نام (NAME)

mcedit - ویرایشگر فایل داخلی GNU Midnight Commander

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

mcedit [-bcCdfhstVx?] [+lineno] [file1] [file2] ...

mcedit [-bcCdfhstVx?] file1:lineno[:] file2:lineno[:] ...

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور mcedit پیوندی به mc، فایل اجرایی اصلی GNU Midnight Commander است. اجرای GNU Midnight Commander تحت این نام، ویرایشگر داخلی آن را اجرا کرده و فایل‌های مشخص‌شده در خط فرمان را باز می‌کند. این ویرایشگر بر پایهٔ نسخهٔ متنی cooledit (ویرایشگر مستقل برای سامانه پنجره X) ساخته شده است.

گزینه‌ها (OPTIONS)

+lineno: رفتن به خط مشخص‌شده با شماره (بین علامت + و شماره فاصله نگذارید). چندین شماره خط مجاز است اما تنها آخرین مورد استفاده خواهد شد و فقط روی فایل نخست اعمال می‌شود.
-b: اجبار به نمایش سیاه‌وسفید.
-c: اجبار به حالت رنگی ANSI در پایانه‌هایی که به نظر می‌رسد از رنگ پشتیبانی نمی‌کنند.
-C <keyword>=<fgcolor>,<bgcolor>,<attributes>:<keyword>= ...: مشخص کردن یک مجموعه رنگ متفاوت. برای اطلاعات بیشتر، بخش Colors در mc(1) را ببینید.
-d: غیرفعال کردن پشتیبانی از ماوس.
-f: نمایش مسیر جستجوی کامپایل‌شده برای فایل‌های دادهٔ GNU Midnight Commander.
-t: اجبار به استفاده از پایگاه داده termcap به‌جای terminfo. این گزینه تنها در صورتی کاربرد دارد که GNU Midnight Commander با کتابخانهٔ S-Lang با پشتیبانی terminfo کامپایل شده باشد.
-V: نمایش نسخهٔ برنامه.
-x: اجبار به حالت xterm. هنگام اجرا در پایانه‌های سازگار با xterm (دارای دو حالت صفحه و با قابلیت ارسال دنباله‌های گریز ماوس) استفاده می‌شود.

ویژگی‌ها (FEATURES)

ویرایشگر فایل داخلی، یک ویرایشگر پنجره‌ای با امکانات کامل است. این ویرایشگر می‌تواند چند فایل را به‌طور هم‌زمان ویرایش کند. حداکثر حجم هر فایل 64 مگابایت است. همچنین امکان ویرایش فایل‌های باینری وجود دارد. قابلیت‌هایی که در حال حاضر پشتیبانی می‌کند عبارت‌اند از: رونوشت، انتقال، حذف، برش و چسباندن بلوک‌ها؛ بازگردانی (undo) کلید به کلید؛ منوهای کشویی؛ درج فایل؛ دستورات ماکرو؛ جستجو و جایگزینی با عبارت باقاعده؛ برجسته‌سازی متن با ترکیب Shift و کلیدهای جهت‌نما (در صورت پشتیبانی پایانه)؛ جابجایی بین حالت‌های درج (insert) و رونویسی (overwrite)؛ دندانه‌گذاری خودکار؛ اندازه تب قابل تنظیم؛ برجسته‌سازی نحو برای انواع مختلف فایل‌ها؛ و گزینه‌ای برای لوله‌کشی (pipe) بلوک‌های متنی به دستورات پوسته نظیر indent و ispell.

هر فایل در پنجرهٔ اختصاصی خود در حالت تمام‌صفحه باز می‌شود. کنترل پنجره در mcedit مشابه کنترل پنجره در سایر برنامه‌های چندپنجره‌ای است: دو بار کلیک روی عنوان پنجره، آن را تمام‌صفحه می‌کند یا اندازه و موقعیت پنجره را بازیابی می‌کند؛ کلیک چپ روی عنوان پنجره و کشیدن ماوس، پنجره را در محیط ویرایشگر جابجا می‌کند؛ کلیک چپ روی گوشهٔ پایین‌راست قاب و کشیدن ماوس، اندازه پنجره را تغییر می‌دهد. این اقدامات را می‌توان با استفاده از منوی "Window" نیز انجام داد.

کلیدها (KEYS)

استفاده از این ویرایشگر ساده است و می‌توان بدون آموزش قبلی از آن استفاده کرد. منوی کشویی با فشردن F9 فراخوانی می‌شود. می‌توانید سایر کلیدها را از طریق منو و برچسب‌های نوار دکمه‌ها یاد بگیرید.

علاوه بر این، ترکیب Shift با کلیدهای جهت‌نما، متن را انتخاب و برجسته می‌کند (در صورت پشتیبانی پایانه): Ctrl-Ins در فایل ~/.cache/mc/mcedit/mcedit.clip رونوشت می‌کند، Shift-Ins از ~/.cache/mc/mcedit/mcedit.clip می‌چسباند، Shift-Del در ~/.cache/mc/mcedit/mcedit.clip برش می‌زند، و Ctrl-Del متن برجسته‌شده را حذف می‌کند. برجسته‌سازی با ماوس نیز در برخی پایانه‌ها کار می‌کند. برای استفاده از پشتیبانی استاندارد ماوس که پایانه‌تان ارائه می‌دهد، کلید Shift را نگه دارید. لطفاً توجه داشته باشید که پشتیبانی ماوس در پایانه، کلیپ‌بورد مشترکی با mcedit ندارد.

کلید تکمیل خودکار (معمولاً Meta-Tab یا Escape Tab) کلمهٔ زیر مکان‌نما را با استفاده از کلمات به‌کاررفته در فایل تکمیل می‌کند.

ماکرو (MACRO)

برای تعریف ماکرو، کلیدهای Ctrl-R را فشار دهید و سپس کلیدهایی را که می‌خواهید اجرا شوند تایپ کنید. پس از پایان، دوباره Ctrl-R را فشار دهید. ماکرو را می‌توان با فشردن هر کلید دلخواه، به آن اختصاص داد. ماکرو هنگامی که کلید اختصاص‌یافته را فشار دهید اجرا می‌شود.

دستورات ماکرو در بخش [editor] در فایل ~/.local/share/mc/mc.macros ذخیره می‌شوند.

اسکریپت‌های خارجی (فیلترها) را می‌توان با ویرایش mc.macros به صورت زیر به هر کلید میان‌بری اختصاص داد:

[editor]
ctrl-W=ExecuteScript:25;

این بدین معناست که کلید میان‌بر ctrl-W اقدام ExecuteScript(25) را آغاز می‌کند، سپس مدیریت‌کنندهٔ ویرایشگر آن را به اجرای اسکریپت پوستهٔ ~/.local/share/mc/mcedit/macros.d/macro.25.sh ترجمه می‌کند.

اسکریپت‌های خارجی در دایرکتوری ~/.local/share/mc/mcedit/macros.d/ ذخیره می‌شوند و نام آن‌ها باید به صورت macro.XXXX.sh باشد که در آن XXXX عددی از 0 تا 9999 است. برای جزئیات بیشتر دربارهٔ قالب اسکریپت، بخش ویرایش فایل منو (Edit Menu File) را ببینید.

تعاریف ماکرو و دستورالعمل‌های زیر قابل استفاده هستند:

#silent: اگر این دستورالعمل تنظیم شود، اسکریپت بدون زیرپوستهٔ تعاملی شروع به کار می‌کند.
%c: شماره ستون موقعیت مکان‌نما.
%i: دندانه‌گذاری با فاصله خالی، برابر با ستون مکان‌نما.
%y: نوع نحو (syntax) فایل فعلی.
%b: نام فایل بلوک.
%f: نام فایل فعلی.
%n: فقط نام فایل فعلی بدون پسوند.
%x: پسوند نام فایل فعلی.
%d: نام دایرکتوری فعلی.
%F: فایل فعلی در پانل انتخاب‌نشده.
%D: نام دایرکتوری پانل انتخاب‌نشده.
%t: فایل‌های علامت‌گذاری‌شدهٔ فعلی.
%T: فایل‌های علامت‌گذاری‌شده در پانل انتخاب‌نشده.
%u و %U: مشابه ماکروهای %t و %T، اما علاوه بر آن، علامت فایل‌ها برداشته می‌شود (untagged). از این ماکرو می‌توانید در هر مدخل فایل منو یا مدخل فایل پسوند تنها یک بار استفاده کنید، زیرا دفعه بعد فایل علامت‌گذاری‌شده‌ای وجود نخواهد داشت.
%s و %S: فایل‌های انتخاب‌شده: فایل‌های علامت‌گذاری‌شده در صورت وجود؛ در غیر این صورت فایل فعلی.

در صورت نیاز می‌توانید این فایل‌ها را به دلخواه ویرایش کنید. در زیر یک نمونه اسکریپت خارجی آورده شده است:

l       comment selection
	TMPFILE=`mktemp ${MC_TMPDIR:-/tmp}/up.XXXXXX` || exit 1
	echo #if 0 > $TMPFILE
	cat %b >> $TMPFILE
	echo #endif >> $TMPFILE
	cat $TMPFILE > %b
	rm -f $TMPFILE

اگر برخی کلیدها کار نمی‌کنند، می‌توانید از گزینهٔ Learn Keys در منوی Options استفاده کنید.

ناوبری در کد (CODE NAVIGATION)

از mcedit می‌توان برای پیمایش و ناوبری در کد به کمک فایل‌های تگ (tags) ایجادشده توسط دستورات etags یا ctags استفاده کرد. در صورت نبود فایل TAGS، ناوبری در کد کار نخواهد کرد. برای نمونه، در مورد exuberant-ctags برای زبان C، دستور به این صورت خواهد بود:

ctags -e --language-force=C -R ./

Meta-Enter کادر فهرستی را برای انتخاب مورد زیر مکان‌نما نمایش می‌دهد (مکان‌نما باید در انتهای کلمه باشد).

Meta-Minus که در آن علامت منها "-" است، به تابع پیشین در فهرست ناوبری می‌رود (مانند دکمهٔ بازگشت در مرورگر).

Meta-Equal که در آن علامت مساوی "=" است، به تابع بعدی در فهرست ناوبری می‌رود (مانند دکمهٔ جلو رفتن در مرورگر).

برجسته‌سازی نحو (SYNTAX HIGHLIGHTING)

ویرایشگر mcedit از برجسته‌سازی نحو پشتیبانی می‌کند. این بدان معناست که کلمات کلیدی و زمینه‌ها (مانند توضیحات زبان C، ثابت‌های رشته‌ای و غیره) با رنگ‌های متفاوتی برجسته می‌شوند. بخش زیر ساختار فایل ~/.local/share/mc/syntax/Syntax را شرح می‌دهد. اگر این فایل وجود نداشته باشد، فایل سراسری /usr/share/mc/syntax/Syntax سیستم استفاده می‌شود. فایل ~/.local/share/mc/syntax/Syntax هنگام باز کردن هر فایل جدید در ویرایشگر مجدداً بررسی می‌شود. این فایل شامل قواعدی برای برجسته‌سازی است که هر کدام در خطی جداگانه آمده‌اند و مشخص می‌کنند کدام کلمات کلیدی با چه رنگی برجسته شوند.

این فایل به بخش‌هایی تقسیم می‌شود که هر یک با خطی حاوی دستور file شروع می‌شوند. این بخش‌ها معمولاً با استفاده از دستور include در فایل‌های جداگانه قرار داده می‌شوند.

دستور file سه آرگومان دارد. آرگومان اول یک عبارت باقاعده است که روی نام فایل اعمال می‌شود تا مشخص شود آیا بخش مربوطه به فایل اعمال می‌شود یا خیر. آرگومان دوم شرح نوع فایل است که در cooledit استفاده می‌شود؛ نسخه‌های آیندهٔ mcedit نیز ممکن است از آن استفاده کنند. آرگومان سوم و اختیاری، یک عبارت باقاعده برای تطبیق با اولین خط متن فایل است. قواعد بخش در صورتی اعمال می‌شوند که نام فایل یا نخستین خط متن تطبیق داشته باشد.

هر بخش با شروع بخش دیگر به پایان می‌رسد. هر بخش به زمینه‌ها (contexts) تقسیم می‌شود و هر زمینه شامل قواعدی است. یک زمینه محدوده‌ای در متن است که مجموعه خاصی از قواعد به آن تعلق دارند. برای نمونه، متن درون یک توضیح به سبک C (یعنی بین /* و */) رنگ مخصوص به خود را دارد. این یک زمینه است، هرچند قاعدهٔ دیگری درون خود ندارد زیرا احتمالاً چیز دیگری در یک توضیح C برای برجسته‌سازی وجود ندارد.

یک بخش ساده برای برنامه‌نویسی C ممکن است شبیه به این باشد:

file .\*\\.c C\sProgram\sFile (#include|/\\\*)
wholechars abcdefghijklmnopqrstuvwxyzABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ_
# default colors
define  comment   brown
context default
  keyword  whole  if       yellow
  keyword  whole  else     yellow
  keyword  whole  for      yellow
  keyword  whole  while    yellow
  keyword  whole  do       yellow
  keyword  whole  switch   yellow
  keyword  whole  case     yellow
  keyword  whole  static   yellow
  keyword  whole  extern   yellow
  keyword         {        brightcyan
  keyword         }        brightcyan
  keyword         '*'      green
# C comments
context /\* \*/ comment
# C preprocessor directives
context linestart # \n red
  keyword  \\\n  brightred
# C string constants
context " " green
  keyword  %d    brightgreen
  keyword  %s    brightgreen
  keyword  %c    brightgreen
  keyword  \\"   brightgreen

هر زمینه با خطی به شکل زیر آغاز می‌شود:

context [exclusive] [whole|wholeright|wholeleft] [linestart] delim [linestart] delim [foreground] [background] [attributes]

نخستین زمینه یک استثنا است. این زمینه باید با دستور

context default [foreground] [background] [attributes]

آغاز شود، در غیر این صورت mcedit خطا گزارش خواهد کرد. گزینهٔ linestart مشخص می‌کند که delim باید در ابتدای یک خط آغاز شود. گزینهٔ whole بیانگر آن است که delim باید یک کلمهٔ کامل باشد. برای تعیین اینکه یک کلمه تنها از سمت چپ روی مرز کلمه باشد، می‌توانید از گزینهٔ wholeleft استفاده کنید، و به همین ترتیب کلمه‌ای که باید از سمت راست روی مرز کلمه پایان یابد با wholeright مشخص می‌شود.

مجموعه نویسه‌هایی که یک کلمهٔ کامل را تشکیل می‌دهند در هر نقطه از فایل با دستور wholechars قابل تغییر است. مجموعه نویسه‌های چپ و راست را می‌توان به طور جداگانه با دستور زیر تنظیم کرد:

wholechars [left|right] characters

گزینهٔ exclusive باعث می‌شود متن بین جداکننده‌ها برجسته شود، اما خود جداکننده‌ها برجسته نشوند.

هر قاعده خطی به شکل زیر است:

keyword [whole|wholeright|wholeleft] [linestart] string foreground [background] [attributes]

رشته‌های زمینه یا کلمه کلیدی تفسیر می‌شوند، به‌طوری که می‌توانید تب‌ها و فاصله‌ها را با دنباله‌های \t و \s بگنجانید. خط‌های جدید و بک‌اسلش‌ها به‌ترتیب با \n و \\ مشخص می‌شوند. از آنجا که فاصلهٔ خالی به عنوان جداکننده به کار می‌رود، نمی‌توان آن را همان‌طور که هست استفاده کرد. همچنین برای مشخص کردن ستاره باید از \* استفاده شود. خود * یک نویسه عام (wildcard) است که با هر طولی از نویسه‌ها مطابقت دارد. برای نمونه،

keyword         '*'      green

تمام ثابت‌های تک‌نویسه‌ای در زبان C را به رنگ سبز درمی‌آورد. همچنین می‌توانستید از

keyword         "*"      green

برای رنگ‌آمیزی ثابت‌های رشته‌ای استفاده کنید، اما رشتهٔ مطابقت‌یافته اجازه نخواهد داشت در چند خط ادامه یابد. از نویسه عام می‌توان در جداکننده‌های زمینه نیز استفاده کرد، اما نمی‌توان نویسه عام را به عنوان نخستین یا آخرین نویسه قرار داد.

خط زیر نکتهٔ مهمی است:

keyword  \\\n  brightgreen

این خط کلمه کلیدی شامل نویسه‌های بک‌اسلش و خط جدید را تعریف می‌کند. از آنجا که کلمات کلیدی پیش از جداکننده‌های زمینه تطبیق داده می‌شوند، این کلمه کلیدی مانع از پایان یافتن زمینه در انتهای خطوطی می‌شود که به بک‌اسلش ختم شده‌اند، در نتیجه به دستورات پیش‌پردازندهٔ C اجازه می‌دهد در چندین خط ادامه یابند.

رنگ‌های ممکن عبارت‌اند از: black (سیاه)، gray (خاکستری)، red (قرمز)، brightred (قرمز روشن)، green (سبز)، brightgreen (سبز روشن)، brown (قهوه‌ای)، yellow (زرد)، blue (آبی)، brightblue (آبی روشن)، magenta (سرخابی)، brightmagenta (سرخابی روشن)، cyan (فیروزه‌ای)، brightcyan (فیروزه‌ای روشن)، lightgray (خاکستری روشن) و white (سفید). کلمه کلیدی ویژه "default" به معنای پیش‌فرض پایانه است. کلمه کلیدی ویژه دیگر "base" به معنای رنگ‌های اصلی mc است و به عنوان یک متغیر نگه‌دارنده برای تعیین ویژگی‌ها بدون تغییر رنگ پس‌زمینه کاربرد دارد. هنگامی که 256 رنگ در دسترس است، می‌توان آن‌ها را به صورت color16 تا color255 یا به صورت rgb000 تا rgb555 و gray0 تا gray23 مشخص کرد.

اگر فایل نحو با cooledit به اشتراک گذاشته شود، می‌توان با جدا کردن آن‌ها با یک اسلش، رنگ‌های متفاوتی را برای mcedit و cooledit تعیین کرد؛ مانند:

keyword  #include  red/Orange

ویرایشگر mcedit از رنگ پیش از اسلش استفاده می‌کند. برای دیدن رنگ‌های پشتیبانی‌شده در cooledit، به cooledit(1) مراجعه کنید.

ویژگی‌ها (attributes) می‌توانند شامل bold (پررنگ)، italic (مورب)، underline (زیرخط)، reverse (معکوس) و blink (چشمک‌زن) باشند که در صورت تمایل به استفاده از چند مورد، با علامت مثبت (+) به هم افزوده می‌شوند.

توضیحات (کامنت‌ها) را می‌توان در خطی جداگانه که با علامت هش (#) شروع می‌شود قرار داد.

اگر زبانی بدون حساسیت به حروف بزرگ و کوچک را توصیف می‌کنید، باید از دستورالعمل caseinsensitive استفاده کنید. این دستورالعمل باید در ابتدای فایل نحو مشخص شود.

به دلیل سادگی در پیاده‌سازی، برخی پیچیدگی‌های جزئی به درستی مدیریت نخواهند شد، اما این موارد چندان آزاردهنده نیستند. در مجموع، طیف گسترده‌ای از موقعیت‌های بسیار پیچیده با همین قواعد ساده پشتیبانی می‌شوند. ایدهٔ خوبی است که نگاهی به فایل نحو بیندازید تا ترفندهای هوشمندانه‌ای را که می‌توانید با کمی خلاقیت انجام دهید مشاهده کنید. اگر با قواعد پیاده‌سازی‌شده کارتان راه نمی‌افتد و قاعده‌ای سراغ دارید که مفید خواهد بود، لطفاً درخواست خود را ایمیل کنید. با این حال، تقاضای پشتیبانی از عبارت‌های باقاعده نکنید، زیرا این کار کاملاً غیرممکن است.

یک نکتهٔ کاربردی این است که تا جای ممکن بر پایه کارهایی که سیستم انجام می‌دهد کار کنید، به جای تلاش برای انجام کارهایی که این پیاده‌سازی توانایی مدیریت آن را ندارد. همچنین به یاد داشته باشید هدف برجسته‌سازی نحو کاهش خطاهای برنامه‌نویسی است، نه زیباسازی ظاهر کد.

برجسته‌سازی نحو را می‌توان با میان‌بر Ctrl-s فعال یا غیرفعال کرد.

رنگ‌ها (COLORS)

رنگ‌های پیش‌فرض را می‌توان با افزودن مقدار به متغیر محیطی MC_COLOR_TABLE تغییر داد. جفت‌های رنگ پیش‌زمینه و پس‌زمینه را می‌توان به عنوان مثال به این صورت تعیین کرد:

MC_COLOR_TABLE="$MC_COLOR_TABLE:\
editnormal=lightgray,black:\
editbold=yellow,black:\
editmarked=black,cyan"

گزینه‌ها (OPTIONS)

بیشتر گزینه‌ها را می‌توان از طریق کادر محاوره‌ای Options تنظیم کرد. منوی Options را ببینید. گزینه‌های زیر در فایل ~/.config/mc/ini تعریف شده‌اند و معادل‌های مشخصی در کادر محاوره‌ای دارند. می‌توانید با ویرایش این فایل، رفتار ویرایشگر را تغییر دهید. طبق معمول، مگر در مواردی که مشخص شده باشد، مقدار 1 گزینه را فعال و مقدار 0 آن را غیرفعال می‌کند.

use_internal_edit: این گزینه هنگام فراخوانی mcedit نادیده گرفته می‌شود.
editor_tab_spacing: نویسهٔ تب را به این طول تفسیر می‌کند. مقدار پیش‌فرض 8 است. باید از به کار بردن مقداری غیر از 8 خودداری کنید، زیرا بیشتر ویرایشگرها و نمایش‌دهنده‌های متنی دیگر فاصله تب را 8 فرض می‌کنند. برای شبیه‌سازی فاصله تب کوچک‌تر از editor_fake_half_tabs استفاده کنید.
editor_fill_tabs_with_spaces: هرگز نویسهٔ تب درج نشود؛ بلکه فاصله‌ها (کد اسکی 32) برای پر کردن تا اندازه تب دلخواه درج شوند.
editor_return_does_auto_indent: فشردن کلید return با ایجاد تب فاصله را مطابق با دندانه‌گذاری نخستین خط بالایی دارای متن تنظیم می‌کند.
editor_backspace_through_tabs: در صورتی که هیچ متنی بین مکان‌نما و حاشیهٔ سمت چپ وجود نداشته باشد، یک بار فشردن کلید backspace تمام فاصله‌های تا حاشیهٔ چپ را حذف می‌کند.
editor_fake_half_tabs: این گزینه برای کسانی که می‌خواهند با فاصله تب 4 کدنویسی کنند اما اندازه تب از 8 تغییر نکند (تا قالب‌بندی کد هنگام نمایش در سایر برنامه‌ها یکسان باقی بماند)، یک نیم‌تب را شبیه‌سازی می‌کند. هنگام ویرایش بین متن و حاشیه سمت چپ، جابجایی و زدن تب به گونه‌ای خواهد بود که گویی فاصله تب 4 است، در حالی که در عمل از فاصله‌ها و تب‌های عادی برای پر کردن بهینه استفاده می‌شود. هنگام ویرایش در هر جای دیگر، یک تب عادی درج می‌شود.
editor_option_save_mode: مقادیر ممکن 0، 1 و 2 هستند. حالت ذخیره (منوی گزینه‌ها را نیز ببینید) امکان تغییر روش ذخیره فایل را فراهم می‌کند. ذخیره سریع (0) فایل را بلافاصله ذخیره می‌کند، فایل روی دیسک را به طول صفر کوتاه می‌کند (یعنی آن را پاک می‌کند) و سپس محتویات ویرایشگر را درون آن می‌نویسد. این روش سریع است، اما خطرناک است، زیرا یک خطای سیستمی در حین ذخیره، فایل را به صورت ناقص رها می‌کند و ممکن است داده‌ها غیرقابل بازیابی شوند. هنگام ذخیره، گزینهٔ ذخیره امن (1) امکان ایجاد یک فایل موقت را فراهم می‌کند که ابتدا محتویات فایل درون آن نوشته می‌شود. در صورت بروز هرگونه مشکل، فایل اصلی دست‌نخورده باقی می‌ماند. هنگامی که فایل موقت با موفقیت نوشته شد، نام آن به نام فایل اصلی تغییر می‌یابد و جایگزین آن می‌شود. امن‌ترین روش ایجاد نسخه پشتیبان (2) است: قبل از اعمال هرگونه تغییر، یک فایل پشتیبان ایجاد می‌شود. می‌توانید پسوند فایل پشتیبان دلخواه خود را در کادر محاوره‌ای تعیین کنید. توجه داشته باشید که دو بار ذخیره کردن، فایل پشتیبان شما و همچنین فایل اصلی شما را جایگزین خواهد کرد.
editor_word_wrap_line_length: طول خط برای شکستن خودکار سطر (wrap). پیش‌فرض 72 است.
editor_backup_extension: نمادی که به نام فایل‌های پشتیبان اضافه می‌شود. پیش‌فرض "~" است.
editor_line_state: نمایش خط وضعیت ویرایشگر. در حال حاضر شماره خط فعلی را نشان می‌دهد (در آینده ممکن است مواردی مانند تا کردن متن، نقاط توقف و غیره را نمایش دهد). میان‌بر M-n این گزینه را تغییر وضعیت می‌دهد.
editor_visible_spaces: تغییر وضعیت «نمایش فاصله‌های انتهایی آشکار». اگر editor_visible_spaces=1 باشد، آن‌ها به صورت '.' نمایش داده می‌شوند.
editor_visible_tabs: تغییر وضعیت «نمایش تب‌های آشکار». اگر editor_visible_tabs=1 باشد، تب‌ها به صورت '<---->' نمایش داده می‌شوند.
editor_persistent_selections: عدم حذف انتخاب بلوک پس از حرکت مکان‌نما.
editor_drop_selection_on_copy: لغو انتخاب پس از رونوشت در کلیپ‌بورد.
editor_cursor_beyond_eol: امکان حرکت مکان‌نما فراتر از انتهای خط.
editor_cursor_after_inserted_block: امکان حرکت مکان‌نما به بعد از بلوک درج‌شده.
editor_syntax_highlighting: فعال‌سازی برجسته‌سازی نحو.
editor_edit_confirm_save: نمایش کادر تأیید هنگام ذخیره.
editor_option_typewriter_wrap: توضیح داده خواهد شد.
editor_option_auto_para_formatting: توضیح داده خواهد شد.
editor_option_save_position: ذخیره موقعیت فایل هنگام خروج.
source_codepage: نماد نمایانگر نام کدپیج فایل (مثلاً CP1251، پیش‌فرض ~).
editor_group_undo: ترکیب اقدامات بازگردانی (UNDO) برای چند اقدام متوالی از یک نوع (درج/رونویسی، حذف، ناوبری، تایپ کردن).
editor_wordcompletion_collect_entire_file: جستجوی گزینه‌های تکمیل خودکار در کل فایل (1) یا فقط از ابتدای فایل تا موقعیت مکان‌نما (0).
editor_wordcompletion_collect_all_files: جستجوی گزینه‌های تکمیل خودکار از میان تمام فایل‌های بارگذاری‌شده (1، پیش‌فرض)، نه فقط از فایل در حال ویرایش (0).
spell_language: زبان غلط‌یابی املایی (en، en-variant_0، ru و غیره) نصب‌شده با بسته aspell (فهرست کامل را می‌توان با ابزار 'aspell' به دست آورد). برای غیرفعال کردن پشتیبانی از aspell از spell_language = NONE استفاده کنید. مقدار پیش‌فرض 'en' است. این گزینه باید در بخش [Misc] قرار گیرد.
editor_stop_format_chars: مجموعه نویسه‌هایی برای متوقف کردن قالب‌بندی پاراگراف. اگر یکی از این نویسه‌ها در ابتدای خط یافت شود، آن خط و تمام خطوط بعدی پاراگراف دست‌نخورده باقی خواهند ماند. مقدار پیش‌فرض "-+*\,.;:&>" است.
editor_state_full_filename: نمایش مسیر کامل فایل در خط وضعیت. در صورت غیرفعال بودن (پیش‌فرض)، فقط نام پایه فایل نشان داده می‌شود.

متفرقه (MISCELLANEOUS)

ویرایشگر همچنین نویسه‌های غیرانگلیسی (160 به بالا) را نمایش می‌دهد. هنگام ویرایش فایل‌های باینری، باید در منوی گزینه‌های Midnight Commander گزینهٔ display bits را روی 7 بیت تنظیم کنید تا فاصله‌گذاری مرتب بماند.

فایل‌ها (FILES)

/usr/share/mc/help/mc.hlp

: فایل راهنمای برنامه.

/usr/share/mc/mc.ini

: پیکربندی پیش‌فرض سراسری سیستم برای GNU Midnight Commander؛ تنها در صورتی استفاده می‌شود که فایل شخصی ~/.config/mc/ini کاربر وجود نداشته باشد.

/usr/share/mc/mc.lib

: تنظیمات سراسری برای Midnight Commander. تنظیمات این فایل بر روی تمام کاربران تأثیر می‌گذارد، چه دارای ~/.config/mc/ini باشند و چه نباشند.

/usr/share/mc/syntax/*

: فایل‌های نحو سراسری پیش‌فرض سیستم برای mcedit؛ تنها در صورتی استفاده می‌شوند که فایل متناظر در ~/.local/share/mc/syntax/ کاربر وجود نداشته باشد.

~/.config/mc/ini

: پیکربندی اختصاصی کاربر. در صورت وجود این فایل، تنظیمات از اینجا بارگذاری می‌شوند، نه از فایل سراسری سیستم.

~/.local/share/mc/mcedit/

: دایرکتوری اختصاصی کاربر که دستورات بلوک در آن پردازش و ذخیره می‌شوند و فایل‌های نحو شخصی کاربر در آن قرار دارند.

مجوز (LICENSE)

این برنامه تحت شرایط مجوز عمومی همگانی گنو (GNU General Public License) طبق انتشار بنیاد نرم‌افزار آزاد توزیع شده است. برای جزئیات مربوط به مجوز و عدم ضمانت، به راهنمای توکار Midnight Commander مراجعه کنید.

در دسترس بودن (AVAILABILITY)

جدیدترین نسخهٔ این برنامه را می‌توان در http://ftp.midnight-commander.org یافت.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

cooledit(1), mc(1), gpm(1), terminfo(1), scanf(3).

نویسندگان (AUTHORS)

‏Paul Sheer (psheer@obsidian.co.za) نویسندهٔ اصلی ویرایشگر داخلی Midnight Commander است.

اشکالات (BUGS)

گزارش اشکالات باید به https://www.midnight-commander.org ارسال شود.