نام (NAME)

pgmmorphconv - انجام کانولوشن‌های ریخت‌شناسی: اتساع و فرسایش

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

pgmmorphconv [
-erode |
-dilate |
-open |
-close |
-gradient ] templatefile [pgmfile]

کوتاه‌ترین اختصار یکتای هر گزینه پذیرفته می‌شود. می‌توانید برای مشخص کردن گزینه‌ها به جای یک خط تیره از دو خط تیره استفاده کنید. همچنین می‌توانید به جای علامت مساوی از فاصله (whitespace) برای جداسازی نام گزینه از مقدار آن استفاده کنید.

توضیحات (DESCRIPTION)

این برنامه بخشی از Netpbm(1) است.

برنامه pgmmorphconv کانولوشن‌های ریخت‌شناسی (مورفولوژیک) را روی یک تصویر PGM انجام می‌دهد: اتساع (dilation) و فرسایش (erosion).

pgmmorphconv یک کانولوشن «توپولوژیکی» انجام می‌دهد. برای هر پیکسل از ورودی، pgmmorphconv یک پیکسل خروجی در همان موقعیت ایجاد می‌کند. به منظور تعیین شدت روشنایی پیکسل خروجی، pgmmorphconv تصویر الگو (template) را به گونه‌ای روی تصویر ورودی قرار می‌دهد که پیکسل مرکزی الگو روی پیکسل ورودی مورد نظر بیفتد. pgmmorphconv پیکسل‌های ورودی زیرین هر پیکسل سفید در الگو را بررسی می‌کند. برای یک اتساع، بیشینه شدت روشنایی تمام آن پیکسل‌ها، شدت روشنایی پیکسل خروجی خواهد بود. برای یک فرسایش، این مقدار کمینه خواهد بود.

بنابراین، اثر اتساع این است که نواحی روشن ورودی بزرگ‌تر و نواحی تاریک کوچک‌تر می‌شوند. اثر فرسایش برعکس است. ساده‌ترین تصویر الگو تصویری است که یک پیکسل سفید در مرکز داشته و باقی پیکسل‌ها سیاه باشند. این الگو یک تصویر خروجی همسان با ورودی تولید خواهد کرد. یک تصویر الگوی ساده دیگر، یک مربع کاملاً سفید است. این الگو باعث می‌شود که نواحی روشن یا تاریک در تمام جهات گسترش یابند. تصویری از الگو که سمت چپ آن سفید و سمت راست آن سیاه باشد، تصویر را به سمت راست پخش (smear) می‌کند.

فایل الگوی مشخص‌شده با templatefile حاوی تصویر الگو به عنوان یک تصویر PBM است. این فایل باید تعداد سطرها و تعداد ستون‌های فرد داشته باشد تا یک پیکسل مرکزی مشخص وجود داشته باشد. این الگو باید حداقل شامل یک پیکسل سفید باشد.

این عملیات مشابه کانولوشن پیوسته‌ای است که توسط pnmconvol انجام می‌شود، با این تفاوت که در pnmconvol شدت روشنایی خروجی به جای کمینه یا بیشینه، یک میانگین وزنی از پیکسل‌های ورودی مجاور است.

این کانولوشن سه انتگرال مینکوفسکی (Minkowski integrals) را به شیوه‌ای از پیش تعیین‌شده تغییر می‌دهد و می‌تواند برای پالایش یک تصویر جهت برجسته‌سازی ویژگی‌های خاص و آسان‌تر کردن شناسایی خودکار آن‌ها به کار رود.

گزینه‌ها (OPTIONS)

علاوه بر گزینه‌های مشترک بین تمامی برنامه‌های مبتنی بر libnetpbm (به ویژه -quiet، به گزینه‌های مشترک مراجعه کنید)، pgmmorphconv گزینه‌های خط فرمان زیر را به رسمیت می‌شناسد:

گزینه‌های -erode و -dilate به وضوح به ترتیب یک فرسایش یا اتساع را ایجاد می‌کنند.

گزینه -open باعث می‌شود pgmmorphconv ابتدا عملیات فرسایش (erode) و سپس اتساع (dilate) را انجام دهد. گزینه -close ابتدا اتساع و سپس فرسایش را انجام می‌دهد. اگر هیچ‌یک از این گزینه‌ها را مشخص نکنید، رفتار برنامه همانند -dilate خواهد بود.

با گزینه -gradient، pgmmorphconv تصویری تولید می‌کند که تفاضل بین تصویر فرسایش‌یافته و تصویر متسع‌شده است. گزینه -gradient در Netpbm 10.70 (مارس ۲۰۱۵) اضافه شد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

• pgmminkowski(1)

• pnmconvol(1)

• pgm(1)

برای اطلاعات بیشتر پیرامون کانولوشن‌های ریخت‌شناسی، برای نمونه ببینید:

• 
  J.S. Kole, K. Michielsen, and H. De Raedt, "Morphological Image Analysis of Quantum Motion in Billiards", Phys. Rev. E 63, 016201-1 - 016201-7 (2001)

• K. Michielsen and H. De Raedt, "Integral-Geometry Morphological Image Analysis", Phys. Rep. 347, 461-538 (2001).

نویسندگان (AUTHORS)

Luuk van Dijk, 2001.

بر اساس اثری که حق نشر (C) 1989, 1991 آن متعلق به Jef Poskanzer است.

منبع سند (DOCUMENT SOURCE)

این صفحه راهنما توسط ابزار 'makeman' در Netpbm از منبع HTML تولید شده است. مستندات اصلی در نشانی زیر قرار دارد:

http://netpbm.sourceforge.net/doc/pgmmorphconv.html