG به جای H.263.
فعال‌سازی پیش‌بینی AC برای MPEG-4 یا پیش‌بینی درون‌فریمی پیشرفته برای H.263+. این کار کیفیت را بسیار اندک بهبود می‌بخشد (حدود 0.02 dB در PSNR) و سرعت کدگذاری را خیلی کم کاهش می‌دهد (حدود 1%).
نکته: مقدار vqmin برای H.263+ AIC باید 8 یا بزرگ‌تر باشد.
کدگذاری vlc بین‌فریمی جایگزین برای H.263+
بردارهای حرکت نامحدود (فقط H.263+) امکان کدگذاری بردارهای حرکت (MVs) با طول دلخواه را فراهم می‌کند.
بایاس کوانتیزه‌کننده درون‌فریمی (256 معادل 1.0 است، پیش‌فرض کوانتیزه‌کننده به سبک MPEG: 96، پیش‌فرض کوانتیزه‌کننده به سبک H.263: 0)
نکته: کوانتیزه‌کننده H.263 MMX نمی‌تواند بایاس‌های مثبت را مدیریت کند (vfdct=1 یا 2 را تنظیم کنید)، کوانتیزه‌کننده MPEG MMX نمی‌تواند بایاس‌های منفی را مدیریت کند (vfdct=1 یا 2 را تنظیم کنید).
بایاس کوانتیزه‌کننده بین‌فریمی (256 معادل 1.0 است، پیش‌فرض کوانتیزه‌کننده به سبک MPEG: 0، پیش‌فرض کوانتیزه‌کننده به سبک H.263: -64)
نکته: کوانتیزه‌کننده H.263 MMX نمی‌تواند بایاس‌های مثبت را مدیریت کند (vfdct=1 یا 2 را تنظیم کنید)، کوانتیزه‌کننده MPEG MMX نمی‌تواند بایاس‌های منفی را مدیریت کند (vfdct=1 یا 2 را تنظیم کنید).
راهنمایی: به نظر می‌رسد بایاس مثبت‌تر (-32 - -16 به جای -64) مقدار PSNR را بهبود می‌بخشد.
کاهش نویز؛ 0 یعنی غیرفعال. بازه 0-600 برای محتوای معمولی مناسب است، اما ممکن است بخواهید آن را برای محتوای بسیار پرنویز کمی بیشتر افزایش دهید (پیش‌فرض: 0). با توجه به اثر اندک آن بر سرعت، شاید ترجیح دهید به جای حذف نویز با فیلترهای ویدیویی مانند denoise3d یا hqdn3d از این گزینه استفاده کنید.
شکل‌دهی نویز کوانتیزه‌کننده. به جای انتخاب کوانتیزاسیونی که از لحاظ معیار PSNR بیشترین تطابق را با ویدیوی مبدأ داشته باشد، کوانتیزاسیون را به گونه‌ای انتخاب می‌کند که نویز (معمولاً اعوجاج زنگ‌زدگی یا ringing) توسط محتوای با بسامد مشابه در تصویر پوشانده شود. مقادیر بزرگ‌تر کندتر هستند اما ممکن است به کیفیت بهتری منجر نشوند. این گزینه می‌تواند و باید همراه با کوانتیزاسیون trellis استفاده شود، که در این حالت کوانتیزاسیون trellis (بهینه برای وزن ثابت) به عنوان نقطه شروع جستجوی تکرارشونده استفاده خواهد شد.
0
غیرفعال (پیش‌فرض)
1
فقط کاهش مقدار مطلق ضرایب.
2
فقط تغییر ضرایب قبل از آخرین ضریب غیرصفر + 1.
3
آزمودن همه.
استفاده از ماتریس سفارشی بین‌فریمی (inter). به رشته‌ای شامل 64 عدد صحیح جداشده با کاما نیاز دارد.
استفاده از ماتریس سفارشی درون‌فریمی (intra). به رشته‌ای شامل 64 عدد صحیح جداشده با کاما نیاز دارد.
مدولاسیون آزمایشی کوانتیزه‌کننده
مدولاسیون آزمایشی کوانتیزه‌کننده
دقت DC درون‌فریمی (intra) بر حسب بیت (پیش‌فرض: 8). اگر vcodec=mpeg2video را مشخص کنید این مقدار می‌تواند 8، 9، 10 یا 11 باشد.
بستن همه GOPها. در حال حاضر تنها زمانی کار می‌کند که تشخیص تغییر صحنه غیرفعال باشد (sc_threshold=1000000000).
فعال‌سازی جبران حرکت سراسری (Global Motion Compensation).
(no)lowdelay
تنظیم نشانک تاخیر اندک برای MPEG-1/2 (غیرفعال‌سازی فریم‌های B).
کنترل نوشتن سرآیندهای سراسری ویدیو.
0
کدک تصمیم می‌گیرد سرآیندهای سراسری کجا نوشته شوند (پیش‌فرض).
1
نوشتن سرآیندهای سراسری فقط در extradata (مورد نیاز برای .mp4/MOV/NUT).
2
نوشتن سرآیندهای سراسری فقط در جلوی فریم‌های کلیدی.
3
ترکیب 1 و 2.
مشابه vglobal برای سرآیندهای صوتی.
تنظیم سطح (Level) در CodecContext. برای پخش ویدیو روی Playstation 3 از 31 یا 41 استفاده کنید.
FIXME: این مورد مستند شود.
FIXME: این مورد مستند شود.
FIXME: این مورد مستند شود. ویدیو Nuppel بر پایهٔ RTJPEG و LZO است. به‌طور پیش‌فرض، فریم‌ها ابتدا با RTJPEG کدگذاری شده و سپس با LZO فشرده می‌شوند، اما غیرفعال کردن یک یا هر دوی این دو مرحله امکان‌پذیر است. در نتیجه، در عمل می‌توانید خروجی i420 خام، i420 فشرده‌شده با LZO، یا RTJPEG و یا خروجی پیش‌فرض RTJPEG فشرده‌شده با LZO را دریافت کنید.
نکته: مستندات nuvrec شامل توصیه‌ها و مثال‌هایی دربارهٔ تنظیمات مورد استفاده برای رایج‌ترین کدگذاری‌های تلویزیونی است.
آستانه رنگ‌نمایی (chrominance) (پیش‌فرض: 1)
آستانه روشنایی (luminance) (پیش‌فرض: 1)
فعال‌سازی فشرده‌سازی LZO (پیش‌فرض).
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی LZO.
سطح کیفیت (پیش‌فرض: 255)
غیرفعال‌سازی کدگذاری RTJPEG.
فعال‌سازی کدگذاری RTJPEG (پیش‌فرض).

سه حالت در دسترس است: نرخ بیت ثابت (CBR)، کوانتایزر ثابت و دو مرحله‌ای (two pass).

تعیین گذر در حالت دو مرحله‌ای.
سرعت گذر اول را با استفاده از الگوریتم‌های سریع‌تر و غیرفعال‌سازی گزینه‌های پرمصرف CPU به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. این کار احتمالاً PSNR کلی را اندکی کاهش داده و نوع تک‌تک فریم‌ها و PSNR آن‌ها را کمی بیشتر تغییر می‌دهد.
bitrate=<value> (حالت CBR یا دو مرحله‌ای)
نرخ بیت مورد استفاده را تنظیم می‌کند؛ اگر <16000 باشد برحسب kbits/second و اگر >16000 باشد برحسب bits/second. اگر <value> منفی باشد، Xvid از مقدار مطلق آن به‌عنوان اندازهٔ هدف ویدیو (برحسب کیلوبایت - kBytes) استفاده کرده و نرخ بیت مربوطه را به‌طور خودکار محاسبه می‌کند (پیش‌فرض: 687 kbits/s).
تغییر به حالت کوانتایزر ثابت و تعیین کوانتایزر مورد استفاده.
zones=<zone0>[/<zone1>[/...]] (حالت CBR یا دو مرحله‌ای)
کیفیت تعیین‌شده توسط کاربر برای بخش‌های خاص (پایان فیلم، تیتراژ، ...). هر ناحیه به‌صورت <start-frame>,<mode>,<value> است که در آن <mode> می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
جایگزینی کوانتایزر ثابت، که در آن value=<2.0-31.0> نشان‌دهندهٔ مقدار کوانتایزر است.
جایگزینی وزن کنترل نرخ (ratecontrol)، که در آن value=<0.01-2.00> نشان‌دهندهٔ میزان تصحیح کیفیت به درصد (%) است.
مثال:
تمام فریم‌ها را از فریم 90000 با کوانتایزر ثابت 20 کدگذاری می‌کند.
فریم‌های 0-10000 را با 10% نرخ بیت، و فریم‌های 90000 تا انتها را با کوانتایزر ثابت 20 کدگذاری می‌کند. توجه داشته باشید که ناحیهٔ دوم برای تعیین مرز ناحیهٔ اول لازم است، زیرا بدون آن همه چیز تا فریم 89999 با 10% نرخ بیت کدگذاری می‌شد.
این گزینه زیرسیستم تخمین حرکت را کنترل می‌کند. هرچه مقدار بالاتر باشد، تخمین باید دقیق‌تر باشد (پیش‌فرض: 6). هرچه تخمین حرکت دقیق‌تر باشد، بیت‌های بیشتری را می‌توان صرفه‌جویی کرد. افزایش دقت به بهای مصرف زمان CPU تمام می‌شود، بنابراین اگر به کدگذاری بی‌درنگ (realtime) نیاز دارید، این مقدار را کاهش دهید.
(no)qpel
کدک MPEG-4 به‌طور پیش‌فرض از دقت نیم‌پیکسل برای جستجوی حرکت خود استفاده می‌کند. این استاندارد حالتی را پیشنهاد می‌کند که در آن کدگذارها مجاز به استفاده از دقت یک‌چهارم پیکسل هستند. این گزینه معمولاً به تصویری واضح‌تر منجر می‌شود. متأسفانه این ویژگی تأثیر زیادی بر نرخ بیت دارد و گاهی مصرف بالاتر نرخ بیت، مانع از ارائهٔ کیفیت تصویر بهتر در یک نرخ بیت ثابت خواهد شد. بهتر است با و بدون این گزینه آزمایش کنید تا ببینید آیا ارزش فعال‌سازی را دارد یا خیر.
(no)gmc
فعال‌سازی جبران حرکت سراسری (Global Motion Compensation)، که باعث می‌شود Xvid فریم‌های ویژه‌ای (GMC-frames) تولید کند که برای تصاویری با حرکت افقی/بزرگ‌نمایی/چرخش (Pan/Zoom/Rotating) بسیار مناسب هستند. اینکه استفاده از این گزینه باعث صرفه‌جویی در بیت‌ها می‌شود یا خیر، شدیداً به محتوای ویدیوی مبدأ وابسته است.
(no)trellis
کوانتایش ترلیس (Trellis Quantization) نوعی روش کوانتایش تطبیقی است که با اصلاح ضرایب کوانتایزشده، آن‌ها را برای کدگذار آنتروپی فشرده‌پذیرتر کرده و در بیت‌ها صرفه‌جویی می‌کند. تأثیر آن بر کیفیت مناسب است، و اگر VHQ بیش از حد از CPU شما استفاده می‌کند، این تنظیم می‌تواند جایگزین خوبی برای صرفه‌جویی در چند بیت (و افزایش کیفیت در نرخ بیت ثابت) با هزینه‌ای کمتر نسبت به VHQ باشد (پیش‌فرض: on).
(no)cartoon
اگر توالی کدگذاری‌شدهٔ شما یک انیمه/کارتون است، این گزینه را فعال کنید. این گزینه برخی آستانه‌های داخلی Xvid را اصلاح می‌کند تا Xvid تصمیمات بهتری در مورد انواع فریم‌ها و بردارهای حرکت برای کارتون‌های با ظاهر تخت اتخاذ کند.
(no)chroma_me
الگوریتم معمول تخمین حرکت تنها از اطلاعات روشنایی (luminance) برای یافتن بهترین بردار حرکت استفاده می‌کند. با این حال، برای برخی از محتواهای ویدیویی، استفاده از صفحات رنگ (chroma planes) می‌تواند به یافتن بردارهای بهتر کمک کند. این تنظیم استفاده از صفحات رنگ را برای تخمین حرکت تغییر وضعیت می‌دهد (پیش‌فرض: on).
(no)chroma_opt
فعال‌سازی یک پیش‌فیلتر بهینه‌ساز کروما (chroma optimizer). این فیلتر پردازش‌های خاصی را روی اطلاعات رنگ انجام می‌دهد تا اثر پله‌پله شدن روی لبه‌ها به حداقل برسد. این گزینه کیفیت را به بهای کاهش سرعت کدگذاری بهبود می‌بخشد. به‌طور ذاتی مقدار PSNR را کاهش می‌دهد، زیرا انحراف ریاضی نسبت به تصویر اصلی بیشتر خواهد شد، اما کیفیت تصویر ادراکی ارتقا می‌یابد. از آنجا که این ویژگی با اطلاعات رنگ کار می‌کند، ممکن است بخواهید هنگام کدگذاری در حالت سیاه و سفید (grayscale) آن را غیرفعال کنید.
(no)hq_ac
پیش‌بینی باکیفیت بالای ضرایب AC را برای فریم‌های درون‌تصویری (intra frames) از بلوک‌های همسایه فعال می‌کند (پیش‌فرض: on).
الگوریتم جستجوی حرکت بر پایهٔ جستجو در دامنهٔ معمول رنگ است و تلاش می‌کند بردار حرکتی را بیابد که تفاوت بین فریم مرجع و فریم کدگذاری‌شده را به حداقل برساند. با فعال‌سازی این تنظیم، Xvid از دامنهٔ فرکانس (DCT) نیز برای جستجوی بردار حرکتی استفاده خواهد کرد که نه تنها تفاوت مکانی، بلکه طول کدگذاری بلوک را نیز به حداقل برساند. از سریع‌ترین به کندترین:
0
غیرفعال (off).IPs 1 تصمیم‌گیری حالت (inter/intra MB) (پیش‌فرض)
2
جستجوی محدود
3
جستجوی متوسط
4
جستجوی گسترده
(no)lumi_mask
کوانتایزیشن تطبیقی به کوانتایزرهای ماکروبلاک اجازه می‌دهد در داخل هر فریم تغییر کنند. این یک تنظیم «روانی‌حسی» (psychosensory) است که قرار است از این واقعیت بهره ببرد که چشم انسان تمایل دارد جزئیات کمتری را در بخش‌های بسیار روشن و بسیار تاریک تصویر متوجه شود. این گزینه آن بخش‌ها را شدیدتر از بخش‌های متوسط فشرده می‌کند، که باعث صرفه‌جویی در بیت‌ها برای استفاده دوباره در دیگر فریم‌ها شده، کیفیت ذهنی کلی را بالا می‌برد و احتمالاً PSNR را کاهش می‌دهد.
(no)grayscale
باعث می‌شود Xvid صفحه‌های کروما (chroma planes) را نادیده بگیرد تا ویدیوی کدگذاری‌شده فقط سیاه و سفید (grayscale) باشد. توجه داشته باشید که این کار سرعت کدگذاری را افزایش نمی‌دهد، بلکه تنها از نوشته‌شدن داده‌های کروما در مرحله پایانی کدگذاری جلوگیری می‌کند.
(no)interlacing
میدان‌های (fields) محتوای ویدیویی درهم‌بافته (interlaced) را کدگذاری می‌کند. این گزینه را برای محتوای interlaced فعال کنید.
نکته: اگر مقیاس ویدیو را تغییر می‌دهید، به یک تغییردهنده مقیاس آگاه از interlace نیاز خواهید داشت که می‌توانید آن را با -vf scale=<width>;:<height>:1 فعال کنید.
کمینه کوانتایزر I-frame (پیش‌فرض: 2)
بیشینه کوانتایزر I-frame (پیش‌فرض: 31)
کمینه کوانتایزر P-frame (پیش‌فرض: 2)
بیشینه کوانتایزر P-frame (پیش‌فرض: 31)
کمینه کوانتایزر B-frame (پیش‌فرض: 2)
بیشینه کوانتایزر B-frame (پیش‌فرض: 31)
کمینه فاصله بین فریم‌های کلیدی (keyframe) (پیش‌فرض: 0)
بیشینه فاصله بین فریم‌های کلیدی (پیش‌فرض: 10*fps)
نوع کوانتایزر مورد استفاده را تعیین می‌کند. برای نرخ‌های بیت بالا، کوانتایزیشن MPEG جزئیات بیشتری را حفظ می‌کند. برای نرخ‌های بیت پایین، نرم‌سازی H.263 نویز بلوکی کمتری ایجاد خواهد کرد. هنگام استفاده از ماتریس‌های سفارشی، حتماً باید از کوانتایزیشن MPEG استفاده شود.
بارگذاری یک فایل ماتریس intra سفارشی. می‌توانید چنین فایلی را با ویرایشگر ماتریس xvid4conf ایجاد کنید.
بارگذاری یک فایل ماتریس inter سفارشی. می‌توانید چنین فایلی را با ویرایشگر ماتریس xvid4conf ایجاد کنید.
انتقال مقداری از بیت‌ها از منبع فریم‌های دیگر به فریم‌های intra، که در نتیجه کیفیت فریم‌های کلیدی (keyframe) را بهبود می‌بخشد. این مقدار یک درصد اضافی است، بنابراین مقدار 10 به فریم‌های کلیدی شما 10٪ بیت بیشتر نسبت به حالت عادی اختصاص می‌دهد (پیش‌فرض: 0).
همراه با kfreduction کار می‌کند. کمینه فاصله‌ای را تعیین می‌کند که کمتر از آن، دو فریم متوالی در نظر گرفته شده و بر اساس kfreduction رفتار متفاوتی با آن‌ها می‌شود (پیش‌فرض: 10).
دو تنظیم فوق می‌توانند برای تنظیم اندازه فریم‌های کلیدی استفاده شوند که به نظر شما بیش از حد به اولین فریم (در یک ردیف) نزدیک هستند. kfthreshold محدوده‌ای را که فریم‌های کلیدی کاهش می‌یابند تعیین کرده، و kfreduction میزان کاهش نرخ بیتی را که دریافت می‌کنند مشخص می‌کند. با آخرین I-frame به صورت عادی رفتار خواهد شد (پیش‌فرض: 30).
بیشینه تعداد فریم‌های B برای قرار دادن بین فریم‌های I/P (پیش‌فرض: 2).
نسبت کوانتایزر بین فریم‌های B و غیر B،‏ 150=1.50 (پیش‌فرض: 150)
آفست کوانتایزر بین فریم‌های B و غیر B،‏ 100=1.00 (پیش‌فرض: 100)
این تنظیم به شما امکان می‌دهد اولویت استفاده از فریم‌های B را مشخص کنید. هرچه مقدار بالاتر باشد، احتمال استفاده از فریم‌های B بیشتر خواهد بود (پیش‌فرض: 0). فراموش نکنید که فریم‌های B معمولاً کوانتایزر بالاتری دارند، بنابراین تولید بیش‌ازحد فریم‌های B ممکن است کیفیت بصری را کاهش دهد.
(no)closed_gop
این گزینه به Xvid دستور می‌دهد که هر GOP (گروه تصاویر محدودشده بین دو I-frame) را ببندد، که باعث می‌شود GOPها از یکدیگر مستقل شوند. این بدان معناست که آخرین فریم GOP یا یک P-frame است یا یک N-frame، اما B-frame نیست. معمولاً فعال کردن این گزینه فکر خوبی است (پیش‌فرض: on).
(no)packed
این گزینه برای حل مشکلات ترتیب فریم هنگام کدگذاری روی قالب‌های ظرف (container) مانند AVI طراحی شده است که نمی‌توانند با فریم‌های جابه‌جاشده کنار بیایند. در عمل، بیشتر رمزگشاها (هم نرم‌افزاری و هم سخت‌افزاری) خود قادر به مدیریت ترتیب فریم‌ها هستند و ممکن است با فعال بودن این گزینه دچار سردرگمی شوند؛ بنابراین می‌توانید با خیال راحت آن را خاموش بگذارید، مگر اینکه واقعاً بدانید مشغول انجام چه کاری هستید.
هشدار: این کار یک جریان بیتی (bitstream) غیرمجاز تولید خواهد کرد که به‌جز DivX/libavcodec/Xvid، توسط هیچ رمزگشای ISO-MPEG-4 دیگری قابل رمزگشایی نخواهد بود.
هشدار: این کار همچنین یک نگارش جعلی DivX را در فایل ذخیره می‌کند که ممکن است سامانه تشخیص خودکار ایراد در برخی رمزگشاها را به اشتباه بیندازد.
این تنظیم امکان ایجاد جریان‌های ویدیویی با نرخ فریم متغیر را فراهم می‌کند. مقدار این تنظیم آستانه‌ای را مشخص می‌کند که طبق آن، اگر تفاوت فریم بعدی با فریم قبلی کمتر یا مساوی این آستانه باشد، فریم کدگذاری نمی‌شود (اصطلاحاً یک n-vop در جریان قرار داده می‌شود). هنگام پخش، با رسیدن به یک n-vop، فریم قبلی نمایش داده خواهد شد.
هشدار: دستکاری این تنظیم ممکن است باعث تکه‌تکه شدن و لکنت ویدیو شود، بنابراین با مسئولیت خودتان از آن استفاده کنید!
این پارامتر تعداد فریم‌هایی را کنترل می‌کند که کنترل‌کننده نرخ CBR قبل از واکنش نشان دادن به تغییرات نرخ بیت و جبران آن‌ها منتظر می‌ماند تا نرخ بیت ثابتی را در یک محدوده میانگین‌گیری از فریم‌ها به دست آورد.
دستیابی به CBR واقعی دشوار است. بسته به محتوای ویدیویی، نرخ بیت می‌تواند متغیر بوده و پیش‌بینی آن دشوار باشد. بنابراین Xvid از یک دوره میانگین‌گیری استفاده می‌کند که در آن مقدار مشخصی از بیت‌ها را تضمین می‌کند (منهای مقداری نوسان ناچیز). این تنظیم «تعداد فریم‌ها»یی را مشخص می‌کند که Xvid برای آن‌ها از نرخ بیت میانگین گرفته و تلاش می‌کند به CBR دست یابد. rc_buffer=<value> اندازه بافر کنترل نرخ (rate control buffer).
این تنظیم به Xvid اجازه می‌دهد تا درصد مشخصی از بیت‌ها را از صحنه‌های با نرخ بیت بالا کسر کرده و آن‌ها را به مخزن بیت (bit reservoir) بازگرداند. همچنین اگر کلیپی دارید که بیت‌های بسیار زیادی به صحنه‌های با نرخ بیت بالای آن اختصاص یافته است، به‌طوری که صحنه‌های با نرخ بیت پایین‌تر نامطلوب به نظر می‌رسند، می‌توانید از این گزینه استفاده کنید (پیش‌فرض: 0).
این تنظیم به Xvid اجازه می‌دهد با کسر چند بیت از کل کلیپ، درصد مشخصی از بیت‌های اضافی را به صحنه‌های با نرخ بیت پایین اختصاص دهد. این گزینه در صورتی مفید واقع می‌شود که چند صحنه با نرخ بیت پایین دارید که همچنان شطرنجی یا پیکسلی (blocky) دیده می‌شوند (پیش‌فرض: 0).
در طول مرحله اول از کدگذاری دومرحله‌ای (two-pass encoding)، یک منحنی مقیاس‌بندی‌شده از نرخ بیت محاسبه می‌شود. تفاوت میان این منحنی مورد انتظار و نتیجه به‌دست‌آمده در حین کدگذاری، سرریز (overflow) نامیده می‌شود. طبیعتاً کنترل‌کننده نرخ دومرحله‌ای سعی می‌کند این سرریز را جبران کرده و آن را در فریم‌های بعدی توزیع کند. این تنظیم مشخص می‌کند با هر فریم جدید، چه مقدار از سرریز توزیع شود. مقادیر پایین امکان کنترل تنبل (lazy) سرریز را فراهم می‌کنند که در آن جهش‌های بزرگ نرخ بیت آهسته‌تر جبران می‌شوند (این امر می‌تواند برای کلیپ‌های کوتاه به عدم دقت منجر شود). مقادیر بالاتر بازتوزیع بیت‌ها را ناگهانی‌تر می‌کنند؛ اگر مقدار خیلی بالا تنظیم شود، تغییرات بیش از حد تند شده و ممکن است باعث ایجاد ناهنجاری‌ها و اعوجاج‌های تصویری (artifacts) گردد (پیش‌فرض: 5).
نکته: این تنظیم بر کیفیت تأثیر زیادی دارد، با احتیاط از آن استفاده کنید!
در حین تخصیص بیت به فریم‌ها، کنترل سرریز ممکن است اندازه فریم را افزایش دهد. این پارامتر بیشینه درصدی را تعیین می‌کند که کنترل سرریز مجاز است در مقایسه با تخصیص منحنی ایده‌آل، اندازه فریم را افزایش دهد (پیش‌فرض: 5).
در حین تخصیص بیت به فریم‌ها، کنترل سرریز ممکن است اندازه فریم را کاهش دهد. این پارامتر بیشینه درصدی را تعیین می‌کند که کنترل سرریز مجاز است در مقایسه با تخصیص منحنی ایده‌آل، اندازه فریم را کاهش دهد (پیش‌فرض: 5).
میانگین سربار هر فریم را بر حسب بایت مشخص می‌کند. بیشتر اوقات کاربران نرخ بیت هدف ویدیو را بدون در نظر گرفتن سربار کانتینر ویدیو تعیین می‌کنند. این سربار اندک اما (عمدتاً) ثابت می‌تواند سبب شود حجم فایل از مقدار هدف فراتر رود. Xvid به کاربران اجازه می‌دهد میزان سربار تولیدشده توسط کانتینر در هر فریم را مشخص کنند (تنها میانگین هر فریم را وارد کنید). مقدار 0 معنای خاصی دارد و به Xvid اجازه می‌دهد از مقادیر پیش‌فرض خود استفاده کند (پیش‌فرض: 24 - میانگین سربار AVI).
گزینه‌ها و VBV (بیشینه نرخ بیت در یک بازه زمانی کوتاه) را بر اساس مشخصات پروفایل‌های Simple، Advanced Simple و DivX محدود می‌کند. ویدیوهای حاصل باید بر روی دستگاه‌های پخش مستقل سازگار با مشخصات این پروفایل‌ها قابل پخش باشند.
بدون محدودیت (پیش‌فرض)
پروفایل ساده در سطح 0
پروفایل ساده در سطح 1
پروفایل ساده در سطح 2
پروفایل ساده در سطح 3
پروفایل ساده در سطح 4a
پروفایل ساده در سطح 5
پروفایل ساده در سطح 6
پروفایل ساده پیشرفته در سطح 0
پروفایل ساده پیشرفته در سطح 1
پروفایل ساده پیشرفته در سطح 2
پروفایل ساده پیشرفته در سطح 3
پروفایل ساده پیشرفته در سطح 4
پروفایل ساده پیشرفته در سطح 5
پروفایل دستگاه‌های دستی DXN (handheld)
پروفایل قابل‌حمل NTSC برای DXN
پروفایل قابل‌حمل PAL برای DXN
پروفایل سینمای خانگی NTSC برای DXN
پروفایل سینمای خانگی PAL برای DXN
پروفایل تلویزیون وضوح‌بالا (HDTV) برای DXN
نکته: این پروفایل‌ها باید همراه با یک -ffourcc مناسب استفاده شوند. عموماً DX50 قابل استفاده است، زیرا برخی از دستگاه‌های پخش Xvid را نمی‌شناسند اما اغلب از DivX پشتیبانی می‌کنند.
حالت نسبت ابعاد پیکسل (PAR یا Pixel Aspect Ratio) را مشخص می‌کند (نباید با DAR یا نسبت ابعاد نمایش اشتباه گرفته شود). PAR نسبت پهنا به ارتفاع یک تک‌پیکسل است. بنابراین این دو به صورت زیر با یکدیگر ارتباط دارند: DAR = PAR * (width/height).
استاندارد MPEG-4 تعداد 5 نسبت ابعاد پیکسل استاندارد و یک نسبت گسترش‌یافته (extended) را تعریف می‌کند که امکان تعیین یک نسبت ابعاد پیکسل خاص را فراهم می‌سازد. 5 حالت استاندارد قابل تعیین است:
مقدار معمول PAR برای محتوای رایانه‌های شخصی (PC) است. پیکسل‌ها مربعی هستند.
مقدار استاندارد PAR برای PAL با نسبت 4:3. پیکسل‌ها مستطیلی هستند.
همانند بالا
همانند بالا
همانند بالا (فراموش نکنید که نسبت دقیق را وارد کنید.)
امکان تعیین نسبت ابعاد پیکسل دلخواه را با استفاده از par_width و par_height فراهم می‌کند.
نکته: به طور کلی، تنظیم گزینه‌های aspect و autoaspect کافی است.
عرض نسبت ابعاد پیکسل سفارشی را مشخص می‌کند.
ارتفاع نسبت ابعاد پیکسل سفارشی را مشخص می‌کند.
نسبت ابعاد تصویر فیلم را درست مانند فایل‌های MPEG به صورت درونی ذخیره می‌کند. این روش راه‌حلی به مراتب بهتر از تغییر مقیاس (rescaling) است، زیرا کیفیت کاهش نمی‌یابد. برنامه MPlayer و چند پخش‌کننده دیگر این فایل‌ها را به درستی پخش خواهند کرد، در حالی که برنامه‌های دیگر ممکن است آن‌ها را با نسبت تصویر نادرست نمایش دهند. پارامتر aspect را می‌توان به صورت یک نسبت یا یک عدد اعشاری (floating point) تعیین کرد.
(no)autoaspect
مشابه گزینه aspect است، اما با در نظر گرفتن تمام تنظیمات اعمال‌شده در زنجیره فیلترها (crop/expand/scale/و غیره)، نسبت ابعاد را به طور خودکار محاسبه می‌کند. psnr    چاپ مقدار PSNR (نسبت بیشینه سیگنال به نویز) برای کل ویدیو پس از کدگذاری و ذخیره PSNR هر فریم در فایلی با نامی شبیه به 'psnr_hhmmss.log' در دایرکتوری جاری. مقادیر بازگردانده شده بر حسب dB (دسی‌بل) هستند؛ هر چه بالاتر باشد بهتر است.
ذخیره آمار هر فریم در ./xvid.dbg. (این فایل کنترل دوگذره (two pass) نیست.)

گزینه‌های زیر تنها در Xvid 1.1.x و بالاتر در دسترس هستند.

این تنظیم اجازه می‌دهد نامزدهای بردار برای فریم‌های B برای کدگذاری با استفاده از عملگر بهینه‌شده بر اساس نرخ-اعوجاج (rate distortion optimized) انتخاب شوند، همان کاری که گزینه vhq برای فریم‌های P انجام می‌دهد. این کار فریم‌های B زیباتری تولید می‌کند در حالی که تقریباً هیچ افت کارایی به همراه ندارد (پیش‌فرض: 1).
اندازه بافر تصدیق‌کننده بافرسازی ویدیو (VBV) را بر حسب بیت مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 0 - بررسی VBV غیرفعال است). ‏VBV امکان محدود کردن نرخ بیت اوج را فراهم می‌کند تا ویدیو به‌درستی روی پخش‌کننده‌های سخت‌افزاری پخش شود. برای مثال، نمایه Home از vbv_bufsize=3145728 استفاده می‌کند. اگر vbv_bufsize را تنظیم کنید، باید vbv_maxrate را نیز تنظیم نمایید. توجه داشته باشید که گزینه‌ای به نام vbv_peakrate وجود ندارد زیرا Xvid در واقع از آن برای کنترل نرخ بیت استفاده نمی‌کند؛ سایر گزینه‌های VBV برای محدود کردن نرخ بیت اوج کافی هستند.
پرشدگی اولیه بافر VBV را بر حسب بیت مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 75% از vbv_bufsize). مقدار پیش‌فرض احتمالاً همان چیزی است که می‌خواهید.
بیشینه نرخ پردازش را بر حسب بیت بر ثانیه مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 0). برای مثال، نمایه Home از vbv_maxrate=4854000 استفاده می‌کند.

گزینه زیر تنها در Xvid 1.2.x و بالاتر در دسترس است.

ایجاد n ریسه (thread) برای اجرای تخمین حرکت (پیش‌فرض: 0). بیشینه تعداد ریسه‌هایی که می‌توان استفاده کرد، ارتفاع تصویر تقسیم بر 16 است.

میانگین نرخ بیت مورد استفاده را بر حسب کیلوبیت/ثانیه تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: off). از آنجا که نرخ بیت محلی ممکن است متغیر باشد، این میانگین ممکن است برای ویدیوهای بسیار کوتاه نادرست باشد (به ratetol مراجعه کنید). نرخ بیت ثابت را می‌توان با ترکیب این گزینه با vbv_maxrate به‌دست آورد، البته با کاهش چشمگیر کیفیت.
کوانتایزر مورد استفاده برای فریم‌های P را انتخاب می‌کند. فریم‌های I و B به ترتیب به اندازه ip_factor و pb_factor از این مقدار افست می‌گیرند. بازه 20-40 یک محدوده کاربردی است. مقادیر کمتر منجر به وفاداری بهتر تصویر، اما نرخ بیت‌های بالاتر می‌شوند. مقدار 0 بدون افت (lossless) است. توجه داشته باشید که کوانتش در H.264 متفاوت از MPEG-1/2/4 عمل می‌کند: پارامتر کوانتش (QP) در H.264 در یک مقیاس لگاریتمی است. نگاشت تقریباً برابر است با H264QP = 12 + 6*log2(MPEGQP). برای مثال، MPEG در QP=2 معادل H.264 در QP=18 است. به‌طور کلی باید از این گزینه اجتناب کرده و در عوض از crf استفاده شود، زیرا crf برای همان حجم، نتایج بصری بهتری به همراه خواهد داشت.
حالت کیفیت ثابت را فعال کرده و کیفیت را انتخاب می‌کند. مقیاس آن شبیه به QP است. مانند حالت‌های مبتنی بر نرخ بیت، این گزینه به هر فریم اجازه می‌دهد تا بر اساس پیچیدگی فریم از یک QP متفاوت استفاده کند. به‌طور کلی باید از این گزینه به جای qp استفاده شود.
به همراه CRF و VBV، مقدار RF را به این مقدار محدود می‌کند (ممکن است باعث سرریز منفی در VBV شود!).
حالت 2 یا 3-گذره را فعال می‌کند. توصیه می‌شود همیشه در حالت 2 یا 3-گذره کدگذاری کنید زیرا منجر به توزیع بهتر بیت‌ها شده و کیفیت کلی را بهبود می‌بخشد.
1
گذر اول
2
گذر دوم (در کدگذاری دوگذره)
3
گذر Nام (گذرهای دوم و سوم در کدگذاری سه‌گذره)
نحوه کارکرد و چگونگی استفاده از آن بدین شرح است:
گذر اول (pass=1) آمار ویدیو را جمع‌آوری کرده و آن‌ها را در یک فایل می‌نویسد. شاید بخواهید برخی گزینه‌های پرمصرف پردازنده را، به جز آن‌هایی که به صورت پیش‌فرض فعال هستند، غیرفعال کنید.
در حالت دوگذره، گذر دوم (pass=2) فایل آمار را خوانده و تصمیمات کنترل نرخ را بر اساس آن پایه‌ریزی می‌کند.
در حالت سه‌گذره، گذر دوم (pass=3، این یک غلط تایپی نیست) هر دو کار را انجام می‌دهد: ابتدا آمار را خوانده، سپس روی آن بازنویسی می‌کند. می‌توانید از تمام گزینه‌های کدگذاری، به جز گزینه‌های بسیار سنگین پردازنده استفاده کنید.
گذر سوم (pass=3) همانند گذر دوم است، با این تفاوت که آمار گذر دوم را برای کار در اختیار دارد. می‌توانید از تمام گزینه‌های کدگذاری، از جمله گزینه‌های سنگین پردازنده استفاده کنید.
گذر اول ممکن است از میانگین نرخ بیت یا کوانتایزر ثابت استفاده کند. ‏ABR توصیه می‌شود، زیرا نیازی به حدس زدن کوانتایزر ندارد. گذرهای بعدی ABR هستند و باید نرخ بیت را مشخص کنند.
گزینه‌ها را محدود می‌کند تا با یک نمایه H.264 سازگار باشند.
no8x8dct bframes=0 nocabac cqm=flat weightp=0 nointerlaced qp>0
no8x8dct cqm=flat qp>0
qp>0 (پیش‌فرض)
استفاده از یک پیش‌تنظیم برای انتخاب تنظیمات کدگذاری.
no8x8dct aq_mode=0 b_adapt=0 bframes=0 nodeblock nombtree me=dia nomixed_refs partitions=none ref=1 scenecut=0 subq=0 trellis=0 noweight_b weightp=0
nombtree me=dia nomixed_refs partitions=i8x8,i4x4 ref=1 subq=1 trellis=0 weightp=0
nombtree nomixed_refs ref=1 subq=2 trellis=0 weightp=0
nomixed_refs rc_lookahead=20 ref=5 subq=4 weightp=1
rc_lookahead=30 ref=2 subq=6
تنظیمات پیش‌فرض اعمال می‌شوند.
b_adapt=2 direct=auto me=umh rc_lookahead=50 ref=5 subq=8
b_adapt=2 direct=auto me=umh partitions=all rc_lookahead=60 ref=8 subq=9 trellis=2
b_adapt=2 b_frames=8 direct=auto me=umh me_range=24 partitions=all ref=16 subq=10 trellis=2 rc_lookahead=60
bframes=16 b_adapt=2 direct=auto nofast_pskip me=tesa me_range=24 partitions=all rc_lookahead=60 ref=16 subq=10 trellis=2
تنظیم دقیق مشخصه‌ها برای نوع خاصی از منبع یا شرایط. تمام تنظیمات بهینه‌سازی‌شده با تنظیمات صریح کاربر لغو و بازنویسی می‌شوند. بهینه‌سازی‌های چندگانه با کاما از هم جدا می‌شوند، اما در هر زمان تنها یک تنظیم psy می‌تواند استفاده شود.
deblock=-1,-1 psy-rd=<unset>,0.15
b_frames={+2} deblock=1,1 psy-rd=0.4:<unset> aq_strength=0.6 ref={double if >1 else 1}
aq_strength=0.5 nodct_decimate deadzone_inter=6 deadzone_intra=6 deblock=-2,-2 ipratio=1.1 pbratio=1.1 psy-rd=<unset>,0.25 qcomp=0.8
aq_strength=1.2 deblock=-3,-3 psy-rd=2.0,0.7
aq_mode=0 nopsy
aq_mode=2 nopsy
nocabac nodeblock noweight_b weightp=0
bframes=0 force_cfr rc_lookahead=0 sync_lookahead=0 sliced_threads
گزینه‌های سریع‌تر زیر را هنگام استفاده از pass=1 غیرفعال می‌کند: no_8x8dct me=dia partitions=none ref=1 subq={2 if >2 else unchanged} trellis=0 fast_pskip. این تنظیمات سرعت کدگذاری را به شکل چشمگیری بهبود می‌بخشند در حالی که تأثیر اندک یا ناچیزی بر کیفیت گذر نهایی دارند.
این گزینه هنگام استفاده از preset=placebo به صورت ضمنی اعمال می‌شود.
حداکثر فاصله بین فریم‌های IDR را تعیین می‌کند (پیش‌فرض: 250). مقادیر بزرگ‌تر در بیت‌ها صرفه‌جویی کرده و در نتیجه کیفیت را ارتقا می‌دهند، اما به بهای کاهش دقت پرش (seeking). برخلاف MPEG-1/2/4، استاندارد H.264 با مقادیر بزرگ keyint دچار انحراف DCT نمی‌شود.
حداقل فاصله بین فریم‌های IDR را تعیین می‌کند (پیش‌فرض: auto). اگر برش‌های صحنه (scenecuts) در این بازه رخ دهند، همچنان به صورت فریم‌های I کدگذاری می‌شوند، اما یک GOP جدید را آغاز نمی‌کنند. در H.264، فریم‌های I الزاماً یک GOP بسته را محدود نمی‌کنند، چرا که مجاز است یک فریم P از بیش از یک فریمِ ماقبل خود پیش‌بینی شود (همچنین frameref را ببینید). بنابراین، فریم‌های I لزوماً قابل پرش (seekable) نیستند. فریم‌های IDR فریم‌های P پس از خود را از ارجاع به هر فریمی قبل از فریم IDR منع می‌کنند.
میزان شدت درج فریم‌های اضافی I را کنترل می‌کند (پیش‌فرض: 40). با مقادیر کوچک scenecut، کُدک اغلب مجبور است در صورت فراتر رفتن از keyint، درج یک فریم I را تحمیل کند. مقادیر مناسب scenecut می‌توانند مکان بهتری را برای فریم I پیدا کنند. مقادیر بزرگ، از فریم‌های I بیشتری از حد نیاز استفاده کرده و بیت‌ها را هدر می‌دهند. مقدار -1 تشخیص برش صحنه را غیرفعال می‌کند؛ بنابراین فریم‌های I تنها هر keyint فریم یک‌بار درج می‌شوند، حتی اگر برش صحنه زودتر رخ دهد. این کار توصیه نمی‌شود و نرخ بیت را هدر می‌دهد، زیرا برش‌های صحنه‌ای که به عنوان فریم P کدگذاری می‌شوند درست به اندازه فریم‌های I حجیم هستند، اما «شمارنده keyint» را بازنشانی نمی‌کنند.
(no)intra_refresh
نوسازی دوره‌ای بلوک‌های درون‌تصویری (intra block) به جای فریم‌های کلیدی (پیش‌فرض: غیرفعال). این گزینه فریم‌های IDR را غیرفعال کرده و به جای آن از یک نوار عمودی متحرک از بلوک‌های درون‌کدگذاری‌شده استفاده می‌کند. این کار بهره‌وری فشرده‌سازی را کاهش می‌دهد، اما برای پخش جاری کم‌تأخیر و تاب‌آوری در برابر گم‌شدن بسته‌ها (packet loss) سودمند است.
تعداد فریم‌های قبلی که به عنوان پیش‌بینی‌کننده در فریم‌های B و P استفاده می‌شوند (پیش‌فرض: 3). این گزینه در انیمه مؤثر است، اما در محتوای ویدیویی واقعی (live-action)، میزان بهبود فراتر از حدود ۶ فریم مرجع معمولاً با افت بسیار سریعی روبه‌رو می‌شود. این گزینه هیچ تأثیری بر سرعت رمزگشایی ندارد، اما حافظه مورد نیاز برای رمزگشایی را افزایش می‌دهد. برخی از رمزگشاها تنها می‌توانند حداکثر ۱۵ فریم مرجع را مدیریت کنند.
حداکثر تعداد فریم‌های متوالی B بین فریم‌های I و P (پیش‌فرض: 3).
(no)b_adapt
به صورت خودکار تصمیم می‌گیرد که چه زمانی و چه تعداد فریم B (تا سقف مشخص شده در بالا) استفاده شود (پیش‌فرض: on). اگر این گزینه غیرفعال شود، حداکثر تعداد فریم‌های B به کار گرفته می‌شود.
تصمیم‌گیریِ انجام‌شده توسط b_adapt را کنترل می‌کند. مقدار بالاتر b_bias فریم‌های B بیشتری تولید می‌کند (پیش‌فرض: 0).
امکان استفاده از فریم‌های B به عنوان مرجع برای پیش‌بینی فریم‌های دیگر را فراهم می‌سازد. برای مثال، ۳ فریم متوالی B را در نظر بگیرید: I0 B1 B2 B3 P4. بدون این گزینه، فریم‌های B از همان الگوی MPEG-[124] پیروی می‌کنند. بنابراین با ترتیب I0 P4 B1 B2 B3 کدگذاری می‌شوند و تمام فریم‌های B از روی I0 و P4 پیش‌بینی می‌گردند. با این گزینه، آن‌ها به صورت I0 P4 B2 B1 B3 کدگذاری می‌شوند. فریم B2 مانند حالت بالا است، اما فریم B1 از روی I0 و B2 پیش‌بینی می‌شود و فریم B3 از روی B2 و P4 پیش‌بینی می‌گردد. این کار معمولاً منجر به بهبود جزئی در فشرده‌سازی می‌شود، تقریباً بدون اینکه تأثیری بر سرعت داشته باشد. با این حال، این یک گزینه آزمایشی است: هنوز به‌طور کامل تنظیم دقیق نشده و ممکن است همیشه سودمند نباشد. نیازمند bframes >= 2 است. عیب: تأخیر رمزگشایی را به ۲ فریم افزایش می‌دهد.
اجازه استفاده از فریم‌های B به عنوان مرجع طبق توضیحات بالا (ناسازگار با Blu-ray).
منع فریم‌های P از ارجاع به فریم‌های B. فشرده‌سازی ضعیف‌تری ارائه می‌دهد، اما برای سازگاری با Blu-ray لازم است.
none 
غیرفعال کردن استفاده از فریم‌های B به عنوان مرجع.
(no)open_gop
استفاده از نقاط بازیابی (recovery points) برای بستن GOPها؛ تنها با bframes در دسترس است.
(no)bluray_compat
فعال‌سازی ترفندهای سازگاری برای پشتیبانی از Blu-ray.
(no)fake_interlaced
جریان را به عنوان متناوب (interlaced) نشانه‌گذاری می‌کند اما به صورت پیش‌رونده (progressive) کدگذاری می‌نماید. امکان کدگذاری جریان‌های 25p و 30p را برای Blu-ray فراهم می‌سازد. در حالت متناوب نادیده گرفته می‌شود.
چیدمان فریم‌ها را برای ویدیوهای برجسته‌بین (سه‌بعدی) تعیین می‌کند.
0
شطرنجی (Checkerboard) - پیکسل‌ها به صورت متناوب از L (چپ) و R (راست) هستند.
1
تناوب ستونی (Column alternation) - فریم‌های L و R به صورت ستونی در هم تنیده می‌شوند.
2
تناوب سطری (Row alternation) - فریم‌های L و R به صورت سطری در هم تنیده می‌شوند.
3
کنار هم (Side by side) - فریم L در سمت چپ و R در سمت راست قرار دارد.
4
بالا-پایین (Top-bottom) - فریم L در بالا و R در پایین قرار دارد.
5
تناوب فریمی (Frame alternation) - یک نما در هر فریم.
(no)deblock
استفاده از فیلتر بلوک‌زدایی (پیش‌فرض: on). از آنجا که در مقایسه با بهبود کیفیتی که ایجاد می‌کند زمان بسیار کمی می‌گیرد، غیرفعال کردن آن توصیه نمی‌شود.
پارامتر اول AlphaC0 است (پیش‌فرض: 0). این مقدار، آستانه‌های فیلتر بلوک‌زدایی درون‌حلقه‌ای H.264 را تنظیم می‌کند. نخست، این پارامتر حداکثر میزان تغییری که فیلتر مجاز است بر روی هر تک‌پیکسل اعمال کند را تنظیم می‌نماید. دوم، این پارامتر بر آستانه تفاوت در سراسر لبه‌ای که فیلتر می‌شود تأثیر می‌گذارد. یک مقدار مثبت، اعوجاج‌های بلوکی (blocking artifacts) را بیشتر کاهش می‌دهد، اما جزئیات را نیز مات و محو می‌کند.
پارامتر دوم Beta است (پیش‌فرض: 0). این پارامتر بر آستانه جزئیات اثر می‌گذارد. بلوک‌های بسیار پرجزئیات فیلتر نمی‌شوند، چرا که هموارسازی ایجادشده توسط فیلتر، از اعوجاج بلوکی اولیه بیشتر به چشم خواهد آمد.
رفتار پیش‌فرض فیلتر تقریباً همیشه کیفیتی بهینه ارائه می‌دهد، بنابراین بهتر است دست‌نخورده باقی بماند یا تنها تنظیمات کوچکی روی آن اعمال شود. با این حال، اگر ویدیوی مبدأ شما از پیش دارای مقداری اعوجاج بلوکی یا نویز است که مایل به حذف آن هستید، افزایش اندک آن می‌تواند ایده خوبی باشد. (no)cabac استفاده از CABAC (Context-Adaptive Binary Arithmetic Coding) (پیش‌فرض: on). سرعت کدگذاری و رمزگشایی را اندکی کاهش می‌دهد، اما بین ۱۰-۱۵٪ در bitrate صرفه‌جویی خواهد کرد. نباید آن را غیرفعال کنید مگر اینکه به دنبال سرعت در رمزگشایی باشید.
حداقل کوانتایزر، محدوده ۱۰-۳۰ بازه مفیدی به نظر می‌رسد (پیش‌فرض: 10).
حداکثر کوانتایزر (پیش‌فرض: 51)
حداکثر مقداری که کوانتایزر می‌تواند بین فریم‌ها افزایش یا کاهش یابد (پیش‌فرض: 4)
(no)mbtree
فعال‌سازی کنترل نرخ درختی ماکروبلوک (macroblock tree ratecontrol) (پیش‌فرض: فعال). استفاده از یک lookahead بزرگ برای ردیابی انتشار زمانی داده‌ها و وزن‌دهی به کیفیت بر همین اساس. در حالت چندگذره (multi-pass)، این مقادیر در یک فایل آماری جداگانه به نام <passlogfile>.mbtree ذخیره می‌شود.
تنظیم فاصله lookahead در mbtree (پیش‌فرض: 40). مقادیر بزرگ‌تر کندتر خواهند بود و باعث مصرف حافظه بیشتری توسط x264 می‌شوند، اما می‌توانند کیفیت بالاتری ارائه دهند.
واریانس مجاز در میانگین bitrate (بدون واحدی خاص) (پیش‌فرض: 1.0)
حداکثر bitrate محلی، بر حسب kbits/second (پیش‌فرض: غیرفعال)
بازه میانگین‌گیری برای vbv_maxrate، بر حسب kbits (پیش‌فرض: none، در صورت فعال بودن vbv_maxrate باید تعیین شود)
میزان اشغال اولیه بافر، به صورت کسری از vbv_bufsize (پیش‌فرض: 0.9)
ضریب کوانتایزر بین فریم‌های I و P (پیش‌فرض: 1.4)
ضریب کوانتایزر بین فریم‌های P و B (پیش‌فرض: 1.3)
فشرده‌سازی کوانتایزر (پیش‌فرض: 0.6). مقدار کمتر باعث ثبات بیشتر نرخ بیت (bitrate) می‌شود، در حالی که مقدار بیشتر پارامتر کوانتیزاسیون را ثابت‌تر نگه می‌دارد.
محوشدگی زمانی (Temporal blur) پیچیدگی تخمینی فریم، پیش از فشرده‌سازی منحنی (پیش‌فرض: 20). مقادیر کمتر به مقدار کوانتایزر اجازه جهش بیشتری می‌دهند، مقادیر بیشتر آن را مجبور می‌کنند تا تغییرات نرم‌تری داشته باشد. گزینه cplx_blur تضمین می‌کند که هر فریم I کیفیتی قابل‌مقایسه با فریم‌های P پس از خود داشته باشد، و همچنین اطمینان می‌دهد که فریم‌های متناوب با پیچیدگی بالا و پایین (برای نمونه پویانمایی با fps پایین) بیت‌ها را با نوسان کوانتایزر هدر ندهند.
محوشدگی زمانی پارامتر کوانتیزاسیون، پس از فشرده‌سازی منحنی (پیش‌فرض: 0.5). مقادیر کمتر به مقدار کوانتایزر اجازه جهش بیشتری می‌دهند، مقادیر بیشتر آن را وادار می‌کنند با نرمی بیشتری تغییر کند.
کیفیت تعیین‌شده توسط کاربر برای بخش‌های مشخص (پایان، تیتراژ و ...). هر ناحیه (zone) به صورت <start-frame>,<end-frame>,<option> است که در آن option می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:
کوانتایزر
ضریب bitrate
نکته: گزینه کوانتایزر به‌طور سخت‌گیرانه تحمیل نمی‌شود. این گزینه فقط بر مرحله برنامه‌ریزی کنترل نرخ (ratecontrol) تأثیر می‌گذارد و همچنان تابع جبران سرریز (overflow compensation) و qp_min/qp_max است.
نوع پیش‌بینی حرکت استفاده‌شده برای ماکروبلوک‌های مستقیم (direct macroblocks) در فریم‌های B را تعیین می‌کند.
ماکروبلوک‌های مستقیم استفاده نمی‌شوند.
بردارهای حرکت از بلوک‌های همسایه برونیابی می‌شوند. (پیش‌فرض)
بردارهای حرکت از فریم P بعدی برونیابی می‌شوند.
کدک برای هر فریم بین spatial و temporal یکی را انتخاب می‌کند.
حالت‌های spatial و temporal از نظر سرعت و PSNR تقریباً یکسان هستند؛ انتخاب میان آن‌ها به محتوای ویدیو بستگی دارد. حالت auto اندکی بهتر است، اما سرعت کمتری دارد. حالت auto بیشترین کارایی را هنگام ترکیب با چندگذره (multipass) نشان می‌دهد. حالت direct_pred=none هم کندتر است و هم کیفیت پایین‌تری ارائه می‌دهد.
حالت پیش‌بینی وزن‌دار فریم P (پیش‌فرض: 2).
0
غیرفعال (سریع‌ترین)
1
مراجع وزن‌دار (کیفیت بهتر)
2
مراجع وزن‌دار + موارد تکراری (بهترین)
(no)weight_b
استفاده از پیش‌بینی وزن‌دار در فریم‌های B. بدون این گزینه، ماکروبلوک‌های پیش‌بینی‌شده به صورت دوطرفه، وزن برابری به هر فریم مرجع می‌دهند. با این گزینه، وزن‌ها با توجه به موقعیت زمانی فریم B نسبت به مراجع تعیین می‌شوند. نیازمند bframes > 1 است.
فعال‌سازی برخی از انواع اختیاری ماکروبلوک (پیش‌فرض: p8x8,b8x8,i8x8,i4x4).
فعال‌سازی انواع p16x8، p8x16 و p8x8.
فعال‌سازی انواع p8x4، p4x8 و p4x4. گزینه p4x4 تنها با subq >= 5 و تنها در تفکیک‌پذیری‌های پایین توصیه می‌شود.
فعال‌سازی انواع b16x8، b8x16 و b8x8.
فعال‌سازی نوع i8x8. گزینه i8x8 هیچ اثری ندارد مگر اینکه 8x8dct فعال باشد.
فعال‌سازی نوع i4x4.
فعال‌سازی تمام انواع بالا.
غیرفعال‌سازی تمام انواع بالا.
صرف‌نظر از این گزینه، انواع ماکروبلوک p16x16، b16x16 و i16x16 همواره فعال هستند.
ایده اصلی یافتن نوع و اندازه‌ای است که ناحیه خاصی از تصویر را به بهترین شکل توصیف کند. برای نمونه، یک حرکت سراسری تصویر (pan) با بلوک‌های 16x16 بهتر نمایش داده می‌شود، در حالی که اشیاء متحرک کوچک با بلوک‌های کوچک‌تر بازنمایی بهتری دارند.
(no)8x8dct اندازه تبدیل فضایی تطبیقی: به ماکروبلوک‌ها اجازه می‌دهد بین 4x4 و 8x8 DCT انتخاب کنند. همچنین نوع ماکروبلوک i8x8 را مجاز می‌سازد. بدون این گزینه، تنها 4x4 DCT استفاده می‌شود.
الگوریتم تخمین حرکت تمام‌پیکسل (fullpixel) را انتخاب می‌کند.
جستجوی لوزی، شعاع ۱ (سریع)
جستجوی شش‌ضلعی، شعاع ۲ (پیش‌فرض)
جستجوی چند شش‌ضلعی نامنظم (کند)
جستجوی جامع (بسیار کند، و نه بهتر از umh)
شعاع جستجوی حرکت جامع یا چند شش‌ضلعی (پیش‌فرض: ۱۶)
تنظیم کیفیت پالایش زیرپیکسل (subpel). این پارامتر مصالحه بین کیفیت در برابر سرعت را در فرآیند تصمیم‌گیری تخمین حرکت کنترل می‌کند. subq=5 می‌تواند تا ۱۰٪ فشرده‌سازی بهتری نسبت به subq=1 ارائه دهد.
0
تخمین حرکت با دقت تمام‌پیکسل را روی تمام انواع ماکروبلوک‌های نامزد اجرا می‌کند. سپس بهترین نوع را با معیار SAD انتخاب می‌کند (سریع‌تر از subq=1، توصیه نمی‌شود مگر اینکه به دنبال کدگذاری فوق‌سریع باشید).
1
مانند ۰ عمل می‌کند، سپس حرکت آن نوع را با دقت ربع‌پیکسلِ سریع پالایش می‌کند (سریع).
2
تخمین حرکت با دقت نیم‌پیکسل را روی تمام انواع ماکروبلوک‌های نامزد اجرا می‌کند. سپس بهترین نوع را با معیار SATD انتخاب می‌کند. سپس حرکت آن نوع را با دقت ربع‌پیکسلِ سریع پالایش می‌کند.
3
مانند ۲، اما از یک پالایش ربع‌پیکسل کندتر استفاده می‌کند.
4
تخمین حرکت با دقت ربع‌پیکسلِ سریع را روی تمام انواع ماکروبلوک‌های نامزد اجرا می‌کند. سپس بهترین نوع را با معیار SATD انتخاب می‌کند. سپس پالایش ربع‌پیکسل را برای آن نوع به پایان می‌رساند.
5
تخمین حرکت با بهترین کیفیت و دقت ربع‌پیکسل را پیش از انتخاب بهترین نوع، روی تمام انواع ماکروبلوک‌های نامزد اجرا می‌کند. همچنین دو بردار حرکت استفاده‌شده در ماکروبلوک‌های دوجهته را با معیار SATD پالایش می‌کند، به‌جای اینکه از بردارهای جستجوهای جلو و عقب مجدداً استفاده کند.
6
بهینه‌سازی نرخ-اعوجاج (RDO) انواع ماکروبلوک را در فریم‌های I و P فعال می‌کند.
7
بهینه‌سازی نرخ-اعوجاج انواع ماکروبلوک را در تمام فریم‌ها فعال می‌کند (پیش‌فرض).
8
بهینه‌سازی نرخ-اعوجاج بردارهای حرکت و حالت‌های درون‌پیش‌بینی (intra prediction) را در فریم‌های I و P فعال می‌کند.
9
بهینه‌سازی نرخ-اعوجاج بردارهای حرکت و حالت‌های درون‌پیش‌بینی را در تمام فریم‌ها فعال می‌کند.
10
روش QP-RD؛ نیازمند trellis=2 و aq_mode=1 یا بالاتر است (بهترین).
11
روش RD کامل؛ تمام خاتمه‌های زودهنگام را غیرفعال می‌کند.
در موارد بالا، «تمام نامزدها» دقیقاً به معنای تمام انواع فعال‌شده نیست: حالت‌های 4x4، 4x8 و 8x4 تنها در صورتی آزمایش می‌شوند که 8x8 از 16x16 بهتر باشد.
(no)chroma_me
اطلاعات کروما (رنگ) را در طول جستجوی حرکت زیرپیکسل در نظر می‌گیرد (پیش‌فرض: فعال). نیازمند subq>=5 است.
(no)mixed_refs
به هر بخش حرکتی 8x8 یا 16x8 اجازه می‌دهد به‌طور مستقل یک فریم مرجع را انتخاب کند. بدون این گزینه، کل یک ماکروبلوک باید از مرجع یکسانی استفاده کند. نیازمند frameref>1 است.
کوانتش بهینه نرخ-اعوجاج
0
غیرفعال
1
فقط برای کدگذاری نهایی فعال است (پیش‌فرض)
2
در طول تمام تصمیم‌گیری‌های حالت فعال است (کند، نیازمند subq>=6)
قدرت بهینه‌سازی روان‌بصری (psychovisual) را تنظیم می‌کند.
قدرت بهینه‌سازی psy (نیازمند subq>=6) (پیش‌فرض: 1.0)
ترلیس (نیازمند trellis، آزمایشی) (پیش‌فرض: 0.0)
(no)psy
بهینه‌سازی‌های روان‌بصری را فعال می‌کند که ممکن است به PSNR و SSIM آسیب بزنند اما باید دیداری بهتر به نظر برسند (پیش‌فرض: فعال).
اندازه ناحیه مرده (deadzone) کوانتش لومای بین‌فریمی (inter) را برای کوانتش غیرترلیس تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: ۲۱). مقادیر پایین‌تر به حفظ جزئیات ظریف و دانه‌بندی فیلم (film grain) کمک می‌کنند (معمولاً برای کدگذاری‌های با نرخ بیت/کیفیت بالا مفید است)، در حالی که مقادیر بالاتر به فیلتر کردن این جزئیات جهت صرفه‌جویی در بیت‌ها کمک می‌کنند تا بتوان آن‌ها را مجدداً روی ماکروبلوک‌ها و فریم‌های دیگر مصرف کرد (معمولاً برای کدگذاری‌های در مضیقه نرخ بیت مفید است). توصیه می‌شود قبل از تغییر این پارامتر، ابتدا با تنظیم deadzone_intra شروع کنید.
اندازه ناحیه مرده کوانتش لومای درون‌فریمی (intra) را برای کوانتش غیرترلیس تنظیم می‌کند (پیش‌فرض: ۱۱). این گزینه اثری مشابه با deadzone_inter دارد، به جز اینکه بر فریم‌های intra اثر می‌گذارد. توصیه می‌شود قبل از تغییر deadzone_inter، ابتدا با تنظیم این پارامتر شروع کنید.
(no)fast_pskip
تشخیص زودهنگام پرش (skip) را در فریم‌های P انجام می‌دهد (پیش‌فرض: فعال). این معمولاً بدون هیچ هزینه‌ای سرعت را بهبود می‌بخشد، اما گاهی اوقات ممکن است مصنوعات تصویری در نواحی بدون جزئیات، مانند آسمان، ایجاد کند.
(no)dct_decimate
بلوک‌های dct را در فریم‌های P که فقط حاوی یک ضریب تکی کوچک هستند حذف می‌کند (پیش‌فرض: فعال). این کار برخی جزئیات را حذف خواهد کرد، بنابراین بیت‌هایی ذخیره می‌شوند که می‌توان دوباره در فریم‌های دیگر مصرف کرد، به این امید که کیفیت ذهنی کلی ارتقا یابد. اگر در حال فشرده‌سازی محتوای غیرانیمه با نرخ بیت هدف بالا هستید، ممکن است بخواهید این گزینه را غیرفعال کنید تا بیشترین جزئیات ممکن حفظ شود.
کاهش نویز، ۰ به معنای غیرفعال است. ۱۰۰-۱۰۰۰ محدوده مفیدی برای محتوای معمولی است، اما ممکن است برای محتوای بسیار پرنویز بخواهید آن را کمی بیشتر افزایش دهید (پیش‌فرض: ۰). با توجه به تأثیر اندک آن بر سرعت، ممکن است ترجیح دهید به‌جای فیلتر کردن نویز با فیلترهای ویدیویی مانند denoise3d یا hqdn3d از این گزینه استفاده کنید.
استفاده از یک کوانتایزر متفاوت برای کروما در مقایسه با لوما. مقادیر مفید در محدوده <-2-2> هستند (پیش‌فرض: ۰).
نحوه توزیع بیت‌ها توسط کوانتش تطبیقی (AQ) را مشخص می‌کند:
0
غیرفعال
1
جلوگیری از انتقال بیت‌ها بین فریم‌ها..IPs 2 جابجایی بیت‌ها بین فریم‌ها (به‌طور پیش‌فرض).
میزان کاهش اثرات شطرنجی‌شدن (blocking) و تاری (blurring) توسط کوانتش تطبیقی (AQ) را در نواحی یک‌دست و دارای بافت کنترل می‌کند (پیش‌فرض: 1.0). مقدار 0.5 به AQ ضعیف و جزئیات کمتر منجر می‌شود، در حالی که مقدار 1.5 به AQ قوی و جزئیات بیشتر خواهد انجامید.
یا از یک ماتریس کوانتش سفارشی از پیش‌تعریف‌شده استفاده می‌کند یا یک فایل ماتریس با قالب JM را بارگذاری می‌کند.
استفاده از ماتریس از پیش‌تعریف‌شده‌ی flat 16 (پیش‌فرض).
استفاده از ماتریس از پیش‌تعریف‌شده‌ی JVT.
<filename>
استفاده از فایل ماتریس ارائه‌شده با قالب JM.
نکته: کاربران Windows CMD.EXE در صورت تلاش برای استفاده از تمام فهرست‌های CQM ممکن است در تجزیه‌ی خط فرمان با مشکل مواجه شوند. این امر به دلیل محدودیت طول خط فرمان است. در این حالت توصیه می‌شود فهرست‌ها در یک فایل CQM با قالب JM قرار داده شده و همان‌طور که در بالا مشخص شده بارگذاری شوند.
ماتریس سفارشی 4x4 برای درخشندگی درون‌کادری (intra luminance)، مشخص‌شده به‌صورت فهرستی از ۱۶ مقدار جداشده با کاما در محدوده‌ی 1-255.
ماتریس سفارشی 4x4 برای رنگینگی درون‌کادری (intra chrominance)، مشخص‌شده به‌صورت فهرستی از ۱۶ مقدار جداشده با کاما در محدوده‌ی 1-255.
ماتریس سفارشی 4x4 برای درخشندگی بین‌کادری (inter luminance)، مشخص‌شده به‌صورت فهرستی از ۱۶ مقدار جداشده با کاما در محدوده‌ی 1-255.
ماتریس سفارشی 4x4 برای رنگینگی بین‌کادری (inter chrominance)، مشخص‌شده به‌صورت فهرستی از ۱۶ مقدار جداشده با کاما در محدوده‌ی 1-255.
ماتریس سفارشی 8x8 برای درخشندگی درون‌کادری (intra luminance)، مشخص‌شده به‌صورت فهرستی از ۶۴ مقدار جداشده با کاما در محدوده‌ی 1-255.
ماتریس سفارشی 8x8 برای درخشندگی بین‌کادری (inter luminance)، مشخص‌شده به‌صورت فهرستی از ۶۴ مقدار جداشده با کاما در محدوده‌ی 1-255.
تنظیم سطح (level) جریان بیتی (bitstream) بر اساس تعریف پیوست A استاندارد H.264 (پیش‌فرض: 51 - سطح 5.1). این گزینه برای اعلام قابلیت‌هایی که رمزگشا (decoder) باید پشتیبانی کند به کار می‌رود. تنها در صورتی از این پارامتر استفاده کنید که از مفهوم آن آگاه باشید، و نیاز به تنظیم آن داشته باشید.
(no)cpu_independent
تضمین بازتولیدپذیری دقیق میان پردازنده‌های مختلف به‌جای انتخاب الگوریتم‌های متفاوت در صورت وجود یا بهتر بودن (پیش‌فرض: فعال).
ایجاد رشته‌ها (threads) برای کدگذاری موازی روی چندین پردازنده (پیش‌فرض: 0). این کار جریمه‌ی اندکی بر کیفیت فشرده‌سازی دارد. مقدار 0 یا 'auto' به x264 می‌گوید که تعداد پردازنده‌های شما را شناسایی کرده و تعداد مناسبی از رشته‌ها را انتخاب کند.
(no)sliced_threads
استفاده از چندرشتگی مبتنی بر برش (slice-based) (پیش‌فرض: غیرفعال). برخلاف چندرشتگی عادی، این گزینه تأخیر کدگذاری اضافه نمی‌کند، اما کمی کندتر است و کارایی کمتری در فشرده‌سازی دارد.
حداکثر اندازه‌ی برش بر حسب بایت (پیش‌فرض: 0). مقدار صفر محدودیت حداکثر را غیرفعال می‌کند.
حداکثر اندازه‌ی برش بر حسب تعداد ماکروبلاک‌ها (پیش‌فرض: 0). مقدار صفر محدودیت حداکثر را غیرفعال می‌کند.
حداکثر تعداد برش‌ها در هر فریم (پیش‌فرض: 0). مقدار صفر محدودیت حداکثر را غیرفعال می‌کند.
تنظیم اندازه‌ی بافر پیش‌نگری (lookahead) چندرشته‌ای (پیش‌فرض: 0). مقدار 0 یا 'auto' به x264 می‌گوید که اندازه‌ی بافر را به‌طور خودکار تعیین کند.
(no)deterministic
استفاده‌ی انحصاری از بهینه‌سازی‌های معین (deterministic) در کدگذاری چندرشته‌ای (پیش‌فرض: فعال).
(no)global_header
باعث می‌شود SPS و PPS فقط یک بار، در ابتدای جریان بیتی ظاهر شوند (پیش‌فرض: غیرفعال). برخی از دستگاه‌های پخش مانند Sony PSP نیازمند استفاده از این گزینه هستند. رفتار پیش‌فرض باعث می‌شود SPS و PPS پیش از هر فریم IDR تکرار شوند.
(no)tff
فعال‌سازی حالت درهم‌بافته (interlaced)، با اولویت میدان بالایی (top field first) (پیش‌فرض: غیرفعال).
(no)bff
فعال‌سازی حالت درهم‌بافته (interlaced)، با اولویت میدان پایینی (bottom field first) (پیش‌فرض: غیرفعال).
ارسال اطلاعات HRD (نیازمند vbv_bufsize است) (پیش‌فرض: none).
(no)pic_struct
اجبار به قرار دادن pic_struct در Picture Timing SEI (پیش‌فرض: غیرفعال).
(no)constrained_intra
فعال‌سازی پیش‌بینی درون‌کادری محدودشده (constrained intra prediction) (پیش‌فرض: غیرفعال). این کار فشرده‌سازی را به شکل چشمگیری کاهش می‌دهد، اما برای لایه‌ی پایه‌ی کدگذاری‌های SVC الزامی است.
مشخص کردن فضای رنگ خروجی (پیش‌فرض: i420).
(no)aud
نوشتن جداکننده‌های واحد دسترسی (access unit delimiters) در جریان داده (پیش‌فرض: غیرفعال). تنها در صورتی این گزینه را فعال کنید که فرمت ظرف مقصد به جداکننده‌های واحد دسترسی نیاز داشته باشد.
گنجاندن اطلاعات overscan مربوط به VUI در جریان داده (پیش‌فرض: غیرفعال). برای اطلاعات بیشتر، doc/vui.txt را در کد منبع x264 ببینید.
گنجاندن اطلاعات قالب ویدیویی VUI در جریان داده (پیش‌فرض: غیرفعال). این یک تنظیم صرفاً اطلاع‌رسانی برای توصیف منبع اصلی است. برای اطلاعات بیشتر، doc/vui.txt را در کد منبع x264 ببینید.
(no)fullrange
گنجاندن اطلاعات دامنه‌ی کامل (full range) مربوط به VUI در جریان داده (پیش‌فرض: غیرفعال). اگر ویدیوی منبع شما دارای محدودیت دامنه نیست از این گزینه استفاده کنید. برای اطلاعات بیشتر، doc/vui.txt را در کد منبع x264 ببینید.
گنجاندن اطلاعات رنگ‌های اصلی (color primaries) (پیش‌فرض: غیرفعال). از این گزینه می‌توان برای اصلاح رنگ استفاده کرد. برای اطلاعات بیشتر، doc/vui.txt را در کد منبع x264 ببینید.
گنجاندن اطلاعات مشخصات انتقال (transfer characteristics) مربوط به VUI در جریان داده (پیش‌فرض: غیرفعال). از این گزینه می‌توان برای اصلاح رنگ استفاده کرد. برای اطلاعات بیشتر، doc/vui.txt را در کد منبع x264 ببینید. colormatrix=<bt709|fcc|bt470bg|smpte170m|smpte240m|GBR|YCgCo> گنجاندن ضرایب ماتریس VUI در جریان (پیش‌فرض: غیرفعال). از این گزینه می‌توان برای تصحیح رنگ استفاده کرد. برای اطلاعات بیشتر به doc/vui.txt در کد منبع x264 مراجعه کنید.
گنجاندن اطلاعات مکان نمونه کروما VUI در جریان (پیش‌فرض: غیرفعال). از این گزینه برای اطمینان از هم‌ترازی صفحات کروما و لوما پس از تبدیل‌های فضای رنگ استفاده کنید. برای اطلاعات بیشتر به doc/vui.txt در کد منبع x264 مراجعه کنید.
تنظیم میزان اطلاعات لاگ چاپ‌شده روی صفحه نمایش.
-1
هیچ
0
فقط چاپ خطاها.
1
هشدارها
2
‏PSNR و سایر آمارهای تحلیلی پس از اتمام کدگذاری (پیش‌فرض)
3
‏PSNR، QP، frametype، اندازه و سایر آمارها برای هر فریم
(no)psnr
چاپ آمارهای نسبت سیگنال به نویز (PSNR).
نکته: فیلدهای PSNR مربوط به 'Y'، 'U'، 'V' و 'Avg' در خلاصه از نظر ریاضی صحیح نیستند (آن‌ها صرفاً میانگین PSNRهای فریم‌به‌فریم هستند). آن‌ها فقط برای مقایسه با کدک مرجع JM نگه داشته شده‌اند. برای تمام اهداف دیگر، لطفاً یا از 'Global' PSNR یا از PSNRهای فریم‌به‌فریم چاپ‌شده با log=3 استفاده کنید.
(no)ssim
چاپ نتایج معیار شباهت ساختاری (SSIM). این یک جایگزین برای PSNR است و ممکن است همبستگی بهتری با کیفیت ادراک‌شده ویدئوی فشرده‌شده داشته باشد.
(no)visualize
فعال‌سازی مصورسازی‌های x264 در حین کدگذاری. اگر نسخه x264 روی سیستم شما از آن پشتیبانی کند، پنجره جدیدی در طول فرآیند کدگذاری باز خواهد شد که در آن x264 تلاش می‌کند نمایی کلی از نحوه کدگذاری هر فریم ارائه دهد. هر نوع بلوک در فیلم مصورسازی‌شده به این صورت رنگ‌آمیزی می‌شود:
تخلیه فریم‌های YUV به فایل مشخص‌شده. برای استفاده در اشکال‌زدایی.
بلوک intra
بلوک inter
بلوک skip
بلوک B
این ویژگی می‌تواند آزمایشی و دستخوش تغییر در نظر گرفته شود. به‌طور ویژه، این قابلیت به کامپایل شدن x264 با فعال بودن مصورسازی بستگی دارد. توجه داشته باشید که تا زمان نگارش این متن، x264 پس از کدگذاری و مصورسازی هر فریم مکث کرده و منتظر فشردن کلیدی از سوی کاربر می‌ماند، که پس از آن فریم بعدی کدگذاری خواهد شد.
کدگذاری با کدک‌های Video for Windows تا حد زیادی منسوخ شده است، مگر اینکه بخواهید با کدک‌های نامتعارف و مهجور کدگذاری کنید.
نام فایل کدک باینری که برای کدگذاری استفاده می‌شود.
نام فایل تنظیمات کدک (مانند firstpass.mcf) که توسط vfw2menc ایجاد شده است.

مالتی‌پلکسر MPEG می‌تواند ۵ نوع جریان تولید کند که هرکدام پارامترهای پیش‌فرض معقولی دارند که کاربر می‌تواند آن‌ها را بازنویسی کند. به‌طور کلی، هنگام تولید فایل‌های MPEG، توصیه می‌شود که کد frame-skip مربوط به MEncoder را غیرفعال کنید (به -noskip، -mc و همچنین فیلترهای ویدیویی harddup و softskip مراجعه کنید).

مثال:

قالب جریان (پیش‌فرض: mpeg2). فرمت‌های pes1 و pes2 بسیار معیوب هستند (بدون سرآیند pack و بدون padding)، اما VDR از آن‌ها استفاده می‌کند؛ آن‌ها را انتخاب نکنید مگر اینکه دقیقاً بدانید چه کاری انجام می‌دهید.
اندازه بسته (pack) به بایت، آن را تغییر ندهید مگر اینکه دقیقاً بدانید چه کار می‌کنید (پیش‌فرض: 2048).
نرخ مالتی‌پلکس اسمی بر حسب kbit/s که در سرآیند بسته‌ها استفاده می‌شود (پیش‌فرض: 1800 kb/s). در صورت استفاده از 'format=mpeg1' یا 'mpeg2'، بر حسب نیاز به‌روزرسانی خواهد شد.
در صورت امکان، برچسب‌های زمانی را روی همه فریم‌ها تنظیم می‌کند؛ هنگام format=dvd توصیه می‌شود. اگر dvdauthor با پیامی مانند “..audio sector out of range...” خطا داد، احتمالاً این گزینه را فعال نکرده‌اید.
از الگوریتم بهتری برای درهم‌بافی بسته‌های صوتی و تصویری استفاده می‌کند، بر این اساس که مالتی‌پلکسر همیشه تلاش می‌کند جریان را با بیشترین درصد فضای خالی پر کند.
زمان تأخیر اولیه ویدیو، به میلی‌ثانیه (پیش‌فرض: 0)؛ اگر می‌خواهید ویدیو را نسبت به صدا به تأخیر بیندازید از آن استفاده کنید. با :drop کار نمی‌کند.
زمان تأخیر اولیه صدا، به میلی‌ثانیه (پیش‌فرض: 0)؛ اگر می‌خواهید صدا را نسبت به ویدیو به تأخیر بیندازید از آن استفاده کنید.
هنگام استفاده با vdelay، مالتی‌پلکسر بخشی از صدا را که زودتر پخش می‌شد حذف می‌کند.
تنظیم پهنا و ارتفاع ویدیو هنگامی که ویدیو MPEG-1/2 است.
تنظیم پهنا و ارتفاع ویدیو برای حالت pan and scan هنگامی که ویدیو MPEG-2 است.
تنظیم نسبت تصویر نمایش برای ویدیوی MPEG-2. آن را در MPEG-1 استفاده نکنید؛ در غیر این صورت نسبت تصویر نهایی کاملاً نادرست خواهد شد.
تنظیم نرخ بیت ویدیو به kbit/s برای ویدیوی MPEG-1/2.
تنظیم نرخ فریم برای ویدیوی MPEG-1/2. این گزینه در صورت استفاده با گزینه telecine نادیده گرفته خواهد شد.
حالت تله‌سینه نرم‌افزاری 3:2 pulldown را فعال می‌کند: مالتی‌پلکسر کاری می‌کند که جریان ویدیو به نظر برسد با نرخ فریم 30000/1001 fps کدگذاری شده است. تنها با ویدیوی MPEG-2 زمانی که نرخ فریم خروجی 24000/1001 fps باشد کار می‌کند؛ در صورت لزوم آن را با -ofps تبدیل کنید. هر نرخ فریم دیگری با این گزینه ناسازگار است.
حالت تله‌سینه نرم‌افزاری FILM به PAL و NTSC به PAL را فعال می‌کند: مالتی‌پلکسر کاری می‌کند که جریان ویدیو به نظر برسد با نرخ فریم 25 fps کدگذاری شده است. تنها با ویدیوی MPEG-2 زمانی که نرخ فریم خروجی 24000/1001 fps باشد کار می‌کند؛ در صورت لزوم آن را با -ofps تبدیل کنید. هر نرخ فریم دیگری با این گزینه ناسازگار است.
تله‌سینه دلخواه را با استفاده از کد DGPulldown دونالد گرافت فعال می‌کند. باید نرخ فریم اولیه و نرخ فریم دلخواه را مشخص کنید؛ مالتی‌پلکسر کاری می‌کند که جریان ویدیو طوری به نظر برسد که با نرخ فریم دلخواه کدگذاری شده است. تنها با ویدیوی MPEG-2 زمانی کار می‌کند که نرخ فریم ورودی کوچک‌تر از نرخ فریم خروجی باشد و افزایش نرخ فریم <= 1.5 باشد.
مثال:
تله‌سینه PAL به NTSC
تنظیم اندازه بافر رمزگشای ویدیو، بر حسب کیلوبایت. تنها زمانی آن را مشخص کنید که نرخ بیت جریان ویدیو برای قالب انتخابی بیش از حد بالا باشد و دقیقاً بدانید چه کاری انجام می‌دهید. مقدار بسیار زیاد ممکن است بسته به قابلیت‌های پخش‌کننده، به غیرقابل پخش شدن فیلم بینجامد. هنگام مالتی‌پلکس کردن ویدیوی HDTV مقدار 400 باید کافی باشد.
تنظیم اندازه بافر رمزگشای صدا، بر حسب کیلوبایت. همان اصولی که برای vbuf_size توضیح داده شد، در اینجا نیز اعمال می‌شود.
حداکثر مدت‌زمان بر حسب ثانیه برای تحلیل ویژگی‌های جریان.
اجبار به استفاده از یک دیمالتی‌پلکسر مشخص libavformat.
ارسال AVOptions به دیمالتی‌پلکسر libavformat. توجه، از ارائه‌ی وصله‌ای برای بی‌نیاز کردن به o= و ارسال تمام گزینه‌های ناشناخته از طریق سامانهٔ AVOption استقبال می‌شود. فهرست کامل AVOptions را می‌توان در کتابچهٔ راهنمای FFmpeg یافت. توجه داشته باشید که برخی گزینه‌ها ممکن است با گزینه‌های MPlayer/MEncoder تداخل داشته باشند.
مثال:
حداکثر مقدار داده برای بررسی (probe) در طول مرحلهٔ تشخیص. در مورد MPEG-TS، این مقدار حداکثر تعداد بسته‌های TS را برای بررسی مشخص می‌کند.
کلید رمزنگاری که دیمالتی‌پلکسر باید استفاده کند. این مقدار، داده‌های دودویی خامِ کلید است که به یک رشتهٔ هگزادسیمال تبدیل شده است.

در حال حاضر تنها برای MPEG[12] معنی دارد: حداکثر فاصلهٔ مجاز، بر حسب ثانیه، میان تایمر مرجع جریان خروجی (SCR) و برچسب زمانی رمزگشایی (DTS) برای هر جریان موجود (تأخیر دیمالتی‌پلکس تا رمزگشایی). پیش‌فرض 0.7 است (مطابق با استانداردهای تعریف‌شده توسط MPEG). مقادیر بالاتر نیازمند بافرهای بزرگ‌تر هستند و نباید استفاده شوند.
مشخص کردن و بازنویسی قالب نگه‌دارنده‌ای که باید عملیات مالتی‌پلکس در آن انجام گیرد (پیش‌فرض: تشخیص خودکار از روی پسوند فایل خروجی).
سامانه‌های MPEG-1 و MPEG-2 PS
Advanced Streaming Format
فایل Audio Video Interleave
Waveform Audio
Macromedia Flash
فایل‌های ویدیویی Macromedia Flash
RealAudio و RealVideo
قالب SUN AU
قالب نگه‌دارندهٔ باز NUT (آزمایشی)
QuickTime
قالب MPEG-4
قالب MPEG-4 به همراه پرچم‌های سرایند اضافی مورد نیاز میان‌افزار Apple iPod
نگه‌دارندهٔ ویدیوی دیجیتال Sony
Matroska
نرخ بیت اسمی مالتی‌پلکس، بر حسب بیت در ثانیه؛ در حال حاضر تنها برای MPEG[12] معنی دارد. گاهی برای جلوگیری از سرریز منفی بافر ("buffer underflows")، افزایش آن ضروری است.
ارسال AVOptions به مالتی‌پلکسر libavformat. توجه، از ارائه‌ی وصله‌ای برای بی‌نیاز کردن به o= و ارسال تمام گزینه‌های ناشناخته از طریق سامانهٔ AVOption استقبال می‌شود. فهرست کامل AVOptions را می‌توان در کتابچهٔ راهنمای FFmpeg یافت. توجه داشته باشید که برخی گزینه‌ها ممکن است با گزینه‌های MEncoder تداخل داشته باشند.
مثال:
اندازهٔ بستهٔ واحد برای قالب انتخاب‌شده، بر حسب بایت. هنگام مالتی‌پلکس در پیاده‌سازی‌های MPEG[12] مقادیر پیش‌فرض عبارتند از: 2324 برای [S]VCD، و 2048 برای تمام قالب‌های دیگر.
در حال حاضر تنها برای MPEG[12] معنی دارد: فاصلهٔ اولیه، بر حسب ثانیه، میان تایمر مرجع جریان خروجی (SCR) و برچسب زمانی رمزگشایی (DTS) برای هر جریان موجود (تأخیر دیمالتی‌پلکس تا رمزگشایی). تعدادی متغیر محیطی وجود دارند که می‌توان از آن‌ها برای کنترل رفتار MPlayer و MEncoder استفاده کرد.
تبدیل پیام‌های کنسول به مجموعه نویسه (charset) مشخص‌شده (پیش‌فرض: شناسایی خودکار). مقدار "noconv" به معنای عدم تبدیل است.
دایرکتوری‌ای که MPlayer در آن به دنبال تنظیمات کاربر می‌گردد.
تنظیم سطح پرگویی (verbosity) اولیه در تمام ماژول‌های پیام (پیش‌فرض: 0). میزان پرگویی حاصل برابر است با سطح -msglevel 5 به‌علاوه مقدار MPLAYER_VERBOSE.

اگر LADSPA_PATH تنظیم شده باشد، به دنبال فایل مشخص‌شده می‌گردد. اگر تنظیم نشده باشد، باید یک مسیر کامل ارائه دهید. FIXME: این مورد در بخش ladspa نیز ذکر شده است.

مشخص کردن دایرکتوری برای ذخیره مقادیر کلید عنوان (title key). این کار رمزگشایی (descrambling) دی‌وی‌دی‌هایی را که در حافظه موقت (cache) هستند سرعت می‌بخشد. اگر دایرکتوری DVDCSS_CACHE وجود نداشته باشد ایجاد می‌شود، و زیردایرکتوری‌ای با نام برگرفته از عنوان DVD یا تاریخ ساخت آن ایجاد خواهد شد. اگر DVDCSS_CACHE تنظیم نشده باشد یا خالی باشد، libdvdcss از مقدار پیش‌فرض استفاده خواهد کرد که در یونیکس "${HOME}/.dvdcss/" و در Win32 برابر با "C:\Documents and Settings\$USER\Application Data\dvdcss\" است. مقدار ویژه "off" حافظه موقت را غیرفعال می‌کند.
روش احراز هویت و رمزگشایی را که libdvdcss برای خواندن دیسک‌های رمزگذاری‌شده استفاده می‌کند، تعیین می‌کند. می‌تواند یکی از مقادیر title، key یا disc باشد.
روش پیش‌فرض است. libdvdcss از مجموعه‌ای از کلیدهای پخش‌کننده محاسبه‌شده برای تلاش جهت دریافت کلید دیسک (disc key) استفاده می‌کند. اگر درایو هیچ‌یک از کلیدهای پخش‌کننده را تشخیص ندهد، این روش ممکن است ناموفق باشد.
روش جایگزین (fallback) در هنگام شکست روش key است. به‌جای استفاده از کلیدهای پخش‌کننده، libdvdcss کلید دیسک را با استفاده از یک الگوریتم بروت‌فورس (brute force) کرک می‌کند. این فرآیند بار پردازشی بالایی برای CPU دارد و برای ذخیره داده‌های موقت به ۶۴ مگابایت حافظه رم نیاز دارد.
روش جایگزین هنگامی است که تمام روش‌های دیگر با شکست مواجه شده باشند. این روش بر تبادل کلید با درایو DVD متکی نیست، بلکه از یک حمله رمزنگاری (crypto attack) برای حدس زدن کلید عنوان استفاده می‌کند. در موارد نادر ممکن است این روش با شکست مواجه شود، زیرا داده‌های رمزگذاری‌شده کافی بر روی دیسک برای انجام حمله آماری وجود ندارد؛ اما از سوی دیگر، این تنها راه برای رمزگشایی یک DVD ذخیره‌شده بر روی دیسک سخت، یا DVD با منطقه (region) اشتباه بر روی یک درایو RPC2 است.
دستگاه خام (raw device) مورد استفاده را مشخص می‌کند. کاربرد دقیق آن به سیستم‌عامل شما بستگی دارد؛ برای نمونه، ابزار لینوکس برای راه‌اندازی دستگاه‌های خام raw(8) است. لطفاً توجه داشته باشید که در بیشتر سیستم‌عامل‌ها، استفاده از یک دستگاه خام نیازمند بافرهای کاملاً هم‌تراز شده است: لینوکس به هم‌ترازی ۲۰۴۸ بایتی (که اندازه یک سکتور DVD است) نیاز دارد.
سطح پرگویی libdvdcss را تعیین می‌کند.
0
هیچ پیامی نمایش نمی‌دهد.
1
پیام‌های خطا را در stderr چاپ می‌کند.
2
پیام‌های خطا و پیام‌های اشکال‌زدایی (debug) را در stderr چاپ می‌کند.
صرف‌نظر کردن از دریافت تمام کلیدها هنگام راه‌اندازی. در حال حاضر غیرفعال است.
FIXME: این مورد مستندسازی شود.
FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
کارساز Network Audio System را که درایور خروجی صوتی nas باید به آن متصل شود و بستر انتقالی (transport) که باید استفاده شود را مشخص می‌کند. در صورت عدم تنظیم، DISPLAY به‌جای آن استفاده می‌شود. بستر انتقال می‌تواند یکی از موارد tcp یا unix باشد. نحو به‌صورت tcp/<somehost>:<someport>،‏ <somehost>:<instancenumber> یا [unix]:<instancenumber> است. درگاه پایه NAS عدد 8000 است و <instancenumber> به آن افزوده می‌شود.
مثال‌ها:
اتصال به کارساز NAS روی somehost با استفاده از درگاه و بستر انتقال پیش‌فرض.
اتصال به کارساز NAS روی somehost که به درگاه TCP شماره 8000 گوش می‌دهد.
اتصال به نمونه 0 کارساز NAS روی localhost با استفاده از سوکت‌های دامنه unix.
FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.

FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
این متغیر را بر روی 'disable' تنظیم کنید تا از کنترل تنظیمات alphablending توسط درایور VIDIX جلوگیری شود. سپس می‌توانید خودتان با استفاده از 'ivtvfbctl' آن را تغییر دهید.

FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.

FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.

FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
FIXME: این بخش باید مستندسازی شود.
نام نمایشگری که رابط گرافیکی باید به آن متصل شود.
دایرکتوری خانگی کاربر فعلی.

FIXME: مستندسازی شود.
FIXME: مستندسازی شود.
FIXME: مستندسازی شود.
FIXME: مستندسازی شود.
FIXME: مستندسازی شود.
FIXME: مستندسازی شود.

/usr/local/etc/mplayer/mplayer.conf
تنظیمات سراسری سیستم برای MPlayer
/usr/local/etc/mplayer/mencoder.conf
تنظیمات سراسری سیستم برای MEncoder
~/.mplayer/config
تنظیمات کاربری MPlayer
~/.mplayer/mencoder.conf
تنظیمات کاربری MEncoder
~/.mplayer/input.conf
نگاشت‌های ورودی (برای فهرست کامل '-input keylist' را ببینید)
~/.mplayer/gui.conf
فایل پیکربندی رابط گرافیکی (GUI)
~/.mplayer/gui.gain
برای فایل‌های صوتی فاقد داده‌های ReplayGain، یک خط شامل replay gain و نام فایل که با نویسه فاصله از یکدیگر جدا شده‌اند اضافه کنید؛ مانند:

+1.50 /home/me/music/Song.mp3

~/.mplayer/gui.history
تاریخچه دایرکتوری‌های رابط گرافیکی (GUI)
~/.mplayer/gui.pl
فهرست پخش رابط گرافیکی (GUI)
~/.mplayer/gui.url
فهرست نشانی‌های وب (URL) رابط گرافیکی (GUI)
~/.mplayer/font/
دایرکتوری قلم (باید یک فایل font.desc و فایل‌هایی با پسوند .RAW وجود داشته باشند.)
~/.mplayer/DVDkeys/
کلیدهای کش‌شدهٔ CSS

شروع سریع پخش Blu-ray:

mplayer br:////path/to/disc
mplayer br:// -bluray-device /path/to/disc

شروع سریع پخش DVD:

mplayer dvd://1

پخش به زبان ژاپنی با زیرنویس انگلیسی:

mplayer dvd://1 -alang ja -slang en

پخش تنها فصل‌های ۵، ۶ و ۷:

mplayer dvd://1 -chapter 5-7

پخش تنها عنوان‌های ۵، ۶ و ۷:

mplayer dvd://5-7

پخش یک DVD چندزاویه‌ای:

mplayer dvd://1 -dvdangle 2

پخش از یک دستگاه DVD دیگر:

mplayer dvd://1 -dvd-device /dev/dvd2

پخش ویدیوی DVD از یک دایرکتوری حاوی فایل‌های VOB:

mplayer dvd://1 -dvd-device /path/to/directory/

رونوشت از یک عنوان DVD روی دیسک سخت و ذخیره در فایل title1.vob :

mplayer dvd://1 -dumpstream -dumpfile title1.vob

پخش یک DVD با dvdnav از مسیر /dev/sr1:

mplayer dvdnav:////dev/sr1

پخش جریانی (استریم) از HTTP:

mplayer http://mplayer.hq/example.avi

پخش جریانی با استفاده از RTSP:

mplayer rtsp://server.example.com/streamName

تبدیل زیرنویس به قالب MPsub:

mplayer dummy.avi -sub source.sub -dumpmpsub

تبدیل زیرنویس به قالب MPsub بدون تماشای فیلم:

mplayer /dev/zero -rawvideo pal:fps=xx -demuxer rawvideo -vc null -vo null -noframedrop -benchmark -sub source.sub -dumpmpsub

ورودی از V4L استاندارد:

mplayer tv:// -tv driver=v4l:width=640:height=480:outfmt=i420 -vc rawi420 -vo xv

پخش روی کارت‌های Zoran (روش قدیمی، منسوخ‌شده):

mplayer -vo zr -vf scale=352:288 file.avi

پخش روی کارت‌های Zoran (روش جدید):

mplayer -vo zr2 -vf scale=352:288,zrmjpeg file.avi

پخش DTS-CD با قابلیت passthrough:

mplayer -ac hwdts -rawaudio format=0x2001 -cdrom-device /dev/cdrom cdda://

شما همچنین می‌توانید به جای -ac hwdts از -afm hwac3 استفاده کنید. مقدار '/dev/cdrom' را متناسب با نام دستگاه CD-ROM در سیستم خود تغییر دهید. اگر گیرندهٔ خارجی شما از رمزگشایی جریان‌های خام DTS پشتیبانی می‌کند، می‌توانید بدون تنظیم format، hwac3 یا hwdts، مستقیماً آن را از طریق cdda:// پخش کنید.

پخش یک فایل AAC با ۶ کانال صوتی تنها با دو بلندگو:

mplayer -rawaudio format=0xff -demuxer rawaudio -af pan=2:.32:.32:.39:.06:.06:.39:.17:-.17:-.17:.17:.33:.33 adts_he-aac160_51.aac
ممکن است بخواهید مقادیر pan را کمی تغییر دهید (برای مثال در یک مقدار ضرب کنید) تا بلندی صدا را افزایش دهید یا از اعوجاج/برش صدا (clipping) جلوگیری کنید.

معکوس‌سازی شطرنجی با فیلتر geq:

mplayer -vf geq='128+(p(X\,Y)-128)*(0.5-gt(mod(X/SW\,128)\,64))*(0.5-gt(mod(Y/SH\,128)\,64))*4'

کدگذاری عنوان شماره ۲ DVD، تنها فصل‌های انتخاب‌شده:

mencoder dvd://2 -chapter 10-15 -o title2.avi -oac copy -ovc lavc -lavcopts vcodec=mpeg4

کدگذاری عنوان شماره ۲ DVD، با تغییر اندازه به 640x480:

mencoder dvd://2 -vf scale=640:480 -o title2.avi -oac copy -ovc lavc -lavcopts vcodec=mpeg4

کدگذاری عنوان شماره ۲ DVD، با تغییر اندازه به 512xHHH (حفظ نسبت تصویر):

mencoder dvd://2 -vf scale -zoom -xy 512 -o title2.avi -oac copy -ovc lavc -lavcopts vcodec=mpeg4

مشابه مورد قبل، اما با نرخ بیت تنظیم‌شده روی 1800kbit و ماکروبلاک‌های بهینه‌سازی‌شده:

mencoder dvd://2 -o title2.avi -oac copy -ovc lavc -lavcopts vcodec=mpeg4:mbd=1:vbitrate=1800

مشابه مورد قبل، اما با فشرده‌سازی MJPEG:

mencoder dvd://2 -o title2.avi -oac copy -ovc lavc -lavcopts vcodec=mjpeg:mbd=1:vbitrate=1800

کدگذاری تمام فایل‌های *.jpg در دایرکتوری جاری:

mencoder "mf://*.jpg" -mf fps=25 -o output.avi -ovc lavc -lavcopts vcodec=mpeg4

کدگذاری از یک تیونر (تعیین فرمت با -vf format):

mencoder -tv driver=v4l:width=640:height=480 tv:// -o tv.avi -ovc raw

کدگذاری از یک لوله (pipe):

rar p test-SVCD.rar | mencoder -ovc lavc -lavcopts vcodec=mpeg4:vbitrate=800 -ofps 24 -

دستپاچه نشوید. اگر باگی پیدا کردید، آن را به ما گزارش دهید، اما لطفاً ابتدا مطمئن شوید که تمامی مستندات را مطالعه کرده‌اید. همچنین حواستان به شکلک‌ها باشد. :) بسیاری از باگ‌ها ناشی از پیکربندی نادرست یا استفاده اشتباه از پارامترها هستند. بخش گزارش باگ در مستندات (http://www.mplayerhq.hu/DOCS/HTML/en/bugreports.html) نحوه ایجاد گزارش‌های باگ کاربردی را توضیح می‌دهد.

برنامه MPlayer در ابتدا توسط Arpad Gereoffy نوشته شد. برای مشاهده فهرست برخی دیگر از مشارکت‌کنندگان پرتعداد آن، فایل AUTHORS را ببینید.

حق نشر MPlayer متعلق به تیم MPlayer است: (C) 2000-2024 The MPlayer Team

این صفحه راهنما عمدتاً توسط Gabucino،‏ Jonas Jermann و Diego Biurrun نوشته شده است. نگه‌داری آن توسط Diego Biurrun انجام می‌شود. لطفاً ایمیل‌های مربوط به آن را به فهرست پستی MPlayer-DOCS ارسال کنید. ایمیل‌های مربوط به ترجمه نیز به فهرست پستی MPlayer-translations تعلق دارند.

2024-05-12 The MPlayer Project