نام (NAME)

dub-run - ساخت و اجرای یک بسته (دستور پیش‌فرض)

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

dub run [<package>[@<version-spec>]] OPTIONS... [-- <application arguments...>]

توضیحات (DESCRIPTION)

یک بسته را ساخته و اجرا می‌کند (به طور پیش‌فرض از بسته اصلی در دایرکتوری کاری فعلی استفاده می‌کند)

گزینه‌ها (OPTIONS)

--temp-build

در صورت امکان، پروژه را در پوشه موقت (temp) می‌سازد.

--rdmd

استفاده از rdmd به جای فراخوانی مستقیم کامپایلر

-f, --force

کامپایل مجدد را اجباری می‌کند حتی اگر هدف به‌روز باشد

-y, --yes

پاسخ بله خودکار به اعلان‌ها. فرض پاسخ «yes» برای همه پرسش‌های تعاملی.

-n, --non-interactive

عدم ورود به حالت تعاملی.

--deep

ساخت تمام وابستگی‌ها، حتی زمانی که هدف اصلی یک کتابخانه ایستا باشد.

--dest=VALUE

دایرکتوری پایه‌ای که مصنوعات خروجی در آن قرار خواهند گرفت

-b, --build=VALUE

نوع ساخت را برای اجرا مشخص می‌کند. توجه داشته باشید که تنظیم متغیر محیطی DFLAGS، نوع ساخت را با پرچم‌های سفارشی جایگزین (override) خواهد کرد. نام‌های ممکن:
debug, plain, release, release-debug, release-nobounds, unittest, profile, profile-gc, docs, ddox, cov, cov-ctfe, unittest-cov, unittest-cov-ctfe, syntax and custom types

-c, --config=VALUE

پیکربندی مشخص‌شده را می‌سازد. پیکربندی‌ها را می‌توان در dub.json تعریف کرد

--override-config=VALUE

استفاده از پیکربندی مشخص‌شده برای یک وابستگی معین. می‌تواند چندین بار مشخص شود. قالب: --override-config=<dependency>/<config>

--compiler=VALUE

فایل اجرایی کامپایلر را جهت استفاده مشخص می‌کند (می‌تواند یک مسیر باشد). پیشوندها و پسوندهای دلخواه شناسه‌های زیر شناسایی شده (مانند ldc2 یا dmd-2.063) و با نوع کامپایلر مناسب تطبیق داده می‌شوند:
dmd, gdc, ldc, gdmd, ldmd

-a, --arch=VALUE

اجبار به استفاده از معماری متفاوت (مانند x86 یا x86_64)

-d, --debug=VALUE

شناسه نسخه `debug` مشخص‌شده را هنگام ساخت تعریف می‌کند - می‌تواند چندین بار استفاده شود

--d-version=VALUE

شناسه `version` مشخص‌شده را هنگام ساخت تعریف می‌کند - می‌تواند چندین بار استفاده شود. با احتیاط مصرف کنید؛ قدرت زیاد، مسئولیت زیادی به همراه دارد! برای نسخه‌های معمول یا ترکیبی، و نسخه‌هایی که بسته‌های وابسته باید بتوانند استفاده کنند، در بسته خود پیکربندی‌هایی ایجاد کنید.

--nodeps

وابستگی‌های مفقود را قبل از ساخت حل و فصل (resolve) نکن

--build-mode=VALUE

نحوه فراخوانی کامپایلر و پیونددهنده را مشخص می‌کند. مقادیر معتبر:
separate (پیش‌فرض), allAtOnce, singleFile

--single

نام بسته را به عنوان نام فایل در نظر می‌گیرد. فایل باید حاوی یک یادداشت دستورالعمل بسته باشد.

--force-remove

گزینه منسوخ‌شده‌ای که هیچ کاری انجام نمی‌دهد.

--filter-versions

[آزمایشی] شناسه‌های version و شناسه‌های debug را جهت بهبود کارایی حافظه موقت (cache) ساخت فیلتر می‌کند.

--combined

تلاش می‌کند کل پروژه را در یک اجرای واحد کامپایلر بسازد.