گزینه‌های عمومی (GLOBAL OPTIONS)

-4

استفاده از آدرس‌دهی AF_INET (یا همان IPv4) برای اتصالات کنترلی و احتمالاً داده.

-6

استفاده از آدرس‌دهی AF_INET6 (یا همان IPv6) برای اتصالات کنترلی و احتمالاً داده.

-a sizespec

تغییر هم‌ترازی بافرهای ارسال و دریافت در سیستم محلی. مقدار پیش‌فرض آن ۸ بایت است.

-A sizespec

مشابه -a، اما برای سیستم دوردست.

-B brandstr

افزودن brandstr به خروجی آزمونی با بنرهای غیرفعال‌شده.

-c [rate]

درخواست محاسبه میزان مصرف پردازنده (CPU) و تقاضای سرویس برای سیستم محلی. اگر پارامتر اختیاری rate مشخص شود، netperf به‌جای محاسبه نرخ توسط خود، از آن استفاده خواهد کرد.

-C [rate]

مشابه -c، اما برای سیستم دوردست.

-d

افزایش میزان خروجی‌های اشکال‌زدایی (debugging) نمایش‌داده‌شده در طول یک آزمون (احتمالاً به قیمت کاهش کارایی).

-D [secs,units] (*)

نمایش نتایج میان‌دوره‌ای حداقل هر secs ثانیه، با استفاده از units به عنوان حدس اولیه برای واحدها بر ثانیه. این گزینه تنها زمانی در دسترس است که netperf با گزینه --enable-demo پیکربندی شده باشد.

-f GMKgmk

تغییر واحدهای اندازه‌گیری برای آزمون‌های *_STREAM. حروف بزرگ توان‌های دو و حروف کوچک توان‌های ده هستند.

-F fill_file

پر کردن اولیه بافرهای ارسال با داده‌های برگرفته از فایل مشخص‌شده. هدف از این گزینه، ارائه راهکاری برای اجتناب از بافرهایی است که با داده‌هایی بسیار ساده برای فشرده‌سازی پر شده‌اند. یک انتخاب خوب برای فایلی که در هر سیستمی باید موجود باشد، همین صفحه راهنما (netperf.man) است. فایل‌های دیگر ممکن است به عنوان بخشی از بسته توزیع ارائه شده باشند.

-h

نمایش رشته راهنمای نحوه استفاده و خروج.

-H name|ip,family (*)

تنظیم نام میزبان (یا نشانی IP) و خانواده آدرس برای استفاده جهت برقراری اتصال کنترلی به سیستم دوردست. مشخص کردن یک نام منفرد بدون کاما، تنها remote_host را تنظیم خواهد کرد و انتخاب خانواده آدرس برای اتصال کنترلی را به پشته پروتکل یا گزینه خط فرمان -4 یا -6 واگذار می‌کند.

-i max,min

تنظیم حداکثر و حداقل تعداد تکرارها هنگام تلاش برای رسیدن به سطوح اطمینان معین.

-j

دستور دادن به netperf برای محاسبه آمارهای تکمیلی در مورد زمان‌بندی هنگام اجرای آزمون omni. نمایش این آمارها به وجود انتخاب‌کننده‌های متناظر در خروجی بستگی دارد. این انتخاب‌کننده‌ها عبارتند از MIN_LATENCY، MAX_LATENCY، P50_LATENCY، P90_LATENCY، P99_LATENCY، MEAN_LATENCY و STDDEV_LATENCY.

-I lvl,[,intvl]

مشخص کردن سطح اطمینان (۹۵ یا ۹۹ - پیش‌فرض ۹۹ است) و پهنای بازه اطمینان به صورت درصد (پیش‌فرض ۱۰).

-l testlen

مشخص کردن مدت زمان آزمون (پیش‌فرض ۱۰ ثانیه است). یک مقدار منفی تعداد تراکنش‌های درخواست/پاسخ یا تعداد بایت‌ها را برای یک آزمون جریانی (stream) تعیین می‌کند.

-L name|ip,fam (*)

تنظیم نام محلی|IP و/یا خانواده آدرس برای سوکت مورد استفاده در اتصال کنترلی به netserver دوردست.

-n numcpus

مشخص کردن تعداد پردازنده‌ها (CPUها) در سیستم برای آن دسته از سیستم‌هایی که netperf در آن‌ها روشی برای یافتن برنامه‌نویسی‌شده تعداد پردازنده‌ها ندارد.

-N

این گزینه به netperf دستور می‌دهد که اتصال کنترلی به netserver دوردست برقرار نکند. در عوض، تلاش خواهد کرد مستقیماً و صرفاً با استفاده از اطلاعات ارائه‌شده توسط پارامترهای خط فرمان و/یا مقادیر پیش‌فرض داخلی، یک اتصال داده برقرار کند. مگر اینکه پورت‌های دیگری توسط خط فرمان مشخص شده باشند، به صورت پیش‌فرض اتصال داده برای آزمون "STREAM" یا "SENDFILE" به پورت "discard"، برای آزمون "RR" به پورت "echo"، یا برای آزمون "MAERTS" به پورت "chargen" برقرار خواهد شد.

-o sizespec

تنظیم یک آفست نسبت به هم‌ترازی مشخص‌شده با -a.

-O sizespec

مشابه -o، اما برای سیستم دوردست.

-p portnum,locport (*)

هدایت اتصال کنترلی به یک netserver که روی پورت مشخص‌شده گوش می‌دهد، به‌جای استفاده از مدخل "netperf" در /etc/services یا مقدار پیش‌فرض داخلی (پورت ۱۲۸۶۵). اگر ",locport" مشخص شده باشد، اتصال کنترلی از آن شماره پورت محلی برقرار خواهد شد. مشخص کردن یک شماره پورت منفرد بدون کاما، تنها پورت netserver دوردست را تعیین می‌کند و انتخاب شماره پورت محلی را به پشته پروتکل واگذار می‌نماید.

-P 0|1

نمایش (1) یا سرکوب/پنهان‌سازی (0) بنر آزمون.

-S

این گزینه باعث تلاش برای تنظیم SO_KEEPALIVE روی دو انتهای اتصال داده برای آزمون‌هایی می‌شود که از سوکت‌های BSD استفاده می‌کنند. این تنظیم در سمت netperf برای آزمون‌های کلاسیک، و در هر دو سمت netperf و netserver برای آزمون‌های omni یا مهاجرت‌یافته اعمال خواهد شد.

-s seconds

این گزینه باعث می‌شود netperf قبل از انتقال داده روی اتصال داده، به مدت seconds ثانیه مکث کند (به خواب برود).

-t testname

مشخص کردن آزمون برای اجرا. نام‌های معتبر آزمون شامل موارد زیر هستند، اما محدود به آن‌ها نبوده و همچنین همگی لزوماً همیشه کامپایل نشده‌اند:

TCP_STREAM
TCP_SENDFILE
TCP_MAERTS
TCP_RR
TCP_CRR
UDP_STREAM
UDP_RR
DLCO_STREAM
DLCO_RR
DLCL_STREAM
DLCL_RR
STREAM_STREAM
STREAM_RR
DG_STREAM
DG_RR
SCTP_STREAM
SCTP_STREAM_MANY
SCTP_RR
SCTP_RR_MANY
LOC_CPU
REM_CPU

-T lcpu,remcpu

درخواست برای مقید ساختن netperf به پردازنده lcpu و/یا netserver به پردازنده rcpu.

-v verbosity

تنظیم سطح پرگویی (verbosity) برای آزمون (تنها همراه با -P).

-V

نمایش نسخه netperf و خروج.

گزینه‌های خاص آزمون (TEST SPECIFIC OPTIONS)

-h

نمایش یک رشته راهنمای نحوه استفاده بر اساس نام آزمون تنظیم‌شده با -t، و خروج.

برای اطلاعات بیشتر، لطفاً به کتابچه راهنمای netperf: Care and Feeding of Netperf 2.5.X (doc/netperf.[pdf|html|txt]) مراجعه کنید. یا می‌توانید به فهرست پستی netperf-talk@netperf.org بپیوندید و ایمیل بفرستید.