Mono(mono-configuration-crypto) Mono(mono-configuration-crypto)

mono-configuration-crypto - ابزار پیکربندی Mono برای مدیریت کلیدهای رمزنگاری و رمزگذاری/رمزگشایی بخش‌های فایل پیکربندی

mono-configuration-crypto <options>

دستور mono-configuration-crypto ابزاری برای مدیریت مخزن نگه‌دارنده‌های کلید رمزنگاری Mono و همچنین رمزگذاری و رمزگشایی بخش‌های فایل پیکربندی است.

نمایش اطلاعات نحوه استفاده
نمایش اطلاعات مشروح (شامل ردپای پشتهٔ استثناها)
استفاده از مخزن سراسری ماشین (global) برای تمام عملیات کلید. توجه داشته باشید که در سیستم‌های یونیکس، مخزن سراسری در مسیر /usr/share/.mono قرار دارد و تغییر دادن آن نیازمند مجوزهای کاربر ریشه (root) است.
استفاده از مخزن محلی (کاربر) برای تمام عملیات کلید. مخزن کلید کاربر در دایرکتوری $HOME/.config/.mono قرار دارد. این مسیر، مکان پیش‌فرض مورد استفاده توسط mono-configuration-crypto است.
فهرست کردن نام تمام نگه‌دارنده‌های کلید در مخزن. توجه داشته باشید که ممکن است نام برخی از نگه‌دارنده‌ها صرفاً رشته‌های GUID باشد.
ایجاد یک جفت‌کلید عمومی/خصوصی RSA. اگر نگه‌دارندهٔ مشخص‌شده (گزینهٔ -f را ببینید) از قبل وجود داشته باشد، عملیات با شکست مواجه خواهد شد.
وارد کردن کلید به یک نگه‌دارنده. کلید را از فایل مشخص‌شده (توسط گزینهٔ -f) وارد کرده و آن را به عنوان نخستین کلید در نگه‌دارندهٔ مشخص‌شده (گزینهٔ -n را ببینید) قرار می‌دهد. اگر نگه‌دارنده وجود داشته باشد، نخستین کلید آن جایگزین می‌شود. اگر نگه‌دارنده وجود نداشته باشد، ایجاد خواهد شد. هیچ اعتبارسنجی روی مقدار کلید انجام نمی‌شود - این کار به ارائه‌دهنده حفاظت یا کد رمزنگاریِ استفاده‌کننده از کلید واگذار می‌شود.
صادر کردن کلید از یک نگه‌دارنده. کلید را از نگه‌دارندهٔ مشخص‌شده (گزینهٔ -n را ببینید) صادر کرده و آن را در قالب XML در فایل مشخص‌شده (گزینهٔ -f را ببینید) قرار می‌دهد. این فایل بعداً می‌تواند برای وارد کردن کلید استفاده شود.
حذف یک نگه‌دارنده. فایل نگه‌دارنده را به صورت فیزیکی از روی دیسک پاک می‌کند.
نام فایل برای عملیات وارد کردن (import) یا صادر کردن (export). تمامی گزینه‌هایی که داده‌ای را از/به فایل‌ها می‌خوانند یا می‌نویسند، نیازمند وجود این گزینه در خط فرمان هستند.
نام فایل پیکربندی. نام پایهٔ فایل پیکربندی مورد استفاده در عملیات رمزگذاری و رمزگشایی را مشخص می‌کند. فایل‌ها بدون حساسیت به بزرگی یا کوچکی حروف جستجو می‌شوند. مقدار پیش‌فرض Web.config است.
نام نگه‌دارنده. اگر این گزینه در خط فرمان مشخص نشود، مقدار پیش‌فرض MonoFrameworkConfigurationKey خواهد بود (نام کلید پیش‌فرضی که توسط کدهای رمزگذاری/رمزگشایی بخش‌های System.Configuration استفاده می‌شود).
اندازهٔ کلید. طول کلید را برای عملیات ایجاد (گزینهٔ -c را ببینید) مشخص می‌کند. پیش‌فرض 1024 است.
مسیر فیزیکی برنامه کاربردی. هنگام رمزگذاری/رمزگشایی بخش‌های فایل پیکربندی، برای تعیین دایرکتوری محل قرارگیری فایل پیکربندی (گزینهٔ -cf را ببینید) استفاده می‌شود. پیش‌فرض دایرکتوری جاری است.
رمزگشایی بخش پیکربندی. بخش پیکربندی باید از قالبی که هنگام فراخوانی ConfigurationManager.GetSection استفاده می‌شود پیروی کند، یعنی: path/to/section. تنها بخش‌هایی که برای سیستم پیکربندی شناخته‌شده باشند پردازش خواهند شد.
رمزگذاری بخش پیکربندی. بخش پیکربندی باید از قالبی که هنگام فراخوانی ConfigurationManager.GetSection استفاده می‌شود پیروی کند، یعنی: path/to/section. تنها بخش‌هایی که برای سیستم پیکربندی شناخته‌شده باشند پردازش خواهند شد.

Marek Habersack

Copyright (C) 2010 Novell, Inc (http://novell.com)

برای جزئیات بیشتر به http://lists.ximian.com/mailman/listinfo/mono-devel-list مراجعه کنید.

برای جزئیات بیشتر به http://mono-project.com مراجعه کنید.