.\" connman-vpn-provider.config(5) manual page
.\"
.\" Copyright (C) 2015 Intel Corporation
.\"
.TH "connection_name.config" "5" "2015-10-15" ""
.SH "نام (NAME)"
connman-vpn-provider.config \- قالب فایل پیکربندی ارائه‌دهنده VPN در ConnMan
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.B /var/lib/connman-vpn/\fIconnection-name\fB.config
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.P
اتصال‌های VPN در \fIConnMan\fP با پرونده‌هایی موسوم به
«\fBپرونده‌های تدارک\fP» (provisioning files) که در مسیر \fI/var/lib/connman-vpn/\fP قرار دارند، پیکربندی می‌شوند.
نام‌گذاری این فایل‌ها می‌تواند هر چیزی باشد، تا زمانی که تنها شامل نویسه‌های اَسکی قابل‌چاپ باشند؛ برای نمونه حروف، ارقام و زیرخط. نام پرونده
باید به \fB.config\fP ختم شود. هر اتصال VPN به یک پرونده تدارک
نیاز دارد، اما چندین اتصال را می‌توان درون یک پرونده مشخص کرد.
.SH "قالب فایل (FILE FORMAT)"
.P
پرونده پیکربندی از بخش‌ها (گروه‌ها)یی از جفت‌های کلید\-مقدار تشکیل شده است.
خطوطی که با «#» آغاز می‌شوند و خطوط خالی به عنوان توضیحات در نظر گرفته می‌شوند.
بخش‌ها با یک خط سرآیند حاوی نام بخش که در میان «[» و «]» محصور شده است آغاز می‌شوند و به صورت ضمنی با شروع بخش بعدی
یا انتهای پرونده خاتمه می‌یابند. هر جفت کلید\-مقدار باید درون یک بخش قرار داشته باشد.
.P
توضیحات مربوط به بخش‌ها و کلیدهای موجود در ادامه آمده است:
.SS [global]
این بخش اختیاری است و می‌توان از آن برای توصیف خود پرونده استفاده کرد. دو
فیلد مجاز برای این بخش عبارتند از:
.TP
.BI Name= name
نام شبکه.
.TP
.BI Description= description
توضیحات شبکه.
.SS [provider_*]
هر اتصال تدارک‌دیده‌شده باید با یک برچسب [provider_*] آغاز شود
که در آن * با یک نام یکتا در پرونده جایگزین می‌شود.
فیلدهای زیر اجباری هستند:
.TP
.B Type=OpenConnect \fR|\fB OpenVPN \fR|\fB VPNC \fR|\fB L2TP \fR|\fB PPTP
نوع VPN را مشخص می‌کند.
.TP
.BI Host= IP
نشانی IP کارساز VPN.
.TP
.BI Domain= domain
نام دامنه برای سرویس VPN.
.TP
فیلد زیر اختیاری است:
.TP
.BI Networks= network / netmask / gateway [,...]
شبکه‌های پشت VPN. اگر تمام ترافیک باید از طریق VPN عبور کند، این
فیلد را می‌توان نادیده گرفت. گیت‌وی (gateway) نیز می‌تواند حذف شود. برای نشانی‌های IPv6،
تنها طول پیشوند به عنوان ماسک شبکه پذیرفته می‌شود.
.SS OpenConnect
کلیدهای زیر را می‌توان برای شبکه‌های \fBopenconnect\fP(8) استفاده کرد:
.TP
.BI OpenConnect.ServerCert= cert
اثرانگشت SHA1 گواهی کارساز VPN.
.TP
.BI OpenConnect.CACert= cert
پرونده حاوی گواهی‌های CA اضافی علاوه بر مراجع صدور گواهی
معتمد سیستم.
.TP
.BI OpenConnect.ClientCert= cert
گواهی کلاینت، در صورت نیاز برای احراز هویت وب.
.TP
.BI OpenConnect.MTU= mtu
درخواست \fImtu\fP از کارساز به عنوان MTU تونل.
.TP
.BI OpenConnect.Cookie= cookie
کوکی حاصل از فرآیند احراز هویت. از آنجا که طول عمر کوکی
می‌تواند بسیار محدود باشد، افزودن آن به پرونده پیکربندی
معمولاً منطقی نیست.
.TP
.BI OpenConnect.VPNHost= host
کارساز VPN نهایی جهت استفاده پس از تکمیل احراز هویت وب. فقط
برای پیکربندی‌های بسیار ساده VPN قابل استفاده است و معمولاً باید فقط
از طریق API عامل VPN تنظیم شود.
.PP
اگر \fBOpenConnect.Cookie\fP، \fBOpenConnect.VPNHost\fP یا
\fBOpenConnect.ServerCert\fP وجود نداشته باشند، برای دریافت این اطلاعات
با عامل VPN ارتباط برقرار خواهد شد.
.SS OpenVPN
کلیدهای زیر برای شبکه‌های \fBopenvpn\fP(8) اجباری هستند:
.TP
.BI OpenVPN.CACert= cert
پرونده مرجع صدور گواهی (CA).
.TP
.BI OpenVPN.Cert= cert
گواهی امضاشده همتای محلی.
.TP
.BI OpenVPN.Cert= cert
گواهی امضاشده همتای محلی.
.TP
.BI OpenVPN.Key= key
کلید خصوصی همتای محلی.
.TP
کلیدهای زیر برای شبکه‌های \fBopenvpn\fP(8) اختیاری هستند:
.TP
.BI OpenVPN.MTU= mtu
میزان MTU تونل.
.TP
.B OpenVPN.NSCertType=client \fR|\fB server
نوع گواهی همتا، یکی از مقادیر \fBclient\fP یا \fBserver\fP.
.TP
.BI OpenVPN.Proto= protocol
استفاده از \fIprotocol\fP.
.TP
.BI OpenVPN.Port= port
شماره پورت TCP/UDP.
.TP
.B OpenVPN.AuthUserPass=true \fR|\fB false
احراز هویت در کارساز با استفاده از نام کاربری/گذرواژه.
.TP
.BI OpenVPN.AskPass= file
دریافت گذرواژه گواهی از \fIfile\fP.
.TP
.B OpenVPN.AuthNoCache=true \fR|\fB false
عدم ذخیره موقت (کَش) مقدار AskPass یا AuthUserPass.
.TP
.BI OpenVPN.TLSRemote= name
پذیرش اتصال‌ها تنها از میزبانی با نام X509 یا نام عمومی (common name)
برابر با \fIname\fP.
.TP
.BI OpenVPN.TLSAuth= file
استفاده از \fIfile\fP برای احراز هویت HMAC.
.TP
.BI OpenVPN.TLSAuthDir= direction
استفاده از \fIdirection\fP برای جهت احراز هویت HMAC.
.TP
.BI OpenVPN.Cipher= cipher
استفاده از \fIcipher\fP به عنوان الگوریتم رمزنگاری.
.TP
.B OpenVPN.Auth=true \fR|\fB false
استفاده از احراز هویت HMAC.
.TP
.B OpenVPN.CompLZO=yes \fR|\fB no \fR|\fB adaptive
استفاده از فشرده‌سازی سریع LZO.
.TP
.B OpenVPN.RemoteCertTls=client \fR|\fB server
الزام به امضا شدن گواهی راه دور بر پایه قواعد TLS در RFC3280.
.TP
.BI OpenVPN.ConfigFile= file
پرونده پیکربندی OpenVPN برای گزینه‌های اضافی که توسط افزونه OpenVPN پشتیبانی نمی‌شوند.
.TP
.BI OpenVPN.DeviceType= tun \fR|\fB tap
تعیین اینکه آیا VPN باید از دستگاه tun (لایه ۳ مدل OSI) یا tap (لایه ۲ مدل OSI) استفاده کند.
در صورت حذف، مقدار پیش‌فرض tun است.
.SS VPNC
کلید زیر برای شبکه‌های \fBvpnc\fP(8) اجباری است:
.TP
.BI VPNC.IPSec.ID= id
نام کاربری گروه.
.TP
کلیدهای زیر برای شبکه‌های \fBvpnc\fP(8) اختیاری هستند:
.TP
.BI VPNC.IPSec.Secret= secret
گذرواژه گروه.
.TP
.BI VPNC.XAuth.Username= username
نام کاربری.
.TP
.BI VPNC.XAuth.Password= password
گذرواژه.
.TP
.BI VPNC.IKE.Authmode= mode
حالت احراز هویت IKE.
.TP
.BI VPNC.IKE.DHGroup= group
نام گروه IKE DH.
.TP
.BI VPNC.PFS= group
گروه دیفی-هلمن (Diffie-Hellman) برای رازداری بی‌نقص پس‌رو (Perfect Forward Secrecy).
.TP
.BI VPNC.Domain= domain
نام دامنه برای احراز هویت.
.TP
.BI VPNC.Vendor= vendor
سازنده گیت‌وی IPSec.
.TP
.BI VPNC.LocalPort= port
شماره پورت محلی ISAKMP جهت استفاده.
.TP
.BI VPNC.CiscoPort= port
پورت کپسوله‌سازی UDP سیسکو.
.TP
.BI VPNC.AppVersion= version
نسخه برنامه برای گزارش.
.TP
.BI VPNC.NATTMode= mode
روش عبور از NAT (NAT-Traversal) جهت استفاده.
.TP
.BI VPNC.DPDTimeout= timeout
زمان مجاز مهلت بیکاری DPD.
.TP
.B VPNC.SingleDES=true \fR|\fB false
فعال‌سازی رمزنگاری تک DES.
.TP
.B VPNC.NoEncryption=true \fR|\fB false
فعال‌سازی عدم استفاده از رمزنگاری برای ترافیک داده.
.TP
.BI VPNC.DeviceType= tun \fR|\fB tap
تعیین اینکه آیا VPN باید از دستگاه tun (لایه ۳ مدل OSI) یا tap (لایه ۲ مدل OSI) استفاده کند.
در صورت حذف، مقدار پیش‌فرض tun است.
.SS L2TP
کلیدهای زیر برای شبکه‌های l2tp (رجوع کنید به \fBxl2tp.conf\fP(5) و \fBpppd\fP(8))
اختیاری هستند:
.TP
.BI L2TP.User= user
نام کاربری L2TP.
.TP
.BI L2TP.Password= password
گذرواژه L2TP.
.TP
.BI L2TP.BPS= bps
حداکثر پهنای باند جهت استفاده.
.TP
.BI L2TP.TXBPS= bps
حداکثر پهنای باند ارسال جهت استفاده.
.TP
.BI L2TP.RXBPS= bps
حداکثر پهنای باند دریافت جهت استفاده.
.TP
.B L2TP.LengthBit=yes \fR|\fB no
استفاده از بیت طول.
.TP
.B L2TP.Challenge=yes \fR|\fB no
استفاده از احراز هویت چالشی.
.TP
.BI L2TP.DefaultRoute= route
افزودن \fIroute\fP به جدول‌های مسیریابی.
.TP
.B L2TP.FlowBit=yes \fR|\fB no
استفاده از شماره‌های توالی.
.TP
.BI L2TP.TunnelRWS= size
اندازه پنجره.
.TP
.B L2TP.Exclusive=yes \fR|\fB no
استفاده تنها از یک کانال کنترلی.
.TP
.B L2TP.Redial=yes \fR|\fB no
شماره‌گیری مجدد در صورت قطع ارتباط.
.TP
.BI L2TP.RedialTimeout= timeout
زمان مجاز مهلت شماره‌گیری مجدد.
.TP
.BI L2TP.MaxRedials= count
حداکثر تعداد دفعات تلاش برای شماره‌گیری مجدد.
.TP
.B L2TP.RequirePAP=yes \fR|\fB no
الزام به استفاده از PAP.
.TP
.B L2TP.RequireCHAP=yes \fR|\fB no
الزام به استفاده از CHAP.
.TP
.B L2TP.ReqAuth=yes \fR|\fB no
الزام به احراز هویت.
.TP
.B L2TP.AccessControl=yes \fR|\fB no
استفاده از کنترل دسترسی.
.TP
.BI L2TP.AuthFile= file
مکان پرونده احراز هویت.
.TP
.BI L2TP.ListenAddr= address
نشانی شنود.
.TP
.B L2TP.IPSecSaref=yes \fR|\fB no
نشانی شنود.
.TP
.BI L2TP.Port= port
پورت UDP مورد استفاده.
.TP
.BI PPPD.EchoFailure= count
تعداد شکست‌های بازتاب (Echo).
.TP
.BI PPPD.EchoFailure= count
تعداد بررسی‌های همتای مرده.
.TP
.BI PPPD.EchoInterval= interval
فاصله زمانی بررسی‌های همتای مرده.
.TP
.BI PPPD.Debug= level
سطح اشکال‌زدایی.
.TP
.B PPPD.RefuseEAP=true \fR|\fB false
رد احراز هویت EAP.
.TP
.B PPPD.RefusePAP=true \fR|\fB false
رد احراز هویت PAP.
.TP
.B PPPD.RefuseCHAP=true \fR|\fB false
رد احراز هویت CHAP.
.TP
.B PPPD.RefuseMSCHAP=true \fR|\fB false
رد احراز هویت MSCHAP.
.TP
.B PPPD.RefuseMSCHAP2=true \fR|\fB false
رد احراز هویت MSCHAPv2.
.TP
.B PPPD.NoBSDComp=true \fR|\fB false
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی BSD.
.TP
.B PPPD.NoPcomp=true \fR|\fB false
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی پروتکل.
.TP
.B PPPD.UseAccomp=true \fR|\fB false
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی Access/Control.
.TP
.B PPPD.NoDeflate=true \fR|\fB false
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی deflate.
.TP
.B PPPD.ReqMPPE=true \fR|\fB false
الزام به استفاده از MPPE.
.TP
.B PPPD.ReqMPPE40=true \fR|\fB false
الزام به استفاده از MPPE ۴۰ بیتی.
.TP
.B PPPD.ReqMPPE128=true \fR|\fB false
الزام به استفاده از MPPE ۱۲۸ بیتی.
.TP
.B PPPD.ReqMPPEStateful=true \fR|\fB false
اجازه دادن به MPPE برای استفاده از حالت با وضعیت (stateful).
.TP
.B PPPD.NoVJ=true \fR|\fB false
عدم استفاده از فشرده‌سازی Van Jacobson.
.SS PPTP
کلیدهای زیر برای شبکه‌های \fBpptp\fP(8) (همچنین رجوع کنید به \fBpppd\fP(8))
اختیاری هستند:
.TP
.BI PPTP.User= username
نام کاربری.
.TP
.BI PPTP.Password= password
گذرواژه.
.TP
.BI PPPD.EchoFailure= count
تعداد شکست‌های بازتاب (Echo).
.TP
.BI PPPD.EchoFailure= count
تعداد بررسی‌های همتای مرده.
.TP
.BI PPPD.EchoInterval= interval
فاصله زمانی بررسی‌های همتای مرده.
.TP
.BI PPPD.Debug= level
سطح اشکال‌زدایی.
.TP
.B PPPD.RefuseEAP=true \fR|\fB false
رد احراز هویت EAP.
.TP
.B PPPD.RefusePAP=true \fR|\fB false
رد احراز هویت PAP.
.TP
.B PPPD.RefuseCHAP=true \fR|\fB false
رد احراز هویت CHAP.
.TP
.B PPPD.RefuseMSCHAP=true \fR|\fB false
رد احراز هویت MSCHAP.
.TP
.B PPPD.RefuseMSCHAP2=true \fR|\fB false
رد احراز هویت MSCHAPv2.
.TP
.B PPPD.NoBSDComp=true \fR|\fB false
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی BSD.
.TP
.B PPPD.NoPcomp=true \fR|\fB false
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی پروتکل.
.TP
.B PPPD.UseAccomp=true \fR|\fB false
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی Access/Control.
.TP
.B PPPD.NoDeflate=true \fR|\fB false
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی deflate.
.TP
.B PPPD.ReqMPPE=true \fR|\fB false
الزام به استفاده از MPPE.
.TP
.B PPPD.ReqMPPE40=true \fR|\fB false
الزام به استفاده از MPPE ۴۰ بیتی.
.TP
.B PPPD.ReqMPPE128=true \fR|\fB false
الزام به استفاده از MPPE ۱۲۸ بیتی.
.TP
.B PPPD.ReqMPPEStateful=true \fR|\fB false
اجازه دادن به MPPE برای استفاده از حالت با وضعیت (stateful).
.TP
.B PPPD.NoVJ=true \fR|\fB false
عدم استفاده از فشرده‌سازی Van Jacobson.

.SH "مثال (EXAMPLE)"
این یک پرونده پیکربندی برای یک VPN است که سرویس‌های L2TP، OpenVPN و
OpenConnect را ارائه می‌دهد. این پیکربندی برای نمونه می‌تواند در پرونده
.B /var/lib/connman-vpn/example.config\fR
قرار گیرد.
.PP
.nf
[global]
Name = Example
Description = Example VPN configuration

[provider_l2tp]
Type = L2TP
Name = Connection to corporate network
Host = 1.2.3.4
Domain = corporate.com
Networks = 10.10.30.0/24
L2TP.User = username

[provider_openconnect]
Type = OpenConnect
Name = Connection to corporate network using Cisco VPN
Host = 7.6.5.4
Domain = corporate.com
Networks = 10.10.20.0/255.255.255.0/10.20.1.5,192.168.99.1/24,2001:db8::1/64
OpenConnect.ServerCert = 263AFAB4CB2E6621D12E90182008AEF44AEFA031
OpenConnect.CACert = /etc/certs/certificate.p12

[provider_openvpn]
Type = OpenVPN
Name = Connection to corporate network using OpenVPN
Host = 3.2.5.6
Domain = my.home.network
OpenVPN.CACert = /etc/certs/cacert.pem
OpenVPN.Cert = /etc/certs/cert.pem
OpenVPN.Key = /etc/certs/cert.key
.fi
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.BR connmanctl (1),\  connman (8),\  connman-vpn (8)