.TH "dcmdecap" 1 "Thu Jul 9 2026 18:43:40" "Version 3.7.0" "OFFIS DCMTK" \" -*- nroff -*- .nh .SH "نام (NAME)" dcmdecap \- استخراج فایل کپسوله‌شده از شیء ذخیره‌سازی کپسوله‌شدهٔ DICOM .PP .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .PP .PP .nf dcmdecap [options] dcmfile-in encfile-out .fi .PP .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .PP ابزار \fBdcmdecap\fP یک فایل DICOM متعلق به یکی از کلاس‌های ذخیره‌سازی کپسوله‌شدهٔ SOP‏ (\fIdcmfile-in\fP) را می‌خواند، سند جاسازی‌شده را استخراج کرده و آن را در یک فایل خروجی (\fIencfile-out\fP) می‌نویسد\&. به‌صورت اختیاری، می‌توان فرمانی را پس از ایجاد فایل خروجی اجرا کرد\&. .SH "پارامترها (PARAMETERS)" .PP .PP .nf dcmfile-in نام فایل ورودی DICOM (مقدار "-" برای stdin) encfile-out نام فایل خروجی سند کپسوله‌شده (مقدار "-" برای stdout) .fi .PP .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .PP .SS "گزینه‌های عمومی (general options)" .PP .nf -h --help چاپ این متن راهنما و خروج --version چاپ اطلاعات نسخه و خروج --arguments چاپ آرگومان‌های بسط‌یافتهٔ خط فرمان -q --quiet حالت بی diveصدا، عدم چاپ هشدارها و خطاها -v --verbose حالت پرگو، چاپ جزئیات پردازش -d --debug حالت اشکال‌زدایی، چاپ اطلاعات اشکال‌زدایی -ll --log-level [l]evel: string constant (fatal, error, warn, info, debug, trace) استفاده از سطح l برای ثبت‌کننده گزارش -lc --log-config [f]ilename: string استفاده از فایل پیکربندی f برای ثبت‌کننده گزارش .fi .PP .SS "گزینه‌های ورودی (input options)" .PP .nf قالب فایل ورودی: +f --read-file خواندن قالب فایل یا مجموعه داده (پیش‌فرض) +fo --read-file-only خواندن تنها قالب فایل -f --read-dataset خواندن مجموعه داده بدون اطلاعات فراداده‌ای فایل سینتکس انتقال ورودی: -t= --read-xfer-auto استفاده از تشخیص TS (پیش‌فرض) -td --read-xfer-detect نادیده گرفتن TS مشخص‌شده در هدر فراداده فایل -te --read-xfer-little خواندن با TS با لیتل-اندین و VR صریح -tb --read-xfer-big خواندن با TS با بیگ-اندین و VR صریح -ti --read-xfer-implicit خواندن با TS با لیتل-اندین و VR ضمنی تجزیه ویژگی‌های با طول فرد: +ao --accept-odd-length پذیرش ویژگی‌های با طول فرد (پیش‌فرض) +ae --assume-even-length فرض اینکه طول واقعی یک بایت بزرگ‌تر است مدیریت عناصر UN با طول تعریف‌نشده: +ui --enable-cp246 خواندن UN با طول تعریف‌نشده به صورت VR ضمنی (پیش‌فرض) -ui --disable-cp246 خواندن UN با طول تعریف‌نشده به صورت VR صریح مدیریت عناصر UN با طول تعریف‌شده: -uc --retain-un نگه‌داشتن عناصر به عنوان UN (پیش‌فرض) +uc --convert-un تبدیل به VR واقعی در صورت شناخته بودن تصحیح خودکار داده‌ها: +dc --enable-correction فعال‌سازی تصحیح خودکار داده‌ها (پیش‌فرض) -dc --disable-correction غیرفعال‌سازی تصحیح خودکار داده‌ها قالب جریان بیتی ورودی فشرده‌شده (deflated): +bd --bitstream-deflated انتظار جریان بیتی deflated (پیش‌فرض) +bz --bitstream-zlib انتظار جریان بیتی zlib deflated .fi .PP .SS "گزینه‌های پردازش (processing options)" گزینه‌های اجرا: .PP .nf -x --exec [c]ommand: string اجرای فرمان c پس از استخراج سند .fi .PP .SH "نکات (NOTES)" .PP گزینهٔ \fI--exec\fP امکان اجرای یک خط فرمان مشخص را پس از ایجاد سند PDF فراهم می‌کند\&. خط فرمانی که باید اجرا شود به عنوان یک پارامتر به این گزینه ارسال می‌شود\&. خط فرمان مشخص‌شده می‌تواند حاوی جای‌نگه‌دار '#f' باشد که در زمان اجرا با نام فایل خروجی جایگزین خواهد شد\&. خط فرمان مشخص‌شده در پیش‌زمینه اجرا می‌شود، یعنی \fBdcmdecap\fP تا زمان خاتمهٔ فرمان متوقف خواهد شد\&. .SH "ثبت وقایع (LOGGING)" .PP سطح خروجی ثبت وقایع ابزارهای مختلف خط فرمان و کتابخانه‌های زیرین می‌تواند توسط کاربر تعیین شود\&. به‌طور پیش‌فرض، تنها خطاها و هشدارها در جریان خطای استاندارد نوشته می‌شوند\&. با استفاده از گزینهٔ \fI--verbose\fP پیام‌های اطلاع‌رسانی مانند جزئیات پردازش نیز گزارش می‌شوند\&. گزینهٔ \fI--debug\fP می‌تواند برای دریافت جزئیات بیشتر در مورد فعالیت‌های داخلی، به عنوان مثال برای اهداف اشکال‌زدایی، استفاده شود\&. سطوح دیگر ثبت وقایع را می‌توان با استفاده از گزینهٔ \fI--log-level\fP انتخاب کرد\&. در حالت \fI--quiet\fP فقط خطاهای مهلک گزارش می‌شوند\&. در چنین شرایط خطای بسیار شدیدی، برنامه معمولاً متوقف خواهد شد\&. برای جزئیات بیشتر در مورد سطوح مختلف گزارش‌گیری، به مستندات ماژول "oflog" مراجعه کنید\&. .PP در صورتی که خروجی گزارش‌ها باید در یک فایل نوشته شود (اختیاراً همراه با چرخش فایل گزارش)، به syslog (یونیکس) یا event log (ویندوز) ارسال گردد، می‌توان از گزینهٔ \fI--log-config\fP استفاده کرد\&. این فایل پیکربندی همچنین امکان هدایت تنها پیام‌های خاصی به یک جریان خروجی مشخص و فیلتر کردن پیام‌ها بر اساس ماژول یا برنامه‌ای که در آن ایجاد شده‌اند را فراهم می‌کند\&. یک فایل پیکربندی نمونه در \fI/logger\&.cfg\fP ارائه شده است\&. .SH "کدهای خروج (EXIT CODES)" .PP ابزار \fBdcmdecap\fP هنگام خروج از کدهای خروج زیر استفاده می‌کند\&. این امر به کاربر امکان می‌دهد دلیل خاتمهٔ برنامه را بررسی کند\&. .SS "عمومی (general)" .PP .nf EXITCODE_NO_ERROR 0 EXITCODE_COMMANDLINE_SYNTAX_ERROR 1 .fi .PP .SS "خطاهای فایل ورودی (input file errors)" .PP .nf EXITCODE_CANNOT_READ_INPUT_FILE 20 EXITCODE_NO_INPUT_FILES 21 EXITCODE_INVALID_INPUT_FILE 22 .fi .PP .SS "خطاهای فایل خروجی (output file errors)" .PP .nf EXITCODE_CANNOT_WRITE_OUTPUT_FILE 40 .fi .PP .SS "خطاهای پردازش (processing errors)" .PP .nf EXITCODE_EXEC_FAILED 91 .fi .PP .SH "خط فرمان (COMMAND LINE)" .PP تمام ابزارهای خط فرمان از نشانه‌گذاری زیر برای پارامترها استفاده می‌کنند: براکت‌ها مقادیر اختیاری (۰-۱) را در بر می‌گیرند، سه نقطهٔ انتهایی نشان می‌دهد که مقادیر متعدد مجاز است (۱-n)، و ترکیبی از هر دو به معنای ۰ تا n مقدار است\&. .PP گزینه‌های خط فرمان با علامت '+' یا '-' در ابتدا، از پارامترها متمایز می‌شوند\&. معمولاً ترتیب و موقعیت گزینه‌های خط فرمان اختیاری است (یعنی می‌توانند در هر جایی ظاهر شوند)\&. با این حال، اگر گزینه‌ها مانعة‌الجمع باشند، گزینه‌ای که در سمت راست‌ترین موقعیت قرار دارد اعمال می‌شود\&. این رفتار مطابق با قواعد استاندارد ارزیابی در پوسته‌های رایج یونیکس است\&. .PP علاوه بر این، یک یا چند فایل فرمان را می‌توان با استفاده از علامت '@' به عنوان پیشوند نام فایل مشخص کرد (مانند \fI@command\&.txt\fP)\&. چنین آرگومان فرمانی قبل از هرگونه ارزیابی بیشتر، با محتوای فایل متنی مربوطه جایگزین می‌شود (فاصله‌های خالی متعدد به عنوان یک جداکننده واحد در نظر گرفته می‌شوند، مگر اینکه بین دو علامت نقل‌قول قرار گیرند)\&. لطفاً توجه داشته باشید که یک فایل فرمان نمی‌تواند حاوی فایل فرمان دیگری باشد\&. این رویکرد ساده اما کارآمد به فرد اجازه می‌دهد تا ترکیب‌های رایج گزینه‌ها/پارامترها را خلاصه کند و از خطوط فرمان طولانی و گیج‌کننده جلوگیری نماید (یک مثال در فایل \fI/dumppat\&.txt\fP ارائه شده است)\&. .SH "محیط (ENVIRONMENT)" .PP ابزار \fBdcmdecap\fP تلاش خواهد کرد تا لغت‌نامه‌های دادهٔ DICOM مشخص‌شده در متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP را بارگذاری کند\&. به‌طور پیش‌فرض، یعنی اگر متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP تنظیم نشده باشد، فایل \fI/dicom\&.dic\fP بارگذاری خواهد شد مگر اینکه لغت‌نامه در داخل برنامه تعبیه شده باشد (پیش‌فرض برای ویندوز)\&. .PP رفتار پیش‌فرض ارجح است و از متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP تنها زمانی باید استفاده شود که به لغت‌نامه‌های دادهٔ جایگزین نیاز باشد\&. متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP قالبی مشابه متغیر \fIPATH\fP در پوسته یونیکس دارد که در آن دو نقطه (":") ورودی‌ها را جدا می‌کند\&. در سیستم‌های ویندوز، از نقطه ویرگول (";") به عنوان جداکننده استفاده می‌شود\&. کد لغت‌نامه داده تلاش خواهد کرد تا هر فایل مشخص‌شده در متغیر محیطی \fIDCMDICTPATH\fP را بارگذاری کند\&. در صورتی که هیچ لغت‌نامه داده‌ای بارگذاری نشود، این حالت یک خطا تلقی خواهد شد\&. .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .PP \fBdcmencap\fP(1) .SH "کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)" .PP Copyright (C) 2007-2025 by OFFIS e\&.V\&., Escherweg 2, 26121 Oldenburg, Germany\&.