GIT-REV-LIST(1) دستورات عمومی کاربر GIT-REV-LIST(1)

git-rev-list - فهرست کردن اشیاء کامیت به ترتیب معکوس زمانی

git rev-list [<گزینه‌ها>] <کامیت>... [--] [<مسیر>...]

کامیت‌هایی را که با دنبال کردن پیوندهای والد (parent) از کامیت(های) مشخص‌شده قابل دسترسی هستند فهرست می‌کند، اما کامیت‌هایی را که از کامیت‌های مشخص‌شده با پیشوند ^ قابل دسترسی هستند حذف می‌کند. خروجی به طور پیش‌فرض به ترتیب معکوس زمانی ارائه می‌شود.

می‌توانید این را مانند یک عملیات مجموعه‌ای در نظر بگیرید. کامیت‌های قابل دسترسی از هر یک از کامیت‌های ارائه‌شده در خط فرمان یک مجموعه را تشکیل می‌دهند و سپس کامیت‌های قابل دسترسی از هر یک از مواردی که با ^ در ابتدا مشخص شده‌اند از آن مجموعه کم می‌شوند. کامیت‌های باقی‌مانده مواردی هستند که در خروجی دستور ظاهر می‌شوند. گزینه‌های مختلف دیگر و پارامترهای مسیر را می‌توان برای محدود کردن بیشتر نتایج استفاده کرد.

بنابراین، دستور زیر:

$ git rev-list foo bar ^baz

به این معنی است: «تمام کامیت‌هایی را که از foo یا bar قابل دسترسی هستند، اما از baz قابل دسترسی نیستند، فهرست کن».

یک نشانه‌گذاری خاص به صورت "<commit1>..<commit2>" می‌تواند به عنوان جایگزین خلاصه برای "^<commit1> <commit2>" استفاده شود. برای مثال، هر یک از موارد زیر را می‌توان به جای یکدیگر به کار برد:

$ git rev-list origin..HEAD
$ git rev-list HEAD ^origin

نشانه‌گذاری خاص دیگر "<commit1>...<commit2>" است که برای ادغام‌ها کاربرد دارد. مجموعه کامیت‌های حاصل، تفاضل متقارن بین دو عملوند است. دو دستور زیر معادل یکدیگر هستند:

$ git rev-list A B --not $(git merge-base --all A B)
$ git rev-list A...B

دستور rev-list یک دستور پایه‌ای گیت است، زیرا توانایی ساخت و پیمایش گراف‌های اجداد کامیت را فراهم می‌کند. به همین دلیل، دارای گزینه‌های بسیار متفاوتی است که امکان استفاده از آن را برای دستوراتی به تنوع git bisect و git repack فراهم می‌سازد.

علاوه بر مشخص کردن محدوده‌ای از کامیت‌ها که باید با استفاده از نمادگذاری‌های ویژه توضیح داده‌شده در بخش توضیحات فهرست شوند، محدودسازی‌های بیشتری نیز روی کامیت‌ها قابل اعمال است.

استفاده از گزینه‌های بیشتر عموماً خروجی را بیشتر محدود می‌کند (برای نمونه --since=<date1> نتایج را به کامیت‌های جدیدتر از <date1> محدود می‌سازد، و استفاده از آن همراه با --grep=<pattern> نتایج را به کامیت‌هایی محدود می‌کند که پیام لاگ آن‌ها شامل خطی منطبق با <pattern> باشد)، مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد.

توجه داشته باشید که این محدودیت‌ها پیش از گزینه‌های مرتب‌سازی و قالب‌بندی کامیت، مانند --reverse اعمال می‌شوند.

-<number>, -n <number>, --max-count=<number>

خروجی را به نخستین <number> کامیتی که نمایش داده می‌شوند محدود می‌کند.

--max-count-oldest=<number>

خروجی را به آخرین <number> کامیتی که نمایش داده می‌شوند محدود می‌کند.

--skip=<number>

پیش از شروع به نمایش خروجی کامیت‌ها، از <number> کامیت اول صرف‌نظر می‌کند.

--since=<date>, --after=<date>

کامیت‌های جدیدتر از <date> را نمایش می‌دهد. به‌عنوان یک حالت ویژه، today به معنی نیمه‌شب گذشته است.

--since-as-filter=<date>

تمام کامیت‌های جدیدتر از <date> را نمایش می‌دهد. این گزینه به‌جای توقف در نخستین کامیت قدیمی‌تر از <date>, تمام کامیت‌های موجود در محدوده را پیمایش می‌کند.

--until=<date>, --before=<date>

کامیت‌های قدیمی‌تر از <date> را نمایش می‌دهد.

--author=<pattern>, --committer=<pattern>

خروجی کامیت‌ها را به مواردی محدود می‌کند که خطوط هدر نویسنده/ثبت‌کننده آن‌ها با عبارت باقاعده <pattern> مطابقت داشته باشد. با تعیین بیش از یک --author=<pattern>, کامیت‌هایی انتخاب می‌شوند که نویسنده آن‌ها با هر یک از <pattern> ها مطابقت داشته باشد (مشابهاً برای چند مورد --committer=<pattern>).

--grep-reflog=<pattern>

خروجی کامیت‌ها را به مواردی محدود می‌کند که مدخل‌های رِف‌لاگ آن‌ها با عبارت باقاعده <pattern> مطابقت داشته باشد. با تعیین بیش از یک --grep-reflog, کامیت‌هایی انتخاب می‌شوند که پیام رِف‌لاگ آن‌ها با هر یک از الگوهای داده‌شده تطبیق داشته باشد. استفاده از این گزینه بدون به‌کارگیری --walk-reflogs خطا است.

--grep=<pattern>

خروجی کامیت‌ها را به مواردی محدود می‌کند که پیام لاگ آن‌ها با عبارت باقاعده <pattern> مطابقت داشته باشد. با مشخص کردن بیش از یک --grep=<pattern>, کامیت‌هایی انتخاب می‌شوند که پیام آن‌ها با هر یک از <pattern> ها مطابقت کند (اما گزینه --all-match را نیز ببینید).

هنگامی که --notes فعال باشد، پیام موجود در یادداشت‌ها به‌گونه‌ای تطبیق داده می‌شود که گویی بخشی از پیام لاگ است.

--all-match

خروجی کامیت‌ها را به مواردی محدود می‌کند که با تمام الگوهای داده‌شده به --grep مطابقت داشته باشند، به‌جای مواردی که دست‌کم با یکی تطبیق دارند.

--invert-grep

خروجی کامیت‌ها را به مواردی محدود می‌کند که پیام لاگ آن‌ها با <pattern> مشخص‌شده با --grep=<pattern> مطابقت نداشته باشد.

-i, --regexp-ignore-case

الگوهای محدودکننده عبارت باقاعده را بدون حساسیت به حروف کوچک و بزرگ مطابقت می‌دهد.

--basic-regexp

الگوهای محدودکننده را به‌عنوان عبارات باقاعده پایه (Basic Regular Expressions) در نظر می‌گیرد؛ این رفتار پیش‌فرض است.

-E, --extended-regexp

الگوهای محدودکننده را به‌جای عبارات باقاعده پایه پیش‌فرض، به‌عنوان عبارات باقاعده گسترش‌یافته (Extended Regular Expressions) در نظر می‌گیرد.

-F, --fixed-strings

الگوهای محدودکننده را به‌عنوان رشته‌های ثابت در نظر می‌گیرد (الگو را به‌عنوان یک عبارت باقاعده تفسیر نمی‌کند).

-P, --perl-regexp

الگوهای محدودکننده را به‌عنوان عبارات باقاعده سازگار با پرل (Perl-compatible regular expressions) در نظر می‌گیرد.

پشتیبانی از این نوع عبارات باقاعده یک وابستگی اختیاری در زمان کامپایل است. اگر گیت بدون پشتیبانی از آن‌ها کامپایل شده باشد، ارائه این گزینه باعث خاتمه همراه با خطای برنامه می‌شود.

--remove-empty

هنگامی که یک مسیر داده‌شده از درخت ناپدید شود، متوقف می‌شود.

--merges

تنها کامیت‌های ادغام را چاپ می‌کند. این دقیقاً معادل --min-parents=2 است.

--no-merges

کامیت‌هایی با بیش از یک والد را چاپ نمی‌کند. این دقیقاً معادل --max-parents=1 است.

--min-parents=<number>, --max-parents=<number>, --no-min-parents, --no-max-parents

تنها کامیت‌هایی را نشان می‌دهد که دست‌کم (یا حداکثر) دارای آن تعداد کامیت والد باشند. به‌ویژه، --max-parents=1 مشابه --no-merges, و --min-parents=2 مشابه --merges است. --max-parents=0 تمام کامیت‌های ریشه و --min-parents=3 تمام ادغام‌های اختاپوسی (octopus merges) را نشان می‌دهد.

گزینه‌های --no-min-parents و --no-max-parents این محدودیت‌ها را دوباره (به حالت بدون محدودیت) بازنشانی می‌کنند. شکل‌های معادل عبارتند از --min-parents=0 (هر کامیتی دارای ۰ یا چند والد است) و --max-parents=-1 (اعداد منفی نشان‌دهنده نبود حد بالاست).

--first-parent

هنگام یافتن کامیت‌ها برای گنجاندن در خروجی، به محض مواجهه با یک کامیت ادغام، تنها کامیت والد نخست را دنبال می‌کند. این گزینه می‌تواند دید کلی بهتری در هنگام مشاهده سیر تکامل یک شاخه موضوعی (topic branch) خاص فراهم سازد، زیرا ادغام‌ها در یک شاخه موضوعی معمولاً تنها برای هماهنگ شدن دوره‌ای با بالادست به‌روزشده هستند و این گزینه به شما امکان می‌دهد کامیت‌های جداگانه‌ای را که توسط چنین ادغامی وارد تاریخچه شده‌اند نادیده بگیرید.

این گزینه همچنین قالب تفاوت پیش‌فرض برای کامیت‌های ادغام را به first-parent تغییر می‌دهد؛ برای جزئیات به --diff-merges=first-parent مراجعه کنید.

--exclude-first-parent-only

هنگام یافتن کامیت‌ها برای استثنا کردن (با یک ^), به محض دیدن یک کامیت ادغام، تنها نخستین کامیت والد را دنبال می‌کند. این گزینه را می‌توان برای یافتن مجموعه تغییرات در یک شاخه موضوعی از نقطه‌ای که از شاخه دوردست منشعب شده است استفاده کرد، با توجه به این واقعیت که ادغام‌های دلخواه می‌توانند تغییرات معتبری برای شاخه موضوعی باشند.

--maximal-only

کامیت‌های خروجی را به مواردی محدود می‌کند که از هیچ کامیت دیگری در محدوده بازنگری قابل دسترسی نباشند.

--not

معنای پیشوند ^ (یا عدم وجود آن) را برای تمام مشخص‌کننده‌های بازنگری بعدی تا گزینه بعدی --not معکوس می‌کند. هنگامی که در خط فرمان قبل از --stdin استفاده شود، بازنگری‌های دریافت‌شده از stdin تحت تأثیر آن قرار نخواهند گرفت. برعکس، هنگامی که از طریق ورودی استاندارد ارسال شود، بازنگری‌های ارسال‌شده در خط فرمان تحت تأثیر آن قرار نخواهند گرفت.

--all

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی تمام ارجاع‌های موجود در refs/, به همراه HEAD, در خط فرمان به‌عنوان <commit> فهرست شده‌اند.

--branches[=<pattern>]

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی تمام ارجاع‌های موجود در refs/heads در خط فرمان به‌عنوان <commit> فهرست شده‌اند. اگر <pattern> داده شود، شاخه‌ها را به موارد منطبق با الگوی پوسته (shell glob) داده‌شده محدود می‌کند. اگر <pattern> فاقد ?, *, یا [ باشد، وجود /* در انتهای آن به صورت ضمنی فرض می‌شود.

--tags[=<pattern>]

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی تمام ارجاع‌های موجود در refs/tags در خط فرمان به‌عنوان <commit> فهرست شده‌اند. اگر <pattern> داده شود، برچسب‌ها را به موارد منطبق با الگوی پوسته داده‌شده محدود می‌کند. اگر الگو فاقد ?, *, یا [ باشد، وجود /* در انتهای آن به صورت ضمنی فرض می‌شود.

--remotes[=<pattern>]

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی تمام ارجاع‌های موجود در refs/remotes در خط فرمان به‌عنوان <commit> فهرست شده‌اند. اگر <pattern> داده شود، شاخه‌های ردگیری دوردست را به موارد منطبق با الگوی پوسته داده‌شده محدود می‌کند. اگر الگو فاقد ?, *, یا [ باشد، وجود /* در انتهای آن به صورت ضمنی فرض می‌شود.

--glob=<glob-pattern>

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی تمام ارجاع‌های منطبق با الگوی پوسته <glob-pattern> در خط فرمان به‌عنوان <commit> فهرست شده‌اند. پیشوند refs/ در صورت عدم وجود، به‌طور خودکار در ابتدا اضافه می‌شود. اگر الگو فاقد ?, *, یا [ باشد، وجود /* در انتهای آن به صورت ضمنی فرض می‌شود.

--exclude=<glob-pattern>

ارجاع‌های منطبق با <glob-pattern> را که گزینه‌های بعدی --all, --branches, --tags, --remotes, یا --glob در نظر می‌گیرند، شامل نمی‌کند. تکرار این گزینه الگوهای استثنا را تا گزینه بعدی --all, --branches, --tags, --remotes, یا --glob جمع‌آوری می‌کند (سایر گزینه‌ها یا آرگومان‌ها الگوهای جمع‌آوری‌شده را پاک نمی‌کنند).

الگوهای داده‌شده هنگام اعمال روی --branches, --tags, یا --remotes نباید با refs/heads, refs/tags, یا refs/remotes آغاز شوند، و هنگام اعمال روی --glob یا --all باید حتماً با refs/ شروع شوند. اگر یک /* پایانی مد نظر باشد، باید صریحاً قید شود.

--exclude-hidden=(fetch|receive|uploadpack)

ارجاع‌هایی را که توسط git-fetch, git-receive-pack یا git-upload-pack با مراجعه به پیکربندی مناسب fetch.hideRefs, receive.hideRefs یا uploadpack.hideRefs به همراه transfer.hideRefs پنهان می‌شوند، شامل نمی‌کند (به git-config(1) مراجعه کنید). این گزینه بر گزینه شبه‌ارجاع بعدی --all یا --glob تأثیر می‌گذارد و پس از پردازش آن‌ها پاک می‌شود.

--reflog

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی تمام اشیای ذکرشده در رِف‌لاگ‌ها در خط فرمان به‌عنوان <commit> فهرست شده‌اند.

--alternate-refs

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی تمام اشیای ذکرشده به‌عنوان نوک ارجاع مخازن جایگزین در خط فرمان فهرست شده‌اند. یک مخزن جایگزین هر مخزنی است که دایرکتوری اشیای آن در objects/info/alternates مشخص شده باشد. مجموعه اشیای ارائه‌شده ممکن است توسط core.alternateRefsCommand و غیره اصلاح شود. به git-config(1) مراجعه کنید.

--single-worktree

به‌طور پیش‌فرض، در صورت وجود بیش از یک درخت کاری، تمام درخت‌های کاری توسط گزینه‌های زیر بررسی می‌شوند (به git-worktree(1) مراجعه کنید): --all, --reflog و --indexed-objects. این گزینه آن‌ها را وادار می‌کند تا تنها درخت کاری فعلی را بررسی نمایند.

--ignore-missing

هنگام مشاهده نام شیء نامعتبر در ورودی، به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی ورودی نامعتبر داده نشده است.

--bisect

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی ارجاع تنصیف بد refs/bisect/bad در خط فرمان فهرست شده و پس از آن --not و ارجاع‌های تنصیف خوب refs/bisect/good-* آمده است.

--stdin

علاوه بر دریافت آرگومان‌ها از خط فرمان، آن‌ها را از ورودی استاندارد نیز می‌خواند. این گزینه کامیت‌ها و شبه‌گزینه‌هایی مانند --all و --glob= را می‌پذیرد. هنگامی که یک جداکننده -- مشاهده شود، ورودی بعدی به‌عنوان مسیر در نظر گرفته شده و برای محدود کردن نتیجه استفاده می‌شود. پرچم‌هایی مانند --not که از طریق ورودی استاندارد خوانده می‌شوند، تنها برای آرگومان‌هایی که به همان روش ارسال شده‌اند رعایت می‌شوند و بر هیچ‌یک از آرگومان‌های خط فرمان بعدی تأثیر نخواهند گذاشت.

--cherry-mark

مشابه --cherry-pick (در ادامه ببینید) عمل می‌کند اما کامیت‌های معادل را به‌جای حذف کردن، با علامت = و موارد غیرمعادل را با علامت + نشانه‌گذاری می‌نماید.

--cherry-pick

هر کامیتی را که تغییری مشابه کامیت دیگری در «طرف دیگر» ایجاد می‌کند، هنگامی که مجموعه کامیت‌ها با تفاضل متقارن محدود شده باشند، حذف می‌نماید.

برای نمونه، اگر دو شاخه A و B داشته باشید، روش معمول برای فهرست کردن تمام کامیت‌های موجود در یک طرف آن‌ها استفاده از --left-right است (مثال زیر در توضیحات گزینه --left-right را ببینید). با این حال، کامیت‌هایی را که از شاخه دیگر دست‌چین (cherry-pick) شده‌اند نشان می‌دهد (برای مثال «سومین در b» ممکن است از شاخه A دست‌چین شده باشد). با این گزینه، چنین جفت کامیت‌هایی از خروجی مستثنی می‌شوند.

--left-only, --right-only

تنها کامیت‌های سمت مربوطه یک تفاضل متقارن را فهرست می‌کند، یعنی تنها مواردی که با < یا > توسط --left-right علامت‌گذاری می‌شوند.

برای نمونه، --cherry-pick --right-only A...B آن دسته از کامیت‌های موجود در B را که در A هستند یا معادل وصله‌ای با یک کامیت در A می‌باشند حذف می‌کند. به عبارت دیگر، این دستور کامیت‌های + را از git cherry A B فهرست می‌کند. به‌طور دقیق‌تر، --cherry-pick --right-only --no-merges فهرست دقیق را ارائه می‌دهد.

--cherry

مترادفی برای --right-only --cherry-mark --no-merges; سودمند برای محدود کردن خروجی به کامیت‌های سمت خودمان و نشانه‌گذاری مواردی که به سمت دیگر یک تاریخچه شاخه‌بندی‌شده اعمال شده‌اند با دستور git log --cherry upstream...mybranch, مشابه با git cherry upstream mybranch.

-g, --walk-reflogs

به‌جای پیمایش زنجیره نیاکان کامیت، مدخل‌های رِف‌لاگ را از جدیدترین به سمت قدیمی‌ترها پیمایش می‌کند. هنگامی که از این گزینه استفاده می‌شود نمی‌توانید کامیت‌هایی را برای استثنا کردن مشخص کنید (یعنی نمادگذاری‌های ^<commit>, <commit1>..<commit2>, و <commit1>...<commit2> قابل استفاده نیستند).

با قالبی از --pretty به‌جز oneline و reference (به دلایل واضح)، این گزینه باعث می‌شود خروجی دارای دو خط اطلاعات اضافی برگرفته از رِف‌لاگ باشد. نشان‌دهنده رِف‌لاگ در خروجی ممکن است به‌صورت ref@{<Nth>} (که در آن <Nth> اندیس معکوس زمانی در رِف‌لاگ است) یا به‌صورت ref@{<timestamp>} (همراه با <timestamp> آن مدخل) بسته به چند قانون نمایش داده شود:

1.اگر نقطه شروع به‌صورت ref@{<Nth>} مشخص شده باشد، قالب اندیس نمایش داده می‌شود.
2.اگر نقطه شروع به‌صورت ref@{now} مشخص شده باشد، قالب برچسب زمان نمایش داده می‌شود.
3.اگر از هیچ‌کدام استفاده نشده باشد، اما --date در خط فرمان داده شده باشد، برچسب زمان در قالب خواسته‌شده توسط --date نمایش داده می‌شود.
4.در غیر این صورت، قالب اندیس نمایش داده می‌شود.

تحت --pretty=oneline, پیام کامیت با این اطلاعات در همان خط پیشوند می‌گیرد. این گزینه با --reverse قابل ترکیب نیست. همچنین به git-reflog(1) مراجعه کنید.

تحت --pretty=reference, این اطلاعات اصلاً نمایش داده نخواهند شد.

--merge

کامیت‌هایی را که مسیرهای دارای تعارض را در محدوده HEAD...<other> تغییر داده‌اند نمایش می‌دهد، که در آن <other> نخستین شبه‌ارجاع موجود در MERGE_HEAD, CHERRY_PICK_HEAD, REVERT_HEAD یا REBASE_HEAD است. تنها زمانی کار می‌کند که ایندکس دارای مدخل‌های ادغام‌نشده باشد. این گزینه را می‌توان برای نمایش کامیت‌های مرتبط هنگام حل تعارض‌های ناشی از یک ادغام ۳-طرفه استفاده کرد.

--boundary

کامیت‌های مرزی مستثنی‌شده را در خروجی می‌آورد. کامیت‌های مرزی با پیشوند - مشخص می‌شوند.

گاهی اوقات شما تنها به بخش‌هایی از تاریخچه علاقه‌مندید، برای نمونه کامیت‌هایی که یک <path> خاص را تغییر می‌دهند. اما ساده‌سازی تاریخچه دو بخش دارد: یک بخش انتخاب کامیت‌ها است و بخش دیگر چگونگی انجام آن، چرا که راهبردهای گوناگونی برای ساده‌سازی تاریخچه وجود دارد.

گزینه‌های زیر کامیت‌های نمایش‌داده‌شده را انتخاب می‌کنند:

<paths>

کامیت‌هایی که <paths> مشخص‌شده را تغییر می‌دهند انتخاب می‌شوند.

--simplify-by-decoration

کامیت‌هایی که توسط یک شاخه یا برچسب ارجاع داده شده‌اند انتخاب می‌شوند.

توجه داشته باشید که ممکن است کامیت‌های اضافی نیز برای ارائه یک تاریخچه معنادار نمایش داده شوند.

گزینه‌های زیر بر نحوه انجام ساده‌سازی تأثیر می‌گذارند:

حالت پیش‌فرض (Default mode)

تاریخچه را به ساده‌ترین تاریخچه‌ای که وضعیت نهایی درخت را توضیح می‌دهد ساده می‌کند. ساده‌ترین است زیرا برخی از شاخه‌های فرعی را در صورتی که نتیجه نهایی یکسان باشد (یعنی ادغام شاخه‌هایی با محتوای یکسان) هرس می‌کند.

--show-pulls

تمام کامیت‌های حالت پیش‌فرض را شامل می‌شود، به اضافه هر کامیت ادغامی که نسبت به والد نخست TREESAME نباشد ولی نسبت به والد بعدی TREESAME باشد. این حالت برای نمایش کامیت‌های ادغامی که «نخستین بار تغییری را وارد یک شاخه کردند» سودمند است.

--full-history

مشابه حالت پیش‌فرض است، اما بخشی از تاریخچه را هرس نمی‌کند.

--dense

تنها کامیت‌های انتخاب‌شده به علاوه مواردی برای داشتن تاریخچه معنادار نمایش داده می‌شوند.

--sparse

تمام کامیت‌ها در تاریخچه ساده‌سازی‌شده نمایش داده می‌شوند.

--simplify-merges

گزینه‌ای اضافی برای --full-history جهت حذف برخی از ادغام‌های غیرضروری از تاریخچه حاصل، چرا که هیچ کامیت انتخاب‌شده‌ای در این ادغام نقشی نداشته است.

--ancestry-path[=<commit>]

هنگامی که محدوده‌ای از کامیت‌ها برای نمایش داده می‌شود (مانند <commit1>..<commit2> یا <commit2> ^<commit1>), و یک کامیت <commit> در آن محدوده مشخص گردد، تنها کامیت‌هایی از آن محدوده را نمایش می‌دهد که نیاکان <commit>, نوادگان <commit>, یا خود <commit> باشند. اگر هیچ کامیتی مشخص نشود، از <commit1> (بخش مستثنی‌شده محدوده) به‌عنوان <commit> استفاده می‌کند. می‌توان آن را چندین بار ارسال کرد؛ در این صورت، یک کامیت در صورتی گنجانده می‌شود که هر یک از کامیت‌های ارائه‌شده باشد یا نیا یا نواده یکی از آن‌ها باشد.

توضیحات دقیق‌تر در ادامه می‌آید.

فرض کنید شما foo را به‌عنوان <paths> مشخص کرده‌اید. ما کامیت‌هایی را که foo را تغییر می‌دهند !TREESAME (نایکسان از نظر درخت) و بقیه را TREESAME (یکسان از نظر درخت) می‌نامیم. (در یک diff فیلترشده برای foo، آن‌ها به ترتیب متفاوت و برابر به نظر می‌رسند.)

در ادامه، ما همواره به همین تاریخچه نمونه برای نشان دادن تفاوت‌های بین تنظیمات ساده‌سازی ارجاع خواهیم داد. فرض می‌کنیم شما در حال فیلتر کردن برای فایل foo در این گراف کامیت هستید:

  .-A---M---N---O---P---Q
 /     /   /   /   /   /
I     B   C   D   E   Y
 \   /   /   /   /   /
  `-------------'   X

خط افقی تاریخچه A---Q به‌عنوان والد نخست هر ادغام در نظر گرفته می‌شود. کامیت‌ها عبارتند از:

•I کامیت اولیه است که در آن foo با محتوای asdf و فایلی به نام quux با محتوای quux وجود دارد. کامیت‌های اولیه با یک درخت خالی مقایسه می‌شوند، بنابراین I مقدار !TREESAME دارد.
•در A, فایل foo تنها حاوی foo است.
•B شامل همان تغییر A است. ادغام آن M بدیهی (trivial) است و بنابراین نسبت به تمام والدین TREESAME است.
•C تغییری در foo ایجاد نمی‌کند، اما ادغام آن N آن را به foobar تغییر می‌دهد، بنابراین نسبت به هیچ والدی TREESAME نیست.
•D مقدار foo را روی baz تنظیم می‌کند. ادغام آن O رشته‌های برگرفته از N و D را به foobarbaz ترکیب می‌کند؛ یعنی نسبت به هیچ والدی TREESAME نیست.
•E مقدار quux را به xyzzy تغییر می‌دهد، و ادغام آن P رشته‌ها را به quux xyzzy ترکیب می‌نماید. P نسبت به O دارای وضعیت TREESAME است، اما نسبت به E نیست.
•X یک کامیت ریشه مستقل است که فایل جدید side را اضافه کرده، و Y آن را اصلاح نموده است. Y نسبت به X وضعیت TREESAME دارد. ادغام آن Q فایل side را به P اضافه کرده است، و Q نسبت به P دارای وضعیت TREESAME است، اما نسبت به Y نیست.

دستور rev-list در تاریخچه به سمت عقب پیمایش می‌کند، و بر اساس اینکه آیا --full-history و/یا بازنویسی والدین (از طریق --parents یا --children) استفاده شده باشد، کامیت‌ها را شامل یا مستثنی می‌سازد. تنظیمات زیر در دسترس هستند.

حالت پیش‌فرض (Default mode)

کامیت‌ها در صورتی که نسبت به هیچ والدی TREESAME نباشند گنجانده می‌شوند (اگرچه این قابل تغییر است، --sparse را در ادامه ببینید). اگر کامیت یک ادغام باشد و نسبت به یک والد TREESAME باشد، تنها همان والد را دنبال می‌کند. (حتی اگر چندین والد TREESAME وجود داشته باشد، فقط یکی از آن‌ها دنبال می‌شود.) در غیر این صورت، تمام والدین دنبال می‌شوند.

این منجر به نتیجه زیر می‌شود:

  .-A---N---O
 /     /   /
I---------D

توجه کنید چگونه قاعده دنبال کردن تنها والد TREESAME (در صورت وجود)، B را کاملاً از بررسی حذف کرد. C از طریق N بررسی شد، اما وضعیت TREESAME داشت. کامیت‌های ریشه با یک درخت خالی مقایسه می‌شوند، بنابراین I دارای وضعیت !TREESAME است.

روابط والد/فرزند تنها با --parents قابل مشاهده هستند، اما این موضوع بر کامیت‌های انتخاب‌شده در حالت پیش‌فرض تأثیری ندارد، بنابراین ما خطوط والدین را نمایش داده‌ایم.

--full-history بدون بازنویسی والدین

این حالت با حالت پیش‌فرض در یک نکته تفاوت دارد: همیشه تمام والدین یک ادغام را دنبال می‌کند، حتی اگر نسبت به یکی از آن‌ها TREESAME باشد. حتی اگر بیش از یک سمت ادغام دارای کامیت‌های گنجانده‌شده باشد، این بدان معنا نیست که خود ادغام نیز شامل شده است! در مثال، به این نتیجه می‌رسیم: 
I  A  B  N  D  O  P  Q

M حذف شد زیرا نسبت به هر دو والد وضعیت TREESAME داشت. E, C و B همگی پیمایش شدند، اما تنها B دارای وضعیت !TREESAME بود، بنابراین بقیه ظاهر نمی‌شوند.

توجه داشته باشید که بدون بازنویسی والدین، عملاً امکان صحبت در مورد روابط والد/فرزند میان کامیت‌ها وجود ندارد، از این رو آن‌ها را به صورت گسسته نشان می‌دهیم.

--full-history با بازنویسی والدین

کامیت‌های عادی تنها در صورتی گنجانده می‌شوند که وضعیت !TREESAME داشته باشند (اگرچه این قابل تغییر است، --sparse را در ادامه ببینید).

ادغام‌ها همیشه گنجانده می‌شوند. با این حال، فهرست والدین آن‌ها بازنویسی می‌شود: در امتداد هر والد، کامیت‌هایی را که خودشان گنجانده نشده‌اند هرس می‌کند. این به نتیجه زیر می‌انجامد:

  .-A---M---N---O---P---Q
 /     /   /   /   /
I     B   /   D   /
 \   /   /   /   /
  `-------------'

با --full-history بدون بازنویسی در بالا مقایسه کنید. توجه داشته باشید که E هرس شد زیرا TREESAME بود، اما فهرست والدین P بازنویسی شد تا شامل والد E یعنی I باشد. همین اتفاق برای C و N, و برای X, Y و Q نیز رخ داد.

علاوه بر تنظیمات فوق، می‌توانید تغییر دهید که آیا وضعیت TREESAME بر گنجاندن تأثیر بگذارد یا خیر:

--dense

کامیت‌های پیمایش‌شده در صورتی گنجانده می‌شوند که نسبت به هیچ والدی TREESAME نباشند.

--sparse

تمام کامیت‌هایی که پیمایش می‌شوند گنجانده خواهند شد.

توجه داشته باشید که بدون --full-history, این گزینه همچنان ادغام‌ها را ساده‌سازی می‌کند: اگر یکی از والدین TREESAME باشد، ما تنها همان یکی را دنبال می‌کنیم، بنابراین سمت‌های دیگر ادغام هرگز پیمایش نمی‌شوند.

--simplify-merges

نخست، یک گراف تاریخچه را به همان روشی که --full-history با بازنویسی والدین انجام می‌دهد می‌سازد (بالا را ببینید).

سپس هر کامیت C را به جایگزین آن C' در تاریخچه نهایی بر اساس قوانین زیر ساده می‌کند:

•مقدار C' را روی C تنظیم کنید.
•هر والد P از C' را با نسخه ساده‌شده‌اش P' جایگزین کنید. در این فرایند، والدینی را که نیاکان سایر والدین هستند یا کامیت‌های ریشه‌ای هستند که نسبت به یک درخت خالی وضعیت TREESAME دارند حذف کرده و موارد تکراری را بزدایید، اما دقت کنید که هرگز تمام والدینی را که نسبت به آن‌ها TREESAME هستیم حذف نکنید.
•اگر پس از این بازنویسی والدین، C' یک کامیت ریشه یا ادغام باشد (دارای ۰ یا بیش از ۱ والد باشد)، یک کامیت مرزی باشد، یا !TREESAME باشد، باقی می‌ماند. در غیر این صورت، با تنها والد خود جایگزین می‌شود.

تأثیر این کار به بهترین شکل با مقایسه آن با --full-history همراه با بازنویسی والدین نشان داده می‌شود. مثال به صورت زیر درمی‌آید:

  .-A---M---N---O
 /     /       /
I     B       D
 \   /       /
  `---------'

تفاوت‌های عمده در N, P, و Q را نسبت به --full-history ملاحظه فرمایید:

•از فهرست والدین N's کامیت I حذف شد، زیرا نیاکان والد دیگر یعنی M است. با این وجود، N باقی ماند زیرا وضعیت !TREESAME دارد.
•از فهرست والدین P's نیز مشابهاً I حذف گردید. سپس P به‌طور کامل حذف شد، زیرا یک والد داشت و وضعیت TREESAME داشت.
•فهرست والدین Q's کامیت Y را به X ساده کرد. سپس X حذف شد، چرا که یک ریشه با وضعیت TREESAME بود. Q سپس به‌طور کامل حذف شد، زیرا یک والد داشت و وضعیت TREESAME داشت.

حالت ساده‌سازی دیگری نیز در دسترس است:

--ancestry-path[=<commit>]

کامیت‌های نمایش‌داده‌شده را به مواردی محدود می‌کند که نیاکان <commit>, نوادگان <commit>, یا خود <commit> باشند.

به‌عنوان یک نمونه کاربرد، تاریخچه کامیت زیر را در نظر بگیرید:

    D---E-------F
   /     \       \
  B---C---G---H---I---J
 /                     \
A-------K---------------L--M

یک عبارت معمولی D..M مجموعه کامیت‌هایی را محاسبه می‌کند که نیاکان M هستند، اما مواردی را که نیاکان D می‌باشند مستثنی می‌سازد. این برای مشاهده آنچه برای تاریخچه منتهی به M از زمان D رخ داده مفید است، به این معنی که « M چه چیزی دارد که در D وجود نداشت». نتیجه در این مثال تمام کامیت‌ها خواهد بود، به جز A و B (و البته خود D).

اما هنگامی که بخواهیم بدانیم چه کامیت‌هایی در M به باگ معرفی‌شده توسط D آلوده شده‌اند و نیاز به رفع دارند، ممکن است بخواهیم تنها زیرمجموعه‌ای از D..M را مشاهده کنیم که واقعاً از نوادگان D هستند، یعنی مستثنی کردن C و K. این دقیقاً همان کاری است که گزینه --ancestry-path انجام می‌دهد. اعمال آن روی محدوده D..M به نتیجه زیر می‌انجامد:

E-------F
 \       \
  G---H---I---J
               \
                L--M

ما همچنین می‌توانیم از --ancestry-path=D به‌جای --ancestry-path استفاده کنیم که هنگام اعمال روی محدوده D..M معنای یکسانی دارد اما صریح‌تر است.

اگر در عوض به یک موضوع خاص در این محدوده و تمام کامیت‌های متأثر از آن موضوع علاقه‌مند باشیم، ممکن است تنها بخواهیم زیرمجموعه‌ای از D..M را مشاهده کنیم که آن موضوع را در مسیر نیاکان خود دارند. بنابراین، برای مثال استفاده از --ancestry-path=H D..M به نتیجه زیر می‌انجامد:

  E
   \
C---G---H---I---J
                 \
                  L--M

در حالی که --ancestry-path=K D..M به این نتیجه منجر می‌شود:

K---------------L--M

پیش از بحث درباره گزینه دیگر، یعنی --show-pulls, لازم است یک تاریخچه نمونه جدید بسازیم.

یک مشکل رایج که کاربران هنگام مشاهده تاریخچه ساده‌سازی‌شده با آن مواجه می‌شوند این است که کامیتی که می‌دانند فایلی را تغییر داده است به نوعی در تاریخچه ساده‌شده فایل ظاهر نمی‌شود. بیایید یک مثال جدید را نشان دهیم و بررسی کنیم که گزینه‌هایی مانند --full-history و --simplify-merges در چنین حالتی چگونه کار می‌کنند:

  .-A---M-----C--N---O---P
 /     / \  \  \/   /   /
I     B   \  R-'`-Z'   /
 \   /     \/         /
  \ /      /\        /
   `---X--'  `---Y--'

برای این مثال، فرض کنید I فایل file.txt را ایجاد کرد که توسط A, B, و X به روش‌های متفاوتی اصلاح شد. کامیت‌های تک‌والدی C, Z, و Y تغییری در file.txt ایجاد نمی‌کنند. کامیت ادغام M با حل تعارض ادغام برای گنجاندن هر دو تغییر از A و B ایجاد شد و بنابراین نسبت به هیچ‌کدام TREESAME نیست. اما کامیت ادغام R با نادیده گرفتن محتویات file.txt در M و گرفتن تنها محتویات file.txt در X ایجاد گردید. از این رو، R نسبت به X دارای وضعیت TREESAME است اما نسبت به M نیست. در نهایت، تفکیک طبیعی ادغام برای ایجاد N گرفتن محتویات file.txt در R است، بنابراین N نسبت به R وضعیت TREESAME دارد اما نسبت به C ندارد. کامیت‌های ادغام O و P نسبت به والدین اول خود وضعیت TREESAME دارند، اما به ترتیب نسبت به والدین دوم خود یعنی Z و Y وضعیت TREESAME ندارند.

هنگام استفاده از حالت پیش‌فرض، N و R هر دو دارای یک والد TREESAME هستند، بنابراین آن یال‌ها پیمایش شده و بقیه نادیده گرفته می‌شوند. گراف تاریخچه حاصل به صورت زیر است:

I---X

هنگام استفاده از --full-history, گیت تمام یال‌ها را پیمایش می‌کند. این کار کامیت‌های A و B و ادغام M را آشکار می‌سازد، اما کامیت‌های ادغام O و P را نیز نمایان می‌کند. با بازنویسی والدین، گراف حاصل به شکل زیر خواهد بود:

  .-A---M--------N---O---P
 /     / \  \  \/   /   /
I     B   \  R-'`--'   /
 \   /     \/         /
  \ /      /\        /
   `---X--'  `------'

در اینجا، کامیت‌های ادغام O و P نویز اضافی ایجاد می‌کنند، زیرا در واقع تغییری در file.txt ایجاد نکرده‌اند. آن‌ها تنها موضوعی را ادغام کرده‌اند که بر پایه نسخه قدیمی‌تری از file.txt بنا شده بود. این یک مسئله رایج در مخازنی است که از گردش کاری با مشارکت‌کنندگان موازی زیاد استفاده می‌کنند که شاخه‌های موضوعی خود را در طول یک تنه اصلی ادغام می‌نمایند: ادغام‌های نامرتبط زیادی در نتایج --full-history ظاهر می‌شوند.

هنگام استفاده از گزینه --simplify-merges, کامیت‌های O و P از نتایج ناپدید می‌شوند. دلیل آن این است که والدین دوم بازنویسی‌شده O و P از والدین اول آن‌ها قابل دسترسی هستند. آن یال‌ها حذف می‌شوند و سپس کامیت‌ها مانند کامیت‌های تک‌والدی به نظر می‌رسند که نسبت به والد خود TREESAME هستند. این اتفاق برای کامیت N نیز رخ می‌دهد و نمایی از تاریخچه به صورت زیر ایجاد می‌کند:

  .-A---M--.
 /     /    \
I     B      R
 \   /      /
  \ /      /
   `---X--'

در این نما، ما تمام تغییرات تک‌والدی مهم از A, B, و X را می‌بینیم. همچنین ادغام با دقت حل‌شده M و ادغام نه‌چندان با دقت حل‌شده R را مشاهده می‌کنیم. این معمولاً اطلاعات کافی برای تعیین اینکه چرا کامیت‌های A و B در نمای پیش‌فرض از تاریخچه «ناپدید شدند» را فراهم می‌سازد. با این حال، چند مشکل در این رویکرد وجود دارد.

مشکل نخست کارایی است. برخلاف هر گزینه قبلی، گزینه --simplify-merges مستلزم پیمایش کل تاریخچه کامیت پیش از بازگرداندن حتی یک نتیجه است. این می‌تواند استفاده از این گزینه را برای مخازن بسیار بزرگ دشوار سازد.

مشکل دوم موضوع حسابرسی (auditing) است. هنگامی که مشارکت‌کنندگان زیادی روی یک مخزن کار می‌کنند، مهم است که کدام کامیت‌های ادغام تغییری را وارد یک شاخه مهم کرده‌اند. ادغام مشکل‌ساز R در بالا احتمالاً آن کامیت ادغامی نبوده است که برای ادغام در یک شاخه مهم استفاده شده است. در عوض، ادغام N برای ادغام R و X در شاخه مهم به کار رفته است. این کامیت ممکن است اطلاعاتی درباره اینکه چرا تغییر X جایگزین تغییرات A و B شد در پیام کامیت خود داشته باشد.

--show-pulls

علاوه بر کامیت‌های نمایش‌داده‌شده در تاریخچه پیش‌فرض، هر کامیت ادغامی را که نسبت به والد نخست خود TREESAME نیست اما نسبت به والد بعدی TREESAME است نمایش می‌دهد.

هنگامی که یک کامیت ادغام توسط --show-pulls گنجانده می‌شود، با ادغام به‌گونه‌ای رفتار می‌شود که گویی تغییر را از شاخه دیگری «کشیده» (pull) است. هنگام استفاده از --show-pulls در این مثال (و بدون گزینه‌های دیگر) گراف حاصل عبارت است از:

I---X---R---N

در اینجا، کامیت‌های ادغام R و N گنجانده شده‌اند زیرا آن‌ها به ترتیب کامیت‌های X و R را به شاخه پایه وارد کردند. این ادغام‌ها دلیلی هستند که کامیت‌های A و B در تاریخچه پیش‌فرض ظاهر نمی‌شوند.

هنگامی که --show-pulls همراه با --simplify-merges استفاده شود، گراف شامل تمام اطلاعات لازم خواهد بود:

  .-A---M--.   N
 /     /    \ /
I     B      R
 \   /      /
  \ /      /
   `---X--'

توجه داشته باشید از آنجا که M از R قابل دسترسی است، یال از N به M با ساده‌سازی حذف شد. با این حال، N همچنان به‌عنوان یک کامیت مهم در تاریخچه ظاهر می‌شود زیرا تغییر R را به شاخه اصلی «کشیده» است.

گزینه --simplify-by-decoration به شما امکان می‌دهد تنها نمای کلی از توپولوژی تاریخچه را با حذف کامیت‌هایی که توسط برچسب‌ها ارجاع داده نشده‌اند مشاهده کنید. کامیت‌ها در صورتی به‌عنوان !TREESAME علامت‌گذاری می‌شوند (به عبارت دیگر، پس از قوانین ساده‌سازی تاریخچه توضیح داده‌شده در بالا حفظ می‌شوند) که (۱) توسط برچسب‌ها ارجاع داده شده باشند، یا (۲) محتویات مسیرهای داده‌شده در خط فرمان را تغییر دهند. تمام کامیت‌های دیگر به‌عنوان TREESAME علامت‌گذاری می‌شوند (مشمول حذف از طریق ساده‌سازی).

--bisect

خروجی را به تک شیء کامیتی محدود می‌کند که تقریباً در نیمه راه بین کامیت‌های گنجانده‌شده و استثناشده قرار دارد. توجه داشته باشید که ارجاع دونیم‌سازی بد refs/bisect/bad به کامیت‌های گنجانده‌شده اضافه می‌شود (اگر وجود داشته باشد) و ارجاع‌های دونیم‌سازی خوب refs/bisect/good-* به کامیت‌های استثناشده افزوده می‌شوند (اگر وجود داشته باشند). بنابراین، با فرض اینکه هیچ ارجاعی در refs/bisect/ وجود نداشته باشد، اگر 
$ git rev-list --bisect foo ^bar ^baz

مقدار midpoint را خروجی دهد، خروجی دو دستور زیر

$ git rev-list foo ^midpoint
$ git rev-list midpoint ^bar ^baz

تقریباً طول یکسانی خواهند داشت. یافتن تغییری که یک باگ یا پس‌رفت را ایجاد کرده است بدین ترتیب به یک جستجوی دودویی تبدیل می‌شود: به طور مکرر «نقطه میانی» جدید تولید و آزمایش کنید تا زمانی که زنجیره کامیت به طول یک برسد.

--bisect-vars

این گزینه همان محاسبات --bisect را انجام می‌دهد، به جز اینکه ارجاع‌های موجود در refs/bisect/ استفاده نمی‌شوند، و متنی خروجی داده می‌شود که برای ارزیابی (eval) توسط شل آماده است. این خطوط نام بازنگری نقطه میانی را به متغیر bisect_rev اختصاص می‌دهند، و تعداد تخمینی کامیت‌هایی که پس از آزمایش bisect_rev باید تست شوند در متغیر bisect_nr قرار می‌گیرد؛ تعداد کامیت‌های مورد انتظار برای تست در صورت درست بودن bisect_rev در bisect_good، تعداد در صورت خراب بودن در bisect_bad، و تعداد کل کامیت‌هایی که در حال حاضر در حال دونیم‌سازی آن‌ها هستیم در bisect_all ذخیره می‌شود.

--bisect-all

این گزینه تمام اشیاء کامیت بین کامیت‌های گنجانده‌شده و استثناشده را بر اساس فاصله‌شان از کامیت‌های گنجانده و استثناشده مرتب کرده و خروجی می‌دهد. ارجاع‌های موجود در refs/bisect/ استفاده نمی‌شوند. دورترین آن‌ها نسبت به بقیه ابتدا نمایش داده می‌شود (این تنها موردی است که توسط --bisect نمایش داده می‌شود).

این گزینه مفید است زیرا زمانی که می‌خواهید به دلایلی از آزمایش برخی کامیت‌ها خودداری کنید (مثلاً ممکن است کامپایل نشوند)، انتخاب یک کامیت مناسب را برای تست آسان می‌سازد.

این گزینه را می‌توان همراه با --bisect-vars استفاده کرد؛ در این حالت، پس از تمام اشیاء کامیت مرتب‌شده، همان متنی وجود خواهد داشت که گویی --bisect-vars به تنهایی استفاده شده است.

به‌طور پیش‌فرض، کامیت‌ها به ترتیب معکوس زمانی نمایش داده می‌شوند.

--date-order

هیچ والدی را پیش از نمایش تمام فرزندانش نشان نمی‌دهد، اما در غیر این صورت کامیت‌ها را به ترتیب برچسب زمان کامیت نمایش می‌دهد.

--author-date-order

هیچ والدی را پیش از نمایش تمام فرزندانش نشان نمی‌دهد، اما در غیر این صورت کامیت‌ها را به ترتیب برچسب زمان نویسنده نمایش می‌دهد.

--topo-order

هیچ والدی را پیش از نمایش تمام فرزندانش نشان نمی‌دهد، و از نمایش درهم‌آمیخته کامیت‌ها در خطوط تاریخچه چندگانه جلوگیری می‌کند.

برای نمونه، در یک تاریخچه کامیت مانند این:

---1----2----4----7
    \              \
     3----5----6----8---

که در آن اعداد نشان‌دهنده ترتیب برچسب‌های زمان کامیت هستند، دستور git rev-list و دستورات مشابه همراه با --date-order کامیت‌ها را به ترتیب برچسب زمان نمایش می‌دهند: 8 7 6 5 4 3 2 1.

با --topo-order, آن‌ها به صورت 8 6 5 3 7 4 2 1 (یا 8 7 4 2 6 5 3 1) نمایش داده می‌شوند؛ برخی از کامیت‌های قدیمی‌تر قبل از کامیت‌های جدیدتر نشان داده می‌شوند تا از مخلوط شدن کامیت‌های دو مسیر توسعه موازی جلوگیری شود.

--reverse

کامیت‌های انتخاب‌شده برای نمایش را (به بخش Commit Limiting در بالا مراجعه کنید) به ترتیب معکوس خروجی می‌دهد. با --walk-reflogs قابل ترکیب نیست.

این گزینه‌ها بیشتر برای بسته‌بندی مخازن گیت هدف‌گذاری شده‌اند.

--no-walk[=(sorted|unsorted)]

تنها کامیت‌های ارائه‌شده را نشان می‌دهد، اما نیاکان آن‌ها را پیمایش نمی‌کند. اگر محدوده‌ای مشخص شده باشد، این گزینه هیچ تأثیری ندارد. اگر آرگومان unsorted داده شود، کامیت‌ها به ترتیبی که در خط فرمان وارد شده‌اند نمایش می‌یابند. در غیر این صورت (اگر sorted یا هیچ آرگومانی داده نشده باشد)، کامیت‌ها به ترتیب معکوس زمانی بر اساس زمان کامیت نمایش داده می‌شوند. با --graph قابل ترکیب نیست.

--do-walk

گزینه قبلی --no-walk را لغو می‌کند.

این گزینه‌ها عمدتاً برای بسته‌بندی مخازن گیت طراحی شده‌اند.

--objects

شناسه اشیائی را که توسط کامیت‌های فهرست‌شده به آن‌ها ارجاع داده شده است چاپ می‌کند. بنابراین، --objects foo ^bar به این معنی است: «تمام شناسه‌های اشیائی را که اگر شیء کامیت bar را داشته باشم اما foo را نداشته باشم نیاز به بارگیری آن‌ها دارم نشان بده». همچنین به --object-names در زیر مراجعه کنید.

--in-commit-order

شناسه‌های درخت و blob را به ترتیب کامیت‌ها چاپ می‌کند. شناسه‌های درخت و blob پس از نخستین ارجاع توسط یک کامیت چاپ می‌شوند.

--objects-edge

مشابه --objects است، اما شناسه‌های کامیت‌های استثناشده را با پیشوند "-" نیز چاپ می‌کند. این گزینه توسط git-pack-objects(1) برای ساخت بسته‌های «نازک» (thin) استفاده می‌شود، که اشیاء را بر اساس اشیاء موجود در این کامیت‌های استثناشده به صورت دلتا ثبت می‌کند تا ترافیک شبکه کاهش یابد.

--objects-edge-aggressive

مشابه --objects-edge است، اما تلاش بیشتری برای یافتن کامیت‌های استثناشده به بهای افزایش زمان صرف می‌کند. این گزینه به جای --objects-edge برای ساخت بسته‌های نازک در مخازن کم‌عمق (shallow) به کار می‌رود.

--indexed-objects

طوری رفتار می‌کند که گویی تمام درخت‌ها و blobهای استفاده‌شده توسط ایندکس در خط فرمان فهرست شده‌اند. توجه داشته باشید که احتمالاً می‌خواهید از --objects نیز استفاده کنید.

--unpacked

تنها با --objects مفید است؛ شناسه‌های اشیائی را که درون بسته‌ها قرار ندارند چاپ می‌کند.

--object-names

تنها با --objects مفید است؛ نام شناسه‌های اشیاء یافت‌شده را چاپ می‌کند. این رفتار پیش‌فرض است.

--no-object-names

تنها با --objects مفید است؛ نام شناسه‌های اشیاء یافت‌شده را چاپ نمی‌کند. این گزینه تجزیه خروجی را برای دستوراتی مانند git-cat-file(1) آسان‌تر می‌سازد.

--filter=<filter-spec>

تنها با یکی از گزینه‌های --objects* مفید است؛ اشیاء (معمولاً blobها) را از فهرست اشیاء چاپ‌شده حذف می‌کند. <filter-spec> می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

قالب --filter=blob:none تمام blobها را حذف می‌کند.

قالب --filter=blob:limit=<n>[kmg] blobهایی با اندازه حداقل <n> بایت یا واحد مشخص‌شده را حذف می‌کند.

قالب --filter=object:type=(tag|commit|tree|blob) تمام اشیائی را که از نوع درخواستی نیستند حذف می‌کند.

قالب --filter=tree:<depth> تمام blobها و درخت‌هایی را که عمق آن‌ها از درخت ریشه >= <depth> است حذف می‌کند.

--no-filter

هر آرگومان قبلی --filter= را لغو می‌کند.

--filter-provided-objects

فهرست اشیائی که صراحتاً ارائه‌شده‌اند را فیلتر می‌کند.

--filter-print-omitted

فهرستی از اشیاء حذف‌شده توسط فیلتر را با پیشوند «~» چاپ می‌کند.

--missing=<missing-action>

نحوه برخورد با اشیاء مفقود را مشخص می‌کند (error، allow-any، allow-promisor، print).

--exclude-promisor-objects

(فقط برای استفاده داخلی) پیش‌فیلتر پیمایش شیء در مرز promisor.

--no-walk[=(sorted|unsorted)]

تنها کامیت‌های ارائه‌شده را نمایش می‌دهد، اما اجداد آن‌ها را پیمایش نمی‌کند.

--do-walk

گزینه قبلی --no-walk را لغو می‌کند.

--pretty[=<format>], --format=<format>

محتوای لاگ‌های کامیت را با قالبی زیبا در قالب داده‌شده نمایش می‌دهد، که در آن <format> می‌تواند یکی از موارد oneline, short, medium, full, fuller, reference, email, raw, format:<string> و tformat:<string> باشد. هنگامی که <format> هیچ‌یک از موارد بالا نباشد و حاوی %<placeholder> باشد، به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی --pretty=tformat:<format> داده شده است.

برای جزئیات بیشتر درباره هر قالب، بخش «PRETTY FORMATS» را ببینید. هنگامی که بخش =<format> حذف شود، مقدار پیش‌فرض medium خواهد بود.


نکته
می‌توانید قالب پیش‌فرض نمایش را در پیکربندی مخزن مشخص کنید (به git-config(1) مراجعه کنید).

--abbrev-commit

به‌جای نمایش نام کامل هگزادسیمال ۴۰ بایتی شیء کامیت، پیشوندی را نشان می‌دهد که شیء را به‌طور منحصربه‌فرد نام‌گذاری کند. گزینه --abbrev=<n> (که در صورت نمایش خروجی diff، آن را نیز اصلاح می‌کند) می‌تواند برای تعیین حداقل طول پیشوند استفاده شود.

این گزینه باید خوانایی --pretty=oneline را برای افرادی که از ترمینال‌های ۸۰ ستونی استفاده می‌کنند به مراتب بهتر کند.

--no-abbrev-commit

نام کامل هگزادسیمال ۴۰ بایتی شیء کامیت را نمایش می‌دهد. این گزینه اثر --abbrev-commit را، چه صریح باشد و چه به‌طور ضمنی توسط گزینه‌های دیگر مانند --oneline ایجاد شده باشد، خنثی می‌کند. همچنین متغیر log.abbrevCommit را بازنویسی می‌نماید.

--oneline

این گزینه یک حالت کوتاه‌نویسی برای استفاده همزمان از --pretty=oneline و --abbrev-commit است.

--encoding=<encoding>

اشیای کامیت، کدگذاری نویسه‌های استفاده‌شده برای پیام لاگ را در هدر encoding خود ثبت می‌کنند؛ این گزینه می‌تواند به دستور بگوید پیام لاگ کامیت را با کدگذاری مورد نظر کاربر مجدداً کدگذاری کند. برای دستورات غیر زیرساختی (non-plumbing)، این مقدار به‌طور پیش‌فرض UTF-8 است. توجه داشته باشید اگر یک شیء ادعا کند با X کدگذاری شده است و ما با X خروجی بدهیم، شیء را عیناً خروجی می‌دهیم؛ این بدان معنی است که توالی‌های نامعتبر در کامیت اصلی ممکن است به خروجی کپی شوند. مشابهاً، اگر تابع iconv(3) در تبدیل کامیت شکست بخورد، شیء اصلی را بدون اعلام خطا عیناً خروجی خواهیم داد.

--expand-tabs=<n>, --expand-tabs, --no-expand-tabs

پیش از نمایش پیام لاگ در خروجی، تب‌ها را گسترش می‌دهد (هر تب را با تعداد کافی فاصله جایگزین می‌کند تا به ستون نمایش بعدی که مضربی از <n> است پر شود). --expand-tabs حالت کوتاه‌نویسی برای --expand-tabs=8, و --no-expand-tabs حالت کوتاه‌نویسی برای --expand-tabs=0 است که گسترش تب‌ها را غیرفعال می‌کند.

به‌طور پیش‌فرض، تب‌ها در قالب‌های زیبایی که پیام لاگ را ۴ فاصله تورفتگی می‌دهند (یعنی medium که پیش‌فرض است، full, و fuller) گسترش می‌یابند.

--notes[=<ref>]

هنگام نمایش پیام لاگ کامیت، یادداشت‌هایی را که کامیت را حاشیه‌نویسی می‌کنند (به git-notes(1) مراجعه کنید) نشان می‌دهد. این رفتار پیش‌فرض برای دستورات git log, git show و git whatchanged است، در صورتی که هیچ گزینه --pretty, --format, یا --oneline در خط فرمان داده نشده باشد.

به‌طور پیش‌فرض، یادداشت‌های نمایش‌داده‌شده از ارجاع‌های یادداشت فهرست‌شده در متغیرهای core.notesRef و notes.displayRef (یا بازنویسی‌های متغیرهای محیطی متناظر) برگرفته می‌شوند. برای جزئیات بیشتر به git-config(1) مراجعه کنید.

با یک آرگومان اختیاری <ref>, از آن ارجاع برای یافتن یادداشت‌ها جهت نمایش استفاده می‌کند. ارجاع می‌تواند نام کامل ارجاع را هنگامی که با refs/notes/ آغاز می‌شود مشخص کند؛ هنگامی که با notes/ آغاز شود، پیشوند refs/ و در غیر این صورت refs/notes/ برای تشکیل نام کامل ارجاع اضافه می‌گردد.

می‌توان چندین گزینه --notes را با هم ترکیب کرد تا مشخص شود چه یادداشت‌هایی نمایش داده می‌شوند. مثال‌ها: "--notes=foo" تنها یادداشت‌های refs/notes/foo را نشان می‌دهد؛ "--notes=foo --notes" هم یادداشت‌های "refs/notes/foo" و هم یادداشت‌های ارجاع(های) یادداشت پیش‌فرض را نشان می‌دهد.

--no-notes

یادداشت‌ها را نشان نمی‌دهد. این گزینه با بازنشانی فهرست ارجاع‌های یادداشت که یادداشت‌ها از آن‌ها نمایش داده می‌شوند، گزینه --notes فوق را خنثی می‌کند. گزینه‌ها به ترتیبی که در خط فرمان داده شده‌اند تجزیه می‌شوند، بنابراین برای نمونه "--notes --notes=foo --no-notes --notes=bar" تنها یادداشت‌های refs/notes/bar را نشان خواهد داد.

--show-notes-by-default

یادداشت‌های پیش‌فرض را نشان می‌دهد مگر اینکه گزینه‌هایی برای نمایش یادداشت‌های خاص ارائه شده باشد.

--show-notes[=<ref>], --standard-notes, --no-standard-notes

این گزینه‌ها منسوخ شده‌اند. به‌جای آن‌ها از گزینه‌های --notes/--no-notes فوق استفاده کنید.

--show-signature

اعتبار شیء کامیت امضاشده را با ارسال امضا به gpg --verify بررسی کرده و خروجی را نمایش می‌دهد.

--relative-date

مترادفی برای --date=relative است.

--date=<format>

تنها برای تاریخ‌هایی که در قالب انسان‌خوان نمایش داده می‌شوند اعمال می‌شود، مانند زمانی که از --pretty استفاده می‌شود. متغیر پیکربندی log.date یک مقدار پیش‌فرض را برای گزینه --date دستور log تعیین می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، تاریخ‌ها در منطقه زمانی اصلی (یا کامیت‌کننده یا نویسنده) نمایش داده می‌شوند. اگر -local به انتهای قالب اضافه شود (برای نمونه، iso-local), منطقه زمانی محلی کاربر به‌جای آن استفاده می‌شود.

--date=relative تاریخ‌ها را نسبت به زمان فعلی نشان می‌دهد، مانند «۲ ساعت پیش». گزینه -local هیچ تأثیری بر --date=relative ندارد.

--date=local یک نام مستعار برای --date=default-local است.

--date=iso (یا --date=iso8601) برچسب‌های زمان را در قالبی شبیه به ISO 8601 نمایش می‌دهد. تفاوت‌ها با قالب سخت‌گیرانه ISO 8601 عبارتند از:

•یک فاصله به‌جای جداکننده تاریخ/زمان T
•یک فاصله بین زمان و منطقه زمانی
•عدم وجود دو نقطه بین ساعت و دقیقه منطقه زمانی

--date=iso-strict (یا --date=iso8601-strict) برچسب‌های زمان را در قالب دقیق و سخت‌گیرانه ISO 8601 نمایش می‌دهد.

--date=rfc (یا --date=rfc2822) برچسب‌های زمان را در قالب RFC 2822 نشان می‌دهد که اغلب در پیام‌های ایمیل یافت می‌شود.

--date=short تنها تاریخ را بدون زمان، در قالب YYYY-MM-DD نمایش می‌دهد.

--date=raw تاریخ را به‌صورت ثانیه‌های سپری‌شده از مبدأ یونیکس (1970-01-01 00:00:00 UTC) و به دنبال آن یک فاصله، و سپس منطقه زمانی را به‌عنوان یک آفست از UTC (یک + یا - همراه با چهار رقم؛ دو رقم اول ساعت و دو رقم دوم دقیقه) نشان می‌دهد. یعنی به‌گونه‌ای که گویی برچسب زمان با strftime("%s %z") قالب‌بندی شده است. توجه داشته باشید که گزینه -local بر مقدار ثانیه‌های مبدأ (که همیشه بر حسب UTC سنجیده می‌شود) تأثیری ندارد، اما مقدار منطقه زمانی همراه آن را تغییر می‌دهد.

--date=human اگر منطقه زمانی با منطقه زمانی فعلی مطابقت نداشته باشد آن را نمایش می‌دهد، و اگر مطابقت داشته باشد کل تاریخ را چاپ نمی‌کند (یعنی از چاپ سال برای تاریخ‌های «امسال» صرف‌نظر می‌کند، و همچنین کل تاریخ را در صورتی که مربوط به چند روز گذشته باشد حذف کرده و صرفاً روز هفته را بیان می‌کند). برای تاریخ‌های قدیمی‌تر، ساعت و دقیقه نیز حذف می‌شوند.

--date=unix تاریخ را به‌عنوان برچسب زمان مبدأ یونیکس (ثانیه‌ها از سال ۱۹۷۰) نشان می‌دهد. همانند --raw, این مقدار همیشه بر حسب UTC است و بنابراین -local هیچ تأثیری ندارد.

--date=format:<format> مقدار <format> را به تابع strftime سیستم شما ارسال می‌کند، به استثنای %s, %z, و %Z که به‌صورت داخلی مدیریت می‌شوند. از --date=format:%c برای نمایش تاریخ در قالب ترجیحی زبان/محیط (locale) سیستم خود استفاده کنید. برای فهرست کامل جانگهدارنده‌های قالب به راهنمای strftime(3) مراجعه فرمایید. هنگام استفاده از -local, نحو صحیح به‌صورت --date=format-local:<format> است.

--date=default قالب پیش‌فرض است و بر اساس خروجی ctime(3) عمل می‌کند. این گزینه یک خط منفرد شامل سه حرف روز هفته، سه حرف نام ماه، روز ماه، ساعت-دقیقه-ثانیه در قالب "HH:MM:SS" و به دنبال آن سال ۴ رقمی، به اضافه اطلاعات منطقه زمانی را نشان می‌دهد، مگر اینکه از منطقه زمانی محلی استفاده شده باشد؛ برای نمونه: Thu Jan 1 00:00:00 1970 +0000.

--parents

والدین کامیت را نیز چاپ می‌کند (به فرم "commit parent..."). همچنین بازنویسی والدین را فعال می‌سازد، به بخش History Simplification در بالا مراجعه کنید.

--children

فرزندان کامیت را نیز چاپ می‌کند (به فرم "commit child..."). همچنین بازنویسی والدین را فعال می‌سازد، به بخش History Simplification در بالا مراجعه کنید.

--left-right

مشخص می‌کند که یک کامیت از کدام سمت تفاضل متقارن قابل دسترسی است. کامیت‌های سمت چپ با پیشوند < و کامیت‌های سمت راست با > علامت‌گذاری می‌شوند. اگر با --boundary ترکیب شود، آن کامیت‌ها با پیشوند - مشخص می‌گردند.

برای نمونه، اگر چنین توپولوژی داشته باشید:

    y---b---b  branch B
   / \ /
  /   .
 /   / \
o---x---a---a  branch A

خروجی شبیه به این دریافت خواهید کرد:

$ git rev-list --left-right --boundary --pretty=oneline A...B
>bbbbbbb... 3rd on b
>bbbbbbb... 2nd on b
<aaaaaaa... 3rd on a
<aaaaaaa... 2nd on a
-yyyyyyy... 1st on b
-xxxxxxx... 1st on a

--graph

یک نمایش گرافیکی مبتنی بر متن از تاریخچه کامیت را در سمت چپ خروجی ترسیم می‌کند. این ممکن است باعث شود خطوط اضافی بین کامیت‌ها چاپ شود تا تاریخچه گراف به درستی ترسیم گردد. با --no-walk قابل ترکیب نیست.

این گزینه بازنویسی والدین را فعال می‌کند؛ به بخش History Simplification در بالا مراجعه کنید.

این گزینه به‌طور پیش‌فرض متضمن گزینه --topo-order است، اما گزینه --date-order را نیز می‌توان مشخص کرد.

--show-linear-break[=<barrier>]

هنگامی که از --graph استفاده نمی‌شود، تمام شاخه‌های تاریخچه مسطح (flatten) می‌شوند که می‌تواند تشخیص اینکه دو کامیت متوالی متعلق به یک شاخه خطی نیستند را دشوار سازد. این گزینه در چنین حالتی یک مانع (barrier) میان آن‌ها قرار می‌دهد. اگر <barrier> مشخص شده باشد، این رشته به‌جای رشته پیش‌فرض نمایش داده می‌شود.

--graph-lane-limit=<n>

هنگامی که از --graph استفاده می‌شود، تعداد خطوط (lanes) گراف را برای نمایش محدود می‌کند. خطوط بیش از حد مجاز با علامت کوتاه‌سازی ~ جایگزین می‌شوند. به‌طور پیش‌فرض روی 0 (بدون محدودیت) تنظیم شده است؛ مقادیر صفر و منفی نادیده گرفته شده و به‌عنوان بدون محدودیت در نظر گرفته می‌شوند.

اگر کامیت یک ادغام باشد و چنانچه قالب سفارشی یکی از موارد oneline, email یا raw نباشد، یک خط اضافی پیش از خط Author: درج می‌شود. این خط با "Merge: " آغاز شده و هش‌های کامیت‌های نیاکان با فاصله چاپ می‌شوند. توجه داشته باشید اگر نمای خود از تاریخچه را محدود کرده باشید (برای نمونه تنها به تغییرات مربوط به یک دایرکتوری یا فایل خاص علاقه‌مند باشید)، کامیت‌های فهرست‌شده لزوماً همان فهرست کامیت‌های والد مستقیم نیستند.

چندین قالب توکار وجود دارد، و شما می‌توانید قالب‌های بیشتری را با تنظیم گزینه پیکربندی pretty.<name> روی یک نام قالب دیگر یا یک رشته format: مطابق توضیحات زیر تعریف کنید (به git-config(1) مراجعه کنید). جزئیات قالب‌های توکار به شرح زیر است:

oneline

<hash> <title-line>

این قالب به‌گونه‌ای طراحی شده است که تا حد امکان فشرده باشد.

short

commit <hash>
Author: <author>
    <title-line>

medium

commit <hash>
Author: <author>
Date:   <author-date>
    <title-line>
    <full-commit-message>

full

commit <hash>
Author: <author>
Commit: <committer>
    <title-line>
    <full-commit-message>

fuller

commit <hash>
Author:     <author>
AuthorDate: <author-date>
Commit:     <committer>
CommitDate: <committer-date>
     <title-line>
     <full-commit-message>

reference

<abbrev-hash> (<title-line>, <short-author-date>)

این قالب برای ارجاع به یک کامیت دیگر در پیام کامیت استفاده می‌شود و مشابه --pretty='format:%C(auto)%h (%s, %ad)' است. به‌طور پیش‌فرض، تاریخ با --date=short قالب‌بندی می‌شود مگر اینکه گزینه --date دیگری صراحتاً مشخص شده باشد. همانند هر format: دارای جانگهدارنده‌های قالب، خروجی آن تحت تأثیر گزینه‌های دیگری مانند --decorate و --walk-reflogs قرار نمی‌گیرد.

email

From <hash> <date>
From: <author>
Date: <author-date>
Subject: [PATCH] <title-line>
<full-commit-message>

mboxrd

مشابه email است، اما خطوطی در پیام کامیت که با "From " شروع می‌شوند (با صفر یا چند علامت ">" در ابتدا) با ">" نقل‌قول می‌شوند تا به‌عنوان شروع یک کامیت جدید اشتباه گرفته نشوند.

raw

قالب raw کل کامیت را دقیقاً همان‌گونه که در شیء کامیت ذخیره شده است نشان می‌دهد. به‌ویژه، هش‌ها صرف‌نظر از اینکه از --abbrev یا --no-abbrev استفاده شده باشد، به‌طور کامل نمایش داده می‌شوند، و اطلاعات parents کامیت‌های والد واقعی را بدون در نظر گرفتن پیوندها (grafts) یا ساده‌سازی تاریخچه نشان می‌دهد. توجه داشته باشید که این قالب بر نحوه نمایش کامیت‌ها تأثیر می‌گذارد، اما بر نحوه نمایش diff (برای نمونه با git log --raw) تأثیری ندارد. برای دریافت نام‌های کامل اشیاء در قالب تفاوت خام، از --no-abbrev استفاده کنید.

format:<format-string>

قالب format:<format-string> به شما امکان می‌دهد اطلاعاتی را که مایل به نمایش آن هستید مشخص نمایید. عملکرد آن تا حدودی شبیه قالب printf است، با این استثنای قابل توجه که خط جدید را با %n به‌جای \n دریافت می‌کنید.

برای نمونه، format:"The author of %h was %an, %ar%nThe title was >>%s<<%n" خروجی شبیه به این نمایش می‌دهد:

The author of fe6e0ee was Junio C Hamano, 23 hours ago
The title was >>t4119: test autocomputing -p<n> for traditional diff input.<<

جانگهدارنده‌ها (placeholders) عبارتند از:

•جانگهدارنده‌هایی که به یک نویسه لفظی (literal) منفرد تبدیل می‌شوند:

%n

خط جدید (newline)

%%

یک علامت % خام

%x00

%x به همراه دو رقم هگزادسیمال با بایتی به ارزش آن ارقام هگزادسیمال جایگزین می‌شود (در ادامه این سند، این مورد را «کد قالب‌بندی لفظی» می‌نامیم).
•جانگهدارنده‌هایی که بر قالب‌بندی جانگهدارنده‌های بعدی تأثیر می‌گذارند:

%Cred

تغییر رنگ به قرمز

%Cgreen

تغییر رنگ به سبز

%Cblue

تغییر رنگ به آبی

%Creset

بازنشانی رنگ

%C(<spec>)

مشخصات رنگ، مطابق توضیحات زیر عنوان Values در بخش "CONFIGURATION FILE" از git-config(1). به‌طور پیش‌فرض، رنگ‌ها تنها در صورتی نمایش داده می‌شوند که برای خروجی لاگ فعال شده باشند (توسط color.diff, color.ui, یا --color, و با رعایت تنظیمات auto موارد پیشین در صورت ارسال به ترمینال). %C(auto,<spec>) به‌عنوان یک مترادف تاریخی برای مقدار پیش‌فرض پذیرفته می‌شود (برای نمونه، %C(auto,red)). مشخص کردن %C(always,<spec>) رنگ‌ها را حتی در صورتی که رنگ به نحو دیگری فعال نشده باشد نشان می‌دهد (اگرچه استفاده از --color=always را برای فعال‌سازی رنگ برای کل خروجی، شامل این قالب و هر چیز دیگری که گیت ممکن است رنگ‌آمیزی کند، در نظر بگیرید). عبارت auto به تنهایی (یعنی %C(auto)) رنگ‌آمیزی خودکار را روی جانگهدارنده‌های بعدی فعال می‌کند تا زمانی که رنگ مجدداً تغییر یابد.

%m

علامت چپ (<)، راست (>) یا مرز (-)

%w([<w>[,<i1>[,<i2>]]])

تغییر پیچش خط (line wrapping)، مشابه گزینه -w از git-shortlog(1).

%<(<n>[,(trunc|ltrunc|mtrunc)])

باعث می‌شود جانگهدارنده بعدی حداقل N پهنای ستون را اشغال کند و در صورت لزوم فاصله‌ها را در سمت راست پر نماید. در صورت تمایل، اگر خروجی طولانی‌تر از <n> ستون باشد، آن را با سه‌نقطه (..) در سمت چپ (ltrunc) ..ft, در وسط (mtrunc) mi..le, یا در انتها (trunc) rig.. کوتاه می‌کند. نکته ۱: کوتاه‌سازی تنها با <n> >= 2 به درستی کار می‌کند. نکته ۲: فاصله‌های اطراف مقادیر <n> و <m> (در ادامه ببینید) اختیاری هستند. نکته ۳: ایموجی‌ها و سایر نویسه‌های پهن دو ستون نمایش را اشغال می‌کنند که ممکن است از مرزهای ستون فراتر رود. نکته ۴: علائم ترکیبی نویسه‌های تفکیک‌شده ممکن است در مرزهای لایه پرکننده (padding) جابه‌جا شوند.

%<|(<m> )

باعث می‌شود جانگهدارنده بعدی حداقل تا <m>-امین ستون نمایش امتداد یابد و در صورت لزوم فاصله‌ها را در سمت راست پر کند. از مقادیر منفی <m> برای موقعیت ستون‌های اندازه‌گیری‌شده از لبه سمت راست پنجره ترمینال استفاده کنید.

%>(<n>), %>|(<m>)

به ترتیب مشابه %<(<n>) و %<|(<m>) هستند، اما فاصله‌ها را در سمت چپ پر می‌کنند.

%>>(<n>), %>>|(<m>)

به ترتیب مشابه %>(<n>) و %>|(<m>) هستند، با این تفاوت که اگر جانگهدارنده بعدی فضایی بیش از مقدار داده‌شده اشغال کند و در سمت چپ آن فاصله وجود داشته باشد، از آن فاصله‌ها استفاده می‌کند.

%><(<n>), %><|(<m>)

به ترتیب مشابه %<(<n>) و %<|(<m>) هستند، اما در هر دو طرف فاصله پر می‌کنند (یعنی متن وسط‌چین می‌شود).
•جانگهدارنده‌هایی که به اطلاعات استخراج‌شده از کامیت بسط می‌یابند:

%H

هش کامیت

%h

هش کوتاه‌شده کامیت

%T

هش درخت

%t

هش کوتاه‌شده درخت

%P

هش‌های والدین

%p

هش‌های کوتاه‌شده والدین

%an

نام نویسنده

%aN

نام نویسنده (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%ae

ایمیل نویسنده

%aE

ایمیل نویسنده (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%al

بخش محلی ایمیل نویسنده (بخش پیش از علامت @)

%aL

بخش محلی نویسنده (به %al مراجعه فرمایید) با رعایت .mailmap (به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%ad

تاریخ نویسنده (قالب از گزینه --date= پیروی می‌کند)

%aD

تاریخ نویسنده، به سبک RFC2822

%ar

تاریخ نویسنده، نسبی

%at

تاریخ نویسنده، برچسب زمان UNIX

%ai

تاریخ نویسنده، قالب شبیه به ISO 8601

%aI

تاریخ نویسنده، قالب سخت‌گیرانه ISO 8601

%as

تاریخ نویسنده، قالب کوتاه (YYYY-MM-DD)

%ah

تاریخ نویسنده، سبک انسان‌خوان (مانند گزینه --date=human از git-rev-list(1))

%cn

نام کامیت‌کننده (ثبت‌کننده)

%cN

نام کامیت‌کننده (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%ce

ایمیل کامیت‌کننده

%cE

ایمیل کامیت‌کننده (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%cl

بخش محلی ایمیل کامیت‌کننده (بخش پیش از علامت @)

%cL

بخش محلی کامیت‌کننده (به %cl مراجعه کنید) با رعایت .mailmap (به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه فرمایید)

%cd

تاریخ کامیت‌کننده (قالب از گزینه --date= تبعیت می‌کند)

%cD

تاریخ کامیت‌کننده، به سبک RFC2822

%cr

تاریخ کامیت‌کننده، نسبی

%ct

تاریخ کامیت‌کننده، برچسب زمان UNIX

%ci

تاریخ کامیت‌کننده، قالبی شبیه به ISO 8601

%cI

تاریخ کامیت‌کننده، قالب سخت‌گیرانه ISO 8601

%cs

تاریخ کامیت‌کننده، قالب کوتاه (YYYY-MM-DD)

%ch

تاریخ کامیت‌کننده، سبک انسان‌خوان (مانند گزینه --date=human از git-rev-list(1))

%d

نام‌های ارجاع، مانند گزینه --decorate از git-log(1)

%D

نام‌های ارجاع بدون بسته‌بندی در " (" و ")"

%(count)

شماره یک وصله در یک سری وصله. تنها در --commit-list-format در format-patch استفاده می‌شود.

%(total)

تعداد کل وصله‌ها در یک سری وصله. تنها در --commit-list-format در format-patch استفاده می‌شود.

%(decorate[:<option>,...])

نام‌های ارجاع همراه با تزیینات سفارشی. رشته decorate می‌تواند با دو نقطه و صفر یا چند گزینه جداشده با کاما دنبال شود. مقادیر گزینه‌ها می‌توانند شامل کدهای قالب‌بندی لفظی باشند. این کدها به دلیل نقش ویرگول و پرانتز بسته در نحو گزینه‌ها، باید برای ویرگول (%x2C) و پرانتز بسته (%x29) استفاده شوند.

prefix=<value>

پیش از فهرست نام‌های ارجاع نمایش داده می‌شود. پیش‌فرض " (" است.

suffix=<value>

پس از فهرست نام‌های ارجاع نمایش داده می‌شود. پیش‌فرض ")" است.

separator=<value>

بین نام‌های ارجاع نمایش داده می‌شود. پیش‌فرض ", " است.

pointer=<value>

میان HEAD و شاخه‌ای که به آن اشاره می‌کند (در صورت وجود) نشان داده می‌شود. پیش‌فرض " → " است.

tag=<value>

پیش از نام‌های برچسب نمایش داده می‌شود. پیش‌فرض "tag: " است.

برای نمونه، جهت ایجاد تزیینات بدون پرانتز یا حاشیه‌نویسی برچسب و با فاصله به‌عنوان جداکننده:

%(decorate:prefix=,suffix=,tag=,separator= )

%(describe[:<option>,...])

نام انسان‌خوان، مانند git-describe(1)؛ رشته خالی برای کامیت‌های غیرقابل توصیف. رشته describe می‌تواند با دو نقطه و صفر یا چند گزینه جداشده با کاما دنبال شود. هنگامی که برچسب‌ها همزمان اضافه یا حذف شوند، توصیفات ممکن است ناهماهنگ باشند.

tags[=<bool-value>]

به‌جای بررسی تنها برچسب‌های حاشیه‌نویسی‌شده (annotated)، برچسب‌های سبک‌وزن (lightweight) را نیز بررسی می‌کند.

abbrev=<number>

به‌جای استفاده از تعداد پیش‌فرض ارقام هگزادسیمال (که بر اساس تعداد اشیاء در مخزن متغیر است و به‌طور پیش‌فرض ۷ است) برای نام کوتاه‌شده شیء، از <number> رقم، یا به تعداد ارقام لازم برای تشکیل یک نام شیء منحصربه‌فرد استفاده می‌کند.

match=<pattern>

تنها برچسب‌های منطبق با <pattern> الگوی glob(7) را با حذف پیشوند refs/tags/ در نظر می‌گیرد.

exclude=<pattern>

برچسب‌های منطبق با <pattern> الگوی glob(7) را با حذف پیشوند refs/tags/ در نظر نمی‌گیرد.

%S

نام ارجاع ارائه‌شده در خط فرمان که کامیت از طریق آن در دسترس قرار گرفته است (مانند git log --source)، تنها با git log کار می‌کند.

%e

کدگذاری (encoding)

%s

موضوع (subject)

%f

خط موضوع پاکسازی‌شده، مناسب برای نام فایل

%b

بدنه (body)

%B

بدنه خام (موضوع و بدنه بدون شکستگی خط)

%N

یادداشت‌های کامیت (commit notes)

%GG

پیام تأیید خام از GPG برای یک کامیت امضاشده

%G?

نمایش "G" برای یک امضای خوب (معتبر)، "B" برای امضای بد، "U" برای امضای خوب با اعتبار نامشخص، "X" برای امضای خوبی که منقضی شده است، "Y" برای امضای خوبی که با یک کلید منقضی ایجاد شده، "R" برای امضای خوبی که با کلید ابطال‌شده ایجاد گردیده، "E" اگر امضا قابل بررسی نباشد (مانند کلید مفقود) و "N" برای نبود امضا

%GS

نمایش نام امضاکننده برای یک کامیت امضاشده

%GK

نمایش کلید استفاده‌شده برای امضای یک کامیت امضاشده

%GF

نمایش اثر انگشت (fingerprint) کلید استفاده‌شده برای امضای یک کامیت امضاشده

%GP

نمایش اثر انگشت کلید اصلی که زیرکلید آن برای امضای کامیت امضاشده استفاده شده است

%GT

نمایش سطح اعتماد برای کلید استفاده‌شده در امضای کامیت امضاشده

%gD

انتخاب‌گر رِف‌لاگ، برای نمونه، refs/stash@{1} یا refs/stash@{2 minutes ago}؛ قالب از قوانین توضیح داده‌شده برای گزینه -g پیروی می‌کند. بخش پیش از @ نام ارجاع ارائه‌شده در خط فرمان است (بنابراین git log -g refs/heads/master خروجی refs/heads/master@{0} خواهد داد).

%gd

انتخاب‌گر کوتاه‌شده رِف‌لاگ؛ مشابه %gD, اما بخش نام ارجاع برای خوانایی بهتر کوتاه شده است (بنابراین refs/heads/master صرفاً تبدیل به master می‌شود).

%gn

نام هویت رِف‌لاگ

%gN

نام هویت رِف‌لاگ (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه کنید)

%ge

ایمیل هویت رِف‌لاگ

%gE

ایمیل هویت رِف‌لاگ (با رعایت .mailmap، به git-shortlog(1) یا git-blame(1) مراجعه فرمایید)

%gs

موضوع رِف‌لاگ

%(trailers[:<option>,...])

دنباله‌های (trailers) بدنه را به همان شکلی که توسط git-interpret-trailers(1) تفسیر می‌شود نمایش می‌دهد. رشته trailers می‌تواند با دو نقطه و صفر یا چند گزینه جداشده با کاما دنبال شود. اگر گزینه‌ای چندین بار ارائه شود، آخرین مورد اولویت خواهد داشت.

key=<key>

تنها دنباله‌های با <key> مشخص‌شده را نشان می‌دهد. تطبیق بدون حساسیت به حروف کوچک و بزرگ انجام می‌شود و دو نقطه انتهایی اختیاری است. اگر گزینه چندین بار داده شود، خطوط دنباله منطبق با هر یک از کلیدها نمایش داده می‌شوند. این گزینه به‌طور خودکار گزینه only را فعال می‌سازد تا خطوط غیردنباله در بلوک دنباله پنهان شوند. در صورت عدم تمایل می‌توان آن را با only=false غیرفعال کرد. برای نمونه، %(trailers:key=Reviewed-by) خطوط دنباله با کلید Reviewed-by را نشان می‌دهد.

only[=<bool>]

انتخاب می‌کند که آیا خطوط غیردنباله از بلوک دنباله باید گنجانده شوند یا خیر.

separator=<sep>

جداکننده درج‌شده میان خطوط دنباله را مشخص می‌سازد. پیش‌فرض نویسه خط جدید (line feed) است. رشته <sep> می‌تواند حاوی کدهای قالب‌بندی لفظی توضیح داده‌شده در بالا باشد. برای استفاده از کاما به‌عنوان جداکننده باید از %x2C استفاده کرد، چرا که در غیر این صورت به‌عنوان گزینه بعدی تجزیه می‌شود. برای نمونه، %(trailers:key=Ticket,separator=%x2C ) تمام خطوط دنباله با کلید Ticket را که با کاما و یک فاصله جدا شده‌اند نشان می‌دهد.

unfold[=<bool>]

به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی گزینه --unfold دستور interpret-trailers داده شده است. برای نمونه، %(trailers:only,unfold=true) تمام خطوط دنباله را باز کرده و نمایش می‌دهد.

keyonly[=<bool>]

تنها بخش کلید دنباله را نشان می‌دهد.

valueonly[=<bool>]

تنها بخش مقدار دنباله را نشان می‌دهد.

key_value_separator=<sep>

جداکننده درج‌شده میان کلید و مقدار هر دنباله را مشخص می‌کند. پیش‌فرض ": " است. در غیر این صورت دارای همان معناشناسی separator=<sep> فوق است.

نکته
برخی از جانگهدارنده‌ها ممکن است به گزینه‌های دیگری که به موتور پیمایش بازنگری داده شده‌اند وابسته باشند. برای نمونه، گزینه‌های رِف‌لاگ %g* رشته‌ای خالی درج خواهند کرد مگر اینکه در حال پیمایش مدخل‌های رِف‌لاگ باشیم (برای مثال با git log -g). جانگهدارنده‌های %d و %D در صورتی که --decorate از قبل در خط فرمان ارائه نشده باشد، از قالب تزیین "short" استفاده خواهند کرد.
گزینه‌های دودویی (boolean) یک مقدار اختیاری [=<bool-value>] را می‌پذیرند. مقادیر دریافت‌شده توسط --type=bool از git-config(1), مانند yes و off, همگی پذیرفته می‌شوند. ارائه یک گزینه بولی بدون =<value> معادل ارائه آن با =true است.

اگر یک + (علامت مثبت) بعد از % یک جانگهدارنده اضافه کنید، یک خط جدید بلافاصله پیش از بسط یافتن درج می‌شود اگر و تنها اگر جانگهدارنده به یک رشته غیرخالی بسط یابد.

اگر یک - (علامت منفی) بعد از % یک جانگهدارنده اضافه کنید، تمام خطوط جدید متوالی بلافاصله قبل از بسط حذف می‌شوند اگر و تنها اگر جانگهدارنده به یک رشته خالی بسط یابد.

اگر یک ' ' (فاصله) بعد از % یک جانگهدارنده اضافه کنید، یک فاصله بلافاصله پیش از بسط درج می‌شود اگر و تنها اگر جانگهدارنده به یک رشته غیرخالی بسط یابد.

tformat:

قالب tformat: دقیقاً مانند format: عمل می‌کند، به جز اینکه به‌جای معناشناسی «جداکننده» (separator)، معناشناسی «پایان‌دهنده» (terminator) را فراهم می‌سازد. به عبارت دیگر، نویسه پایان‌دهنده پیام (معمولاً خط جدید) به هر کامیت اضافه می‌شود، به‌جای اینکه جداکننده‌ای میان مدخل‌ها قرار گیرد. این بدان معناست که مدخل نهایی یک قالب تک‌خطی به درستی با یک خط جدید پایان می‌یابد، درست همانند کاری که قالب "oneline" انجام می‌دهد. برای نمونه: 
$ git log -2 --pretty=format:%h 4da45bef \
  | perl -pe '$_ .= " -- NO NEWLINE\n" unless /\n/'
4da45be
7134973 -- NO NEWLINE
$ git log -2 --pretty=tformat:%h 4da45bef \
  | perl -pe '$_ .= " -- NO NEWLINE\n" unless /\n/'
4da45be
7134973

علاوه بر این، هر رشته ناشناخته‌ای که شامل یک % باشد به‌گونه‌ای تفسیر می‌شود که گویی tformat: در ابتدای آن قرار دارد. برای نمونه، این دو مورد معادل هستند:

$ git log -2 --pretty=tformat:%h 4da45bef
$ git log -2 --pretty=%h 4da45bef

•چاپ فهرست کامیت‌های قابل دسترسی از شاخه فعلی: 
git rev-list HEAD
•چاپ فهرست کامیت‌های موجود در این شاخه که در شاخه بالادست (upstream) وجود ندارند: 
git rev-list @{upstream}..HEAD
•قالب‌بندی کامیت‌ها همراه با نویسنده و پیام کامیت آن‌ها (همچنین به ابزار سطح کاربر git-log(1) مراجعه کنید): 
git rev-list --format=medium HEAD
•قالب‌بندی کامیت‌ها به همراه تغییرات (diff) آن‌ها (همچنین به ابزار سطح کاربر git-log(1) مراجعه کنید که می‌تواند این کار را در یک فرآیند واحد انجام دهد): 
git rev-list HEAD |
git diff-tree --stdin --format=medium -p
•چاپ فهرست کامیت‌های شاخه فعلی که هر فایلی را در دایرکتوری Documentation تغییر داده‌اند: 
git rev-list HEAD -- Documentation/
•چاپ فهرست کامیت‌هایی که توسط شما در یک سال گذشته در هر شاخه، برچسب یا ارجاع دیگری ثبت شده‌اند: 
git rev-list --author=you@example.com --since=1.year.ago --all
•چاپ فهرست اشیاء قابل دسترسی از شاخه جاری (یعنی تمام کامیت‌ها و شیءهای blob و tree که دربردارند): 
git rev-list --objects HEAD
•مقایسه اندازه دیسک تمام اشیاء قابل دسترسی در برابر اشیاء قابل دسترسی از reflogها و اندازه کل بسته‌بندی‌شده. این می‌تواند مشخص کند که آیا اجرای git repack -ad ممکن است اندازه مخزن را کاهش دهد و آیا منقضی کردن reflogها موثر خواهد بود یا خیر: 
# اشیاء قابل دسترسی
git rev-list --disk-usage --objects --all
# به همراه reflogها
git rev-list --disk-usage --objects --all --reflog
# کل فضای دیسک استفاده‌شده
du -c .git/objects/pack/*.pack .git/objects/??/*
# جایگزینی برای du: جمع زدن فیلدهای "size" و "size-pack"
git count-objects -v
•گزارش اندازه دیسک هر شاخه، بدون احتساب اشیاء استفاده‌شده توسط شاخه فعلی. این کار می‌تواند موارد پرت را که باعث حجیم شدن اندازه مخزن شده‌اند شناسایی کند: 
git for-each-ref --format='%(refname)' |
while read branch
do
        size=$(git rev-list --disk-usage --objects HEAD..$branch)
        echo "$size $branch"
done |
sort -n
•مقایسه اندازه روی دیسک شاخه‌ها در یک گروه از ارجاع‌ها بدون احتساب گروه دیگر: 
git rev-list --disk-usage --objects --remotes=$suspect --not --remotes=origin

بخشی از مجموعه git(1)

2026-06-29 Git 2.55.0