نام (NAME)

dub-test - اجرای آزمون‌های بستهٔ انتخاب‌شده

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

dub test [<package>[@<version-spec>]] OPTIONS... [-- <application arguments...>]

توضیحات (DESCRIPTION)

بسته را می‌سازد و تمامی آزمون‌های واحد (unit tests) موجود در آن را اجرا می‌کند.

اگر هیچ پیکربندی مشخصی ارائه نشود، پیکربندی موجود «unittest» برای آزمون ترجیح داده خواهد شد. در صورتی که چنین پیکربندی‌ای وجود نداشته باشد، اولین پیکربندی از نوع کتابخانه (library) استفاده می‌شود، و اگر آن هم وجود نداشته باشد، اولین پیکربندی قابل‌اجرا (executable) انتخاب خواهد شد.

هنگامی که یک فایل اصلی سفارشی (--main-file) مشخص شده باشد، تنها می‌توان از پیکربندی‌های کتابخانه استفاده کرد. در غیر این صورت، بسته به نوع پیکربندی انتخاب‌شده، یا از یک فایل اصلی موجود استفاده می‌شود (که باید به‌درستی تنظیم شده باشد تا تنها آزمون‌های واحد را برای «version(unittest)» اجرا کند)، یا DUB یک فایل اصلی برای پیکربندی‌های از نوع کتابخانه تولید خواهد کرد.

در نهایت، اگر بسته شامل وابستگی به بستهٔ «tested» باشد، فایل اصلیِ تولیدشده به‌صورت خودکار از آن برای اجرای آزمون‌های واحد استفاده خواهد کرد.

گزینه‌ها (OPTIONS)

--temp-build

در صورت امکان، پروژه را با استفاده از فایل‌های موقت می‌سازد.

--main-file=VALUE

یک فایل سفارشی حاوی تابع main() را برای اجرای آزمون‌ها مشخص می‌کند.

--combined

تلاش می‌کند تا کل پروژه را در یک‌بار اجرای کامپایلر بسازد.

--parallel

در صورت امکان، کامپایلر را با چندین ریسه (thread) اجرا می‌کند.

-f, --force

کامپایل مجدد را اجبار می‌کند، حتی اگر مقصد به‌روز باشد.

--coverage

تولید آمار پوشش کد را فعال می‌کند.

--coverage-ctfe

تولید آمار پوشش کد (شامل CTFE) را فعال می‌کند.

--dest=VALUE

دایرکتوری پایه‌ای که مصنوعات خروجی در آن قرار خواهند گرفت.

-b, --build=VALUE

نوع ساخت جهت انجام را مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی DFLAGS، نوع ساخت را با پرچم‌های سفارشی بازنویسی خواهد کرد. نام‌های ممکن:
debug, plain, release, release-debug, release-nobounds, unittest, profile, profile-gc, docs, ddox, cov, cov-ctfe, unittest-cov, unittest-cov-ctfe, syntax و پروفایل‌های سفارشی

-c, --config=VALUE

پیکربندی مشخص‌شده را می‌سازد. پیکربندی‌ها را می‌توان در dub.json تعریف کرد.

--override-config=VALUE

از پیکربندی مشخص‌شده برای یک وابستگی خاص استفاده می‌کند. می‌تواند چندین بار مشخص شود. قالب: --override-config=<dependency>/<config>

--compiler=VALUE

فایل باینری کامپایلر مورد استفاده را مشخص می‌کند (می‌تواند یک مسیر باشد). پیشوندها و پسوندهای دلخواه برای شناسه‌های زیر شناسایی شده (مانند ldc2 یا dmd-2.063) و با نوع کامپایلر مناسب تطبیق داده می‌شوند:
dmd, gdc, ldc, gdmd, ldmd

-a, --arch=VALUE

معماری متفاوتی را اجبار می‌کند (مانند x86 یا x86_64).

-d, --debug=VALUE

شناسهٔ نسخهٔ «debug» مشخص‌شده را هنگام ساخت تعریف می‌کند - می‌تواند چندین بار استفاده شود.

--d-version=VALUE

شناسهٔ «version» مشخص‌شده را هنگام ساخت تعریف می‌کند - می‌تواند چندین بار استفاده شود. با احتیاط استفاده کنید؛ قدرت زیاد مسئولیت بزرگ به همراه دارد! برای نسخه‌های پرکاربرد یا به‌اشتراک‌گذاشته‌شده و نسخه‌هایی که سایر بسته‌ها باید بتوانند مشخص کنند، در عوض از پیکربندی‌های بسته استفاده کنید.

--nodeps

وابستگی‌های مفقود را پیش از ساخت تفکیک نمی‌کند.

--build-mode=VALUE

نحوهٔ فراخوانی کامپایلر و پیونددهنده را مشخص می‌کند. مقادیر معتبر:
separate (پیش‌فرض), allAtOnce, singleFile

--single

نام بسته را به عنوان نام فایل در نظر می‌گیرد. فایل باید حاوی توضیح دستورالعمل بسته باشد.

--force-remove

گزینهٔ منسوخ‌شده‌ای که هیچ کاری انجام نمی‌دهد.

--filter-versions

[آزمایشی] شناسه‌های نسخه و شناسه‌های نسخهٔ اشکال‌زدایی را فیلتر می‌کند تا کارایی حافظهٔ نهان ساخت را بهبود بخشد.