نام (NAME)

minicom - برنامه کاربرپسند ارتباط سریال

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

minicom [options] [configuration]

توضیحات (DESCRIPTION)

minicom یک برنامه ارتباطی است که تا حدودی به برنامه اشتراک‌افزاری TELIX شباهت دارد، اما آزاد بوده، به همراه کد منبع ارائه می‌شود و روی اکثر سیستم‌عامل‌های یونیکس اجرا می‌گردد. قابلیت‌های آن شامل فهرست شماره‌گیری با شماره‌گیری مجدد خودکار، پشتیبانی از فایل‌های قفل به سبک UUCP روی دستگاه‌های سریال، مفسر جداگانه برای زبان اسکریپت‌نویسی، ذخیره‌سازی داده‌ها در فایل (capture to file)، پشتیبانی از چند کاربر با پیکربندی‌های مجزا و موارد دیگر است.

خط فرمان (COMMAND-LINE)

-s, --setup: برپاسازی (Setup). کاربر root با این گزینه مقادیر پیش‌فرض سراسری سیستم را در /etc/minirc.dfl ویرایش می‌کند. هنگامی که از این گزینه استفاده شود، minicom مقداردهی اولیه نمی‌شود، بلکه شما را مستقیماً وارد منوی پیکربندی می‌کند. این قابلیت در صورتی که minicom به دلیل تغییرات سیستم اجرا نشود، یا برای نخستین باری که minicom را اجرا می‌کنید بسیار سودمند است. برای اکثر سیستم‌ها، مقادیر پیش‌فرض معقول از قبل کامپایل شده‌اند.
-o, --noinit: عدم مقداردهی اولیه. برنامه minicom از کد مقداردهی اولیه صرف‌نظر خواهد کرد. این گزینه زمانی مفید است که بدون بازنشانی (reset) از minicom خارج شده باشید و اکنون بخواهید نشست (session) را مجدداً آغاز کنید. با این حال بالقوه خطرناک است: هیچ بررسی برای فایل‌های قفل و غیره انجام نمی‌شود، بنابراین یک کاربر عادی می‌تواند در کار برنامه‌هایی مانند UUCP تداخل ایجاد کند... شاید این گزینه بعداً حذف شود. در حال حاضر فرض بر این است کاربرانی که به مودم دسترسی دارند، مسئولیت اعمال خود را می‌پذیرند.
-m, --metakey: جایگزینی کلید فرمان با کلید Meta یا ALT. این حالت در نگارش 1.80 پیش‌فرض است و همچنین در یکی از منوهای minicom قابل پیکربندی است، اما اگر مدام از پایانه‌های متفاوتی استفاده می‌کنید که برخی فاقد کلید Meta یا ALT هستند، سودمند است که کلید فرمان پیش‌فرض را روی Ctrl-A قرار دهید و هر زمان صفحه‌کلیدی داشتید که از کلیدهای Meta یا ALT پشتیبانی می‌کرد از این گزینه استفاده کنید. برنامه minicom فرض می‌کند کلید Meta شما پیشوند ESC را ارسال می‌کند، نه حالت دیگری که در آن بالاترین بیت نویسه تنظیم می‌شود.
-M, --metakey8: مشابه -m، اما فرض می‌کند که کلید Meta شما بیت هشتم نویسه را فعال می‌کند (کد نویسه + 128 را ارسال می‌کند).
-z, --statline: استفاده از خط وضعیت پایانه. این گزینه تنها روی پایانه‌هایی کار می‌کند که از آن پشتیبانی کنند و اطلاعات مربوطه را در مدخل پایگاه‌داده termcap یا terminfo خود داشته باشند.
-l, --ansi: ترجمه تحت‌اللفظی (Literal) نویسه‌هایی با بیت بالای فعال (high bit set). با فعال بودن این پرچم، minicom تلاش خواهد کرد نویسه‌های رسم خط IBM را به ASCII تبدیل کند. بسیاری از مشتقات PC-unix نویسه‌ها را بدون نیاز به تبدیل به درستی نمایش می‌دهند (Linux در یک حالت ویژه، Coherent و SCO).
-L, --iso: مشابه مورد قبل، اما فرض می‌کند که صفحه نمایش از مجموعه نویسه ISO8859 استفاده می‌کند.
-w, --wrap: شکستن خطوط (line-wrap) را هنگام راه‌اندازی به صورت پیش‌فرض فعال می‌کند.
-H, --displayhex: خروجی را در حالت هگزادسیمال (hex) فعال می‌کند.
-a, --attrib=on/off: ویژگی‌ها (Attribute). استفاده از ویژگی‌ها. برخی پایانه‌ها، به ویژه Televideo، پردازش ویژگی نامناسبی دارند (سریال به جای موازی). به طور پیش‌فرض، minicom از '-a on' استفاده می‌کند، اما اگر از چنین پایانه‌ای استفاده می‌کنید می‌توانید (باید!) گزینه '-a off' را مشخص کنید. ذکر عبارت انتهایی 'on' یا 'off' الزامی است.
-t, --term=TERM: نوع پایانه (Terminal). با این پرچم، می‌توانید متغیر محیطی TERM را بازنویسی کنید. این قابلیت برای استفاده در متغیر محیطی MINICOM سودمند است؛ می‌توان یک مدخل termcap ویژه برای استفاده با minicom روی کنسول ایجاد کرد که صفحه را در حالت خام (raw) مقداردهی اولیه کند تا در ترکیب با پرچم -l، نویسه‌های رسم خط IBM بدون تغییر نمایش داده شوند.
-c, --color=on/off: رنگ (Color). استفاده از رنگ. پایانه‌ها (مانند کنسول Linux) با توالی‌های گریز استاندارد ANSI از رنگ پشتیبانی می‌کنند. در صورتی که چنین پشتیبانی وجود نداشته باشد، می‌توان استفاده از رنگ را با '-c off' غیرفعال کرد. این گزینه و گزینه '-m' گزینه‌های مناسبی برای قرار گرفتن در متغیر محیطی MINICOM هستند.
-S, --script=SCRIPT: اسکریپت. اجرای اسکریپت مشخص‌شده هنگام راه‌اندازی. تاکنون ارسال نام کاربری و گذرواژه به اسکریپت راه‌اندازی پشتیبانی نمی‌شود. اگر از گزینه -d نیز برای شروع شماره‌گیری در هنگام راه‌اندازی استفاده کنید، اسکریپت -S پیش از شماره‌گیری مدخل‌های مشخص‌شده با -d اجرا خواهد شد.
-d, --dial=ENTRY: شماره‌گیری (Dial) یک مدخل از فهرست شماره‌گیری هنگام راه‌اندازی. می‌توانید یک شماره نمایه (index)، یا حتی زیررشته‌ای از نام مدخل را مشخص کنید. اگر نامی را مشخص کنید که دارای چندین مدخل در فهرست باشد، همه آن‌ها برای شماره‌گیری نشانه‌گذاری می‌شوند. همچنین می‌توانید چندین نام یا شماره نمایه را با جدا کردن آن‌ها با کاما مشخص نمایید. شماره‌گیری پس از اتمام تمام رویه‌های دیگر مقداردهی اولیه برنامه، از نخستین مدخل مشخص‌شده آغاز خواهد شد.
-p, --ptty=TTYP: شبه‌پایانه (Pseudo terminal) مورد استفاده. این گزینه درگاه پایانه تعریف‌شده در فایل‌های پیکربندی را بازنویسی می‌کند، اما تنها در صورتی که یک شبه TTY باشد. نام فایل ارائه‌شده باید به شکل (/dev/)tty[p-z/][0-f]، (/dev/)pts[p-z/][0-f] یا (/dev/)pty[p-z/][0-f] باشد. برای نمونه: /dev/ttyp1، pts/0 یا /dev/ptyp2.
-C, --capturefile=FILE: نام‌فایل. باز کردن فایل ذخیره‌سازی داده‌ها (capture file) هنگام راه‌اندازی.
--capturefile-buffer-mode=MODE: حالت بافرینگ فایل ذخیره‌سازی داده‌ها. مقدار MODE می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:
N بدون بافر (پیش‌فرض).
L بافر خطی (Line buffered).
F بافر کامل (Fully buffered).
-F, --statlinefmt: قالب خط وضعیت. مشخص‌کننده‌های قالب زیر در دسترس هستند:
%H کلید گریز برای صفحه راهنما.
%V رشته نگارش minicom.
%b اطلاعات اتصال، مانند نرخ باود (baud rate).
%T نوع پایانه.
%C حالت مکان‌نما.
%D مسیر دستگاه، احتمالاً کوتاه‌شده به اندازه فضای باقی‌مانده در دسترس.
%t مدت زمان برخط بودن (Online time).
%% نویسه %.
مثال: "%H for help | %b | Minicom %V | %T | %C | %t"
-b, --baudrate: تعیین نرخ باود (baud rate)، بازنویسی مقدار داده‌شده در فایل پیکربندی.
-D, --device: تعیین دستگاه، بازنویسی مقدار داده‌شده در فایل پیکربندی.
-O, --option: تنظیم یک گزینه. آرگومان می‌تواند یک کلمه منفرد، یا یک جفت key=value باشد. گزینه‌های شناخته‌شده:
timestamp با مقادیر simple، delta، persecond و extended. اگر هیچ مقداری داده نشود، 'simple' انتخاب می‌شود.
-R, --remotecharset: مشخص کردن مجموعه نویسه‌ای که سیستم دوردست (remote) استفاده می‌کند و تبدیل آن به مجموعه نویسه سمت محلی. برای نمونه ممکن است 'latin1' باشد.
-7, --7bit: حالت 7bit برای پایانه‌هایی که توانایی 8bit را ندارند. اگر محیط از طریق LANG یا LC_ALL برای این مورد پیکربندی شده باشد، 8bit پیش‌فرض است، در غیر این صورت 7bit خواهد بود.
-8, --8bit: نویسه‌های 8bit بدون هیچ تغییری عبور می‌کنند. «پیوسته» (Continuous) بدان معناست که هیچ توالی کنترلی مکان‌یابی/ویژگی بدون تغییر واقعی مکان‌یابی/ویژگی وارد نمی‌شود. این حالت برای نمایش نویسه‌های چندبایتی 8bit مانند زبان ژاپنی است. در همه زبان‌های دارای نویسه‌های 8bit لازم نیست. (برای نمونه، نمایش متن زبان فنلاندی به این نیاز ندارد.)
-h, --help: نمایش راهنما و خروج.
-v, --version: چاپ نگارش minicom..PP

هنگامی که minicom شروع به کار می‌کند، ابتدا متغیر محیطی MINICOM را برای آرگومان‌های خط فرمان بررسی می‌کند که می‌توان آن‌ها را در خط فرمان بازنویسی کرد. بنابراین، اگر دستورهای زیر را اجرا کرده باشید:

MINICOM='-m -c on'

export MINICOM

یا معادل آن، و minicom را اجرا کنید، minicom فرض خواهد کرد که ترمینال شما دارای یک کلید Meta یا <ALT> است و از رنگ پشتیبانی می‌شود. اگر پس از آن از ترمینالی بدون پشتیبانی از رنگ وارد شوید، و MINICOM را در فایل راه‌اندازی خود (.profile یا معادل آن) تنظیم کرده باشید، و مایل نباشید متغیر محیطی خود را مجدداً تنظیم کنید، می‌توانید دستور 'minicom -c off' را تایپ کرده و برای آن نشست بدون پشتیبانی از رنگ اجرا شوید.

configuration: آرگومان configuration جالب‌تر است. به طور معمول، minicom مقادیر پیش‌فرض خود را از فایلی به نام "minirc.dfl" دریافت می‌کند. با این حال اگر آرگومانی به minicom بدهید، سعی خواهد کرد پیش‌فرض‌های خود را از فایلی به نام "minirc.configuration" دریافت کند. بنابراین امکان ایجاد چندین فایل پیکربندی برای درگاه‌های مختلف، کاربران مختلف و غیره وجود دارد. معقول‌ترین کار استفاده از نام دستگاه‌ها است، مانند tty1، tty64، sio2 و غیره. اگر کاربری فایل پیکربندی اختصاصی خود را بسازد، در دایرکتوری خانگی او با نام ".minirc.dfl" یا ".minirc.configuration" ظاهر خواهد شد.

استفاده (USE)

برنامه Minicom مبتنی بر پنجره است. برای بالا آوردن پنجره‌ای با عملکرد مورد نظر خود، کلید Control-A را فشار دهید (از این پس، از C-A به معنای Control-A استفاده خواهیم کرد)، و سپس کلید عملکرد مربوطه را بزنید (a-z یا A-Z). با فشردن ابتدا C-A و سپس 'z'، یک صفحه راهنما با خلاصه‌ای کوتاه از تمام دستورها نمایان می‌شود. این کلید گریز (escape key) هنگام پیکربندی minicom قابل تغییر است (گزینه -s یا C-A O)، اما در حال حاضر به Control-A بسنده می‌کنیم.

برای هر منو کلیدهای زیر می‌توانند استفاده شوند:

UP: arrow-up یا 'k'
DOWN: arrow-down یا 'j'
LEFT: arrow-left یا 'h'
RIGHT: arrow-right یا 'l'
CHOOSE: Enter
CANCEL: ESCape.

صفحه نمایش به دو بخش تقسیم می‌شود: ۲۴ سطر بالایی صفحه شبیه‌ساز ترمینال هستند. در این پنجره، توالی‌های گریز ANSI یا VT100 تفسیر می‌شوند. اگر سطری در پایین باقی مانده باشد، یک خط وضعیت در آنجا قرار می‌گیرد. اگر این امر ممکن نباشد، هر بار که C-A را فشار دهید خط وضعیت نشان داده خواهد شد. در ترمینال‌هایی که دارای خط وضعیت ویژه هستند، در صورتی که اطلاعات termcap کامل باشد و پرچم -k داده شده باشد، از آن استفاده خواهد شد.

دستورهای ممکن در ادامه، به ترتیب الفبایی فهرست شده‌اند.

C-A: فشردن C-A برای بار دوم، تنها یک C-A به سیستم راه دور ارسال خواهد کرد. اگر "نویسه گریز" خود را به چیزی غیر از C-A تغییر داده باشید، این قابلیت به طور مشابه برای آن نویسه کار می‌کند.
A: تغییر وضعیت فعال/غیرفعال 'Add Linefeed'. اگر فعال باشد، پیش از هر بازگشت به ابتدای سطر (carriage return) نمایش داده شده روی صفحه، یک خط جدید (linefeed) اضافه می‌شود.
B: یک بافر پیمایش به عقب (scroll back) در اختیارتان می‌گذارد. می‌توانید با u به بالا، با d به پایین، با b یک صفحه به بالا، با f یک صفحه به پایین پیمایش کنید، و در صورت وجود، کلیدهای arrow و page up/page down نیز قابل استفاده هستند. می‌توانید در بافر با s (حساس به بزرگی و کوچکی حروف) یا S (غیرحساس به بزرگی و کوچکی حروف) به جستجوی متن بپردازید. کلید N رخداد بعدی رشته را خواهد یافت. کلید c وارد حالت نقل‌قول (citation) می‌شود. یک مکان‌نمای متنی ظاهر می‌شود و شما سطر شروع را با فشردن کلید Enter مشخص می‌کنید. سپس حالت پیمایش به عقب به پایان رسیده و محتویات با پیشوند '>' ارسال خواهد شد.
C: صفحه نمایش را پاک می‌کند.
D: شماره‌گیری یک شماره، یا رفتن به فهرست راهنمای شماره‌گیری.
E: تغییر وضعیت فعال و غیرفعال پژواک محلی (local echo) (در صورتی که نسخه minicom شما از آن پشتیبانی کند).
F: یک سیگنال break به مودم ارسال می‌شود.
G: اجرای اسکریپت (Go). یک اسکریپت ورود به سیستم (login) را اجرا می‌کند.
H: قطع ارتباط (Hangup).
I: تغییر نوع توالی گریزی که کلیدهای مکان‌نما ارسال می‌کنند بین حالت عادی و برنامه‌ها (applications mode). (همچنین به توضیح درباره خط وضعیت در زیر مراجعه کنید).
J: پرش به یک پوسته (shell). هنگام بازگشت، کل صفحه دوباره ترسیم خواهد شد.
K: صفحه نمایش را پاک می‌کند، kermit را اجرا کرده و هنگام بازگشت صفحه را مجدداً ترسیم می‌کند.
L: فعال یا غیرفعال کردن فایل ضبط (Capture file). در صورت فعال بودن، تمام خروجی‌های ارسال‌شده به صفحه در فایل نیز ضبط خواهند شد.
M: رشته مقداردهی اولیه مودم را ارسال می‌کند. اگر برخط باشید و تنظیم خط DCD روشن باشد، پیش از مقداردهی اولیه مودم از شما درخواست تأیید می‌شود.
N: تغییر حالت برچسب‌های زمانی (timestamp) برای افزودن به خروجی. قالب‌های زمانی ساده و گسترده برای هر سطر، اختلاف نسبت به سطر قبلی (delta)، نمایش زمان در هر ثانیه، و بدون برچسب زمانی (حالت پیش‌فرض) در دسترس هستند.
O: پیکربندی minicom. شما را به منوی پیکربندی هدایت می‌کند.
P: پارامترهای ارتباطی (Communication Parameters). به شما امکان می‌دهد نرخ bps، پاریتی (parity) و تعداد بیت‌ها را تغییر دهید.
Q: خروج از minicom بدون بازنشانی مودم. اگر ماکروها تغییر کرده باشند و ذخیره نشده باشند، فرصت ذخیره آن‌ها را خواهید داشت.
R: دریافت فایل‌ها. انتخاب از میان پروتکل‌های مختلف (خارجی). اگر پنجره انتخاب نام فایل و درخواست دایرکتوری بارگیری را فعال کرده باشید، پنجره‌ای برای برگزیدن دایرکتوری بارگیری در اختیارتان قرار می‌گیرد. در غیر این صورت، از دایرکتوری بارگیری تعریف‌شده در منوی Filenames and paths استفاده خواهد شد.
S: ارسال فایل‌ها. پروتکل را مانند دستور دریافت انتخاب کنید. اگر پنجره انتخاب نام فایل را فعال نکرده باشید (در منوی File transfer protocols)، تنها کافی است نام فایل(ها) را در یک پنجره گفتگو بنویسید. در صورت فعال بودن پنجره انتخاب، پنجره‌ای باز می‌شود که نام فایل‌های موجود در دایرکتوری بارگذاری شما را نشان می‌دهد. می‌توانید با فشردن spacebar نام فایل‌ها را علامت‌گذاری یا لغو علامت کنید، و مکان‌نما را با کلیدهای مکان‌نما یا j/k به بالا و پایین ببرید. نام فایل‌های انتخاب‌شده به صورت برجسته نمایش داده می‌شوند. نام دایرکتوری‌ها [درون قلاب‌ها] نمایش داده می‌شوند و می‌توانید با دو بار فشردن spacebar در درخت دایرکتوری به بالا یا پایین بروید. در نهایت، با فشردن ENTER فایل‌ها را ارسال کنید یا با فشردن ESC خارج شوید.
T: انتخاب شبیه‌ساز ترمینال (Terminal emulation): Ansi(color) یا vt100. همچنین می‌توانید در اینجا کلید backspace را تغییر دهید، خط وضعیت را روشن یا خاموش کنید، و در صورت نیاز، تأخیر (به میلی‌ثانیه) پس از هر سطر جدید را تعیین نمایید.
U: افزودن بازگشت به ابتدای سطر (carriage return) به هر سطر دریافتی.
W: تغییر وضعیت فعال/غیرفعال شکستن خودکار سطر (line-wrap)..TP 0.5i X خروج از minicom و بازنشانی مودم. اگر ماکروها تغییر کرده باشند و ذخیره نشده باشند، فرصت ذخیره آن‌ها را خواهید داشت.
Y: جای‌گذاری یک فایل. یک فایل را می‌خواند و محتویات آن را درست مانند این که تایپ شده باشند ارسال می‌کند.
Z: نمایش پنجره راهنما.

دفترچه شماره‌گیری (DIALING DIRECTORY)

با فشردن C-A D برنامه شما را به دفترچه شماره‌گیری هدایت می‌کند. با فشردن حرف بزرگ یا حرکت دادن مکان‌نما به راست/چپ با استفاده از کلیدهای جهت‌نما یا کلیدهای h/l و فشردن Enter یک دستور را انتخاب کنید. می‌توانید مدخل‌ها را افزوده، حذف کرده یا ویرایش کنید و آن‌ها را در فهرست دفترچه به بالا و پایین جابه‌جا نمایید. با انتخاب «dial» شماره تلفن‌های مدخل‌های نشانه‌گذاری‌شده، و در صورت عدم نشانه‌گذاری، شماره مدخل برجسته‌شده شماره‌گیری خواهد شد. هنگامی که مودم در حال شماره‌گیری است، می‌توانید برای لغو آن کلید Escape را فشار دهید. فشردن هر کلید دیگری پنجره شماره‌گیری را می‌بندد، اما خود شماره‌گیری را لغو نمی‌کند. دفترچه شماره‌گیری شما در فایل ".dialdir" در پوشه خانگی‌تان ذخیره خواهد شد. می‌توانید با کلیدهای جهت‌نما به بالا و پایین پیمایش کنید، همچنین می‌توانید با فشردن کلیدهای PageUp یا PageDown صفحات کامل را ورق بزنید. اگر این کلیدها را در اختیار ندارید، از Control-B (به عقب) و Control-F (به جلو) استفاده کنید. می‌توانید از کلید فاصله (Space) برای نشانه‌گذاری (tag) تعدادی از مدخل‌ها استفاده کنید و چنانچه اتصالی برقرار نشود، minicom این فهرست را به‌صورت دوره‌ای امتحان خواهد کرد. یک نماد '>' در دفترچه پیش از نام مدخل‌های نشانه‌گذاری‌شده نمایش داده می‌شود.

منوی «edit» نیازی به توضیح ندارد، اما در اینجا به‌طور خلاصه به آن اشاره می‌شود.

A - Name: نام این مدخل
B - Number: و شماره تلفن آن.
C - Dial string #: کدام رشته شماره‌گیری مشخص برای برقراری اتصال استفاده شود. سه رشته شماره‌گیری گوناگون (پیشوندها و پسوندها) وجود دارد که می‌توانند در منوی Modem and dialing پیکربندی شوند.
D - Local echo: می‌تواند برای این سیستم روشن یا خاموش باشد (اگر نسخه minicom شما از آن پشتیبانی کند).
E - Script: اسکریپتی که باید پس از برقراری یک اتصال موفق اجرا شود (راهنمای runscript را ببینید).
F - Username: نام کاربری که به برنامه runscript ارسال می‌شود. این مقدار در متغیر محیطی "$LOGIN" منتقل می‌گردد.
G - Password: گذرواژه که به‌صورت "$PASS" منتقل می‌شود.
H - Terminal Emulation: استفاده از شبیه‌سازی ANSI یا VT100.
I - Backspace key sends: اینکه کلید Backspace چه کدی (Backspace یا Delete) ارسال کند.
J - Linewrap: می‌تواند روشن یا خاموش باشد.
K - Line settings: نرخ Bps، بیت‌ها، parity و تعداد بیت‌های توقف (stop bits) مورد استفاده برای این اتصال. می‌توانید برای سرعت گزینه current را انتخاب کنید تا از هر سرعتی که در آن لحظه فعال است استفاده شود (در صورتی که چندین مودم دارید مفید است).
L - Conversion table: می‌توانید یک جدول تبدیل نویسه تعیین کنید تا هر زمان که این مدخل پاسخ داد، پیش از اجرای اسکریپت ورود به سیستم بارگذاری شود. اگر این فیلد خالی بماند، جدول تبدیل بدون تغییر باقی می‌ماند.

منوی ویرایش همچنین آخرین تاریخ و زمانی را که با این مدخل تماس گرفته‌اید به همراه تعداد کل تماس‌ها نشان می‌دهد، اما اجازه تغییر آن‌ها را نمی‌دهد. این مقادیر هنگام برقراری اتصال به‌طور خودکار به‌روزرسانی می‌شوند.

دستور moVe به شما امکان می‌دهد مدخل برجسته‌شده را در دفترچه شماره‌گیری با کلیدهای جهت‌نمای بالا/پایین یا کلیدهای k و j به سمت بالا یا پایین جابه‌جا کنید. برای پایان دادن به جابه‌جایی مدخل، کلید Enter یا ESC را فشار دهید. با فشردن C-A O وارد منوی تنظیمات خواهید شد.

نام فایل‌ها و مسیرها (Filenames and paths)

این منو دایرکتوری‌های پیش‌فرض شما را تعیین می‌کند.

A - دایرکتوری بارگیری (Download directory): مسیری که فایل‌های بارگیری‌شده به آنجا می‌روند.
B - دایرکتوری بارگذاری (Upload directory): مسیری که فایل‌های بارگذاری‌شده از آنجا خوانده می‌شوند.
C - دایرکتوری اسکریپت‌ها (Script directory): جایی که اسکریپت‌های ورود خود را در آن نگه می‌دارید.
D - برنامه مفسر اسکریپت (Script program): اینکه چه برنامه‌ای به عنوان مفسر اسکریپت استفاده شود. پیش‌فرض برنامه "runscript" است، اما اگر بخواهید از چیز دیگری استفاده کنید (مانند /bin/sh یا "expect") امکان‌پذیر است. Stdin و stdout به مودم، و stderr به صفحه نمایش متصل می‌شوند.

اگر مسیر نسبی باشد (یعنی با یک اسلش آغاز نشود)، به جز برای مفسر اسکریپت، نسبت به دایرکتوری خانگی (home) شما سنجیده می‌شود.

E - برنامه Kermit (Kermit program): محل یافتن فایل اجرایی kermit و گزینه‌های آن. چند ماکروی ساده را می‌توان در خط فرمان استفاده کرد: '%l' به نام کامل فایل دستگاه شماره‌گیری (dial out-device)، '%f' به توصیف‌کننده فایل (file descriptor) درگاه سریال و '%b' به سرعت فعلی درگاه سریال بسط می‌یابد.
F - گزینه‌های ثبت وقایع (Logging options): گزینه‌هایی برای پیکربندی نوشتن در فایل لاگ.

A - نام فایل (File name): در اینجا می‌توانید نام فایل لاگ را وارد کنید. فایل در دایرکتوری خانگی شما نوشته خواهد شد و مقدار پیش‌فرض آن "minicom.log" است. اگر نام را خالی بگذارید، تمام ثبت وقایع خاموش می‌شود.
B - ثبت اتصال‌ها و قطع تماس‌ها (Log connects and hangups): این گزینه تعیین می‌کند که آیا هنگام پاسخ دادن طرف مقابل به تماس یا قطع آن، در فایل لاگ نوشته شود یا خیر؛ همچنین زمانی که خودتان دستور قطع ارتباط (hangup) را صادر می‌کنید یا در حین آنلاین بودن بدون قطع تماس از minicom خارج می‌شوید.
C - ثبت انتقال فایل‌ها (Log file transfers): آیا می‌خواهید ورودی‌های لاگ برای دریافت و ارسال فایل‌ها ثبت شوند یا خیر.

دستور 'log' در اسکریپت‌ها تحت تأثیر گزینه‌های ثبت وقایع B و C قرار نمی‌گیرد. اگر فقط نام فایل لاگ تعریف شده باشد، این دستور همیشه اجرا می‌شود.

پروتکل‌های انتقال فایل (File Transfer Protocols)

پروتکل‌های تعریف‌شده در اینجا هنگام فشردن C-A s/r نمایش داده می‌شوند. عبارت "Name" در ابتدای خط، نامی است که در منو نشان داده خواهد شد. "Program" مسیر برنامه پروتکل است. "Name" بعد از آن مشخص می‌کند که آیا برنامه به آرگومان نیاز دارد یا خیر، برای نمونه فایلی که باید منتقل شود. U/D مشخص می‌کند که آیا این مدخل باید در منوی بارگذاری (upload) یا بارگیری (download) نشان داده شود. Fullscr تعیین می‌کند که آیا برنامه باید تمام‌صفحه اجرا شود، یا این‌که minicom تنها stderr آن را در یک پنجره نمایش دهد. IO-Red تعیین می‌کند که آیا minicom باید ورودی و خروجی استاندارد برنامه را به درگاه مودم متصل کند یا خیر. عبارت "Multi" به پنجره انتخاب نام فایل اعلام می‌کند که آیا پروتکل می‌تواند چند فایل را با یک دستور ارسال کند یا خیر. این گزینه هیچ تأثیری روی پروتکل‌های بارگیری ندارد، و در صورت عدم استفاده از پنجره انتخاب نام فایل، برای پروتکل‌های بارگذاری نیز نادیده گرفته می‌شود. برنامه‌های قدیمی sz و rz تمام‌صفحه نیستند و IO-Red برای آن‌ها تنظیم شده است. با این حال، نگارش‌های مبتنی بر curses دست‌کم برای rz وجود دارند که مایل نیستند stdin و stdout آن‌ها تغییر مسیر داده شود و به‌صورت تمام‌صفحه اجرا می‌شوند. تمام پروتکل‌های انتقال فایل با UID کاربر و نه با UID=root اجرا می‌شوند. '%l'، '%f' و '%b' را می‌توان مانند kermit در خط فرمان استفاده کرد. در این منو همچنین می‌توانید مشخص کنید که آیا می‌خواهید هنگام درخواست فایل‌ها برای بارگذاری از پنجره انتخاب نام فایل استفاده شود یا خیر، و این‌که آیا مایلید هر بار که بارگیری خودکار آغاز می‌شود دایرکتوری بارگیری از شما پرسیده شود یا خیر. اگر اعلان درخواست دایرکتوری بارگیری را غیرفعال بگذارید، دایرکتوری بارگیری تعریف‌شده در منوی فایل و دایرکتوری استفاده می‌شود.

برپاسازی درگاه سریال (Serial port setup)

A - دستگاه سریال (Serial device): برای بیشتر افراد /dev/tty1 یا /dev/ttyS1 است. استفاده از /dev/cua<n> هنوز در GNU/Linux ممکن است، اما دیگر توصیه نمی‌شود زیرا این دستگاه‌ها منسوخ شده‌اند و بسیاری از سیستم‌های دارای هسته 2.2.x یا جدیدتر آن‌ها را ندارند. به‌جای آن از /dev/ttyS<n> استفاده کنید. همچنین ممکن است /dev/modem را به‌صورت یک پیوند نمادین (symlink) به دستگاه واقعی داشته باشید.
اگر به دو یا چند درگاه سریال مودم متصل دارید، می‌توانید همه آن‌ها را در اینجا در فهرستی که با فاصله، ویرگول یا نقطه-ویرگول از هم جدا شده‌اند مشخص کنید. هنگامی که Minicom شروع به کار می‌کند، این فهرست را تا زمانی که یک مودم در دسترس بیابد بررسی کرده و از آن استفاده می‌کند. (با این حال، دست‌کم فعلاً نمی‌توانید رشته‌های مقداردهی اولیه متفاوتی برای آن‌ها تعیین کنید.)
برای استفاده از یک سوکت UNIX جهت ارتباط، نام دستگاه باید با پیشوند "unix#" به همراه مسیر کامل و نام فایل سوکت مشخص شود. سپس Minicom تلاش خواهد کرد به عنوان یک کلاینت به این سوکت متصل شود. تا زمانی که نتواند به سوکت متصل شود در حالت 'offline' باقی می‌ماند. به محض برقراری اتصال، minicom به حالت 'online' می‌رود. اگر سرور سوکت را ببندد، minicom دوباره به حالت 'offline' برمی‌گردد.
B - مکان فایل قفل (Lock file location): در بیشتر سیستم‌ها این مقدار باید /usr/spool/uucp باشد. سیستم‌های GNU/Linux از /var/lock استفاده می‌کنند. اگر این دایرکتوری وجود نداشته باشد، minicom تلاشی برای استفاده از فایل‌های قفل نخواهد کرد.
C - برنامه تماس ورودی (Callin program): اگر یک uugetty یا چیزی مشابه روی درگاه سریال خود دارید، ممکن است بخواهید برنامه‌ای اجرا شود تا وضعیت مودم یا درگاه را به حالت dialin/dialout تغییر دهد. این برنامه برای رفتن به حالت dialin است.
D - برنامه تماس خروجی (Callout program): و این برنامه برای رفتن به حالت dialout است.
E - Bps/Par/Bits: پارامترهای پیش‌فرض در زمان راه‌اندازی.

اگر یکی از ورودی‌ها خالی رها شود، استفاده نخواهد شد. بنابراین اگر قفل‌گذاری برایتان اهمیتی ندارد و getty روی خط مودم شما اجرا نمی‌شود، ورودی‌های B تا D باید خالی بمانند.

مودم و شماره‌گیری (Modem and Dialing)

در اینجا پارامترهای مودم شما تعریف می‌شوند. این موارد بیشتر توضیح داده نخواهند شد زیرا مقادیر پیش‌فرض برای مودم‌های عمومی Hayes هستند و همیشه باید کار کنند. این فایل یک آموزش Hayes نیست :-) تنها نکات شایان توجه این است که نویسه‌های کنترلی را می‌توان با پیشوند قرار دادن یک '^' ارسال کرد که در آن '^^' به معنای خود '^' است، و نویسه '\' نیز باید به‌صورت '\\' دو برابر شود، چرا که بک‌اسلش در تعریف ماکروها کاربرد ویژه‌ای دارد. با این حال، برخی گزینه‌ها ارتباط چندانی با مودم ندارند بلکه بیشتر مربوط به رفتار خود minicom هستند:

M - زمان شماره‌گیری (Dial time): تعداد ثانیه‌ها پیش از آن‌که در صورت برقرار نشدن اتصال، مهلت زمانی minicom سررسید شود.
N - تأخیر پیش از شماره‌گیری مجدد (Delay before redial): اگر اتصالی برقرار نشود، Minicom دوباره شماره‌گیری خواهد کرد، اما ابتدا مدتی منتظر می‌ماند.
O - تعداد تلاش‌ها (Number of tries): حداکثر دفعاتی که minicom برای شماره‌گیری تلاش می‌کند.
P - زمان قطع خط DTR (Drop DTR time): اگر این مقدار را روی 0 بگذارید، minicom با ارسال یک توالی قطع ارتباط از نوع Hayes تماس را قطع می‌کند. اگر مقداری غیر از صفر مشخص کنید، قطع تماس با پایین انداختن خط DTR انجام خواهد شد. این مقدار بر حسب ثانیه مشخص می‌کند که DTR تا چه مدت پایین نگه داشته شود.
Q - تشخیص خودکار bps (Auto bps detect): اگر این گزینه روشن باشد، minicom تلاش می‌کند با سرعت طرف شماره‌گیری‌شده مطابقت یابد. در اکثر مودم‌های مدرن این کار مطلوب نیست، زیرا مودم داده‌ها را بافر کرده و سرعت را تبدیل می‌کند.
R - مودم دارای خط DCD است (Modem has DCD line): اگر مودم و سیستم‌عامل شما هر دو از خط DCD پشتیبانی کنند (که هنگام برقراری اتصال در وضعیت 'high' قرار می‌گیرد)، minicom از آن استفاده خواهد کرد. هنگامی که این گزینه روشن باشد، minicom در حالی که از قبل آنلاین هستید نیز شماره‌گیری را آغاز نخواهد کرد.
S - خط وضعیت سرعت DTE / سرعت خط را نشان می‌دهد (Status line shows DTE speed / line speed): می‌توانید خط وضعیت را تغییر دهید تا سرعت DTE (سرعتی که minicom برای ارتباط با مودم شما استفاده می‌کند) یا سرعت خط (سرعتی که مودم شما روی خط برای ارتباط با مودم دیگر استفاده می‌کند) را نشان دهد. توجه داشته باشید که سرعت خط ممکن است در طول اتصال تغییر کند، اما شما همچنان تنها سرعت اولیه‌ای را خواهید دید که مودم‌ها اتصال را با آن آغاز کرده‌اند. این بدان دلیل است که در صورت تغییر سرعت، مودم به برنامه اطلاع نمی‌دهد. همچنین برای مشاهده سرعت خط، باید مودم طوری تنظیم شده باشد که آن را در رشته اتصال (connect string) نمایش دهد؛ در غیر این صورت تنها عدد 0 را به عنوان سرعت خط مشاهده خواهید کرد..TP 0.5i T - Multi-line untag می‌توانید قابلیتی را تغییر وضعیت دهید (toggle) تا هنگام برقراری اتصال با یک BBS چندخطی، علامت ورودی‌ها از فهرست شماره‌گیری برداشته شود (untag). تمام ورودی‌های علامت‌گذاری‌شده با نام یکسان، بی‌علامت می‌شوند.

توجه داشته باشید که برای این منو یک استثنای ویژه در نظر گرفته شده است: هر کاربری می‌تواند تمام پارامترها را در اینجا تغییر دهد، اما برخی از آن‌ها ذخیره نخواهند شد.

Screen and keyboard

A - Command key is: «کلید میانبر» (Hot Key) که شما را به حالت فرمان وارد می‌کند. اگر این گزینه روی 'ALT' یا 'meta key' تنظیم شده باشد، می‌توانید فرمان‌ها را مستقیماً با alt-key به جای HotKey-key فراخوانی کنید.
B - Backspace key sends: هنوز سیستم‌هایی وجود دارند که انتظار دارند یک VT100 به جای BS کد DEL را ارسال کند. با این گزینه می‌توانید این حماقت را فعال کنید. (اووه، حتی به‌طور پیش‌فرض فعال است...)
C - Status line is: فعال یا غیرفعال. برخی ترمینال‌های کند (به عنوان مثال، X-terminalها) هنگام پیمایش باعث پرش خط وضعیت به «بالا و پایین» می‌شوند، بنابراین در صورت تمایل می‌توانید آن را خاموش کنید. این خط همچنان در حالت فرمان نمایش داده خواهد شد.
D - Alarm sound: اگر فعال باشد، minicom پس از یک اتصال موفقیت‌آمیز و پس از اتمام بارگذاری/بارگیری (up/download)، یک صدای هشدار (تنها روی کنسول) پخش خواهد کرد.
E - Foreground Color (menu): رنگ پیش‌زمینه (foreground) مورد استفاده برای تمامی پنجره‌های پیکربندی در minicom را مشخص می‌کند.
F - Background Color (menu): رنگ پس‌زمینه (background) مورد استفاده برای تمامی پنجره‌های پیکربندی در minicom را مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که minicom به شما اجازه نمی‌دهد رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه را روی یک مقدار یکسان تنظیم کنید.
G - Foreground Color (term): رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده در پنجرهٔ ترمینال را مشخص می‌کند.
H - Background Color (term): رنگ پس‌زمینه مورد استفاده در پنجرهٔ ترمینال را مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که minicom به شما اجازه نخواهد داد رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه را روی یک مقدار یکسان تنظیم کنید.
I - Foreground Color (stat): رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده برای نوار وضعیت را مشخص می‌کند.
J - Background Color (stat): رنگ مورد استفاده برای نوار وضعیت را مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که minicom به شما اجازه می‌دهد رنگ پیش‌زمینه و پس‌زمینهٔ نوار وضعیت را روی یک مقدار یکسان تنظیم کنید. این کار عملاً نوار وضعیت را نامرئی می‌سازد، اما اگر قصد شما این است، لطفاً به گزینهٔ مربوطه مراجعه کنید
K - History buffer size: تعداد خطوطی که در بافر تاریخچه نگهداری می‌شوند (برای پیمایش به عقب یا backscrolling).
L - Macros file: مسیر کامل فایلی است که ماکروها را در خود نگه می‌دارد. ماکروها به شما امکان می‌دهند رشته‌ای را تعریف کنید تا هنگام فشردن یک کلید خاص ارسال شود. در minicom، می‌توانید F1 تا F12 را برای ارسال حداکثر ۲۵۶ نویسه تعریف کنید [این مقدار در زمان کامپایل تنظیم می‌شود]. نام فایلی که مشخص می‌کنید به محض فشردن ENTER اعتبارسنجی می‌شود. اگر مجوزهای لازم برای ایجاد فایل مشخص‌شده را نداشته باشید، یک پیام خطا این موضوع را نشان می‌دهد و مجبور خواهید بود نام فایل را دوباره ویرایش کنید. اگر مجاز به ساخت فایل باشید، minicom بررسی می‌کند که آیا از قبل وجود دارد یا خیر. اگر وجود داشته باشد، فرض می‌کند که یک فایل ماکرو است و آن را می‌خواند. اگر نباشد، خب، مشکل خودتان است :-) اگر فایل وجود نداشته باشد، نام فایل پذیرفته می‌شود.
M - Edit Macros: پنجرهٔ جدیدی باز می‌کند که به شما امکان ویرایش ماکروهای F1 تا F12 را می‌دهد.
N - Macros enabled: - بله یا خیر. اگر ماکروها غیرفعال باشند، کلیدهای F1-F12 فقط دنباله‌های گریز کلیدهای تابع VT100/VT220 را ارسال می‌کنند.
O - Character conversion: نام فایل جدول تبدیل فعال در اینجا نمایش داده می‌شود. اگر نامی نمی‌بینید، هیچ تبدیلی فعال نیست. با فشردن O، منوی ویرایش جدول تبدیل را خواهید دید.

Edit Macros: در اینجا ماکروهای F1 تا F12 تعریف می‌شوند. پایین پنجره، راهنمایی از ترکیب‌های نویسه‌ای که معنای ویژه‌ای دارند نشان داده می‌شود. آن‌ها به شما اجازه می‌دهند نویسه‌های کنترلی ویژه را با پیشوند دادن یک '^' به متن ساده وارد کنید، که در آن '^^' به معنای خود نویسهٔ '^' است. با کد '^~' می‌توانید یک وقفهٔ ۱ ثانیه‌ای ارسال کنید. این ویژگی هنگامی که می‌خواهید پس از ftp یا telnet به جایی وارد سیستم شوید (login)، کاربردی است. همچنین می‌توانید با '\u' و '\p' به ترتیب نام کاربری و گذرواژهٔ فعلی خود از فهرست راهنمای تلفن را در ماکروها بگنجانید. اگر در ماکرو به نویسهٔ backslash نیاز دارید، آن را به صورت دوگانه به شکل '\\' بنویسید. برای ویرایش یک ماکرو، عدد یا حرفِ نشان‌داده‌شده را فشار دهید تا به انتهای ماکرو منتقل شوید. هنگام ویرایش خط، می‌توانید از کلیدهای جهت‌نمای چپ و راست، کلیدهای Home و End، کلیدهای Delete و BackSpace، و کلیدهای ESC و RETURN استفاده کنید. کلید ESC تغییرات اعمال‌شده را لغو می‌کند در حالی که ENTER تغییرات را می‌پذیرد.
Character conversion: در اینجا می‌توانید جدول تبدیل نویسه‌ها را ویرایش کنید. اگر آمریکایی نیستید، می‌دانید که در بسیاری از زبان‌ها نویسه‌هایی وجود دارند که در مجموعه نویسه‌های ASCII گنجانده نشده‌اند، و در گذشته ممکن بود جایگزین برخی نویسه‌های کم‌اهمیت‌تر در ASCII شده باشند و امروزه اغلب با کدهای نویسه‌ای بالای ۱۲۷ نشان داده می‌شوند. همچنین روش‌های مختلف متعددی برای نمایش آن‌ها وجود دارد. اینجا جایی است که می‌توانید جدول‌های تبدیل را برای سیستم‌هایی که از مجموعه نویسه‌ای متفاوتی نسبت به رایانه شما استفاده می‌کنند، ویرایش کنید.
A - Load table: احتمالاً حدس زده‌اید. این فرمان یک جدول را از دیسک بارگذاری می‌کند. از شما یک نام فایل برای جدول درخواست می‌شود. جدول‌های از پیش تعریف‌شدهٔ .mciso، .mcpc8 و .mcsf7 باید همراه با برنامه ارائه شده باشند. جدول .mciso هیچ تبدیلی انجام نمی‌دهد، .mcpc8 برای اتصال به سیستم‌هایی است که از مجموعه نویسهٔ ۸ بیتی pc استفاده می‌کنند، و .mcsf7 برای سازگاری با سیستم‌هایی است که از کدگذاری قدیمی ۷ بیتی برای جایگزینی نویسه‌های {|}[]\ با نویسه‌های اعراب‌دار مورد استفاده در زبان‌های فنلاندی و سوئدی استفاده می‌کنند.
B - Save table: این گزینه جدول فعال را در نام فایلی که مشخص می‌کنید ذخیره می‌کند.
C - edit char: اینجا جایی است که می‌توانید تغییرات دلخواه خود را در جدول موجود اعمال کنید. ابتدا مقدار نویسه (در مبنای ده‌دهی) که می‌خواهید تبدیل آن را تغییر دهید پرسیده می‌شود. سپس مشخص می‌کنید هنگام دریافت آن نویسه از دنیای بیرون، چه نویسه‌ای را می‌خواهید روی صفحه نمایش خود مشاهده کنید. و سپس پرسیده می‌شود هنگام وارد کردن آن نویسه از صفحه‌کلید، چه چیزی باید ارسال شود.
D - next screen
E - prev screen: بله، احتمالاً متوجه شده‌اید که این صفحه نشان می‌دهد چه نوع تبدیل‌هایی فعال هستند. صفحه نمایش فقط (معمولاً) کوچک‌تر از آن است که بتواند کل جدول را به یک‌باره و در قالبی قابل فهم نشان دهد. به این صورت می‌توانید جدول را به چپ و راست پیمایش (اسکرول) کنید.
F - convert capture: استفاده یا عدم استفاده از جدول تبدیل نویسه را هنگام نوشتن در فایل ضبط (capture) تغییر وضعیت می‌دهد.

Save setup as dfl: پارامترها را به عنوان پیش‌فرض برای اجرای بعدی برنامه ذخیره می‌کند. بسته به اینکه برنامه هنگام اجرا با چه پارامتری آغاز شده باشد، ممکن است به جای dfl هر نام پارامتر دیگری ظاهر شود.
Save setup as..: پارامترها را تحت یک نام خاص ذخیره می‌کند. هر زمان که Minicom با این نام به عنوان آرگومان اجرا شود، از این پارامترها استفاده خواهد کرد. این گزینه البته مختص کاربر root است.
Exit: خروج از این منو بدون ذخیره‌سازی. این کار با کلید ESC نیز امکان‌پذیر است.
Exit from minicom: تنها کاربر root این ورودی منو را خواهد دید، در صورتی که minicom را با گزینهٔ '-s' اجرا کرده باشد. به این ترتیب، امکان تغییر پیکربندی بدون اجرای واقعی minicom فراهم می‌شود. خط وضعیت چندین نشانگر دارد که عملکردشان به خودی خود روشن است. نشانگر رمزآلود APP یا NOR احتمالاً نیاز به توضیح دارد. کلیدهای مکان‌نمای VT100 می‌توانند در دو حالت باشند: حالت برنامه‌ها (applications mode) و حالت مکان‌نما (cursor mode). این موضوع توسط یک توالی گریز (escape sequence) کنترل می‌شود. اگر متوجه شدید که هنگام ورود به سیستم از طریق minicom، کلیدهای مکان‌نما مثلاً در vi کار نمی‌کنند، می‌توانید با این نشانگر بررسی کنید که کلیدهای مکان‌نما در حالت applications هستند یا cursor. می‌توانید با فشردن کلیدهای C-A I بین این دو جابه‌جا شوید. اگر پس از آن کلیدهای مکان‌نما به کار افتادند، احتمالاً خطایی در رشته‌های مقداردهی اولیه termcap سیستم راه‌دور (is) وجود دارد.

محلی‌سازی (LOCALES)

برنامه minicom از زبان‌های محلی پشتیبانی می‌کند. این بدان معناست که می‌توانید بیشتر پیام‌های انگلیسی و سایر رشته‌ها را با تنظیم متغیر محیطی LANG به زبان دیگری تغییر دهید.

متفرقه (MISC)

اگر minicom قفل کرد، آن را با SIGTERM خاتمه دهید (kill کنید). (این به معنای kill -15، یا از آنجا که sigterm پیش‌فرض است، صرفاً دستور «kill <minicompid>» است. این کار باعث خروج تمیز minicom، انجام بازنشانی‌ها و تمیزکاری همه‌چیز می‌شود). می‌توانید minicom را از یک اسکریپت با دستور «! killall -9 minicom» بدون قطع ارتباط خط خاتمه دهید. بدون پارامتر -9، برنامه minicom ابتدا پیش از خروج، ارتباط را قطع می‌کند.

از آنجا که بسیاری از توالی‌های گریز با ESC شروع می‌شوند (برای نمونه کلید جهت‌نمای بالا ESC [ A است)، Minicom متوجه نمی‌شود که کاراکتر گریز دریافتی ناشی از فشردن کلید escape توسط شماست یا بخشی از یک توالی گریز است.

نسخه قدیمی Minicom، نگارش V1.2، این مشکل را به روشی تا حدی ناشیانه حل می‌کرد: برای ثبت کلید escape، باید آن را دو بار فشار می‌دادید.

از نگارش 1.3 این سازوکار کمی بهبود یافته است: اکنون یک وقفه زمانی (timeout) ۱ ثانیه‌ای به صورت توکار در نظر گرفته شده است، مشابه آنچه در vi وجود دارد. برای سیستم‌هایی که از فراخوان سیستمی select() پشتیبانی می‌کنند، این وقفه زمانی ۰٫۵ ثانیه است. و... شگفتی: یک hack :-) ویژه و وابسته به لینوکس اضافه شد. اکنون minicom می‌تواند کلید escape و توالی‌های گریز را از یکدیگر تفکیک کند. برای این که ببینید چقدر ناشیانه و سرهم‌بندی‌شده پیاده شده است، به فایل wkeys.c نگاه کنید. اما کاملاً بی‌نقص کار می‌کند!

فایل‌ها (FILES)

برنامه Minicom فایل‌های پیکربندی خود را در یک دایرکتوری، معمولاً /var/lib/minicom، /usr/local/etc یا /etc نگهداری می‌کند. برای این که بدانید چه دایرکتوری پیش‌فرضی درون minicom کامپایل شده است، دستور minicom -h را اجرا کنید. احتمالاً فایل‌های نمونه برای runscript(1) و نمونه‌های جداول تبدیل نویسه را نیز یا در همان‌جا یا در زیرپوشه‌های /usr/doc/minicom* خواهید یافت. جداول تبدیل در آن دایرکتوری نام‌هایی مانند mc.* دارند، اما به احتمال زیاد می‌خواهید موارد مورد نیاز خود را در دایرکتوری خانگی‌تان کپی کنید، به طوری که نام آن‌ها با یک نقطه شروع شود.

minirc.*
$HOME/.minirc.*
$HOME/.dialdir
$HOME/minicom.log
/usr/share/locale/*/LC_MESSAGES/minicom.mo

همچنین ببینید (SEE ALSO)

runscript(1)

گزارش باگ‌ها (BUGS)

لطفاً هرگونه باگ را به minicom-devel@alioth-lists.debian.net گزارش دهید. با تشکر!

نویسندگان (AUTHORS)

نویسنده اصلی minicom آقای Miquel van Smoorenburg (miquels@cistron.nl) است. او نسخه‌ها را تا نگارش 1.75 نوشت.
آقای Jukka Lahtinen (walker@netsonic.fi، jukkal@despammed.com) مسئولیت نسخه‌های جدید را از نگارش 1.78 با کمک افراد دیگری بر عهده داشته است، از جمله:
آقای filipg@paranoia.com قابلیت جستجو در میانگیر تاریخچه را تا نسخه 1.79 نوشت.
آقای Arnaldo Carvalho de Melo (acme@conectiva.com.br) فرایند بین‌المللی‌سازی و ترجمه‌های پرتغالی برزیلی را انجام داد.
آقای Jim Seymour (jseymour@jimsun.LinxNet.com) پشتیبانی از چند مودم و پنجره انتخاب نام فایلِ به کار رفته از نسخه 1.80 را نوشت.
آقای Tomohiro Kubota (kubota@debian.or.jp) ترجمه‌های ژاپنی و امکان نقل‌قول (citation) را نوشت و اصلاحاتی انجام داد.
آقای Gael Queri (gqueri@mail.dotcom.fr) ترجمه‌های فرانسوی را نوشت.
آقای Arkadiusz Miskiewicz (misiek@pld.org.pl) ترجمه‌های لهستانی را نوشت.
آقای Kim Soyoung (nexti@chollian.net) ترجمه‌های کره‌ای را نوشت.
آقای Jork Loeser (jork.loeser@inf.tu-dresden.de) افزونه سوکت را ارائه کرد.

بخش عمده‌ای از این صفحه راهنما، به همراه اصلاحاتی، از روی README اصلی minicom رونویسی شده است، اما بخش‌هایی از آن و همچنین ویرایش‌ها توسط Michael K. Johnson انجام شده است.

آقای Jukka Lahtinen (walker@netsonic.fi) اطلاعاتی در رابطه با تغییرات اعمال‌شده پس از نسخه 1.75 اضافه کرده است.

آقای Adam Lackorzynski (adam@lackorzynski.de) نگه‌دارنده کنونی minicom است.