mpartition(1) General Commands Manual mpartition(1)

mpartition - پارتیشن‌بندی دیسک سخت MSDOS

این صفحه راهنما به‌طور خودکار از مستندات texinfo برنامه mtools تولید شده است و ممکن است کاملاً دقیق یا کامل نباشد. برای جزئیات، انتهای این صفحه راهنما را ببینید.

دستور mpartition برای ایجاد سیستم‌فایل‌های MS-DOS به عنوان پارتیشن استفاده می‌شود. این دستور برای استفاده در سیستم‌های غیرلینوکسی در نظر گرفته شده است، یعنی سیستم‌هایی که در آن‌ها fdisk و دسترسی آسان به دستگاه‌های SCSI در دسترس نیست. این دستور تنها روی درایوهایی کار می‌کند که متغیر partition برای آن‌ها تنظیم شده باشد.

mpartition -p drive
mpartition -r drive
mpartition -I [-B bootSector] drive 
mpartition -a drive
mpartition -d drive
mpartition -c [-s sectors] [-h heads]
[-t cylinders] [-v [-T type] [-b
begin] [-l length] [-f]

دستور mpartition از عملیات‌های زیر پشتیبانی می‌کند:

یک خط فرمان را برای بازسازی پارتیشن مربوط به درایو چاپ می‌کند. اگر پارتیشن درایو تعریف نشده باشد، یا ناسازگاری تشخیص داده شود، چیزی چاپ نمی‌شود. اگر پرگویی (-v) نیز تنظیم شده باشد، جدول پارتیشن فعلی را چاپ می‌کند.
پارتیشن مشخص‌شده توسط drive را حذف می‌کند.
جدول پارتیشن را مقداردهی اولیه کرده و تمام پارتیشن‌ها را حذف می‌کند.
پارتیشن مشخص‌شده توسط drive را ایجاد می‌کند.
پارتیشن را «فعال» می‌کند؛ یعنی آن را قابل بوت می‌سازد. در هر زمان تنها یک پارتیشن می‌تواند قابل بوت باشد.
پارتیشن را «غیرفعال» می‌کند؛ یعنی قابلیت بوت را از آن سلب می‌کند.

اگر هیچ عملیاتی مشخص نشود، تنظیمات فعلی چاپ می‌شوند.

برای ایجاد پارتیشن، گزینه‌های زیر در دسترس هستند:

تعداد سکتورها در هر شیار پارتیشن (که همچنین تعداد سکتورها در هر شیار برای کل درایو است).
تعداد هدهای پارتیشن (که همچنین تعداد هدهای کل درایو است). به‌طور پیش‌فرض، اطلاعات هندسه (تعداد سکتورها و هدها) از مدخل‌های مجاور جدول پارتیشن به دست می‌آید یا از روی اندازه تخمین زده می‌شود.
تعداد سیلندرهای پارتیشن (نه تعداد سیلندرهای کل درایو).
آفست شروع پارتیشن، بر حسب سکتور. اگر begin داده نشود، mpartition شروع پارتیشن را در ابتدای دیسک (پارتیشن شماره ۱)، یا بلافاصله پس از پایان پارتیشن قبلی قرار می‌دهد.
اندازه (طول) پارتیشن، بر حسب سکتور. اگر end داده نشود، mpartition اندازه را بر اساس تعداد سکتورها، هدها و سیلندرها محاسبه می‌کند. اگر این مقادیر نیز مشخص نشده باشند، با در نظر گرفتن اندازه دیسک و شروع پارتیشن بعدی، بزرگ‌ترین اندازه ممکن را به پارتیشن اختصاص می‌دهد.

گزینه زیر برای تمام عملیات‌هایی که جدول پارتیشن را تغییر می‌دهند در دسترس است:

معمولاً پیش از اعمال هرگونه تغییر روی پارتیشن، mpartition بررسی‌های سازگاری خاصی را انجام می‌دهد، مانند بررسی همپوشانی و تراز بودن مناسب پارتیشن‌ها. اگر هر یک از این بررسی‌ها با شکست مواجه شود، جدول پارتیشن تغییر نمی‌کند. گزینه -f به شما امکان می‌دهد این تدابیر حفاظتی را نادیده بگیرید.

گزینه‌های زیر برای تمام عملیات‌ها در دسترس هستند:

همراه با -p جدول پارتیشن را به همان صورت فعلی (در صورت عدم تغییر) یا پس از اصلاح چاپ می‌کند.
اگر پرچم پرگویی دوبار داده شود، mpartition هنگام خواندن جدول پارتیشن از دستگاه و نوشتن آن روی دستگاه، یک hexdump از جدول پارتیشن چاپ خواهد کرد.

گزینه زیر برای مقداردهی اولیه جدول پارتیشن در دسترس است:

رکورد راه‌انداز اصلی (MBR) الگو را از فایل bootSector می‌خواند.

برنامه mpartition برای انتخاب نوع پارتیشن به صورت زیر عمل می‌کند:

-  
به پارتیشن‌های FAT32 نوع 0x0C (با عنوان «Win95 FAT32, LBA») اختصاص داده می‌شود.
-  
برای بقیه موارد، اگر پارتیشن کاملاً در ۶۵۵۳۶ سکتور اول دیسک جای گیرد، برای پارتیشن‌های FAT12 مقدار 0x01 (با عنوان «DOS FAT12, CHS») و برای پارتیشن‌های FAT16 مقدار 0x04 (با عنوان «DOS FAT16, CHS») اختصاص داده می‌شود.
-  
اگر شامل موارد بالا نشود، در صورتی که پارتیشن کاملاً در ۱۰۲۴ سیلندر اول جای گیرد (حالت CHS)، مقدار 0x06 (با عنوان «DOS BIG FAT16 CHS») اختصاص می‌یابد.
-  
تمام موارد باقی‌مانده 0x0E (با عنوان «Win95 BIG FAT16, LBA») دریافت می‌کنند.

اگر تعداد بیت‌های fat مشخص نباشد (در تعریف درایو مشخص نشده باشد)، برای تمام درایوهای با کمتر از ۴۰۹۶ سکتور، FAT12 و برای درایوهای با بیش از ۴۰۹۶ سکتور، FAT16 فرض می‌شود.

این موضوع کم و بیش با تعاریف بیان‌شده در https://en.wikipedia.org/wiki/Partition_type#List_of_partition_IDs و https://docs.microsoft.com/en-us/previous-versions/windows/it-pro/windows-2000-server/cc977219(v=technet.10) مطابقت دارد، با دو تفاوت عمده:

-  
اگر بیت‌های fat نامشخص باشند، اسناد مرجع درایوهای با کمتر از ۳۲۶۸۰ سکتور را FAT12 در نظر می‌گیرند. برنامه mtools از ۴۰۹۶ سکتور به عنوان نقطه آستانه استفاده می‌کند، چرا که نسخه‌های قدیمی‌تر DOS فقط روی دیسک‌های با کمتر از ۴۰۹۶ سکتور از FAT12 پشتیبانی می‌کنند (و این نسخه‌های قدیمی‌تر همان‌هایی هستند که به احتمال زیاد در وهله اول از FAT12 استفاده می‌کردند).
-  
اسناد مرجع از یک نقطه آستانه ۸ گیگابایتی (ویکی‌پدیا) یا ۴ گیگابایتی (مایکروسافت) میان 0x06 (DOS BIG FAT16 CHS) و 0x0E استفاده می‌کنند. برنامه mtools از ۱۰۲۴ سیلندر استفاده می‌کند. این به این دلیل است که هر پارتیشنی فراتر از ۱۰۲۴ سیلندر باید LBA باشد و نمی‌تواند CHS باشد. مقدار ۸ گیگابایت بزرگ‌ترین ظرفیتی است که می‌توان به صورت CHS نمایش داد (۶۳ سکتور، ۲۵۵ هد و ۱۰۲۴ سیلندر). ۴ گیگابایت نیز حد ظرفیت ویندوز ۲۰۰۰ است، بنابراین منطقی است که مستندات ویندوز ۲۰۰۰ این مقدار را به عنوان حد بالایی برای هر نوع پارتیشن تعیین کنند.

مستندات texinfo برنامه mtools

این صفحه راهنما به‌طور خودکار از مستندات texinfo برنامه mtools تولید شده است. با این حال، این فرایند فقط تقریبی است و برخی موارد مانند ارجاعات متقابل، پاورقی‌ها و نمادها در این فرایند تبدیل از بین رفته‌اند. در واقع، این موارد نمایش مناسبی در قالب صفحه راهنما ندارند. علاوه بر این، تمام اطلاعات به نسخه صفحه راهنما منتقل نشده است. بنابراین اکیداً توصیه می‌کنم از سند texinfo اصلی استفاده کنید. برای اطلاع از نحوه مشاهده سند texinfo، انتهای این صفحه راهنما را ببینید.

*   
برای ایجاد یک نسخه قابل چاپ از سند texinfo، دستورات زیر را اجرا کنید:
./configure; make dvi; dvips mtools.dvi

*   
برای ایجاد یک نسخه html، اجرا کنید:
./configure; make html

یک نسخه html از پیش ساخته شده را می‌توان در نشانی زیر یافت: `http://www.gnu.org/software/mtools/manual/mtools.html'

*   
برای ایجاد یک نسخه info (قابل مرور با استفاده از حالت info در emacs)، اجرا کنید:
./configure; make info

سند texinfo هنگام چاپ یا به صورت html زیباترین شکل را دارد. در واقع، در نسخه info خواندن برخی مثال‌ها به دلیل قواعد نقل‌قول استفاده شده در info دشوار است.

14Jun25 mtools-4.0.49