نام (NAME)

dcmdecap - استخراج فایل کپسوله‌شده از شیء ذخیره‌سازی کپسوله‌شدهٔ DICOM

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

dcmdecap [options] dcmfile-in encfile-out

توضیحات (DESCRIPTION)

ابزار dcmdecap یک فایل DICOM متعلق به یکی از کلاس‌های ذخیره‌سازی کپسوله‌شدهٔ SOP‏ (dcmfile-in) را می‌خواند، سند جاسازی‌شده را استخراج کرده و آن را در یک فایل خروجی (encfile-out) می‌نویسد. به‌صورت اختیاری، می‌توان فرمانی را پس از ایجاد فایل خروجی اجرا کرد.

پارامترها (PARAMETERS)

dcmfile-in   نام فایل ورودی DICOM (مقدار "-" برای stdin)
encfile-out  نام فایل خروجی سند کپسوله‌شده (مقدار "-" برای stdout)

گزینه‌ها (OPTIONS)

گزینه‌های عمومی (general options)

-h   --help
       چاپ این متن راهنما و خروج
     --version
       چاپ اطلاعات نسخه و خروج
     --arguments
       چاپ آرگومان‌های بسط‌یافتهٔ خط فرمان
-q   --quiet
       حالت بی diveصدا، عدم چاپ هشدارها و خطاها
-v   --verbose
       حالت پرگو، چاپ جزئیات پردازش
-d   --debug
       حالت اشکال‌زدایی، چاپ اطلاعات اشکال‌زدایی
-ll  --log-level  [l]evel: string constant
       (fatal, error, warn, info, debug, trace)
       استفاده از سطح l برای ثبت‌کننده گزارش
-lc  --log-config  [f]ilename: string
       استفاده از فایل پیکربندی f برای ثبت‌کننده گزارش

گزینه‌های ورودی (input options)

قالب فایل ورودی:
  +f   --read-file
         خواندن قالب فایل یا مجموعه داده (پیش‌فرض)
  +fo  --read-file-only
         خواندن تنها قالب فایل
  -f   --read-dataset
         خواندن مجموعه داده بدون اطلاعات فراداده‌ای فایل
سینتکس انتقال ورودی:
  -t=  --read-xfer-auto
         استفاده از تشخیص TS (پیش‌فرض)
  -td  --read-xfer-detect
         نادیده گرفتن TS مشخص‌شده در هدر فراداده فایل
  -te  --read-xfer-little
         خواندن با TS با لیتل-اندین و VR صریح
  -tb  --read-xfer-big
         خواندن با TS با بیگ-اندین و VR صریح
  -ti  --read-xfer-implicit
         خواندن با TS با لیتل-اندین و VR ضمنی
تجزیه ویژگی‌های با طول فرد:
  +ao  --accept-odd-length
         پذیرش ویژگی‌های با طول فرد (پیش‌فرض)
  +ae  --assume-even-length
         فرض اینکه طول واقعی یک بایت بزرگ‌تر است
مدیریت عناصر UN با طول تعریف‌نشده:
  +ui  --enable-cp246
         خواندن UN با طول تعریف‌نشده به صورت VR ضمنی (پیش‌فرض)
  -ui  --disable-cp246
         خواندن UN با طول تعریف‌نشده به صورت VR صریح
مدیریت عناصر UN با طول تعریف‌شده:
  -uc  --retain-un
         نگه‌داشتن عناصر به عنوان UN (پیش‌فرض)
  +uc  --convert-un
         تبدیل به VR واقعی در صورت شناخته بودن
تصحیح خودکار داده‌ها:
  +dc  --enable-correction
         فعال‌سازی تصحیح خودکار داده‌ها (پیش‌فرض)
  -dc  --disable-correction
         غیرفعال‌سازی تصحیح خودکار داده‌ها
قالب جریان بیتی ورودی فشرده‌شده (deflated):
  +bd  --bitstream-deflated
         انتظار جریان بیتی deflated (پیش‌فرض)
  +bz  --bitstream-zlib
         انتظار جریان بیتی zlib deflated

گزینه‌های پردازش (processing options)

گزینه‌های اجرا:

-x   --exec  [c]ommand: string
       اجرای فرمان c پس از استخراج سند

نکات (NOTES)

گزینهٔ --exec امکان اجرای یک خط فرمان مشخص را پس از ایجاد سند PDF فراهم می‌کند. خط فرمانی که باید اجرا شود به عنوان یک پارامتر به این گزینه ارسال می‌شود. خط فرمان مشخص‌شده می‌تواند حاوی جای‌نگه‌دار '#f' باشد که در زمان اجرا با نام فایل خروجی جایگزین خواهد شد. خط فرمان مشخص‌شده در پیش‌زمینه اجرا می‌شود، یعنی dcmdecap تا زمان خاتمهٔ فرمان متوقف خواهد شد.

ثبت وقایع (LOGGING)

سطح خروجی ثبت وقایع ابزارهای مختلف خط فرمان و کتابخانه‌های زیرین می‌تواند توسط کاربر تعیین شود. به‌طور پیش‌فرض، تنها خطاها و هشدارها در جریان خطای استاندارد نوشته می‌شوند. با استفاده از گزینهٔ --verbose پیام‌های اطلاع‌رسانی مانند جزئیات پردازش نیز گزارش می‌شوند. گزینهٔ --debug می‌تواند برای دریافت جزئیات بیشتر در مورد فعالیت‌های داخلی، به عنوان مثال برای اهداف اشکال‌زدایی، استفاده شود. سطوح دیگر ثبت وقایع را می‌توان با استفاده از گزینهٔ --log-level انتخاب کرد. در حالت --quiet فقط خطاهای مهلک گزارش می‌شوند. در چنین شرایط خطای بسیار شدیدی، برنامه معمولاً متوقف خواهد شد. برای جزئیات بیشتر در مورد سطوح مختلف گزارش‌گیری، به مستندات ماژول "oflog" مراجعه کنید.

در صورتی که خروجی گزارش‌ها باید در یک فایل نوشته شود (اختیاراً همراه با چرخش فایل گزارش)، به syslog (یونیکس) یا event log (ویندوز) ارسال گردد، می‌توان از گزینهٔ --log-config استفاده کرد. این فایل پیکربندی همچنین امکان هدایت تنها پیام‌های خاصی به یک جریان خروجی مشخص و فیلتر کردن پیام‌ها بر اساس ماژول یا برنامه‌ای که در آن ایجاد شده‌اند را فراهم می‌کند. یک فایل پیکربندی نمونه در <etcdir>/logger.cfg ارائه شده است.

کدهای خروج (EXIT CODES)

ابزار dcmdecap هنگام خروج از کدهای خروج زیر استفاده می‌کند. این امر به کاربر امکان می‌دهد دلیل خاتمهٔ برنامه را بررسی کند.

عمومی (general)

EXITCODE_NO_ERROR                         0
EXITCODE_COMMANDLINE_SYNTAX_ERROR         1

خطاهای فایل ورودی (input file errors)

EXITCODE_CANNOT_READ_INPUT_FILE          20
EXITCODE_NO_INPUT_FILES                  21
EXITCODE_INVALID_INPUT_FILE              22

خطاهای فایل خروجی (output file errors)

EXITCODE_CANNOT_WRITE_OUTPUT_FILE        40

خطاهای پردازش (processing errors)

EXITCODE_EXEC_FAILED                     91

خط فرمان (COMMAND LINE)

تمام ابزارهای خط فرمان از نشانه‌گذاری زیر برای پارامترها استفاده می‌کنند: براکت‌ها مقادیر اختیاری (۰-۱) را در بر می‌گیرند، سه نقطهٔ انتهایی نشان می‌دهد که مقادیر متعدد مجاز است (۱-n)، و ترکیبی از هر دو به معنای ۰ تا n مقدار است.

گزینه‌های خط فرمان با علامت '+' یا '-' در ابتدا، از پارامترها متمایز می‌شوند. معمولاً ترتیب و موقعیت گزینه‌های خط فرمان اختیاری است (یعنی می‌توانند در هر جایی ظاهر شوند). با این حال، اگر گزینه‌ها مانعة‌الجمع باشند، گزینه‌ای که در سمت راست‌ترین موقعیت قرار دارد اعمال می‌شود. این رفتار مطابق با قواعد استاندارد ارزیابی در پوسته‌های رایج یونیکس است.

علاوه بر این، یک یا چند فایل فرمان را می‌توان با استفاده از علامت '@' به عنوان پیشوند نام فایل مشخص کرد (مانند @command.txt). چنین آرگومان فرمانی قبل از هرگونه ارزیابی بیشتر، با محتوای فایل متنی مربوطه جایگزین می‌شود (فاصله‌های خالی متعدد به عنوان یک جداکننده واحد در نظر گرفته می‌شوند، مگر اینکه بین دو علامت نقل‌قول قرار گیرند). لطفاً توجه داشته باشید که یک فایل فرمان نمی‌تواند حاوی فایل فرمان دیگری باشد. این رویکرد ساده اما کارآمد به فرد اجازه می‌دهد تا ترکیب‌های رایج گزینه‌ها/پارامترها را خلاصه کند و از خطوط فرمان طولانی و گیج‌کننده جلوگیری نماید (یک مثال در فایل <datadir>/dumppat.txt ارائه شده است).

محیط (ENVIRONMENT)

ابزار dcmdecap تلاش خواهد کرد تا لغت‌نامه‌های دادهٔ DICOM مشخص‌شده در متغیر محیطی DCMDICTPATH را بارگذاری کند. به‌طور پیش‌فرض، یعنی اگر متغیر محیطی DCMDICTPATH تنظیم نشده باشد، فایل <datadir>/dicom.dic بارگذاری خواهد شد مگر اینکه لغت‌نامه در داخل برنامه تعبیه شده باشد (پیش‌فرض برای ویندوز).

رفتار پیش‌فرض ارجح است و از متغیر محیطی DCMDICTPATH تنها زمانی باید استفاده شود که به لغت‌نامه‌های دادهٔ جایگزین نیاز باشد. متغیر محیطی DCMDICTPATH قالبی مشابه متغیر PATH در پوسته یونیکس دارد که در آن دو نقطه (":") ورودی‌ها را جدا می‌کند. در سیستم‌های ویندوز، از نقطه ویرگول (";") به عنوان جداکننده استفاده می‌شود. کد لغت‌نامه داده تلاش خواهد کرد تا هر فایل مشخص‌شده در متغیر محیطی DCMDICTPATH را بارگذاری کند. در صورتی که هیچ لغت‌نامه داده‌ای بارگذاری نشود، این حالت یک خطا تلقی خواهد شد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

dcmencap(1)

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)