IFRENAME(8) Linux Programmer's Manual IFRENAME(8)

ifrename - تغییر نام رابط‌های شبکه بر اساس معیارهای ثابت گوناگون

ifrename [-c configfile] [-p] [-d] [-u] [-v] [-V] [-D] [-C]
ifrename [-c configfile] [-i interface] [-n newname]

دستور Ifrename ابزاری است که به شما امکان می‌دهد یک نام پایدار و یکپارچه به هر یک از رابط‌های شبکه خود اختصاص دهید.

به‌طور پیش‌فرض، نام‌های رابط شبکه پویا هستند و به هر رابط شبکه نخستین نام موجود اختصاص می‌یابد (eth0، eth1...). ترتیب ایجاد رابط‌های شبکه ممکن است متغیر باشد. برای رابط‌های داخلی (built-in)، نحوه شناسایی و شماره‌گذاری هسته در زمان بوت ممکن است تغییر کند. برای رابط‌های جداشدنی (removable)، کاربر ممکن است آن‌ها را با هر ترتیبی متصل کند.

دستور Ifrename به کاربر اجازه می‌دهد تا مشخص کند یک رابط شبکه چه نامی داشته باشد. Ifrename می‌تواند از انواع مختلفی از انتخاب‌گرها (selectors) برای تعیین نحوه تطبیق نام‌ها با رابط‌های شبکه موجود در سیستم استفاده کند؛ متداول‌ترین انتخاب‌گر، آدرس MAC رابط است.

دستور Ifrename باید پیش از بالا آمدن و فعال شدن رابط‌ها اجرا شود، به همین دلیل بیشتر در اسکریپت‌های گوناگون (init، hotplug) کاربرد دارد و به‌ندرت مستقیماً توسط کاربر اجرا می‌شود. به‌طور پیش‌فرض، ifrename تمام رابط‌های موجود در سیستم را بر اساس نگاشت‌های تعریف‌شده در /etc/iftab تغییر نام می‌دهد.

تعیین فایل پیکربندی مورد استفاده (به‌طور پیش‌فرض /etc/iftab). فایل پیکربندی، نگاشت بین انتخاب‌گرها و نام‌های رابط را تعیین می‌کند و در iftab(5) شرح داده شده است.
اگر configfile برابر با "-" باشد، پیکربندی از ورودی استاندارد (stdin) خوانده می‌شود.
پیش از تغییر نام رابط‌ها، ماژول‌های هسته را کاوش (بارگذاری) می‌کند. به‌طور پیش‌فرض ifrename تنها رابط‌هایی را که قبلاً بارگذاری شده‌اند بررسی می‌کند و ماژول‌های هسته لازم را به‌طور خودکار بارگذاری نمی‌نماید. این گزینه امکان هماهنگی روان با سیستم‌هایی را فراهم می‌کند که ماژول‌ها را پیش از فراخوانی ifrename بارگذاری نمی‌کنند.
برخی ترفندها و سازوکارهای ویژه دبیان (Debian) را فعال می‌کند. در ترکیب با -p، تنها ماژول‌های مربوط به رابط‌های مشخص‌شده در /etc/network/interface بارگذاری می‌شوند.
تنها رابط مشخص‌شده در interface را به جای تمام رابط‌های سیستم تغییر نام می‌دهد. نام جدید رابط چاپ خواهد شد.
هنگامی که همراه با -i استفاده شود، نام جدید رابط را مشخص می‌کند. در این حالت فهرست نگاشت‌های فایل پیکربندی نادیده گرفته شده و رابط مشخص‌شده با -i مستقیماً به newname تغییر نام می‌یابد. نام جدید می‌تواند شامل یک نویسه عام (wildcard) مانند '*' باشد.
هنگامی که بدون -i استفاده شود، تغییر نام رابط‌ها تنها با استفاده از نگاشت‌هایی انجام می‌گیرد که نام آن‌ها را به newname تغییر می‌دهند. در این حالت نام جدید نمی‌تواند حاوی نویسه عام باشد. این شیوه استفاده از ifrename توصیه نمی‌شود، زیرا ناکارآمد است (-n بدون -i). در این حالت تمام رابط‌های سیستم باید در هر بار فراخوانی بررسی شوند، بنابراین در بیشتر موارد سریع‌تر از این نیست که اجازه دهید ifrename تمام آن‌ها را تغییر نام دهد (بدون هر دو گزینه -n و -i).
پشتیبانی از تصاحب نام (takeover) را فعال می‌کند. این قابلیت امکان جابه‌جایی و تبادل نام را بین دو یا چند رابط فراهم می‌سازد.
تصاحب نام به یک رابط اجازه می‌دهد نام رابط دیگری را «تصاحب» کند. این ویژگی تنها در نسخه 2.6.X هسته لینوکس و در صورتی که رابط دیگر غیرفعال (down) باشد کار می‌کند؛ در نتیجه با Hotplug سازگار نیست. به رابط دیگر یک نام تصادفی اختصاص داده می‌شود، اما می‌توان بعداً با 'ifrename' نام آن را تغییر داد.
تعداد دفعات تصاحب نام محدود است تا از ایجاد حلقه‌های بی‌پایان (circular loops) جلوگیری شود، بنابراین برخی سناریوهای پیچیده تبادل نام چندطرفه ممکن است به‌طور کامل پردازش نشوند.
در هر صورت، جابه‌جایی نام و استفاده از این ویژگی توصیه نمی‌شود و بهتر است نام‌های یکتا و بدون ابهام برای رابط‌های خود برگزینید...
حالت خروجی udev را فعال می‌کند. این گزینه امکان یکپارچه‌سازی مناسب ifrename را در ساختار udev فراهم می‌سازد، به‌طوری که udevd(8) از ifrename برای اختصاص نام رابط‌های موجود در /etc/iftab استفاده می‌کند. در این حالت خروجی ifrename می‌تواند مستقیماً توسط udevd(8) به عنوان یک کنش IMPORT تجزیه شود. این ویژگی نیازمند نسخه ۱۰۷ یا بالاتر udev است.
حالت اجرای آزمایشی (Dry-run). دستور ifrename هیچ رابطی را تغییر نمی‌دهد، بلکه تنها نام جدید رابط را (در صورت وجود) چاپ کرده و خارج می‌شود.
در حالت اجرای آزمایشی، نویسه‌های عام نام رابط بازگشایی نمی‌شوند. نام جدید رابط حتی اگر با نام قبلی یکسان باشد چاپ می‌شود.
همچنین توجه داشته باشید که برخی انتخاب‌گرها تنها توسط کاربر ریشه (root) قابل خواندن هستند (برای نمونه مواردی که بر پایه ethtool هستند) و در صورت اجرا توسط کاربر عادی بدون هیچ خطایی ناموفق خواهند بود. به عبارت دیگر، حالت آزمایشی با دسترسی کاربر معمولی ممکن است نتیجه مورد انتظار را ندهد.
حالت پرگو (Verbose). دستور ifrename نتایج داخلی تجزیه فایل پیکربندی و وضعیت انتخاب‌گرهای رابط‌ها را نمایش می‌دهد. این گزینه در ترکیب با گزینه dry-run یک روش مناسب برای اشکال‌زدایی پیکربندی‌های پیچیده یا مشکلات جزئی است.
شمارش رابط‌های منطبق. تعداد رابط‌های منطبق‌شده را نمایش می‌دهد و آن را به عنوان وضعیت خروج (exit status) ifrename برمی‌گرداند.
تعداد رابط‌های منطبق، تعداد رابط‌هایی در سیستم است که برای آن‌ها نگاشتی در فایل پیکربندی یافت شده است (که با تعداد رابط‌های تغییر نام‌یافته متفاوت است).

Jean Tourrilhes - jt@hpl.hp.com

/etc/iftab

ifconfig(8), ip(8), iftab(5).

26 February 2007 wireless-tools