نام (NAME)

mkfontscale - ایجاد نمایه‌ای از فایل‌های قلم مقیاس‌پذیر برای X

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

mkfontscale [ -b ] [ -s ] [ -o filename ] [ -x suffix ] [ -a encoding ] ... [ -f fuzz ] [ -l ] [ -e directory ] [ -p prefix ] [ -r prefix ] [ -n prefix ] [ -u | -U ] [ -v ] [ -- ] [ directory ] ...

توضیحات (DESCRIPTION)

به ازای هر آرگومان دایرکتوری، mkfontscale تمام فایل‌های قلم مقیاس‌پذیر موجود در آن دایرکتوری را می‌خواند. به ازای هر فایل قلم یافت‌شده، یک نام قلم X11 (XLFD) ایجاد می‌شود، و به همراه نام فایل در فایلی به نام fonts.scale در همان دایرکتوری نوشته می‌شود.

فایل fonts.scale تولیدشده باید پیش از استفاده به عنوان ورودی برای برنامه mkfontdir(1) بررسی شده و در صورت نیاز به طور دستی ویرایش گردد.

گزینه‌ها (OPTIONS)

-b

خواندن قلم‌های بیت‌مپ (bitmap). به صورت پیش‌فرض، قلم‌های بیت‌مپ نادیده گرفته می‌شوند.

-s

نادیده گرفتن قلم‌های مقیاس‌پذیر. به صورت پیش‌فرض، قلم‌های مقیاس‌پذیر خوانده می‌شوند. اگر -b تنظیم شده باشد، این گزینه اثر جانبی فعال کردن خواندن فایل‌های fonts.scale را در پی دارد.

-o filename

ارسال خروجی برنامه به filename؛ حالت پیش‌فرض fonts.scale است اگر قلم‌های بیت‌مپ خوانده نشوند، و در صورتی که خوانده شوند fonts.dir است. اگر filename نسبی باشد، در دایرکتوریِ در حال پردازش ایجاد می‌شود. اگر مقدار ویژه - باشد، خروجی در خروجی استاندارد نوشته می‌شود.

-x suffix

مستثنی کردن تمام فایل‌هایی با پسوند مشخص‌شده suffix.

-a encoding

افزودن encoding به فهرست کدگذاری‌های مورد جستجو.

-f fuzz

تنظیم کسر نویسه‌هایی که ممکن است در کدگذاری‌های بزرگ مفقود باشند به fuzz درصد. مقدار پیش‌فرض 2% است.

-l

نوشتن فایل‌های fonts.dir مناسب برای پیاده‌سازی‌هایی که نمی‌توانند قلم‌های قدیمی (BDF و PCF) را مجدداً کدگذاری کنند. به طور پیش‌فرض، فرض بر این است که پیاده‌سازی می‌تواند قلم‌های قدیمی دارای کدگذاری Unicode را مجدداً کدگذاری کند.

-e

یک دایرکتوری حاوی فایل‌های کدگذاری را مشخص می‌کند. هر یک از این دایرکتوری‌ها برای فایل‌های کدگذاری پویش شده، و سپس فهرست آن‌ها در یک فایل "encodings.dir" در هر دایرکتوری قلم نوشته می‌شود.

-p

پیشوندی را مشخص می‌کند که هنگام نوشتن مسیر فایل‌های کدگذاری در فایل "encodings.dir"، به ابتدای آن‌ها افزوده می‌شود. این پیشوند عیناً اضافه می‌شود: اگر میان پیشوند و نام مسیرها به یک `/' نیاز باشد، باید صراحتاً به عنوان بخشی از پیشوند قید شود.

-r

دایرکتوری‌های غیرمطلق کدگذاری را هنگام نوشتن در فایل "encodings.dir" به همان شکل نسبی نگه می‌دارد. حالت پیش‌فرض تبدیل دایرکتوری‌های نسبی کدگذاری به دایرکتوری‌های مطلق از طریق افزودن دایرکتوری جاری به ابتدای آن‌ها است. ترتیب قرارگیری این گزینه حائز اهمیت است، زیرا تنها بر گزینه‌های بعدی -e اعمال می‌گردد.

-n

دایرکتوری را برای قلم‌ها پویش نکرده و فایل‌های دایرکتوری قلم را نمی‌نویسد. این گزینه تنها هنگام ایجاد دایرکتوری‌های کدگذاری کاربرد دارد.

-u, -U

غیرفعال کردن (-u) یا فعال کردن (-U) نمایه‌سازی کدگذاری‌های قلم ISO 10646:1 (پیش‌فرض: فعال).

-v, --version

چاپ نسخه برنامه و خروج.

--help

چاپ راهنمای استفاده از برنامه و خروج.

--

پایان گزینه‌ها.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

X(7), Xserver(1), mkfontdir(1), xfs(1), xset(1)

نکات (NOTES)

قالب فایل‌های fonts.scale، fonts.dir و encodings.dir در صفحه راهنمای mkfontdir(1) شرح داده شده است.

برنامه Mkfontscale هرگونه فایل fonts.scale موجود را حتی در صورتی که به صورت دستی ویرایش شده باشد بازنویسی خواهد کرد.

دستور mkfontscale -b -s -l معادل با mkfontdir است.

نویسندگان (AUTHORS)

نسخه mkfontscale عرضه‌شده در این انتشار بنیاد X.Org در ابتدا توسط Juliusz Chroboczek <jch@freedesktop.org> برای پروژه XFree86 نوشته شده است. کارکرد این برنامه از ابزار ttmkfdir اثر Joerg Pommnitz الهام گرفته شده است.