نام (NAME)

connman-vpn-provider.config - قالب فایل پیکربندی ارائه‌دهنده VPN در ConnMan

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

/var/lib/connman-vpn/connection-name.config

توضیحات (DESCRIPTION)

اتصال‌های VPN در ConnMan با پرونده‌هایی موسوم به «پرونده‌های تدارک» (provisioning files) که در مسیر /var/lib/connman-vpn/ قرار دارند، پیکربندی می‌شوند. نام‌گذاری این فایل‌ها می‌تواند هر چیزی باشد، تا زمانی که تنها شامل نویسه‌های اَسکی قابل‌چاپ باشند؛ برای نمونه حروف، ارقام و زیرخط. نام پرونده باید به .config ختم شود. هر اتصال VPN به یک پرونده تدارک نیاز دارد، اما چندین اتصال را می‌توان درون یک پرونده مشخص کرد.

قالب فایل (FILE FORMAT)

پرونده پیکربندی از بخش‌ها (گروه‌ها)یی از جفت‌های کلید-مقدار تشکیل شده است. خطوطی که با «#» آغاز می‌شوند و خطوط خالی به عنوان توضیحات در نظر گرفته می‌شوند. بخش‌ها با یک خط سرآیند حاوی نام بخش که در میان «[» و «]» محصور شده است آغاز می‌شوند و به صورت ضمنی با شروع بخش بعدی یا انتهای پرونده خاتمه می‌یابند. هر جفت کلید-مقدار باید درون یک بخش قرار داشته باشد.

توضیحات مربوط به بخش‌ها و کلیدهای موجود در ادامه آمده است:

[global]

این بخش اختیاری است و می‌توان از آن برای توصیف خود پرونده استفاده کرد. دو فیلد مجاز برای این بخش عبارتند از:

Name=name: نام شبکه.
Description=description: توضیحات شبکه.

[provider_*]

هر اتصال تدارک‌دیده‌شده باید با یک برچسب [provider_*] آغاز شود که در آن * با یک نام یکتا در پرونده جایگزین می‌شود. فیلدهای زیر اجباری هستند:

Type=OpenConnect | OpenVPN | VPNC | L2TP | PPTP: نوع VPN را مشخص می‌کند.
Host=IP: نشانی IP کارساز VPN.
Domain=domain: نام دامنه برای سرویس VPN.
فیلد زیر اختیاری است:
Networks=network/netmask/gateway[,...]: شبکه‌های پشت VPN. اگر تمام ترافیک باید از طریق VPN عبور کند، این فیلد را می‌توان نادیده گرفت. گیت‌وی (gateway) نیز می‌تواند حذف شود. برای نشانی‌های IPv6، تنها طول پیشوند به عنوان ماسک شبکه پذیرفته می‌شود.

OpenConnect

کلیدهای زیر را می‌توان برای شبکه‌های openconnect(8) استفاده کرد:

OpenConnect.ServerCert=cert: اثرانگشت SHA1 گواهی کارساز VPN.
OpenConnect.CACert=cert: پرونده حاوی گواهی‌های CA اضافی علاوه بر مراجع صدور گواهی معتمد سیستم.
OpenConnect.ClientCert=cert: گواهی کلاینت، در صورت نیاز برای احراز هویت وب.
OpenConnect.MTU=mtu: درخواست mtu از کارساز به عنوان MTU تونل.
OpenConnect.Cookie=cookie: کوکی حاصل از فرآیند احراز هویت. از آنجا که طول عمر کوکی می‌تواند بسیار محدود باشد، افزودن آن به پرونده پیکربندی معمولاً منطقی نیست.
OpenConnect.VPNHost=host: کارساز VPN نهایی جهت استفاده پس از تکمیل احراز هویت وب. فقط برای پیکربندی‌های بسیار ساده VPN قابل استفاده است و معمولاً باید فقط از طریق API عامل VPN تنظیم شود.

اگر OpenConnect.Cookie، OpenConnect.VPNHost یا OpenConnect.ServerCert وجود نداشته باشند، برای دریافت این اطلاعات با عامل VPN ارتباط برقرار خواهد شد.

OpenVPN

کلیدهای زیر برای شبکه‌های openvpn(8) اجباری هستند:

OpenVPN.CACert=cert: پرونده مرجع صدور گواهی (CA).
OpenVPN.Cert=cert: گواهی امضاشده همتای محلی.
OpenVPN.Cert=cert: گواهی امضاشده همتای محلی.
OpenVPN.Key=key: کلید خصوصی همتای محلی.
کلیدهای زیر برای شبکه‌های openvpn(8) اختیاری هستند:
OpenVPN.MTU=mtu: میزان MTU تونل.
OpenVPN.NSCertType=client | server: نوع گواهی همتا، یکی از مقادیر client یا server.
OpenVPN.Proto=protocol: استفاده از protocol.
OpenVPN.Port=port: شماره پورت TCP/UDP.
OpenVPN.AuthUserPass=true | false: احراز هویت در کارساز با استفاده از نام کاربری/گذرواژه.
OpenVPN.AskPass=file: دریافت گذرواژه گواهی از file.
OpenVPN.AuthNoCache=true | false: عدم ذخیره موقت (کَش) مقدار AskPass یا AuthUserPass.
OpenVPN.TLSRemote=name: پذیرش اتصال‌ها تنها از میزبانی با نام X509 یا نام عمومی (common name) برابر با name.
OpenVPN.TLSAuth=file: استفاده از file برای احراز هویت HMAC.
OpenVPN.TLSAuthDir=direction: استفاده از direction برای جهت احراز هویت HMAC.
OpenVPN.Cipher=cipher: استفاده از cipher به عنوان الگوریتم رمزنگاری.
OpenVPN.Auth=true | false: استفاده از احراز هویت HMAC.
OpenVPN.CompLZO=yes | no | adaptive: استفاده از فشرده‌سازی سریع LZO.
OpenVPN.RemoteCertTls=client | server: الزام به امضا شدن گواهی راه دور بر پایه قواعد TLS در RFC3280.
OpenVPN.ConfigFile=file: پرونده پیکربندی OpenVPN برای گزینه‌های اضافی که توسط افزونه OpenVPN پشتیبانی نمی‌شوند.
OpenVPN.DeviceType=tun|tap: تعیین اینکه آیا VPN باید از دستگاه tun (لایه ۳ مدل OSI) یا tap (لایه ۲ مدل OSI) استفاده کند. در صورت حذف، مقدار پیش‌فرض tun است.

VPNC

کلید زیر برای شبکه‌های vpnc(8) اجباری است:

VPNC.IPSec.ID=id: نام کاربری گروه.
کلیدهای زیر برای شبکه‌های vpnc(8) اختیاری هستند:
VPNC.IPSec.Secret=secret: گذرواژه گروه.
VPNC.XAuth.Username=username: نام کاربری.
VPNC.XAuth.Password=password: گذرواژه.
VPNC.IKE.Authmode=mode: حالت احراز هویت IKE.
VPNC.IKE.DHGroup=group: نام گروه IKE DH.
VPNC.PFS=group: گروه دیفی-هلمن (Diffie-Hellman) برای رازداری بی‌نقص پس‌رو (Perfect Forward Secrecy).
VPNC.Domain=domain: نام دامنه برای احراز هویت.
VPNC.Vendor=vendor: سازنده گیت‌وی IPSec.
VPNC.LocalPort=port: شماره پورت محلی ISAKMP جهت استفاده.
VPNC.CiscoPort=port: پورت کپسوله‌سازی UDP سیسکو.
VPNC.AppVersion=version: نسخه برنامه برای گزارش.
VPNC.NATTMode=mode: روش عبور از NAT (NAT-Traversal) جهت استفاده.
VPNC.DPDTimeout=timeout: زمان مجاز مهلت بیکاری DPD.
VPNC.SingleDES=true | false: فعال‌سازی رمزنگاری تک DES.
VPNC.NoEncryption=true | false: فعال‌سازی عدم استفاده از رمزنگاری برای ترافیک داده.
VPNC.DeviceType=tun|tap: تعیین اینکه آیا VPN باید از دستگاه tun (لایه ۳ مدل OSI) یا tap (لایه ۲ مدل OSI) استفاده کند. در صورت حذف، مقدار پیش‌فرض tun است.

L2TP

کلیدهای زیر برای شبکه‌های l2tp (رجوع کنید به xl2tp.conf(5) و pppd(8)) اختیاری هستند:

L2TP.User=user: نام کاربری L2TP.
L2TP.Password=password: گذرواژه L2TP.
L2TP.BPS=bps: حداکثر پهنای باند جهت استفاده.
L2TP.TXBPS=bps: حداکثر پهنای باند ارسال جهت استفاده.
L2TP.RXBPS=bps: حداکثر پهنای باند دریافت جهت استفاده.
L2TP.LengthBit=yes | no: استفاده از بیت طول.
L2TP.Challenge=yes | no: استفاده از احراز هویت چالشی.
L2TP.DefaultRoute=route: افزودن route به جدول‌های مسیریابی.
L2TP.FlowBit=yes | no: استفاده از شماره‌های توالی.
L2TP.TunnelRWS=size: اندازه پنجره.
L2TP.Exclusive=yes | no: استفاده تنها از یک کانال کنترلی.
L2TP.Redial=yes | no: شماره‌گیری مجدد در صورت قطع ارتباط.
L2TP.RedialTimeout=timeout: زمان مجاز مهلت شماره‌گیری مجدد.
L2TP.MaxRedials=count: حداکثر تعداد دفعات تلاش برای شماره‌گیری مجدد.
L2TP.RequirePAP=yes | no: الزام به استفاده از PAP.
L2TP.RequireCHAP=yes | no: الزام به استفاده از CHAP.
L2TP.ReqAuth=yes | no: الزام به احراز هویت.
L2TP.AccessControl=yes | no: استفاده از کنترل دسترسی.
L2TP.AuthFile=file: مکان پرونده احراز هویت.
L2TP.ListenAddr=address: نشانی شنود.
L2TP.IPSecSaref=yes | no: نشانی شنود.
L2TP.Port=port: پورت UDP مورد استفاده.
PPPD.EchoFailure=count: تعداد شکست‌های بازتاب (Echo).
PPPD.EchoFailure=count: تعداد بررسی‌های همتای مرده.
PPPD.EchoInterval=interval: فاصله زمانی بررسی‌های همتای مرده.
PPPD.Debug=level: سطح اشکال‌زدایی.
PPPD.RefuseEAP=true | false: رد احراز هویت EAP.
PPPD.RefusePAP=true | false: رد احراز هویت PAP.
PPPD.RefuseCHAP=true | false: رد احراز هویت CHAP.
PPPD.RefuseMSCHAP=true | false: رد احراز هویت MSCHAP.
PPPD.RefuseMSCHAP2=true | false: رد احراز هویت MSCHAPv2.
PPPD.NoBSDComp=true | false: غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی BSD.
PPPD.NoPcomp=true | false: غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی پروتکل.
PPPD.UseAccomp=true | false: غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی Access/Control.
PPPD.NoDeflate=true | false: غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی deflate.
PPPD.ReqMPPE=true | false: الزام به استفاده از MPPE.
PPPD.ReqMPPE40=true | false: الزام به استفاده از MPPE ۴۰ بیتی.
PPPD.ReqMPPE128=true | false: الزام به استفاده از MPPE ۱۲۸ بیتی.
PPPD.ReqMPPEStateful=true | false: اجازه دادن به MPPE برای استفاده از حالت با وضعیت (stateful).
PPPD.NoVJ=true | false: عدم استفاده از فشرده‌سازی Van Jacobson.

PPTP

کلیدهای زیر برای شبکه‌های pptp(8) (همچنین رجوع کنید به pppd(8)) اختیاری هستند:

PPTP.User=username: نام کاربری.
PPTP.Password=password: گذرواژه.
PPPD.EchoFailure=count: تعداد شکست‌های بازتاب (Echo).
PPPD.EchoFailure=count: تعداد بررسی‌های همتای مرده.
PPPD.EchoInterval=interval: فاصله زمانی بررسی‌های همتای مرده.
PPPD.Debug=level: سطح اشکال‌زدایی.
PPPD.RefuseEAP=true | false: رد احراز هویت EAP.
PPPD.RefusePAP=true | false: رد احراز هویت PAP.
PPPD.RefuseCHAP=true | false: رد احراز هویت CHAP.
PPPD.RefuseMSCHAP=true | false: رد احراز هویت MSCHAP.
PPPD.RefuseMSCHAP2=true | false: رد احراز هویت MSCHAPv2.
PPPD.NoBSDComp=true | false: غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی BSD.
PPPD.NoPcomp=true | false: غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی پروتکل.
PPPD.UseAccomp=true | false: غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی Access/Control.
PPPD.NoDeflate=true | false: غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی deflate.
PPPD.ReqMPPE=true | false: الزام به استفاده از MPPE.
PPPD.ReqMPPE40=true | false: الزام به استفاده از MPPE ۴۰ بیتی.
PPPD.ReqMPPE128=true | false: الزام به استفاده از MPPE ۱۲۸ بیتی.
PPPD.ReqMPPEStateful=true | false: اجازه دادن به MPPE برای استفاده از حالت با وضعیت (stateful).
PPPD.NoVJ=true | false: عدم استفاده از فشرده‌سازی Van Jacobson.

مثال (EXAMPLE)

این یک پرونده پیکربندی برای یک VPN است که سرویس‌های L2TP، OpenVPN و OpenConnect را ارائه می‌دهد. این پیکربندی برای نمونه می‌تواند در پرونده /var/lib/connman-vpn/example.config قرار گیرد.

[global]
Name = Example
Description = Example VPN configuration
[provider_l2tp]
Type = L2TP
Name = Connection to corporate network
Host = 1.2.3.4
Domain = corporate.com
Networks = 10.10.30.0/24
L2TP.User = username
[provider_openconnect]
Type = OpenConnect
Name = Connection to corporate network using Cisco VPN
Host = 7.6.5.4
Domain = corporate.com
Networks = 10.10.20.0/255.255.255.0/10.20.1.5,192.168.99.1/24,2001:db8::1/64
OpenConnect.ServerCert = 263AFAB4CB2E6621D12E90182008AEF44AEFA031
OpenConnect.CACert = /etc/certs/certificate.p12
[provider_openvpn]
Type = OpenVPN
Name = Connection to corporate network using OpenVPN
Host = 3.2.5.6
Domain = my.home.network
OpenVPN.CACert = /etc/certs/cacert.pem
OpenVPN.Cert = /etc/certs/cert.pem
OpenVPN.Key = /etc/certs/cert.key

همچنین ببینید (SEE ALSO)

connmanctl(1), connman(8), connman-vpn(8)

2015-10-15