ocs-sr(8) Clonezilla Manual ocs-sr(8)

ocs-sr - اسکریپت پشتیبان‌گیری و بازیابی دیسک و پارتیشن در Clonezilla

ocs-sr [گزینه] {savedisk|saveparts|restoredisk|restoreparts} IMAGE_NAME DEVICE

ocs-sr دستور اصلی Clonezilla برای پشتیبان‌گیری (ذخیره) یا بازیابی یک یا چند دیسک یا پارتیشن است. این دستور معمولاً در Clonezilla live یا در محیط DRBL استفاده می‌شود.

ذخیره کل دیسک(ها) به عنوان یک تصویر (ایمیج).
ذخیره پارتیشن(ها) به عنوان یک تصویر.
بازیابی تصویر روی کل دیسک(ها).
بازیابی تصویر روی پارتیشن(ها).

فراهم کردن دسترسی به تصویر پارتیشن برای دیگران (حالت ۶۴۴). حالت پیش‌فرض ۶۰۰ است.
صرف‌نظر کردن از رمزگذاری تصویر با عبارت عبور.
رمزگذاری تصویر با عبارت عبور از طریق ecryptfs.
صرف‌نظر کردن از رمزگذاری تصویر با عبارت عبور (gocryptfs).
رمزگذاری تصویر با عبارت عبور از طریق gocryptfs.
صرف‌نظر کردن از اجرای fsck روی سیستم‌فایل مبدأ پیش از ذخیره آن.
اجرای تعاملی fsck روی سیستم‌فایل مبدأ پیش از ذخیره آن.
اجرای خودکار fsck روی سیستم‌فایل مبدأ پیش از ذخیره آن؛ تلاش برای رفع خودکار هرگونه خرابی شناسایی‌شده در سیستم‌فایل.
تولید چکسام MD5 برای تصویر.
تولید چکسام SHA1 برای تصویر.
تولید چکسام BLAKE2 برای تصویر.
تولید چکسام BLAKE3 برای تصویر.
تولید چکسام برای فایل‌های موجود در دستگاه مبدأ.
تنظیم اندازه به مگابایت (MB) جهت تقسیم فایل تصویر پارتیشن به چندین فایل چندبخشی (volumes).
استفاده از dd برای شبیه‌سازی تصویر داده‌های بین MBR (سکتور اول) و اولین پارتیشن.
فرض بر سالم بودن یکپارچگی NTFS و عدم بررسی مجدد آن (فقط برای ntfsclone).
تلاش برای حذف فایل حافظه مجازی (swap) و فایل خواب زمستانی (hibernation) ویندوز در پارتیشن مبدأ.
استفاده از ntfsclone برای ذخیره پارتیشن NTFS (اولویت: ntfsclone > partimage > dd).
اجبار به استفاده از dd برای ذخیره پارتیشن(ها) (ناکارآمد و کند، اما برای همه سیستم‌های فایل کار می‌کند).
استفاده از partclone برای ذخیره پارتیشن(ها) (اولویت: partclone > partimage > dd).
فعال کردن حالت نجات (rescue mode)، یعنی تلاش برای نادیده گرفتن سکتورهای معیوب (bad sectors).
صرف‌نظر کردن از بررسی قابلیت بازیابی تصویر پس از ایجاد آن.
عدم فشرده‌سازی هنگام ذخیره.
فشرده‌سازی با استفاده از gzip (پیش‌فرض).
فشرده‌سازی با استفاده از برنامه موازی gzip (یعنی pigz).
فشرده‌سازی با استفاده از bzip2.
فشرده‌سازی با استفاده از برنامه موازی bzip2 (یعنی lbzip2).
فشرده‌سازی با استفاده از lzop.
فشرده‌سازی با استفاده از lzma.
فشرده‌سازی با استفاده از xz.
فشرده‌سازی با استفاده از xz موازی.
فشرده‌سازی با استفاده از lzip.
فشرده‌سازی با استفاده از lzip موازی.
فشرده‌سازی با استفاده از lrzip.
فشرده‌سازی با استفاده از lz4.
فشرده‌سازی با استفاده از lz4 چندرشته‌ای (multi-threaded).
فشرده‌سازی با استفاده از zstd.
فشرده‌سازی با استفاده از zstd موازی (zstdmt).
عدم ذخیره سیستم‌فایل دستگاه، فقط بقیه فایل‌ها ذخیره شوند.
تنظیم گذرواژه برای رمزگذاری تصویر (ecryptfs).
تنظیم گذرواژه برای رمزگذاری تصویر از طریق FILE (در ecryptfs).
تنظیم گذرواژه برای رمزگذاری تصویر (gocryptfs).
تنظیم گذرواژه برای رمزگذاری تصویر از طریق FILE (در gocryptfs).
قرار دادن فایل‌های لاگ مربوط به Clonezilla live در درایو USB مربوط به Clonezilla live.
صرف‌نظر کردن از بررسی جدول پارتیشن دیسک مبدأ.
تعیین باز کردن یا عدم باز کردن دستگاه LUKS. مقدار MODE می‌تواند yes یا no باشد.
تعیین رمزگشایی یا عدم رمزگشایی دستگاه BitLocker. مقدار MODE می‌تواند yes یا no باشد.

بازیابی پارتیشن از تصویر یا دستگاه بلوکی روی یک پارتیشن متفاوت.
نصب grub در MBR. مقدار GRUB_PARTITION می‌تواند "auto" یا نام یک دستگاه باشد.
تغییر اندازه پارتیشن برای مطابقت با اندازه پارتیشن مقصد.
جدول پارتیشن در دیسک سخت مقصد ایجاد نشود.
صرف‌نظر کردن از بررسی CRC مربوط به Partclone.
صرف‌نظر کردن از حذف رکوردهای سخت‌افزاری udev لینوکس در GNU/Linux بازیابی‌شده.
صرف‌نظر کردن از حذف فلگ خرابی/کثیف بودن (dirty flag) ولوم NTFS پس از بازیابی.
صرف‌نظر کردن از به‌روزرسانی فایل‌های مرتبط با syslinux در GNU/Linux بازیابی‌شده.
صرف‌نظر کردن از به‌روزرسانی فایل(های) initramfs در GNU/Linux بازیابی‌شده.
صرف‌نظر کردن از بررسی اندازه دیسک مقصد پیش از ایجاد جدول پارتیشن.
صرف‌نظر کردن از به‌روزرسانی مدخل‌های بوت در EFI NVRAM پس از بازیابی.
ایجاد جدول پارتیشن بر اساس جدول پارتیشن موجود در تصویر (پیش‌فرض).
ایجاد متناسب و نسبی جدول پارتیشن در دیسک مقصد.
ورود به خط فرمان برای ایجاد دستی جدول پارتیشن پیش از بازیابی.
صرف‌نظر کردن از بررسی قابلیت بازیابی تصویر پیش از انجام عملیات بازیابی.
عدم بازیابی MBR.
بازیابی بوت‌لودر از پیش ساخته‌شده از syslinux (فقط برای ویندوز).
عدم بازیابی EBR.
دریافت نام تصویر ورودی در کلاینت‌ها.
اجبار به استفاده از مقادیر هندسی CHS (سیلندرها، هدها، سکتورها) ذخیره‌شده.
اجبار به تغییر مقدار CHS پارتیشن بوت NTFS پس از بازیابی تصویر.
اجبار به استفاده از مقادیر CHS استخراج‌شده از EDD (دستگاه دیسک پیشرفته / Enhanced Disk Device).
استفاده از sfdisk برای ایجاد جدول پارتیشن (پیش‌فرض).
استفاده از dd برای نوشتن جدول پارتیشن از تصویر ذخیره‌شده به جای sfdisk.
استفاده از dd برای نوشتن MBR پس از بازیابی تصویر دیسک.
استفاده از dd برای شبیه‌سازی داده‌های بین MBR و اولین پارتیشن (فقط در حالت restoredisk).
تغییر نام میزبان (hostname) در ویندوز بر اساس PREFIX-IP.
تغییر نام میزبان (hostname) در ویندوز بر اساس PREFIX-MAC.
اگر کلاینت‌های کافی متصل نشدند، پس از TIME ثانیه در هر صورت فرآیند آغاز شود.
بررسی چکسام MD5 برای تصویر.
بررسی چکسام SHA1 برای تصویر.
بررسی چکسام BLAKE2 برای تصویر.
بررسی چکسام BLAKE3 برای تصویر.
بررسی چکسام فایل‌های موجود در دستگاه.
ذخیره فایل لاگ خطاها در دایرکتوری تصویر.
تعیین شماره پورت UDP برای بازیابی از طریق چندپخشی (multicast).
صرف‌نظر کردن از تنظیم اولین دستگاه بوت به شبکه در uEFI NVRAM.

تنظیم زبان نمایشی بر اساس شماره شاخص (مانند 0 یا en_US.UTF-8).
اجرای برنامه در حالت دسته‌ای (غیرتعاملی و خطرناک!).
انتظار برای تأیید کاربر پیش از ذخیره یا بازیابی.
ورود به حالت دستوری برای اشکال‌زدایی (دیباگ).
ثبت لاگ اشکال‌زدایی partimage در دایرکتوری /var/log/ با سطح اشکال‌زدایی LEVEL.
اجبار به بارگذاری ماژول هسته MODULE.
استفاده از netcat به جای nuttcp برای شبیه‌سازی شبکه.
استفاده از PROGRAM (مانند gzip، bzip2، xz، lz4، zstd، cat) به عنوان فیلتر شبکه.
اجرای اسکریپت موجود در دایرکتوری prerun پیش از شروع شبیه‌سازی.
اجرای اسکریپت موجود در دایرکتوری postrun پس از پایان شبیه‌سازی.
انتظار به مدت TIME ثانیه پیش از ذخیره/بازیابی.
عدم نمایش رابط گرافیکی کاربری (TUI) و استفاده صرف از متن.
عدم اجبار به روشن کردن قابلیت DMA در دیسک سخت.
استفاده از NFS برای سوار کردن (mount) MOUNT_POINT به عنوان دایرکتوری ocsroot.
مشخص کردن دایرکتوری DIR (مسیر مطلق) به عنوان ocsroot.
عملیات پس از اتمام کار: [choose|poweroff|reboot|command|CMD].
پخش صدا پس از اتمام عملیات.
ذخیره فایل موقت پیشرفت ntfsclone در دایرکتوری تصویر.
تعیین نشانی IP ماشین مبدأ برای شبیه‌سازی دستگاه به دستگاه.
اجرا در حالت مبتدی.
اجرا در حالت حرفه‌ای (پیشرفته).
مشخص کردن حالت کاربر.
فعال کردن حالت ورودی/خروجی مستقیم (Direct IO) ابزار Partclone برای درایوهای NVMe SSD.
ذخیره دستگاه بلوکی MTD.
ذخیره دستگاه بوت eMMC.
بازیابی دستگاه بلوکی MTD.
بازیابی دستگاه بوت eMMC.
استفاده از نام مستعار دستگاه بلوکی Clonezilla (مانند ocs-*d*).
رمزگذاری مجدد درجا (in-place) برای ولوم‌های رمزگذاری‌شده LUKS.
نمایش اطلاعات با جزئیات کامل.
استفاده از dialog.
استفاده از Xdialog.
استفاده از whiptail.
استفاده از gdialog.
استفاده از kdialog.
حالت تعاملی.
تعیین SRV به عنوان سرور OCS.

درخواست از کاربر برای وارد کردن نام.
تولید خودکار نام تصویر بر اساس نشانی MAC و زمان.
تولید خودکار نام تصویر بر اساس نام میزبان (hostname).
تولید خودکار نام تصویر بر اساس مدل محصول سخت‌افزاری.

درخواست از کاربر برای انتخاب دستگاه مبدأ.
انتخاب تمام دیسک‌ها یا پارتیشن‌های محلی که سوار (mount) نشده‌اند.

برای ذخیره تمام داده‌های اولین دیسک سخت محلی 'sda' به صورت تصویر 'IMAGE1' با استفاده از ntfsclone و فشرده‌سازی lzop:

ocs-sr --use-ntfsclone -z3 savedisk IMAGE1 sda

برای ذخیره داده‌های پارتیشن اول و دوم در اولین دیسک سخت محلی 'sda' به صورت تصویر 'IMAGE2' با استفاده از ntfsclone:

ocs-sr --use-ntfsclone -z3 saveparts IMAGE2 "sda1 sda2"

برای بازیابی تصویر IMAGE1 روی sda محلی و اجرای grub-install پس از اتمام شبیه‌سازی:

ocs-sr -g auto restoredisk IMAGE1 sda

برای بازیابی تصویر پارتیشن‌های اول و دوم از IMAGE2 روی sda1 و sda2 محلی و اجرای grub-install پس از بازیابی:

ocs-sr -g auto restoreparts IMAGE2 "sda1 sda2"

برای ذخیره دیسک(ها)/پارتیشن(ها) به عنوان تصویر یا بازیابی یک تصویر روی دیسک(ها)/پارتیشن(ها) به صورت تعاملی:

ocs-sr -x

/etc/drbl/drbl-ocs.conf
فایل پیکربندی برای Clonezilla.

drbl-ocs(8), ocs-onthefly(8)

Steven Shiau <steven _at_ clonezilla org>

2026-05-03 Clonezilla