zsync(1) File Transfer zsync(1)

zsync - کلاینت بارگیری جزئی و تفاضلی فایل از طریق HTTP

zsync [ -u url ] [ -i inputfile ] [ -o outputfile ] [ { -s | -q } ] [ -k file.zsync ] [ -A hostname=username:password ] { filename | url }

zsync -V

فایلی را از طریق HTTP بارگیری می‌کند. zsync از یک فایل کنترلی استفاده می‌کند تا تشخیص دهد که آیا بلوکی از فایل از قبل برای بارگیری‌کننده شناخته‌شده است یا خیر، و تنها بلوک‌های جدید را بارگیری می‌کند.

در خط فرمان می‌توان یک نام فایل یا یک URL را مشخص کرد - این مسیرِ فایلِ کنترلی برای بارگیری است، که معمولاً نامِ فایل اصلی برای بارگیری به‌همراه پسوند .zsync در انتهای آن است. (برای ایجاد این فایل .zsync باید یک نسخه از فایل هدف را داشته باشید، بنابراین این فایل باید توسط ارائه‌دهندهٔ بارگیری تولید شود).

دستور zsync بارگیری را در دایرکتوری جاری شما انجام می‌دهد. این برنامه در دایرکتوری به‌دنبال هر فایلی هم‌نام با فایل مورد نظر برای بارگیری می‌گردد. اگر فایلی پیدا کند، فرض می‌کند که این نسخه‌ای قدیمی‌تر یا ناقص از فایل جدید برای بارگیری است، و این فایل را برای یافتن هرگونه بلوکی که بتواند برای ساخت فایل هدف استفاده کند، پویش می‌کند. (همچنین به‌دنبال فایلی با همان نام با پسوند .part می‌گردد، بنابراین به‌طور خودکار بارگیری‌های قبلی zsync را که متوقف شده‌اند پیدا کرده و از داده‌های بارگیری‌شده قبلی مجدداً استفاده می‌کند. اگر می‌دانید که فایل محلی مورد نظر برای استفاده به‌عنوان ورودی نام متفاوتی دارد، باید از -i استفاده کنید)

سپس zsync باقی‌ماندهٔ فایل هدف را از طریق HTTP دریافت می‌کند. پس از پایان بارگیری، نسخهٔ قدیمی (در صورتی که فایل جدید بخواهد همان نام را داشته باشد) کنار گذاشته می‌شود (پسوند .zs-old به آن اضافه می‌شود). زمان تغییر فایل به‌گونه‌ای تنظیم می‌شود که با فایل منبع دوردست (در صورت مشخص بودن در فایل .zsync) یکسان باشد.

یک نام کاربری و گذرواژه را برای استفاده با hostname مشخص‌شده تعیین می‌کند. گزینهٔ -A می‌تواند چندین بار (با نام‌های میزبان مختلف) استفاده شود، در مواردی مانند زمانی که فایل .zsync روی سروری متفاوت از سرور بارگیری است، یا چندین سرور بارگیری وجود دارند (ممکن است مشخصات احراز هویت متفاوتی برای سرورهای گوناگون وجود داشته باشد - و zsync هرگز فرض نمی‌کند که گذرواژهٔ شما باید به سروری غیر از سرور نام‌برده ارسال شود - در غیر این صورت تغییرمسیرها خطرناک خواهند بود!).
فایل‌های ورودی (اضافی) را مشخص می‌کند. inputfile برای شناسایی بلوک‌های مشترک با فایل هدف پویش می‌شود و zsync از هر بلوک یافت‌شده استفاده می‌کند. می‌تواند چندین بار استفاده شود.
مشخص می‌کند که zsync باید فایل zsync بارگیری‌شده را با نام فایل داده‌شده ذخیره کند. اگر آن فایل از قبل وجود داشته باشد، zsync یک درخواست شرطی به وب‌سرور ارسال می‌کند، به‌طوری که تنها در صورتی آن را دوباره بارگیری خواهد کرد که نسخهٔ سرور جدیدتر باشد. هنگام بارگیری، zsync برای ذخیرهٔ موقت فایل، پسوند .part را به نام فایل اضافه می‌کند و تنها زمانی فایل اصلی را بازنویسی خواهد کرد که بارگیری به پایان برسد - و اگر بارگیری متوقف شود، ادامهٔ آن را با استفاده از داده‌های موجود در فایل .part از سر می‌گیرد.
نام فایل خروجی پیش‌فرض را لغو می‌کند.
از نمایش نوار پیشرفت، نرخ بارگیری و زمان تخمینی باقی‌مانده (ETA) جلوگیری می‌کند.
مترادفِ منسوخ‌شده برای -q.
آدرس ارجاع‌دهنده (referring URL) را مشخص می‌کند. اگر یک فایل .zsync به‌صورت محلی دارید (مثلاً اگر آن را جداگانه با wget بارگیری کرده‌اید) و فایل .zsync حاوی یک URL نسبی است، باید مشخص کنید فایل .zsync را از کجا دریافت کرده‌اید تا zsync بداند از کدام سرور و مسیر برای بقیهٔ بارگیری استفاده کند (این عمل مشابه افزودن <base href="..."> به یک صفحهٔ وب بارگیری‌شده است تا پیوندها کار کنند).
نسخهٔ zsync را چاپ می‌کند.

باید به‌صورت [http://]hostname:port برای پراکسی وب شما باشد، در صورتی که برای دسترسی به وب‌سرور(های) هدف به آن نیاز باشد.

zsync -i /var/lib/apt/lists/server.debian.org_debian_dists_etch_main_binary-i386_Packages http://zsync.moria.org.uk/s/etch/Packages.zsync

Colin Phipps <cph@moria.org.uk>

zsyncmake(1)

0.6.6 Colin Phipps