با انتخاب وصله، تعارض از طریق به‌روزرسانی تمام بسته‌های نصب‌شده و آسیب‌دیده/آسیب‌پذیر به نسخه‌ای که حاوی اصلاحیه است برطرف می‌شود. هنگام به‌روزرسانی بسته‌ها، zypper همیشه جدیدترین نسخه موجود را هدف قرار می‌دهد. وصله‌های حل‌شده بسته به اینکه آیا به بسته‌های واقعاً نصب‌شده اشاره دارند یا خیر، به صورت applied (اعمال‌شده) یا not needed (غیرضروری) دسته‌بندی می‌شوند.

بنابراین نصب، به‌روزرسانی یا حذف بسته‌ها ممکن است دسته‌بندی وصله‌های مربوط به این بسته‌ها را تغییر دهد. از نسخه libzypp-17.23.0 به بعد، فایل /var/log/zypp/history به خاطر می‌سپارد که آیا یک تراکنش نهایی‌شده دسته‌بندی وصله‌ای را تغییر داده است یا خیر. اگر داده‌های تاریخچه در دسترس باشند، جدول‌های وصله ستونی را نشان می‌دهند که بیانگر زمانی است که وصله در وضعیت فعلی خود قرار گرفته است (since).

بسته به نوع نقص، وصله‌ها بر اساس دسته‌بندی (category) و شدت (severity) طبقه‌بندی می‌شوند. مقادیر رایج برای category عبارتند از security (امنیتی)، (recommended (توصیه‌شده)، bugfix (رفع اشکال))، (optional (اختیاری)، feature (قابلیت)، enhancement (بهبود))، document (مستندات) یا yast. مقادیر رایج برای severity عبارتند از critical (بحرانی)، important (مهم)، moderate (متوسط)، low (کم) یا unspecified (نامشخص). نام‌های داخل پرانتز به صورت مترادف استفاده می‌شوند.

توجه داشته باشید که دستور patch به صورت پیش‌فرض وصله‌های اختیاری را اعمال نمی‌کند (دسته‌بندی optional یا feature). اگر واقعاً می‌خواهید تمام وصله‌های اختیاری به عنوان مورد نیاز در نظر گرفته شوند، دستور patch --with-optional را اجرا کنید. وصله‌های خاص را می‌توان با استفاده از دستور install اعمال کرد (به عنوان مثال zypper install patch:openSUSE-2014-7).

اگر صادرکننده تصمیم به پس گرفتن یک وصله منتشرشده بگیرد، وضعیت وصله به صورت retracted (پس‌گرفته‌شده) نشان داده خواهد شد. بسته‌های ارائه‌شده توسط وصله پس‌گرفته‌شده هنوز قابل مشاهده هستند اما دارای برچسب پس‌گرفته‌شده (R) خواهند بود. حل‌کننده وابستگی از انتخاب خودکار بسته‌های پس‌گرفته‌شده خودداری می‌کند. اگر مطمئن هستید که یک بسته پس‌گرفته‌شده باید روی سیستم شما نصب شود، باید آن را به صراحت انتخاب کنید.

اگر با یک آرگومان نام command اجرا شود، در صورتی که چنین دستوری وجود داشته باشد، zypper راهنمای دستور مشخص‌شده را نمایش می‌دهد. هر دو نگارش بلند و کوتاه نام‌های دستورات قابل استفاده هستند.

برای راحتی شما، zypper help را می‌توان به هر یک از روش‌های زیر نیز فراخوانی کرد:

پشتیبانی از پوسته کامل نیست، بنابراین انتظار وجود اشکالاتی در آن داشته باشید. با این حال، به لطف سریع شدن چشمگیر libzypp با حل‌کننده SAT و ابزارهای آن (openSUSE 11.0)، نیاز مبرمی به استفاده از پوسته وجود ندارد، اما با این حال می‌توانید با آن آزمایش کنید.

اگر هیچ قید نسخه‌ای مشخص نشده باشد، اطلاعات مربوط به بهترین بسته موجود نمایش داده می‌شود. توجه داشته باشید که هر دو شماره نسخه و انتشار باید همیشه دقیقاً مطابقت داشته باشند.

اگر یک پرس‌وجو هیچ نتیجه‌ای در بر نداشته باشد، zypper مقدار ZYPPER_EXIT_INF_CAP_NOT_FOUND را بازمی‌گرداند مگر اینکه گزینه سراسری --ignore-unknown تنظیم شده باشد.

-s, --match-substrings

-r, --repo alias|name|#|URI

-t, --type type

--provides

--requires

--conflicts

--obsoletes

--recommends

--suggests

--supplements

--enhances

مثال‌ها:

بسته‌ها را می‌توان بر اساس name (نام) آن‌ها یا بر اساس یک capability (قابلیت) که ارائه می‌دهند انتخاب کرد.

یک قابلیت به صورت "NAME[.ARCH][ OP EDITION]" تشکیل می‌شود، که در آن ARCH کد معماری است، OP یکی از <، <=، =، >= یا > است و EDITION به صورت "VERSION[-RELEASE]" می‌باشد. برای مثال: zypper=0.8.8-2.

ابزار Zypper همچنین قادر به نصب فایل‌های ساده RPM است در حالی که تلاش می‌کند وابستگی‌های آن‌ها را با استفاده از بسته‌های مخازن تعریف‌شده برطرف کند. می‌توانید یک فایل ساده RPM را با مشخص کردن مکان آن در آرگومان‌های دستور install به صورت یک مسیر محلی یا یک URI نصب کنید. به عنوان مثال:

در دستور install، می‌توانید بسته‌هایی را که می‌خواهید حذف شوند نیز با افزودن نویسه - یا ! به ابتدای نام آن‌ها مشخص کنید. برای مثال:

-r, --repo alias|name|#|URI

-t, --type type

-n, --name

-f, --force

--oldpackage

--from alias|name|#|URI

-C, --capability

-l, --auto-agree-with-licenses

--auto-agree-with-product-licenses

--replacefiles

-D, --dry-run

--details

-y, --no-confirm

--allow-unsigned-rpm

گزینه‌های مربوط به حل‌کننده (Solver):

--debug-solver

--force-resolution

-R, --no-force-resolution

--solver-focus MODE

--recommends

--no-recommends

گزینه‌های حالت دانلود و نصب:

-d, --download-only

--download-in-advance

--download-in-heaps

--download-as-needed

--download mode

گزینه‌های پیشرفته (Expert Options):

--allow-downgrade, --no-allow-downgrade

--allow-name-change, --no-allow-name-change

--allow-arch-change, --no-allow-arch-change

--allow-vendor-change, --no-allow-vendor-change

مثال‌ها:

این دستور تلاش خواهد کرد تا جدیدترین نسخه‌های موجود بسته‌های منبع را پیدا کرده و از rpm -i برای نصب آن‌ها استفاده کند، به صورت اختیاری همراه با تمامی بسته‌هایی که برای ساخت بسته منبع مورد نیاز است. مکان پیش‌فرضی که rpm بسته‌های منبع را در آن نصب می‌کند /usr/src/packages/{SPECS,SOURCES} است، اما این مقادیر را می‌توان در پیکربندی محلی rpm تغییر داد. در صورت تردید، اجرای rpm --eval "%{_specdir} and %{_sourcedir}" را امتحان کنید.

توجه داشته باشید که بسته‌های منبع باید در مخازنی که استفاده می‌کنید موجود باشند. با استفاده از دستور زیر می‌توانید بررسی کنید که آیا یک مخزن حاوی بسته منبع است یا خیر:

-d, --build-deps-only

-D, --no-build-deps

-r, --repo alias|name|#|URI

--download-only

مثال‌ها:

در صورتی که هرگونه مشکل وابستگی پیدا شود، zypper بسته‌هایی را برای نصب یا حذف جهت رفع آن‌ها پیشنهاد می‌دهد.

-D, --dry-run

--details

-r, --repo alias|name|#|URI

-y, --no-confirm

گزینه‌های مربوط به حل‌کننده (Solver):

--debug-solver

--force-resolution

-R, --no-force-resolution

--solver-focus MODE

--recommends

--no-recommends

گزینه‌های پیشرفته:

--allow-downgrade, --no-allow-downgrade

--allow-name-change, --no-allow-name-change

--allow-arch-change, --no-allow-arch-change

--allow-vendor-change, --no-allow-vendor-change

این دستور همچنین گزینه‌های حالت بارگیری و نصب شرح‌داده‌شده در دستور install را می‌پذیرد.

در صورت فراخوانی به صورت zypper inr --no-recommends، دستور محدود می‌شود تا فقط به دنبال بسته‌هایی باشد که از سخت‌افزارها، زبان‌ها یا سیستم‌های فایل موجود پشتیبانی می‌کنند. این امر پس از افزودن مثلاً سخت‌افزار جدید یا مخازن درایور مفید است. همچنین اگر [zypp.conf:solver.onlyRequires] را تنظیم کرده باشید، این رفتار پیش‌فرض خواهد بود.

-r, --repo alias|name|#|URI

-D, --dry-run

--details

گزینه‌های مربوط به حل‌کننده (Solver):

--debug-solver

--force-resolution

-R, --no-force-resolution

--solver-focus MODE

--recommends

--no-recommends

گزینه‌های پیشرفته:

--allow-downgrade, --no-allow-downgrade

--allow-name-change, --no-allow-name-change

--allow-arch-change, --no-allow-arch-change

--allow-vendor-change, --no-allow-vendor-change

این دستور همچنین گزینه‌های حالت بارگیری و نصب شرح‌داده‌شده در دستور install را می‌پذیرد.

دستور remove بسته‌های انتخاب‌شده و بسته‌های وابسته به آن‌ها را لغو نصب می‌کند. این دستور برای نگه داشتن بسته‌های وابسته، تلاشی برای نصب گزینه‌های جایگزین نخواهد کرد. اگر این رفتار را می‌خواهید، از zypper install !name استفاده کنید.

بسته‌ها را می‌توان بر اساس نام آن‌ها یا قابلیتی که ارائه می‌دهند انتخاب کرد. برای جزئیات در مورد انتخاب بسته، به توضیحات دستور install مراجعه کنید.

-r, --repo alias|name|#|URI

-t, --type type

-n, --name

-C, --capability

-D, --dry-run

--details

-y, --no-confirm

گزینه‌های مربوط به حل‌کننده (Solver):

--debug-solver

--force-resolution

-R, --no-force-resolution

--solver-focus MODE

-u, --clean-deps

-U, --no-clean-deps

یک دستور حذف که جایگزینی بسته‌های وابسته را به حذف آن‌ها نیز ترجیح می‌دهد. در واقع این یک دستور کامل install همراه با اصلاح‌کننده حذف (-) است که روی آرگومان‌های ساده آن اعمال شده است. بنابراین removeptf foo معادل install — -foo است. به همین دلیل است که این دستور همان گزینه‌های دستور install را می‌پذیرد. این روش توصیه‌شده برای حذف یک PTF (اصلاحیه موقت برنامه یا Program Temporary Fix) است.

یک PTF معمولاً به محض اینکه اصلاحیه ارائه‌شده توسط آن در آخرین به‌روزرسانی رسمی بسته‌های وابسته اعمال شود، حذف می‌گردد. اما شما نمی‌خواهید بسته‌های وابسته همراه با PTF حذف شوند؛ کاری که دستور remove انجام می‌دهد. با این حال دستور removeptf تلاش خواهد کرد تا بسته‌های وابسته را با نسخه‌های به‌روزرسانی رسمی آن‌ها جایگزین کند.

از تمامی گزینه‌هایی که دستور install پشتیبانی می‌کند، پشتیبانی می‌کند

پاک‌سازی خودکار هسته‌های نصب‌شده مطابق با قوانین تعریف‌شده در [zypp.conf:multiversion.kernels] که می‌توانند به صورت <version>، latest[-N]، running، oldest[+N] مشخص شوند.

--details

-D, --dry-run

این دستور فقط به‌روزرسانی‌های قابل‌نصب را فهرست می‌کند؛ یعنی به‌روزرسانی‌هایی که فاقد مشکل وابستگی بوده یا ارائه‌دهنده (vendor) بسته را تغییر نمی‌دهند. این فهرست شامل مواردی است که دستور update برای نصب پیشنهاد خواهد کرد. برای فهرست کردن تمام بسته‌هایی که نسخه جدیدتری از آن‌ها در دسترس است، از گزینه --all استفاده کنید.

-t, --type type

-r, --repo alias|name|#|URI

-a, --all

--best-effort

--filter-version-change LEVEL

گزینه‌های پیشرفته (Expert Options):

--allow-downgrade, --no-allow-downgrade

--allow-name-change, --no-allow-name-change

--allow-arch-change, --no-allow-arch-change

--allow-vendor-change, --no-allow-vendor-change

این دستور بسته‌هایی را که نیازمند تغییر ارائه‌دهنده بسته باشند به‌روزرسانی نخواهد کرد، مگر اینکه ارائه‌دهنده در /etc/zypp/vendors.d مشخص شده باشد، یا نیازمند حل دستی مشکلات وابستگی‌ها باشند. چنین به‌روزرسانی‌های غیرقابل‌نصبی در بخش جداگانه‌ای از خلاصه وضعیت با عنوان "The following package updates will NOT be installed:" فهرست خواهند شد.

برای به‌روزرسانی بسته‌های منفرد، یک یا چند نام بسته را مشخص کنید. می‌توانید از نویسه‌های عامه‌نمای (wildcard) * و ? در نام بسته‌ها برای مشخص کردن چندین بسته منطبق با الگو استفاده کنید.

-t, --type type

-r, --repo alias|name|#|URI

--skip-interactive

--with-interactive

-l, --auto-agree-with-licenses

--auto-agree-with-product-licenses

--replacefiles

-D, --dry-run

--details

--best-effort

-y, --no-confirm

گزینه‌های مربوط به حل‌کننده وابستگی‌ها (Solver related options):

--debug-solver

--force-resolution

-R, --no-force-resolution

--solver-focus MODE

--recommends

--no-recommends

گزینه‌های پیشرفته (Expert Options):

--allow-downgrade, --no-allow-downgrade

--allow-name-change, --no-allow-name-change

--allow-arch-change, --no-allow-arch-change

--allow-vendor-change, --no-allow-vendor-change

این دستور همچنین گزینه‌های حالت بارگیری و نصب (Download-and-install mode options) شرح داده شده در توضیحات دستور install را می‌پذیرد.

این دستور مشابه zypper list-updates -t patch است.

توجه داشته باشید که آرگومان‌های اختیاری برخی از گزینه‌های زیر باید با استفاده از = به جای فاصله مشخص شوند.

-b, --bugzilla[=#[,...]]

--cve[=#[,...]]

--date YYYY-MM-DD[,...]

-g, --category category[,...]

--severity severity[,...]

--issue[=string[,...]]

-a, *--all

--with-optional, --without-optional

-r, --repo alias|name|#|URI

همچنین برای جزئیات در مورد وضعیت‌های خروج 0، 100 و 101 بازگردانده‌شده توسط این دستور، بخش EXIT CODES را ببینید.

--updatestack-only

--with-optional, --without-optional

-r, --repo alias|name|#|URI

هنگام به‌روزرسانی بسته‌های تحت‌تاثیر قرار گرفته/آسیب‌پذیر شرح داده شده توسط یک وصله، zypper همیشه جدیدترین نسخه موجود را هدف قرار می‌دهد. برای جزئیات بیشتر درباره نحوه عملکرد وصله‌ها، بخش Package Types را ببینید.

اگر وصله‌هایی وجود داشته باشند که بر خود مدیریت بسته‌ها اثر می‌گذارند، ابتدا آن‌ها نصب خواهند شد و از شما خواسته می‌شود دستور patch را مجدداً اجرا کنید.

این دستور مشابه zypper update -t patch است.

--updatestack-only

--skip-not-applicable-patches

--with-update

--with-optional, --without-optional

-b, --bugzilla #[,...]

--cve #[,...]

--date YYYY-MM-DD[,...]

-g, --category category[,...]

--severity severity[,...]

-r, --repo alias|name|#|URI

--skip-interactive

--with-interactive

-l, --auto-agree-with-licenses

--auto-agree-with-product-licenses

--replacefiles

-D, --dry-run

--details

-y, --no-confirm

گزینه‌های مربوط به حل‌کننده وابستگی‌ها (Solver related options):

--debug-solver

--force-resolution

-R, --no-force-resolution

--solver-focus MODE

--recommends

--no-recommends

گزینه‌های پیشرفته (Expert Options):

--allow-downgrade, --no-allow-downgrade

--allow-name-change, --no-allow-name-change

--allow-arch-change, --no-allow-arch-change

--allow-vendor-change, --no-allow-vendor-change

این دستور همچنین گزینه‌های حالت بارگیری و نصب (Download-and-install mode options) شرح داده شده در توضیحات دستور install را می‌پذیرد.

اگر هیچ مخزنی از طریق گزینه --from مشخص نشده باشد، zypper یک ارتقای سراسری با تمام مخازن تعریف‌شده انجام خواهد داد. این حالت سراسری dup بسته‌های بدون تغییر نصب‌شده را نیز مد نظر قرار داده و وابستگی‌های آن‌ها را مجدداً ارزیابی می‌کند. اگر سیستم حاوی مخازن متناقض باشد (مانند مخازن دو انتشار مختلف توزیع)، این امر می‌تواند مشکل‌ساز شود. این حالت اغلب زمانی رخ می‌دهد که کاربر پس از افزودن مخزن یک انتشار جدید، فراموش کند مخزن انتشار قدیمی‌تر را حذف کند؛ مثلاً openSUSE 13.1 و openSUSE 13.2.

برای تمام مخازنی که نسخه توزیع را درون نشانی URL خود دارند (مانند https://download.opensuse.org/distribution/13.1/repo/oss)، استفاده از متغیر $releasever به جای آن می‌تواند مفید باشد (https://download.opensuse.org/distribution/$releasever/repo/oss). این متغیر به طور پیش‌فرض با نسخه فعلی توزیع (13.1) جایگزین می‌شود.

این مقدار را می‌توان به صورت موقت در دستور جاری zypper با استفاده از گزینه عمومی --releasever بازنویسی کرد. فراخوانی دستور به‌صورت zypper --releasever 13.2... باعث می‌شود این مخازن بدون نیاز به افزودن یا حذف هیچ موردی، از مکان جدید (https://download.opensuse.org/distribution/13.2/repo/oss) استفاده کنند. اما تا زمانی که ارتقای توزیع عملاً انجام شود، باید از --releasever 13.2 همراه با هر دستور zypper استفاده کنید. پس از پایان عملیات dup، مقدار $releasever به طور پیش‌فرض نسخه جدید توزیع 13.2 خواهد بود و دیگر به --releasever نیازی نیست.

تنظیم دائمی $releasever روی مقدار توزیع هدف می‌تواند زحمت کمتری داشته باشد تا اصلاً نیازی به --releasever نباشد. برای اطلاعات بیشتر درباره جایگزینی متغیرها و تعریف متغیرهای سفارشی، بخش Repository Management را ببینید.

یادداشت: اجرای ارتقای توزیع به طور خودکار یک مورد آزمایشی حل‌کننده در /var/log/updateTestcase-YYYY-MM-DD-hh-mm-ss (تاریخ و زمان اجرای دستور) ایجاد خواهد کرد.

یادداشت: ارتقای توزیع در openSUSE در حال حاضر فقط بین انتشارهای متوالی پشتیبانی می‌شود. برای ارتقا در میان چند انتشار، هر انتشار متوالی را یکی‌یکی ارتقا دهید. برای جزئیات بیشتر به نشانی http://en.opensuse.org/SDB:System_upgrade و یادداشت‌های انتشار openSUSE در نشانی http://doc.opensuse.org/release-notes. مراجعه فرمایید.

یادداشت: به دلیل نحوه برخورد با بسته‌های یتیم، dist-upgrade بیش از هر دستور دیگری به پیکربندی صحیح مخازن وابسته است. در صورتی که بازخوانی مخازن فعال ناموفق باشد، این دستور نباید ادامه یابد، زیرا این امر می‌تواند آسیب شدیدی به سیستم وارد کند. اگر مخزن دارای خطا در واقع مورد نیاز نیست، باید غیرفعال شود.

استفاده از --repo توصیه نمی‌شود زیرا در حال حاضر مخازن ذکر‌نشده را از دید حل‌کننده پنهان می‌کند و منجر به تصمیم‌گیری‌های غیرکارشناسانه می‌شود. دلیل این امر آن است که بسته‌هایی که در ابتدا از مخازن پنهان‌شده نصب شده بودند، اکنون به عنوان یتیم یا حذف‌شده تلقی می‌شوند و اگر در تداخل وابستگی دخیل باشند ممکن است بدون اعلان حذف شوند. در آینده --repo به یک نام مستعار برای --from تبدیل خواهد شد.

به منظور انجام کار درخواستی، حل‌کننده مجاز است هر خط‌مشی که در حالت عادی فعال است را نقض کند. این شامل مجوز حذف بسته‌ها و همچنین عدم رعایت خط‌مشی‌هایی است که صریحاً تنظیم شده‌اند (توسط --no-allow-policy یا در فایل‌های کانفیگ). استفاده از این گزینه در محیط‌های بدون نظارت توصیه نمی‌شود.

مجوز حذف بسته‌های وابسته، هنگام حذف بسته‌ها (zypper remove) رفتار پیش‌فرض است.

$ zypper dup --from factory --from packman

اگر رشته جستجو با یک / آغاز شود، نام یک فایل فرض می‌شود و جستجو به طور خودکار درون فهرست فایل‌های بسته‌ها را بررسی می‌کند. در غیر این صورت از -f استفاده کنید تا در فهرست فایل‌های بسته‌ها نیز جستجو شود.

نتایج جستجو در یک جدول با ستون‌های وضعیت (Status)، نام (Name)، خلاصه (Summary) و نوع (Type) بسته چاپ می‌شوند. در صورتی که نتیجه پرس‌وجو خالی باشد، zypper مقدار ZYPPER_EXIT_INF_CAP_NOT_FOUND را برمی‌گرداند، مگر اینکه گزینه سراسری --ignore-unknown تنظیم شده باشد.

در نمای پرجزئیات (se -s)، تمام نمونه‌های موجود از بسته‌های منطبق نشان داده می‌شوند؛ هر نسخه در هر مخزن در یک خط جداگانه، با ستون‌های وضعیت (Status)، نام (Name)، نوع (Type)، نسخه (Version)، معماری (Architecture) و مخزن (Repository). برای بسته‌های نصب‌شده، ستون Repository یا مخزنی را نشان می‌دهد که دقیقاً نسخه نصب‌شده بسته را ارائه می‌دهد، یا اگر نسخه دقیق توسط هیچ مخزن شناخته‌شده‌ای ارائه نشود، (System Packages) (یا @System) را نمایش می‌دهد. آن دسته از بسته‌های نصب‌شده که توسط هیچ مخزنی ارائه نمی‌شوند، اغلب به عنوان ناخواسته (unwanted)، یتیم (orphaned) یا کنارگذاشته‌شده (dropped) مشخص می‌شوند.

ستون وضعیت (Status) می‌تواند شامل مقادیر زیر باشد:

نمای پرجزئیات (se -v؛ که متضمن -s است) همچنین خود موارد منطبق را درون متادیتای بسته‌ها نشان می‌دهد.

این دستور گزینه‌های زیر را می‌پذیرد:

--match-substrings

--match-words

-x, --match-exact

--provides

--requires

--recommends

--suggests

--conflicts

--obsoletes

--supplements

--enhances

--provides-pkg

--requires-pkg

--recommends-pkg

--supplements-pkg

--conflicts-pkg

--obsoletes-pkg

--suggests-pkg

--enhances-pkg

-n, --name

-f, --file-list

-d, --search-descriptions

-C, --case-sensitive

-i, --installed-only

-u, --not-installed-only

-t, --type type

-r, --repo alias|name|#|URI

--sort-by-name

--sort-by-repo

-s, --details

-v, --verbose

مثال‌ها:

-r, --repo alias|name|#|URI

-i, --installed-only

-u, --not-installed-only

*--autoinstalled

--userinstalled

--system

--orphaned

--suggested

--recommended

--unneeded

-r, --repo alias|name_|#|URI

-r, --repo alias|name|#|URI

-i, --installed-only

-u, --not-installed-only

-r, --repo alias|name|#|URI

-i, --installed-only

-u, --not-installed-only

--xmlfwd tag

مثال‌ها:

خط فرمان به‌طور خودکار به دستور متناظر search تبدیل می‌شود:

این ویژگی برای مخازن مرتبط مانند پک‌من (http://ftp.gwdg.de/pub/linux/packman/suse/$releasever) مفید است که باید همیشه با توزیع نصب‌شده سازگار باشند، حتی پس از ارتقای توزیع.

برای تسهیل انجام ارتقای توزیع، مقدار $releasever را می‌توان با ایجاد یک متغیر سفارشی با همین نام (در زیر ببینید) به‌طور دائمی روی یک مقدار تعریف‌شده توسط کاربر تنظیم کرد. به این ترتیب می‌توانید به راحتی همه مخازن استفاده‌کننده از $releasever را به نسخه جدید منتقل کنید (به شرطی که ساختار سرور تغییر نکرده باشد و مخازن جدید از قبل در دسترس باشند).

برای یک دستور تکی زیپر، مقدار $releasever را می‌توان با استفاده از گزینه سراسری --releasever به‌طور موقت رونویسی کرد.

علاوه بر این، $releasever_major روی بخش ابتدایی تا نقطه اول (بدون احتساب خود نقطه) تنظیم می‌شود؛ و $releasever_minor روی بخش انتهایی پس از نقطه اول تنظیم خواهد شد. اگر نقطه‌ای در $releasever وجود نداشته باشد، $releasever_major با $releasever برابر خواهد بود و $releasever_minor خالی می‌ماند.

تنظیمات صریح پروکسی را می‌توان از طریق پارامترهای اختیاری proxy، proxyport، proxyuser و proxypass ارسال کرد.

روش‌های احراز هویت HTTP قابل استفاده را می‌توان به عنوان یک فهرست جداشده با کاما از طریق پارامتر اختیاری auth تعیین کرد. روش‌های معتبر به عنوان مثال شامل basic، digest، ntlm، negotiate هستند. توجه داشته باشید که این فهرست به روش‌های پشتیبانی‌شده توسط کتابخانه curl وابسته است.

رفتار اعتبارسنجی SSL را می‌توان با استفاده از گزینه ssl_verify تغییر داد (از این گزینه باید با احتیاط استفاده شود). مقادیر معتبر عبارتند از yes (پیش‌فرض امن)، host، peer یا no. مقدار Host فقط بررسی می‌کند که فیلد "Common Name" یا فیلد "Subject Alternate Name" در گواهی سرور با نام میزبان موجود در URL مطابقت داشته باشد. مقدار Peer فقط اصالت گواهی ارائه‌شده توسط سرور را در برابر زنجیره امضاهای دیجیتال موجود در ssl_capath تایید می‌کند. مقدار No هیچ بررسی انجام نمی‌دهد. مقدار Yes پیش‌فرض امن است که بررسی‌های host و peer را با هم انجام می‌دهد.

برای احراز هویت با گواهی کلاینت SSL، از گزینه‌های ssl_clientcert برای مشخص کردن مسیر گواهی کلاینت ssl و ssl_clientkey برای مشخص کردن مسیر کلید کلاینت SSL استفاده کنید. از ssl_capath برای تغییر پوشه حاوی گواهی‌های CA استفاده کنید (پیش‌فرض /etc/ssl/certs است).

پارامتر اختیاری workgroup یا domain نام workgroup را مشخص می‌کند. به عنوان جایگزینی برای ارسال username:password در بخش authority نشانی URI، می‌توان از پارامترهای user و pass استفاده کرد.

اگر platform حذف شود، از openSUSE_$releasever استفاده می‌شود مگر اینکه مقداری برای obs.platform در zypper.conf تعریف شده باشد. اگر از openSUSE_Factory یا openSUSE_Tumbleweed پیروی می‌کنید، ممکن است لازم باشد این‌ها را به عنوان پلتفرم پیش‌فرض خود تنظیم کنید. اما ما فقط می‌توانیم حدس بزنیم که پوشه حاوی مخزن متناسب با توزیع شما روی سرور چگونه نام‌گذاری شده است. در صورت شک، باید URL مناسب را در یک مرورگر بررسی کنید.

مخازن تازه‌افزوده‌شده به صورت پیش‌فرض بازخوانی خودکار (auto-refresh) غیرفعال دارند (به جز مخازنی که از یک فایل .repo درون‌ریزی شده‌اند که بازخوانی خودکار در آن‌ها فعال است). برای فعال‌سازی بازخوانی خودکار از addrepo -f یا گزینه --refresh دستور modifyrepo استفاده کنید.

همچنین این دستور مخازن تازه‌افزوده‌شده را به طور خودکار بازخوانی نمی‌کند. مخازن در اولین باری که استفاده شوند بازخوانی خواهند شد، یا می‌توانید پس از پایان تغییرات خود با دستورات *repo، از دستور refresh استفاده کنید.

-r, --repo file.repo

-c, --check

-C, --no-check

-n, --name name

-e, --enable

-d, --disable

-f, --refresh

-F, --no-refresh

-p, --priority [1-2147483647]|0

-k, --keep-packages

-K, --no-keep-packages

-g, --gpgcheck

--gpgcheck-strict

--gpgcheck-allow-unsigned

--gpgcheck-allow-unsigned-repo

--gpgcheck-allow-unsigned-package

-G, --no-gpgcheck

--default-gpgcheck

مثال‌ها:

--loose-auth

--loose-query

-a, --all

-l, --local

-t, --remote

-m, --medium-type type

داده‌های زیر می‌توانند برای هر مخزن یافت‌شده در سیستم چاپ شوند: # (شماره مخزن)، Alias (شناسه یکتا)، Name (نام)، Enabled (آیا مخزن فعال است یا خیر)، GPG Check (آیا بررسی GPG برای متاداده مخزن (r) یا بسته‌های rpm بارگیری‌شده (p) فعال است یا خیر)، Refresh (آیا بازخوانی خودکار برای مخزن فعال است یا خیر)، Priority (اولویت)، Type (نوع متاداده مخزن: rpm-md، yast2، plaindir). اینکه کدام داده‌ها نمایش داده شوند توسط گزینه‌های خط فرمان فهرست‌شده در زیر و تنظیم main.repoListColumns در zypper.conf تعیین می‌شود. به طور پیش‌فرض، #، Alias، Name، Enabled، GPG Check و Refresh نمایش داده می‌شوند.

شماره مخزن یک شناسه یکتا از مخزن در مجموعه فعلی مخازن است. اگر مخزنی را اضافه، حذف یا تغییر دهید، ممکن است شماره‌ها تغییر کنند. هنگام استفاده از شماره‌ها همراه با دستورات مدیریت مخزن، این نکته را در نظر داشته باشید. از سوی دیگر، استفاده از نام مستعار به جای شماره همواره ایمن است.

برای نمایش اطلاعات تفصیلی درباره مخازن خاص، آن‌ها را به عنوان آرگومان مشخص کنید، چه با نام مستعار، نام، شماره حاصل از zypper lr ساده، یا با URI؛ مانند zypper lr factory یا zypper lr 2.

-e, --export FILE.repo|-

-a, --alias

-n, --name

-u, --uri

-p, --priority

-r, --refresh

-k, --keep-packages

-d, --details

-E, --show-enabled-only

-U, --sort-by-uri

-P, --sort-by-priority

-A, --sort-by-alias

-N, --sort-by-name

مثال‌ها:

مثال‌ها:

-n, --name name

-e, --enable

-d, --disable

-f, --refresh (legacy: -r)

-F, --no-refresh (legacy: -R)

-p, --priority [1-2147483647]|0

-k, --keep-packages

-K, --no-keep-packages

-g, --gpgcheck

--gpgcheck-strict

--gpgcheck-allow-unsigned

--gpgcheck-allow-unsigned-repo

--gpgcheck-allow-unsigned-package

-G, --no-gpgcheck

--default-gpgcheck

-a, --all

-l, --local

-t, --remote

-m, --medium-type type

مثال‌ها:

-f, --force

-b, --force-build

-d, --force-download

-B, --build-only

-D, --download-only

--include-all-archs

-s, --services

-m, --metadata

-M, --raw-metadata

-a, --all

سرویس‌های تازه‌افزوده‌شده به طور خودکار بازخوانی نمی‌شوند. برای بازخوانی آن‌ها از دستور refresh-services استفاده کنید. زیپر هنگام افزودن سرویس به URI سرویس دسترسی پیدا نمی‌کند، بنابراین نوع سرویس تا زمانی که بازخوانی نشود، نامشخص خواهد بود.

-n, --name name

-e, --enable

-d, --disable

-f, --refresh

-F, --no-refresh

--loose-auth

--loose-query

گزینه‌های عمومی (Common Options)

-n, --name name

-e, --enable

-d, --disable

-f, --refresh (legacy: -r)

-F, --no-refresh (legacy: -R)

-a, --all

-l, --local

-t, --remote

-m, --medium-type type

گزینه‌های خاص سرویس RIS (RIS Service Specific Options)

-i, --ar-to-enable alias

-I, --ar-to-disable alias

-j, --rr-to-enable alias

-J, --rr-to-disable alias

-k, --cl-to-enable

-K, --cl-to-disable

-u, --uri

-p, --priority

-d, --details

-r, --with-repos

-P, --sort-by-priority

-E, --show-enabled-only

-U, --sort-by-uri

-N, --sort-by-name

سرویس‌های RIS بر اساس محتوای فعلی نمایه مخزن، مخازنی را به سیستم شما اضافه، حذف یا ویرایش می‌کنند. با این حال، تفاوت در وضعیت فعال/غیرفعال ناشی از فراخوانی دستی modify-repo روی یک مخزن سرویس بازگردانده نخواهد شد، مگر اینکه از گزینه --restore-status استفاده شود یا نمایه مخزن صریحاً این تغییر را درخواست کند.

سرویس‌ها فقط مخازن تعریف‌شده را مدیریت می‌کنند و آن‌ها را بازخوانی نمی‌کنند. برای بازخوانی مخازن نیز، از گزینه --with-repos یا دستور refresh استفاده کنید.

-f, --force

-r, --with-repos

-R, --restore-status

اگر در اطراف عملگر از فاصله خالی استفاده می‌کنید، باید بر اساس قوانین پوسته‌ای (shell) که استفاده می‌کنید، رشته را در گیومه قرار داده یا فاصله‌ها را اسکیپ کنید.

-m, --matches

-s, --solvables

-r, --repo alias|name|#|URI

-t, --type type

-m, --comment comment

-r, --repo alias|name|#|URI

-t, --type type

این دستور قفل‌هایی را جستجو می‌کند که در حال حاضر (با توجه به مخازن استفاده‌شده) هیچ بسته‌ای را قفل نمی‌کنند و برای هر یک از این قفل‌ها از کاربر می‌پرسد که آیا آن را حذف کند یا خیر.

-a, --all

-p, --packages

-n, --no-packages

-n, --no-packages

$ zypper locales

$ zypper locales --packages de en

$ zypper locales en_

$ zypper locales en*

$ zypper aloc --packages de_CH

خروجی پیش‌فرض به صورت خوانا برای انسان است. اگر از گزینه سراسری --terse استفاده شود، نتیجه یک عدد صحیح خواهد بود؛ در صورتی که VERSION1 از VERSION2 قدیمی‌تر/جدیدتر باشد منفی/مثبت، و در صورت مطابقت صفر است.

-m, --match

اگر baseproduct این مدخل را ارائه ندهد، یا اگر اصلاً هیچ baseproductای نصب نشده باشد، در صورت استفاده از گزینه سراسری --terse، مقدار خالی خواهد بود.

در حالت غیر terse، اگر یک baseproduct نصب شده باشد، برچسب توزیع به جای مقدار خالی نشان داده می‌شود.

-l, --label

ابتدا فهرستی از تمام بسته‌ها و مجوزها و/یا EULAهای آن‌ها نمایش داده می‌شود. به دنبال آن خلاصه‌ای شامل تعداد کل بسته‌های نصب‌شده و تعداد بسته‌های نصب‌شده دارای EULA که نیازمند تأیید کاربر بودند ارائه می‌شود. از آنجا که EULAها روی سیستم ذخیره نمی‌شوند و تنها از طریق متاداده مخزن قابل خواندن هستند، این خلاصه همچنین شامل تعداد بسته‌های نصب‌شده‌ای است که معادل آن‌ها در مخازن وجود دارد. این گزارش با فهرستی از تمامی مجوزهای مورد استفاده توسط بسته‌های نصب‌شده پایان می‌یابد.

این دستور می‌تواند برای شرکت‌هایی که یک توزیع سفارشی (مانند applianceها) را بازتوزیع می‌کنند مفید باشد تا متوجه شوند به چه مجوزهایی پایبند هستند.

به طور پیش‌فرض بسته‌ها در کش بسته libzypp بارگیری می‌شوند (/var/cache/zypp/packages؛ برای کاربران غیر ریشه $XDG_CACHE_HOME/zypp/packages)، اما می‌توان این مسیر را با استفاده از گزینه سراسری --pkg-cache-dir تغییر داد.

خروجی قابل تجزیه XML تولیدشده توسط zypper --xmlout شامل یک گره <download-result> برای هر بسته‌ای خواهد بود که زیپر سعی در بارگیری آن داشته است. در صورت موفقیت، مکان بسته بارگیری‌شده در صفت path زیرگره <localfile> یافت می‌شود (مسیر xpath: download-result/localpath@path):

<download-result>
  <solvable>
    <kind>package</kind>
    <name>zypper</name>
    <edition epoch="0" version="1.9.17" release="26.1"/>
    <arch>x86_64</arch>
    <repository name="repo-oss-update (13.1)" alias="openSUSE:repo-oss-update"/>
  </solvable>
  <localfile path="/var/cache/zypp/pac.../zypper-1.9.17-26.1.x86_64.rpm"/>
</download-result>

--all-matches

--dry-run

-r, --repo alias|name|#|URI

--from alias|name|#|URI

-d, --directory dir

--delete

--no-delete

--status

PID

PPID

UID

Login

Command

Service

Files

-s, --short

--print format

-d, --debugFile filename

مثال‌ها:

فلگ reboot-needed زمانی تنظیم می‌شود که بسته‌ای که installhint(reboot-needed) را فراهم می‌کند، به‌روزرسانی یا نصب شود. علاوه بر این، یک فهرست از پیش‌تعریف‌شده (/etc/zypp/needreboot) از بسته‌های شناخته‌شده وجود دارد که باعث تنظیم بدون قید و شرط فلگ reboot-needed می‌شوند. کد خروج ZYPPER_EXIT_INF_REBOOT_NEEDED نشان می‌دهد که راه‌اندازی مجدد پیشنهاد می‌شود، در غیر این صورت کد خروج روی ZYPPER_EXIT_OK تنظیم می‌گردد.

به اسکریپت‌ها توصیه می‌شود از این دستور برای آزمایش این‌که آیا راه‌اندازی مجدد سیستم پیشنهاد شده است استفاده کنند. از --quiet برای جلوگیری از نمایش خروجی عادی استفاده کنید.