نام (NAME)

cu - برقراری ارتباط با سامانه‌ای دیگر

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

cu [ options ] [ system | phone | "dir" ]

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور cu برای تماس با سامانه‌ای دیگر و عمل کردن به عنوان یک پایانهٔ شماره‌گیری (dial-in) استفاده می‌شود. این دستور همچنین می‌تواند انتقال سادهٔ فایل‌ها را بدون بررسی خطا انجام دهد.

cu به جز گزینه‌ها، تنها یک آرگومان دریافت می‌کند. اگر آرگومان رشتهٔ "dir" باشد، cu یک اتصال مستقیم به درگاه برقرار می‌کند. این حالت تنها توسط کاربرانی که دسترسی نوشتن به درگاه را دارند قابل استفاده است، چرا که اجازهٔ برنامه‌ریزی مجدد مودم را می‌دهد.

در غیر این صورت، اگر آرگومان با یک رقم آغاز شود، به عنوان یک شماره تلفن برای تماس در نظر گرفته می‌شود. در غیر این صورت، به عنوان نام سامانه‌ای برای تماس در نظر گرفته خواهد شد. برای نام‌گذاری سامانه‌ای که نام آن با رقم شروع می‌شود می‌توان از گزینهٔ -z یا --system استفاده کرد، و برای مشخص کردن شماره تلفنی که با رقم شروع نمی‌شود می‌توان از گزینهٔ -c یا --phone بهره برد.

cu درگاه مورد استفاده را در فایل‌های پیکربندی UUCP پیدا می‌کند. اگر یک نام سامانه‌ی ساده داده شود، درگاهی مناسب برای آن سامانه انتخاب خواهد شد. از گزینه‌های -p, --port, -l, --line, -s و --speed می‌توان برای کنترل انتخاب درگاه استفاده کرد.

هنگامی که اتصال به سامانهٔ دوردست برقرار شود، cu به دو فرایند منشعب (fork) می‌شود. یکی از درگاه می‌خواند و در پایانه می‌نویسد، در حالی که دیگری از پایانه می‌خواند و در درگاه می‌نویسد.

cu چندین دستور ارائه می‌دهد که می‌توان حین گفتگو از آن‌ها استفاده کرد. تمامی دستورها با یک نویسهٔ گریز (escape character) آغاز می‌شوند که در ابتدا ~ (تیلدا) است. نویسهٔ گریز تنها در ابتدای خط شناسایی می‌شود. برای ارسال یک نویسهٔ گریز به سامانهٔ دوردست در آغاز خط، باید آن را دو بار وارد کرد. همهٔ دستورها یا یک تک‌نویسه هستند یا واژه‌ای که با % (علامت درصد) آغاز می‌شود.

cu دستورهای زیر را می‌شناسد:

~.: پایان دادن به گفتگو.
~! command: اجرای command در یک پوسته. اگر command خالی باشد، یک پوسته اجرا می‌کند.
~$ command: اجرای command و ارسال خروجی استاندارد به سامانهٔ دوردست.
~| command: اجرای command با دریافت ورودی استاندارد از سامانهٔ دوردست.
~+ command: اجرای command با دریافت ورودی استاندارد از سامانهٔ دوردست و ارسال خروجی استاندارد به سامانهٔ دوردست.
~#, ~%break: ارسال سیگنال break، در صورت امکان.
~c directory, ~%cd directory: تغییر دایرکتوری محلی.
~> file: ارسال یک فایل به سامانهٔ دوردست. این دستور صرفاً فایل را روی خط ارتباطی می‌ریزد (dump می‌کند). فرض بر این است که سامانهٔ دوردست منتظر آن است.
~<: دریافت یک فایل از سامانهٔ دوردست. این دستور نام فایل محلی و دستور دوردست را برای اجرا جهت شروع انتقال فایل درخواست می‌کند. پذیرش داده‌ها تا زمانی که محتویات متغیر eofread دیده شود ادامه می‌یابد.
~p from to, ~%put from to: ارسال یک فایل به سامانهٔ دوردست Unix. این دستور فرامین مناسب را در سامانهٔ دوردست اجرا می‌کند.
~t from to, ~%take from to: دریافت یک فایل از سامانهٔ دوردست Unix. این دستور فرامین مناسب را در سامانهٔ دوردست اجرا می‌کند.
~s variable value: تنظیم مقدار یک متغیر cu به مقدار داده‌شده. اگر مقداری داده نشود، متغیر روی true تنظیم می‌شود.
~! variable: تنظیم مقدار یک متغیر cu به false.
~z: تعلیق نشست cu. این ویژگی فقط روی برخی سامانه‌ها پشتیبانی می‌شود. در سامانه‌هایی که از ^Z برای تعلیق یک کار استفاده می‌شود، ~^Z نیز نشست را تعلیق خواهد کرد.
~%nostop: غیرفعال کردن مدیریت XON/XOFF.
~%stop: فعال کردن مدیریت XON/XOFF.
~v: فهرست کردن تمام متغیرها و مقادیر آن‌ها.
~?: فهرست کردن تمام دستورها.
cu همچنین از چندین متغیر پشتیبانی می‌کند. این متغیرها را می‌توان با دستور ~v فهرست کرد، و با دستورهای ~s یا ~! تنظیم نمود.
escape: نویسهٔ گریز. در ابتدا ~ (تیلدا) است.
delay: اگر این متغیر true باشد، cu پس از تشخیص نویسهٔ گریز، یک ثانیه پیش از چاپ نام سامانهٔ محلی درنگ می‌کند. مقدار پیش‌فرض true است.
eol: فهرست نویسه‌هایی که پایان خط در نظر گرفته می‌شوند. نویسهٔ گریز تنها پس از مشاهدهٔ یکی از این موارد تشخیص داده می‌شود. مقدار پیش‌فرض شامل carriage return و ^U، ^C، ^O، ^D، ^S، ^Q، ^R است.
binary: مشخص می‌کند که آیا داده‌های باینری هنگام ارسال فایل منتقل شوند یا خیر. اگر این مقدار false باشد، خط‌های جدید در فایل ارسالی به carriage return تبدیل می‌شوند. مقدار پیش‌فرض false است.
binary-prefix: رشته‌ای که در صورت true بودن متغیر binary ، پیش از ارسال یک نویسهٔ باینری در انتقال فایل استفاده می‌شود. مقدار پیش‌فرض ^V است.
echo-check: بررسی انتقال فایل با بررسی بازتابی که سامانهٔ دوردست برمی‌گرداند. این قابلیت احتمالاً چندان خوب کار نمی‌کند. مقدار پیش‌فرض false است.
echonl: نویسه‌ای که پس از ارسال هر خط از یک فایل، برنامه منتظر آن می‌ماند. مقدار پیش‌فرض carriage return است.
timeout: مهلت زمانی مورد استفاده، بر حسب ثانیه، هنگام انتظار برای دریافت یک نویسه، چه در بررسی بازتاب (echo) و چه هنگام انتظار برای نویسهٔ echonl . مقدار پیش‌فرض ۳۰ است.
kill: نویسه‌ای که در صورت شکست بررسی بازتاب، برای حذف خط استفاده می‌شود. مقدار پیش‌فرض ^U است.
resend: تعداد دفعات ارسال مجدد یک خط، در صورتی که بررسی بازتاب همچنان با شکست مواجه شود. مقدار پیش‌فرض ۱۰ است.
eofwrite: رشته‌ای که پس از ارسال یک فایل با دستور ~> نوشته می‌شود. مقدار پیش‌فرض ^D است.
eofread: رشته‌ای که هنگام دریافت فایل با دستور ~< برنامه منتظر آن می‌ماند. مقدار پیش‌فرض $ است که به عنوان اعلان معمول پوسته در نظر گرفته شده است.
verbose: مشخص می‌کند که آیا اطلاعات انباشته‌شده حین انتقال فایل چاپ شود یا خیر. مقدار پیش‌فرض true است.

گزینه‌ها (OPTIONS)

گزینه‌های زیر را می‌توان به cu داد:

-e, --parity=even: استفاده از توازن زوج (even parity).
-o, --parity=odd: استفاده از توازن فرد (odd parity).
--parity=none: عدم استفاده از توازن. همچنین اگر هر دو گزینهٔ -e و -o داده شوند، هیچ توازنی استفاده نخواهد شد.
-h, --halfduplex: بازتاب محلی نویسه‌ها (حالت نیمه‌دوطرفه یا half-duplex).
--nostop: غیرفعال کردن مدیریت XON/XOFF (به طور پیش‌فرض فعال است).
-E char, --escape char: تنظیم نویسهٔ گریز. در ابتدا ~ (تیلدا) است. برای حذف نویسهٔ گریز، از -E '' استفاده کنید.
-z system, --system system: سامانه‌ای که باید با آن تماس گرفته شود.
-c phone-number, --phone phone-number: شماره تلفنی که باید با آن تماس گرفته شود.
-p port, --port port: مشخص کردن نام درگاه مورد استفاده.
-a port: معادل با --port port.
-l line, --line line: مشخص کردن خط مورد استفاده با دادن نام دستگاه. از این گزینه می‌توان برای برقراری تماس روی درگاه‌هایی که در فایل‌های پیکربندی UUCP فهرست نشده‌اند استفاده کرد. دسترسی نوشتن به دستگاه الزامی است.
-s speed, --speed speed: سرعت (baud rate) مورد استفاده.
-#: در صورتی که # یک عدد باشد، معادل با --speed # است.
-n, --prompt: درخواست دریافت شماره تلفن مورد استفاده.
-d: ورود به حالت اشکال‌زدایی. معادل با --debug all.
-x type, --debug type: فعال کردن انواع خاصی از اشکال‌زدایی. انواع زیر شناخته شده‌اند: abnormal، chat، handshake، uucp-proto، proto، port، config، spooldir، execute، incoming، outgoing. تنها انواع abnormal، chat، handshake، port، config، incoming و outgoing برای cu معنادار هستند.
می‌توان چندین نوع را با کاما جدا کرد، و گزینهٔ --debug می‌تواند چندین بار تکرار شود. همچنین می‌توان یک عدد مشخص کرد که به همان تعداد نوع از فهرست بالا را فعال می‌کند؛ برای مثال، --debug 2 معادل است با --debug abnormal,chat. از --debug all می‌توان برای فعال کردن تمام گزینه‌های اشکال‌زدایی استفاده کرد.
-I file, --config file: تعیین فایل پیکربندی مورد استفاده. بسته به نحوهٔ کامپایل شدن cu ، ممکن است این گزینه در دسترس نباشد.
-v, --version: گزارش نسخه و خروج.
--help: چاپ پیام راهنما و خروج.

گزارش باگ‌ها (BUGS)

این برنامه چندان خوب کار نمی‌کند.

نویسندگان (AUTHORS)

Ian Lance Taylor <ian@airs.com>