'\" t
.\" $XTermId: xterm.man,v 1.948 2026/08/09 20:18:39 tom Exp $
.\" ---------------------------------------------------------------------------
.\" Copyright 1996-2025,2026 by Thomas E. Dickey
.\" Copyright 1989  X Consortium
.\"
.\" Permission is hereby granted, free of charge, to any person obtaining a
.\" copy of this software and associated documentation files (the
.\" "Software"), to deal in the Software without restriction, including
.\" without limitation the rights to use, copy, modify, merge, publish,
.\" distribute, sublicense, and/or sell copies of the Software, and to
.\" permit persons to whom the Software is furnished to do so, subject to
.\" the following conditions:
.\"
.\" The above copyright notice and this permission notice shall be included
.\" in all copies or substantial portions of the Software.
.\"
.\" THE SOFTWARE IS PROVIDED "AS IS", WITHOUT WARRANTY OF ANY KIND, EXPRESS
.\" OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO THE WARRANTIES OF
.\" MERCHANTABILITY, FITNESS FOR A PARTICULAR PURPOSE AND NONINFRINGEMENT.
.\" IN NO EVENT SHALL THE ABOVE LISTED COPYRIGHT HOLDER(S) BE LIABLE FOR ANY
.\" CLAIM, DAMAGES OR OTHER LIABILITY, WHETHER IN AN ACTION OF CONTRACT,
.\" TORT OR OTHERWISE, ARISING FROM, OUT OF OR IN CONNECTION WITH THE
.\" SOFTWARE OR THE USE OR OTHER DEALINGS IN THE SOFTWARE.
.\"
.\" Except as contained in this notice, the name(s) of the above copyright
.\" holders shall not be used in advertising or otherwise to promote the
.\" sale, use or other dealings in this Software without prior written
.\" authorization.
.\" ---------------------------------------------------------------------------
.\" Updated by Thomas E. Dickey for XFree86, July 1996 - February 2006.
.\"
.TH XTERM 1 "2026-08-24" "Patch #411" "X Window System"
.ds N Xterm
.ds n xterm
.\"
.\" Bulleted paragraph
.de bP
.ie n  .IP \(bu 4
.el    .IP \(bu 2
..
.ie n .ds CW R
.el   \{
.ie \n(.g .ds CW CR
.el       .ds CW CW
.\}
.\" Like EX/EE, but accounting for paragraph spacing.
.de NS
.ie n  .sp
.el    .sp .5
.ie n  .in +4
.el    .in +2
.nf
.ft \*(CW
..
.de NE
.fi
.ft R
.ie n  .in -4
.el    .in -2
..
.\" Escape single quotes in literal strings from groff's Unicode transform.
.ie \n(.g \{\
.ds `` \(lq
.ds '' \(rq
.ds '  \(aq
.\}
.el \{\
.ie t .ds `` ``
.el   .ds `` ""
.ie t .ds '' ''
.el   .ds '' ""
.ie t .ds '  \(aq
.el   .ds '  '
.\}",
.SH "نام (NAME)"
xterm \- شبیه‌ساز ترمینال برای X
.if n .hy 0
.if n .nh
.if n .na.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.B \*n
[\-\fItoolkitoption\fP \&...\&] [\-\fIoption\fP \&...\&] [\fIshell\fP]
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.hy 0
.nh
برنامهٔ \fI\*n\fP یک شبیه‌ساز ترمینال برای سامانهٔ پنجرهٔ اکس (X Window System) است.
این برنامه قابلیت‌های DEC VT102/VT220 و ویژگی‌های منتخب از ترمینال‌های سطح بالاتر نظیر VT320/VT420/VT520 (VT\fIxxx\fP) را ارائه می‌دهد.
همچنین شبیه‌سازی Tektronix 4014 را برای برنامه‌هایی که نمی‌توانند مستقیماً از سامانهٔ پنجره استفاده کنند، فراهم می‌آورد.
اگر سیستم‌عامل زیربنایی از قابلیت‌های تغییر اندازهٔ ترمینال پشتیبانی کند (برای نمونه، سیگنال SIGWINCH در سیستم‌های برگرفته از 4.3BSD)، \fI\*n\fP از این امکانات برای اطلاع‌رسانی به برنامه‌های در حال اجرا در پنجره هنگام تغییر اندازه استفاده خواهد کرد.
.
.PP
ترمینال‌های VT\fIxxx\fP و Tektronix 4014 هر یک پنجرهٔ اختصاصی خود را دارند تا بتوانید به‌طور هم‌زمان در یکی متن را ویرایش کرده و در دیگری نگاره‌ها (گرافیک) را مشاهده کنید.
جهت حفظ نسبت ابعاد صحیح (ارتفاع/عرض)، گرافیک Tektronix به بزرگ‌ترین کادری با نسبت ابعاد 4014 که در پنجره بگنجد، محدود خواهد شد.
این کادر در بخش بالا و سمت چپ پنجره قرار دارد.
.
.PP
اگرچه هر دو پنجره می‌توانند هم‌زمان نمایش داده شوند، یکی از آن‌ها به‌عنوان پنجرهٔ «فعال» (\*(``active\*('') برای دریافت ورودی صفحه‌کلید و خروجی ترمینال در نظر گرفته می‌شود.
این پنجره همان پنجره‌ای است که مکان‌نمای متن را در بر دارد.
پنجرهٔ فعال می‌تواند از طریق دنباله‌های گریز (escape sequences)، منوی \fBVT Options\fP در پنجرهٔ VT\fIxxx\fP و منوی \fBTek Options\fP در پنجرهٔ 4014 انتخاب شود.
.
.SH "شبیه‌سازی‌ها (EMULATIONS)"
\fI\*N\fP شبیه‌سازی‌های کاربردی از ترمینال‌های مرتبط DEC ارائه می‌دهد:
.bP
شبیه‌سازی VT52 کامل است.
.bP
شبیه‌سازی VT102 نسبتاً کامل است، اما از تکرار خودکار (autorepeat) پشتیبانی نمی‌کند (زیرا این امر بر صفحه‌کلیدِ مورد استفادهٔ سایر کلاینت‌های X تأثیر می‌گذارد).
.IP
نویسه‌های با اندازهٔ دوبرابر (Double-size) در صورتی که کارساز قلم (font server) شما از قلم‌های بیت‌مپ مقیاس‌پذیر پشتیبانی کند، به درستی نمایش داده می‌شوند.
.bP
شبیه‌سازی VT220 از قلم‌های نرم‌افزاری (soft fonts) پشتیبانی نمی‌کند، اما در باقی موارد کامل است.
.bP
شبیه‌سازی VT420 (حالت پیش‌فرض) از کنترل‌هایی برای تغییر مستطیل‌های نویسه‌ای و نیز حاشیه‌های چپ/راست پشتیبانی می‌کند.
.IP
\fI\*N\fP از برخی ویژگی‌های دیگر که برای شبیه‌سازی مناسب نیستند، مانند دو-نشستی (two-sessions)، پشتیبانی نمی‌کند.
.PP
مدخل‌های پایگاه‌دادهٔ ترمینال (\fIterminfo\fP (5) یا \fItermcap\fP (5)) که با \fI\*n\fP کار می‌کنند عبارتند از:
.IP
یک مدخل اختیاری مختص به پلتفرم (\*(``xterm\*(''),
.br
\*(``xterm\*('',
.br
\*(``vt102\*('',
.br
\*(``vt100\*('',
.br
\*(``ansi\*('' و
.br
\*(``dumb\*(''
.PP
\fI\*N\fP به‌طور خودکار پایگاه‌دادهٔ ترمینال را با همین ترتیب برای یافتن این مدخل‌ها جستجو کرده و سپس متغیر \*(``TERM\*('' (و متغیر محیطی \*(``TERMCAP\*('' را در برخی سیستم‌های قدیمی‌تر) مقداردهی می‌کند.
گزینه‌های جایگزین پس از \*(``xterm\*('' بسیار قدیمی بوده و متعلق به اواخر دههٔ ۱۹۸۰ هستند.
.PP
شبیه‌سازی‌های VT100 و VT102 معمولاً یکسان پنداشته می‌شوند، هرچند در عمل تفاوت دارند.
VT102 کنترل‌هایی را برای درج و حذف خطوط فراهم می‌کرد.
.PP
به همین ترتیب، اغلب \*(``ansi\*('' و \*(``vt100\*('' یکسان در نظر گرفته می‌شوند.
این‌ها واقعاً یکسان نیستند؛ برای نمونه، آن‌ها از کنترل‌های متفاوتی برای پیمایش (scrolling) استفاده می‌کنند (اما \fI\*n\fP از هر دو پشتیبانی می‌کند).
این ویژگی‌ها در توصیف ترمینال \*(``ansi\*('' نسبت به \fI\*n\fP تفاوت دارند:
.TP 8
.B acsc
.br
شبه‌گرافیک (رسم خطوط) از نگاشت متفاوتی استفاده می‌کند.
.TP 8
.B xenl
.br
\fI\*N\fP متن را در حاشیهٔ راست با استفاده از رفتار «اشکال خط جدید» (\*(``newline glitch\*('') متعلق به VT100 می‌شکند.
.PP
به دلیل این رفتار شکستن خطوط، هنگام استفاده از ویرایشگر متن با توصیف \*(``ansi\*('' ممکن است گهگاه مجبور شوید صفحه را مجدداً ترسیم (repaint) کنید.
.PP
شما همچنین می‌توانید از توصیف‌های متناظر با شبیه‌سازی‌های مختلفِ پشتیبانی‌شده مانند \*(``vt220\*('' یا \*(``vt420\*('' استفاده کنید، اما باید سطح شبیه‌سازی ترمینال را با منبع \fBdecTerminalID\fP تنظیم نمایید.
.PP
در بیشتر سیستم‌ها، \fI\*n\fP از پایگاه‌دادهٔ terminfo استفاده خواهد کرد.
برخی سیستم‌های قدیمی‌تر از termcap استفاده می‌کنند.
(اگر \fI\*n\fP در پیوند با کتابخانهٔ terminfo کامپایل شده باشد، متغیر محیطی \*(``TERMCAP\*('' تنظیم نمی‌شود، زیرا اطلاعات لازم توسط لایهٔ شبیه‌سازی termcap در کتابخانه‌های terminfo ارائه نمی‌گردد).
.
.PP
بسیاری از ویژگی‌های ویژهٔ \fI\*n\fP می‌توانند تحت کنترل برنامه از طریق مجموعه‌ای از دنباله‌های گریز که با دنباله‌های گریز استاندارد VT\fIxxx\fP تفاوت دارند، تغییر یابند (بخش \fIXterm Control Sequences\fP را ببینید).
.
.PP
شبیه‌سازی Tektronix 4014 نیز نسبتاً خوب است.
این شبیه‌ساز از آدرس‌دهی گرافیکی ۱۲ بیتی، مقیاس‌شده متناسب با اندازهٔ پنجره، پشتیبانی می‌کند.
چهار اندازهٔ قلم مختلف و پنج نوع خط متفاوت پشتیبانی می‌شوند.
هیچ پشتیبانی‌ای از حالت‌های write-through یا defocused وجود ندارد.
دستورهای متنی و گرافیکی Tektronix به‌صورت داخلی توسط \fI\*n\fP ضبط می‌شوند و می‌توان با ارسال دنبالهٔ گریز COPY (یا از طریق منوی \fBTek Options\fP؛ پایین را ببینید) آن‌ها را در یک فایل ذخیره کرد.
نام فایل به این صورت خواهد بود:
.NS
\*(``COPY\fIyyyy\fR\-\fIMM\fR\-\fIdd\fR.\fIhh\fR:\fImm\fR:\fIss\fR\*(''
.NE
.PP
که در آن
.IR yyyy ،
.IR MM ،
.IR dd ،
.IR hh ،
.I mm
و
.I ss
به‌ترتیب سال، ماه، روز، ساعت، دقیقه و ثانیه‌ای هستند که عملیات COPY در آن لحظه انجام شده است
(فایل در دایرکتوری‌ای که \fI\*n\fP در آن اجرا شده، یا دایرکتوری خانگی برای یک \fI\*n\fP از نوع login، ایجاد می‌شود).
.
.PP
همهٔ ویژگی‌های شرح‌داده‌شده در این دفترچهٔ راهنما لزوماً در این نسخه از \fI\*n\fP موجود نیستند.
برخی (برای نمونه، افزونه‌های غیر-VT220) تنها در صورتی در دسترس هستند که به‌صورت کامپایل‌شده گنجانده شده باشند، اگرچه پرکاربردترین آن‌ها در پیکربندی پیش‌فرض فعال هستند.
..SH "سایر ویژگی‌ها (OTHER FEATURES)"
\fI\*N\fP هنگامی که اشاره‌گر وارد پنجره می‌شود (انتخاب‌شده)، مکان‌نمای متن را به طور خودکار برجسته (highlight) می‌کند و زمانی که اشاره‌گر پنجره را ترک می‌کند (انتخاب‌نشده)، برجستگی آن را برمی‌دارد.
اگر پنجره دارای فوکوس باشد، مکان‌نمای متن صرف‌نظر از این که اشاره‌گر کجاست برجسته خواهد بود.
.
.PP
در حالت VT\fIxxx\fP، توالی‌های گریز (escape sequences) برای فعال و غیرفعال کردن یک بافر صفحه جایگزین وجود دارند، که اندازه‌ای برابر با ناحیه نمایش پنجره دارد.
هنگام فعال‌سازی، صفحه کنونی ذخیره شده و با صفحه جایگزین تعویض می‌شود.
ذخیره‌سازی خطوطی که از بالای پنجره به بیرون پیمایش می‌شوند تا زمان بازیابی صفحه عادی غیرفعال است.
توصیف معمول ترمینال برای \fI\*n\fP به ویرایشگر دیداری
.IR vi (1)
اجازه می‌دهد برای ویرایش به صفحه جایگزین تغییر وضعیت دهد و هنگام خروج، صفحه را بازیابی کند.
یک گزینه منوی جهنده (popup) جابه‌جایی میان صفحات عادی و جایگزین را برای برش و چسباندن (cut and paste) ساده می‌سازد.
.
.PP
در هر دو حالت VT\fIxxx\fP یا Tektronix،
توالی‌های گریزی برای تغییر نام پنجره‌ها وجود دارد.
علاوه بر این، در حالت VT\fIxxx\fP،
\fI\*n\fP توالی‌های کنترلی دستکاری پنجره مربوط به \fIdtterm\fP را پیاده‌سازی می‌کند، مانند تغییر اندازه پنجره و تعیین موقعیت آن روی صفحه نمایش.
.
.PP
\fI\*N\fP به برنامه‌های نویسه‌محور اجازه می‌دهد تا رویدادهای موشواره را (در حال حاضر رویدادهای فشرده‌شدن و رهاسازی کلید، و رویدادهای حرکت کلید)
به عنوان توالی‌های کنترلی صفحه‌کلید دریافت کنند.
برای جزئیات به \fIXterm Control Sequences\fP مراجعه کنید.
.
.\" ***************************************************************************
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
از آنجا که \fI\*n\fP از کتابخانه \fIX\ Toolkit\fP استفاده می‌کند،
گزینه‌های خط فرمان استاندارد \fIX\ Toolkit\fP را می‌پذیرد.
همچنین \fI\*N\fP گزینه‌های اختصاصی برنامه فراوانی را می‌پذیرد.
.PP
طبق قرارداد، اگر گزینه‌ای به جای \*(``\fB\-\fP\*(''
با یک \*(``\fB+\fP\*('' آغاز شود،
گزینه به مقدار پیش‌فرض خود بازگردانده می‌شود.
.\" ***************************************************************************
.PP
بیشتر گزینه‌های \fI\*n\fP در واقع توسط \fIX\ Toolkit\fP تجزیه می‌شوند،
که مقادیر منبع را تنظیم کرده، و
تنظیمات منبع متناظر در فایل‌های منبع X شما را بازنویسی می‌کند.
\fI\*N\fP جدولی از گزینه‌ها را در اختیار \fIX\ Toolkit\fP قرار می‌دهد.
تعداد کمی از این‌ها علامت‌گذاری شده‌اند و به \fIX\ Toolkit\fP اعلام می‌کنند که از آن‌ها صرف‌نظر کند
(\fB\-help\fP،
\fB\-version\fP،
\fB\-class\fP،
\fB\-e\fP و
\fB\-into\fP).
پس از آنکه \fIX\ Toolkit\fP پارامترهای خط فرمان را تجزیه کرد،
مواردی را که پردازش می‌کند حذف نموده،
و پارامترهای دارای علامت ویژه را برای پردازش توسط \fI\*n\fP باقی می‌گذارد.
.\" ***************************************************************************
.PP
این گزینه‌ها مقدار منبع را تنظیم نمی‌کنند،
و به صورت ویژه به آن‌ها رسیدگی می‌شود:
.TP 8
.B \-version
این گزینه باعث می‌شود \fI\*n\fP شماره نسخه را در خروجی استاندارد چاپ کرده
و سپس خارج شود.
.TP 8
.B \-help
این گزینه باعث می‌شود \fI\*n\fP پیام مفصلی را در توصیف گزینه‌های خود،
هر کدام در یک خط، چاپ کند.
این پیام در خروجی استاندارد نوشته می‌شود.
پس از چاپ پیام، \fI\*n\fP خارج می‌شود.
\fI\*N\fP این پیام را تولید کرده، آن را مرتب می‌سازد و یادآور می‌شود که آیا
یک \*(``\fB\-\fIoption\fR\*(''
یا یک \*(``\fB+\fIoption\fR\*('' ویژگی مورد نظر را روشن یا خاموش می‌کند،
چرا که به لحاظ تاریخی برخی ویژگی‌ها به یکی از این دو شکل بوده‌اند.
\fI\*N\fP هنگام استفاده از یک گزینه ناشناخته، یک پیام راهنمای مختصر (چندین گزینه در هر سطر) تولید می‌کند، مانند:
.NS
\*n \-z
.NE
.IP
اگر منطق مربوط به یک گزینه خاص مانند لاگ‌گیری (logging) در
\fI\*n\fP کامپایل نشده باشد، متن راهنمای مربوط به آن گزینه نیز
توسط گزینه \fB\-help\fP نمایش داده نمی‌شود.
.PP
گزینه‌های \fB\-version\fP و \fB\-help\fP حتی اگر \fI\*n\fP نتواند
نمایشگر را باز کند تفسیر می‌شوند و برای آزمودن و اسکریپت‌های پیکربندی سودمندند.
این گزینه‌ها به همراه \fB\-class\fP، پیش از سایر گزینه‌ها بررسی می‌شوند.
برای انجام این کار، \fI\*n\fP تجزیه‌کننده آرگومان اختصاصی (و بسیار ساده‌تر) خود را دارد،
به همراه جدولی از فهرست گزینه‌های داخلیِ \fIX\ Toolkit\fP.
.PP
اتکا به \fIX\ Toolkit\fP برای تجزیه گزینه‌ها و مقادیر مرتبط
مزایای سادگی و یکپارچگی خوب با سازوکار منبع X را به همراه دارد.
با این حال، چند نکته منفی وجود دارد:
.bP
\fI\*N\fP به آسانی نمی‌تواند تشخیص دهد که آیا یک مقدار منبع توسط
یکی از فایل‌های منابع خارجی یا پیش‌فرض‌های برنامه تنظیم شده است،
آیا با استفاده از \fBxrdb\fP(1) مقداردهی شده،
یا از طریق گزینه \fB\-xrm\fP
یا به واسطه گزینه‌ای مستقیماً مرتبط در خط فرمان اعمال گردیده است.
\fI\*N\fP تنها نتیجه نهایی را می‌بیند:
مقداری که هنگام ساخت ویجت‌هایش عرضه شده است.
.bP
\fI\*N\fP از ترتیبی که در آن گزینه‌های خاص و
موارد درون فایل‌های منبع ارزیابی می‌شوند مطلع نیست.
بلکه تمام مقادیر یک ویجت مفروض را هم‌زمان می‌بیند.
در طراحی این گزینه‌ها،
برخی مهم‌تر تلقی شده‌اند،
و می‌توانند گزینه‌های دیگر را بازنویسی کنند.
.IP
\fIX\ Toolkit\fP از الگوها (ثابت‌ها و نویسه‌های عام یا wildcard) برای تطبیق منابع استفاده می‌کند.
هنگامی که از یک الگوی خاص استفاده شود،
آن را تغییر نخواهد داد.
برای بازنویسی یک تنظیم مفروض،
باید از الگوی مشخص‌تری استفاده شود،
مانند جایگزینی \*(``*\*('' با \*(``.\*(''.
برخی از فایل‌های منبعِ بد طراحی‌شده بیش از حد مشخص هستند
و مانع از آن می‌شوند که گزینه‌های خط فرمان بتوانند مقادیر ویجت‌های مرتبط را تحت تأثیر قرار دهند.
.bP
در موارد اندکی،
\fIX\ Toolkit\fP گزینه‌های استاندارد خود را به شیوه‌هایی ترکیب می‌کند که
با \fI\*n\fP به خوبی عمل نمی‌کنند.
این امر در مورد گزینه‌های رنگ (\fB\-fg\fP، \fB\-bg\fP) و معکوس‌سازی (\fB\-rv\fP)
رخ می‌دهد.
\fI\*N\fP این موارد را استثنا قرار داده و
برداشت خود از \*(``معکوس\*('' را تطبیق می‌دهد
تا غافلگیری کاربر را کاهش دهد.
.\" ***************************************************************************
.PP
یک پارامتر (پس از تمام گزینه‌ها) می‌تواند مشخص شود.
این پارامتر انتخاب پیش‌فرض و توکار \fI\*n\fP برای برنامه پوسته را بازنویسی می‌کند:
.bP
اگر پارامتر یک مسیر نسبی نباشد، یعنی
با \*(``./\*('' یا \*(``../\*('' آغاز نشود،
\fI\*n\fP در متغیر PATH کاربر به دنبال فایل می‌گردد.
در هر دو حالت، اگر \fI\*n\fP نتواند یک مسیر مطلق ایجاد کند،
این بررسی با شکست مواجه می‌شود.
.bP
اگر آن بررسی با شکست مواجه شود (یا اگر چنین پارامتری داده نشده باشد)،
\fI\*n\fP در مرحله بعد متغیر \*(``SHELL\*('' را بررسی می‌کند.
اگر آن متغیر یک فایل اجرایی را مشخص کرده باشد،
\fI\*n\fP برای اجرای آن تلاش خواهد کرد.
با این حال، \fI\*n\fP علاوه بر این معتبر بودن پوسته را بررسی کرده،
و در صورتی که معتبر نباشد مقدار \*(``SHELL\*('' را لغو (unset) خواهد کرد.
.bP
اگر \*(``SHELL\*('' به یک فایل اجرایی اشاره نداشته باشد،
\fI\*n\fP تلاش می‌کند تا از برنامه پوسته مشخص‌شده
در مدخل فایل گذرواژه کاربر استفاده کند.
همانند قبل، \fI\*n\fP بررسی می‌کند که آیا این پوسته معتبر است یا خیر.
.bP
در نهایت، اگر مدخل فایل گذرواژه نیز پوسته معتبری را مشخص نکند،
\fI\*n\fP از \fI/bin/sh\fP استفاده می‌کند.
.PP
گزینه \fB\-e\fP نمی‌تواند همراه با این پارامتر استفاده شود چرا که
تمامی پارامترهای پس از گزینه را مصرف می‌کند.
.PP
\fI\*N\fP برنامه‌های پوسته را با یافتن نام مسیر آن‌ها در
فایل متنی \fI/etc/shells\fP اعتبارسنجی می‌کند.
این برنامه با متغیر محیطی \*(``SHELL\*('' رفتاری ویژه دارد زیرا
(مانند \*(``TERM\*(''))، \fI\*n\fP این متغیر را هم می‌خواند و هم به‌روزرسانی می‌کند،
و همچنین به این دلیل که برنامه اجرا شده توسط \fI\*n\fP لزوماً یک پوسته نیست.
.\" ***************************************************************************
.PP
گزینه‌های دیگر برای کنترل ظاهر و رفتار استفاده می‌شوند.
لزوماً تمام گزینه‌ها در نسخه نصب‌شده \fI\*n\fP شما پیکربندی نشده‌اند:
.TP 8
.B \-132
به طور معمول، توالی گریز DECCOLM مربوط به VT102 که بین حالت ۸۰ و
۱۳۲ ستونی جابه‌جا می‌شود نادیده گرفته می‌شود.
این گزینه باعث شناسایی توالی گریز DECCOLM می‌شود،
و پنجره \fI\*n\fP به طور متناسب تغییر اندازه خواهد داد.
.TP 8
.B \-ah
این گزینه نشان می‌دهد که \fI\*n\fP باید همیشه مکان‌نمای متن را برجسته نگه دارد.
به طور پیش‌فرض،
هر زمان که فوکوس از دست برود یا اشاره‌گر پنجره را ترک کند،
\fI\*n\fP یک مکان‌نمای متن توخالی را نمایش می‌دهد..TP 8
.B +ah
این گزینه مشخص می‌کند که
\fI\*n\fP باید برجسته‌سازی مکان‌نمای متن را بر اساس فوکوس انجام دهد.
.TP 8
.B \-ai
این گزینه در صورتی که پشتیبانی از آیکون فعال در \fI\*n\fP کامپایل شده باشد،
آن را غیرفعال می‌کند.
این معادل تنظیم ریسورس \fIvt100\fP یعنی
\fBactiveIcon\fP روی \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B +ai
این گزینه در صورتی که پشتیبانی از آیکون فعال در \fI\*n\fP کامپایل شده باشد،
آن را فعال می‌کند.
این معادل تنظیم ریسورس \fIvt100\fP یعنی
\fBactiveIcon\fP روی \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B \-aw
این گزینه مشخص می‌کند که شکستن خودکار خط (auto-wraparound) باید مجاز باشد،
و معادل تنظیم ریسورس \fIvt100\fP یعنی
\fBautoWrap\fP روی \*(``true\*('' است.
.IP
شکستن خودکار خط به مکان‌نما اجازه می‌دهد هنگامی که در راست‌ترین موقعیت یک خط
قرار دارد و متنی نمایش داده می‌شود، به‌طور خودکار به ابتدای خط بعدی منتقل شود.
.TP 8
.B +aw
این گزینه مشخص می‌کند که شکستن خودکار خط نباید مجاز باشد،
و معادل تنظیم ریسورس \fIvt100\fP یعنی
\fBautoWrap\fP روی \*(``false\*('' است.
.TP 8
.BI \-b " number"
این گزینه اندازهٔ حاشیهٔ داخلی (فاصلهٔ بین لبهٔ بیرونی نویسه‌ها و حاشیهٔ پنجره) را برحسب پیکسل مشخص می‌کند.
این همان ریسورس \fBinternalBorder\fP در \fIvt100\fP است.
مقدار پیش‌فرض \*(``2\*('' است.
.TP 8
.B "\-barc"
این گزینه، متناظر با ریسورس \fBcursorBar\fP،
مکان‌نما را به‌جای جعبه‌ای به شکل خط/میله درمی‌آورد.
.TP 8
.B "+barc"
این گزینه، متناظر با ریسورس \fBcursorBar\fP،
مکان‌نما را به‌جای خط/میله به شکل جعبه‌ای درمی‌آورد.
.TP 8
.BI \-baudrate " number"
سرعت خط (line-speed) را تعیین می‌کند، که برای آزمایش رفتار برنامه‌هایی به کار می‌رود
که هنگام بهینه‌سازی خروجی خود روی صفحه نمایش از سرعت خط استفاده می‌کنند.
مقدار پیش‌فرض \*(``38400\*('' است.
.TP 8
.B \-bc
چشمک‌زدن مکان‌نمای متن را روشن می‌کند.
این گزینه بر ریسورس \fBcursorBlink\fR مقدم است.
.TP 8
.B +bc
چشمک‌زدن مکان‌نمای متن را خاموش می‌کند.
این گزینه بر ریسورس \fBcursorBlink\fR مقدم است.
.TP 8
.BI \-bcf " milliseconds"
مدت زمانی را که مکان‌نمای متن در هنگام چشمک‌زدن خاموش می‌ماند از طریق ریسورس
\fBcursorOffTime\fP تنظیم می‌کند.
.TP 8
.BI \-bcn " milliseconds"
مدت زمانی را که مکان‌نمای متن در هنگام چشمک‌زدن روشن می‌ماند از طریق ریسورس
\fBcursorOnTime\fP تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B "\-bdc"
ریسورس \fBcolorBDMode\fR در \fIvt100\fP را روی \*(``false\*('' تنظیم می‌کند،
و نمایش نویسه‌های دارای ویژگی توپر (bold) به‌صورت رنگی را غیرفعال می‌سازد.
.TP 8
.B "+bdc"
ریسورس \fBcolorBDMode\fR در \fIvt100\fP را روی \*(``true\*('' تنظیم می‌کند،
و نمایش نویسه‌های دارای ویژگی توپر (bold) را به‌جای توپر بودن به‌صورت رنگی فعال می‌سازد.
.TP 8
.B "\-cb"
ریسورس \fBcutToBeginningOfLine\fP در \fIvt100\fP را روی \*(``false\*('' تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B "+cb"
ریسورس \fBcutToBeginningOfLine\fP در \fIvt100\fP را روی \*(``true\*('' تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B "\-cc \fIcharacterclassrange\fP:\fIvalue\fP[, \&...\&]"
کلاس‌های مشخص‌شده با بازه‌های داده‌شده را برای استفاده در انتخاب کلمه‌ای تعیین می‌کند
(بخش \fBCHARACTER CLASSES\fP و ریسورس \fBcharClass\fP را ببینید).
.TP 8
.B "\-cjk_width"
ریسورس \fBcjkWidth\fP را روی \*(``true\*('' تنظیم می‌کند.
هنگامی که فعال باشد، نویسه‌های دارای دسته‌بندی مبهم آسیای شرقی (A) در UTR 11
دارای پهنای ستونی ۲ خواهند بود.
در غیر این صورت، دارای پهنای ستونی ۱ هستند.
این قابلیت ممکن است برای برخی برنامه‌های متنی قدیمی پایانه‌ای CJK که فرض می‌کنند جعبه‌کشی‌ها (box drawings)
و موارد دیگر دارای پهنای ستونی ۲ هستند مفید باشد.
همچنین هنگامی که یک فونت TrueType دونرخهٔ CJK (عرض دوگانه / تک‌فاصله) را با \fB\-fa\fP در خط فرمان
یا از طریق ریسورس \fBfaceName\fP مشخص می‌کنید، باید فعال شود.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "+cjk_width"
ریسورس \fBcjkWidth\fP را بازنشانی می‌کند.
.TP 8
.BI \-class " string"
این گزینه به شما امکان می‌دهد کلاس ریسورس \fI\*n\fP را بازنویسی کنید.
به‌طور عادی این مقدار \*(``XTerm\*('' است، اما می‌توان آن را روی کلاس دیگری
مانند \*(``UXTerm\*('' تنظیم کرد تا ریسورس‌های مشخصی بازنویسی شوند.
.IP
\fIX\ Toolkit\fP ویژگی \fBWM_CLASS\fP را با استفاده از نام نمونه (instance name)
و مقدار این کلاس تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B "\-cm"
این گزینه شناسایی دنباله‌های گریز تغییر رنگ ANSI را غیرفعال می‌کند.
این گزینه ریسورس \fBcolorMode\fP را روی \*(``false\*('' تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B "+cm"
این گزینه شناسایی دنباله‌های گریز تغییر رنگ ANSI را فعال می‌کند.
این همان ریسورس \fBcolorMode\fP در \fIvt100\fP است.
.TP 8
.B "\-cn"
این گزینه مشخص می‌کند که در گزینش‌های حالت خطی، خطوط جدید نباید بریده/کپی شوند.
این گزینه ریسورس \fBcutNewline\fP را روی \*(``false\*('' تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B +cn
این گزینه مشخص می‌کند که در گزینش‌های حالت خطی، خطوط جدید باید بریده/کپی شوند.
این گزینه ریسورس \fBcutNewline\fP را روی \*(``true\*('' تنظیم می‌کند.
.TP 8
.BI \-cr " color"
این گزینه رنگ مورد استفاده برای مکان‌نمای متن را تعیین می‌کند.
پیش‌فرض استفاده از همان رنگ پیش‌زمینه‌ای است که برای متن به کار می‌رود.
این گزینه ریسورس \fBcursorColor\fP را مطابق با پارامتر مربوطه تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B \-cu
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید ایراد موجود در برنامهٔ
.BR more (1)
را که باعث می‌شود خطوطی با پهنای دقیقاً به اندازهٔ پنجره که بلافاصله پس از آن‌ها
خطی با نویسهٔ تب (tab) شروع می‌شود به اشتباه نمایش یابند
(تب‌های ابتدایی نمایش داده نمی‌شوند)، دور بزند.
نام این گزینه به این دلیل انتخاب شده است که در ابتدا تصور می‌شد این باگ در بستهٔ حرکت مکان‌نمای
.IR curses (3x)
است.
.TP 8
.B +cu
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP نباید باگ برنامهٔ
.BR more (1)
را که در بالا ذکر شد دور بزند.
.TP 8
.B "\-dc"
این گزینه دنبالهٔ گریز برای تغییر رنگ‌های پویا را غیرفعال می‌کند:
رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینهٔ vt100،
رنگ مکان‌نمای متن آن،
رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینهٔ مکان‌نمای اشاره‌گر،
رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینهٔ شبیه‌ساز Tektronix،
رنگ مکان‌نمای متن آن
و رنگ برجسته‌سازی.
این گزینه، گزینهٔ \fBdynamicColors\fP را روی \*(``false\*('' تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B "+dc"
این گزینه دنبالهٔ گریز برای تغییر رنگ‌های پویا را فعال می‌کند.
این گزینه، گزینهٔ \fBdynamicColors\fP را روی \*(``true\*('' تنظیم می‌کند.
.TP 8
.BI \-e "\fI program \fP[ \fIarguments \fP\&.\|.\|.\& ]\fI"
این گزینه برنامه (و آرگومان‌های خط فرمان آن) را برای اجرا در پنجرهٔ \fI\*n\fP تعیین می‌کند.
اگر هیچ‌یک از گزینه‌های \fI\-T\fP یا \fI\-n\fP در خط فرمان داده نشده باشند،
عنوان پنجره و نام آیکون را نیز برابر با نام پایهٔ (basename) برنامهٔ در حال اجرا قرار می‌دهد.
.IP
\fBنکته:\fP این باید \fBآخرین گزینه\fP در خط فرمان باشد.
.TP 8
.B "\-emoji_width"
ریسورس \fBemojiWidth\fP را روی \*(``true\*('' تنظیم می‌کند.
هنگامی که فعال باشد، انتخاب‌کننده‌های گونهٔ یونیکد VS15 و VS16 تفسیر شده
و تعداد سلول‌های نویسهٔ Emoji بلافاصله قبلی را بازنویسی می‌کنند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است..TP 8
.B "+emoji_width"
منبع \fBemojiWidth\fP را بازنشانی می‌کند.
.TP 8
.BI \-en " encoding"
این گزینه کدگذاری‌ای که \fI\*n\fP با آن اجرا می‌شود را مشخص می‌کند.
این گزینه منبع \fBlocale\fR را تنظیم می‌کند.
کدگذاری‌های غیر از UTF-8 با استفاده از \fIluit\fR پشتیبانی می‌شوند.
در سیستم‌هایی با پشتیبانی از locale، به جای \fB\-en\fR باید از گزینهٔ \fB\-lc\fR استفاده شود.
.TP 8
.BI \-fa " pattern"
این گزینه الگوی قلم‌های انتخاب‌شده از کتابخانهٔ FreeType را در صورتی که پشتیبانی از آن کتابخانه در \fI\*n\fP کامپایل شده باشد، تنظیم می‌کند.
این گزینه متناظر با منبع \fBfaceName\fP است.
هنگامی که یک قلم دو-عرضی (double-width) برای CJK مشخص می‌شود، باید منبع \fBcjkWidth\fP را نیز فعال کنید.
.IP
اگر هم \fB\-fa\fP و هم گزینهٔ \fB\-fn\fP از \fIX\ Toolkit\fP را مشخص کنید،
تنظیمات \fB\-fa\fP بر دومی اولویت خواهد داشت.
.IP
همچنین به منبع \fBrenderFont\fP مراجعه کنید،
که همراه با این گزینه تعیین می‌کند آیا قلم‌های FreeType در ابتدا فعال باشند یا خیر.
.TP 8
.BI \-fb " font"
این گزینه قلم مورد استفاده برای نمایش متن درشت (bold) را مشخص می‌کند.
این گزینه منبع \fBboldFont\fR را تنظیم می‌کند.
.IP
این قلم باید ارتفاع و عرضی یکسان با قلم معمولی داشته باشد،
در غیر این صورت نادیده گرفته می‌شود.
اگر تنها یکی از قلم‌های معمولی یا درشت مشخص شده باشد، به عنوان قلم معمولی استفاده خواهد شد و قلم درشت با چاپ دوباره روی همان قلم (overstriking) ایجاد می‌شود.
.IP
همچنین توضیحات مربوط به منابع \fBboldMode\fP و \fBalwaysBoldMode\fP را ببینید.
.TP 8
.B \-fbb
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید کادرهای محصورکننده (bounding boxes) قلم‌های معمولی و درشت را مقایسه کند تا از سازگاری آن‌ها اطمینان حاصل شود.
این گزینه منبع \fBfreeBoldBox\fP را برابر \*(``false\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.B +fbb
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP نباید کادرهای محصورکننده قلم‌های معمولی و درشت را برای اطمینان از سازگاری آن‌ها مقایسه کند.
این گزینه منبع \fBfreeBoldBox\fP را برابر \*(``true\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.B \-fbx
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP نباید فرض کند قلم‌های معمولی و درشت دارای نویسه‌های خط‌کشی VT100 هستند.
اگر هر یک از آن‌ها موجود نباشد، \fI\*n\fP نویسه‌ها را مستقیماً رسم خواهد کرد.
این گزینه منبع \fBforceBoxChars\fP را برابر \*(``false\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.B +fbx
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید فرض کند قلم‌های معمولی و درشت دارای نویسه‌های خط‌کشی VT100 هستند.
این گزینه منبع \fBforceBoxChars\fP را برابر \*(``true\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.BI \-fc " fontchoice"
قلم اولیهٔ انتخاب‌شده از منوی قلم را مشخص می‌کند.
مقدار این گزینه متناظر با منبع \fBinitialFont\fP است.
.TP 8
.BI \-fd " pattern"
این گزینه الگوی قلم‌های دو-عرضی انتخاب‌شده از کتابخانهٔ FreeType را در صورتی که پشتیبانی از آن کتابخانه در \fI\*n\fP کامپایل شده باشد، تنظیم می‌کند.
این متناظر با منبع \fBfaceNameDoublesize\fP است.
.TP 8
.BI \-fi " font"
این گزینه قلم نمادهای (icon) فعال را در صورتی که این ویژگی در \fI\*n\fP کامپایل شده باشد، تنظیم می‌کند.
.IP
همچنین توضیحات مربوط به منبع \fBiconFont\fP را ببینید.
.TP 8
.BI \-fs " size"
این گزینه اندازهٔ قلم بر حسب پوینت (pointsize) را برای قلم‌های انتخاب‌شده از کتابخانهٔ FreeType، در صورتی که پشتیبانی از آن کتابخانه در \fI\*n\fP کامپایل شده باشد، تنظیم می‌کند.
این متناظر با منبع \fBfaceSize\fP است.
.TP 8
.B \-fullscreen
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید از مدیر پنجره درخواست کند تا کل صفحه را برای نمایش در اختیار آن بگذارد،
برای مثال بدون تزئینات پنجره.
این گزینه منبع \fBfullscreen\fP را برابر \*(``true\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.B +fullscreen
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP نباید از مدیر پنجره درخواست کند تا کل صفحه را برای نمایش در اختیار آن بگذارد.
این گزینه منبع \fBfullscreen\fP را برابر \*(``false\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.B \-fw \fIfont\fP
این گزینه قلم مورد استفاده برای نمایش متن عریض (wide) را مشخص می‌کند.
به‌طور پیش‌فرض،
تلاش خواهد کرد از قلمی با دو برابر عرض قلمی که برای رسم متن معمولی به کار می‌رود استفاده کند.
اگر قلم دو-عرضی یافت نشود، با کشیدن قلم معمولی وضعیت را مدیریت می‌کند.
این متناظر با منبع \fBwideFont\fP است.
.TP 8
.B \-fwb \fIfont\fP
این گزینه قلم مورد استفاده برای نمایش متن درشت و عریض را مشخص می‌کند.
به‌طور پیش‌فرض،
تلاش خواهد کرد از قلمی با دو برابر عرض قلمی که برای رسم متن درشت به کار می‌رود استفاده کند.
اگر قلم دو-عرضی یافت نشود، با کشیدن قلم درشت وضعیت را مدیریت می‌کند.
این متناظر با منبع \fBwideBoldFont\fP است.
.TP 8
.B \-fx \fIfont\fP
این گزینه قلم مورد استفاده برای نمایش رشتهٔ پیش‌ویرایش (preedit) را در روش ورودی \*(``OverTheSpot\*('' مشخص می‌کند.
.IP
همچنین توضیحات مربوط به منبع \fBximFont\fP را ببینید.
.TP 8
.BI \-hc " color"
(گزینهٔ \fB\-selbg\fP را ببینید).
.TP 8
.B \-hf
این گزینه مشخص می‌کند که برای کلیدهای تابعی باید کدهای گریز کلید تابعی HP تولید شوند.
این گزینه منبع \fBhpFunctionKeys\fP را برابر \*(``true\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.B +hf
این گزینه مشخص می‌کند که برای کلیدهای تابعی نباید کدهای گریز کلید تابعی HP تولید شوند.
این گزینه منبع \fBhpFunctionKeys\fP را برابر \*(``false\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.B \-hm
به \fI\*n\fP اعلام می‌کند که از
\fBhighlightTextColor\fP و \fBhighlightColor\fP
برای بازنویسی رنگ‌های معکوس پیش‌زمینه/پس‌زمینه در یک انتخاب (selection) استفاده کند.
این گزینه منبع \fBhighlightColorMode\fP را برابر \*(``true\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.B +hm
به \fI\*n\fP اعلام می‌کند که از
\fBhighlightTextColor\fP و \fBhighlightColor\fP
برای بازنویسی رنگ‌های معکوس پیش‌زمینه/پس‌زمینه در یک انتخاب استفاده نکند.
این گزینه منبع \fBhighlightColorMode\fP را برابر \*(``false\*('' قرار می‌دهد.
.TP 8
.B \-hold
منبع \fBhold\fP را فعال می‌کند؛ بدین معنی که
\fI\*n\fP پنجرهٔ خود را بلافاصله پس از اتمام فرمان شل نابود نخواهد کرد.
تا زمانی که از مدیر پنجره برای بستن/کشتن پنجره استفاده کنید، یا
از موارد منو که سیگنالی ارسال می‌کنند (مانند HUP یا KILL) استفاده نمایید، منتظر می‌ماند.
.TP 8
.B +hold
منبع \fBhold\fP را غیرفعال می‌کند؛ بدین معنی که
\fI\*n\fP پنجرهٔ خود را بلافاصله پس از اتمام فرمان شل نابود خواهد کرد.
.TP 8
.B \-ie
منبع \fBptyInitialErase\fP را فعال می‌کند؛ بدین معنی که از
برداشت شبه‌ترمینال از مقدار پاک‌کردن (erase) در \fBstty\fP(1) استفاده می‌کند.
.TP 8
.B +ie
منبع \fBptyInitialErase\fP را غیرفعال می‌کند؛ یعنی
در صورت موجود بودن، مقدار پاک‌کردن \fIstty\fP را با استفاده از رشتهٔ \fIkb\fP
از مدخل termcap به عنوان مرجع تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B \-im
منبع \fBuseInsertMode\fP را فعال می‌کند،
که استفاده از حالت درج (insert mode) را با افزودن ورودی‌های مناسب به متغیر محیطی TERMCAP اجباری می‌کند.
(این گزینه در بیشتر سیستم‌ها نادیده گرفته می‌شود، زیرا از TERMCAP استفاده نمی‌شود).
.TP 8
.B +im
منبع \fBuseInsertMode\fP را غیرفعال می‌کند.
.TP 8
.BI \-into " windowId"
با دریافت یک شناسهٔ پنجرهٔ X (یک عدد صحیح که بسته به اینکه با "0x"، "0" یا هیچ‌کدام آغاز شود، می‌تواند هگزادسیمال، اکتال یا ده‌دهی باشد)،
\fI\*n\fP والد ویجت شل سطح بالای خود را به آن پنجره تغییر می‌دهد (reparent می‌کند).
این قابلیت برای تعبیه کردن \fI\*n\fP در برنامه‌های دیگر استفاده می‌شود.
.IP
برای نمونه، اسکریپت‌هایی برای Tcl/Tk و Gtk وجود دارند که می‌توانند
برای نمایش این قابلیت استفاده شوند.
هنگام استفاده از Gtk، محدودیتی در آن جعبه‌ابزار وجود دارد که نیازمند
فعال بودن منبع \fBallowSendEvents\fP در \fI\*n\fP است.
.TP 8
.B "\-itc"
منبع \fBcolorITMode\fR مربوط به \fIvt100\fP را برابر \*(``false\*('' قرار می‌دهد،
و نمایش نویسه‌های دارای ویژگی خوابیده (italic) به صورت رنگی را غیرفعال می‌کند..TP 8
.B "+itc"
منبع \fIvt100\fP به نام \fBcolorITMode\fR را برابر \*(``true\*('' قرار می‌دهد
که نمایش نویسه‌ها با مشخصه ایتالیک (italic) را به جای ایتالیک، به صورت رنگی فعال می‌کند.
.TP 8
.B \-j
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید از پیمایش جهشی (jump scrolling) استفاده کند.
این مورد متناظر با منبع \fBjumpScroll\fP است.
به طور معمول،
متن خط به خط پیمایش می‌شود؛ این گزینه به \fI\*n\fP اجازه می‌دهد چندین
خط را در یک زمان جابه‌جا کند تا از جریان ورودی عقب نماند.
استفاده از آن
اکیداً توصیه می‌شود زیرا سرعت \fI\*n\fP را هنگام پیمایش حجم زیادی از
متن بسیار بیشتر می‌کند.
توالی‌های گریز VT100 برای فعال و
غیرفعال کردن پیمایش روان (smooth scroll) و همچنین منوی \fBVT Options\fP
می‌توانند برای روشن یا خاموش کردن این ویژگی به کار روند.
.TP 8
.B +j
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP نباید از پیمایش جهشی استفاده کند.
.TP 8
.B \-jf
هنگام انجام پیمایش جهشی یا نمایه‌سازی مرتبط (مانند carriage returns)،
\fI\*n\fP برای بهبود سرعت، اعمال به‌روزرسانی‌های صفحه را به تعویق می‌اندازد.
این گزینه متناظر با منبع \fBfastScroll\fP است.
.TP 8
.B +jf
هنگام انجام پیمایش جهشی یا نمایه‌سازی مرتبط (مانند carriage returns)،
\fI\*n\fP اعمال به‌روزرسانی‌های صفحه را برای بهبود سرعت به تعویق نمی‌اندازد.
این گزینه متناظر با منبع \fBfastScroll\fP است.
.TP 8
.B \-k8
این گزینه منبع \fBallowC1Printable\fP را تنظیم می‌کند.
هنگامی که \fBallowC1Printable\fP تنظیم شده باشد، \fI\*n\fP نگاشت
نویسه‌های کنترلی C1 (کدهای 128\(en159) را نادیده گرفته و با آن‌ها به عنوان نویسه‌های قابل چاپ رفتار می‌کند.
.TP 8
.B +k8
این گزینه منبع \fBallowC1Printable\fP را بازنشانی می‌کند.
.TP 8
.BI \-kt " keyboardtype"
این گزینه منبع \fBkeyboardType\fP را تنظیم می‌کند.
مقادیر ممکن عبارتند از:
\*(``unknown\*(''،
\*(``default\*(''،
\*(``legacy\*(''،
\*(``hp\*(''،
\*(``sco\*(''،
\*(``sun\*(''،
\*(``tcap\*('' و
\*(``vt220\*(''.
.IP
مقدار \*(``unknown\*(''،
باعث نادیده گرفته شدن منبع مربوطه می‌شود.
.IP
مقدار \*(``default\*(''،
منابع مرتبط را غیرفعال کرده
.IP
\fBhpFunctionKeys\fP،
.br
\fBscoFunctionKeys\fP،
.br
\fBsunFunctionKeys\fP،
.br
\fBtcapFunctionKeys\fP،
.br
\fBoldXtermFKeys\fP
و
.br
\fBsunKeyboard\fP،
.IP
و از چیدمان صفحه‌کلید Sun/PC استفاده می‌کند.
.TP 8
.B \-l
ثبت گزارش (logging) را روشن می‌کند، مگر اینکه توسط منبع \fBlogInhibit\fP غیرفعال شده باشد.
.IP
برخی از نسخه‌های \fI\*n\fP ممکن است ثبت گزارش را به طور پیش‌فرض فعال داشته باشند.
با این حال، معمولاً به دلیل نگرانی‌های امنیتی در اوایل دهه ۱۹۹۰، ثبت گزارش پشتیبانی نمی‌شود.
این مشکل در X11R4 \fI\*n\fP (سال ۱۹۸۹) وجود داشت که با
یک وصله در اواخر سال ۱۹۹۳ در X11R5 برطرف شد.
X11R6 این اصلاحات را شامل شد.
نسخه‌های قدیمی‌تر (هنگام اجرا با امتیازات \fIroot\fP) فایل گزارش را
با استفاده از امتیازات \fIroot\fP ایجاد می‌کردند.
دلیل اینکه \fI\*n\fP با امتیازات \fIroot\fP اجرا می‌شد،
باز کردن شبه‌ترمینال‌ها (pseudo-terminals) بود.
این امتیازات اکنون تنها در سامانه‌های بسیار قدیمی مورد نیاز است:
شبه‌ترمینال‌های Unix98 طرح BSD را غیرضروری کردند.
.IP
مگر در مواردی که توسط گزینه \fB\-lf\fP یا منبع \fBlogFile\fP لغو شده باشد:
.RS
.bP
اگر نام فایل برابر با \*(``\-\*('' باشد، ثبت گزارش به خروجی استاندارد ارسال می‌شود.
.bP
در غیر این صورت یک نام فایل ایجاد می‌شود و
فایل گزارش در دایرکتوری‌ای که \fI\*n\fP از آن فراخوانی شده است نوشته می‌شود.
.bP
نام فایل تولید شده به فرم زیر است:
.NS
XtermLog.\fIXXXXXX\fR
.NE
.IP
یا
.NS
Xterm.log.\fIhostname.yyyy.mm.dd.hh.mm.ss.XXXXXX\fR
.NE
.IP
بسته به این که \fI\*n\fP چگونه ساخته شده باشد.
.RE
.TP 8
.B +l
ثبت گزارش را خاموش می‌کند.
.TP 8
.B \-lc
پشتیبانی از کدگذاری‌های گوناگون را بر اساس تنظیمات لوکال (locale) کاربر،
یعنی متغیرهای محیطی LC_ALL، LC_CTYPE یا LANG فعال می‌کند.
این کار با فعال‌سازی حالت UTF-8 و فراخوانی \fIluit\fR برای
تبدیل بین کدگذاری‌های لوکال و UTF-8 انجام می‌شود.
(\fIluit\fR در لوکال‌های UTF-8 فراخوانی نمی‌شود.)
این مورد متناظر با منبع \fBlocale\fR است.
.IP
فهرست واقعی کدگذاری‌های پشتیبانی‌شده توسط \fIluit\fR تعیین می‌شود.
برای جزئیات بیشتر به صفحه راهنمای \fIluit\fR مراجعه کنید.
.IP
همچنین به بخش مربوط به گزینه \fB\-u8\fP که از لوکال‌های UTF-8 پشتیبانی می‌کند مراجعه کنید.
.TP 8
.B +lc
پشتیبانی از انتخاب خودکار کدگذاری‌های لوکال را خاموش می‌کند.
حالت معمولی ۸ بیتی یا، در لوکال‌های UTF-8 یا با گزینه \fB\-u8\fP،
حالت UTF-8 استفاده خواهد شد.
.TP 8
.BI \-lcc " path"
نام فایل برای مبدل کدگذاری از/به کدگذاری‌های لوکال
و UTF-8 که همراه با گزینه \fB\-lc\fP یا منبع \fBlocale\fR استفاده می‌شود.
این مورد متناظر با منبع \fBlocaleFilter\fR است.
.TP 8
.B \-leftbar
نوار پیمایش (scrollbar) را مجبور می‌کند در سمت چپ صفحه VT100 قرار گیرد.
این حالت پیش‌فرض است، مگر اینکه منبع \fBrightScrollBar\fR را تنظیم کرده باشید.
.TP 8
.BI \-lf " filename"
نام فایل گزارش را مشخص می‌کند.
این گزینه منبع \fBlogFile\fP را تنظیم می‌کند.
اگر روی \*(``\-\*('' تنظیم شود،
\fI\*n\fP گزارش خود را در خروجی استاندارد می‌نویسد.
گزینه \fB\-l\fP را ببینید.
.TP 8
.B \-ls
این گزینه مشخص می‌کند که پوسته آغاز شده در پنجره \fI\*n\fP
یک پوسته ورود (login shell) خواهد بود (یعنی اولین نویسه argv[0] یک خط تیره خواهد بود
که به پوسته نشان می‌دهد باید فایل \&.login یا \&.profile کاربر را بخواند).
.IP
پرچم \fB\-ls\fP و منبع \fBloginShell\fP
در صورتی که \fB\-e\fP نیز داده شده باشد نادیده گرفته می‌شوند،
زیرا \fI\*n\fP نمی‌داند چگونه پوسته را وادار کند پس از هر آنچه در
زمان پوسته ورود انجام می‌دهد، دستور داده شده را آغاز کند \- به هر حال پوسته انتخابی کاربر لزوماً نباید یک Bourne shell باشد.
همچنین، \fI\*n\ \-e\fP قرار است عملکردی یکپارچه
برای برنامه‌های دیگری که نیاز دارند برنامه‌های حالت متنی را در یک پنجره
اجرا کنند فراهم سازد، و اگر \fBloginShell\fP نادیده گرفته نمی‌شد،
نتایج ~/.profile ممکن بود با آن تداخل پیدا کند.
.IP
اگر می‌خواهید اثر \fB\-ls\fP و \fB\-e\fP را به طور هم‌زمان داشته باشید، می‌توانید
از دستوری شبیه به این استفاده کنید:
.NS 15
\*n \-e /bin/bash \-l \-c "my command here"
.NE
.IP
در نهایت، \fB\-ls\fP کاملاً نادیده گرفته نمی‌شود،
زیرا \fI\*n\ \-ls\ \-e\fP یک مدخل \fIwtmp\fP می‌نویسد
(در صورتی که برای انجام این کار پیکربندی شده باشد)،
در حالی که \fI\*n\ \-e\fP این کار را نمی‌کند.
.TP 8
.B +ls
این گزینه مشخص می‌کند که پوسته راه‌اندازی‌شده نباید یک پوسته ورود
باشد (یعنی یک \*(``subshell\*('' عادی خواهد بود).
.TP 8
.B \-maximized
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید در هنگام راه‌اندازی، از مدیر پنجره (window manager) بخواهد
که چیدمان آن را بیشینه کند.
این مورد متناظر با منبع \fBmaximized\fP است..IP
بزرگ‌نمایی معکوسِ کمینه‌سازی به شمایل (iconifying) نیست؛
در برخی از مدیرهای پنجره انجام هم‌زمان هر دو مورد امکان‌پذیر است.
.TP 8
.B +maximized
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید در هنگام راه‌اندازی از مدیر پنجره درخواست کند که چیدمان آن را بزرگ‌نمایی نکند.
.TP 8
.B \-mb
این گزینه مشخص می‌کند هنگامی که کاربر در نزدیکی انتهای سمت راست سطر تایپ می‌کند، \fI\*n\fP باید زنگ حاشیه (margin bell) را به صدا درآورد.
.TP 8
.B +mb
این گزینه مشخص می‌کند که زنگ حاشیه نباید به صدا درآید.
.TP 8
.BI \-mc " milliseconds"
این گزینه حداکثر زمان مجاز بین کلیک‌های چندگانه برای انتخاب را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B \-mesg
منبع \fBmessages\fP را خاموش می‌کند، یعنی دسترسی نوشتن به ترمینال را غیرمجاز می‌سازد.
.TP 8
.B +mesg
منبع \fBmessages\fP را روشن می‌کند، یعنی دسترسی نوشتن به ترمینال را مجاز می‌سازد.
.TP 8
.B "\-mk_width"
منبع \fBmkWidth\fP را روی \*(``true\*('' تنظیم می‌کند.
این کار باعث می‌شود که \fI\*n\fP از نسخهٔ داخلی محاسبهٔ پهنای نویسه‌های عریض (wide-character) استفاده کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "+mk_width"
منبع \fBmkWidth\fP را بازنشانی می‌کند.
.TP 8
.BI \-ms " color"
این گزینه رنگ مورد استفاده برای نشانگر مکان‌نما را تعیین می‌کند.
پیش‌فرض استفاده از رنگ پیش‌زمینه است.
این گزینه منبع \fBpointerColor\fP را تنظیم می‌کند.
.TP 8
.BI \-nb " number"
این گزینه تعداد نویسه‌ها از انتهای سمت راست سطر را مشخص می‌کند که در صورت فعال بودن، زنگ حاشیه در آن نقطه به صدا درمی‌آید.
پیش‌فرض \*(``10\*('' است.
.TP 8
.B "\-nomap"
این گزینه نگاشت اولیه (\fImapping\fP) پنجرهٔ ترمینال را غیرفعال می‌کند.
نگاشت یک پنجره در X، در صورتی که مدیریت‌شده (\fImanaged\fP) باشد، آن را نمایان می‌سازد.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است زیرا پنجرهٔ \fI\*n\fP معمولاً در هنگام راه‌اندازی نمایش داده می‌شود.
.IP
پس از راه‌اندازی، یک پنجرهٔ نگاشت‌نشدهٔ \fI\*n\fP را می‌توان با شناسایی شناسهٔ پنجره (window-id) آن، مثلاً با استفاده از \fBxwininfo\fP(1) یا \fBxlsclients\fP(1)، و سپس به‌کارگیری برنامه‌ای دیگر مانند \fBxdotool\fP(1) برای درخواست از مدیر پنجره جهت نمایان ساختن آن، نگاشت کرد.
.IP
اگر پنجرهٔ \fI\*n\fP نمایان باشد (یعنی نگاشت شده باشد)، منوها و کُنش‌های \fI\*n\fP (مانند \fBset\-visibility\fP) امکان انتخاب نمایش پنجره‌های VT100 یا Tek4014 را فراهم می‌کنند.
.TP 8
.B "+nomap"
این گزینه نگاشت اولیه (\fImapping\fP) پنجرهٔ ترمینال را فعال می‌کند.
این رفتار پیش‌فرض است.
.TP 8
.B "\-nul"
این گزینه نمایش زیرخط (underlining) را غیرفعال می‌کند.
.TP 8
.B "+nul"
این گزینه نمایش زیرخط (underlining) را فعال می‌کند.
.TP 8
.B \-pc
این گزینه استفاده از رنگ‌های برجسته به شیوهٔ رایانه‌های شخصی (PC-style) را فعال می‌کند
(منبع \fBboldColors\fP را ببینید).
.TP 8
.B +pc
این گزینه استفاده از رنگ‌های برجسته به شیوهٔ رایانه‌های شخصی را غیرفعال می‌کند.
.TP 8
.B \-pf \fIfont\fP
این گزینه قلم مورد استفاده برای اشاره‌گر را مشخص می‌کند.
نام منبع متناظر \fIpointerFont\fP است.
مقدار پیش‌فرض این منبع \fIcursor\fP است.
.TP 8
.B \-pob
این گزینه مشخص می‌کند که با دریافت هر Control-G پنجره باید بالا آورده شود (raise).
.TP 8
.B +pob
این گزینه مشخص می‌کند که با دریافت Control-G پنجره نباید بالا آورده شود.
.TP 8
.B \-rca
این گزینه تنظیم موقعیت مکان‌نما در حین تغییر اندازه را فعال می‌کند.
هنگامی که عرض ترمینال کاهش می‌یابد، مکان‌نما در عرض جدید محدود می‌شود.
با این گزینه (که پیش‌فرض است)، حرکات مکان‌نما در حالت کوچک‌شده ردیابی می‌شوند و هنگام بزرگ شدن مجدد، موقعیت مکان‌نما برای همگام ماندن با شل تنظیم می‌شود.
.TP 8
.B +rca
تنظیم موقعیت مکان‌نما را غیرفعال می‌کند.
هنگامی که اندازهٔ ترمینال افزایش می‌یابد، مکان‌نما در موقعیت بصری خود باقی می‌ماند، اما ممکن است دستورهای شل پس از تغییر اندازه و حرکت مکان‌نما رفتاری ناهماهنگ داشته باشند.
.TP 8
.B \-report\-charclass
گزارشی را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند که اطلاعات مربوط به رده‌نویسه‌هایی (character-classes) را که می‌توان با استفاده از منبع \fBcharClass\fP تغییر داد، نشان می‌دهد.
.TP 8
.B \-report\-colors
گزارشی را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند که اطلاعات مربوط به رنگ‌ها را هنگام تخصیص آن‌ها توسط \fI\*n\fP نشان می‌دهد.
این گزینه با منبع \fBreportColors\fP مطابقت دارد.
.TP 8
.B \-report\-fonts
گزارشی را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند که اطلاعات مربوط به قلم‌های بارگذاری‌شده را نشان می‌دهد.
این گزینه با منبع \fBreportFonts\fP مطابقت دارد.
.TP 8
.B \-report\-icons
گزارشی را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند که اطلاعات مربوط به شمایل‌های پیکسلی (pixmap-icons) بارگذاری‌شده را نشان می‌دهد.
این گزینه با منبع \fBreportIcons\fP مطابقت دارد.
.TP 8
.B \-report\-xres
گزارشی را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند که پس از پایان مقداردهی اولیه، مقادیر منابع بولی، عددی یا رشته‌ای X را برای ویجت VT100 نشان می‌دهد.
این گزینه با منبع \fBreportXRes\fP مطابقت دارد.
.TP 8
.B \-rightbar
میلهٔ پیمایش (scrollbar) را اجباراً در سمت راست صفحهٔ VT100 قرار می‌دهد.
.TP 8
.B "\-rvc"
این گزینه نمایش نویسه‌های دارای ویژگی معکوس (reverse) را به صورت رنگی غیرفعال می‌کند.
.TP 8
.B "+rvc"
این گزینه نمایش نویسه‌های دارای ویژگی معکوس (reverse) را به صورت رنگی فعال می‌کند.
.TP 8
.B \-rw
این گزینه مشخص می‌کند که بازگشت خودکار به سطر قبل (reverse-wraparound) باید مجاز باشد.
این کار به مکان‌نما اجازه می‌دهد تا از چپ‌ترین ستون یک سطر به راست‌ترین ستون سطر پیشین بازگردد.
این قابلیت برای ویرایش خط‌فرمان‌های طولانی در شل بسیار سودمند بوده و توصیه می‌شود.
این گزینه را می‌توان از منوی \fBVT Options\fP فعال یا غیرفعال کرد.
.TP 8
.B +rw
این گزینه مشخص می‌کند که بازگشت خودکار به سطر قبل (reverse-wraparound) نباید مجاز باشد.
.TP 8
.B \-s
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP می‌تواند به صورت ناهمگام (asynchronously) پیمایش کند؛ به این معنا که نیازی نیست صفحه هنگام پیمایش کاملاً به‌روز نگه داشته شود.
این کار باعث می‌شود در مواردی که تاخیر شبکه بسیار بالا است \fI\*n\fP سریع‌تر عمل کند و به‌طور معمول هنگام کار در بستر اینترنت‌های بسیار بزرگ یا از میان دروازه‌های (gateways) متعدد سودمند است.
.TP 8
.B +s
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید به صورت همگام (synchronously) پیمایش کند.
.TP 8
.B \-samename
در صورتی که درخواست تغییری ایجاد نکند (نام تغییر نکرده باشد)، درخواست‌های تغییر عنوان و نام شمایل را ارسال نمی‌کند.
مزیت این کار جلوگیری از پرش تصویر (flicker) و عیب آن نیاز به یک رفت و برگشت اضافی (round trip) به سرور جهت دریافت مقدار پیشین است.
در عمل این مورد هیچ‌گاه نباید مشکلی ایجاد کند.
.TP 8
.B +samename
همیشه درخواست‌های تغییر عنوان و نام شمایل را ارسال می‌کند.
.TP 8
.B \-sb
این گزینه مشخص می‌کند تعدادی از سطرهایی که با پیمایش از بالای پنجره خارج می‌شوند باید ذخیره گردند و یک میلهٔ پیمایش نمایش داده شود تا امکان مشاهدهٔ آن سطرها فراهم گردد.
این گزینه می‌تواند از طریق منوی \fBVT Options\fP فعال و غیرفعال شود.
.TP 8
.B +sb
این گزینه مشخص می‌کند که میلهٔ پیمایش نباید نمایش داده شود..TP 8
.BI \-selbg " color"
این گزینه رنگ پس‌زمینه متن انتخاب‌شده را مشخص می‌کند.
در صورت مشخص نشدن، از نگاتیو تصویر (reverse video) استفاده می‌شود.
بحث مربوط به منبع \fBhighlightColor\fP را ببینید.
.TP 8
.BI \-selfg " color"
این گزینه رنگ متن انتخاب‌شده را مشخص می‌کند.
در صورت مشخص نشدن، از نگاتیو تصویر استفاده می‌شود.
بحث مربوط به منبع \fBhighlightTextColor\fP را ببینید.
.TP 8
.B \-sf
این گزینه مشخص می‌کند که برای کلیدهای تابع (function keys)، کدهای گریز
(escape codes) کلید تابع Sun تولید شود.
.TP 8
.B +sf
این گزینه مشخص می‌کند که برای کلیدهای تابع، کدهای گریز استاندارد
تولید شود.
.TP 8
.BI \-sh " number"
مقادیر ارتفاع خط (line-height) را با عدد داده‌شده مقیاس‌بندی می‌کند.
بحث مربوط به منبع \fBscaleHeight\fP را ببینید.
.TP 8
.B \-si
این گزینه مشخص می‌کند که خروجی ارسالی به پنجره نباید به‌طور خودکار
موقعیت صفحه را به پایین ناحیه پیمایش بازگرداند.
این گزینه را می‌توان از منوی \fBVT Options\fP فعال یا غیرفعال کرد.
.TP 8
.B +si
این گزینه مشخص می‌کند که خروجی ارسالی به پنجره باید باعث
پیمایش آن به انتها شود.
.TP 8
.B \-sk
این گزینه مشخص می‌کند که فشردن یک کلید هنگام
استفاده از نوار پیمایش برای مرور خطوط قبلی متن، باید
باعث بازگشت خودکار پنجره به موقعیت عادی در
پایین ناحیه پیمایش شود.
.TP 8
.B +sk
این گزینه مشخص می‌کند که فشردن یک کلید هنگام استفاده از نوار پیمایش
نباید باعث تغییر موقعیت پنجره شود.
.TP 8
.BI \-sl " number"
این گزینه تعداد خطوط خارج‌شده از بالای صفحه در اثر پیمایش را که باید ذخیره شوند، مشخص می‌کند.
این مقدار با منبع \fBsaveLines\fP متناظر است.
مقدار پیش‌فرض \*(``1024\*('' است.
.TP 8
.B \-sm
این گزینه که با منبع \fBsessionMgt\fR متناظر است،
مشخص می‌کند که \fI\*n\fR باید
فراخوان‌های بازگشتی (callbacks) مدیر نشست را راه‌اندازی کند.
.TP 8
.B +sm
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fR نباید
فراخوان‌های بازگشتی مدیر نشست را راه‌اندازی کند.
.TP 8
.B \-sp
این گزینه مشخص می‌کند که صفحه‌کلید Sun/PC باید فرض شود،
که نگاشت کلید عددی \*(``+\*('' به \*(``,\*(''، و
CTRL-F1 به F13، CTRL-F2 به F14 و غیره را فراهم می‌سازد.
.TP 8
.B +sp
این گزینه مشخص می‌کند که کدهای گریز استاندارد باید برای
کلیدهای عددی (keypad) و کلیدهای تابع تولید شوند.
.TP 8
.B \-t
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید به‌جای حالت VT\fIxxx\fP،
در حالت Tektronix شروع به کار کند.
جابه‌جایی بین این دو پنجره با استفاده از منوهای
\*(``Options\*('' انجام می‌شود.
.IP
مدخل‌های پایگاه‌داده ترمینال (\fIterminfo\fP (5) یا \fItermcap\fP (5))
که با \fI\*n\fR کار می‌کنند عبارتند از:
.IP
\*(``tek4014\*('',
.br
\*(``tek4015\*('',
.br
\*(``tek4012\*('',
.br
\*(``tek4013\*('',
.br
\*(``tek4010\*('', و
.br
\*(``dumb\*(''.
.IP
\fI\*N\fP به‌طور خودکار پایگاه‌داده ترمینال را به همین ترتیب برای یافتن
این مدخل‌ها جستجو کرده و سپس
متغیر \*(``TERM\*(''
(و در صورت مرتبط بودن، متغیر محیطی \*(``TERMCAP\*('') را مقداردهی می‌کند.
.TP 8
.B +t
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fP باید در حالت VT\fIxxx\fP شروع به کار کند.
.TP 8
.B \-tb
این گزینه که با منبع \fBtoolBar\fR متناظر است،
مشخص می‌کند که \fI\*n\fR باید یک نوار ابزار (یا نوار منو) را در
بالای پنجره خود نمایش دهد.
دکمه‌های موجود در نوار ابزار با منوهای جهنده (popup) متناظر هستند؛
مانند control/کلیک چپ/موشواره برای \fBMain Options\fP.
.TP 8
.B +tb
این گزینه مشخص می‌کند که \fI\*n\fR نباید
نوار ابزاری راه‌اندازی کند.
.TP 8
.BI \-ti " term_id"
نام مورد استفاده توسط \fI\*n\fP را برای انتخاب
پاسخ صحیح به پرس‌وجوهای شناسه ترمینال (terminal ID) مشخص می‌کند.
این گزینه همچنین سطح شبیه‌سازی را تعیین می‌کند که برای
تعیین نوع پاسخ به یک دنباله کنترلی DA به‌کار می‌رود.
مقادیر معتبر شامل vt52، vt100، vt101، vt102، vt220 و vt240 هستند
(عبارت \*(``vt\*('' اختیاری است).
مقدار پیش‌فرض \*(``vt420\*('' است.
آرگومان \fIterm_id\fP شناسه ترمینال مورد استفاده را مشخص می‌کند.
(این مقدار معادل منبع \fBdecTerminalID\fP است).
.TP 8
.BI \-tm " string"
این گزینه مجموعه‌ای از کلیدواژه‌های تنظیمات ترمینال و به‌دنبال آن
نویسه‌هایی که باید به آن توابع متصل شوند را مشخص می‌کند،
مشابه برنامه \fBstty\fP(1).
کلیدواژه‌ها و مقادیر آن‌ها به‌طور مفصل در منبع \fBttyModes\fP
شرح داده شده‌اند.
.TP 8
.BI \-tn " name"
این گزینه نام نوع ترمینال را برای تنظیم در متغیر محیطی TERM
مشخص می‌کند.
این گزینه با منبع \fBtermName\fP متناظر است.
این نوع ترمینال باید در پایگاه‌داده ترمینال
(بسته به نحوه ساخت \fI\*n\fP، termcap یا terminfo) وجود داشته باشد
و باید دارای مدخل‌های \fIli#\fP و \fIco#\fP باشد.
اگر نوع ترمینال یافت نشود، \fI\*n\fP از فهرست داخلی
\*(``xterm\*(''، \*(``vt102\*('' و غیره استفاده می‌کند.
.TP 8
.B \-u8
این گزینه منبع \fButf8\fP را فعال می‌کند.
هنگامی که \fButf8\fP فعال باشد، \fI\*n\fP داده‌های ورودی را به‌صورت UTF-8 تفسیر می‌کند.
این امر به‌عنوان یک اثر جانبی، منبع \fBwideChars\fP را نیز تنظیم می‌کند،
اما حالت UTF-8 فعال‌شده با این گزینه، مانع از خاموش شدن آن می‌شود.
اگر نیاز دارید که کدگذاری UTF-8 را روشن و خاموش کنید،
به‌جای گزینه \fB\-u8\fP، از گزینه \fB\-wc\fP یا منبع متناظر \fBwideChars\fP
استفاده نمایید.
.IP
این گزینه و منبع \fButf8\fR توسط
گزینه‌های \fB\-lc\fP و \fB\-en\fP و منبع \fBlocale\fR بازنویسی (override) می‌شوند.
بدین معنا که اگر \fI\*n\fP برای پشتیبانی از \fIluit\fR کامپایل شده باشد
و منبع \fBlocale\fP برابر با \*(``false\*('' نباشد،
این گزینه نادیده گرفته می‌شود.
توصیه می‌کنیم هنگامی که سیستم‌عامل شما از لوکال پشتیبانی می‌کند،
از گزینه \fB\-lc\fR یا منبع \*(``\fBlocale:\ true\fR\*('' در لوکال‌های UTF-8 استفاده کنید،
یا در صورتی که سیستم‌عامل از لوکال پشتیبانی نمی‌کند، گزینه \fB\-en\ UTF\-8\fP یا
منبع \*(``\fBlocale:\ UTF\-8\fR\*('' را به‌کار ببرید.
.TP 8
.B +u8
این گزینه منبع \fButf8\fP را بازنشانی می‌کند.
.TP 8
.B "\-uc"
این گزینه که با منبع \fBcursorUnderLine\fP متناظر است،
مکان‌نما را به‌جای یک جعبه، به‌صورت خط زیرین (underline) درمی‌آورد.
.TP 8
.B "+uc"
این گزینه که با منبع \fBcursorUnderLine\fP متناظر است،
مکان‌نما را به‌جای خط زیرین، به‌صورت یک جعبه درمی‌آورد.
.TP 8
.B "\-ulc"
این گزینه نمایش نویسه‌های دارای ویژگی زیرخط‌دار را به‌صورت
رنگی به‌جای خط زیرین غیرفعال می‌کند.
.TP 8
.B "+ulc"
این گزینه نمایش نویسه‌های دارای ویژگی زیرخط‌دار را به‌صورت
رنگی به‌جای خط زیرین فعال می‌کند.
.TP 8
.B "\-ulit"
این گزینه که با منبع \fBitalicULMode\fP متناظر است،
نمایش نویسه‌های دارای ویژگی زیرخط‌دار را به‌صورت
خوابیده (italic) به‌جای خط زیرین غیرفعال می‌کند.
.TP 8
.B "+ulit"
این گزینه که با منبع \fBitalicULMode\fP متناظر است،
نمایش نویسه‌های دارای ویژگی زیرخط‌دار را به‌صورت
خوابیده به‌جای خط زیرین فعال می‌کند..TP 8
.B \-ut
این گزینه نشان می‌دهد که \fI\*n\fP نباید رکوردی در فایل گزارش \fIutmp\fP سیستم بنویسد.
.TP 8
.B +ut
این گزینه نشان می‌دهد که \fI\*n\fP باید رکوردی در فایل گزارش \fIutmp\fP سیستم بنویسد.
.TP 8
.B \-vb
این گزینه نشان می‌دهد که زنگ دیداری به زنگ شنیداری ترجیح داده می‌شود.
به جای به صدا درآوردن زنگ ترمینال در هر بار دریافت Control-G،
پنجره چشمک خواهد زد.
.TP 8
.B +vb
این گزینه نشان می‌دهد که زنگ دیداری نباید استفاده شود.
.TP 8
.B \-wc
این گزینه منبع \fBwideChars\fP را تنظیم می‌کند.
.IP
هنگامی که \fBwideChars\fP تنظیم شده باشد،
\fI\*n\fP ساختارهای داخلی را برای نویسه‌های ۱۶ بیتی نگهداری می‌کند.
اگر \fI\*n\fP در حالت UTF-8 راه‌اندازی نشده باشد (یا اگر این منبع تنظیم نشده باشد)،
در ابتدا این ساختارها را برای پشتیبانی از نویسه‌های ۸ بیتی نگهداری می‌کند.
بعداً می‌توان \fI\*N\fP را با استفاده از یک گزینه در منو یا یک توالی کنترلی تغییر وضعیت داد،
که باعث بازتخصیص آن ساختارها برای پشتیبانی از نویسه‌های ۱۶ بیتی می‌شود.
.IP
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B +wc
این گزینه منبع \fBwideChars\fP را بازنشانی می‌کند.
.TP 8
.B \-wf
این گزینه نشان می‌دهد که \fI\*n\fP باید پیش از شروع زیرپردازش، برای نخستین بار منتظر نگاشت شدن (mapped)
پنجره بماند تا تنظیمات اولیه اندازه ترمینال و متغیرهای محیطی صحیح باشند.
دریافت تغییرات بعدی اندازه ترمینال بر عهده برنامه است.
.TP 8
.B +wf
این گزینه نشان می‌دهد که \fI\*n\fP نباید پیش از شروع زیرپردازش منتظر بماند.
.TP 8
.B \-ziconbeep \fIpercent\fP
مشابه منبع \fBzIconBeep\fP.
اگر درصد غیرصفر باشد، xtermهایی که در وضعیت آیکون‌شده خروجی تولید می‌کنند،
صدایی با XBell در حجم صدای مشخص‌شده ایجاد خواهند کرد
و عبارت \*(``***\*('' به ابتدای عنوان آیکون آن‌ها اضافه خواهد شد.
بیشتر مدیر پنجره‌ها این تغییر را بلافاصله تشخیص می‌دهند و به شما نشان می‌دهند
کدام پنجره خروجی دارد.
(قابلیت مشابهی در x10 \fI\*n\fP وجود داشت.)
.TP 8
.B \-C
این گزینه نشان می‌دهد که این پنجره باید خروجی کنسول را دریافت کند.
این قابلیت در همه سیستم‌ها پشتیبانی نمی‌شود.
برای دریافت خروجی کنسول، شما باید مالک دستگاه کنسول باشید و مجوز خواندن و نوشتن
روی آن را داشته باشید.
اگر X را تحت \fIxdm\fP روی صفحه کنسول اجرا می‌کنید، ممکن است لازم باشد
برنامه‌های راه‌اندازی و بازنشانی نشست به طور صریح مالکیت دستگاه کنسول را تغییر دهند
تا این گزینه کار کند.
.TP 8
.B \-S\fIccn\fP
این گزینه اجازه می‌دهد \fI\*n\fP به عنوان یک کانال ورودی و
خروجی برای یک برنامه موجود استفاده شود و گاهی در برنامه‌های
کاربردی تخصصی به کار می‌رود.
مقدار گزینه، چند حرف پایانی نام یک شبه‌ترمینال را برای استفاده در حالت برده (slave)،
به همراه شماره توصیف‌گر فایل به ارث رسیده مشخص می‌کند.
اگر گزینه حاوی نویسه \*(``/\*('' باشد، این نویسه نام شبه‌ترمینال
را از توصیف‌گر فایل جدا می‌کند.
در غیر این صورت، دقیقاً دو نویسه از گزینه برای نام شبه‌ترمینال استفاده می‌شود
و باقی‌مانده، توصیف‌گر فایل است.
مثال‌ها
(دو مورد اول معادل هستند
زیرا توصیف‌گر پس از آخرین \*(``/\*('' می‌آید):
.NS 15
\-S/dev/pts/123/45
\-S123/45
\-Sab34
.NE
.IP
توجه داشته باشید که \fI\*n\fP هیچ توصیف‌گر فایلی را که
برای استفاده خودش باز نکرده باشد، نمی‌بندد.
این امکان وجود دارد (هرچند شاید انتقال‌پذیر نباشد) که برنامه‌ای
یک توصیف‌گر فایل باز را پس از مقداردهی اولیه یا گزینه \fB\-S\fP
به پردازشی که درون \fI\*n\fP در حال اجراست تحویل دهد..SS "گزینه‌های قدیمی (Old Options)"
آرگومان‌های خط فرمان زیر برای سازگاری با نسخه‌های قدیمی‌تر ارائه شده‌اند.
ممکن است در انتشار بعدی پشتیبانی نشوند، زیرا
\fIX\ Toolkit\fP گزینه‌های استانداردی ارائه می‌دهد که همین کار را انجام می‌دهند.
.TP 8
.B "%\fIgeom\fP"
این گزینه اندازه و موقعیت ترجیحی پنجره Tektronix را مشخص می‌کند.
این یک نام خلاصه برای تعیین منبع \*(``\fBtekGeometry\fP\*('' است.
.TP 8
.B "#\fIgeom\fP"
این گزینه موقعیت ترجیحی پنجره آیکون را مشخص می‌کند.
این یک نام خلاصه برای تعیین منبع \*(``\fBiconGeometry\fP\*('' است.
.TP 8
.BI \-T " string"
این گزینه عنوان پنجره‌های \fI\*n\fP را مشخص می‌کند.
معادل \fB\-title\fP است.
.TP 8
.BI \-n " string"
این گزینه نام آیکون را برای پنجره‌های \fI\*n\fP مشخص می‌کند.
این یک نام خلاصه برای تعیین منبع \*(``\fBiconName\fP\*('' است.
توجه داشته باشید که این با گزینه \fB\-name\fP در \fIX\ Toolkit\fP یکسان نیست.
نام پیش‌فرض آیکون، نام برنامه است.
.IP
اگر آیکون مناسبی یافت نشود، \fI\*n\fP از یک نقشه بیتی (pixmap) داخلی کامپایل‌شده استفاده می‌کند.
.IP
\fIX\ Toolkit\fP ویژگی \fBWM_ICON_NAME\fP را با استفاده از این مقدار تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B \-r
این گزینه نشان می‌دهد که حالت ویدیوی معکوس (reverse video) باید با جابجایی
رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه شبیه‌سازی شود.
معادل
\fB\-rv\fP است.
.TP 8
.BI \-w " number"
این گزینه عرض کادر پیرامون پنجره را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند.
معادل \fB\-borderwidth\fP یا \fB\-bw\fP است.
.
.SS "گزینه‌های X\ Toolkit (X Toolkit Options)"
آرگومان‌های خط فرمان استاندارد \fIX\ Toolkit\fP زیر معمولاً به همراه
\fI\*n\fP استفاده می‌شوند:
.TP 8
.B \-bd \fIcolor\fP
این گزینه رنگ مورد استفاده برای کادر پنجره را مشخص می‌کند.
نام منبع متناظر \fBborderColor\fP است.
\fI\*N\fP از مقدار پیش‌فرض \fIX\ Toolkit\fP استفاده می‌کند
که \*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.IP
پنجره VT100 در \fI\*N\fP دارای دو کادر است:
کادر \fIداخلی\fP (\fBinternalBorder\fP)
و کادر \fIخارجی\fP (\fBborderWidth\fP) که توسط \fIX\ Toolkit\fP مدیریت می‌شود.
.IP
به‌طور معمول \fI\*n\fP کادر داخلی را با استفاده از رنگ پس‌زمینه پنجره
VT100 پر می‌کند.
اگر منبع \fBcolorInnerBorder\fP فعال باشد،
آنگاه \fI\*n\fP ممکن است کادر داخلی را با استفاده از منبع \fBborderColor\fP پر کند.
.TP 8
.B \-bg \fIcolor\fP
این گزینه رنگ مورد استفاده برای پس‌زمینه پنجره را مشخص می‌کند.
نام منبع متناظر \fIbackground\fP است.
پیش‌فرض آن \*(``XtDefaultBackground\*('' است.
.TP 8
.B \-bw \fInumber\fP
این گزینه عرض کادر پیرامون پنجره را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند.
.IP
به نظر می‌رسد این مورد از انتشار‌های قدیمی‌تر X به جا مانده باشد.
این گزینه منبع \fBborderWidth\fP مربوط به ویجت شل (shell widget) را تنظیم می‌کند،
و ممکن است پیشنهادی به مدیر پنجره شما برای تنظیم ضخامت قاب پنجره
ارائه دهد.
بیشتر مدیران پنجره از این اطلاعات استفاده نمی‌کنند.
گزینه \fB\-b\fP را ببینید که کادر داخلی پنجره \fI\*n\fP
را کنترل می‌کند.
.TP 8
.B \-display \fIdisplay\fP
این گزینه کارساز X (سرور X) مورد نظر برای اتصال را مشخص می‌کند؛ X(1) را ببینید.
.TP 8
.B \-fg \fIcolor\fP
این گزینه رنگ مورد استفاده برای نمایش متن را مشخص می‌کند.
نام منبع متناظر \fIforeground\fP است.
پیش‌فرض آن
\*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.TP 8
.B \-fn \fIfont\fP
این گزینه قلم (فونت) مورد استفاده برای نمایش متن عادی را مشخص می‌کند.
نام منبع متناظر \fIfont\fP است.
مقدار پیش‌فرض این منبع \fIfixed\fP است.
.IP
گزینه \fB\-fn\fP در \fI\*N\fP فهرستی جداشده با کاما را همانند \fB\-fa\fP برای ویجت VT100 می‌پذیرد
و از اولین قلم بیتی (و نادیده گرفتن قلم‌های اضافی) استفاده می‌کند.
با این حال، ویجت‌های دیگر (مانند نوار ابزار) با این کار
دچار سردرگمی شده و هشدار می‌دهند.
.TP 8
.B \-font \fIfont\fP
این مشابه \fB\-fn\fP است.
.TP 8
.B \-geometry \fIgeometry\fP
این گزینه اندازه و موقعیت ترجیحی پنجره VT\fIxxx\fP را مشخص می‌کند؛
X(1) را ببینید.
.IP
مشخصات هندسه معمولی را می‌توان با پسوند \fB@\fP و به دنبال آن
مشخصه صفحه Xinerama تعیین کرد؛ این مقدار می‌تواند \fBg\fP برای صفحه سراسری (پیش‌فرض)،
\fBc\fP برای صفحه جاری، یا شماره یک صفحه نمایش باشد.
.TP 8
.B \-iconic
.br
این گزینه نشان می‌دهد که \fI\*n\fP باید از مدیر پنجره درخواست کند
که آن را به جای پنجره عادی، به‌صورت یک آیکون اجرا کند.
نام منبع متناظر \fIiconic\fP است.
.TP 8
.B \-name \fIname\fP
این گزینه نام برنامه‌ای را مشخص می‌کند که منابع باید تحت آن دریافت شوند،
به جای اینکه از نام پیش‌فرض فایل اجرایی استفاده شود.
\fIName\fP نباید شامل نویسه‌های \*(``.\*('' یا \*(``*\*('' باشد.
.TP 8
.B \-rv
این گزینه نشان می‌دهد که ویدیوی معکوس باید با جابجایی
رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه شبیه‌سازی شود.
نام منبع متناظر \fBreverseVideo\fP است.
.TP 8
.B +rv
غیرفعال کردن شبیه‌سازی ویدیوی معکوس از طریق جابجایی رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه.
.TP 8
.B \-title \fIstring\fP
این گزینه رشته عنوان پنجره را مشخص می‌کند که در صورت تمایل کاربر
ممکن است توسط مدیران پنجره نمایش داده شود.
این یک نام خلاصه برای تعیین منبع \*(``\fBtitle\fP\*('' است.
عنوان پیش‌فرض، خط فرمان مشخص‌شده پس از گزینه \fB\-e\fP (در صورت وجود) است،
وگرنه نام برنامه خواهد بود.
.IP
\fIX\ Toolkit\fP ویژگی \fBWM_NAME\fP را با استفاده از این مقدار تنظیم می‌کند.
.TP 8
.B \-xrm \fIresourcestring\fP
این گزینه یک رشته منبع را برای استفاده مشخص می‌کند.
این ویژگی به‌ویژه برای تنظیم منابعی مفید است که گزینه‌های جداگانه خط فرمان ندارند.
.PP
\fIX\ Toolkit\fP نام‌های جایگزینی را برای برخی از این گزینه‌ها می‌پذیرد، مانند:
.TP
.B \-background
برای \*(``\fB\-bg\fP\*(''
.TP
.B \-bordercolor
برای \*(``\fB\-bc\fP\*(''
.TP
.B \-borderwidth
برای \*(``\fB\-bw\fP\*(''
.TP
.B \-font
.br
برای \*(``\fB\-fn\fP\*(''
.TP
.B \-foreground
برای \*(``\fB\-fg\fP\*(''
.TP
.B \-reverse
برای \*(``\fB\-rv\fP\*(''
.PP
گزینه‌های مخفف نیز پشتیبانی می‌شوند، مانند
\*(``\fB\-v\fP\*('' برای \*(``\fB\-version\fP.\*(''
.
..SH "مبدل‌های منابع (RESOURCE CONVERTERS)"
\fI\*N\fP تمام نام‌ها و کلاس‌های منابع اصلی
\fIX\ Toolkit\fP را درک می‌کند.
همچنین از انواع منابع \fIX\ Toolkit\fP (مانند
بولی‌ها،
رنگ‌ها،
قلم‌ها،
اعداد صحیح، و
رشته‌ها)
به همراه مبدل‌های مربوط به هرکدام استفاده می‌کند.
این انواع منابع همیشه کافی نیستند:
.SS "بولی‌های گسترش‌یافته (Extended Booleans)"
منابع بولی \fIX\ Toolkit\fP مفید هستند،
اما داشتن بیش از دو مقدار به پیکربندی‌پذیری کمک می‌کند.
\fI\*N\fP با بررسی مقادیر اضافی در چندین مورد،
مقدار یک منبع (معمولاً) بولی را گسترش می‌دهد:
.sp
.na
.RS 4
\fBactiveIcon\fP،
\fBcdXtraScroll\fP،
\fBcursorBlink\fP،
\fBeightBitMeta\fP،
\fBrenderFont\fP،
\fBshiftEscape\fP،
\fBtiXtraScroll\fP،
\fButf8\fP،
\fButf8Fonts\fP، و
\fButf8Title\fP
.RE
.ad
.SS "فهرست‌های جداشده با کاما (Comma-separated Lists)"
\fI\*N\fP برای منابع خاصی که ویژگی‌های قابل فعال یا غیرفعال‌سازی را مشخص می‌کنند،
از فهرست‌های جداشده با کاما استفاده می‌کند:
.sp
.na
.RS 4
\fBcolorEvents\fP،
\fBdisallowedColorOps\fP،
\fBdisallowedFontOps\fP،
\fBdisallowedMouseOps\fP،
\fBdisallowedPasteControls\fP،
\fBdisallowedTcapOps\fP، و
\fBdisallowedWindowOps\fP
.RE
.ad
.PP
انواع منابع \fIX\ Toolkit\fP شامل فهرست‌ها نمی‌شوند.
\fI\*N\fP برای منبع از یک رشته استفاده کرده و آن را تجزیه می‌کند.
.bP
موارد موجود در این فهرست‌ها ویژگی‌هایی برای فعال یا غیرفعال کردن هستند.
.bP
موارد فهرست، نام‌ها (یا برای \fBdisallowedWindowOps\fP اعداد صحیح ده‌دهی) هستند.
.bP
موارد فهرست بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف مطابقت داده می‌شوند.
\fI\*N\fP همچنین استفاده از نویسه‌های عام (wildcards) را در نام‌ها مجاز می‌داند،
یعنی \*(``*\*('' و
\*(``?\*('' همانند اسکریپت‌های شل.
.bP
هر مورد می‌تواند با یک پیشوند \*(``\fB~\fP\*('' (تیلدا) مشخص شود تا نشان دهد
که این ویژگی به‌جای فعال‌شدن باید غیرفعال شود.
.PP
\fI\*N\fP همچنین برای ایجاد جدول‌ها، برای چند منبع دیگر نیز از
فهرست‌های جداشده با کاما استفاده می‌کند.
این موارد، نام‌ها را بدون حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف مطابقت می‌دهند
و می‌توان آن‌ها را به‌صورت مخفف به کار برد،
اما از نویسه‌های عام پشتیبانی نمی‌کنند:
.sp
.na
.RS 4
\fBeightBitSelectTypes\fP،
\fBomitTranslation\fP، و
\fButf8SelectTypes\fP
.RE
.ad
.PP
در نهایت، این منابع فهرست‌هایی از داده‌ها هستند که با کاما جدا شده‌اند:
.sp
.na
.RS 4
\fBcharClass\fP،
\fBfaceNameDoublesize\fP،
\fBfaceName\fP، و
\fBfont\fP
.RE
.ad.SS "منابع معوق (Deferred resources)"
ممکن است \fI\*N\fP پردازش یک منبع (resource) را تا زمان نیاز به آن به تعویق بیندازد.
برای نمونه، جهت راه‌اندازی سریع‌تر، \fBfont2\fP تا \fBfont7\fP تنها در صورت نیاز
بارگذاری می‌شوند.
مجدداً، نوع واقعی منبع یک رشته است که در صورت نیاز
تجزیه شده و استفاده می‌شود.
.SH "منابع (RESOURCES)"
منابع ویژهٔ برنامه
(مانند \*(``\fBXTerm.\fINAME\fR\*('') در ادامه آمده‌اند.
.SS "منابع برنامه (Application Resources)"
.TP 8
.B "backarrowKeyIsErase\fP (class\fB BackarrowKeyIsErase\fP)"
منابع VT\fIxxx\fP \fBbackarrowKey\fP و \fBptyInitialErase\fP را با
تنظیم وضعیت DECBKM بر اساس اینکه آیا نویسهٔ \fIerase اولیه\fP
یک نویسهٔ پس‌بر (8) یا حذف (127) است، به یکدیگر پیوند می‌دهد.
مقدار \*(``false\*('' این ویژگی را غیرفعال می‌کند.
پیش‌فرض \*(``False\*('' است.
.IP
در اینجا جدول‌هایی آورده شده است که نشان می‌دهد چگونه تنظیمات اولیه برای
.RS
.bP
.B backarrowKeyIsErase\fP (BKIE)،
.bP
.B backarrowKey\fP (BK)، و
.bP
.B ptyInitialErase\fP (PIE)، به همراه
.bP
نویسهٔ erase در \fIstty\fP (^H برای backspace،‏ ^?\& برای delete)
.RE
.IP
بر DECBKM تأثیر می‌گذارند.
ابتدا، \fI\*n\fP نویسهٔ \fIerase\fP اولیه را به دست می‌آورد:
.RS
.bP
مقدار داخلی \fI\*n\fP برابر ^H است
.bP
\fI\*n\fP مقداری را که \fBstty\fP(1) نشان می‌دهد از سیستم‌عامل استعلام می‌کند
.bP
منبع \fBttyModes\fP ممکن است \fIerase\fP را بازنویسی کند
.bP
اگر \fBptyInitialErase\fP نادرست (false) باشد، \fI\*n\fP در پایگاه‌دادهٔ ترمینال جستجو خواهد کرد
.RE
.IP
خلاصهٔ آن به صورت یک جدول:
.sp
.TS
l l l l
_ _ _ _
l c c c.
\fBPIE\fR	\fBstty\fR	\fBdatabase\fR	\fIerase\fP
false	^H	^H	^H
false	^H	^?	^?
false	^?	^H	^H
false	^?	^?	^?
true	^H	^H	^H
true	^H	^?	^H
true	^?	^H	^?
true	^?	^?	^?
.TE
.IP
با استفاده از آن نویسهٔ \fIerase\fP، \fI\*n\fP انتخاب‌های بیشتری را فراهم می‌کند:
.RS
.bP
اگر \fBbackarrowKeyIsErase\fP درست (true) باشد، \fI\*n\fP از نویسهٔ \fIerase\fP
برای وضعیت اولیهٔ \fBDECBKM\fP استفاده می‌کند
.bP
اگر \fBbackarrowKeyIsErase\fP نادرست (false) باشد، \fI\*n\fP مقدار \fBDECBKM\fP
را روی 2 (داخلی) تنظیم می‌کند.
این کار \fBbackarrowKey\fP و دنبالهٔ کنترلی برای \fBDECBKM\fP
را به یکدیگر پیوند می‌دهد.
.bP
برنامه‌ها می‌توانند یک دنبالهٔ کنترلی برای تنظیم/بازنشانی مجموعهٔ کنترلی \fBDECBKM\fP ارسال کنند
.bP
گزینهٔ منوی \*(``Backarrow Key (BS/DEL)\*('' وضعیت \fBDECBKM\fP را تغییر می‌دهد
.RE
.IP
خلاصهٔ جزئیات مقداردهی اولیه:
.sp
.TS
l l l l l
_ _ _ _ _
c l l c c.
\fIerase\fR	\fBBKIE\fR	\fBBK\fR	\fBDECBKM\fP	\fIresult\fP
^?	false	false	2	^H
^?	false	true	2	^?
^?	true	false	0	^?
^?	true	true	1	^?
^H	false	false	2	^H
^H	false	true	2	^?
^H	true	false	0	^H
^H	true	true	1	^H
.TE
.TP 8
.B "buffered\fP (class\fB Buffered\fP)"
به‌طور معمول \fI\*n\fP با پشتیبانی از بافر دوگانه (double-buffer) ساخته می‌شود.
این منبع می‌تواند برای فعال یا غیرفعال کردن آن استفاده شود.
تنظیم این منبع روی
\*(``true\*(''
بافر دوگانه را فعال می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``False\*('' است.
.TP 8
.B "bufferedFPS\fP (class\fB BufferedFPS\fP)"
هنگامی که \fI\*n\fP با پشتیبانی از بافر دوگانه ساخته شده باشد،
این منبع حداکثر تعداد فریم/ثانیه را تعیین می‌کند.
پیش‌فرض
\*(``40\*(''
است و به بازهٔ 1 تا 100 محدود شده است.
.TP 8
.B "cursorTheme\fP (class\fB CursorTheme\fP)"
کتابخانهٔ Xcursor(1)
روشی را برای تغییر شکل و اندازهٔ نشانگر فراهم می‌کند.
کتابخانهٔ X11 از این کتابخانه برای گسترش فراخوانی‌های مکان‌نمای قلم و گلیف
که توسط برنامه‌هایی مانند \fI\*n\fP استفاده می‌شود بهره می‌برد تا فایل‌های
خارجی را جایگزین مکان‌نماهای داخلی \*(``core\*('' ارائه‌شده توسط X کند.
.IP
\fI\*N\fP از منبع \fBpointerShape\fP برای انتخاب شکل مکان‌نمای X استفاده می‌کند.
بیشتر مجموعه‌های موجود برای پوسته‌های مکان‌نما، مجموعه‌ای ناقص از مکان‌نماهای
\*(``core\*('' را ارائه می‌دهند (در حالی که احتمالاً مکان‌نماهای دیگری را می‌افزایند).
به دلیل این محدودیت، \fI\*n\fP این ویژگی را به‌طور پیش‌فرض غیرفعال می‌کند.
.IP
ویژگی پوستهٔ مکان‌نما می‌تواند سودمند باشد زیرا مکان‌نماهای X مقیاس‌پذیر نیستند
و در نمایشگرهایی با وضوح بالا، مکان‌نماها به سختی پیدا می‌شوند.
برخی از پوسته‌های مکان‌نما شامل
مکان‌نماهای بزرگ‌تری هستند تا این محدودیت را دور بزنند:
.RS
.bP
مکان‌نماهای اصلی پیش‌فرض 8x8 پیکسل هستند؛
.bP
برخی پوسته‌های مکان‌نما شامل مکان‌نماهایی تا سقف 64x64 پیکسل برای کارساز X هستند.
.RE
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``none\*('' است.
سایر مقادیر (از جمله \*(``default\*('') با تنظیم متغیر محیطی
\fBXCURSOR_THEME\fP، برای انتخاب پوستهٔ مکان‌نما به کتابخانهٔ Xcursor
ارسال می‌شوند.
.TP 8
.B "fullscreen\fP (class\fB Fullscreen\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP در هنگام راه‌اندازی باید از مدیر پنجره
درخواست چیدمان تمام‌صفحه کند یا خیر.
\fI\*N\fP یک کلمهٔ کلیدی (بدون حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف)
یا عدد نشان‌داده‌شده در پرانتز را می‌پذیرد:
.RS
.TP 3
false (0)
چیدمان تمام‌صفحه در ابتدا استفاده نمی‌شود،
اما ممکن است بعداً از طریق انتخاب منو یا دنبالهٔ کنترلی فعال شود.
.TP 3
true (1)
چیدمان تمام‌صفحه در ابتدا استفاده می‌شود،
اما ممکن است بعداً از طریق انتخاب منو یا دنبالهٔ کنترلی غیرفعال شود.
.TP 3
always (2)
چیدمان تمام‌صفحه در ابتدا استفاده می‌شود،
و نمی‌توان آن را بعداً از طریق انتخاب منو یا دنبالهٔ کنترلی غیرفعال کرد.
.TP 3
never (3)
چیدمان تمام‌صفحه استفاده نمی‌شود،
و نمی‌توان آن را بعداً از طریق انتخاب منو یا دنبالهٔ کنترلی فعال کرد.
.RE
.IP
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "hold\fP (class\fB Hold\fP)"
اگر درست (true) باشد،
هنگامی که فرمان شل پایان می‌یابد، \fI\*n\fP بلافاصله پنجره‌اش را
نابود نخواهد کرد.
این برنامه منتظر می‌ماند تا شما با استفاده از مدیر پنجره پنجره را ببندید/نابود کنید، یا
از گزینه‌های منو که سیگنالی مانند HUP یا KILL می‌فرستند استفاده کنید.
می‌توانید به عقب پیمایش کنید، متن انتخاب کنید و غیره تا بیشتر عملیات‌های گرافیکی را انجام دهید.
با این حال، تغییر اندازهٔ صفحه موجب از بین رفتن داده‌ها می‌شود، چرا که این عمل مستلزم تعامل
با شلی است که دیگر در حال اجرا نیست.
.TP 8
.B "hpFunctionKeys\fP (class\fB HpFunctionKeys\fP)"
مشخص می‌کند که آیا کدهای گریز کلیدهای کارکرد HP باید برای
کلیدهای تابعی تولید شوند یا خیر.
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است، یعنی این ویژگی غیرفعال است.
.IP
منبع \fBkeyboardType\fP سازوکار ارجح
برای انتخاب این حالت است..TP 8
.B "iconGeometry\fP (class\fB IconGeometry\fP)"
اندازه و مکان ترجیحی برنامه را هنگام آیکون شدن مشخص می‌کند.
این مورد لزوماً توسط همهٔ مدیران پنجره رعایت نمی‌شود.
.TP 8
.B "iconHint\fP (class\fB IconHint\fP)"
آیکونی را مشخص می‌کند که به اشاره‌های (hints) مدیر پنجره اضافه خواهد شد.
\fI\*N\fP هیچ مقدار پیش‌فرضی ارائه نمی‌دهد.
.IP
این منبع را روی \*(``none\*('' تنظیم کنید تا این اشاره کاملاً نادیده گرفته شود
و تصمیم‌گیری به مدیر پنجره واگذار گردد.
.IP
اگر منبع \fBiconHint\fP داده شده باشد (یا از طریق گزینهٔ \fB\-n\fP تنظیم شده باشد)،
در صورتی که منبع یک مسیر مطلق را مشخص نکند،
\fI\*n\fP به دنبال یک فایل pixmap با آن نام در دایرکتوری جاری و همچنین در /usr/share/pixmaps می‌گردد.
در هر حالت، \fI\*n\fP پس از امتحان کردن بدون این پسوندها،
\*(``_48x48\*(''
و/یا \*(``.xpm\*('' را به نام فایل اضافه می‌کند.
اگر قادر به بارگذاری فایل باشد، \fI\*n\fP اشارهٔ مدیر پنجره
را برای icon-pixmap تنظیم می‌کند.
این pixmapها همراه با \fI\*n\fP توزیع می‌شوند و می‌توانند به صورت اختیاری
به صورت درونی کامپایل شوند:
.RS
.bP
mini.\*n_16x16,
mini.\*n_32x32,
mini.\*n_48x48
.bP
filled\-\*n_16x16,
filled\-\*n_32x32,
filled\-\*n_48x48
.bP
\*n_16x16,
\*n_32x32,
\*n_48x48
.bP
\*n\-color_16x16,
\*n\-color_32x32,
\*n\-color_48x48
.RE
.IP
در هر دو حالت، \fI\*n\fP امکان اضافه کردن \*(``_48x48\*('' را برای تعیین
بزرگ‌ترین pixmap به عنوان پیش‌فرض فراهم می‌کند.
یعنی \*(``mini.\*n\*('' همانند \*(``mini.\*n_48x48\*('' است.
.IP
اگر هیچ منبع صریح \fBiconHint\fP مشخص نشده باشد
(یا اگر هیچ‌یک از نام‌های کامپایل‌شده مطابقت نداشته باشد)،
\fI\*n\fP از \*(``mini.\*n\*('' استفاده می‌کند (که همیشه به صورت درونی کامپایل شده است).
.IP
منبع \fBiconHint\fP هیچ تأثیری بر فایل‌های \*(``desktop\*(''،
از جمله \*(``panel\*('' و \*(``menu\*('' ندارد.
این موارد معمولاً از طریق یک فایل \*(``.desktop\*('' تنظیم می‌شوند؛
\fI\*n\fP نمونه‌هایی را برای خود (و اسکریپت \fIu\*n\fP) ارائه می‌دهد.
محیط‌های رومیزی توانمندتر اجازه می‌دهند آیکون بر مبنای هر کاربر تغییر کند.
.TP 8
.B "iconName\fP (class\fB IconName\fP)"
برچسبی را برای \fI\*n\fP هنگام آیکون شدن مشخص می‌کند.
\fI\*N\fP هیچ مقدار پیش‌فرضی ارائه نمی‌دهد؛
برخی از مدیران پنجره ممکن است نام برنامه، مثلاً \*(``\*n\*('' را در نظر بگیرند.
.IP
تنظیم منبع \fBiconName\fP برچسب آیکون را تعیین می‌کند،
مگر اینکه توسط \fBzIconBeep\fP
یا توالی‌های کنترلی که برچسب‌های پنجره و آیکون را تغییر می‌دهند لغو شود.
.TP 8
.B "keyboardType\fP (class\fB KeyboardType\fP)"
یکی (یا هیچ‌کدام) از منابع مختلف نوع صفحه‌کلید را فعال می‌کند:
\fBhpFunctionKeys\fP،
\fBscoFunctionKeys\fP،
\fBsunFunctionKeys\fP،
\fBtcapFunctionKeys\fP،
\fBoldXtermFKeys\fP و
\fBsunKeyboard\fP.
.IP
مقدار این منبع باید به ترتیب یکی از رشته‌های متناظر
\*(``hp\*(''،
\*(``sco\*(''،
\*(``sun\*(''،
\*(``tcap\*(''،
\*(``legacy\*('' یا
\*(``vt220\*('' باشد.
.IP
منابع اختصاصی برای پشتیبانی از سیستم‌های قدیمی ارائه شده‌اند؛
استفاده از این منبع ساده‌تر است.
\fI\*N\fP فقط از یک نوع صفحه‌کلید استفاده خواهد کرد،
اما اگر چندین منبع تنظیم شده باشند، هشدار می‌دهد و از آخرین موردی که بررسی می‌کند استفاده می‌نماید.
.IP
مقدار پیش‌فرض
\*(``unknown\*('' است، یعنی هیچ‌یک از منابع وابسته
از طریق این منبع تنظیم نشده‌اند.
.TP 8
.B "maxBufSize\fP (class\fB MaxBufSize\fP)"
حداکثر اندازهٔ بافر ورودی را مشخص می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``32768\*('' است.
شما نمی‌توانید این مقدار را به مقداری کمتر از منبع \fBminBufSize\fR تنظیم کنید.
در صورت نیاز افزایش می‌یابد تا این مقدار بر آن بخش‌پذیر باشد.
.IP
در برخی سیستم‌ها ممکن است بخواهید یک یا هر دو مقدار منابع
\fBmaxBufSize\fP و
\fBminBufSize\fP را برای دستیابی به عملکرد بهتر افزایش دهید،
در صورتی که سیستم‌عامل اندازه‌های بافر بزرگ‌تر را ترجیح دهد.
.TP 8
.B "maximized\fP (class\fB Maximized\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP هنگام راه‌اندازی باید از مدیر پنجره
درخواست بزرگ‌نمایی (maximize) چیدمان خود را داشته باشد یا خیر.
مقدار پیش‌فرض
\*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "menuHeight\fP (class\fB MenuHeight\fP)"
ارتفاع نوار ابزار را مشخص می‌کند،
که ممکن است بسته به اندازهٔ قلم مورد استفاده، توسط ویجت Layout مربوط به \fIX\ Toolkit\fP افزایش یابد.
مقدار پیش‌فرض
\*(``25\*('' است.
.TP 8
.B "menuLocale\fP (class\fB MenuLocale\fP)"
محلی‌سازی (locale) مورد استفاده برای محاسبات مجموعه نویسه‌ها را هنگام بارگذاری
منوهای پاپ‌آپ مشخص می‌کند.
از این گزینه برای بهبود عملکرد راه‌اندازی منوهای پاپ‌آپ \fIAthena\fP استفاده کنید،
که ممکن است قلم‌های غیرضروری (و بسیار حجیم) را بارگذاری کنند، مثلاً
در یک locale با کدگذاری UTF-8.
مقدار پیش‌فرض \*(``C\*('' (POSIX) است.
.IP
برای استفاده از locale جاری
(تنها در صورتی مفید است که تنظیمات منبع را برای مدخل‌های منو بومی‌سازی کرده باشید)،
این منبع را روی یک رشتهٔ خالی تنظیم کنید.
.TP 8
.B "messages\fP (class\fB Messages\fP)"
مشخص می‌کند که آیا دسترسی نوشتن به ترمینال در ابتدا مجاز است یا خیر.
ببینید: \fBmesg\fP(1).
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "minBufSize\fP (class\fB MinBufSize\fP)"
حداقل اندازهٔ بافر ورودی، یعنی مقدار داده‌ای که
\fI\*n\fR در هر خواندن درخواست می‌کند را مشخص می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``4096\*('' است.
شما نمی‌توانید این مقدار را کمتر از 64 تنظیم کنید.
.TP 8
.B "omitTranslation\fP (class\fB OmitTranslation\fP)"
به‌طور انتخابی یک یا چند بخش از نگاشت‌های (translations) پیش‌فرض \fI\*n\fP را
در زمان راه‌اندازی حذف می‌کند.
مقدار این منبع فهرستی از کلمات کلیدی جداشده با کاما است
که می‌توان آن‌ها را به صورت مخفف نیز نوشت:
.RS
.TP
default
رویدادهای فشردن دکمه (ماوس) را که توسط سایر نگاشت‌ها مدیریت نشده‌اند نادیده می‌گیرد
.TP
fullscreen
یک کلید میانبر را به عمل \fBfullscreen()\fP اختصاص می‌دهد.
.TP
keypress
فشردن کلیدها را به‌طور پیش‌فرض به عملیات
\fBinsert\-seven\-bit()\fP و
\fBinsert\-eight\-bit()\fP اختصاص می‌دهد.
.TP
paging
کلیدهای میانبر را به عملیات
\fBscroll\-back()\fP و
\fBscroll\-forw()\fP اختصاص می‌دهد.
.TP
pointer
رویدادهای \fImotion\fP و \fIbutton\fP اشاره‌گر را به ترتیب به عملیات
\fBpointer\-motion()\fP و
\fBpointer\-button()\fP اختصاص می‌دهد.
.TP
popup-menu
دکمه‌های ماوس را همراه با کلید تبدیل \fIcontrol\fP به منوهای پاپ‌آپ اختصاص می‌دهد.
.TP
reset
دکمهٔ ۲ ماوس را
همراه با کلید تبدیل \fImeta\fP به عمل \fBclear\-saved\-lines\fP اختصاص می‌دهد.
.TP
scroll\-lock
یک کلید میانبر را به عمل \fBscroll\-lock()\fP اختصاص می‌دهد.
.TP
block\-select
قابلیتی اختیاری (در زمان کامپایل) برای پشتیبانی از گزینش‌های مستطیلی.
به‌طور پیش‌فرض، این به \fIMeta button one\fP مقید است.
.TP
select
ترکیب‌های ماوس و فشردن کلید را
به عملیاتی که گزینش را دستکاری می‌کنند اختصاص می‌دهد..IP
همچنین \fI\*N\fP از این کنش‌ها برای دریافت رویدادهای دکمه و حرکت
ماوس که می‌توانند توسط توالی‌های کنترلی پروتکل ماوس دستکاری شوند، استفاده می‌کند.
اگر نگاشت‌های \fIselect\fP حذف شوند،
آنگاه \fBpointer\-motion\fP و \fBpointer\-button\fP به جای آن
این توالی‌های کنترلی پروتکل ماوس را مدیریت می‌کنند.
.TP
shift\-fonts
کلیدهای میانبر را به کنش‌های
\fBlarger\-vt\-font()\fP و
\fBsmaller\-vt\-font()\fP اختصاص می‌دهد.
.TP
wheel\-mouse
دکمه‌های ۴ و ۵ را با کلیدهای تبدیل مختلف به کنش‌های
\fBscroll\-back()\fP و
\fBscroll\-forw()\fP اختصاص می‌دهد.
.RE
.TP 8
.B ptyHandshake\fP (class\fB PtyHandshake\fP)
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fP در طول مقداردهی اولیه دست‌تکانی (handshaking) انجام می‌دهد
تا مطمئن شود که فرایندهای والد و فرزند وضعیت \fIutmp\fP
و \fBstty\fP(1) را به‌روزرسانی می‌کنند.
.IP
همچنین نگاه کنید به \fBwaitForMap\fP که منتظر درک شبه‌ترمینال
از اندازهٔ صفحه می‌ماند،
و \fBptySttySize\fP که اندازهٔ صفحه را پس از اتمام دیگر مقداردهی‌های
اولیهٔ ترمینال بازنشانی می‌کند.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B ptyInitialErase\fP (class\fB PtyInitialErase\fP)
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fP از درک شبه‌ترمینال از مقدار
پاک‌کردن (erase) در \fIstty\fP استفاده می‌کند.
اگر \*(``false\*('' باشد، \fI\*n\fP مقدار پاک‌کردن \fIstty\fP را طوری تنظیم می‌کند
که با پیکربندی خودش مطابقت داشته باشد،
و در صورت موجود بودن از رشتهٔ \fBkb\fP مدخل termcap به عنوان مرجع استفاده می‌کند.
.IP
در هر دو حالت، در صورتی که سیستم از TERMCAP استفاده کند، نتیجه بر روی
متغیر TERMCAP که توسط \fI\*n\fP تنظیم می‌شود اعمال خواهد شد.
.IP
همچنین منبع \fBttyModes\fP را ببینید که ممکن است این مقدار را بازنویسی کند.
پیش‌فرض \*(``False\*('' است.
.TP 8
.B ptySttySize\fP (class\fB PtySttySize\fP)
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fP پس از اتمام مقداردهی اولیهٔ ترمینال،
اندازهٔ صفحه را بازنشانی می‌کند.
این ویژگی برای برخی سیستم‌ها که شبه‌ترمینال‌های آن‌ها قادر به
انتشار مشخصه‌های ترمینال نیستند لازم است.
در جاهایی که نیازی به آن نیست، می‌تواند با روش‌های دیگر تنظیم
اندازهٔ اولیهٔ صفحه، مثلاً از طریق تعامل با مدیر پنجره، تداخل ایجاد کند.
.IP
همچنین نگاه کنید به \fBwaitForMap\fP که منتظر یک پیام دست‌تکانی می‌ماند
که درک شبه‌ترمینال از اندازهٔ صفحه را گزارش می‌دهد.
پیش‌فرض در سیستم‌های Linux و macOS مقدار \*(``false\*(''
و در غیر این صورت \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "reportColors\fP (class\fB ReportColors\fP)"
اگر true باشد، \fI\*n\fP هنگام تخصیص رنگ‌ها خلاصه‌ای از آن‌ها را
در خروجی استاندارد چاپ می‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "reportFonts\fP (class\fB ReportFonts\fP)"
اگر true باشد، \fI\*n\fP هنگام بارگذاری هر قلم، خلاصه‌ای از معیارهای آن
(اندازه، تعداد گلیف‌ها، غیره) را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "reportIcons\fP (class\fB ReportIcons\fP)"
اگر true باشد، \fI\*n\fP هنگام بارگذاری هر آیکون pixmap خلاصه‌ای از آن را
در خروجی استاندارد چاپ می‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "reportXRes\fP (class\fB ReportXRes\fP)"
اگر true باشد، \fI\*n\fP پس از مقداردهی اولیه فهرستی از منابع X بولی،
عددی و رشته‌ای مربوط به ویجت VT100 را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "sameName\fP (class\fB SameName\fP)"
اگر مقدار این منبع \*(``true\*('' باشد، هنگامی که درخواست تغییری ایجاد نکند
(نام تغییر نکرده باشد)، \fI\*n\fP درخواست‌های تغییر عنوان و نام آیکون را ارسال نمی‌کند.
این کار این مزیت را دارد که از پرش تصویر (flicker) جلوگیری می‌کند
و عیب آن نیز نیاز به یک رفت و برگشت اضافی به کارگزار برای فهمیدن مقدار قبلی است.
در عمل این مورد هرگز نباید مشکلی ایجاد کند.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "scaleHeight\fP (class\fB ScaleHeight\fP)"
مقادیر ارتفاع سطر (line-height) را با مقدار این منبع مقیاس‌بندی می‌کند،
که محدود به بازهٔ \*(``0.9\*('' تا \*(``1.5\*('' است.
مقدار پیش‌فرض \*(``1.0\*('' است.
.IP
گرچه این منبع هم برای قلم‌های bitmap و هم TrueType اعمال می‌شود، هدف اصلی آن
کمک به دور زدن تغییرات ناسازگار در معیارهای قلم کتابخانهٔ Xft است.
\fI\*N\fP معیارهای قلم را بررسی می‌کند تا ببیند کتابخانه چه کادرهای محاطی‌ای
(bounding boxes) را برای هر گلیف (نویسه) اعلام می‌کند.
با این حال، برخی از ویژگی‌های Xft (مانند autohinter) می‌توانند باعث شوند که
گلیف‌ها بزرگ‌تر از کادرهای محاطی مقیاس‌بندی شده و بخشی از آن‌ها توسط سطر بعدی
رونویسی شوند.
.IP
برای منبع مرتبط، \fBuseClipping\fP را ببینید.
.TP 8
.B "scoFunctionKeys\fP (class\fB ScoFunctionKeys\fP)"
مشخص می‌کند که آیا کدهای گریز کلیدهای تابع SCO باید برای
کلیدهای تابع تولید شوند یا خیر.
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است، یعنی این ویژگی غیرفعال است.
.IP
منبع \fBkeyboardType\fP سازوکار ارجح
برای انتخاب این حالت است.
.TP 8
.B "sessionMgt\fP (class\fB SessionMgt\fP)"
اگر مقدار این منبع \*(``true\*('' باشد،
\fI\*n\fP فراخوانی‌های بازگشتی مدیر نشست را
برای \fBXtNdieCallback\fR و \fBXtNsaveCallback\fR برپا می‌کند.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "sunFunctionKeys\fP (class\fB SunFunctionKeys\fP)"
مشخص می‌کند که آیا کدهای گریز کلیدهای تابع Sun باید برای
کلیدهای تابع تولید شوند یا خیر.
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است، یعنی این ویژگی غیرفعال است.
.IP
منبع \fBkeyboardType\fP سازوکار ارجح
برای انتخاب این حالت است.
.TP 8
.B "sunKeyboard\fP (class\fB SunKeyboard\fP)"
\fI\*N\fP نویسه‌های کلیدهای خاصی را بر اساس فرضیات خود در مورد
صفحه‌کلید شما ترجمه می‌کند.
این منبع
مشخص می‌کند که آیا طرح‌بندی صفحه‌کلید Sun/PC (یعنی صفحه کلید
عددیِ صفحه‌کلید PC همراه با ۱۲ کلید تابع) به جای DEC VT220 باید فرض شود یا خیر.
این باعث می‌شود کلید \*(``+\*('' در صفحه کلید عددی به \*(``,\*(''
و بسته به تنظیم منبع \fBctrlFKeys\fP، کلیدهای CTRL F1-F10 به F11-F20 نگاشت شوند،
تا \fI\*n\fP یک DEC VT220 را با دقت بیشتری شبیه‌سازی کند.
در غیر این صورت (پیش‌فرض، با تنظیم \fBsunKeyboard\fP بر روی \*(``false\*(''))،
\fI\*n\fP از نگاشت‌های سبک PC برای کلیدهای تابع و صفحه کلید عددی استفاده می‌کند.
.IP
نگاشت‌های سبک PC از کلیدهای Shift، Alt، Control و Meta به عنوان کلیدهای تبدیل
برای کلیدهای تابع و صفحه کلید عددی استفاده می‌کنند
(برای جزئیات به \fIXterm Control Sequences\fP مراجعه کنید).
نگاشت‌های سبک PC شبیه به PCTerm هستند، اما یکسان نیستند.
به‌طور معمول این نگاشت‌ها با استفاده از کلید Meta همان‌طور که برای
منبع \fBeightBitInput\fP شرح داده شده تداخل پیدا نمی‌کنند.
در صورت تداخل، توجه داشته باشید که نگاشت‌های سبک PC ابتدا ارزیابی می‌شوند.
.IP
همچنین منبع \fBkeyboardType\fP را ببینید.
.TP 8
.B "tcapFunctionKeys\fP (class\fB TcapFunctionKeys\fP)"
مشخص می‌کند که آیا کدهای گریز کلیدهای تابع خوانده‌شده از مدخل
termcap/terminfo متناظر با متغیر محیطی \fBTERM\fP باید برای کلیدهای
تابع تولید شوند یا کدهای پیکربندی‌شده با استفاده از \fBsunKeyboard\fP
و \fBkeyboardType\fP.
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است، یعنی این ویژگی غیرفعال است.
.IP
منبع \fBkeyboardType\fP سازوکار ارجح
برای انتخاب این حالت است.
.TP 8
.B "termName\fP (class\fB TermName\fP)"
نام نوع ترمینال را برای تنظیم در متغیر محیطی TERM مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "title\fP (class\fB Title\fP)"
رشته‌ای را مشخص می‌کند که ممکن است توسط مدیر پنجره هنگام نمایش
این برنامه استفاده شود.
.TP 8
.B "toolBar\fP (class\fB ToolBar\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نوار ابزار باید نمایش داده شود یا خیر.
پیش‌فرض
\*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "ttyModes\fP (class\fB TtyModes\fP)"
رشته‌ای شامل کلیدواژه‌های تنظیمات ترمینال را مشخص می‌کند.
به جز در مواردی که ذکر شده، آن‌ها ممکن است به \fIنویسه‌ها\fP مقید شوند.
کلیدواژه‌های دیگر \fIحالت‌ها\fP را تنظیم می‌کنند.
تمام کلیدواژه‌ها بر روی یک سیستم معین پشتیبانی نمی‌شوند.
کلیدواژه‌های مجاز عبارتند از:.sp
.TS
l l l
_ _ _
l l l.
\fBکلیدواژه (Keyword)\fR	\fBPOSIX؟\fR	\fBتوضیحات\fR
brk	خیر	T{
\fICHAR\fP ممکن است علاوه‌بر پایان دادن به خط ورودی،
یک سیگنال \*(``interrupt\*('' نیز ارسال کند.
T}
dsusp	خیر	T{
\fICHAR\fP پس از تخلیه ورودی، یک سیگنال \*(``stop\*('' پایانه ارسال خواهد کرد.
T}
eof	بله	T{
\fICHAR\fP به ورودی خاتمه می‌دهد (یعنی پایان فایل).
T}
eol	بله	\fICHAR\fP به خط پایان می‌دهد.
eol2	خیر	\fICHAR\fP جایگزین برای پایان دادن به خط.
erase	بله	\fICHAR\fP آخرین نویسه تایپ‌شده را پاک می‌کند.
erase2	خیر	T{
\fICHAR\fP جایگزین برای پاک کردن آخرین نویسه ورودی.
T}
flush	خیر	T{
\fICHAR\fP باعث دور ریخته شدن خروجی می‌شود تا زمانی که نویسه \fBflush\fP دیگری تایپ شود.
T}
intr	بله	\fICHAR\fP یک سیگنال \*(``interrupt\*('' ارسال خواهد کرد.
kill	بله	\fICHAR\fP خط جاری را پاک می‌کند.
lnext	خیر	\fICHAR\fP نویسه بعدی را به‌صورت نقل‌شده وارد می‌کند.
quit	بله	\fPCHAR\fP یک سیگنال \*(``quit\*('' ارسال خواهد کرد.
rprnt	خیر	\fICHAR\fP خط جاری را دوباره ترسیم می‌کند.
start	بله	T{
\fICHAR\fP خروجی را پس از متوقف کردن آن، \fIاز نو آغاز\fP می‌کند.
T}
status	خیر	T{
\fICHAR\fP باعث چاپ یک خط وضعیت تولیدشده توسط سیستم می‌شود.
T}
stop	بله	\fICHAR\fP خروجی را متوقف می‌کند.
susp	بله	\fICHAR\fP یک سیگنال \*(``stop\*('' پایانه ارسال خواهد کرد.
swtch	خیر	\fICHAR\fP به یک لایه پوسته دیگر تغییر وضعیت می‌دهد.
tabs	بله	\fIMode\fP گسترش تب‌ها (tab-expansion) را غیرفعال می‌کند.
-tabs	بله	\fIMode\fP گسترش تب‌ها (tab-expansion) را فعال می‌کند.
weras	خیر	\fICHAR\fP آخرین کلمه تایپ‌شده را پاک می‌کند.
.TE
.IP
نویسه‌های کنترلی را می‌توان به‌صورت ^char (مانند ^c یا ^u) مشخص کرد
و از \fB^?\fP می‌توان برای اشاره به delete (کد ۱۲۷) استفاده نمود.
از \fB^\-\fP برای مشخص کردن \fIundef\fP استفاده کنید.
از \fB\\034\fP برای نشان دادن \fB^\\\fP استفاده کنید، زیرا یک بک‌اسلش لفظی در
یک منبع X، نویسه بعدی را فراردهی (escape) می‌کند.
.IP
این کار برای بازنویسی تنظیمات پیش‌فرض پایانه،
بدون نیاز به اجرای هر بارهٔ \fBstty\fP(1) هنگام راه‌اندازی
یک \fI\*n\fP بسیار سودمند است.
با این حال، توجه داشته باشید که برنامه \fIstty\fP در یک میزبان ممکن است از کلیدواژه‌های
متفاوتی استفاده کند؛ جدول \fI\*n\fR توکار است.
ستون \fIPOSIX\fP در جدول مشخص می‌کند که کدام کلیدواژه‌ها
توسط یک برنامه استاندارد \fIstty\fP پشتیبانی می‌شوند.
.IP
اگر منبع \fBttyModes\fP مقداری را برای \fBerase\fP تعیین کند،
آن مقدار تنظیمات منبع \fBptyInitialErase\fP را لغو می‌کند،
بدین معنا که \fI\*n\fP پایانه را مطابق با آن مقدار مقداردهی اولیه می‌نماید.
.TP 8
.B "useInsertMode\fP (class\fB UseInsertMode\fP)"
اجبار به استفاده از حالت درج (insert mode) با افزودن مدخل‌های مناسب به متغیر
محیطی TERMCAP.
این گزینه در صورتی که termcap سیستم معیوب باشد مفید است.
(این منبع در بیشتر سیستم‌ها نادیده گرفته می‌شود، زیرا از TERMCAP استفاده نمی‌شود).
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "utmpDisplayId\fP (class\fB UtmpDisplayId\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید تلاش کند علاوه بر نام میزبان (hostname)، شناسه نمایشگر
(شماره نمایشگر و شماره صفحه) را نیز در فایل لاگ \fIutmp\fP سیستم ثبت
کند یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "utmpInhibit\fP (class\fB UtmpInhibit\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید پایانه کاربر را در فایل لاگ
\fIutmp\fP سیستم ثبت کند یا خیر.
در صورت درست بودن (true)، \fI\*n\fP تلاشی برای ثبت آن نخواهد کرد.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "validShells\fP (class\fB ValidShells\fP)"
هنگام تصمیم‌گیری در مورد تنظیم متغیر محیطی \*(``SHELL\*('' در زمان اجرای یک برنامه
مشخص، مواردی را به فایل \fI/etc/shells\fP سیستم می‌افزاید.
.IP
مقدار این منبع، فهرستی از خط‌هاست (که با خط جدید از یکدیگر جدا شده‌اند).
هر خط شامل یک مسیر است.
\fI\*N\fP پس از حذف فاصله‌های خالی ابتدا و انتهای هر خط، خطوطی را که
با \*(``#\*('' آغاز می‌شوند نادیده می‌گیرد.
.IP
مقدار پیش‌فرض یک رشته خالی است.
.TP 8
.B "waitForMap\fP (class\fB WaitForMap\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید پیش از شروع زیرفرآیند،
منتظر نگاشت اولیه پنجره (initial window map) بماند یا خیر.
این بخشی از منطق \fBptyHandshake\fP است.
هنگامی که به \fI\*n\fP دستور داده می‌شود به این صورت منتظر بماند، اندازه پایانه را
از سمت نمایشگر شبه‌پایانه به اتصال ورودی/خروجی پایانه منتقل می‌کند؛
برای مثال با استفاده از اندازه‌ای که توسط مدیر پنجره تعیین شده است.
در غیر این صورت، از اندازه داده‌شده در مقادیر منابع یا گزینه خط فرمان
\fB\-geometry\fP استفاده می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "zIconBeep\fP (class\fB ZIconBeep\fP)"
مشابه با آرگومان خط فرمان \-ziconbeep است.
اگر مقدار این منبع غیرصفر باشد، پنجره‌های xterm که در وضعیت کوچک‌شده به نماد (iconified)
خروجی تولید می‌کنند، صدایی از نوع XBell با بلندی مشخص‌شده پخش خواهند کرد
و عبارت \*(``***\ \*('' به ابتدای عنوان نماد آن‌ها اضافه خواهد شد.
بیشتر مدیران پنجره این تغییر را بلافاصله تشخیص داده و پنجره‌ای را
که دارای خروجی است به شما نشان می‌دهند.
(قابلیت مشابهی در x10 \fI\*n\fR وجود داشت).
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "zIconTitleFormat\fP (class\fB ZIconTitleFormat\fP)"
امکان سفارشی‌سازی رشته مورد استفاده در قابلیت \fBzIconBeep\fP را فراهم می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``***\ %s\*('' است.
.IP
اگر مقدار این منبع حاوی یک \*(``%s\*('' باشد،
آنگاه \fI\*n\fP به‌جای چسباندن رشته به ابتدای عنوان نماد،
عنوان نماد را در همان نقطه درج می‌کند.
(تنها از نخستین \*(``%s\*('' استفاده می‌شود).
.\".SS "منابع ویجت VT100 (VT100 Widget Resources)"
منابع زیر به عنوان بخشی از ویجت \fIvt100\fP (کلاس \fIVT100\fP)
مشخص می‌شوند.
آن‌ها با الگوهایی مانند
\*(``\fBXTerm.vt100.\fINAME\fR\*(''
تعیین می‌گردند.
.PP
اگر \fI\*n\fP شما برای پشتیبانی از \*(``toolbar\*('' (نوار ابزار) پیکربندی شده باشد، آنگاه این
الگوها به یک سطح اضافی برای ویجت form که نوار ابزار و ویجت vt100 را
نگه می‌دارد نیاز دارند.
یک نویسه عمومی (wildcard) بین سطح بالای \*(``XTerm\*(''
و ویجت \*(``vt100\*('' باعث می‌شود تنظیمات منابع برای هر دو حالت کار کند،
مانند \*(``\fBXTerm*vt100.\fINAME\fR\*(''.
.TP 8
.B "activeIcon\fP (class\fB ActiveIcon\fP)"
مشخص می‌کند که آیا پنجره‌های آیکون فعال هنگام کوچک‌سازی (iconified) پنجرهٔ
\fI\*n\fP استفاده شوند یا خیر، در صورتی که این ویژگی در \fI\*n\fR کامپایل شده باشد.
آیکون فعال یک نمایش مینیاتوری از محتوای پنجره است
و با تغییر محتوا به‌روزرسانی می‌شود.
همهٔ مدیرهای پنجره لزوماً از پنجره‌های آیکون برنامه پشتیبانی نمی‌کنند.
برخی از مدیرهای پنجره
به شما اجازه می‌دهند تا کلیدها را در پنجرهٔ آیکون فعال وارد کنید.
مقدار پیش‌فرض \*(``default\*('' است.
.IP
\fI\*N\fP یک کلمه کلیدی (بدون حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف)
یا عدد نشان‌داده‌شده در پرانتز را می‌پذیرد:
.RS
.TP
false (0)
هیچ آیکون فعالی نشان داده نمی‌شود.
.TP
true (1)
آیکون فعال نشان داده می‌شود.
اگر از \fItwm\fP استفاده می‌کنید، از این تنظیم برای فعال کردن آیکون‌های فعال استفاده کنید.
.TP
default (2)
\fI\*N\fP هنگام راه‌اندازی بررسی می‌کند و آیکون فعال را تنها برای مدیرهای
پنجره‌ای نشان می‌دهد که می‌تواند آن‌ها را شناسایی کند و شناخته شده است که از این ویژگی پشتیبانی می‌کنند.
این موارد عبارتند از \fIfvwm\fP (پشتیبانی کامل) و \fIwindow maker\fP (محدود).
تعداد کمی از مدیرهای پنجره دیگر (مانند \fItwm\fP و \fIctwm\fP)
از آیکون‌های فعال پشتیبانی می‌کنند،
اما از افزونه‌هایی که به \fI\*n\fP امکان می‌دهند
مدیر پنجره را شناسایی کند، پشتیبانی نمی‌کنند.
.RE
.TP 8
.B "allowBoldFonts\fP (class\fB AllowBoldFonts\fP)"
هنگامی که روی \*(``false\*('' تنظیم شود، \fI\*n\fP از قلم‌های توپر (bold) استفاده نخواهد کرد.
این گزینه بر هر دو منبع \fBalwaysBoldMode\fP و \fBboldMode\fP اولویت دارد و آن‌ها را بازنویسی می‌کند.
.TP 8
.B "allowC1Printable\fP (class\fB AllowC1Printable\fP)"
اگر true باشد، نگاشت کنترل‌های C1
(کدهای 128\(en159) را لغو کرده و به \fI\*n\fP می‌گوید به آن‌ها
به عنوان نویسه‌های قابل چاپ بنگرد.
گرچه این امر با هیچ استاندارد خاصی مطابقت ندارد،
برخی از کاربران اصرار دارند که این رفتار VT100 است.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
صرفاً علامت‌گذاری کنترل‌های C1 به عنوان قابل چاپ، تضمین نمی‌کند که \fI\*n\fP
یک نویسه را نمایش دهد.
این امر به قلم استفاده‌شده بستگی دارد.
هنگامی که قلم برای آن کدها گلیفی (glyph) ارائه نکند،
\fI\*n\fP ممکن است بسته به تنظیمات منبع \fBforceBoxChars\fP،
به جای آن یک جعبه خط‌چین یا یک فضای خالی نشان دهد.
.IP
هنگامی که \fI\*n\fP از کدگذاری UTF-8 استفاده می‌کند،
بایت‌های C1 را به عنوان نویسه‌های کنترلی تفسیر نمی‌کند:
.RS
.bP
\fI\*N\fP نویسه‌ها را در هر سلول روی صفحه ذخیره می‌کند
(به جای توالی بایت‌هایی که یک نویسه را تشکیل می‌دهند).
هنگامی که \fBallowC1Printable\fP روی \fIon\fP باشد،
کدهای نویسهٔ ذخیره‌شده با مقادیر بایت مطابقت دارند.
.bP
هنگامی که \fBallowC1Printable\fP روی \fIoff\fR باشد،
\fI\*n\fP همان بایت‌ها را
به عنوان نویسه‌های جایگزین یونیکد (U+FFFD) ذخیره می‌کند،
زیرا یک توالی UTF-8 نمی‌تواند با آن بایت‌ها شروع شود.
.IP
کدگذاری UTF-8 می‌تواند کدهای نویسه در محدودهٔ 128\(en159 را
با استفاده از دو بایت (آغاز با 0xC2) تولید کند.
\fI\*N\fP هنگامی که \fBallowC1Printable\fP خاموش باشد،
آن نویسه‌های دو بایتی را به عنوان کنترل‌های C1 تفسیر نمی‌کند؛
بلکه صرفاً آن‌ها را نادیده می‌گیرد.
.RE
.TP
.B "allowColorOps\fP (class\fB AllowColorOps\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی‌های کنترلی تنظیم‌کننده یا
پرس‌وجوکنندهٔ رنگ‌های پویا باید مجاز باشند یا خیر.
رنگ‌های ANSI تحت تأثیر این تنظیم منبع قرار نمی‌گیرند.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP
.B "allowFontOps\fP (class\fB AllowFontOps\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی‌های کنترلی تنظیم‌کننده یا پرس‌وجوکنندهٔ قلم باید مجاز باشند یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP
.B "allowMouseOps\fP (class\fB AllowMouseOps\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی‌های کنترلی که به \fI\*n\fP امکان ارسال
توالی‌های فرار (escape sequences) به میزبان در هنگام کلیک و حرکت ماوس را می‌دهند، باید مجاز باشند یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "allowPasteControls\fP (class\fB AllowPasteControls\fP)"
اگر true باشد، اجازه می‌دهد نویسه‌های کنترلی مانند BEL و CAN جای‌گذاری (paste) شوند.
نویسه‌های قالب‌بندی (tab، newline) معمولاً مجاز هستند،
مگر اینکه از طریق منبع \fBdisallowedPasteControls\fP منع شده باشند.
سایر نویسه‌های کنترلی C0 منع می‌شوند مگر اینکه این منبع فعال شده باشد.
مجموعهٔ دقیق نویسه‌های کنترلی (C0 و C1)
بستگی به این دارد که آیا از کدگذاری UTF-8 استفاده می‌شود یا خیر،
و همچنین به منابع \fBallowC1Printable\fP
و \fBdisallowedPasteControls\fP وابسته است.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "allowScrollLock\fP (class\fB AllowScrollLock\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی‌های کنترلی تنظیم‌کننده یا پرس‌وجوکنندهٔ
کلید Scroll Lock باید مجاز باشند یا خیر،
و همچنین آیا کلید Scroll Lock به فشردن کلید توسط کاربر پاسخ می‌دهد یا نه.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
هنگامی که این ویژگی فعال باشد، \fI\*n\fP هر بار که فوکوس را به دست می‌آورد،
وضعیت کلید Scroll Lock را بررسی می‌کند.
فشردن کلید Scroll Lock وضعیت درونی \fI\*n\fP را تغییر می‌دهد
و همچنین وضعیت LED مربوطه را تغییر وضعیت می‌دهد.
در حالی که Scroll Lock فعال است، \fI\*n\fP تلاش می‌کند تا درگاه نمایش (viewport) را روی
همان مجموعه از خطوط نگه دارد.
اگر درگاه نمایش فعلی فراتر از حد تعیین‌شده توسط منبع
\fBsaveLines\fP پیمایش شود، آنگاه Scroll Lock تأثیر دیگری نخواهد داشت.
.IP
دلیل قرار دادن مقدار پیش‌فرض روی \*(``false\*('' جلوگیری از
غافلگیری کاربر است.
این کلید عموماً در پیکربندی‌های صفحه‌کلید بدون استفاده است،
و حتی زمانی که به آن شیوه استفاده می‌شود نیز معنای استانداردی پیدا نکرده است.
در نتیجه، کاربران آن را برای اهداف موردی و خاص (ad hoc) اختصاص داده‌اند.
.IP
همچنین منبع \fBautoScrollLock\fP را ببینید.
.TP 8
.B "allowSendEvents\fP (class\fB AllowSendEvents\fP)"
مشخص می‌کند که آیا رویدادهای کلید و دکمهٔ ساختگی (تولیدشده با استفاده از
درخواست SendEvent در پروتکل X) باید تفسیر شوند یا دور انداخته شوند.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است که به معنای دور انداختن آن‌هاست.
توجه داشته باشید که مجاز کردن چنین رویدادهایی یک رخنهٔ امنیتی بسیار بزرگ ایجاد می‌کند،
بنابراین فعال کردن این منبع به اجبار
منابع \fBallow\fIXXX\fBOps\fR را غیرفعال می‌سازد.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP
.B "allowTcapOps\fP (class\fB AllowTcapOps\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی‌های کنترلی که برداشت ترمینال از
رشته‌های کلیدهای تابعی آن را به عنوان قابلیت‌های termcap یا terminfo استعلام می‌کنند،
باید مجاز باشند یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.IP
تعداد کمی از برنامه‌ها، مانند \fIvim\fP، از این ویژگی برای به دست آوردن توصیفی دقیق
از قابلیت‌های ترمینال، مستقل از تنظیمات termcap/terminfo استفاده می‌کنند:
.RS
.bP
\fI\*N\fP می‌تواند به برنامهٔ پرس‌وجوکننده بگوید از چند رنگ پشتیبانی می‌کند.
این یک مقدار ثابت است که به نحوهٔ کامپایل آن بستگی دارد، معمولاً 16.
با تغییر تنظیمات منابع، مثلاً منبع \fBboldColors\fP،
تغییر نمی‌کند.
.bP
\fI\*N\fP می‌تواند به برنامهٔ پرس‌وجوکننده بگوید چه رشته‌هایی توسط کلیدهای تابعی و
صفحه کلید عددی (keypad) با تبدیل‌کننده‌ها (shift-، control-، alt-) ارسال می‌شوند.
گزارش کلیدهای تبدیل‌کنندهٔ control- و alt- ویژگی‌ای است که بر
نام‌گذاری گسترش‌یافتهٔ \fIncurses\fP متکی است.
.RE
.TP
.B "allowTitleOps\fP (class\fB AllowTitleOps\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی‌های کنترلی تغییردهندهٔ عنوان پنجره یا نام آیکون
باید مجاز باشند یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP
.B "allowWindowOps\fP (class\fB AllowWindowOps\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی‌های کنترلی گسترش‌یافتهٔ پنجره
(همان‌گونه که در \fIdtterm\fP استفاده می‌شود)
باید مجاز باشند یا خیر.
این‌ها شامل چندین توالی کنترلی هستند که اندازه یا
موقعیت پنجره را دستکاری کرده و همچنین این مقادیر و عنوان پنجره یا نام آیکون را گزارش می‌دهند.
از هر یک از این موارد می‌توان در یک اسکریپت سوءاستفاده کرد؛
جالب اینجاست که اکثر شبیه‌سازهای ترمینال که این قابلیت‌ها را پیاده‌سازی کرده‌اند،
تنها بخش کوچکی از این مجموعه را محدود می‌سازند.
برای تنظیم دقیق‌تر، \fBdisallowedWindowOps\fP را ببینید.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است..TP 8
.B "altIsNotMeta\fP (کلاس\fB AltIsNotMeta\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، با کلید Alt طوری رفتار می‌شود که گویی کلید Meta است.
ممکن است صفحه‌کلید شما به‌گونه‌ای پیکربندی شده باشد که این دو یکسان باشند.
اما اگر چنین نیستند، این گزینه به شما امکان می‌دهد تا همان عملیات پیشوندی و تبدیل (shifting) را با کلید Alt درست مانند کلید Meta به کار ببرید.
\fBaltSendsEscape\fP و \fBmetaSendsEscape\fP را ببینید.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "altSendsEscape\fP (کلاس\fB AltSendsEscape\fP)"
این یک عملیات اضافی صفحه‌کلید است که ممکن است پس از منطقِ \fBmetaSendsEscape\fP پردازش شود.
این ویژگی تنها در صورتی در دسترس است که منبع \fBaltIsNotMeta\fP تنظیم شده باشد.
.RS
.bP
اگر \*(``true\*('' باشد، نویسه‌های Alt
(نویسه‌ای که با کلید تبدیل مرتبط با کلیدهای Alt چپ/راست ترکیب شده است)
به یک دنبالهٔ دو نویسه‌ای تبدیل می‌شوند که پیش از خود نویسه، ESC قرار می‌گیرد.
این مورد همچنین برای دنباله‌های کنترلی کلیدهای تابع اعمال می‌شود، مگر این‌که \fI\*n\fP
ببیند که \fBAlt\fP در نگاشت‌های کلید (translations) شما استفاده شده است.
.bP
اگر \*(``false\*('' باشد، نویسه‌های Alt ورودی از صفحه‌کلید باعث تبدیل به نویسه‌های ۸ بیتی می‌شوند (درست مانند \fBmetaSendsEscape\fP).
با ترکیب کلیدهای تبدیل Alt و Meta، می‌توانید ترکیب‌های متناظری از پیشوند ESC و نویسه‌های ۸ بیتی ایجاد کنید.
.RE
.IP
پیش‌فرض \*(``False\*('' است.
\fI\*N\fP گزینه‌ای در منو برای تغییر وضعیت این منبع ارائه می‌دهد.
.TP 8
.B "alternateScroll\fP (کلاس\fB ScrollCond\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد،
کنش‌های \fBscroll\-back\fP و \fBscroll\-forw\fP
هنگامی که \fI\*n\fP در حال نمایش صفحهٔ جایگزین است،
کلیدهای مکان‌نما به بالا و پایین (cursor\-up و cursor\-down) را ارسال می‌کنند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
وضعیت \fBalternateScroll\fP را می‌توان با استفاده از یک دنبالهٔ کنترلی نیز تنظیم کرد.
.TP 8
.B "alwaysBoldMode\fP (کلاس\fB AlwaysBoldMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید قبل از تصمیم‌گیری دربارهٔ استفاده از چاپ روی هم (overstriking) برای شبیه‌سازی قلم‌های پررنگ، متمایز بودن قلم عادی و پررنگ را بررسی کند یا خیر.
اگر این منبع true باشد،
\fI\*n\fP هنگام تصمیم‌گیری دربارهٔ نحوهٔ مدیریت منبع \fBboldMode\fP، متمایز بودن قلم‌ها را بررسی نمی‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.ne 9
.sp
.TS
l l l l
_ _ _ _
l l l l.
\fIboldMode\fR	\fIalwaysBoldMode\fR	\fIComparison\fR	\fIAction\fP
false	false	ignored	use font
false	true	ignored	use font
true	false	same	overstrike
true	false	different	use font
true	true	ignored	overstrike
.TE
.RS
.LP
این منبع فقط برای قلم‌های نقش‌بیتی (bitmap fonts) استفاده می‌شود:
.bP
هنگام استفاده از قلم‌های نقش‌بیتی، این احتمال وجود دارد که کارساز قلم (font server) قلم پررنگ را با تغییر مقیاس آن از اندازهٔ قلمی متفاوت از آنچه انتظار می‌رفت، تقریب بزند.
منبع \fBalwaysBoldMode\fP
به کاربر امکان می‌دهد قلم پررنگ حاصل (که گاهی نامطلوب است) را با چاپ روی هم یا overstriking (که دست‌کم یکدست است) جایگزین کند.
.bP
این مشکل در قلم‌های TrueType رخ نمی‌دهد (اگرچه ممکن است مسائل غیرضروری دیگری مانند تفاوت در پوشش نویسه‌های قلم عادی و پررنگ وجود داشته باشد).
.RE
.IP
به‌عنوان یک جایگزین، تنظیم منبع \fBallowBoldFonts\fP روی false، هر دو منبع \fBalwaysBoldMode\fP و \fBboldMode\fP را باطل می‌کند.
.TP 8
.B "alwaysHighlight\fP (کلاس\fB AlwaysHighlight\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید همیشه یک مکان‌نمای متن برجسته (توپُر) را نمایش دهد یا خیر.
به‌طور پیش‌فرض (اگر این منبع false باشد)،
هرگاه نشانگر از پنجره خارج شود یا پنجره تمرکز ورودی (input focus) را از دست بدهد، یک مکان‌نمای متن توخالی نمایش داده می‌شود.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "alwaysUseMods\fP (کلاس\fB AlwaysUseMods\fP)"
منبع \fBnumLock\fP را لغو کرده و به \fI\*n\fR اعلام می‌کند که از کلیدهای تبدیل Alt و Meta برای ساخت پارامترهای دنباله‌های کلید تابع استفاده کند، حتی اگر این کلیدهای تبدیل در منبع translations آمده باشند.
به‌طور معمول \fI\*n\fP بررسی می‌کند که آیا Alt یا Meta در نگاشتی استفاده شده‌اند که با کلیدهای تبدیل کلید تابع تداخل داشته باشد، و در آن حالت خاص، این کلیدهای تبدیل را نادیده می‌گیرد.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "answerbackString\fP (کلاس\fB AnswerbackString\fP)"
رشته‌ای را مشخص می‌کند که \fI\*n\fR در پاسخ به نویسهٔ ENQ (یا control/E) از سوی میزبان ارسال می‌کند.
پیش‌فرض یک رشتهٔ خالی است، یعنی \*(``\*(''.
یک ترمینال سخت‌افزاری VT100 این ویژگی را به‌صورت یک گزینهٔ راه‌اندازی (setup) پیاده‌سازی می‌کند.
.TP 8
.B "appcursorDefault\fP (کلاس\fB AppcursorDefault\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، کلیدهای مکان‌نما در ابتدا در حالت کاربرد (application mode) هستند.
این همانند حالت اختصاصی DECCKM در VT102 است.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "appkeypadDefault\fP (کلاس\fB AppkeypadDefault\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، کلیدهای صفحه کلید عددی (keypad) در ابتدا در حالت کاربرد (application mode) هستند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "assumeAllChars\fP (کلاس\fB AssumeAllChars\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، یک حالت خاص را در قلم‌های نقش‌بیتی فعال می‌کند تا به کارساز قلم اجازه دهد نحوهٔ نمایش علامت‌های نگارشی (glyphs) ناموجود را انتخاب کند.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.IP
دلیل وجود این منبع، کمک به برخی قلم‌های شبه‌خودکار تولیدشده
(مانند کدگذاری ISO-10646-1 قلم Terminus)
است که معیارهای قلمی (font-metrics) نادرستی دارند.
.TP 8
.B "autoScrollLock\fP (کلاس\fB AutoScrollLock\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fR هنگام نمایش تاریخچهٔ پیمایش (scrollback)، محدودهٔ دید (viewport) خطوط نمایش‌داده‌شده را حفظ خواهد کرد؛ گویی \fBallowScrollLock\fP فعال بوده و کلید Scroll Lock فشرده شده است.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
این قابلیت تنها در صورتی کاربرد دارد که منبع \fBscrollTtyOutput\fP روی \*(``false\*('' تنظیم شده باشد.
.TP 8
.B "autoWrap\fP (کلاس\fB AutoWrap\fP)"
مشخص می‌کند که آیا سطرشکنی خودکار (auto-wraparound) باید فعال باشد یا خیر.
این معادل DECAWM در VT102 است.
پیش‌فرض
\*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "awaitInput\fP (کلاس\fB AwaitInput\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fR از یک مهلت زمانی ۵۰ میلی‌ثانیه‌ای برای انتظار ورودی استفاده کند یا خیر (یعنی برای پشتیبانی از نوار پیمایش پیکان‌دار \fIXaw3d\fP).
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "backarrowKey\fP (کلاس\fB BackarrowKey\fP)"
مشخص می‌کند که آیا کلید پیکان بازگشت (backarrow) نویسهٔ backspace (8)
یا delete (127) را ارسال کند.
این با دنبالهٔ کنترلی DECBKM مطابقت دارد.
مقدار \*(``true\*('' مشخص‌کنندهٔ backspace است.
پیش‌فرض \*(``True\*('' است.
فشردن کلید کنترل این رفتار را تغییر می‌دهد.
.TP 8
.B "background\fP (کلاس\fB Background\fP)"
رنگ مورد استفاده برای پس‌زمینهٔ پنجره را مشخص می‌کند.
پیش‌فرض
\*(``XtDefaultBackground\*('' است.
.TP 8
.B "bellIsUrgent\fP (کلاس\fB BellIsUrgent\fP)"
مشخص می‌کند که آیا هنگام به صدا درآمدن زنگ، نشانهٔ فوریت (Urgency hint) برای مدیر پنجره تنظیم شود یا خیر.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "bellOnReset\fP (کلاس\fB BellOnReset\fP)"
مشخص می‌کند که آیا هنگام بازنشانی سخت‌افزاری (hard reset) زنگ به صدا درآید یا خیر.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "bellSuppressTime\fP (کلاس\fB BellSuppressTime\fP)"
تعداد میلی‌ثانیه‌ها پس از ارسال فرمان زنگ که طی آن زنگ‌های اضافی فروخورده خواهند شد.
پیش‌فرض 200 است.
اگر مقداری غیر از صفر تنظیم شود،
زنگ‌های اضافی
همچنین تا زمانی که کارساز گزارش دهد پردازش زنگ نخست به پایان رسیده است فروخورده خواهند شد؛ این ویژگی بیشترین کاربرد را در زنگ بصری (visible bell) دارد.
.TP 8
.B "boldColors\fP (کلاس\fB ColorMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا ویژگی پررنگ با رنگ‌ها همانند IBM PC ترکیب شود یا خیر؛
یعنی نگاشت رنگ‌های 0 تا 7 به رنگ‌های 8 تا 15.
این رنگ‌ها معمولاً نسخه‌های روشن‌تر ۸ رنگ نخست هستند و از این رو پررنگ (bold) نامیده می‌شوند.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "boldFont\fP (کلاس\fB BoldFont\fP)"
نام قلم پررنگ مورد استفاده به جای چاپ روی هم (overstriking) را مشخص می‌کند.
هیچ پیش‌فرضی برای این منبع وجود ندارد..IP
این قلم باید ارتفاع و پهنایی یکسان با قلم عادی داشته باشد،
در غیر این صورت نادیده گرفته می‌شود.
اگر فقط یکی از قلم‌های عادی یا پررنگ (bold) مشخص شده باشد، به عنوان قلم عادی
استفاده خواهد شد و قلم پررنگ با روی‌هم‌نویسی (overstriking) بر روی این قلم تولید می‌شود.
.IP
همچنین بحث پیرامون منابع \fBboldMode\fP و \fBalwaysBoldMode\fP را ببینید.
.TP 8
.B "boldMode\fP (class\fB BoldMode\fP)"
مشخص می‌کند در صورتی که قلم پررنگِ تعیین‌شده با قلم عادی یکسان باشد،
آیا متن دارای مشخصهٔ پررنگ باید با روی‌هم‌نویسی برای شبیه‌سازی قلم‌های پررنگ بازنویسی شود یا خیر.
هنگامی که از رنگ برای مشخصهٔ پررنگ استفاده می‌شود، ممکن است غیرفعال کردن قلم‌های پررنگ مطلوب باشد.
.IP
توجه داشته باشید که \fI\*n\fP یک قلم پررنگ دارد که می‌توانید آن را به صورت صریح تعیین کنید.
\fI\*N\fP تلاش می‌کند برای سایر گزینش‌های قلم (\fBfont1\fP تا \fBfont7\fP) یک قلم پررنگ مشتق کند.
اگر نتواند قلم پررنگی پیدا کند، از قلم عادی استفاده خواهد کرد.
در هر حالت (چه منبع صریح و چه قلم مشتق‌شده)، اگر قلم‌های عادی و پررنگ متمایز باشند،
این منبع هیچ اثری ندارد.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.IP
منبع \fBalwaysBoldMode\fP را ببینید که می‌تواند رفتار این منبع را تغییر دهد.
.IP
اگرچه \fI\*n\fP تلاش می‌کند برای سایر گزینش‌های قلم یک قلم پررنگ مشتق کند،
اما ممکن است کارگزار قلم (font server) همکاری نکند.
از زمان X11R6، قلم‌های نقش‌بیتی (bitmap) مقیاس‌بندی شده‌اند.
کارگزار قلم ادعا می‌کند قلم پررنگی را که \fI\*n\fP درخواست می‌کند ارائه می‌دهد،
اما نتیجه همیشه خوانا نیست.
XFree86 قابلیتی را معرفی کرد که می‌توان از آن برای مهار کردن این مقیاس‌بندی استفاده کرد.
در فایل پیکربندی کارگزار X (مانند \*(``/etc/X11/XFree86\*(''
یا \*(``/etc/X11/xorg.conf\*('')، می‌توانید \*(``:unscaled\*('' را به انتهای مسیر مشخص‌شده برای
قلم‌های \*(``misc\*('' اضافه کنید،
که شامل قلم‌های با عرض ثابتی هستند که توسط \fI\*n\fP استفاده می‌شوند.
برای نمونه
.NS
FontPath	"/usr/lib/X11/fonts/misc/"
.NE
.IP
تبدیل می‌شود به
.NS
FontPath	"/usr/lib/X11/fonts/misc/:unscaled"
.NE
.IP
بسته به پیکربندی شما، کارگزار قلم ممکن است فایل پیکربندی جداگانه‌ای برای خود داشته باشد.
همین عبارت \*(``:unscaled\*('' را می‌توان به انتهای مسیر مشخص‌شده برای \*(``misc\*(''
در فایل پیکربندی آن نیز افزود.
.IP
قابلیت مقیاس‌بندی نقش‌بیتی همچنین توسط \fI\*n\fP برای پیاده‌سازی نویسه‌های با عرض دوبرابر و ارتفاع دوبرابر VT102 استفاده می‌شود.
.TP 8
.B "brokenCopyArea\fP (class\fB BrokenCopyArea\fP)"
اگر true باشد، \fI\*n\fP از یک روش جایگزین برای جبران حذف شتاب‌دهندهٔ سخت‌افزاری در کارگزارهای X اخیر استفاده می‌کند.
.TP 8
.B "brokenLinuxOSC\fP (class\fB BrokenLinuxOSC\fP)"
اگر true باشد، \fI\*n\fP یک راهکار ترمیمی برای نادیده گرفتن توالی‌های کنترلی بدشکل که ممکن است یک اسکریپت لینوکس ارسال کند، اعمال می‌کند.
توالی‌های کنترلی پالت رنگ مستند شده در \fIconsole_codes\fR را با ECMA-48 مقایسه کنید.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "brokenSelections\fP (class\fB BrokenSelections\fP)"
اگر true باشد، \fI\*n\fP در حالت ۸ بیتی، گزینش‌های \fBSTRING\fP را به گونه‌ای تفسیر می‌کند که حاوی متنی با رمزگذاری محلی (locale) کنونی هستند.
به طور معمول گزینش‌های \fBSTRING\fP متن رمزگذاری‌شده با ISO-8859-1 را انتقال می‌دهند.
تنظیم این منبع روی \*(``true\*('' استانداردهای ICCCM را نقض می‌کند؛ با این حال ممکن است برای تعامل با برخی کلاینت‌های معیوب X مفید باشد.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "brokenStringTerm\fP (class\fB BrokenStringTerm\fP)"
یک راهکار ترمیمی برای برخی از مسیریاب‌های ISDN فراهم می‌کند که یک رشتهٔ کنترلی برنامه را بدون تکمیل کردن آن آغاز می‌کنند.
اگر به نظر می‌رسد \fI\*n\fP هنگام اتصال متوقف (فریز) می‌شود، این را روی \*(``true\*('' تنظیم کنید.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
تجزیه‌گر وضعیت \fI\*N\fP چندین نوع رشتهٔ کنترلی را که می‌توانند شامل متن باشند، شناسایی می‌کند؛ از جمله:
.sp
.RS
\fBAPC\fP (Application Program Command)،
.br
\fBDCS\fP (Device Control String)،
.br
\fBOSC\fP (Operating System Command)،
.br
\fBPM\fP (Privacy Message)، و
.br
\fBSOS\fP (Start of String)،
.RE
.IP
هر یک باید با یک پایان‌دهندهٔ رشته (string-terminator، نویسه‌ای ویژه که نمی‌تواند در این رشته‌ها ظاهر شود) به پایان برسند.
نویسه‌های کنترلی عادی که درون رشته یافت می‌شوند نادیده گرفته نمی‌شوند؛
آن‌ها بدون تداخل در روند گردآوری محتوای رشتهٔ کنترلی پردازش می‌شوند.
\fI\*N\fP این کنترل‌ها را در تمامی حالت‌ها تشخیص می‌دهد،
اگرچه ممکن است برخی از عملکردها پس از تجزیهٔ کنترل متوقف شوند.
.IP
هنگام فعال بودن، این ویژگی به کاربر امکان می‌دهد در صورت یافتن هر یک از این نویسه‌های کنترلی عادی، از یک رشتهٔ کنترلی پایان‌نیافته خارج شود:
.sp
.RS
control/D (در بسیاری از پوسته‌ها به عنوان پایان فایل استفاده می‌شود)،
.br
control/H (پس‌بر یا backspace)،
.br
control/I (برگه‌گذاری یا tab-feed)،
.br
control/J (تغذیهٔ سطر یا سطر جدید)،
.br
control/K (برگهٔ عمودی یا vertical tab)،
.br
control/L (تغذیهٔ فرم یا form feed)،
.br
control/M (بازگشت به سر سطر یا carriage return)،
.br
control/N (shift-out)،
.br
control/O (shift-in)،
.br
control/Q (XOFF)،
.br
control/X (لغو یا cancel)
.RE
.TP 8
.B "c132\fP (class\fB C132\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی گریز DECCOLM در VT102، که برای جابه‌جایی میان ۸۰ و ۱۳۲ ستون به کار می‌رود، باید رعایت شود یا خیر.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "cacheDoublesize\fP (class\fB CacheDoublesize\fP)"
مشخص می‌کند که آیا قلم‌های با اندازهٔ دوبرابر توسط \fI\*n\fR در حافظهٔ نهان (کَش) نگهداری شوند یا خیر.
برای غیرفعال کردن کامل قلم‌های با اندازهٔ دوبرابر، این مقدار را روی صفر قرار دهید.
.TP 8
.B "cdXtraScroll\fP (class\fB CdXtraScroll\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP هنگام پاک کردن کل صفحه باید به صفحه‌ای جدید پیمایش کند یا خیر.
مانند \fBtiXtraScroll\fP، هدف این گزینه ارائهٔ تصویری از صفحهٔ نمایش برنامهٔ تمام‌صفحه در تاریخچهٔ پیمایش (scrollback) پیش از پاک شدن متن است.
.IP
\fI\*N\fP یک کلمه کلیدی (بدون حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف) یا عدد نشان‌داده‌شده در پرانتز را می‌پذیرد:
.RS
.TP
false (0)
چیزی به تاریخچهٔ پیمایش افزوده نمی‌شود.
.TP
true (1)
صفحهٔ کنونی به تاریخچهٔ پیمایش افزوده می‌شود.
.TP
trim (2)
صفحهٔ کنونی به تاریخچهٔ پیمایش افزوده می‌شود، اما خطوط خالی تکراری کوتاه می‌شوند (به یک خط خالی تقلیل می‌یابند).
.RE
.IP
پیش‌فرض این منبع \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "charClass\fP (class\fB CharClass\fP)"
فهرست‌هایی جداشده با کاما از انتساب‌های رده‌های نویسه را به قالب زیر مشخص می‌کند:
.NS
\fIlow\fP[\-\fIhigh]\fP[:\fIvalue\fP].
.NE
.IP
این موارد در تعیین این که هنگام برش و چسباندن (cut and paste) با کدام مجموعه‌های نویسه رفتاری یکسان صورت گیرد، استفاده می‌شوند.
بخش \fBCHARACTER CLASSES\fP را ببینید.
.TP 8
.B "checksumExtension\fP (class\fB ChecksumExtension\fP)"
مدل‌های DEC VT420 و بالاتر از توالی کنترلی \fBDECRQCRA\fP که جمع مقابله‌ای (checksum) نویسه‌های درون یک مستطیل را گزارش می‌دهد، پشتیبانی می‌کنند.
\fI\*N\fP با افزونه‌هایی که می‌توان با بیت‌های \fBchecksumExtension\fP پیکربندی کرد، از این قابلیت پشتیبانی می‌کند:
.RS.TP 5
0
نتیجه نقیض نشود.
.TP 5
1
مشخصه‌های تصویری VT100 گزارش نشوند.
.TP 5
2
چک‌سام برای فاصله‌های خالی حذف نشود.
.TP 5
3
چک‌سام برای خانه‌هایی که صریحاً مقداردهی اولیه نشده‌اند حذف شود.
.TP 5
4
مقدار خانه به ۸ بیت ماسک نشود و نویسه‌های ترکیبی نادیده گرفته نشوند.
.TP 5
5
مقدار خانه به ۷ بیت ماسک نشود.
.RE
.IP
با مقدار پیش‌فرض (0)،
\fI\*n\fP با رفتار پایانه‌های DEC مطابقت دارد.
برای استفاده از همهٔ افزونه‌ها، تمام بیت‌ها را تنظیم کنید، برای مثال \*(``\-1\*(''.
.TP 8
.B "cjkWidth\fP (class\fB CjkWidth\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید از
قرارداد سنتی پهنای آسیای شرقی پیروی کند یا خیر.
در صورت فعال بودن، نویسه‌های با ردهٔ East Asian Ambiguous (A) در UTR
11 دارای پهنای ستونی ۲ خواهند بود.
اگر برخی برنامه‌های قدیمی مبتنی بر پایانهٔ آسیای شرقی را دارید که فرض می‌کنند
نویسه‌های خط‌کشی دارای پهنای ستونی ۲ هستند، ممکن است لازم باشد
این گزینه را روی \*(``true\*('' تنظیم کنید.
اگر این منبع false باشد، منبع \fBmkWidth\fP انتخاب بین
\fBwcwidth\fP(3) سیستم و جدول‌های توکار \fI\*n\fP را کنترل می‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "color0\fP (class\fB Color0\fP)"
.TP 8
.B "color1\fP (class\fB Color1\fP)"
.TP 8
.B "color2\fP (class\fB Color2\fP)"
.TP 8
.B "color3\fP (class\fB Color3\fP)"
.TP 8
.B "color4\fP (class\fB Color4\fP)"
.TP 8
.B "color5\fP (class\fB Color5\fP)"
.TP 8
.B "color6\fP (class\fB Color6\fP)"
.TP 8
.B "color7\fP (class\fB Color7\fP)"
این‌ها رنگ‌های افزونهٔ ISO-6429 را مشخص می‌کنند.
مقادیر پیش‌فرض
به‌ترتیب عبارتند از:
black،
red3،
green3،
yellow3،
یک آبی تیرهٔ سفارشی‌پذیر،
magenta3،
cyan3
و
gray90.
طیف‌های رنگی پیش‌فرض به‌گونه‌ای انتخاب شده‌اند که اجازه دهند از رنگ‌های 8\(en15
به‌عنوان نسخه‌های روشن‌تر استفاده شود.
.TP 8
.B "color8\fP (class\fB Color8\fP)"
.TP 8
.B "color9\fP (class\fB Color9\fP)"
.TP 8
.B "color10\fP (class\fB Color10\fP)"
.TP 8
.B "color11\fP (class\fB Color11\fP)"
.TP 8
.B "color12\fP (class\fB Color12\fP)"
.TP 8
.B "color13\fP (class\fB Color13\fP)"
.TP 8
.B "color14\fP (class\fB Color14\fP)"
.TP 8
.B "color15\fP (class\fB Color15\fP)"
این‌ها رنگ‌های افزونهٔ ISO-6429 را در صورتی که مشخصهٔ bold (برجسته)
نیز فعال باشد مشخص می‌کنند.
مقادیر پیش‌فرض منبع به‌ترتیب عبارتند از:
gray50،
red،
green،
yellow،
یک آبی روشن سفارشی،
magenta،
cyan
و
white.
.TP 8
.B "color16\fP (class\fB Color16\fP)"
.TP 8
تا
.TP 8
.B "color255\fP (class\fB Color255\fP)"
این‌ها رنگ‌های افزونهٔ ۲۵۶ رنگ را مشخص می‌کنند.
مقادیر پیش‌فرض منبع
عبارتند از:
.RS
.bP
رنگ‌های 16 تا 231 برای ایجاد یک مکعب رنگی 6x6x6، و
.bP
رنگ‌های 232 تا 255 برای ایجاد یک طیف خاکستری (grayscale ramp).
.RE
.IP
منابع پس از \fBcolor15\fP به‌صورت یک گزینه در زمان کامپایل در دسترس هستند.
به‌دلیل یک محدودیت ثابت (hardcoded) در کتابخانه‌های X روی تعداد کل
منابع (تا ۴۰۰ عدد)، منابع مربوط به ۲۵۶ رنگ
در صورت فعال بودن پشتیبانی از نویسه‌های عریض و \fIluit\fP حذف می‌شوند.
علاوه بر رفتار ناسازگار در صورت مجاز بودن تنها بخشی از منابع،
تعیین حد دقیق قطع دشوار است و کتابخانه‌های X در صورت فراتر رفتن تعداد منابع از این محدودیت،
مستعد کرش کردن هستند.
پالت رنگ همچنان با همان مقادیر پیش‌فرض مقداردهی اولیه می‌شود
و از طریق توالی‌های کنترلی قابل تغییر است.
.IP
از سوی دیگر، این محدودیت منابع اجازه می‌دهد که کل
محدوده برای ۸۸ رنگ گنجانده شود.
.TP 8
.B "colorAttrMode\fP (class\fB ColorAttrMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fBcolorBD\fP، \fBcolorBL\fP، \fBcolorRV\fP و
\fBcolorUL\fP باید رنگ‌های ANSI را لغو کنند (بر آن‌ها اولویت داشته باشند) یا خیر.
در غیر این صورت، این موارد تنها زمانی نمایش داده می‌شوند که هیچ رنگ ANSI
برای موقعیت مربوطه تنظیم نشده باشد.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "colorBD\fP (class\fB ColorBD\fP)"
رنگی را مشخص می‌کند که در صورت فعال بودن منبع \*(``colorBDMode\*(''
برای نمایش نویسه‌های برجسته (bold) استفاده می‌شود.
پیش‌فرض \*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.IP
همچنین منبع \fBveryBoldColors\fP را ببینید که امکان ترکیب
برجستگی و رنگ را فراهم می‌کند.
.TP 8
.B "colorBDMode\fP (class\fB ColorAttrMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نویسه‌های دارای مشخصهٔ bold باید به‌صورت رنگی
یا به‌صورت نویسه‌های برجسته نمایش داده شوند.
توجه داشته باشید که غیرفعال کردن \fBcolorMode\fR تمام
رنگ‌ها، از جمله bold را غیرفعال می‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "colorBL\fP (class\fB ColorBL\fP)"
رنگی را مشخص می‌کند که در صورت فعال بودن منبع \*(``colorBLMode\*(''
برای نمایش نویسه‌های چشمک‌زن (blink) استفاده می‌شود.
پیش‌فرض \*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.IP
همچنین منبع \fBveryBoldColors\fP را ببینید که امکان ترکیب
زیرخط (underline) و رنگ را فراهم می‌کند.
.TP 8
.B "colorBLMode\fP (class\fB ColorAttrMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نویسه‌های دارای مشخصهٔ blink باید به‌صورت
رنگی نمایش داده شوند یا خیر.
توجه داشته باشید که غیرفعال کردن \fBcolorMode\fR تمام رنگ‌ها، از جمله این یکی را غیرفعال می‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP
.B "colorEvents\fP (class\fB ColorEvents\fP)"
کدهای کنترلی OSC را مشخص می‌کند که می‌توانند از پیام‌های کلاینت با
نوع \fBXTERM_CONTROL\fR پردازش شوند.
این رویدادها ممکن است با استفاده از درخواست SendEvent پروتکل X ایجاد شوند.
مقدار این منبع، فهرستی از کدهای مجاز است که با کاما از هم جدا شده‌اند.
پیش‌فرض، رشتهٔ خالی است که تمامی پردازش‌ها را غیرمجاز می‌کند.
.IP
نام‌ها در زیر فهرست شده‌اند.
\fI\*N\fP بزرگی و کوچکی حروف را نادیده می‌گیرد، اما
آن‌ها برای وضوح بیشتر با حروف کوچک و بزرگ ترکیبی نشان داده شده‌اند.
می‌توان از یک نام یا یک عدد استفاده کرد.
.RS
.TP 5
TEXT_FG (10)
پیش‌زمینهٔ متن
.TP 5
TEXT_BG (11)
پس‌زمینهٔ متن
.TP 5
TEXT_CURSOR (12)
مکان‌نمای متن
.TP 5
MOUSE_FG (13)
پیش‌زمینهٔ ماوس.TP 5
MOUSE_BG (14)
پس‌زمینه ماوس
.TP 5
TEK_FG (15)
پیش‌زمینه tektronix
.TP 5
TEK_BG (16)
پس‌زمینه tektronix
.TP 5
HIGHLIGHT_BG (17)
پس‌زمینه برجسته‌سازی
.TP 5
TEK_CURSOR (18)
مکان‌نمای tektronix
.TP 5
HIGHLIGHT_FG (19)
پیش‌زمینه برجسته‌سازی
.RE
.IP
به عنوان مثال، اگر پیام‌ها برای رنگ متن فعال باشند، برای نمونه با تنظیم منبع بر روی
.NS
text_fg, text_bg
.NE
.IP
رنگ پیش‌زمینه متن را می‌توان با ارسال پیامی با این محتوا به رنگ سیاه تنظیم کرد:
.NS
10;#000000
.NE
.TP 8
.B "colorIT\fP (class\fB ColorIT\fP)"
این گزینه رنگ مورد استفاده برای نمایش نویسه‌های مورب (italic) را در صورت فعال بودن منبع \*(``colorITMode\*('' مشخص می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.IP
همچنین منبع \fBveryBoldColors\fP را ببینید که امکان ترکیب ویژگی‌ها و رنگ را فراهم می‌کند.
.TP 8
.B "colorITMode\fP (class\fB ColorAttrMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نویسه‌های دارای صفت مورب (italic) باید رنگی نمایش داده شوند یا به صورت نویسه‌های مورب.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
توجه داشته باشید که:
.RS
.bP
خاموش کردن \fBcolorMode\fR تمام رنگ‌ها، از جمله مورب را غیرفعال می‌کند.
.bP
منبع \fBitalicULMode\fP بر \fBcolorITMode\fP اولویت دارد (آن را بازنویسی می‌کند).
.RE
.TP 8
.B "colorInnerBorder\fP (class\fB ColorInnerBorder\fP)"
در حالت عادی، \fI\*n\fP کادر داخلی پنجره VT100 را با استفاده از رنگ پس‌زمینه پر می‌کند.
.IP
اگر منبع \fBcolorInnerBorder\fP فعال باشد، در هنگام راه‌اندازی \fI\*n\fP رنگ \fBborderColor\fP و رنگ پس‌زمینه پنجره را مقایسه می‌کند.
اگر متفاوت باشند، \fI\*n\fP از منبع \fBborderColor\fP برای پر کردن کادر داخلی استفاده خواهد کرد.
در غیر این صورت، از رنگ پس‌زمینه پنجره استفاده می‌کند.
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "colorMode\fP (class\fB ColorMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا شناسایی توالی‌های گریز تغییر رنگ ANSI (ISO-6429) فعال باشد یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "colorRV\fP (class\fB ColorRV\fP)"
این گزینه رنگ مورد استفاده برای نمایش نویسه‌های معکوس (reverse) را در صورت فعال بودن منبع \*(``colorRVMode\*('' مشخص می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.IP
همچنین منبع \fBveryBoldColors\fP را ببینید که امکان ترکیب معکوس‌سازی و رنگ را فراهم می‌کند.
.TP 8
.B "colorRVMode\fP (class\fB ColorAttrMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نویسه‌های دارای صفت معکوس (reverse) باید رنگی نمایش داده شوند یا خیر.
توجه داشته باشید که خاموش کردن \fBcolorMode\fR تمام رنگ‌ها، از جمله این مورد را غیرفعال می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "colorUL\fP (class\fB ColorUL\fP)"
این گزینه رنگ مورد استفاده برای نمایش نویسه‌های زیرخط‌دار (underlined) را در صورت فعال بودن منبع \*(``colorULMode\*('' مشخص می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.IP
همچنین منبع \fBveryBoldColors\fP را ببینید که امکان ترکیب زیرخط و رنگ را فراهم می‌کند.
.TP 8
.B "colorULMode\fP (class\fB ColorAttrMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نویسه‌های دارای صفت زیرخط (underline) باید رنگی نمایش داده شوند یا به صورت نویسه‌های زیرخط‌دار.
توجه داشته باشید که خاموش کردن \fBcolorMode\fR تمام رنگ‌ها، از جمله زیرخط‌دار کردن را غیرفعال می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "combiningChars\fP (class\fB CombiningChars\fP)"
تعداد نویسه‌های پهن (wide-characters) را که می‌توان در یک سلول برای ترکیب شدن (هم‌پوشانی) با نویسهٔ پایهٔ آن سلول ذخیره کرد، مشخص می‌کند.
این مقدار می‌تواند در محدوده 0 تا 5 تنظیم شود.
مقدار پیش‌فرض \*(``2\*('' است.
.TP 8
.B "ctrlFKeys\fP (class\fB CtrlFKeys\fP)"
در حالت صفحه‌کلید VT220 (منبع \fBsunKeyboard\fP را ببینید)، مقداری را که کلیدهای F1-F12 با دریافت کلید تبدیل کنترلی (CTRL) جابه‌جا می‌شوند، مشخص می‌کند.
این قابلیت به شما امکان می‌دهد نمادهای کلیدی برای F10-F20 را بر روی یک صفحه‌کلید Sun/PC تولید کنید.
مقدار پیش‌فرض \*(``10\*('' است، به این معنی که ترکیب CTRL و F1 نماد کلیدی مربوط به F11 را تولید می‌کند.
.TP 8
.B "curses\fP (class\fB Curses\fP)"
مشخص می‌کند که آیا باگی که در آخرین ستون
.IR more (1)
وجود دارد باید دور زده شود یا خیر.
برای جزئیات بیشتر گزینه \fB\-cu\fP را ببینید.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "cursorBar\fP (class\fB CursorBar\fP)"
مشخص می‌کند که آیا مکان‌نما به شکل یک خط عمودی چپ یا یک جعبه باشد، مگر اینکه منبع \fBcursorUnderLine\fP تنظیم شده باشد.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "cursorBlink\fP (class\fB CursorBlink\fP)"
مشخص می‌کند که آیا مکان‌نما چشمک بزند یا خیر.
\fI\*N\fP یک کلمه کلیدی (بدون حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف) یا عدد نمایش داده شده در پرانتز را می‌پذیرد:
.RS
.TP 3
false (0)
مکان‌نما چشمک نخواهد زد، اما ممکن است بر اساس منبع \fBcursorBlinkXOR\fP با توالی‌های گریز ترکیب شود.
.TP 3
true (1)
مکان‌نما چشمک خواهد زد، اما ممکن است بر اساس منبع \fBcursorBlinkXOR\fP با توالی‌های گریز ترکیب شود.
.TP 3
always (2)
مکان‌نما بدون توجه به توالی‌های گریز همیشه چشمک خواهد زد.
گزینهٔ منو غیرفعال خواهد شد.
.TP 3
never (3)
مکان‌نما بدون توجه به توالی‌های گریز هرگز چشمک نخواهد زد.
گزینهٔ منو غیرفعال خواهد شد.
.RE
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "cursorBlinkXOR\fP (class\fB CursorBlinkXOR\fP)"
\fI\*N\fP برای تعیین اینکه مکان‌نما چشمک بزند یا خیر از دو ورودی استفاده می‌کند:
.RS
.bP
منبع \fBcursorBlink\fP (که می‌تواند با یک ورودی منو تغییر داده شود).
.bP
توالی‌های کنترلی (حالت خصوصی 12 و DECSCUSR).
.RE
.IP
منبع \fBcursorBlinkXOR\fP نحوهٔ ترکیب این ورودی‌ها را مشخص می‌کند:
.RS
.TP 5
false
.br
\fI\*N\fP از OR منطقی بین دو متغیر استفاده می‌کند.
اگر هر یک تنظیم شده باشد، \fI\*n\fP مکان‌نما را وادار به چشمک زدن می‌کند.
.TP 5
true
.br
\fI\*N\fP از XOR منطقی بین دو متغیر استفاده می‌کند.
تنها در صورتی که فقط یکی از آن‌ها تنظیم شده باشد، \fI\*n\fP مکان‌نما را وادار به چشمک زدن می‌کند.
.RE
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "cursorColor\fP (class\fB CursorColor\fP)"
رنگ مورد استفاده برای مکان‌نمای متن را مشخص می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``XtDefaultForeground\*('' است.
به طور پیش‌فرض، \fI\*n\fP تلاش می‌کند تا مانع از هم‌رنگ شدن این مقدار با رنگ پس‌زمینه شود، زیرا مکان‌نما را با پر کردن پس‌زمینهٔ یک سلول متنی رسم می‌کند.
همین محدودیت برای توالی‌های کنترلی که ممکن است این رنگ را تغییر دهند نیز اعمال می‌شود..IP
تنظیم این منبع بر بیشتر تنظیمات \fI\*n\fP برای رنگ مکان‌نما اولویت دارد.
با این حال همچنان برای جلوگیری از برخی حالت‌ها، مانند مکان‌نمای سیاه در پس‌زمینه سیاه، از تصویر معکوس (reverse-video) استفاده خواهد کرد.
.TP 8
.B "cursorOffTime\fP (class\fB CursorOffTime\fP)"
مدت زمان بخش «خاموش» چرخه چشمک‌زدن مکان‌نما را بر حسب میلی‌ثانیه مشخص می‌کند.
همین زمان‌سنج برای چشمک‌زدن متن نیز استفاده می‌شود.
پیش‌فرض \*(``300\*('' است.
.TP 8
.B "cursorOnTime\fP (class\fB CursorOnTime\fP)"
مدت زمان بخش «روشن» چرخه چشمک‌زدن مکان‌نما را بر حسب میلی‌ثانیه مشخص می‌کند.
همین زمان‌سنج برای چشمک‌زدن متن نیز استفاده می‌شود.
پیش‌فرض \*(``600\*('' است.
.TP 8
.B "cursorUnderLine\fP (class\fB CursorUnderLine\fP)"
مشخص می‌کند که مکان‌نما زیرخط‌دار باشد یا جعبه‌ای.
اگر تنظیم نشده باشد (false)، منبع \fBcursorBar\fP ممکن است شکل مکان‌نما را تعیین کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "cutNewline\fP (class\fB CutNewline\fP)"
اگر \*(``false\*('' باشد، سه‌بار کلیک کردن برای انتخاب یک سطر شامل \fInewline\fP در انتهای سطر نمی‌شود.
اگر \*(``true\*('' باشد، خط جدید انتخاب می‌شود.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "cutToBeginningOfLine\fP (class\fB CutToBeginningOfLine\fP)"
اگر \*(``false\*('' باشد، سه‌بار کلیک کردن برای انتخاب یک سطر، تنها از کلمه فعلی به جلو را انتخاب می‌کند.
اگر \*(``true\*('' باشد، کل سطر انتخاب می‌شود.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "decGraphicsID\fP (class\fB DecGraphicsID\fP)"
امکان ترکیب قابلیت گرافیکی برخی پایانه‌های DEC
(۱۲۵، ۲۴۰، ۲۴۱، ۳۳۰، ۳۴۰ یا ۳۸۲) را با سایر سطوح شبیه‌سازی که این قابلیت گرافیکی را ارائه نمی‌دادند، فراهم می‌کند.
همانند \fBdecTerminalID\fP،
نویسه‌های غیرعددی ابتدایی نادیده گرفته می‌شوند؛
برای نمونه، \*(``vt340\*('' و \*(``340\*('' یکسان هستند.
.IP
اگر مقدار منبع غیرصفر باشد،
\fI\*n\fP هنگام مقداردهی اولیه ناحیه رسم و رمزگشایی توالی‌های کنترلی برای رسم گرافیک، از آن سطح شبیه‌سازی استفاده می‌کند.
.IP
پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "decTerminalID\fP (class\fB DecTerminalID\fP)"
سطح شبیه‌سازی را مشخص می‌کند (۱۰۰=VT100، ۲۲۰=VT220، و غیره) که برای تعیین نوع پاسخ به یک توالی کنترلی DA استفاده می‌شود.
نویسه‌های غیرعددی ابتدایی نادیده گرفته می‌شوند؛
برای نمونه، \*(``vt100\*('' و \*(``100\*('' یکسان هستند.
پیش‌فرض \*(``420\*('' است.
.TP 8
.B "defaultString\fP (class\fB DefaultString\fP)"
نویسه (یا رشته‌ای) را مشخص می‌کند که \fI\*n\fP هنگام چسباندن متنی که شامل نویسه‌ای غیرقابل نمایش در کدگذاری فعلی است، جایگزین خواهد کرد.
برای نمونه، چسباندن متن UTF-8 در صفحه‌ای با نویسه‌های ISO-8859-1 تنها قادر به نمایش کدهای 0\(en255 خواهد بود، در حالی که متن UTF-8 می‌تواند مقادیر یونیکد بالاتر از ۲۵۵ را شامل شود.
پیش‌فرض \*(``#\*('' (یک علامت مربع یا هش تکی) است.
.IP
اگر متن غیرقابل نمایش دارای پهنای دوگانه (double-width) باشد،
\fI\*n\fP یک فاصله پس از نویسه \*(``#\*('' اضافه می‌کند تا تقریباً همان چیدمان متن اصلی بر روی صفحه نمایش حفظ شود.
.TP 8
.B "deleteIsDEL\fP (class\fB DeleteIsDEL\fP)"
مشخص می‌کند که کلید \fIDelete\fP
روی صفحه کلید ویرایشی هنگام فشرده شدن چه چیزی باید ارسال کند.
مقدار این منبع یک رشته است که پس از راه‌اندازی به عنوان یک مقدار بولی ارزیابی می‌شود.
\fI\*N\fP آن را در ترکیب با منبع \fBkeyboardType\fP استفاده می‌کند:
.RS
.bP
اگر نوع صفحه‌کلید
\*(``default\*(''
یا
\*(``vt220\*(''
باشد و منبع برابر با \*(``true\*('' یا \*(``maybe\*('' باشد،
توالی گریز \fIRemove\fP به سبک VT220 ارسال می‌شود.
در غیر این صورت، DEL (127) ارسال می‌شود.
.bP
اگر نوع صفحه‌کلید
\*(``legacy\*(''
باشد و منبع برابر با \*(``true\*('' باشد،
DEL ارسال می‌شود.
در غیر این صورت، توالی \fIRemove\fP ارسال می‌شود.
.bP
در غیر این صورت، اگر نوع صفحه‌کلید هیچ‌یک از این موارد خاص نباشد،
DEL (127) ارسال می‌شود.
.RE
.IP
پیش‌فرض \*(``Maybe\*('' است.
این منبع مجاز است مقداری غیربولی مانند \*(``maybe\*('' داشته باشد
تا گزینه \fBDelete is DEL\fP در منوی جهنده،
نوع صفحه‌کلید را بازنویسی نکند.
.TP 8
.B "directColor\fP (class\fB DirectColor\fP)"
مشخص می‌کند که توالی‌های کنترلی direct-color با استفاده از رنگ‌های موجود سرور X مدیریت شوند،
یا این که با استفاده از یک نقشه رنگ (color map) با ۲۵۶ ورودی تقریب زده شوند.
مقدار \*(``true\*('' حالت اول را فعال می‌کند.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "disallowedColorOps\fP (class\fB DisallowedColorOps\fP)"
مشخص می‌کند در صورتی که \fBallowColorOps\fP نادرست (false) باشد، کدام قابلیت‌ها غیرفعال شوند.
این گزینه یک فهرست از نام‌ها است که با کاما از هم جدا شده‌اند.
مقدار پیش‌فرض عبارت است از:
.NS
SetColor,GetColor,GetAnsiColor
.NE
.IP
نام‌ها در زیر فهرست شده‌اند.
\fI\*N\fP بزرگی و کوچکی حروف را نادیده می‌گیرد، اما
جهت وضوح به صورت ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک نشان داده شده‌اند.
.RS
.TP 5
SetColor
تنظیم یک رنگ پویای مشخص.
.TP 5
GetColor
گزارش تنظیم فعلی یک رنگ پویای داده‌شده.
.TP 5
GetAnsiColor
گزارش تنظیم فعلی یک رنگ مشخص ANSI (در واقع هر یک از رنگ‌هایی که از طریق کنترل‌های سبک ANSI تنظیم شده‌اند).
.RE
.TP 8
.B "disallowedFontOps\fP (class\fB DisallowedFontOps\fP)"
مشخص می‌کند در صورتی که \fBallowFontOps\fP نادرست (false) باشد، کدام قابلیت‌ها غیرفعال شوند.
این گزینه یک فهرست از نام‌ها است که با کاما از هم جدا شده‌اند.
مقدار پیش‌فرض عبارت است از:
.NS
SetFont,GetFont
.NE
.IP
نام‌ها در زیر فهرست شده‌اند.
\fI\*N\fP بزرگی و کوچکی حروف را نادیده می‌گیرد، اما
جهت وضوح به صورت ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک نشان داده شده‌اند.
.RS
.TP 5
SetFont
تنظیم قلم مشخص‌شده.
.TP 5
GetFont
گزارش قلم مشخص‌شده.
.RE
.TP 8
.B "disallowedMouseOps\fP (class\fB DisallowedMouseOps\fP)"
مشخص می‌کند در صورتی که \fBallowMouseOps\fP نادرست (false) باشد، کدام قابلیت‌ها غیرفعال شوند.
این گزینه یک فهرست از نام‌ها است که با کاما از هم جدا شده‌اند.
مقدار پیش‌فرض \*(``*\*('' است که با تمام نام‌ها مطابقت دارد.
نام‌ها در زیر فهرست شده‌اند.
\fI\*N\fP بزرگی و کوچکی حروف را نادیده می‌گیرد، اما
جهت وضوح به صورت ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک نشان داده شده‌اند.
.RS
.TP 5
X10
پروتکل اصلی ماوس X10.
.TP 5
Locator
حالت مکان‌یاب DEC.
.TP 5
VT200Click
فقط کلیک‌های ماوس X11.
.TP 5
VT200Hilite
کلیک‌های ماوس X11 و برجسته‌سازی متن.
.TP 5
AnyButton
حالت any-button در \fI\*n\fP برنامه XFree86، کلیک‌های دکمه و
همچنین رویدادهای حرکتی ماوس را در زمان فشرده بودن دکمه ارسال می‌کند.
.TP 5
AnyEvent
حالت any-event در \fI\*n\fP برنامه XFree86، کلیک‌های دکمه و
همچنین رویدادهای حرکتی ماوس را صرف‌نظر از فشرده بودن یا نبودن دکمه ارسال می‌کند.
.TP 5
FocusEvent
ارسال رویدادهای FocusIn/FocusOut..TP 5
Extended
نخستین افزونه فراتر از پروتکل موشواره X11؛ این افزونه مختصات را در قالب UTF-8 کدگذاری می‌کند.
استفاده از آن به نفع \fISGR\fP منسوخ شده است، اما برای سازگاری ارائه می‌شود.
.TP 5
SGR
این افزونه توصیه‌شده برای مختصات موشواره است.
.TP 5
URXVT
مانند \fIExtended\fP، این مورد نیز برای سازگاری ارائه شده است.
.TP 5
AlternateScroll
این مقدار منبع \fBalternateScroll\fP را بازنویسی می‌کند.
.RE
.TP 8
.B "disallowedPasteControls\fP (class\fB DisallowedPasteControls\fP)"
از این منبع برای جلوگیری از جای‌گذاری نویسه‌های کنترلی خاص C0 هنگامی که منبع \fBallowPasteControls\fP برابر false است (یعنی حالت پیش‌فرض)، استفاده کنید.
این منبع مجموعه‌ای از نویسه‌های کنترلی را مشخص می‌کند که جای‌گذاری آن‌ها مجاز نیست و هر یک به فاصله تبدیل می‌شوند.
سایر نویسه‌های کنترلی C0 بدون تغییر جای‌گذاری می‌شوند.
.IP
مقدار این منبع فهرستی از نام‌ها است که با ویرگول از هم جدا شده‌اند.
\fI\*N\fP بزرگی و کوچکی حروف را نادیده می‌گیرد.
مقدار پیش‌فرض عبارت است از:
.NS
BS,DEL,ENQ,EOT,ESC,NUL,STTY
.NE
.IP
نام‌ها در زیر فهرست شده‌اند:
.RS
.TP 5
C0
تمامی نویسه‌های کنترلی ASCII.
.TP 5
\fIIndividual C0 characters\fP
NUL, SOH, STX, ETX, EOT, ENQ, ACK, BEL, BS, HT, LF, VT,
FF, CR, SO, SI, DLE, DC1, DC2, DC3, DC4, NAK, SYN, ETB, CAN, EM, SUB, ESC, FS,
GS, RS, US
.TP 5
DEL
نویسه حذف ASCII (delete).
.TP 5
NL
نویسه تغییر سطر ASCII (line-feed)، یعنی \*(``newline\*('' که معادل با LF است.
.TP 5
STTY
نویسه‌های ویژه‌ای که با \fBstty\fP(1) تنظیم می‌شوند.
.RE
.TP 8
.B "disallowedTcapOps\fP (class\fB DisallowedTcapOps\fP)"
مشخص می‌کند در صورتی که \fBallowTcapOps\fP برابر false باشد، کدام ویژگی‌ها غیرفعال شوند.
این مقدار فهرستی از نام‌هاست که با ویرگول از هم جدا شده‌اند.
مقدار پیش‌فرض عبارت است از:
.NS
SetTcap,GetTcap
.NE
.IP
نام‌ها در زیر فهرست شده‌اند.
\fI\*N\fP بزرگی و کوچکی حروف را نادیده می‌گیرد، اما برای وضوح بیشتر، با ترکیب حروف بزرگ و کوچک نشان داده شده‌اند.
.RS
.TP 5
SetTcap
(پیاده‌سازی نشده است)
.TP 5
GetTcap
گزارش کلیدهای تابعی و سایر کلیدهای ویژه مشخص‌شده.
.RE
.TP 8
.B "disallowedWindowOps\fP (class\fB DisallowedWindowOps\fP)"
مشخص می‌کند در صورتی که \fBallowWindowOps\fP برابر false باشد، کدام قابلیت‌ها غیرفعال شوند.
این مقدار فهرستی از نام‌ها، یا (برای کنترل‌های برگرفته از \fIdtterm\fP) شماره عملیات است که با ویرگول از هم جدا شده‌اند.
مقدار پیش‌فرض عبارت است از:
.NS
GetChecksum,GetIconTitle,GetSelection,GetWinTitle,SetSelection,SetXprop
(یعنی به جز چند عملیات \*(``خطرناک\*(''، بقیه مجاز هستند).
.NE
.IP
نام‌ها در زیر فهرست شده‌اند.
\fI\*N\fP بزرگی و کوچکی حروف را نادیده می‌گیرد، اما برای شفافیت، با حروف بزرگ و کوچک نشان داده شده‌اند.
در مواردی که می‌توان از یک عدد به عنوان جایگزین استفاده کرد، آن عدد در پرانتز پس از نام آورده شده است.
.RS
.TP 5
ColumnMode
فعال‌سازی (یا غیرفعال‌سازی) جابه‌جایی میان حالت‌های ۸۰ و ۱۳۲ ستونی.
این مورد افزون بر منبع \fBc132\fP است.
.TP 5
GetChecksum
گزارش مجموع وارسی (checksum) نویسه‌ها در یک ناحیه مستطیلی.
.TP 5
GetIconTitle (20)
گزارش برچسب آیکون پنجره \fI\*n\fP به صورت یک رشته.
.TP 5
GetScreenSizeChars (19)
گزارش اندازه صفحه نمایش بر حسب نویسه به صورت عددی.
.TP 5
GetSelection
گزارش داده‌های انتخاب‌شده به صورت یک رشته base64.
.TP 5
GetWinPosition (13)
گزارش موقعیت پنجره \fI\*n\fP به صورت عددی.
.TP 5
GetWinSizeChars (18)
گزارش اندازه ناحیه متنی بر حسب نویسه به صورت عددی.
.TP 5
GetWinSizePixels (14)
گزارش اندازه پنجره \fI\*n\fP بر حسب پیکسل به صورت عددی.
.TP 5
GetWinState (11)
گزارش وضعیت پنجره \fI\*n\fP به صورت عددی.
.TP 5
GetWinTitle (21)
گزارش عنوان پنجره \fI\*n\fP به صورت یک رشته.
.TP 5
LowerWin (6)
انتقال پنجره \fI\*n\fP به پایین‌ترین لایه در چیدمان پنجره‌ها (stacking order).
.TP 5
MaximizeWin (9)
بزرگ‌نمایی پنجره (یعنی تغییر اندازه به ابعاد صفحه نمایش).
.TP 5
FullscreenWin (10)
استفاده از تمام‌صفحه (یعنی تغییر اندازه به ابعاد صفحه نمایش، بدون تزئینات پنجره).
.TP 5
MinimizeWin (2)
کمینه‌سازی پنجره (تبدیل به آیکون).
.TP 5
PopTitle (23)
برداشتن عنوان از پشته داخلی (pop).
.TP 5
PushTitle (22)
قرار دادن عنوان در پشته داخلی (push).
.TP 5
RaiseWin (5)
انتقال پنجره \fI\*n\fP به بالاترین لایه در چیدمان پنجره‌ها (stacking order).
.TP 5
RefreshWin (7)
تازه‌سازی پنجره \fI\*n\fP.
.TP 5
RestoreWin (1)
بازیابی پنجره از حالت کمینه.
.TP 5
SetChecksum
تغییر الگوریتم گزارش مجموع وارسی (checksum) نویسه‌ها در یک ناحیه مستطیلی.
.TP 5
SetSelection
تنظیم داده‌های انتخاب‌شده.
.TP 5
SetWinLines
تغییر اندازه به تعداد سطرهای مشخص‌شده، حداقل ۲۴ سطر.
.TP 5
SetWinPosition (3)
انتقال پنجره به مختصات داده‌شده.
.TP 5
SetWinSizeChars (8)
تغییر اندازه ناحیه متنی به ابعاد مشخص‌شده بر حسب نویسه.
.TP 5
SetWinSizePixels (4)
تغییر اندازه پنجره \fI\*n\fP به ابعاد مشخص‌شده بر حسب پیکسل.
.TP 5
SetXprop
تنظیم ویژگی X روی پنجره سطح بالا (top-level).
.TP 5
StatusLine
تغییر اندازه پنجره برای ارائه یک خط وضعیت به سبک VT320.
.RE
.TP 8
.B "dynamicColors\fP (class\fB DynamicColors\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی‌های فرار برای تغییر رنگ‌های اختصاص‌یافته به صفت‌های مختلف شناسایی شوند یا خیر.
.TP 8
.B "eightBitControl\fP (class\fB EightBitControl\fP)"
مشخص می‌کند که آیا توالی‌های کنترلی ارسال‌شده توسط ترمینال باید نویسه‌های هشت‌بیتی باشند یا توالی‌های فرار.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "eightBitInput\fP (class\fB EightBitInput\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، نویسه‌های Meta (یک نویسه تک‌بایتی همراه با کلید تبدیل‌گر \fIMeta\fP) ورودی از صفحه‌کلید به عنوان یک تک‌نویسه نمایش داده شده و مطابق با منبع \fBeightBitMeta\fP تغییر می‌یابند.
اگر \*(``false\*('' باشد، نویسه‌های Meta به یک توالی دونوشه‌ای تبدیل می‌شوند که در آن پیش از خود نویسه، ESC قرار می‌گیرد.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است..IP
منابع \fBmetaSendsEscape\fP
و \fBaltSendsEscape\fP ممکن است این ویژگی را بازنویسی کنند.
به‌طور کلی صفحه‌کلیدها کلیدی با برچسب \*(``Meta\*('' ندارند،
اما کلیدهای \*(``Alt\*('' رایج هستند،
و به‌طور سنتی برای \*(``Meta\*('' به کار می‌روند.
اگر آن‌ها مترادف بودند، نام‌گذاری این منبع به
\*(``\fBaltSendsEscape\fP\*('' و معکوس کردن مفهوم آن منطقی بود.
برای اطلاعات بیشتر در این زمینه، تابع \fBmeta\fP(3x) را در curses ببینید.
.IP
توجه داشته باشید که کلید \fIAlt\fP لزوماً همان تبدیل‌کننده (modifier)
\fIMeta\fP نیست.
ابزار \fIxmodmap\fP تبدیل‌کننده‌های کلید شما را فهرست می‌کند.
سامانه X تبدیل‌کننده‌هایی را برای shift، (caps) lock و control،
و همچنین ۵ تبدیل‌کننده دیگر که معمولاً برای پیکربندی تبدیل‌کننده‌های کلید
استفاده می‌شوند، تعریف می‌کند.
\fI\*N\fP همین اطلاعات را بررسی می‌کند تا تبدیل‌کننده مرتبط با
هر یک از کلیدهای \fIMeta\fP (چپ یا راست) را بیابد،
و از آن کلید به‌عنوان تبدیل‌کننده \fIMeta\fP استفاده می‌کند.
همچنین کلید NumLock را جستجو می‌کند،
تا تبدیل‌کننده مرتبط با آن را شناسایی کند.
.IP
اگر پیکربندی \fIxmodmap\fP شما
برای کلیدهای Alt و Meta از کدهای کلید یکسانی استفاده کند،
\fI\*n\fP تنها تعاریف کلید Alt را خواهد دید، چرا که آن‌ها
پیش از کلیدهای Meta بررسی می‌شوند.
کلید NumLock ابتدا بررسی می‌شود.
مهم است که این کلیدها متمایز نگه داشته شوند؛
در غیر این صورت برخی از عملکردهای \fI\*n\fP در دسترس نخواهند بود.
.IP
منبع \fBeightBitInput\fP در زمان راه‌اندازی بررسی می‌شود.
اگر \*(``true\*('' باشد،
\fI\*n\fP تلاش می‌کند ترمینال را در حالت ۸ بیتی قرار دهد.
اگر \*(``false\*('' باشد،
در هنگام راه‌اندازی، \fI\*n\fP تلاش می‌کند ترمینال را در حالت ۷ بیتی بگذارد.
برای برخی پیکربندی‌ها این اقدام ناموفق است؛ از شکست چشم‌پوشی می‌شود.
پس از راه‌اندازی، \fI\*n\fP ترمینال را بین
حالت‌های ۸ بیتی و ۷ بیتی تغییر نمی‌دهد.
.IP
همان‌طور که در اصل در X11 پیاده‌سازی شده بود،
مقدار این منبع پس از راه‌اندازی تغییر نمی‌کرد.
با این حال
(از وصله ۲۱۶# در سال ۲۰۰۶)
\fI\*n\fP می‌تواند \fBeightBitInput\fP را پس از راه‌اندازی
از طریق یک توالی کنترلی تغییر دهد.
قابلیت‌های terminfo متناظر، یعنی \fBsmm\fP (تنظیم حالت متا)
و \fBrmm\fP (بازنشانی حالت متا)
از مدتی پیش توسط \fIbash\fP شناخته شده‌اند.
جالب اینجاست که برداشت \fIbash\fP از \*(``meta mode\*(''
با تعریف استاندارد (در کتابچه راهنمای \fIterminfo\fP)،
که تغییر بیت هشتم یک نویسه را شرح می‌دهد، تفاوت دارد.
در واقع \fIbash\fP مفهوم \*(``meta mode\*('' را
به‌صورت نویسه ESC می‌بیند که \fI\*n\fP هنگام فشرده شدن یک
کلید متای خاص، پیش از یک نویسه قرار می‌دهد.
مستندات اولیه \fIbash\fP درباره نویسه ESC صحبت می‌کنند
و بیت هشتم را نادیده می‌گیرند.
.TP 8
.B "eightBitMeta\fP (class\fB EightBitMeta\fP)"
نحوه تغییر بیت هشتم یک کلید تک‌بایتی را توسط \fI\*n\fP
هنگام تنظیم بودن منبع \fBeightBitInput\fP کنترل می‌کند.
پیش‌فرض \*(``locale\*('' است.
.IP
مقدار این منبع یک رشته است که پس از راه‌اندازی به‌عنوان بولی ارزیابی می‌شود.
.RS
.TP 5
false
کلید بدون تغییر ارسال می‌شود.
.TP 5
locale
کلید تنها در صورتی تغییر می‌یابد که لوکال از کدگذاری ۸ بیتی استفاده کند.
.TP 5
true
کلید به‌صورت تغییریافته ارسال می‌شود.
.TP 5
never
کلید همیشه بدون تغییر ارسال می‌شود.
.RE
.IP
به جز انتخاب \fBnever\fP، \fI\*n\fP از قابلیت‌های
terminfo شامل \fBsmm\fP (تنظیم حالت متا)
و \fBrmm\fP (بازنشانی حالت متا) پیروی می‌کند،
و امکان روشن یا خاموش کردن پویای این ویژگی را فراهم می‌سازد.
.IP
اگر \fBeightBitMeta\fP فعال باشد در حالی که لوکال از UTF-8 استفاده می‌کند،
\fI\*n\fP مقدار را به‌صورت UTF-8 کدگذاری می‌کند
(از وصله ۱۸۳# در سال ۲۰۰۳).
.TP 8
.B "eightBitOutput\fP (class\fB EightBitOutput\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نویسه‌های هشت بیتی ارسال‌شده از میزبان باید
به همان صورت پذیرفته شوند یا هنگام چاپ حذف شوند.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است،
به این معنی که به همان صورت پذیرفته می‌شوند.
.TP 8
.B "eightBitSelectTypes\fP (class\fB EightBitSelectTypes\fP)"
فهرست هدفِ انتخابِ پیش‌فرض \fI\*n\fP را
(ببینید \fBSELECT/PASTE\fP) برای گزینش‌ها در حالت عادی (ISO-8859-1) بازنویسی می‌کند.
پیش‌فرض یک رشته خالی است، یعنی \*(``\*(''،
که هیچ چیزی را بازنویسی نمی‌کند.
.TP 8
.B "emojiWidth\fP (class\fB EmojiWidth\fP)"
مشخص می‌کند که آیا گزینش‌گرهای گونه یونیکد (variation selectors) VS15 و VS16 تفسیر شوند یا خیر.
این گزینش‌گرها در صورتی که نویسه بلافاصله پیشین یک ایموجی باشد،
عرض آن را به ترتیب به یک یا دو سلول بازنویسی می‌کنند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "eraseSavedLines\fP (class\fB EraseSavedLines\fP)"
مشخص می‌کند که آیا به توالی‌های کنترلی گسترش‌یافته ED/DECSED در \fI\*n\fP
اجازه پاک کردن بافر خطوط ذخیره‌شده داده شود یا خیر.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "faceName\fP (class\fB FaceName\fP)"
الگوی قلم‌های مقیاس‌پذیرِ انتخاب‌شده از کتابخانه FreeType را در صورتی که
پشتیبانی از آن کتابخانه در \fI\*n\fR کامپایل شده باشد، مشخص می‌کند.
هیچ مقدار پیش‌فرضی وجود ندارد.
.IP
می‌توان یک یا چند قلم را مشخص کرد که با کاما از یکدیگر جدا می‌شوند.
اگر پیشوند \*(``x:\*('' یا \*(``x11:\*('' داشته باشد، این مشخصات
بر منبع قلمِ XLFD اعمال می‌شود.
پیشوند \*(``xft:\*('' پذیرفته می‌شود اما غیرضروری است زیرا
نبود پیشوند برای \fBfaceName\fP به معنای استفاده از آن برای TrueType است.
برای مثال،
.NS
XTerm*faceName: x:fixed,xft:Bitstream Vera Sans Mono
.NE
.IP
به این صورت می‌توان دو قلم TrueType را مشخص کرد.
اولی قلم اصلی است؛
دومی به‌عنوان یک بازنویسی دستی برای مجموعه قلم‌های \fIfontconfig\fP عمل می‌کند.
.IP
اگر هیچ منبع \fBfaceName\fP مشخص نشده باشد،
یا اگر هیچ تطابقی برای هر دو قلم معمولی و پررنگ (bold) در TrueType وجود نداشته باشد،
\fI\*n\fR از منبع قلمِ XLFD (نقشه‌بیتی) و منابع مرتبط استفاده می‌کند.
.IP
می‌توان قلم‌های نقشه‌بیتی مناسب را با استفاده از اسکریپتی مانند این انتخاب کرد:
.NS
\&#!/bin/sh
\&FONT=`xfontsel \-print`
\&test \-n "$FONT" && xfd \-fn "$FONT"
.NE
.IP
با این حال (اگرچه \fIxfd\fP گزینه \*(``\fB\-fa\fP\*('' را
برای تعیین قلم‌های FreeType می‌پذیرد)،
\fIxfontsel\fP به طور مشابه توسعه نیافته است.
به‌عنوان یک راهکار، می‌توانید دستور زیر را امتحان کنید
.NS
fc\-list :scalable=true:spacing=mono: family
.NE
.IP
تا فهرستی از قلم‌های مقیاس‌پذیر با عرض ثابت (fixed-pitch) را پیدا کنید
که می‌توانند برای مقدار منبع \fBfaceName\fP استفاده شوند.
.TP 8
.B "faceNameDoublesize\fP (class\fB FaceNameDoublesize\fP)"
یک قلم مقیاس‌پذیر با عرض دوگانه را برای مواردی که یک برنامه کاربردی به آن نیاز دارد،
مانند برنامه‌های CJK، مشخص می‌کند.
هیچ مقدار پیش‌فرضی وجود ندارد.
.IP
همانند منبع \fBfaceName\fP، این منبع اجازه می‌دهد یک یا چند مشخصه قلم
که با کاما جدا شده‌اند، برای قلم‌های عریض (\fIwide\fP) در TrueType یا XLFD اعمال شوند.
.IP
اگر برنامه از نویسه‌های با عرض دوگانه استفاده کند و این منبع ارائه نشده باشد،
\fI\*n\fP از یک نسخه مقیاس‌بندی‌شده از قلمِ ارائه‌شده توسط \fBfaceName\fP استفاده خواهد کرد.
.TP 8
.B "faceSize\fP (class\fB FaceSize\fP)"
اندازه نقطه (pointsize) را برای قلم‌های انتخاب‌شده از کتابخانه FreeType
در صورتی که پشتیبانی از آن کتابخانه در \fI\*n\fR کامپایل شده باشد، تعیین می‌کند.
پیش‌فرض \*(``8.0\*('' است.
در منوی \fBVT\ Fonts\fP، این مورد با مدخل \fIDefault\fP مطابقت دارد.
.IP
اگرچه مقدار پیش‌فرض \*(``8.0\*('' است،
این ممکن است با اندازه نقطه قلم نقشه‌بیتی پیش‌فرض، یعنی همان که با
گزینه \fB\-fn\fP یا منبع \fBfont\fP اختصاص داده شده است، یکسان نباشد.
مقدار پیش‌فرض \fBfaceSize\fP طوری انتخاب شده است
که با اندازه قلم \*(``fixed\*('' مطابقت داشته باشد،
تا تعویض بین قلم‌های نقشه‌بیتی و TrueType از طریق منوی قلم،
اندازه‌های قابل‌مقایسه‌ای را برای پنجره ایجاد کند.
اگر گزینه \fB\-fn\fP شما از اندازه نقطه دیگری استفاده می‌کند،
ممکن است بخواهید منبع \fBfaceSize\fP را برای مطابقت با آن تنظیم کنید.
.IP
می‌توانید اندازه نقطه را برای قلم‌های TrueType انتخاب‌شده با سایر
ورودی‌های منوی مربوط به اندازه مانند Medium، Huge و غیره، با استفاده از یکی
از مقادیر منابع زیر مشخص کنید.
اگر مقداری تعیین نکنید،
پیش‌فرض آن‌ها \*(``0.0\*('' خواهد بود،
که باعث می‌شود \fI\*n\fP از نسبت اندازه قلم‌ها
از منابع قلم نقشه‌بیتی متناظر،
برای به‌دست‌آوردن اندازه نقطه TrueType استفاده کند..IP
اگر تمام منابع \fBfaceSize\fP تنظیم شده باشند، آن‌گاه \fI\*n\fP
از این اطلاعات برای تعیین قلم TrueType کوچک‌تر/بزرگ‌تر بعدی برای
کنش‌های \fBlarger\-vt\-font()\fP و
\fBsmaller\-vt\-font()\fP استفاده خواهد کرد.
اگر هر یک تنظیم نشده باشد، \fI\*n\fP فقط از مساحت قلم‌های بیت‌مپ استفاده خواهد کرد.
.TP 8
.B "faceSize1\fP (class\fB FaceSize1\fP)"
اندازه پوینت (pointsize) نخستین قلم جایگزین را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "faceSize2\fP (class\fB FaceSize2\fP)"
اندازه پوینت دومین قلم جایگزین را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "faceSize3\fP (class\fB FaceSize3\fP)"
اندازه پوینت سومین قلم جایگزین را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "faceSize4\fP (class\fB FaceSize4\fP)"
اندازه پوینت چهارمین قلم جایگزین را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "faceSize5\fP (class\fB FaceSize5\fP)"
اندازه پوینت پنجمین قلم جایگزین را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "faceSize6\fP (class\fB FaceSize6\fP)"
اندازه پوینت ششمین قلم جایگزین را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "faceSize7\fP (class\fB FaceSize7\fP)"
اندازه پوینت هفتمین قلم جایگزین را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "faintIsRelative\fP (class\fB FaintIsRelative\fP)"
رنگ‌های کم‌رنگ با مقیاس‌بندی مؤلفه‌های قرمز، سبز و آبی از رنگ فعلی متن، برای نمونه رنگ‌های ANSI، به‌دست می‌آیند.
از این منبع برای تعیین این‌که آیا این کار نسبت به رنگ پس‌زمینهٔ فعلی انجام شود
یا به‌صورت یک مقدار مطلق، استفاده کنید.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "fastScroll\fP (class\fB FastScroll\fP)"
تأثیر پیمایش جهشی (\fBjumpScroll\fP) را با جلوگیری از تازه‌سازی‌های صفحه
برای حالت خاصی که خروجی به صفحه، محتویات را به‌طور کامل به بیرون از صفحه منتقل کرده است،
تغییر می‌دهد.
به همین ترتیب، تازه‌سازی‌های صفحه برای کنش‌های مرتبط، مثلاً بازگشت به ابتدای سطر (carriage return)،
متوقف می‌شوند.
.IP
برای نمونه، هدایت یک فایل حجیم با دستور \fIcat\fP به صفحه معمولاً
منجر به تعداد زیادی تازه‌سازی صفحه می‌شود.
با جلوگیری از تازه‌سازی‌های متناظر،
سرعت پیمایش بهبود می‌یابد.
.IP
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "font\fP (class\fB Font\fP)"
نام قلم عادی را مشخص می‌کند.
پیش‌فرض \*(``fixed\*('' است.
.IP
توضیحات مربوط به منبع \fBlocale\fP را ببینید،
که چگونگی لغو و بازنویسی این قلم را شرح می‌دهد.
.IP
نکته: برخی از فایل‌های منابع از الگوهایی استفاده می‌کنند مانند:
.NS
*font: fixed
.NE
.IP
که بیش از حد گسترده هستند و هم بر
.NS
xterm.vt100.font
.NE
.IP
و هم بر
.NS
xterm.vt100.utf8Fonts.font
.NE
.IP
تأثیر می‌گذارند، که احتمالاً مد نظر شما نبوده است.
.TP 8
.B "font1\fP (class\fB Font1\fP)"
نام نخستین قلم جایگزین را مشخص می‌کند،
که متناظر با \*(``Unreadable\*('' در منوی استاندارد است.
.TP 8
.B "font2\fP (class\fB Font2\fP)"
نام دومین قلم جایگزین را مشخص می‌کند،
که متناظر با \*(``Tiny\*('' در منوی استاندارد است.
.TP 8
.B "font3\fP (class\fB Font3\fP)"
نام سومین قلم جایگزین را مشخص می‌کند،
که متناظر با \*(``Small\*('' در منوی استاندارد است.
.TP 8
.B "font4\fP (class\fB Font4\fP)"
نام چهارمین قلم جایگزین را مشخص می‌کند،
که متناظر با \*(``Medium\*('' در منوی استاندارد است.
.TP 8
.B "font5\fP (class\fB Font5\fP)"
نام پنجمین قلم جایگزین را مشخص می‌کند،
که متناظر با \*(``Large\*('' در منوی استاندارد است.
.TP 8
.B "font6\fP (class\fB Font6\fP)"
نام ششمین قلم جایگزین را مشخص می‌کند،
که متناظر با \*(``Huge\*('' در منوی استاندارد است.
.TP 8
.B "font7\fP (class\fB Font7\fP)"
نام هفتمین قلم جایگزین را مشخص می‌کند،
که متناظر با \*(``Enormous\*('' در منوی استاندارد است.
.TP 8
.B "fontDoublesize\fP (class\fB FontDoublesize\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید تلاش کند برای رسم نویسه‌های با اندازهٔ دوبرابر
از مقیاس‌بندی قلم استفاده کند یا خیر.
برخی کارسازهای قلم قدیمی‌تر نمی‌توانند این کار را به‌درستی انجام دهند و معیارهای قلم گمراه‌کننده‌ای
برمی‌گردانند.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
در صورت غیرفعال بودن، \fI\*n\fP نویسه‌های با اندازهٔ دوبرابر را با رسم نویسه‌های عادی همراه با فاصله بین آن‌ها
شبیه‌سازی می‌کند.
.TP 8
.B "fontWarnings\fP (class\fB FontWarnings\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP در صورت عدم موفقیت در بارگذاری یک قلم باید خطایی را گزارش کند یا خیر:
.RS
.TP 5
0
هرگز خطایی گزارش نشود (اگرچه ممکن است کتابخانه‌های X این کار را بکنند).
.TP 5
1
در صورتی که نام قلم به‌صورت یک تنظیم در منبع داده شده باشد، خطا گزارش شود.
.TP 5
2
همیشه در صورت عدم موفقیت در بارگذاری یک قلم، خطا گزارش شود.
.RE
.IP
پیش‌فرض \*(``1\*('' است.
.TP 8
.B "forceBoxChars\fP (class\fB ForceBoxChars\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید فرض کند قلم‌های عادی و برجسته (bold)
دارای نویسه‌های خط‌کشی VT100 هستند یا خیر:
.RS
.bP
قلم‌های با عرض ثابت (fixed-pitch) و با کدگذاری ISO-8859-* که توسط \fI\*n\fP استفاده می‌شوند
معمولاً دارای نشانه‌های (glyphs) خط‌کشی VT100 در خانه‌های ۱\(en۳۱ هستند.
سایر قلم‌های با عرض ثابت ممکن است زیباتر باشند، اما فاقد این نشانه‌ها هستند.
.bP
هنگام استفاده از یک قلم ISO-10646-1 و زمانی که منبع \fBwideChars\fP برابر true باشد،
\fI\*n\fP از نشانه‌های Unicode که با نشانه‌های خط‌کشی VT100 مطابقت دارند استفاده می‌کند.
.RE
.IP
پیش‌فرض \*(``false\*('' است:
.RS
.bP
اگر \*(``false\*('' باشد، \fI\*n\fP وجود نشانه‌های ناموجود در قلم را بررسی می‌کند
و در صورت نیاز نویسه‌های خط‌کشی را مستقیماً رسم می‌کند.
.IP
هنگامی که \*(``false\*('' باشد، \fI\*n\fP همچنین در جاهایی که
نشانه‌های در غیر این صورت قابل‌چاپ در قلم فعلی موجود نباشند، یک جای خالی نمایش می‌دهد.
.bP
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fP فرض می‌کند که قلم شامل
نویسه‌های خط‌کشی نیست و آن‌ها را مستقیماً رسم می‌کند.
.IP
هنگامی که \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fP همچنین در جاهایی که
نشانه‌های در غیر این صورت قابل‌چاپ در قلم فعلی موجود نباشند، کادر یک جعبهٔ خط‌چین را نشان می‌دهد.
.RE
.IP
مجموعه نویسه‌های خط‌کشی VT100
(که با نام \fIDEC Special Character and Line Drawing Set\fP نیز شناخته می‌شود)
در این جدول نشان داده شده است.
این مجموعه شامل چند نویسهٔ \fIویژه\fP است که برای
خط‌کشی استفاده نمی‌شوند:
.sp
.TS
l l l
_ _ _
l l l.
\fIخانه\fR	\fIUnicode\fR	\fIشرح\fP
0	U+25AE	مستطیل عمودی توپر
1	U+25C6	لوزی توپر
2	U+2592	سایه متوسط
3	U+2409	نماد تب افقی
4	U+240C	نماد برگه‌خور (form feed)
5	U+240D	نماد بازگشت به ابتدای سطر (carriage return)
6	U+240A	نماد تغییر سطر (line feed)
7	U+00B0	علامت درجه
8	U+00B1	علامت مثبت\-منفی
9	U+2424	نماد خط جدید (newline)
10	U+240B	نماد تب عمودی
11	U+2518	ترسیم کادر: خط باریک بالا و چپ
12	U+2510	ترسیم کادر: خط باریک پایین و چپ
13	U+250C	ترسیم کادر: خط باریک پایین و راست
14	U+2514	ترسیم کادر: خط باریک بالا و راست
15	U+253C	ترسیم کادر: خط باریک عمودی و افقی
16	U+23BA	ترسیم کادر: خط پویش ۱
17	U+23BB	ترسیم کادر: خط پویش ۳
18	U+2500	ترسیم کادر: خط باریک افقی
19	U+23BC	ترسیم کادر: خط پویش ۷
20	U+23BD	ترسیم کادر: خط پویش ۹
21	U+251C	ترسیم کادر: خط باریک عمودی و راست
22	U+2524	ترسیم کادر: خط باریک عمودی و چپ
23	U+2534	ترسیم کادر: خط باریک بالا و افقی
24	U+252C	ترسیم کادر: خط باریک پایین و افقی
25	U+2502	ترسیم کادر: خط باریک عمودی
26	U+2264	کوچک‌تر یا مساوی
27	U+2265	بزرگ‌تر یا مساوی
28	U+03C0	حرف کوچک یونانی پی
29	U+2260	نامساوی
30	U+00A3	علامت پوند
31	U+00B7	نقطه میانی
_
.TE.TP 8
.B "forcePackedFont\fP (class\fB ForcePackedFont\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP هنگام نمایش با استفاده از یک قلم بیت‌مپ باید از بیشینه یا کمینه عرض گلیف استفاده کند یا خیر.
استفاده از بیشینه عرض به قلم‌های متناسب کمک می‌کند.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است که نشان‌دهنده کمینه عرض می‌باشد.
.TP 8
.B "forceXftHeight\fP (class\fB ForceXftHeight\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید از معیارهای قلم داده‌شده برای قلم‌های TrueType استفاده کند، یا صعود/فرود (ascent/descent) را به گونه‌ای اصلاح کند که مجموع آن‌ها از ارتفاع قلم داده‌شده بیشتر نشود.
این ویژگی اختیاری برای دور زدن ناهماهنگی‌ها در محاسبات گرد کردن FreeType به کار می‌رود.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است که نشان‌دهنده معیارهای داده‌شده می‌باشد.
.TP 8
.B "foreground\fP (class\fB Foreground\fP)"
رنگ مورد استفاده برای نمایش متن در پنجره را مشخص می‌کند.
تنظیم نام کلاس به‌جای نام نمونه روشی آسان است تا رنگ هر چیزی که به‌طور معمول با رنگ متن نمایش می‌یابد تغییر کند.
پیش‌فرض \*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.TP 8
.B "formatCursorKeys\fP (class\fB FormatCursorKeys\fP)"
هنگامی که \fBmodifyCursorKeys\fP برابر ۴ یا بیشتر باشد،
برای کلیدهای مکان‌نما به‌جای حالت مرسوم، از قالب اصلاح‌شده مانند \fBformatOtherKeys\fP استفاده می‌کند.
پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "formatFunctionKeys\fP (class\fB FormatFunctionKeys\fP)"
هنگامی که \fBmodifyFunctionKeys\fP برابر ۴ یا بیشتر باشد،
برای کلیدهای تابعی به‌جای حالت مرسوم، از قالب اصلاح‌شده مانند \fBformatOtherKeys\fP استفاده می‌کند.
پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "formatKeypadKeys\fP (class\fB FormatKeypadKeys\fP)"
هنگامی که \fBmodifyKeypadKeys\fP برابر ۴ یا بیشتر باشد،
برای کلیدهای صفحه‌کلید عددی به‌جای حالت مرسوم، از قالب اصلاح‌شده مانند \fBformatOtherKeys\fP استفاده می‌کند.
پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "formatModifierKeys\fP (class\fB FormatModifierKeys\fP)"
هنگامی که \fBmodifyModifierKeys\fP برابر ۴ یا بیشتر باشد،
برای کلیدهای تغییردهنده به‌جای حالت مرسوم، از قالب اصلاح‌شده مانند \fBformatOtherKeys\fP استفاده می‌کند.
پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "formatOtherKeys\fP (class\fB FormatOtherKeys\fP)"
قالب دنباله گریز مورد استفاده برای گزارش کلیدهای اصلاح‌شده با منبع \fBmodifyOtherKeys\fP را بازنویسی می‌کند.
.RS
.TP 3
0
ارسال کلیدهای اصلاح‌شده به عنوان پارامتر برای کلید تابعی ۲۷ (پیش‌فرض).
.TP 3
1
ارسال کلیدهای اصلاح‌شده به عنوان پارامتر برای CSI\ u.
.RE
.TP 8
.B "formatSpecialKeys\fP (class\fB FormatSpecialKeys\fP)"
هنگامی که \fBmodifySpecialKeys\fP برابر ۴ یا بیشتر باشد،
برای کلیدهای ویژه به‌جای حالت مرسوم، از قالب اصلاح‌شده مانند \fBformatOtherKeys\fP استفاده می‌کند.
پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "freeBoldBox\fP (class\fB FreeBoldBox\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید فرض کند که کادرهای احاطه‌کننده (bounding boxes) برای قلم‌های عادی و پررنگ (bold) سازگار هستند یا خیر.
اگر \*(``false\*('' باشد، \fI\*n\fP آن‌ها را مقایسه کرده و گزینه‌های قلم پررنگی را که با اندازه قلم عادی مطابقت ندارند رد می‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است، به این معنی که مقایسه انجام می‌شود.
.TP 8
.B "geometry\fP (class\fB Geometry\fP)"
اندازه و موقعیت ترجیحی پنجره VT\fIxxx\fP را مشخص می‌کند.
هیچ پیش‌فرضی برای این منبع وجود ندارد.
.TP 8
.B "highlightColor\fP (class\fB HighlightColor\fP)"
رنگ مورد استفاده برای پس‌زمینه متن انتخاب‌شده (برجسته‌شده) را مشخص می‌کند.
اگر مشخص نشود (یعنی منطبق با پیش‌فرض رنگ پیش‌زمینه باشد)، ویدئوی معکوس به کار می‌رود.
پیش‌فرض \*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.TP 8
.B "highlightColorMode\fP (class\fB HighlightColorMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید از
\fBhighlightTextColor\fP و \fBhighlightColor\fP
برای بازنویسی رنگ‌های معکوس‌شده پیش‌زمینه/پس‌زمینه در یک انتخاب استفاده کند یا خیر.
پیش‌فرض نامشخص است:
در هنگام راه‌اندازی، \fI\*n\fP بررسی می‌کند که آیا این منابع به چیزی غیر از رنگ‌های پیش‌فرض پیش‌زمینه و پس‌زمینه تنظیم شده‌اند یا خیر.
تنظیم این منبع، این بررسی را غیرفعال می‌کند.
.IP
جدول زیر تعامل میان منابع برجسته‌سازی را نشان می‌دهد که برای جا گرفتن در این صفحه به شکل زیر کوتاه شده‌اند:
.RS
.TP 3
.I HCM
highlightColorMode
.TP 3
.I HR
highlightReverse
.TP 3
.I HBG
highlightColor
.TP 3
.I HFG
highlightTextColor
.RE
.IP
.ne 34
.sp
.TS
l l l l l
_ _ _ _ _
l l l l l.
\fIHCM\fR	\fIHR\fR	\fIHBG\fR	\fIHFG\fR	\fIHighlight\fP
false	false	default	default	bg/fg
false	false	default	set	bg/fg
false	false	set	default	fg/HBG
false	false	set	set	fg/HBG
=
false	true	default	default	bg/fg
false	true	default	set	bg/fg
false	true	set	default	fg/HBG
false	true	set	set	fg/HBG
=
true	false	default	default	bg/fg
true	false	default	set	HFG/fg
true	false	set	default	bg/HBG
true	false	set	set	HFG/HBG
=
true	true	default	default	bg/fg
true	true	default	set	HFG/fg
true	true	set	default	fg/HBG
true	true	set	set	HFG/HBG
=
default	false	default	default	bg/fg
default	false	default	set	bg/fg
default	false	set	default	fg/HBG
default	false	set	set	HFG/HBG
=
default	true	default	default	bg/fg
default	true	default	set	bg/fg
default	true	set	default	fg/HBG
default	true	set	set	HFG/HBG
=
.TE
.TP 8
.B "highlightReverse\fP (class\fB HighlightReverse\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP هنگام انتخاب متن با صفت تصویر معکوس (reverse-video)، باید رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه انتخاب را معکوس کند یا خیر.
این مورد تنها برای منابع
\fBhighlightColor\fP و \fBhighlightTextColor\fP اعمال می‌شود،
به عنوان مثال، برای مطابقت با طرح رنگی \fIxwsh\fP.
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fP رنگ‌ها را معکوس می‌کند،
اگر \*(``false\*('' باشد، \fI\*n\fP رنگ‌ها را معکوس نمی‌کند،
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "highlightSelection\fP (class\fB HighlightSelection\fP)"
به \fI\*n\fP مشخص می‌کند که آیا همه موقعیت‌های انتخاب‌شده برجسته شوند یا فقط متن انتخاب‌شده:
.RS
.bP
اگر \*(``false\*('' باشد،
انتخاب با ماوس تمامی موقعیت‌های روی صفحه را بین ابتدای انتخاب و موقعیت فعلی برجسته می‌کند.
.bP
اگر \*(``true\*('' باشد،
\fI\*n\fP تنها موقعیت‌هایی را برجسته می‌کند که شامل متنی باشند که می‌تواند انتخاب شود.
.RE
.IP
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
بسته به روشی که برنامه‌های شما بر روی صفحه می‌نویسند، ممکن است فاصله‌های خالی انتهایی در یک خط وجود داشته باشد.
\fI\*N\fP داده‌ها را همان‌گونه که روی صفحه نمایش داده می‌شوند ذخیره می‌کند.
پاک کردن صفحه نمایش، وضعیت داخلی هر سلول را تغییر می‌دهد به‌طوری که برای اهداف انتخاب، به عنوان یک فاصله خالی در نظر گرفته نمی‌شود.
فاصله‌های خالی نوشته‌شده پس از آخرین پاک‌سازی قابل انتخاب هستند.
اگر تمایلی به وجود فاصله‌های خالی انتهایی در انتخاب ندارید، از منبع \fBtrimSelection\fP استفاده کنید..TP 8
.B "highlightTextColor\fP (class\fB HighlightTextColor\fP)"
رنگ پیش‌زمینه متن انتخاب‌شده (برجسته‌شده) را تعیین می‌کند.
اگر مشخص نشود (یعنی منطبق با پس‌زمینه پیش‌فرض باشد)، از تصویر معکوس (reverse video) استفاده می‌شود.
مقدار پیش‌فرض \*(``XtDefaultBackground\*('' است.
.TP 8
.B "hpLowerleftBugCompat\fP (class\fB HpLowerleftBugCompat\fP)"
مشخص می‌کند که آیا ایراد (باگ) موجود در \fIxdb\fP شرکت HP دور زده شود یا خیر؛
برنامه‌ای که termcap را نادیده گرفته و برای رفتن به گوشه پایین چپ همیشه
ESC F ارسال می‌کند.
مقدار \*(``true\*('' باعث می‌شود \fI\*n\fP دنباله ESC F را به عنوان درخواستی برای انتقال به
گوشه پایین چپ صفحه تفسیر کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "i18nSelections\fP (class\fB I18nSelections\fP)"
اگر برابر با false باشد، \fI\*n\fP هدف‌های
\fBCOMPOUND_TEXT\fP
یا
\fBTEXT\fP
را درخواست نخواهد کرد.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
برای دور زدن نقض‌های استانداردهای ICCCM توسط سایر کلاینت‌های X، می‌توان آن را روی false تنظیم کرد.
.TP 8
.B "iconBorderColor\fP (class\fB BorderColor\fP)"
در صورتی که این ویژگی در \fI\*n\fR کامپایل شده باشد،
رنگ حاشیه پنجره آیکون فعال را تعیین می‌کند.
همه مدیرهای پنجره حاشیه آیکون را مرئی نمی‌کنند.
.TP 8
.B "iconBorderWidth\fP (class\fB BorderWidth\fP)"
در صورتی که این ویژگی در \fI\*n\fR کامپایل شده باشد،
عرض حاشیه پنجره آیکون فعال را تعیین می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``2\*('' است.
همه مدیرهای پنجره حاشیه را مرئی نمی‌کنند.
.TP 8
.B "iconFont\fP (class\fB IconFont\fP)"
در صورتی که این ویژگی در \fI\*n\fR کامپایل شده باشد،
فونت پنجره بندانگشتی آیکون فعال را تعیین می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``nil2\*('' است.
.TP 8
.B "incrementalGraphics\fP (class\fB IncrementalGraphics\fP)"
هنگام نمایش گرافیک‌های SIXEL،
پس از پردازش هر سلول صفحه را بازآوری می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "indicatorFormat\fP (class\fB IndicatorFormat\fP)"
هنگام نمایش خط وضعیت با استفاده از حالت \fIindicator\fP
(یعنی انتخاب خط نوع ۱ در DECSSDT)،
وضعیت را با استفاده از این منبع قالب‌بندی می‌کند.
.IP
مقدار پیش‌فرض این منبع، نسخه \fI\*n\fR،
موقعیت مکان‌نما و زمان/تاریخ را نمایش می‌دهد:
.NS
\*(``%{version%}\ \ %{position%}\ \ %{unixtime%}\*(''
.NE
.IP
اگر یک نشانگر \*(``%\*('' با هیچ‌یک از سه توکن ویژه استفاده‌شده در مقدار
پیش‌فرض منبع مطابقت نداشته باشد،
\fI\*n\fP از تابع \fBstrftime\fP(3) برای تفسیر آن استفاده می‌کند.
.TP 8
.B "initialFont\fP (class\fB InitialFont\fP)"
تعیین می‌کند که در ابتدا از کدام فونت‌های VT100 استفاده شود.
مقادیر آن همانند مقادیر کنش \fBset\-vt\-font\fP هستند.
مقدار پیش‌فرض \*(``d\*('' (یعنی \*(``default\*('') است.
.TP 8
.B "inputMethod\fP (class\fB InputMethod\fP)"
به \fI\*n\fP مشخص می‌کند که از چه نوع روش ورودی (input method) استفاده کند.
هیچ روش پیش‌فرضی وجود ندارد.
.TP 8
.B "internalBorder\fP (class\fB BorderWidth\fP)"
تعداد پیکسل‌های بین نویسه‌ها و حاشیه پنجره را مشخص می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``2\*('' است.
.TP 8
.B "italicULMode\fP (class\fB ColorAttrMode\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نویسه‌های دارای ویژگی زیرخط (underline) باید با فونت کج (italic)
نمایش داده شوند یا به صورت نویسه‌های زیرخط‌دار.
این ویژگی تنها برای فونت‌های TrueType پیاده‌سازی شده است.
.TP 8
.B "jumpScroll\fP (class\fB JumpScroll\fP)"
مشخص می‌کند که آیا پیمایش جهشی (jump scroll) باید استفاده شود یا خیر.
این متناظر با حالت خصوصی VT102 DECSCLM است.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
برای گونه‌ای دیگر از آن، \fBfastScroll\fP را ببینید.
.TP 8
.B "keepClipboard\fP (class\fB KeepClipboard\fP)"
مشخص می‌کند که آیا وقتی به \fI\*n\fR دستور ارائه محتوای انتخاب‌شده داده می‌شود،
به جای درخواست محتوای فعلی کلیپ‌بورد از داده‌های انتخابی که قبلاً در
کلیپ‌بورد کپی کرده بود استفاده مجدد کند یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
اگر در \fI\*n\fP کامپایل شده باشد، مدخل منوی \fBKeep Clipboard\fP به شما اجازه می‌دهد
این مقدار را در زمان اجرا تغییر دهید.
.TP 8
.B "keepSelection\fP (class\fB KeepSelection\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fR حتی پس از اینکه ناحیه انتخاب‌شده تحت تأثیر
خروجی ارسال‌شده به ترمینال قرار گرفت، انتخاب را حفظ کند یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.IP
مدخل منوی \fBKeep Selection\fP به شما اجازه می‌دهد این مقدار را در زمان اجرا تغییر دهید.
.TP 8
.B "keyboardDialect\fP (class\fB KeyboardDialect\fP)"
گویش اولیه صفحه‌کلید و همچنین مقدار پیش‌فرض هنگام بازنشانی ترمینال را مشخص می‌کند.
مقدار ارائه‌شده همان نویسه پایانی در دنباله‌های کنترلی است
که مجموعه‌های نویسه را تغییر می‌دهند.
مقدار پیش‌فرض \*(``B\*('' است که متناظر با US ASCII می‌باشد.
.TP 8
.B "limitFontsets\fP (class\fB LimitFontsets\fP)"
تعداد فونت‌های جایگزین TrueType (یعنی fontset) قابل آزمایش را محدود می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``50\*('' است.
بیشتر از \*(``255\*('' مورد پویش نخواهد شد.
.IP
این منبع، تعداد فونت‌های جایگزینی را که \fI\*n\fP برای نمایش نویسه‌ها
استفاده می‌کند محدود می‌سازد.
از آنجا که فونت‌های TrueType معمولاً کوچک هستند،
\fI\*n\fP ممکن است برای پوشش مناسب چندین فونت را باز کند و همچنین
برای دریافت اطلاعات، فونت‌های بیشتری بگشاید.
با تنظیم متغیر محیطی \fBXFT_DEBUG\fP روی 3، می‌توانید مشاهده کنید
که \fI\*n\fP کدام فایل‌های فونت را باز می‌کند.
کتابخانه Xft و \fI\*n\fP این گزارش اشکال‌زدایی را در خروجی استاندارد می‌نویسند.
.IP
برای غیرفعال کردن کامل فونت‌های جایگزین، این مقدار را روی \*(``0\*('' تنظیم کنید.
.TP 8
.B "limitFontHeight\fP (class\fB LimitFontHeight\fP)"
هنگام مقیاس‌بندی یک فونت TrueType برای فراهم کردن بخش‌های مربوط به یک نویسه با
ارتفاع دوبرابر، \fI\*n\fP فونت مقیاس‌شده را با نسخه اصلی مقایسه می‌کند
تا مطمئن شود که بلندتر است.
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``10\*('' (درصد) است.
.TP 8
.B "limitFontWidth\fP (class\fB LimitFontWidth\fP)"
هنگام جستجو برای فونت‌های جایگزین، \fI\*n\fP بررسی می‌کند که نویسه مورد نظر
برای نمایش، هم‌عرض فونت اصلی باشد.
اگر نویسه‌ای به خارج از کادر احاطه‌کننده (bounding box) فونت امتداد یابد،
\fI\*n\fP آن را برش می‌دهد تا جا شود.
.IP
این منبع مقدار امتداد مجاز نویسه به خارج از کادر احاطه‌کننده‌اش را قبل از
اینکه \fI\*n\fP به دنبال فونت بهتری بگردد، کنترل می‌کند.
.IP
این منبع همچنین در مقیاس‌بندی فونت‌های TrueType برای نویسه‌های با عرض دوبرابر استفاده می‌شود،
مشابه \fBlimitFontHeight\fP برای نویسه‌های با ارتفاع دوبرابر.
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``10\*('' (درصد) است.
.TP 8
.B "limitResize\fP (class\fB LimitResize\fP)"
تغییر اندازه صفحه از طریق دنباله‌های کنترلی را به مضرب مشخصی از
ابعاد نمایشگر محدود می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``1\*('' است.
.TP 8
.B "limitResponse\fP (class\fB LimitResponse\fP)"
اندازه بافر مورداستفاده را هنگامی که \fI\*n\fP به دنباله‌های کنترلی
گوناگون پاسخ می‌دهد، محدود می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``1024\*('' است.
حداقل مقدار مجاز \*(``256\*('' است.
.TP 8
.B "locale\fP (class\fB Locale\fP)"
نحوه استفاده از \fBluit\fR(1)، مبدل کدگذاری بین UTF-8 و کدگذاری‌های لوکال را
مشخص می‌کند.
مقدار این منبع (بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف) می‌تواند موارد زیر باشد:
.RS
.TP 4
.I true
\fI\*N\fR تا حد امکان از کدگذاری مشخص‌شده توسط لوکال LC_CTYPE کاربر
(یعنی متغیرهای LC_ALL، LC_CTYPE یا LANG) استفاده خواهد کرد.
این امر با فعال‌سازی همیشگی حالت UTF-8 و فراخوانی \fIluit\fR در
لوکال‌های غیر UTF-8 انجام می‌شود.
.TP
.I medium
\fI\*N\fR تنها برای لوکال‌های UTF-8، آسیای شرقی و تایلندی که در آن‌ها
کدگذاری‌ها توسط حالت مرسوم 8-بیتی با تغییر فونت پشتیبانی نمی‌شد، از
لوکال LC_CTYPE کاربر پیروی می‌کند.
برای سایر لوکال‌ها، \fI\*n\fR از حالت معمول 8-بیتی استفاده خواهد کرد.
.TP
.I checkfont
اگر mini-luit به همراه برنامه کامپایل شده باشد، \fI\*n\fR بررسی می‌کند که آیا فونت
یونیکد مشخص شده است یا خیر.
در صورت مشخص بودن، بررسی می‌کند که آیا کدگذاری نویسه‌ها برای لوکال فعلی
POSIX، Latin-1 یا Latin-9 است یا خیر، و برای پشتیبانی از آن‌ها با فونت یونیکد
از نگاشت مناسب استفاده می‌کند.
برای سایر کدگذاری‌ها، \fI\*n\fR فرض می‌کند که کدگذاری UTF-8 مورد نیاز است..TP
.I false
\fI\*N\fR با توجه به منبع \fButf8\fR یا گزینهٔ \fB\-u8\fP،
از حالت مرسوم ۸ بیتی یا حالت UTF-8 استفاده خواهد کرد.
.RE
.IP
هر مقدار دیگری، مثلاً \*(``UTF\-8\*('' یا \*(``ISO8859\-2\*(''،
به‌عنوان نام یک کدگذاری در نظر گرفته می‌شود؛
برای پشتیبانی از آن کدگذاری، \fIluit\fR فراخوانی خواهد شد.
فهرست واقعی کدگذاری‌های پشتیبانی‌شده به \fIluit\fR بستگی دارد.
مقدار پیش‌فرض \*(``medium\*('' است.
.IP
صرف‌نظر از محلی‌سازی (locale) و کدگذاری شما،
برای نمایش نتیجه به یک قلم ISO-10646-1 نیاز دارید.
پیکربندی شما ممکن است شامل این قلم نباشد،
یا ممکن است نیازی به پشتیبانی محلی‌سازی توسط \fI\*n\fP نباشد.
.IP
در هنگام راه‌اندازی، \fI\*n\fP از سازوکاری معادل با
کنش \fBload\-vt\-fonts(utf8Fonts,Utf8Fonts)\fP
برای بارگذاری زیرمنابع نام قلم در ویجت VT100 استفاده می‌کند.
بدین معنا که
الگوهای منبعی مانند \*(``\fB*vt100.utf8Fonts.font\fP\*('' بارگذاری خواهند شد،
و (در صورت فعال بودن این منبع)، قلم‌های عادی را بازنویسی می‌کنند.
اگر هیچ زیرمنبعی یافت نشود،
قلم‌های عادی مانند \*(``\fB*vt100.font\fP\*('' و غیره استفاده می‌شوند.
.IP
برای نمونه، می‌توانید چنین تنظیمی در فایل منابع خود داشته باشید:
.NS
*VT100.font: 12x24
*VT100.utf8Fonts.font:9x15
.NE
.IP
هنگامی که با یک لوکال UTF-8 راه‌اندازی شود، \fI\*n\fP از 9x15 استفاده می‌کند، اما
به شما امکان می‌دهد با استفاده از مدخل منوی \*(``\fBUTF\-8 Fonts\fP\*(''
به قلم 12x24 تغییر وضعیت دهید.
.IP
فایل‌های منابع توزیع‌شده با \fI\*n\fP از قلم‌های ISO-10646-1 استفاده می‌کنند،
اما به آن‌ها وابسته نیستند مگر اینکه از سازوکار محلی‌سازی استفاده کنید.
.TP 8
.B "localeFilter\fP (class\fB LocaleFilter\fP)"
نام فایل را برای مبدل کدگذاری از/به کدگذاری‌های لوکال
و UTF-8 تعیین می‌کند که همراه با
گزینهٔ \fB\-lc\fR یا منبع \fBlocale\fR استفاده می‌شود.
پیام راهنمای نمایش‌داده‌شده توسط \*(``\*n \-help\*('' مقدار پیش‌فرض را فهرست می‌کند
که به پیکربندی سامانهٔ شما بستگی دارد.
.IP
اگر مبدل کدگذاری به پارامترهای خط فرمان نیاز دارد،
می‌توانید آن‌ها را پس از دستور اضافه کنید، مثلاً:
.NS
*localeFilter: xterm\-filter \-p
.NE
.IP
همچنین،
می‌توانید این پارامترها را درون یک اسکریپت شل قرار دهید تا مبدل را اجرا کند،
و این منبع را طوری تنظیم کنید که به آن اسکریپت شل اشاره کند.
.IP
هنگام استفاده از یک فیلتر لوکال، مثلاً با گزینهٔ \fI\-e\fP یا در شل،
\fI\*n\fP ابتدا تلاش می‌کند واپایش را از طریق آن فیلتر منتقل کند.
اگر ناموفق باشد، \fI\*n\fP بدون فیلتر لوکال دوباره تلاش خواهد کرد.
\fI\*N\fP پیش از تلاش مجدد، دربارهٔ این شکست هشدار می‌دهد.
.TP 8
.B "logFile\fP (class\fB Logfile\fP)"
نام فایل گزارش (لاگ) \fI\*n\fP را تعیین می‌کند.
اگر نامی تعیین نشود، هنگامی که ثبت گزارش فعال شود،
همان‌طور که در توضیح گزینهٔ \fB\-l\fP آمده است،
\fI\*n\fP یک نام تولید خواهد کرد.
.TP 8
.B "logInhibit\fP (class\fB LogInhibit\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، مانع از فعال شدن قابلیت ثبت گزارش می‌شود؛
چه از طریق گزینهٔ خط فرمان \fB\-l\fP،
و چه از طریق مدخل منوی \fBLog to File\fP.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "logging\fP (class\fB Logging\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد (و اگر \fBlogInhibit\fP تنظیم نشده باشد)
قابلیت ثبت گزارش را فعال می‌کند.
این منبع توسط گزینهٔ \fB\-l\fP و
مدخل منوی \fBLog to File\fP تنظیم/به‌روزرسانی می‌شود.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "loginShell\fP (class\fB LoginShell\fP)"
مشخص می‌کند که آیا پوستهٔ اجراشونده در پنجره باید به‌عنوان یک
پوستهٔ ورود (login shell) آغاز شود یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "marginBell\fP (class\fB MarginBell\fP)"
مشخص می‌کند که آیا با تایپ کردن کاربر در نزدیکی حاشیهٔ راست،
زنگ هشدار باید به صدا درآید یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "maxGraphicSize\fP (class\fB MaxGraphicSize\fP)"
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از گرافیک‌های ReGIS یا SIXEL پیکربندی شده باشد،
این منبع حداکثر اندازهٔ تصویری را که می‌تواند نمایش داده شود کنترل می‌کند.
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``1000x1000\*('' است (به‌صورت \fIwidth\fP در \fIheight\fP داده می‌شود).
.IP
اگر این منبع روی \*(``auto\*('' تنظیم شود، \fI\*n\fR از
منبع \fBdecGraphicsID\fP (یا \fBdecTerminalID\fP در صورت تنظیم نشدن آن) استفاده خواهد کرد:
.sp
.TS
l l
_ _
r r.
\fBنتیجه\fR	\fBdecGraphicsID\fR
768x400	125
800x460	240
800x460	241
800x480	330
800x480	340
860x750	382
800x480	\fIother\fP
.TE
.TP 8
.B "maxStringParse\fP (class\fB MaxStringParse\fP)"
تحلیل‌گر وضعیت در \fI\*N\fP،
چندین نوع از رشته‌های کنترلی را که می‌توانند شامل متن باشند شناسایی می‌کند؛ مانند:
.sp
.RS
\fBAPC\fP (Application Program Command)،
.br
\fBDCS\fP (Device Control String)،
.br
\fBOSC\fP (Operating System Command)،
.br
\fBPM\fP (Privacy Message)، و
.br
\fBSOS\fP (Start of String)،
.RE
.IP
\fI\*N\fP این رشته‌ها را می‌خواند
و آن‌ها را تا زمانی که به‌درستی خاتمه یابند در یک بافر انباشته می‌کند.
در آن نقطه، \fI\*n\fP رشته‌ها را تفسیر می‌کند.
اگر این رشته‌ها دستورهای \fBDCS\fP برای رسم تصاویر ReGIS باشند،
ممکن است حجیم و در حد چند صد کیلوبایت باشند.
برخی از دستورهای \fBOSC\fP ممکن است تا ۱۰ کیلوبایت بزرگ باشند.
.IP
این منبع، محدودیتی برای اندازهٔ بافر استفاده‌شده برای این رشته‌ها تعیین می‌کند.
مقدار پیش‌فرض بر پایهٔ قابلیت‌هایی که برای
\fI\*n\fP پیکربندی شده‌اند \*(``600000\*('' است.
رشته‌های کنترلی که به اندازهٔ بافر بزرگ‌تری نیاز داشته باشند نادیده گرفته می‌شوند.
.TP 8
.B "metaSendsEscape\fP (class\fB MetaSendsEscape\fP)"
به \fI\*n\fP مشخص می‌کند که با نویسه‌های ورودیِ تغییریافته توسط \fIMeta\fP چه کند:
.RS
.bP
اگر \*(``true\*('' باشد، نویسه‌های Meta
(نویسه‌ای که همراه با کلید تبدیل‌کنندهٔ \fIMeta\fP فشرده شده است)
به یک توالی دو‌نویسه‌ای تبدیل می‌شوند
که در آن پیش از خود نویسه، ESC قرار می‌گیرد.
این رفتار همچنین بر توالی‌های کنترلی کلیدهای تابعی اعمال می‌شود، مگر اینکه \fI\*n\fP
ببیند که \fBMeta\fP در نگاشت‌های کلید شما استفاده شده است.
.bP
اگر \*(``false\*('' باشد،
نویسه‌های Meta ورودی از صفحه‌کلید مطابق
با منبع \fBeightBitInput\fP مدیریت می‌شوند.
.RE
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``False\*('' است.
.TP 8
.B "mkSamplePass\fP (class\fB MkSamplePass\fP)"
اگر \fBmkSampleSize\fP غیر صفر باشد،
و \fBmkWidth\fP (و \fBcjkWidth\fP) روی false باشند،
\fI\*n\fP در هنگام راه‌اندازی، جدول‌های توکار خود را با داده‌های پهنای
نویسه‌های عریض سیستم مقایسه می‌کند تا تصمیم بگیرد آیا از داده‌های سیستم استفاده کند یا خیر.
این برنامه مقادیر نخستینِ \fBmkSampleSize\fP نویسه را بررسی می‌کند،
و تا حداکثر \fBmkSamplePass\fP عدم تطابق را پیش از ناموفق شدن آزمایش مجاز می‌داند.
مقدار پیش‌فرض (برای تعداد مجاز عدم تطابق‌ها) 655 است
(یک درصد از مقدار پیش‌فرض برای \fBmkSampleSize\fP).
.TP 8
.B "mkSampleSize\fP (class\fB MkSampleSize\fP)"
به همراه \fBmkSamplePass\fP، این منبع آزمایشی را در هنگام راه‌اندازی مشخص می‌کند که برای
مقداردهی اولیهٔ محاسبات پهنای نویسه‌های عریض استفاده می‌شود.
مقدار پیش‌فرض (تعداد نویسه‌ها برای بررسی) 65536 است.
.TP 8
.B "mkWidth\fP (class\fB MkWidth\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید از یک نسخهٔ توکار برای محاسبهٔ پهنای
نویسه‌های عریض استفاده کند یا خیر.
همچنین منبع \fBcjkWidth\fP را ببینید که می‌تواند این مقدار را بازنویسی کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
در اینجا خلاصه‌ای از منابعی که انتخاب محاسبهٔ
پهنای نویسه‌های عریض را کنترل می‌کنند آورده شده است:
.ne 8.sp
.TS
l l l
_ _ _
l l l.
\fIcjkWidth\fR	\fImkWidth\fR	\fIعملیات\fP
false	false	استفاده از جدول‌های سیستم مشروط به \fBmkSamplePass\fP
false	true	استفاده از جدول‌های داخلی
true	false	استفاده از جدول‌های داخلی CJK
true	true	استفاده از جدول‌های داخلی CJK
.TE
.IP
برای غیرفعال کردن \fBmkWidth\fP و استفاده از جدول‌های سیستم،
هر دو مقدار \fBmkSampleSize\fP و \fBmkSamplePass\fP را روی \*(``0\*('' تنظیم کنید.
انجام این کار ممکن است \fI\*n\fP را با برنامه‌هایی که در \fI\*n\fP اجرا می‌شوند
سازگارتر کند،
اما ممکن است برخی از گلیف‌های قلم را که پهنای آن‌ها به‌درستی با
جدول‌های نویسهٔ سیستم تفاوت دارد، نادیده بگیرد.
.TP 8
.B "modifyCursorKeys\fP (class\fB ModifyCursorKeys\fP)"
مشخص می‌کند چگونه با حالت خاصی که در آن تبدیلگرهای
Control،‏ Shift،‏ Alt یا Meta برای افزودن یک پارامتر به
دنبالهٔ گریز بازگردانده‌شده توسط کلید مکان‌نما استفاده می‌شوند، رفتار شود.
کلیدهای مکان‌نمای X11 چهار کلید دارای نماد جهت‌نما هستند:
.NS
Left Right Up Down
.NE
.IP
و همچنین برخی که معمولاً روی \*(``صفحه‌کلید ویرایشی\*('' یافت می‌شوند:
.NS
Home Prior Page_Up Next Page_Down End Begin
.NE
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``2\*('' است:
.RS
.TP 5
\-1
این ویژگی را غیرفعال می‌کند.
.TP 5
0
از رفتار قدیمی/منسوخ استفاده می‌کند، یعنی تبدیلگر پارامتر اول خواهد بود.
.TP 5
1
دنباله‌های تغییریافته را با CSI پیشوندگذاری می‌کند.
.TP 5
2
اجبار می‌کند که تبدیلگر پارامتر دوم باشد اگر در غیر این صورت
قرار بود اول باشد.
.TP 5
3
دنباله را با یک \*(``>\*('' علامت‌گذاری می‌کند تا نشان دهد اختصاصی است.
.TP 5
4
قالب را طوری تغییر می‌دهد تا با \fBmodifyOtherKeys\fP\ 3 مطابقت داشته باشد،
و یک دنبالهٔ گریز مطابق با \fBformatCursorKeys\fP ارسال می‌کند.
.RE
.TP 8
.B "modifyFunctionKeys\fP (class\fB ModifyFunctionKeys\fP)"
مشخص می‌کند چگونه با حالت خاصی که در آن تبدیلگرهای
Control،‏ Shift،‏ Alt یا Meta برای افزودن یک پارامتر به
دنبالهٔ گریز بازگردانده‌شده توسط یک کلید کارکردی (شماره‌دار) استفاده می‌شوند، رفتار شود.
مقدار پیش‌فرض \*(``2\*('' است.
مقادیر این منبع مشابه \fBmodifyCursorKeys\fP هستند:
.RS
.TP 5
\-1
به کاربر اجازه می‌دهد تا از تبدیلگرهای shift و control برای
ساخت رشته‌های کلید کارکردی با استفاده از طرح کدگذاری معمولی استفاده کند.
.TP 5
0
از رفتار قدیمی/منسوخ استفاده می‌کند، یعنی تبدیلگر پارامتر اول است.
.TP 5
1
دنباله‌های تغییریافته را با CSI پیشوندگذاری می‌کند.
.TP 5
2
اجبار می‌کند که تبدیلگر پارامتر دوم باشد اگر در غیر این صورت
قرار بود اول باشد.
.TP 5
3
دنباله را با یک \*(``>\*('' علامت‌گذاری می‌کند تا نشان دهد اختصاصی است.
.TP 5
4
قالب را طوری تغییر می‌دهد تا با \fBmodifyOtherKeys\fP\ 3 مطابقت داشته باشد،
و یک دنبالهٔ گریز مطابق با \fBformatFunctionKeys\fP ارسال می‌کند.
.RE
.IP
اگر \fBmodifyFunctionKeys\fP برابر صفر باشد،
\fI\*n\fP از تبدیلگرهای Control و Shift استفاده می‌کند تا به کاربر اجازه دهد
کلیدهای کارکردی شماره‌داری فراتر از مجموعهٔ ارائه‌شده توسط
صفحه‌کلید بسازد:
.RS
.TP 5
Control
مقدار ارائه‌شده توسط منبع \fBctrlFKeys\fP را اضافه می‌کند.
.TP 5
Shift
دو برابر مقدار ارائه‌شده توسط منبع \fBctrlFKeys\fP را اضافه می‌کند.
.TP 5
Control/Shift
سه برابر مقدار ارائه‌شده توسط منبع \fBctrlFKeys\fP را اضافه می‌کند.
.RE
.TP 8
.B "modifyKeyboard\fP (class\fB ModifyKeyboard\fP)"
به‌طور معمول \fI\*n\fP حالت ویژه‌ای را در مورد
تبدیلگرها (shift،‏ control و غیره) اعمال می‌کند
تا چیدمان‌های خاص صفحه‌کلید (\fBlegacy\fP و \fBvt220\fP) را مدیریت کند.
این کار برای ارائهٔ صفحه‌کلیدهای سازگار برای DEC VT220 و پایانه‌های
مرتبط که کلیدهای تعریف‌شده توسط کاربر (UDK) را پیاده‌سازی کرده‌اند، انجام می‌شود.
.IP
بیت‌های مقدار این منبع، هنگام انتخاب این صفحه‌کلیدها، دستکاری
دستهٔ مشخص‌شده را به‌صورت گزینشی فعال می‌کنند.
مقدار پیش‌فرض \*(``0\*('' است:
.RS
.TP 5
0
صفحه‌کلیدهای legacy/vt220 هنگام ساخت کلیدهای کارکردی شماره‌دار،
تنها تبدیلگر Control را تفسیر می‌کنند.
سایر کلیدهای ویژه تغییر داده نمی‌شوند.
.TP 5
1
امکان تغییر صفحه‌کلید عددی را فراهم می‌کند
.TP 5
2
امکان تغییر صفحه‌کلید ویرایشی را فراهم می‌کند
.TP 5
4
امکان تغییر کلیدهای کارکردی را فراهم می‌کند،
و استفاده از تبدیلگر Shift را برای UDK نادیده می‌گیرد.
.TP 5
8
امکان تغییر سایر کلیدهای ویژه را فراهم می‌کند
.RE
.TP 8
.B "modifyKeypadKeys\fP (class\fB ModifyKeypadKeys\fP)"
مانند \fBmodifyCursorKeys\fP \*(``4\*(''، به \fI\*n\fP اعلام می‌کند که یک
دنبالهٔ گریز برای کلیدهای \fIصفحه‌کلید عددی\fP بسازد.
مقدار پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "modifyModifierKeys\fP (class\fB ModifyModifierKeys\fP)"
مانند \fBmodifyCursorKeys\fP \*(``4\*(''، به \fI\*n\fP اعلام می‌کند که یک
دنبالهٔ گریز برای کلیدهای \fIتبدیلگر\fP (مانند کلید \*(``shift\*('') بسازد.
مقدار پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "modifyOtherKeys\fP (class\fB ModifyOtherKeys\fP)"
مانند \fBmodifyCursorKeys\fP \*(``4\*(''، به \fI\*n\fP اعلام می‌کند تا یک
دنبالهٔ گریز برای کلیدهای \fIمعمولی\fP (یعنی \*(``دیگر\*('') بسازد
(مانند \*(``2\*('') هنگامی که توسط تبدیلگرهای
Shift،‏ Control،‏ Alt یا Meta تغییر یافته باشند.
این ویژگی برای \fIکلیدهای ویژه\fP اعمال نمی‌شود،
یعنی کلیدهای مکان‌نما، صفحه‌کلید عددی، کارکردی یا کنترلی
که روی صفحه‌کلید شما برچسب‌گذاری شده‌اند.
این موارد نمادهای کلیدی دارند که XKB آن‌ها را به‌طور یکتا شناسایی می‌کند.
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``0\*('' است:
.RS
.TP 5
0
این ویژگی را غیرفعال می‌کند.
.TP 5
1
این ویژگی را برای کلیدها فعال می‌کند، به جز مواردی با
رفتار شناخته‌شده، مانند Tab،‏ Backarrow و برخی موارد نویسه‌های
کنترلی خاص که در کتابخانهٔ X11 تعبیه شده‌اند،
مانند Control-Space برای ایجاد NUL، یا
Control-3 برای ایجاد نویسهٔ Escape.
.IP
به جز آن حالت‌های خاص تعبیه‌شده در کتابخانهٔ X11،
با تبدیلگرهای Shift و Control به‌صورت عادی رفتار می‌شود.
تبدیلگرهای Alt و Meta باعث ارسال دنبالهٔ گریز توسط \fI\*n\fP نمی‌شوند.
این کلیدهای تبدیلگر طبق منابع دیگر تفسیر می‌شوند،
مانند منبع \fBmetaSendsEscape\fP.
.TP 5
2
این ویژگی را برای کلیدها از جمله استثناهای فهرست‌شده فعال می‌کند.
\fI\*N\fP حالت‌های خاص تعبیه‌شده در کتابخانهٔ X11 را نادیده می‌گیرد.
هر کلید معمولی تغییریافته (با تبدیلگر)، یک دنبالهٔ گریز ارسال می‌کند.
تبدیلگرهای Alt و Meta باعث می‌شوند \fI\*n\fP دنباله‌های گریز ارسال کند.
.TP 5
3
این ویژگی را گسترش می‌دهد تا کلیدهای بدون تبدیلگر را نیز به‌عنوان دنباله‌های گریز ارسال کند.
.RE.IP
بخش سؤالات متداول (FAQ) \fI\*N\fP بحث مفصلی دربارهٔ این ویژگی به همراه مثال‌ها دارد:
.sp
.RS
https://invisible\-island.net/xterm/modified\-keys.html
.RE
.TP 8
.B "modifySpecialKeys\fP (class\fB ModifySpecialKeys\fP)"
همانند مقدار \*(``4\*('' در \fBmodifyCursorKeys\fP، به \fI\*n\fP می‌گوید که یک دنبالهٔ گریز (escape sequence) برای کلیدهای \fIویژه\fP بسازد
(برای نمونه، \*(``escape\*('' که در دسته‌بندی‌های دیگر نیست).
پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "multiClickTime\fP (class\fB MultiClickTime\fP)"
حداکثر زمان برحسب میلی‌ثانیه میان رویدادهای انتخاب چندکلیکی را مشخص می‌کند.
پیش‌فرض \*(``250\*('' میلی‌ثانیه است.
.TP 8
.B "multiScroll\fP (class\fB MultiScroll\fP)"
مشخص می‌کند که آیا پیمایش باید به صورت ناهمگام انجام شود یا خیر.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "nMarginBell\fP (class\fB Column\fP)"
تعداد نویسه‌ها از حاشیهٔ راست را مشخص می‌کند که در صورت فعال بودن توسط منبع \fBmarginBell\fP، زنگ حاشیه در آن فاصله به صدا درمی‌آید.
پیش‌فرض \*(``10\*('' است.
.TP 8
.B "\fIname\fBKeymap\fR (class\fB \fIName\fBKeymap\fR)"
به توضیحات مربوط به کنش \fBkeymap()\fP مراجعه کنید.
.TP 8
.B "nextEventDelay\fP (class\fB NextEventDelay\fP)"
مدت‌زمان تأخیر برحسب میلی‌ثانیه را پیش از بررسی رویدادهای جدید X مشخص می‌کند.
پیش‌فرض \*(``1\*('' است.
.TP 8
.B "numColorRegisters\fP (class\fB NumColorRegisters\fP)"
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از گرافیک‌های ReGIS یا SIXEL پیکربندی شده باشد،
این منبع تعداد ثبات‌های رنگی (color-registers) در دسترس را مشخص می‌کند.
.IP
اگر این منبع مشخص نشده باشد، \fI\*n\fR از مقداری استفاده می‌کند
که توسط منبع \fBdecTerminalID\fP تعیین شده است:
.sp
.TS
l l
_ _
r r.
\fBنتیجه\fR	\fBdecTerminalID\fR
4	125
4	240
4	241
4	330
16	340
2	382
1024	\fIسایر\fP
.TE
.TP 8
.B "numLock\fP (class\fB NumLock\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fR بررسی می‌کند که آیا NumLock به عنوان یک کلید تبدیل (modifier) استفاده شده است یا خیر
(نگاه کنید به \fBxmodmap\fP(1)).
در این صورت، از این کلید تبدیل برای ساده‌سازی منطق هنگام پیاده‌سازی NumLock ویژه برای منبع \fBsunKeyboard\fP استفاده می‌شود.
همچنین (هنگامی که \fBsunKeyboard\fP برابر با false باشد)، منطق مشابهی برای یافتن کلید تبدیل مرتبط با کلیدهای Alt چپ و راست استفاده می‌شود.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "oldXtermFKeys\fP (class\fB OldXtermFKeys\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fR برای کلیدهای تابعی F1 تا F4، جهت سازگاری با X Consortium \fI\*n\fR،
از دنباله‌های گریز سبک قدیمی (X11R5) استفاده خواهد کرد.
در غیر این صورت، از کدهای VT100 برای PF1 تا PF4 استفاده می‌کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
تنظیم این منبع همان اثری را دارد که تنظیم \fBkeyboardType\fP روی \fBlegacy\fP دارد.
منبع \fBkeyboardType\fP سازوکار ارجح برای انتخاب این حالت است.
.IP
دنباله‌های گریز سبک قدیمی شبیه به کلیدهای VT220 هستند،
اما به نظر می‌رسد برای \fI\*n\fP در X11R4 ابداع شده باشند.
.TP 8
.B "on2Clicks\fP (class\fB On2Clicks\fP)"
.TP
.B "on3Clicks\fP (class\fB On3Clicks\fP)"
.TP
.B "on4Clicks\fP (class\fB On4Clicks\fP)"
.TP
.B "on5Clicks\fP (class\fB On5Clicks\fP)"
رفتار گزینش در پاسخ به کلیک‌های متوالی ماوس را مشخص می‌کنند.
یک تک‌کلیک ماوس همواره مطابق آنچه در بخش \fBSelection Functions\fP شرح داده شده تفسیر می‌شود
(نگاه کنید به \fBPOINTER USAGE\fP).
کلیک‌های متوالی ماوس (با استفاده از دکمه‌ای که کنش \fBselect\-start\fP را فعال می‌کند)
با توجه به مقادیر منابع \fBon2Clicks\fP و غیره تفسیر می‌شوند.
مقدار منبع می‌تواند یکی از این موارد باشد:
.RS
.TP 3
.B word
یک \*(``کلمه\*('' را بر اساس آنچه منبع \fBcharClass\fP تعیین کرده انتخاب می‌کند.
بخش \fBCHARACTER CLASSES\fP را ببینید.
.IP
اگر نشانگر روی یک \*(``کلمه\*('' باشد، \fI\*n\fP به عقب
تا ابتدای کلمه و سپس تا انتهای آن جستجو می‌کند.
.IP
اگر نشانگر روی یک \*(``کلمه\*('' نباشد، نتیجه بستگی به این دارد
که روی نویسهٔ فاصله (شامل خط جدید) قرار گرفته باشد یا فراتر از انتهای خط.
در حالت دوم، چنانچه فاصلهٔ اضافه‌ای وجود نداشته باشد،
ممکن است \fI\*n\fP یک \*(``کلمه\*('' را که پس از خط جدید آغاز می‌شود انتخاب کند.
.TP
.B line
یک خط را انتخاب می‌کند (با احتساب سطرشکنی یا wrapping).
.TP
.B group
گروهی از خطوط مجاور را انتخاب می‌کند (با احتساب سطرشکنی).
گزینش در یک خط خالی متوقف می‌شود،
و به خارج از صفحهٔ جاری گسترش نمی‌یابد.
.TP
.B page
تمام خطوط مرئی، یعنی کل صفحه را انتخاب می‌کند.
.TP
.B all
.br
تمام خطوط را انتخاب می‌کند، یعنی شامل خطوط ذخیره‌شده در تاریخچه.
.TP
.B regex
بهترین تطابق را برای عبارت باقاعدهٔ گسترش‌یافتهٔ پوزیکس (POSIX ERE) که در مقدار منبع به دنبال آن می‌آید انتخاب می‌کند:
.RS
.bP
\fI\*N\fP عبارت باقاعده را با یک آرایهٔ بایتی برای کل خط (که احتمالاً سطرشکنی شده) مطابقت می‌دهد.
آن آرایهٔ بایتی بسته به حالتی که \fI\*n\fP در آن اجرا می‌شود،
ممکن است UTF-8 یا ISO-8859-1 باشد.
.bP
\fI\*N\fP در هر آفست بایتی در این آرایه گام برمی‌دارد،
و بهترین (طولانی‌ترین) تطابق را ثبت می‌کند.
اگر بیش از یک تطابق با حداکثر طول مساوی باشند، از اولین مورد استفاده می‌شود.
.IP
\fI\*N\fP این کار را انجام می‌دهد تا کلیک در هر نقطه از محدودهٔ مورد نظر راحت باشد
و باعث شود عبارت باقاعده با کل کلمه و غیره تطابق یابد.
.bP
لنگرهای \*(``^\*('' و \*(``$\*('' در یک عبارت باقاعده
نمایانگر دو انتهای کل خط هستند.
.bP
اگر عبارت باقاعده حاوی بک‌اسلش \*(``\\\*('' باشد، باید با \*(``\\\\\*('' گریز داده شوند (escaped)
زیرا کتابخانه‌های X بک‌اسلش‌ها را در رشته‌های منابع تفسیر می‌کنند.
.RE
.TP
.B none
هیچ کنش گزینشی به این منبع مرتبط نمی‌شود.
\fI\*N\fP آن را به عنوان انتهای فهرست تفسیر می‌کند.
برای نمونه، می‌توانید با تنظیم \fBon3Clicks\fP بر روی \*(``none\*(''،
کلیک سه‌گانه (و بالاتر) را غیرفعال کنید.
.RE
.IP
مقادیر پیش‌فرض برای \fBon2Clicks\fP و \fBon3Clicks\fP
به ترتیب \*(``word\*('' و \*(``line\*('' هستند.
هیچ مقدار پیش‌فرضی برای \fBon4Clicks\fP یا \fBon5Clicks\fP وجود ندارد،
که این امر باعث غیرفعال بودن آن‌ها می‌شود.
هنگام راه‌اندازی، \fI\*n\fP حداکثر تعداد کلیک‌ها را
از روی مقادیر منابع \fBon\fIX\fBClicks\fR تنظیم‌شده تعیین می‌کند.
.TP 8
.B "openIm\fP (class\fB OpenIm\fP)"
به \fI\*n\fP می‌گوید که آیا هنگام راه‌اندازی، روش ورودی (input method) را باز کند یا خیر.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "pointerColor\fP (class\fB PointerColor\fP)"
رنگ پیش‌زمینهٔ نشانگر را مشخص می‌کند.
پیش‌فرض
\*(``XtDefaultForeground\*('' است.
.TP 8
.B "pointerColorBackground\fP (class\fB PointerColorBackground\fP)"
رنگ پس‌زمینهٔ نشانگر را مشخص می‌کند.
پیش‌فرض
\*(``XtDefaultBackground\*('' است.
.TP 8
.B "pointerFont\fP (class\fB PointerFont\fP)"
فونت مورد استفاده برای نشانگر را مشخص می‌کند.
شکل‌های تعیین‌شده توسط \fBpointerShape\fP نویسه‌واره‌هایی در این قلم هستند.
پیش‌فرض مقدار این منبع \fIcursor\fP است..TP 8
.B "pointerMode\fP (class\fB PointerMode\fP)"
مشخص می‌کند چه زمانی ممکن است اشاره‌گر هنگام تایپ کاربر پنهان شود.
اگر کاربر ماوس را حرکت دهد،
یا روی یکی از دکمه‌های آن کلیک کند، اشاره‌گر دوباره نمایش داده خواهد شد.
.RS
.TP 3
0
هرگز.
.TP 3
1
برنامه در حال اجرا در \fI\*n\fP حالت ماوس را فعال نکرده باشد.
این مقدار پیش‌فرض است.
.TP 3
2
همیشه.
.RE
.TP 8
.B "pointerShape\fP (class\fB Cursor\fP)"
نام شکل اشاره‌گر را مشخص می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``xterm\*('' است.
.IP
شکل‌های دیگر نیز می‌توانند انتخاب شوند.
در اینجا فهرستی از نام‌های \*(``core\*('' (یعنی \fIاستاندارد\fP)
استخراج‌شده از <X11/cursorfont.h> آمده است:
.RS 5
.IP
X_cursor,
arrow,
based_arrow_down,
based_arrow_up,
boat,
bogosity,
bottom_left_corner,
bottom_right_corner,
bottom_side,
bottom_tee,
box_spiral,
center_ptr,
circle,
clock,
coffee_mug,
cross,
cross_reverse,
crosshair,
diamond_cross,
dot,
dotbox,
double_arrow,
draft_large,
draft_small,
draped_box,
exchange,
fleur,
gobbler,
gumby,
hand1,
hand2,
heart,
icon,
iron_cross,
left_ptr,
left_side,
left_tee,
leftbutton,
ll_angle,
lr_angle,
man,
middlebutton,
mouse,
pencil,
pirate,
plus,
question_arrow,
right_ptr,
right_side,
right_tee,
rightbutton,
rtl_logo,
sailboat,
sb_down_arrow,
sb_h_double_arrow,
sb_left_arrow,
sb_right_arrow,
sb_up_arrow,
sb_v_double_arrow,
shuttle,
sizing,
spider,
spraycan,
star,
target,
tcross,
top_left_arrow,
top_left_corner,
top_right_corner,
top_side,
top_tee,
trek,
ul_angle,
umbrella,
ur_angle,
watch,
xterm
.RE
.IP
اگر از یک \fIcursor theme\fP (پوسته نشانگر) استفاده می‌کنید،
انتظار داشته باشید که حدود یک‌سوم این نام‌ها را ارائه دهد،
در حالی که نام‌های دیگری را اضافه می‌کند.
.TP 8
.B "popOnBell\fP (class\fB PopOnBell\fP)"
مشخص می‌کند که آیا با دریافت Control-G پنجره به رو آورده شود یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.IP
اگر پنجره کمینه‌شده (iconified) باشد، این گزینه تأثیری ندارد.
با این حال، منبع \fBzIconBeep\fP این امکان را به شما می‌دهد تا
ببینید کدام پنجره‌های کمینه‌شده زنگ هشدار را به صدا درآورده‌اند.
.TP 8
.B "precompose\fP (class\fB Precompose\fP)"
به \fI\*n\fP مشخص می‌کند که آیا داده‌های UTF-8 را به Normalization Form C پیش‌ترکیب کند یا خیر،
که در آن نشانه‌ها و اعراب‌های پرکاربرد را با نویسه‌های پایه ترکیب می‌کند.
اگر این کار را انجام ندهد، نشانه‌ها به عنوان نویسه‌های جداگانه باقی می‌مانند.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "preeditType\fP (class\fB PreeditType\fP)"
به \fI\*n\fP می‌گوید کدام انواع رشته‌های پیش‌ویرایش (preedit یا پیش‌تبدیل) نمایش داده شوند.
مقدار پیش‌فرض \*(``OverTheSpot,Root\*('' است.
.TP 8
.B "preferLatin1\fP (class\fB PreferLatin1\fP)"
به \fI\*n\fP مشخص می‌کند که هنگام مقداردهی اولیه مجموعه‌های نویسه، برای
مجموعه مکمل ترجیحی کاربر (UPSS)
از DEC Supplemental Graphic استفاده کند یا ISO Latin-1.
اولی تنظیم مستندشده برای پایانه‌های سخت‌افزاری است،
اما دومی مورد انتظار اکثر کاربران است.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' (یعنی ISO Latin-1) است.
.TP 8
.B "printAttributes\fP (class\fB PrintAttributes\fP)"
مشخص می‌کند که آیا مشخصه‌های گرافیکی همراه با متن چاپ شوند یا خیر.
یک پایانه واقعی DEC VT\fIxxx\fP کدهای خط زیر و برجسته‌سازی را چاپ می‌کند
اما ممکن است چاپگر شما این موارد را مدیریت نکند.
.RS
.bP
مقدار \*(``0\*('' مشخصه‌ها را غیرفعال می‌کند.
.bP
مقدار \*(``1\*('' مجموعه عادی مشخصه‌ها
(bold، زیرخط، معکوس و چشمک‌زن) را به صورت توالی‌های کنترلی سبک VT100 چاپ می‌کند.
.bP
مقدار \*(``2\*('' مشخصه‌های رنگی ANSI را نیز چاپ می‌کند.
.RE
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``1\*('' است.
.TP 8
.B "printFileImmediate\fP (class \fBPrintFileImmediate\fP)"
هنگامی که عمل \fBprint\-immediate\fP فراخوانی می‌شود،
\fI\*n\fP محتوای صفحه را مستقیماً در یک فایل چاپ می‌کند.
این منبع را روی پیشوند نام فایل تنظیم کنید
(یک برچسب زمانی به انتهای نام واقعی افزوده خواهد شد).
.IP
مقدار پیش‌فرض یک رشته خالی است، یعنی \*(``\*(''.
با این حال، هنگامی که عمل \fBprint\-immediate\fP فراخوانی می‌شود،
اگر این رشته خالی باشد، از \*(``XTerm\*('' استفاده می‌شود.
.TP 8
.B "printFileOnXError\fP (class \fBPrintFileOnXError\fP)"
اگر \fI\*n\fP با یک خطای سامانه X خارج شود،
برای مثال هنگامی که با از کار افتادن سرور اتصال شما قطع می‌شود،
می‌توان به آن گفت که محتویات صفحه را در یک فایل بنویسد.
برای فعال کردن این ویژگی، این منبع را روی پیشوند نام فایل تنظیم کنید
(یک برچسب زمانی به انتهای نام واقعی افزوده خواهد شد).
.IP
مقدار پیش‌فرض یک رشته خالی است، یعنی \*(``\*(''،
که این ویژگی را غیرفعال می‌کند.
با این حال، هنگامی که عمل \fBprint\-on\-error\fP فراخوانی می‌شود،
اگر این رشته خالی باشد، آنگاه از \*(``XTermError\*('' استفاده می‌شود.
.IP
این کدهای خطا مدیریت می‌شوند:
ERROR_XERROR،
ERROR_XIOERROR و
ERROR_ICEERROR.
.TP 8
.B "printModeImmediate\fP (class \fBPrintModeImmediate\fP)"
هنگامی که عمل \fBprint\-immediate\fP فراخوانی می‌شود،
\fI\*n\fP محتوای صفحه را مستقیماً در یک فایل چاپ می‌کند.
می‌توانید از منبع \fBprintModeImmediate\fP استفاده کنید تا به آن بگویید
برای بازسازی مشخصه‌های بصری و رنگ‌ها از توالی‌های گریز استفاده کند.
این منبع از همان مقادیر منبع \fBprintAttributes\fP استفاده می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``0\*('' است..TP 8
.B "printModeOnXError\fP (class \fBPrintModeOnXError\fP)"
\fI\*N\fP قابلیت \fBprintFileOnXError\fP را با استفاده از قابلیت چاپگر پیاده‌سازی می‌کند، اگرچه خروجی مستقیماً درون یک فایل نوشته می‌شود.
می‌توانید از منبع \fBprintModeOnXError\fP استفاده کنید تا به آن اعلام کنید برای بازسازی ویژگی‌های نمایشی و رنگ‌ها از توالی‌های گریز استفاده کند.
این منبع از همان مقادیر منبع \fBprintAttributes\fP استفاده می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "printOptsImmediate\fP (class \fBPrintOptsImmediate\fP)"
محدوده متنی را مشخص می‌کند که هنگام فراخوانی کنش \fBprint\-immediate\fP درون یک فایل چاپ می‌شود.
.RS
.bP
اگر صفر (0) باشد، صفحه فعلی (صفحه قابل مشاهده) به علاوه خطوط ذخیره‌شده را انتخاب می‌کند، مگر اینکه صفحه جایگزین در حال استفاده باشد.
در آن حالت، تنها صفحه جایگزین انتخاب می‌شود.
.bP
اگر غیر صفر باشد،
بیت‌های مقدار این منبع (که به ترتیب نزولی بررسی می‌شوند)
محدوده را انتخاب می‌کنند:
.RS
.TP 3
8
خطوط ذخیره‌شده را انتخاب می‌کند.
.TP 3
4
صفحه جایگزین را انتخاب می‌کند.
.TP 3
2
صفحه عادی را انتخاب می‌کند.
.TP 3
1
صفحه فعلی را انتخاب می‌کند،
که می‌تواند صفحه عادی یا صفحه جایگزین باشد.
.RE
.RE
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``9\*('' است، که صفحه قابل مشاهده فعلی به علاوه خطوط ذخیره‌شده را بدون هیچ حالت خاصی برای صفحه جایگزین انتخاب می‌کند.
.TP 8
.B "printOptsOnXError\fP (class \fBPrintOptsOnXError\fP)"
محدوده متنی را مشخص می‌کند که هنگام فراخوانی کنش \fBprint\-on\-error\fP درون یک فایل چاپ می‌شود.
مقدار این منبع همانند \fBprintOptsImmediate\fP تفسیر می‌شود.
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``9\*('' است، که صفحه قابل مشاهده فعلی به علاوه خطوط ذخیره‌شده را بدون هیچ حالت خاصی برای صفحه جایگزین انتخاب می‌کند.
.TP 8
.B "printRawChars\fP (class \fBPrintRawChars\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fR اجازه می‌دهد غیرنویسه‌های یونیکد چاپ شوند.
.TP 8
.B "printerAutoClose\fP (class\fB PrinterAutoClose\fP)"
اگر \*(``true\*('' باشد، \fI\*n\fR هنگامی که برنامه با دستور Media Copy چاپگر را آفلاین می‌کند، چاپگر (یک pipe) را می‌بندد.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "printerCommand\fP (class\fB PrinterCommand\fP)"
یک دستور شل را مشخص می‌کند که هنگام آغاز اولین دستور MC (Media Copy)، \fI\*n\fR یک pipe به آن باز می‌کند.
مقدار پیش‌فرض یک رشته خالی است، یعنی \*(``\*(''.
اگر مقدار این منبع یک رشته خالی داده شود، چاپگر غیرفعال می‌شود.
.TP 8
.B "printerControlMode\fP (class\fB PrinterControlMode\fP)"
حالت کنترل چاپگر را مشخص می‌کند.
مقدار \*(``1\*('' حالت autoprint را انتخاب می‌کند،
که باعث می‌شود \fI\*n\fR خطی از صفحه را چاپ کند
هنگامی که
.RS
.bP
مکان‌نما را با یک نویسه line feed،‏ form feed یا تب عمودی از آن خط جابه‌جا کنید، یا
.bP
یک autowrap رخ دهد.
.RE
.IP
حالت autoprint توسط حالت کنترل‌کننده چاپگر (مقدار \*(``2\*('') لغو می‌شود،
که باعث می‌شود تمام خروجی به چاپگر هدایت شود.
مقدار پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "printerExtent\fP (class\fB PrinterExtent\fP)"
تعیین می‌کند که آیا تابع چاپ صفحه کل صفحه را چاپ کند (true)، یا
تنها بخشی را که درون حاشیه‌های پیمایش قرار دارد (false).
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "printerFormFeed\fP (class\fB PrinterFormFeed\fP)"
تعیین می‌کند که آیا در انتهای تابع چاپ صفحه، یک form feed به چاپگر ارسال شود یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "printerNewLine\fP (class\fB PrinterNewLine\fP)"
تعیین می‌کند که آیا در انتهای تابع چاپ صفحه، یک خط جدید به چاپگر ارسال شود یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "privateColorRegisters\fP (class\fB PrivateColorRegisters\fP)"
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از گرافیک‌های ReGIS یا SIXEL پیکربندی شده باشد،
این گزینه کنترل می‌کند که آیا \fI\*n\fR
ثبات‌های رنگی جداگانه‌ای برای هر رشته کنترل دستگاه sixel
(برای مثال برای DECGCI) تخصیص دهد یا خیر.
اگر true نباشد، ثبات‌های رنگی فقط یک بار،
هنگام بازنشانی ترمینال تخصیص می‌یابند،
و تغییرات رنگ در هر گرافیکی بر تمام گرافیک‌ها تأثیر می‌گذارد.
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "privateWidth\fP (class\fB PrivateWidth\fP)"
به \fI\*n\fR اعلام می‌کند که آیا فرض کند کدهای موجود در Unicode PUA
(ناحیه استفاده خصوصی) تک‌عرض هستند،
یا خنثی (مطابق با تنظیم \fBcjkWidth\fP).
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' برای فرض تک‌عرض بودن است.
.TP 8
.B "quietGrab\fP (class\fB QuietGrab\fP)"
تعیین می‌کند که آیا مکان‌نما هنگام دریافت انواع رویدادهای
\fINotifyGrab\fP و \fINotifyUngrab\fP
در طول تغییر فوکوس دوباره ترسیم شود یا خیر.
مقدار پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "regisDefaultFont\fP (class\fB RegisDefaultFont\fP)"
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از گرافیک‌های ReGIS پیکربندی شده باشد،
این منبع به \fI\*n\fR اعلام می‌کند در صورتی که داده‌های ReGIS قلمی را
مشخص نکرده باشند، از کدام قلم استفاده کند.
هیچ مقدار پیش‌فرضی مشخص نشده است؛
\fI\*n\fR یک مشخصه قلم TrueType را
مانند منبع \fBfaceName\fP می‌پذیرد.
.IP
اگر هیچ مقداری مشخص نشود،
\fI\*n\fR یک تصویر بیتی (bitmap) رسم می‌کند که نشان‌دهنده نویسه ناموجود است.
.TP 8
.B "regisScreenSize\fP (class\fB RegisScreenSize\fP)"
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از گرافیک‌های ReGIS پیکربندی شده باشد،
این منبع اندازه پیش‌فرض (بر حسب پیکسل) را برای این گرافیک‌ها به \fI\*n\fR اعلام می‌کند،
که همچنین فضای مختصات پیش‌فرض را
به [0,0] (بالا-چپ) و [\fIwidth\fP,\fIheight\fP] (پایین-راست) تنظیم می‌کند.
.IP
برنامه‌ای که از ReGIS استفاده می‌کند می‌تواند از گزینه \*(``A\*(''
دستور \*(``S\*('' برای تنظیم فضای مختصات یا تغییر
بخش آدرس‌پذیر صفحه استفاده کند.
.IP
\fI\*N\fR مقدار منبع ویژه \*(``auto\*('' را می‌پذیرد،
که به \fI\*n\fR می‌گوید از منابع
\fBdecGraphicsID\fP و
\fBdecTerminalID\fP
برای تنظیم اندازه پیش‌فرض بر اساس محدودیت‌های ترمینال سخت‌افزاری استفاده کند.
این محدودیت‌ها همانند منبع \fBmaxGraphicSize\fP هستند.
.IP
مقدار پیش‌فرض \*(``auto\*('' است.
.TP 8
.B "renderFont\fP (class\fB RenderFont\fP)"
اگر \fI\*n\fR به همراه کتابخانه Xft ساخته شده باشد،
این گزینه استفاده از منبع \fBfaceName\fR را کنترل می‌کند.
مقدار پیش‌فرض \*(``default\*('' است.
.IP
مقادیر این منبع رشته هستند که پس از راه‌اندازی به عنوان مقادیر بولی ارزیابی می‌شوند.
.RS
.TP 5
false
.br
این قابلیت را غیرفعال کرده و از قلم عادی (bitmap) استفاده می‌کند.
.TP 5
true
.br
با استفاده از قلم TrueType مشخص‌شده توسط تنظیمات منابع \fBfaceName\fP و
\fBfaceSize\fP راه‌اندازی می‌شود.
اگر مقداری برای \fBfaceName\fP وجود نداشته باشد، این قابلیت را غیرفعال کرده و
از قلم عادی (bitmap) استفاده می‌کند.
.IP
پس از راه‌اندازی، همچنان می‌توانید با استفاده از گزینه منوی
\*(``TrueType Fonts\*('' بین قلم‌های بیتی و TrueType جابه‌جا شوید.
.TP 5
default
.br
گزینه منوی \*(``TrueType Fonts\*(''
را فعال می‌کند تا امکان جابه‌جایی در زمان اجرا به/از قلم‌های TrueType فراهم شود.
قلم اولیه استفاده‌شده بستگی به تنظیم بودن منبع \fBfaceName\fP دارد:
.RS
.bP
اگر منبع \fBfaceName\fP تنظیم نشده باشد،
با استفاده از قلم عادی (bitmap) شروع می‌کند.
\fI\*N\fR یک مقدار داخلی کامپایل‌شده جداگانه برای \fBfaceName\fP
برای این حالت خاص دارد.
این مقدار معمولاً \*(``mono\*('' است.
.bP
اگر منبع \fBfaceName\fP تنظیم شده باشد،
آنگاه به جای قلم بیتی، با استفاده از قلم TrueType شروع می‌کند.
.RE.TP 5
defaultOff
.br
مدخل منوی \*(``TrueType Fonts\*('' را برای تغییر در زمان اجرا به/از قلم‌های TrueType فعال می‌کند،
اما اجازه می‌دهد در صورت مشخص نشدن منبع \fBfaceName\fP، در ابتدا انتخاب‌نشده باقی بماند.
.RE
.TP 8
.B "resizeByPixel\fP (class\fB ResizeByPixel\fP)"
مقدار این گزینه را روی \*(``true\*('' بگذارید
تا راهنماها (hints) به مدیر پنجره که تغییر اندازه بر اساس نویسه را به جای پیکسل درخواست می‌کنند، غیرفعال شوند.
.IP
بسیاری از مدیرهای پنجره با استفاده از این راهنماها، هنگام تغییر اندازه بازخورد بصری اندازه پنجره را نشان می‌دهند.
وقتی \fI\*n\fP را بیشینه (maximize) می‌کنید، این راهنماها را غیرفعال می‌کند تا به
مدیر پنجره اجازه دهد استفاده بهتری از ردیف‌ها یا ستون‌های کسری ببرد.
تنظیم این منبع باعث می‌شود این راهنماها همیشه غیرفعال باشند.
.IP
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "resizeCursorAdjust\fP (class\fB ResizeCursorAdjust\fP)"
ردیابی موقعیت مکان‌نما را هنگام تغییر عرض ترمینال کنترل می‌کند.
وقتی ترمینال کوچک‌تر می‌شود و مکان‌نما فراتر از عرض جدید قرار می‌گیرد،
\fI\*n\fP مکان‌نما را به راست‌ترین ستون محدود می‌کند.
این منبع تعیین می‌کند که در صورت جابه‌جایی مکان‌نما در حالت کوچک‌شده
و سپس بزرگ کردن مجدد ترمینال، چه اتفاقی بیفتد:
.RS
.TP 3
true
موقعیت ذخیره‌شده مکان‌نما را با دلتای جابه‌جایی مکان‌نما تنظیم می‌کند.
این کار موقعیت مکان‌نمای \fI\*n\fP را با درک پوسته (shell) از موقعیت مکان‌نما همگام نگه می‌دارد.
دستورهای پوسته مانند Ctrl+A (رفتن به ابتدای خط) به درستی کار خواهند کرد.
با این حال، ممکن است مکان‌نما هنگام بزرگ شدن ترمینال، از نظر بصری \*(``بپرد\*(''.
این مقدار پیش‌فرض است.
.TP 3
false
با هر بار حرکت مکان‌نما، موقعیت ذخیره‌شده مکان‌نما را پاک می‌کند.
مکان‌نما هنگام بزرگ شدن ترمینال در موقعیت بصری خود باقی می‌ماند.
دستورهای پوسته ممکن است پس از تغییر اندازه و جابه‌جایی مکان‌نما رفتار غیرمنتظره‌ای داشته باشند.
.RE
.TP 8
.B "resizeGravity\fP (class\fB ResizeGravity\fP)"
بر رفتار پنجره هنگام تغییر اندازه آن به حالت بلندتر یا کوتاه‌تر تأثیر می‌گذارد.
.RS
.TP 3
NorthWest
خط بالایی متن روی صفحه نباید جابه‌جا شود.
اگر پنجره کوتاه‌تر شود،
خطوط از پایین حذف می‌شوند؛ اگر پنجره بلندتر شود،
خطوط خالی در پایین اضافه می‌شوند.
این رفتار با X11R4 سازگار است.
.TP 3
SouthWest
خط پایینی متن روی صفحه نباید جابه‌جا شود (پیش‌فرض).
اگر پنجره بلندتر شود،
خطوط ذخیره‌شده بیشتری به سمت پایین به درون صفحه پیمایش می‌شوند؛
اگر پنجره کوتاه‌تر شود، خطوط از بالای صفحه به بیرون پیمایش شده
و خطوط ذخیره‌شده بالایی حذف خواهند شد.
.RE
.TP 8
.B "retryInputMethod\fP (class\fB RetryInputMethod\fP)"
به \fI\*n\fP می‌گوید در صورتی که کارساز روش ورودی (input-method server) پاسخگو نباشد،
چند بار تلاش مجدد انجام دهد.
این مسئله با مشکلاتی مانند نوع پیش‌ویرایش (preedit) پشتیبانی‌نشده و غیره تفاوت دارد.
اگر پیکربندی X شما (و کتابخانه‌های آن) ناقص باشند،
ممکن است با تلاش‌های مجدد مواجه شوید.
تنظیم این منبع روی صفر \*(``0\*('' تلاش مجدد را لغو می‌کند.
پیش‌فرض \*(``3\*('' است.
.TP 8
.B "reverseVideo\fP (class\fB ReverseVideo\fP)"
مشخص می‌کند که آیا ویدیوی معکوس (reverse video) باید شبیه‌سازی شود یا خیر.
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است.
.IP
ویدیوی معکوس در \fI\*n\fP جنبه‌های مختلفی دارد:
.RS
.bP
گزینه خط فرمان \fB\-rv\fP به کتابخانه‌های X می‌گوید که
رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه را معکوس کنند.
گزینه‌های خط فرمان \fI\*N\fP مقادیر منابع را تنظیم می‌کنند.
به‌ویژه، \fIX\ Toolkit\fP هنگام استفاده از گزینه \fB\-rv\fP،
منبع \fBreverseVideo\fP را تنظیم می‌کند.
.bP
اگر کاربر از گزینه‌های خط فرمان \fB\-fg\fP یا \fB\-bg\fP نیز
برای تنظیم رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه استفاده کرده باشد،
\fI\*n\fP این گزینه‌ها را مستقیماً نمی‌بیند.
در عوض،
مقادیر منابع را بررسی می‌کند تا گزینه‌های خط فرمان را بازسازی کند
و مشخص نماید کدام رنگ‌ها پیش‌زمینه مدنظر کاربر هستند، و غیره.
مقادیر واقعی آن‌ها به عملکرد ویدیوی معکوس ارتباطی ندارد؛
برخی کاربران پیش‌فرض‌های X (متن سیاه روی پس‌زمینه سفید) را ترجیح می‌دهند،
و برخی دیگر متن سفید روی پس‌زمینه سیاه را ترجیح می‌دهند.
.bP
پس از راه‌اندازی،
کاربر می‌تواند وضعیت گزینه منوی \*(``Enable Reverse Video\*('' را تغییر دهد.
این کار رنگ‌های فعلی پیش‌زمینه و پس‌زمینه ویجت VT100 را با یکدیگر عوض کرده
و صفحه را دوباره ترسیم می‌کند.
به دلیل سلسله‌مراتب منابع X،
منبع \fBreverseVideo\fP روی بخش‌های بیشتری نسبت به ویجت VT100 اعمال می‌شود.
.RE
.IP
برنامه‌هایی که درون یک \fI\*n\fP اجرا می‌شوند نیز می‌توانند از دنباله‌های کنترلی
برای فعال‌سازی حالت ویدیوی معکوس VT100 استفاده کنند.
این دنباله‌ها از منبع \fBreverseVideo\fP و گزینه منو مستقل هستند.
\fI\*N\fP هنگام رسم متنی که تحت تأثیر این دنباله‌های کنترلی است،
رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه فعلی را با یکدیگر عوض می‌کند.
.IP
دنباله‌های کنترلی دیگر می‌توانند رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه مورد استفاده
را تغییر دهند:
.RS
.bP
برنامه‌ها همچنین می‌توانند از دنباله‌های کنترلی رنگ ANSI برای تنظیم
رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه استفاده کنند.
.bP
افزونه‌های کنترل‌های رنگ ANSI (مانند ۱۶، ۸۸ یا ۲۵۶ رنگ)
مشابه کنترل ANSI مدیریت می‌شوند.
.bP
با استفاده از دنباله‌های کنترلی دیگر (ویژگی \*(``\fIdynamic colors\fR\*('')،
یک برنامه می‌تواند رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه را تغییر دهد.
.RE
.TP 8
.B "reverseWrap\fP (class\fB ReverseWrap\fP)"
مشخص می‌کند که آیا سطرشکنی معکوس (reverse-wraparound) باید فعال شود یا خیر.
این مورد با حالت خصوصی ۴۵ در \fI\*n\fP مطابقت دارد.
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "rightScrollBar\fP (class\fB RightScrollBar\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نوار پیمایش باید به جای سمت چپ، در سمت راست نمایش داده شود یا خیر.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "saveLines\fP (class\fB SaveLines\fP)"
تعداد خطوطی را که هنگام فعال بودن نوار پیمایش فراتر از بالای صفحه ذخیره می‌شوند،
مشخص می‌کند.
پیش‌فرض \*(``1024\*('' است.
.TP 8
.B "scrollBar\fP (class\fB ScrollBar\fP)"
مشخص می‌کند که آیا نوار پیمایش باید نمایش داده شود یا خیر.
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "scrollBarBorder\fP (class\fB ScrollBarBorder\fP)"
عرض حاشیه نوار پیمایش را مشخص می‌کند.
توجه داشته باشید که این حاشیه به گونه‌ای رسم می‌شود که با حاشیه پنجره \fI\*n\fP هم‌پوشانی داشته باشد.
تغییر حاشیه نوار پیمایش تنها بر خط بین ویجت VT100
و نوار پیمایش تأثیر می‌گذارد.
مقدار پیش‌فرض 1 است.
.TP 8
.B "scrollKey\fP (class\fB ScrollCond\fP)"
مشخص می‌کند که آیا فشردن یک کلید باید به‌طور خودکار باعث رفتن
نوار پیمایش به پایین‌ترین بخش ناحیه پیمایش شود یا خیر.
این مورد با حالت خصوصی 1011 در \fI\*n\fP مطابقت دارد.
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "scrollLines\fP (class\fB ScrollLines\fP)"
تعداد خطوطی را که کنش‌های \fBscroll\-back\fP و
\fBscroll\-forw\fP باید به عنوان پیش‌فرض استفاده کنند، مشخص می‌کند.
مقدار پیش‌فرض 1 است.
.TP 8
.B "scrollTtyOutput\fP (class\fB ScrollCond\fP)"
مشخص می‌کند که آیا فرستادن خروجی به ترمینال باید به‌طور خودکار باعث رفتن
نوار پیمایش به انتهای ناحیه پیمایش شود یا خیر.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP
.B "selectToClipboard\fP (class\fB SelectToClipboard\fP)"
به \fI\*n\fP می‌گوید که برای نشانه‌های \fBSELECT\fP در سازوکار گزینش،
از \fBPRIMARY\fP استفاده کند یا \fBCLIPBOARD\fP.
کنش \fBset\-select\fP می‌تواند این مقدار را در زمان اجرا تغییر دهد،
و به کاربر امکان می‌دهد با برنامه‌هایی که فقط یکی از این سازوکارها را
پشتیبانی می‌کنند کار کند.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است، که به آن می‌گوید از \fBPRIMARY\fP استفاده کند.
.TP 8
.B "shiftEscape\fP (class\fB ShiftEscape\fP)"
\fI\*N\fP از منبع \fBtranslations\fP استفاده می‌کند تا مشخص کند
چگونه کنش‌های انتخاب و رونوشت متن را با استفاده از
اشاره‌گر (مانند ماوس) فراخوانی کند.
همچنین یک پروتکل ماوس ارائه می‌دهد که می‌تواند توسط
برنامه‌های در حال اجرا در xterm برای تشخیص کلیک‌های دکمه ماوس استفاده شود..IP
پروتکل موشواره باعث می‌شود \fI\*n\fP توالی‌های فرار ویژه‌ای را ارسال کند
که به برنامه امکان می‌دهند تشخیص دهد آیا \fIکلیدهای تغییردهنده\fP
(یعنی یک یا چند مورد از
\fIshift\fP،
\fIcontrol\fP،
\fIalt\fP و
\fImeta\fP) استفاده شده‌اند یا خیر.
.IP
\fI\*N\fP این پروتکل موشواره را از طریق تفسیر رویدادهای کلید و
حرکت در توابعی که منبع \fBtranslations\fP
برای انتخاب و کپی متن فراخوانی می‌کند، ارائه می‌دهد:
.RS
.IP
.nf
\fBinsert-selection\fP
\fBselect-end\fP
\fBselect-extend\fP
\fBselect-start\fP
\fBstart-extend\fP
.fi
.RE
.IP
هنگامی که پروتکل موشواره فعال است،
\fI\*n\fP بیشتر رویدادهای کلیدهای موشواره را
برای ارسال توالی‌های فرار ویژه به برنامه رزرو می‌کند.
\fI\*N\fP معمولاً به شما اجازه می‌دهد
با استفاده از کلید \fIshift\fP
این پروتکل موشواره را موقتاً لغو (override) کنید
تا کنش‌های انتخاب و کپی قابل استفاده باشند.
.IP
تنظیم منبع \fBshiftEscape\fP به شما امکان می‌دهد
به \fI\*n\fP بگویید آیا از کلید \fIshift\fP
به این روش استفاده کند یا خیر (یعنی لغو پروتکل موشواره).
\fI\*N\fP یک کلمهٔ کلیدی (بدون حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف)
یا عدد نشان‌داده‌شده در پرانتز را می‌پذیرد:
.RS
.TP 3
false (0)
پروتکل موشواره هنگام استفاده از کلید \fIshift\fP توالی‌های فرار ویژه ارسال نمی‌کند.
.TP 3
true (1)
پروتکل موشواره ممکن است هنگام استفاده از کلید \fIshift\fP توالی‌های فرار ویژه ارسال کند.
.IP
در هنگام راه‌اندازی،
\fI\*n\fP مقدار \fBtranslations\fP را تجزیه و تحلیل می‌کند تا ببیند کدام دکمه‌ها
در مقیدسازی‌های مرتبط با کلید (موشواره) برای انتخاب و کپی متن استفاده شده‌اند.
اگر کلید \fIshift\fP صراحتاً در مقیدسازی دکمه‌ای ذکر نشده باشد،
\fI\*n\fP به آن دکمه به همراه کلید \fIshift\fP اجازه می‌دهد تا
پروتکل موشواره را لغو کند.
.TP 3
always (2)
پروتکل موشواره همیشه می‌تواند هنگام استفاده از کلید \fIshift\fP توالی‌های فرار ویژه ارسال کند.
.TP 3
never (3)
پروتکل موشواره هرگز هنگام استفاده از کلید \fIshift\fP توالی‌های فرار ویژه ارسال نخواهد کرد.
.RE
.IP
\fI\*N\fP یک توالی کنترلی را تفسیر می‌کند که می‌تواند این
تنظیم را بین
\*(``true\*('' و
\*(``false\*('' تغییر دهد.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "shiftFonts\fP (class\fB ShiftFonts\fP)"
مشخص می‌کند که آیا کنش‌های
\fBlarger\-vt\-font()\fP و
\fBsmaller\-vt\-font()\fP که به طور معمول به
کلیدهای KP_Add و KP_Subtract همراه با Shift مقید شده‌اند، فعال شوند یا خیر.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "showBlinkAsBold\fP (class\fB ShowBlinkAsBold\fP)"
به \fI\*n\fP می‌گوید که آیا متن دارای ویژگی چشمک‌زن را همانند
پررنگ (bold) نمایش دهد یا خیر.
اگر \fI\*n\fP برای پشتیبانی از متن چشمک‌زن پیکربندی نشده باشد،
مقدار پیش‌فرض \*(``true\*('' خواهد بود که متناظر با نسخه‌های قدیمی‌تر \fI\*n\fP است؛
در غیر این صورت پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "showMissingGlyphs\fP (class\fB ShowMissingGlyphs\fP)"
به \fI\*n\fP می‌گوید که آیا کادری را برای مشخص کردن مکان‌هایی که در آن
نویسه‌ای استفاده شده ولی قلم فاقد گلیف (نماد گرافیکی) آن است، نمایش دهد یا خیر.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "showWrapMarks\fP (class\fB ShowWrapMarks\fP)"
برای اشکال‌زدایی \fI\*n\fP و برنامه‌هایی که ممکن است با نوشتن متن در حاشیهٔ سمت راست،
پرچم سطر شکسته‌شده (wrapped-line flag) را دستکاری کنند،
نشانی را در حاشیهٔ داخلی سمت راست پنجره نمایش می‌دهد.
این نشان مشخص می‌کند کدام سطرها این پرچم را تنظیم کرده‌اند.
.TP 8
.B "signalInhibit\fP (class\fB SignalInhibit\fP)"
مشخص می‌کند که آیا گزینه‌های منوی \fBMain Options\fP برای ارسال
سیگنال‌ها به \fI\*n\fP باید غیرفعال شوند یا خیر.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "sixelScrolling\fP (class\fB SixelScrolling\fP)"
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از نگاره‌های SIXEL پیکربندی شده باشد،
این منبع تعیین می‌کند که آیا در صورت فراتر رفتن سیکسل‌ها از
پایین‌ترین سطر پنجره، صفحه سطر به سطر به بالا پیمایش شود یا خیر.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است که پیمایش را فعال می‌کند.
.IP
پیمایش Sixel برعکس «حالت نمایش سیکسل دک» (DEC Sixel Display Mode یا DECSDM) است:
هنگامی که یکی فعال باشد، دیگری غیرفعال است.
.TP 8
.B "sixelScrollsRight\fP (class\fB SixelScrollsRight\fP)"
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از نگاره‌های SIXEL پیکربندی شده باشد،
این منبع تعیین می‌کند که آیا برای نمایان نگه داشتن موقعیت کنونی در صورت نیاز به سمت راست پیمایش انجام شود
یا اینکه ترسیم در سمت راست بریده (truncate) شود.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است که پیمایش را غیرفعال می‌کند.
.TP 8
.B "tekGeometry\fP (class\fB Geometry\fP)"
اندازه و موقعیت ترجیحی پنجرهٔ Tektronix را مشخص می‌کند.
هیچ پیش‌فرضی برای این منبع وجود ندارد.
.TP 8
.B "tekInhibit\fP (class\fB TekInhibit\fP)"
مشخص می‌کند که آیا
توالی فرار برای ورود به
حالت Tektronix باید نادیده گرفته شود یا خیر.
پیش‌فرض
\*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "tekSmall\fP (class\fB TekSmall\fP)"
مشخص می‌کند که در صورت عدم تعیین ابعاد و هندسهٔ صریح، پنجرهٔ حالت Tektronix
در کوچک‌ترین اندازهٔ خود شروع به کار کند یا خیر.
این گزینه هنگام اجرای \fI\*n\fP
روی نمایشگرهای با صفحهٔ کوچک مفید است.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "tekStartup\fP (class\fB TekStartup\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید در حالت Tektronix راه‌اندازی شود یا خیر.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "tiXtraScroll\fP (class\fB TiXtraScroll\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید هنگام پردازش رشته‌های termcap مربوط به \fIti\fP یا \fIte\fP،
یعنی حالت‌های اختصاصی 47، 1047 یا 1049، به یک صفحهٔ جدید پیمایش کند یا خیر.
این گزینه تنها زمانی مؤثر است که \fBtiteInhibit\fP برابر با \*(``true\*('' باشد،
چرا که هدف این گزینه ارائه تصویری از صفحهٔ نمایش برنامهٔ تمام‌صفحه در تاریخچه پیمایش (scrollback) بدون پاک کردن متنی است
که پیش از راه‌اندازی برنامه نمایش داده شده بود.
.IP
\fI\*N\fP یک کلمهٔ کلیدی (بدون حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف)
یا عدد نشان‌داده‌شده در پرانتز را می‌پذیرد:
.RS
.TP
false (0)
چیزی به تاریخچه پیمایش اضافه نمی‌شود.
.TP
true (1)
صفحهٔ جاری به تاریخچه پیمایش اضافه می‌شود.
.TP
trim (2)
صفحهٔ جاری به تاریخچه پیمایش اضافه می‌شود،
اما خطوط خالیِ متوالی حذف می‌شوند (به یک خط خالی کاهش می‌یابند).
.RE
.IP
پیش‌فرض این منبع \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "titeInhibit\fP (class\fB TiteInhibit\fP)"
در اصل مشخص می‌کرد که آیا \fI\*n\fP
باید مدخل‌های termcap مربوط به \fIti\fP و \fIte\fP
(که برای جابه‌جایی میان صفحه‌های متناوب در راه‌اندازی بسیاری از برنامه‌های صفحه‌محور استفاده می‌شوند) را از رشتهٔ TERMCAP حذف کند یا خیر.
.IP
امروزه TERMCAP به‌ندرت استفاده می‌شود،
اما \fI\*n\fP از این ویژگی در سیستم‌های مدرن پشتیبانی می‌کند:
.RS
.bP
در صورت تنظیم،
\fI\*n\fP توالی فرار مربوط به جابه‌جایی به
صفحهٔ جایگزین را نیز نادیده می‌گیرد.
.bP
\fI\*N\fP به شکل دیگری از terminfo پشتیبانی می‌کند؛ با پشتیبانی از توالی‌های کنترلی ترکیبی
(که با عنوان حالت‌های اختصاصی نیز شناخته می‌شوند) 1047، 1048 و 1049 که اثری
مشابه توالی کنترلی اصلی 47 دارند.
.RE
.IP
پیش‌فرض این منبع \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "titleModes\fP (class\fB TitleModes\fP)"
به \fI\*n\fP می‌گوید که آیا برچسب‌های پنجره و آیکون را
در ISO-8859-1 (پیش‌فرض) یا UTF-8 بپذیرد یا برگرداند.
هر کدام می‌توانند با کدگذاری شانزده‌شانزدهی (hexadecimal) مشخص شوند:
.RS
.bP
عنوان‌های UTF-8 نیاز به برخورد ویژه‌ای دارند،
زیرا ممکن است حاوی بایت‌هایی باشند که با نویسه‌های کنترلی اشتباه گرفته شوند.
کدگذاری شانزده‌شانزدهی برای رفع این احتمال پشتیبانی شده است.
.bP
به عنوان یک راهکار جایگزین، می‌توانید از منبع \fBallowC1Printable\fP استفاده کنید
که تجزیهٔ نویسه‌های کنترلی مربوطه را توسط \fI\*n\fP متوقف می‌سازد
(و در نتیجه، با آن بایت‌ها به عنوان داده رفتار می‌کند).
.RE.IP
پیش‌فرض این منبع \*(``0\*('' است.
.IP
هر بیت (بیت \*(``0\*('' برابر ۱، بیت \*(``1\*('' برابر ۲، و غیره)
با یکی از پارامترهای تنظیم‌شده توسط توالی کنترلیِ حالت‌های عنوان (title modes) مطابقت دارد:
.RS
.TP 5
0
تنظیم برچسب‌های پنجره/شمایل با استفاده از مبنای شانزده (hexadecimal)
.TP 5
1
پرس‌وجوی برچسب‌های پنجره/شمایل با استفاده از مبنای شانزده
.TP 5
2
تنظیم برچسب‌های پنجره/شمایل با استفاده از UTF-8
(اثری مشابه منبع \fButf8Title\fP دارد).
.TP 5
3
پرس‌وجوی برچسب‌های پنجره/شمایل با استفاده از UTF-8
.RE
.TP 8
.B "translations\fP (class\fB Translations\fP)"
اتصال‌های (bindings) کلید و دکمه را برای منوها، گزینش‌ها، \*(``رشته‌های
برنامه‌ریزی‌شده\*('' و غیره تعیین می‌کند.
منبع \fBtranslations\fP،
که بخش عمده‌ای از قابلیت پیکربندی \fI\*n\fP را فراهم می‌کند،
از ویژگی‌های کتابخانهٔ \fIX\ Toolkit Intrinsics\fP (معروف به Xt) است.
بخش \fBActions\fP را ببینید.
.TP 8
.B "trimSelection\fP (class\fB TrimSelection\fP)"
اگر \fBhighlightSelection\fP را تنظیم کنید،
می‌توانید متن انتخاب‌شده را به همراه هرگونه فاصلهٔ انتهایی ببینید.
پاک کردن صفحه (یا یک خط)، آن را به حالتی بدون فاصله بازنشانی می‌کند.
برخی خطوط ممکن است هنگام نوشته شدن توسط یک برنامه روی صفحه،
حاوی فاصله‌های انتهایی باشند.
با این حال، ممکن است مایل نباشید خطوط را همراه با فاصله‌های انتهایی جای‌گذاری (paste) کنید.
اگر این منبع true باشد، \fI\*n\fP فاصله‌های انتهایی را از متن
انتخاب‌شده حذف (trim) خواهد کرد.
این کار بر فاصله‌هایی که منجر به شکستن خط (wrapped line) می‌شوند تأثیری ندارد،
و نویسهٔ خط جدید (newline) انتهایی را نیز از گزینش شما حذف نخواهد کرد.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "underLine\fP (class\fB UnderLine\fP)"
این گزینه مشخص می‌کند که آیا متن دارای ویژگی زیرخط (underline) باید
زیرخط‌دار باشد یا خیر.
زمانی که از رنگ برای ویژگی زیرخط استفاده می‌شود،
ممکن است غیرفعال کردن کشیدن خط زیر متن مطلوب باشد.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "useBorderClipping\fP (class\fB UseBorderClipping\fP)"
به \fI\*n\fP اعلام می‌کند که آیا در صورت false بودن \fBuseClipping\fP، برش (clipping) اعمال شود یا خیر.
برخلاف \fBuseClipping\fP، این منبع صرفاً متن را محدود می‌کند تا در داخل کادرهای
پنجره باقی بماند، برای مثال، به عنوان بهبودی برای راهکارِ \fBscaleHeight\fP.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "useClipping\fP (class\fB UseClipping\fP)"
به \fI\*n\fP اعلام می‌کند که آیا از برش (clipping) برای جلوگیری
از ایجاد نقطه‌ها در خارج از ناحیهٔ رسم متن استفاده کند یا خیر.
در ابتدا به عنوان راهکاری برای جلوه‌های روچاپ (overstriking) استفاده می‌شد،
اما برای کار با برخی فونت‌های با اندازهٔ نادرست نیز مورد نیاز است.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است.
.TP 8
.B "utf8\fP (class\fB Utf8\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP در حالت UTF-8 اجرا شود یا خیر.
اگر این منبع را تنظیم کنید، \fI\*n\fP همچنین منبع \fBwideChars\fP را
به عنوان یک اثر جانبی تنظیم می‌کند.
این منبع را می‌توان از طریق گزینهٔ منوی \*(``UTF\-8 Encoding\*('' تنظیم کرد.
پیش‌فرض \*(``default\*('' است.
.IP
\fI\*N\fP یک کلمهٔ کلیدی (بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف)
یا عدد نشان‌داده‌شده در پرانتز را می‌پذیرد:
.RS
.TP 3
false (0)
حالت UTF-8 در ابتدا خاموش است.
گزینهٔ خط فرمان \fB+u8\fP این منبع را روی این مقدار تنظیم می‌کند.
توالی‌های گریز برای روشن/خاموش کردن حالت UTF-8 مجاز هستند.
.TP
true (1)
حالت UTF-8 در ابتدا روشن است.
توالی‌های گریز برای روشن/خاموش کردن حالت UTF-8 مجاز هستند.
.TP
always (2)
گزینهٔ خط فرمان \fB\-u8\fP این منبع را روی این مقدار تنظیم می‌کند.
توالی‌های گریز برای روشن/خاموش کردن حالت UTF-8 نادیده گرفته می‌شوند.
.TP
default (3)
این مقدار پیش‌فرض منبع است.
در هنگام مقداردهی اولیه، بسته به این‌که
منبع \fBlocale\fP تنظیم شده باشد یا خیر،
به false (0) یا always (2) تغییر می‌یابد.
برای توضیحات بیشتر دربارهٔ محلی‌های (locales) غیر UTF-8، به منبع \fBlocale\fR مراجعه کنید.
.RE
.IP
اگر می‌خواهید مقدار \fButf8\fP را تنظیم کنید، باید در این محدوده باشد.
سایر مقادیر غیرصفر مشابه \*(``1\*('' در نظر گرفته می‌شوند؛
یعنی حالت UTF-8 در ابتدا روشن است، و
توالی‌های گریز برای روشن/خاموش کردن حالت UTF-8 مجاز هستند.
.TP 8
.B "utf8Fonts\fP (class\fB Utf8Fonts\fP)"
توضیحات منبع \fBlocale\fP را ببینید.
این گزینه مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP از فونت‌های UTF-8 مشخص‌شده از طریق
الگوهای منبع مانند \*(``\fB*vt100.utf8Fonts.font\fP\*('' استفاده کند
یا فونت‌های معمولی (ISO-8859-1) از طریق الگوهایی مانند \*(``\fB*vt100.font\fP\*(''.
این منبع را می‌توان از طریق گزینهٔ منوی \*(``\fBUTF\-8 Fonts\fP\*('' تنظیم کرد.
پیش‌فرض \*(``default\*('' است.
.IP
\fI\*N\fP یک کلمهٔ کلیدی (بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف)
یا عدد نشان‌داده‌شده در پرانتز را می‌پذیرد:
.RS
.TP
false (0)
از فونت‌های ISO-8859-1 استفاده شود.
گزینهٔ منو فعال است، که اجازه می‌دهد انتخاب فونت‌ها در زمان اجرا
تغییر کند.
.TP
true (1)
از فونت‌های UTF-8 استفاده شود.
گزینهٔ منو فعال است، که اجازه می‌دهد انتخاب فونت‌ها در زمان اجرا
تغییر کند.
.TP
always (2)
همیشه از فونت‌های UTF-8 استفاده شود.
این حالت همچنین گزینهٔ منو را غیرفعال می‌کند.
.TP
default (3)
هنگام راه‌اندازی، این منبع بسته به مقدار مؤثر منبع \fButf8\fP،
روی true یا false تنظیم می‌شود.
.RE
.TP 8
.B "utf8Latin1\fP (class\fB Utf8Latin1\fP)"
اگر true باشد،
در صورتی که یک فونت ISO-10646-1 از طریق گزینهٔ \fB\-fw\fP یا مقدار منبع
متناظر با آن ارائه شده باشد، اجازه می‌دهد تا با یک فونت \fInormal\fP بر پایهٔ ISO-8859-1 ترکیب شود.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "utf8SelectTypes\fP (class\fB Utf8SelectTypes\fP)"
فهرست هدفِ گزینش پیش‌فرض \fI\*n\fP را
(بخش \fBSELECT/PASTE\fP را ببینید) برای گزینش‌ها در حالت نویسه‌های عریض (UTF-8) بازنویسی (override) می‌کند.
پیش‌فرض یک رشتهٔ خالی، یعنی \*(``\*('' است
که هیچ‌چیزی را بازنویسی نمی‌کند.
.TP 8
.B "utf8Title\fP (class\fB Utf8Title\fP)"
برنامه‌ها می‌توانند با نوشتن یک توالی کنترلی، عنوان \fI\*n\fP را تنظیم کنند.
به طور معمول این توالی کنترلی از قرارداد VT220 پیروی می‌کند،
که رشته را در ISO-8859-1 کدگذاری کرده و
یک پایان‌دهندهٔ رشتهٔ ۸-بیتی را مجاز می‌شمارد.
اگر \fI\*n\fP در یک محلیِ (locale) UTF-8 راه‌اندازی شود،
رشتهٔ ISO-8859-1 را به UTF-8 ترجمه می‌کند تا با کتابخانه‌های X
که فرض می‌کنند رشته UTF-8 است، کار کند.
.IP
با این حال، ممکن است برخی کاربران تمایل داشته باشند یک رشتهٔ عنوان کدگذاری‌شده در UTF-8 بنویسند.
مدیر پنجره (window manager) مسئول رسم عنوان‌های پنجره است.
برخی از مدیران پنجره (نه همهٔ آن‌ها) از کدگذاری UTF-8 عنوان‌های پنجره پشتیبانی می‌کنند.
این منبع را روی \*(``true\*('' قرار دهید تا رشته‌های عنوان کدگذاری‌شده با UTF-8
با استفاده از ویژگی‌های EWMH نیز تنظیم شوند.
.IP
این ویژگی به صورت یک گزینه در منو در دسترس است، زیرا به
برنامه‌های خاصی که درون \fI\*n\fP اجرا می‌کنید مربوط می‌شود.
همچنین می‌توانید از یک توالی کنترلی برای تنظیم پرچمی معادل استفاده کنید
(بحث \*(``Title Modes\*('' را در \fI\*N Control Sequences\fP ببینید)،
که با استفاده از منبع \fBtitleModes\fP نیز قابل تنظیم است.
.IP
\fI\*N\fP یک کلمهٔ کلیدی (بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف)
یا عدد نشان‌داده‌شده در پرانتز را می‌پذیرد:
.RS
.TP
false (0)
تنها رشته‌های عنوان ISO-8859-1 تنظیم شوند، مثلاً
با استفاده از ویژگی STRING در ICCCM \fBWM_NAME\fP.
گزینهٔ منو فعال است، که اجازه می‌دهد انتخاب رشته‌های عنوان در زمان اجرا
تغییر کند.
.TP
true (1)
هم EWMH (رشته‌های UTF-8) و هم ICCCM \fBWM_NAME\fP و غیره تنظیم شوند.
گزینهٔ منو فعال است، که اجازه می‌دهد این انتخاب در زمان اجرا تغییر کند.
.TP
always (2)
همیشه هم EWMH (رشته‌های UTF-8) و هم ICCCM \fBWM_NAME\fP و غیره تنظیم شوند.
این حالت همچنین گزینهٔ منو را غیرفعال می‌کند..TP
default (3)
در زمان راه‌اندازی، این منبع بر اساس مقدار مؤثر منبع \fButf8\fP
روی true یا false تنظیم می‌شود.
.RE
.IP
پیش‌فرض \*(``default\*('' است.
.TP 8
.B "utf8Weblike\fP (class\fB Utf8Weblike\fP)"
ارائه یک طرح مدیریت خطای جایگزین برای UTF-8 با ساختار نادرست همان‌طور که در یک سند W3C توصیه شده است.
استاندارد Unicode این مورد را برای انطباق الزامی نکرده است.
اطلاعات بیشتر را می‌توانید در اینجا بیابید:
.sp
.RS
https://invisible\-island.net/xterm/bad\-utf8
.RE
.IP
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "veryBoldColors\fP (class\fB VeryBoldColors\fP)"
مشخص می‌کند که آیا ویژگی‌های ویدیویی با رنگ‌های تعیین‌شده توسط
\fBcolorBD\fR،
\fBcolorBL\fR،
\fBcolorIT\fR،
\fBcolorRV\fR و
\fBcolorUL\fR ترکیب شوند یا خیر.
مقدار این منبع حاصل‌جمع مقادیر هر ویژگی است:
.RS 10
.nf
1 برای reverse،
2 برای underline،
4 برای bold،
8 برای blink، و
512 برای italic
.fi
.RE
.IP
پیش‌فرض \*(``0\*('' است.
.TP 8
.B "visualBell\fP (class\fB VisualBell\fP)"
مشخص می‌کند که آیا هنگام دریافت Control-G باید زنگ بصری (یعنی چشمک‌زدن صفحه) به جای
زنگ صوتی استفاده شود یا خیر.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است که به \fI\*n\fP می‌گوید از زنگ صوتی استفاده کند.
.TP 8
.B "visualBellDelay\fP (class\fB VisualBellDelay\fP)"
میزان درنگ بر حسب میلی‌ثانیه هنگام نمایش زنگ بصری.
پیش‌فرض 100 است.
اگر روی صفر تنظیم شود، هیچ زنگ بصری نمایش داده نمی‌شود.
این گزینه برای نمایشگرهای بسیار کُند، مانند نمایشگر LCD در لپ‌تاپ، مفید است.
.TP 8
.B "visualBellLine\fP (class\fB VisualBellLine\fP)"
مشخص می‌کند که هنگام نمایش زنگ بصری، به جای چشمک زدن کل صفحه،
تنها سطر جاری چشمک بزند یا خیر:
پیش‌فرض \*(``false\*('' است
که به \fI\*n\fP می‌گوید تمام صفحه چشمک بزند.
.TP 8
.B "vt100Graphics\fP (class\fB VT100Graphics\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP در حالت UTF-8 دنباله‌های گریز نویسه گرافیکی VT100
را تفسیر کند یا خیر.
این قابلیت برای صفحه‌های کُد (به عنوان مثال برای VT320 و VT520)
و مجموعه‌های نویسه جایگزین ملی (VT220 به بالا) نیز اعمال می‌شود،
اما برای US-ASCII (مجموعه نویسه انتخاب‌شده اولیه) اعمال نمی‌گردد
تا از تداخل با UTF-8 جلوگیری شود.
پیش‌فرض \*(``true\*('' است
تا از برنامه‌های کاربردی موروثی گوناگون پشتیبانی شود.
.TP 8
.B "wideBoldFont\fP (class\fB WideBoldFont\fP)"
این گزینه قلم مورد استفاده برای نمایش متن عریض برجسته (bold) را مشخص می‌کند.
به‌طور پیش‌فرض،
تلاش می‌کند از قلمی با عرض دو برابر قلم مورد استفاده برای رسم متن برجسته استفاده کند.
اگر هیچ قلمی با پهنای دو برابر یافت نشود، با کشیدن قلم برجسته،
کمبود آن را جبران می‌کند.
.TP 8
.B "wideChars\fP (class\fB WideChars\fP)"
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP باید به دنباله‌های کنترلی که
نویسه‌های ۱۶-بیتی را پردازش می‌کنند پاسخ دهد یا خیر.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "wideFont\fP (class\fB WideFont\fP)"
این گزینه قلم مورد استفاده برای نمایش متن عریض را مشخص می‌کند.
به‌طور پیش‌فرض،
تلاش می‌کند از قلمی با عرض دو برابر قلم مورد استفاده برای رسم متن عادی استفاده کند.
اگر هیچ قلمی با پهنای دو برابر یافت نشود، با کشیدن قلم عادی،
کمبود آن را جبران می‌کند.
.TP 8
.B "xftMaxGlyphMemory\fP (class\fB XftMaxGlyphMemory\fP)"
تعیین محدودیت کتابخانه Xft برای حافظه گلیف (معمولاً 4Mb).
هنگامی که به این حد برسد، گلیف‌های \*(``به‌طور تصادفی انتخاب‌شده\*('' را دور می‌ریزد
تا فضایی برای گلیف‌های جدید باز کند.
پیش‌فرض \*(``0\*('' است تا از مقدار پیش‌فرض Xft استفاده شود.
.TP 8
.B "xftMaxUnrefFonts\fP (class\fB XftMaxUnrefFonts\fP)"
تعیین محدودیت کتابخانه Xft برای قلم‌هایی که بارگذاری شده‌اند (معمولاً 16)،
برای مثال الگوهای منطبق برای جستجوهای fallback،
اما در عمل استفاده نمی‌شوند.
پیش‌فرض \*(``0\*('' است تا از مقدار پیش‌فرض Xft استفاده شود.
.TP 8
.B "xftTrackMemUsage\fP (class\fB XftTrackMemUsage\fP)"
ردیابی مصرف حافظه گلیف را فعال می‌کند (معرفی‌شده در Xft 2.3.5)،
که به Xft امکان می‌دهد هنگام کمبود حافظه، داده‌های منسوخ را به‌طور کارآمد دور بریزد.
پیش‌فرض \*(``false\*('' است.
.TP 8
.B "ximFont\fP (class\fB XimFont\fP)"
این گزینه قلم مورد استفاده برای نمایش رشته پیش‌ویرایش (preedit)
را در روش ورودی \*(``OverTheSpot\*('' مشخص می‌کند.
.IP
در نوع پیش‌ویرایش \*(``OverTheSpot\*(''، رشته پیش‌ویرایش (پیش از تبدیل)
در موقعیت مکان‌نما نمایش داده می‌شود.
نمایش رشته پیش‌ویرایش بر عهده سرور XIM است.
کلاینت XIM باید سرور XIM را از موقعیت مکان‌نما مطلع سازد.
برای بهترین نتیجه، رشته پیش‌ویرایش باید با یک قلم مناسب نمایش یابد.
از این رو، \fI\*n\fP قلم مناسب را به سرور XIM اطلاع می‌دهد.
قلم از طریق یک "fontset" تأمین می‌شود که مقدار پیش‌فرض آن \*(``*\*('' است.
این مقدار با هر قلمی مطابقت دارد و کتابخانه X به‌طور خودکار قلم‌هایی با
مجموعه نویسه مناسب را برمی‌گزیند.
منبع \fBximFont\fP برای لغو این تنظیم پیش‌فرض قلم در نظر گرفته شده است.
.\".SS "منابع ویجت Tek4014 (Tek4014 Widget Resources)"
منابع زیر به عنوان بخشی از ویجت \fItek4014\fP (کلاس \fITek4014\fP) مشخص می‌شوند.
این موارد با الگوهایی مانند
\*(``\fBXTerm.tek4014.\fINAME\fR\*(''
مشخص می‌گردند:
.TP 8
.B "font2\fP (class\fB Font\fP)"
قلم شماره ۲ را برای استفاده در پنجره Tektronix مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "font3\fP (class\fB Font\fP)"
قلم شماره ۳ را برای استفاده در پنجره Tektronix مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "fontLarge\fP (class\fB Font\fP)"
قلم بزرگ را برای استفاده در پنجره Tektronix مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "fontSmall\fP (class\fB Font\fP)"
قلم کوچک را برای استفاده در پنجره Tektronix مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "ginTerminator\fP (class\fB GinTerminator\fP)"
مشخص می‌کند چه نویسه(هایی) باید پس از یک گزارش GIN یا گزارش وضعیت قرار گیرند.
حالت‌های ممکن عبارتند از \*(``none\*('' که هیچ نویسه پایانی ارسال نمی‌کند،
\*(``CRonly\*(''
که نویسه CR را ارسال می‌کند، و
\*(``CR&EOT\*(''
که هر دو نویسه CR و EOT را ارسال می‌نماید.
پیش‌فرض \*(``none\*('' است.
.TP 8
.B "height\fP (class\fB Height\fP)"
ارتفاع پنجره Tektronix را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "initialFont\fP (class\fB InitialFont\fP)"
مشخص می‌کند در ابتدا از کدام‌یک از چهار قلم Tektronix استفاده شود.
مقادیر آن با مقادیر کنش \fBset\-tek\-text\fP یکسان است.
پیش‌فرض \*(``large\*('' است.
.TP 8
.B "width\fP (class\fB Width\fP)"
عرض پنجره Tektronix را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند.
.\"
.SS "منابع منو (Menu Resources)"
منابعی که می‌توان برای منوهای گوناگون تعیین کرد در مستندات
ویجت \fBSimpleMenu\fP مربوط به \fIAthena\fP شرح داده شده‌اند.
نام و کلاس‌های مدخل‌ها در هر یک از منوها در زیر فهرست شده‌اند.
منابع نام‌گذاری‌شده به صورت \*(``\fBline\fIN\fR\*('' که در آن‌ها \fIN\fR یک عدد است،
جداکننده‌هایی با کلاس \fBSmeLine\fR هستند.
.PP
همانند تمام ویجت‌های مبتنی بر منابع X،
برچسب‌های ذکر شده پیش‌فرض‌های مرسوم برنامه هستند.
.
.PP
منوی \fBMain Options\fP (نام ویجت \fImainMenu\fP)
دارای مدخل‌های زیر است:
.TP 8
.B "toolbar\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-toolbar(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "securekbd\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBsecure()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "allowsends\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBallow\-send\-events(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "redraw\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBredraw()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "logging\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBlogging(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "print\-immediate\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBprint\-immediate()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "print\-on\-error\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBprint\-on\-error()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "print\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBprint()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "print\-redir\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBprint\-redir()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "dump\-html\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBdump\-html()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "dump\-svg\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBdump\-svg()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "8\-bit\-control\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-8\-bit\-control(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "backarrow\ key\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-backarrow(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "num\-lock\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-num\-lock(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "alt\-esc\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBalt\-sends\-escape(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "meta\-esc\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBmeta\-sends\-escape(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "delete\-is\-del\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBdelete\-is\-del(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "oldFunctionKeys\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-old\-function\-keys(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "hpFunctionKeys\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-hp\-function\-keys(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "scoFunctionKeys\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-sco\-function\-keys(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "sunFunctionKeys\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-sun\-function\-keys(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "sunKeyboard\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBsunKeyboard(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "suspend\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل در سیستم‌هایی که از کنترل کار (job control) پشتیبانی می‌کنند،
کنش \fBsend\-signal(\fItstp\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "continue\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل در سیستم‌هایی که از کنترل کار (job control) پشتیبانی می‌کنند،
کنش \fBsend\-signal(\fIcont\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "interrupt\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBsend\-signal(\fIint\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "hangup\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBsend\-signal(\fIhup\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "terminate\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBsend\-signal(\fIterm\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "kill\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBsend\-signal(\fIkill\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "quit\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBquit()\fP را فراخوانی می‌کند.
.
.PP
منوی \fBVT Options\fP (نام ویجت \fIvtMenu\fP)
دارای مدخل‌های زیر است:
.TP 8
.B "scrollbar\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-scrollbar(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "jumpscroll\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-jumpscroll(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "reversevideo\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-reverse\-video(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "autowrap\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-autowrap(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "reversewrap\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-reversewrap(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "autolinefeed\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-autolinefeed(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "appcursor\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-appcursor(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "appkeypad\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-appkeypad(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "scrollkey\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-scroll\-on\-key(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "scrollttyoutput\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-scroll\-on\-tty\-output(\fItoggle\fB)\fR
را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "allow132\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-allow132(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "cursesemul\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-cursesemul(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند..TP 8
.B "keepSelection\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-keep\-selection(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "selectToClipboard\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-keep\-clipboard(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "visualbell\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-visual\-bell(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "bellIsUrgent\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-bellIsUrgent(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "poponbell\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-pop\-on\-bell(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "cursorblink\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-cursorblink(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "titeInhibit\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-titeInhibit(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "activeicon\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل در صورتی که این ویژگی در \fI\*n\fP کامپایل شده باشد،
آیکون‌های فعال را روشن و خاموش می‌کند.
این ویژگی تنها زمانی فعال می‌شود که \fI\*n\fP
با گزینهٔ خط فرمان +ai اجرا شده باشد یا منبع \fBactiveIcon\fP
روی \*(``true\*('' تنظیم شده باشد.
.TP 8
.B "softreset\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBsoft\-reset()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "hardreset\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBhard\-reset()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "clearsavedlines\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBclear\-saved\-lines()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "tekshow\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-visibility(\fItek,toggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "tekmode\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-terminal\-type(\fItek\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "vthide\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-visibility(\fIvt,off\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "altscreen\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-altscreen(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "sixelScrolling\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-sixel\-scrolling(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "privateColorRegisters\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-private\-colors(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.
.PP
منوی \fBVT Fonts\fP (با نام ویجت \fIfontMenu\fP)
شامل مدخل‌های زیر است:
.TP 8
.B "fontdefault\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fId\fB)\fR را فراخوانی کرده و
فونت را با استفاده از منبع \fBfont\fP (پیش‌فرض) تنظیم می‌کند؛
مانند \*(``Default\*('' در منو.
.TP 8
.B "font1\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fI1\fB)\fR را فراخوانی کرده و
فونت را با استفاده از منبع \fBfont1\fP تنظیم می‌کند؛
مانند \*(``Unreadable\*('' در منو.
.TP 8
.B "font2\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fI2\fB)\fR را فراخوانی کرده و
فونت را با استفاده از منبع \fBfont2\fP تنظیم می‌کند؛
مانند \*(``Tiny\*('' در منو.
.TP 8
.B "font3\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fI3\fB)\fR را فراخوانی کرده و
فونت را با استفاده از منبع \fBfont3\fP تنظیم می‌کند؛
مانند \*(``Small\*('' در منو.
.TP 8
.B "font4\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fI4\fB)\fR را فراخوانی کرده و
فونت را با استفاده از منبع \fBfont4\fP تنظیم می‌کند؛
مانند \*(``Medium\*('' در منو.
.TP 8
.B "font5\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fI5\fB)\fR را فراخوانی کرده و
فونت را با استفاده از منبع \fBfont5\fP تنظیم می‌کند؛
مانند \*(``Large\*('' در منو.
.TP 8
.B "font6\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fI6\fB)\fR را فراخوانی کرده و
فونت را با استفاده از منبع \fBfont6\fP تنظیم می‌کند؛
مانند \*(``Huge\*('' در منو.
.TP 8
.B "font7\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fI7\fB)\fR را فراخوانی کرده و
فونت را با استفاده از منبع \fBfont7\fP تنظیم می‌کند؛
مانند \*(``Enormous\*('' در منو.
.TP 8
.B "fontescape\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fIe\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "fontsel\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-vt\-font(\fIs\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "allow\-bold\-fonts\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBallow\-bold\-fonts(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "font\-linedrawing\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-font\-linedrawing(\fIs\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "font\-packed\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-font\-packed(\fIs\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "font\-doublesize\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-font\-doublesize(\fIs\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "render\-font\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-render\-font(\fIs\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "utf8\-fonts\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-utf8\-fonts(\fIs\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "utf8\-mode\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-utf8\-mode(\fIs\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "utf8\-title\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-utf8\-title(\fIs\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "allow\-color\-ops\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBallow\-color\-ops(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "allow\-font\-ops\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBallow\-font\-ops(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "allow\-mouse\-ops\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBallow\-mouse\-ops(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "allow\-tcap\-ops\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBallow\-tcap\-ops(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "allow\-title\-ops\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBallow\-title\-ops(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "allow\-window\-ops\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBallow\-window\-ops(\fItoggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.
.PP
منوی \fBTek Options\fP (با نام ویجت \fItekMenu\fP)
شامل مدخل‌های زیر است:
.TP 8
.B "tektextlarge\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-tek\-text(\fIlarge\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "tektext2\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-tek\-text(\fI2\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "tektext3\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-tek\-text(\fI3\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "tektextsmall\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-tek\-text(\fIsmall\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "tekpage\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBtek\-page()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "tekreset\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBtek\-reset()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "tekcopy\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBtek\-copy()\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "vtshow\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-visibility(\fIvt,toggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "vtmode\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-terminal\-type(\fIvt\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "tekhide\fP (class\fB SmeBSB\fP)"
این مدخل کنش \fBset\-visibility(\fItek,toggle\fB)\fR را فراخوانی می‌کند.
.\".SS "منابع نوار پیمایش (Scrollbar Resources)"
منابع زیر هنگام تعیین شدن برای ویجت نوار پیمایش \fIAthena\fP سودمند هستند:
.TP 8
.B "background\fP (class\fB Background\fP)"
رنگ مورد استفاده برای پس‌زمینه نوار پیمایش را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "foreground\fP (class\fB Foreground\fP)"
رنگ مورد استفاده برای پیش‌زمینه نوار پیمایش را مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "thickness\fP (class\fB Thickness\fP)"
عرض نوار پیمایش را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 14).
.IP
این مقدار ممکن است توسط منبع \fBwidth\fP بازنویسی شود.
.TP 8
.B "thumb\fP (class\fB Thumb\fP)"
نگاشت‌پیکسل (pixmap) پیش‌فرض \*(``thumb\*('' (لغزنده) که برای نوار پیمایش به کار می‌رود، یک الگوی شطرنجی ساده از پیکسل‌های متناوبِ رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه است.
.TP 8
.B "width\fP (class\fB Width\fP)"
عرض نوار پیمایش را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند (پیش‌فرض: 0).
.IP
ویجت ابتدا منبع \fIwidth\fP را بررسی کرده و در صورتی که \fIwidth\fP صفر باشد، از مقدار \fIthickness\fP استفاده می‌کند.
.
.
.SH "کاربرد اشاره‌گر (POINTER USAGE)"
.
به‌محض ایجاد پنجره VT\fIxxx\fP،
\fI\*n\fP به شما اجازه می‌دهد تا با استفاده از \fIاشاره‌گر\fP یا صفحه‌کلید،
متن را انتخاب کرده و آن را درون همان پنجره یا پنجره‌های دیگر رونوشت (کپی) کنید.
.
.PP
یک \*(``اشاره‌گر\*('' می‌تواند ماوس، تاچ‌پد یا دستگاهی مشابه باشد.
برنامه‌های کاربردی سامانه X عموماً به نوع آن اهمیتی نمی‌دهند،
چرا که آن‌ها تنها \fIرویدادهای دکمه\fP را می‌بینند که شامل موارد زیر است:
.bP
موقعیت و
.bP
وضعیت فشرده‌شدن/رهاشدن دکمه (up/down)
.PP
\fI\*N\fP تا زمانی که \fIفوکوس\fP (تمرکز) داشته باشد می‌تواند این رویدادها را دریافت کند.
.PP
صفحه‌کلید نیز رویدادهایی ارائه می‌دهد، اما برای گزینش/رونوشت متن انعطاف کمتری نسبت به اشاره‌گر دارد.
.PP
\fIرویدادها\fP با استفاده از منبع \fBtranslations\fP به \fIکنش‌ها\fP (actions) متصل می‌شوند.
برای فهرست کامل به \fBActions\fP و برای مجموعه پیش‌ساخته منابع \fBtranslations\fP به \fBDefault Key Bindings\fP مراجعه کنید.
.
.SS "توابع گزینش (Selection Functions)"
به‌طور پیش‌فرض،
توابع گزینش زمانی فراخوانی می‌شوند
که دکمه‌های اشاره‌گر بدون هیچ کلید تبدیل‌کننده‌ای (modifier) استفاده شوند،
یا هنگامی که همراه با کلید \*(``shift\*('' به کار روند.
کلید \*(``shift\*('' خاص است،
زیرا \fI\*n\fP از آن استفاده می‌کند تا اطمینان یابد که توابع گزینش
حتی در صورت برنامه‌ریزی شدن برای ارسال توالی‌های گریز (escape sequences)
در یکی از حالت‌های ماوس، همچنان در دسترس باقی می‌مانند
(ببینید: \fIXterm Control Sequences\fP،
و همچنین منبع \fBdisallowedMouseOps\fP).
.PP
در زمان راه‌اندازی، \fI\*n\fP منبع \fBtranslations\fP را بررسی می‌کند تا
دریابد کدام دکمه‌های اشاره‌گر ممکن است بدین صورت استفاده شوند،
و این دکمه‌ها را هنگام تصمیم‌گیری برای ارسال توالی‌های گریز
یا انجام گزینش در زمان استفاده به همراه تبدیل‌کننده \*(``shift\*(''
به خاطر می‌سپارد.
سایر دکمه‌های اشاره‌گر، مانند مواردی که معمولاً برای رویدادهای چرخ ماوس ارسال می‌شوند،
تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند.
.PP
تخصیص توابع شرح‌داده‌شده در زیر به کلیدها و دکمه‌ها را می‌توان
از طریق پایگاه‌داده منابع تغییر داد؛ بخش \fBActions\fP را در ادامه ببینید.
.
.TP 5
دکمه شماره یک اشاره‌گر (معمولاً دکمه چپ)
برای ذخیره متن در بافر برش (cut buffer) استفاده می‌شود:
.NS
~Meta <Btn1Down>:\fBselect\-start\fP()
.NE
.IP
مکان‌نما را به ابتدای متن برده،
سپس دکمه را فشرده نگه دارید و مکان‌نما را به انتهای ناحیه حرکت داده
و دکمه را رها کنید.
متن انتخاب‌شده هایلایت شده و در \fIcut buffer\fP سراسری ذخیره می‌شود
و با رها شدن دکمه، به عنوان گزینش فعال درمی‌آید:
.NS
<BtnUp>:\fBselect\-end\fP(\fBSELECT\fP, \fBCUT_BUFFER0\fP) \en
.NE
.IP
به‌طور معمول (البته به توضیحات \fBon2Clicks\fP و غیره نیز مراجعه کنید):
.RS
.bP
دوبار کلیک کردن (Double-clicking)، کلمه‌به‌کلمه انتخاب می‌کند.
.bP
سه‌بار کلیک کردن (Triple-clicking)،
خط‌به‌خط انتخاب می‌کند.
.bP
چهاربار کلیک کردن به حالت نویسه‌به‌نویسه (کاراکتر) بازمی‌گردد، و غیره.
.RE
.IP
کلیک چندگانه بر اساس فاصله زمانی بین رها شدن دکمه تا
فشرده شدن دوباره آن تعیین می‌شود، بنابراین می‌توانید واحد گزینش را در میانه فرایند گزینش تغییر دهید.
کلمات و خطوط منطقی که با دو یا سه بار کلیک انتخاب می‌شوند، چنانچه شکسته‌شدن خطوط به دست خود \fI\*n\fP
انجام شده باشد و نه برنامه‌ای که درون پنجره اجرا می‌شود، ممکن است در بیش از یک خط صفحه امتداد یابند.
اگر مقیدسازی‌های کلید/دکمه مشخص کنند که گزینش سامانه X باید ایجاد شود،
\fI\*n\fP متن انتخاب‌شده را تا زمانی که مالک گزینش (selection owner) است
به صورت هایلایت‌شده باقی نگه می‌دارد.
.
.TP 5
دکمه شماره دو اشاره‌گر (معمولاً دکمه میانی)
متن را از گزینش داده‌شده (در صورت وجود)،
و در غیر این صورت از بافر برش، \*(``تایپ\*('' (\fIجای‌گذاری/paste\fP) می‌کند و آن را به عنوان ورودی صفحه‌کلید درج می‌نماید:
.NS
~Ctrl ~Meta <Btn2Up>:\fB\fBinsert\-selection\fP\fP(\fBSELECT\fP, \fBCUT_BUFFER0\fP)
.NE
.
.TP 5
دکمه شماره سه اشاره‌گر (معمولاً دکمه راست)
گزینش فعلی را \fIگسترش می‌دهد\fP.
.NS
~Ctrl ~Meta <Btn3Down>:\fB\fBstart\-extend\fP\fP()
.NE
.IP
(بدون کاستن از کلیت موضوع،
می‌توانید واژه‌های \*(``راست\*('' و \*(``چپ\*('' را در سراسر ادامه این
پاراگراف جابه‌جا کنید.) اگر در حالی فشرده شود که به
لبه راست گزینش نزدیک‌تر از لبه چپ باشد، لبه راست
گزینش را گسترش داده یا جمع (کوتاه) می‌کند.
اگر گزینش را به فراتر از
لبه سمت چپ آن جمع کنید،
\fI\*n\fP فرض می‌کند که منظور واقعی شما لبه سمت چپ بوده است،
گزینش اصلی را بازیابی کرده و سپس
لبه سمت چپ گزینش را گسترش می‌دهد یا جمع می‌کند.
گسترش گزینش با همان
حالت واحد گزینشی
آغاز می‌شود که آخرین گزینش یا گسترش در آن انجام شده بود؛ می‌توانید با کلیک‌های چندگانه
بین آن‌ها جابه‌جا شوید.
.
.PP
با برش و جای‌گذاری بخش‌هایی از متن بدون نویسه‌های خط جدید (new line) انتهایی،
می‌توانید متن را از چندین مکان در پنجره‌های مختلف برداشته و برای نمونه یک فرمان
برای شل بسازید، یا خروجی یک برنامه را دریافت کرده و در
ویرایشگر دلخواه خود درج نمایید.
از آنجا که بافرهای برش (cut buffers) به‌طور سراسری میان برنامه‌های مختلف به اشتراک گذاشته می‌شوند،
می‌توانید به هر یک از آن‌ها مانند یک \*(``فایل\*('' که از محتویات آن آگاهید نگاه کنید.
شبیه‌ساز ترمینال و سایر برنامه‌های متنی باید با آن طوری رفتار کنند که گویی
یک فایل متنی است، یعنی متن با خطوط جدید تفکیک شده است.
..SS "پیمایش (Scrolling)"
ناحیهٔ پیمایش، موقعیت و مقدار متنی که در حال حاضر در پنجره نمایش داده می‌شود
(برجسته‌شده) را نسبت به مقدار متنی که در عمل ذخیره شده است، نشان می‌دهد.
هرچه متن بیشتری (تا سقف حداکثر) ذخیره شود، اندازهٔ ناحیهٔ برجسته‌شده
کاهش می‌یابد.
.
.PP
کلیک کردن روی دکمهٔ یک با اشاره‌گر در ناحیهٔ پیمایش، سطر
مجاور را به بالای پنجرهٔ نمایش منتقل می‌کند.
.
.PP
کلیک کردن روی دکمهٔ سه، سطر بالایی پنجرهٔ نمایش را به سمت پایین
تا موقعیت اشاره‌گر جابه‌جا می‌کند.
.
.PP
کلیک کردن روی دکمهٔ دو، نمایش را به موقعیتی در متن ذخیره‌شده منتقل می‌کند
که متناظر با موقعیت اشاره‌گر در نوار پیمایش است.
.
.SS "اشاره‌گر تکترونیکس (Tektronix Pointer)"
برخلاف پنجرهٔ VT\fIxxx\fP،
پنجرهٔ Tektronix اجازهٔ کپی کردن متن را نمی‌دهد.
این پنجره حالت Tektronix GIN را امکان‌پذیر می‌سازد و در این حالت
نشانگر از یک پیکان به یک علامت صلیبی تغییر شکل می‌دهد.
فشردن هر کلیدی، آن کلید و مختصات فعلی
نشانگر صلیبی را ارسال می‌کند.
فشردن دکمه‌های یک، دو یا سه
به ترتیب حروف \*(``l\*(''، \*(``m\*('' و
\*(``r\*('' را برمی‌گرداند.
اگر هنگام فشرده شدن دکمهٔ اشاره‌گر کلید \*(``shift\*('' فشرده شود،
حرف بزرگ متناظر ارسال می‌گردد.
برای تمایز دکمهٔ اشاره‌گر از یک کلید، بیت بالای (high bit) نویسه
تنظیم می‌شود (اما این بیت معمولاً حذف می‌شود مگر اینکه حالت ترمینال RAW باشد؛
برای جزئیات به
.IR tty (4)
مراجعه کنید).
.
.
.SH "انتخاب/جای‌گذاری (SELECT/PASTE)"
کلاینت‌های X با پاسخ دادن به درخواست‌های منتقل‌شده توسط کارساز X (X server)،
پشتیبانی از انتخاب و جای‌گذاری را فراهم می‌کنند.
کارساز X داده‌ها را در «اتم‌ها» (\*(``atoms\*('') نگه می‌دارد که متناظر
با انواع مختلف انتخاب
(\fBPRIMARY\fP، \fBSECONDARY\fP، \fBCLIPBOARD\fP)
و همچنین سازوکار مشابه میانگیر برش (cut buffer)
(\fBCUT_BUFFER0\fP تا \fBCUT_BUFFER7\fP) هستند.
این موارد در ICCCM مستند شده‌اند.
.PP
سند ICCCM به سازوکار زیربنایی انتخاب/جای‌گذاری می‌پردازد.
این سند اشاره‌ای به \fIبرجسته‌سازی (highlighting)\fP نمی‌کند.
\fIانتخاب (selection)\fP با \fIبرجسته‌سازی\fP یکسان نیست.
\fI\*N\fP (مانند بسیاری از برنامه‌ها) از برجسته‌سازی برای نمایش
متنِ انتخاب‌شدهٔ فعلی استفاده می‌کند.
یک برنامهٔ X می‌تواند \fIمالک\fP یک انتخاب باشد،
که به آن اجازه می‌دهد منبع داده‌های کپی‌شده با استفاده از یک اتم انتخاب مشخص باشد.
\fI\*N\fP ممکن است حتی پس از توقف برجسته‌سازی، به مالکیت خود بر انتخاب ادامه دهد
(به \fBkeepSelection\fP مراجعه کنید).
.PP
\fI\*N\fP داده‌های انتخاب را با استفاده از خانه‌های نویسه‌هایی
که نمایش می‌دهد، فراهم می‌کند.
این پنجره آن خانه‌ها را با استفاده از توالی‌هایی از بایت‌ها و توالی‌های کنترلی پر می‌کند:
.bP
به‌طور پیش‌فرض، اگر محلی‌سازی (locale) شما از کدگذاری UTF-8 استفاده کند، \fI\*n\fP نیز از این کدگذاری بهره می‌برد.
منابع \fButf8\fP و \fBlocale\fP این رفتار را کنترل می‌کنند.
.IP
هنگام رمزگشایی UTF-8، ممکن است \fI\*n\fP برخی
از نویسه‌های پایه و ترکیبی را ترکیب کند.
از منبع \fBprecompose\fP برای فعال یا غیرفعال کردن این ویژگی استفاده کنید.
.IP
\fI\*N\fP منابع دیگری نیز برای نیازهای تخصصی کدگذاری دارد، از جمله
\fBallowC1Printable\fP،
\fBshowMissingGlyphs\fP،
و
\fButf8Weblike\fP.
.bP
\fI\*N\fP نویسه‌های پایه و ترکیبی را برای هر خانه در پنجره‌اش ذخیره می‌کند.
این برنامه توالی بایت‌هایی را که آن نویسه‌ها را تشکیل داده‌اند ذخیره نمی‌کند.
عملیات انتخاب از نویسه‌هایی استفاده می‌کند که \fI\*n\fP در هر خانه ذخیره کرده است.
.IP
اگر مقصد انتخاب UTF-8 را بپذیرد،
\fI\*n\fP تمام نویسه‌های پایه و ترکیبی را در مقصد کپی می‌کند.
اگر مقصد انتخاب UTF-8 را نپذیرد،
برای نمونه در یک میانگیر برش،
\fI\*n\fP تنها مواردی را که مقصد می‌پذیرد کپی می‌کند،
و از منبع \fBdefaultString\fP برای
پر کردن خانه‌هایی که امکان نمایش در مقصد را ندارند استفاده می‌کند.
.bP
در ابتدا تمام خانه‌ها در پنجرهٔ \fI\*n\fP مقداردهی‌نشده (uninitialized) هستند.
پاک کردن صفحه، خانه‌ها را به وضعیت مقداردهی‌نشده درمی‌آورد.
خانه‌های مقداردهی‌نشده به صورت فاصله (space) نمایش داده می‌شوند.
.IP
به‌طور پیش‌فرض، انتخاب سطرها در پنجرهٔ \fI\*n\fP تمام خانه‌هایی
را که اشاره‌گر در حین انتخاب پیمایش می‌کند برجسته می‌سازد.
اگر منبع \fBhighlightSelection\fP تنظیم شده باشد،
\fI\*n\fP خانه‌های مقداردهی‌نشدهٔ انتهایی
در سطرهای انتخاب‌شده را برجسته نمی‌کند.
.IP
منبع \fBtrimSelection\fP به شما اجازه می‌دهد فاصله‌های خالی انتهایی را
از هر سطر انتخاب‌شده حذف کنید؛
چه فاصله‌های ناشی از خانه‌های مقداردهی‌نشده
و چه فاصله‌های نوشته‌شده توسط یک برنامه.
.bP
همان‌طور که \fI\*n\fP نویسه‌ها را در پنجرهٔ خود می‌نویسد
و متن را در حاشیهٔ راست می‌شکند (wrap می‌کند)،
به خاطر می‌سپارد که متن شکسته شده است.
از منبع \fBshowWrapMarks\fP برای نمایش این موضوع در پنجره استفاده کنید.
..SS PRIMARY
هنگامی که برای استفاده از گزینش اصلی (پیش‌فرض) پیکربندی شده باشد،
\fI\*n\fP می‌تواند داده‌های گزینش را به روش‌هایی ارائه دهد
که به حفظ اطلاعات کدگذاری نویسه‌ها هنگام جای‌گذاری آن کمک می‌کند.
.PP
نشانه‌ی \fBPRIMARY\fP یکی از ویژگی‌های استاندارد سامانه X است که در ICCCM
(\fIInter-Client Communication Conventions Manual\fR)
مستند شده و چنین بیان می‌دارد:
.RS 3
.PP
گزینشی که با اتم \fBPRIMARY\fP نام‌گذاری شده است، برای تمامی دستوراتی که
تنها یک آرگومان دریافت می‌کنند به کار می‌رود و ابزار اصلی
ارتباط میان کلاینت‌هایی است که از سازوکار گزینش استفاده می‌کنند.
.RE
.PP
کاربر متنی را در \fI\*n\fP \*(``انتخاب\*('' می‌کند، که این کار متن انتخاب‌شده را برجسته می‌سازد.
سپس یک \*(``جای‌گذاری\*('' در کلاینتی دیگر،
درخواستی را به کلاینتِ مالکِ گزینش ارسال می‌کند.
اگر \fI\*n\fP مالک گزینش primary باشد، داده‌ها را
در قالب یک یا چند \*(``هدف گزینش\*('' در دسترس قرار می‌دهد.
اگر مالک گزینش primary نباشد،
برای نمونه اگر آن را رها کرده باشد یا کلاینت دیگری
ادعای مالکیت کرده باشد، برای انتقال داده‌ها به cut-bufferها تکیه می‌کند.
اما cut-bufferها فقط از داده‌های ISO-8859-1 پشتیبانی می‌کنند
(رسماً \- برخی کلاینت‌ها این قوانین را نادیده می‌گیرند).
.
.SS CLIPBOARD
هنگامی که برای استفاده از کلیپ‌بورد پیکربندی شده باشد
(با استفاده از منبع \fBselectToClipboard\fP)،
مشکل مربوط به پایداری مالکیت دور زده می‌شود.
در غیر این صورت، از نظر داده‌هایی که می‌توانند
از طریق گزینش منتقل شوند تفاوتی وجود ندارد.
.PP
منبع \fBselectToClipboard\fP یک سازش است
که اجازه می‌دهد با \fBCLIPBOARD\fP تقریباً مانند \fBPRIMARY\fP رفتار شود،
برخلاف ICCCM که \fBCLIPBOARD\fP را با تعابیری متفاوت از
\fBPRIMARY\fP یا \fBSECONDARY\fP توصیف می‌کند.
توضیحات طولانی آن با نکات اساسی زیر آغاز می‌شود:
.RS 3
.PP
گزینشی که با اتم CLIPBOARD نام‌گذاری شده است برای نگهداری داده‌هایی
به کار می‌رود که بین کلاینت‌ها در حال انتقال هستند؛
یعنی داده‌هایی که معمولاً برش خورده و سپس جای‌گذاری می‌شوند،
یا رونوشت شده و سپس جای‌گذاری می‌شوند.
هر زمان که کلاینتی بخواهد داده‌ها را به کلیپ‌بورد منتقل کند:
.bP
باید ادعای مالکیت CLIPBOARD را اعلام کند.
.bP
اگر در کسب مالکیت موفق شود،
باید آماده باشد تا به درخواست دریافت محتویات CLIPBOARD
به روش معمول پاسخ دهد (داده‌ها را نزد خود نگه دارد تا بتواند آن‌ها را بازگرداند).
این درخواست ممکن است توسط کلاینت کلیپ‌بوردی که در ادامه توصیف شده است ایجاد شود.
.RE
.SS SELECT
با این حال، بسیاری از برنامه‌ها به تقلید از سایر سامانه‌های
پنجره‌ای از \fBCLIPBOARD\fP استفاده می‌کنند.
منبع \fBselectToClipboard\fP (و مدخل منوی متناظر آن
\fBSelect to Clipboard\fP) نشانه‌ی \fBSELECT\fP را معرفی می‌کنند (که تنها
برای \fI\*n\fP شناخته‌شده است) که بین
نشانه‌های \fBPRIMARY\fP و \fBCLIPBOARD\fP یکی را برمی‌گزیند.
.PP
بدون استفاده از این ویژگی، می‌توان از راهکارهای جایگزین مانند
برنامه‌ی \fIxclip\fP برای نمایش محتویات کلیپ‌بورد X در یک
پنجره‌ی \fI\*n\fP استفاده کرد.
.SS SECONDARY
این مورد کمتر از \fBPRIMARY\fP یا \fBCLIPBOARD\fP استفاده می‌شود.
مطابق با ICCCM، کاربرد آن به شرح زیر است:
.bP
به‌عنوان آرگومان دوم برای دستوراتی که دو آرگومان می‌گیرند
(برای نمونه، \*(``جابه‌جایی گزینش‌های اولیه و ثانویه\*(''))
.bP
به‌عنوان ابزاری برای به‌دست آوردن داده‌ها هنگامی که یک گزینش اولیه وجود دارد
و کاربر نمی‌خواهد آن را مختل کند
.
.SS "اهداف گزینش (Selection Targets)"
انواع مختلف داده‌هایی که منتقل می‌شوند، به آنچه کلاینت گیرنده
درخواست می‌کند بستگی دارند.
این‌ها \fIاهداف گزینش\fP (selection targets) نامیده می‌شوند.
.PP
هنگام درخواست داده‌های گزینش،
\fI\*n\fP انواع زیر را به این ترتیب امتحان می‌کند:
.RS 5
.TP 5
UTF8_STRING
این یک افزونه‌ی XFree86 است که مشخص می‌کند داده‌ها با UTF-8 کدگذاری شده‌اند.
هنگامی که \fI\*n\fP با پشتیبانی از نویسه‌های پهن (wide-character) ساخته شده باشد،
این نوع را هم می‌پذیرد و هم ارائه می‌دهد.
.TP 5
TEXT
متن با کدگذاری متناظر با محلی‌سازی (locale) جاری شما است.
.TP 5
.\" see xc/doc/specs/CTEXT/ctext.tbl.ms
.\" (it says the data is stored as a type of ISO 2022)
COMPOUND_TEXT
این قالبی برای داده‌های چند مجموعه‌نویسه‌ای، مانند متن‌های چندزبانه است.
می‌تواند داده‌های UTF-8 را به‌عنوان یک حالت خاص ذخیره کند.
.TP 5
STRING
این داده‌های Latin 1 (ISO-8859-1) است.
.RE
.PP
دو مورد میانی (TEXT و COMPOUND_TEXT) در صورتی اضافه می‌شوند که \fI\*n\fP
با منبع \fBi18nSelections\fP که روی \*(``true\*('' تنظیم شده باشد، پیکربندی گردد.
.PP
گزینه‌ی UTF8_STRING ترجیح داده می‌شود (بنابراین اولین مورد در فهرست است)
زیرا \fI\*n\fP هنگام اجرا در حالت نویسه‌های پهن، متن را
به‌صورت داده‌های Unicode ذخیره می‌کند و نیازی به تبدیل نیست.
از سوی دیگر، TEXT و COMPOUND_TEXT ممکن است به تبدیل نیاز داشته باشند.
اگر تبدیل ناقص باشد، \*(``defaultString\*('' مربوط به X را درج می‌کنند
که مقدار آن قابل تنظیم نیست و ممکن است صرفاً خالی باشد.
منبع \fBdefaultString\fP در \fI\*N\fP رشته‌ای را مشخص می‌کند که
برای تبدیل‌های ناقص UTF8_STRING استفاده شود.
.PP
می‌توانید انواعی را که \fI\*n\fP امتحان می‌کند با استفاده از
منابع \fBeightBitSelectTypes\fP یا \fButf8SelectTypes\fP تغییر دهید.
برای نمونه، ممکن است یک تنظیم محلی خاص داشته باشید
که از کدگذاری UTF-8 استفاده نمی‌کند.
مقدار منبع، فهرستی از اهداف گزینش است که با کاما از هم جدا شده‌اند
و شامل نام‌های نشان‌داده‌شده هستند.
می‌توانید از نام ویژه‌ی I18N
برای اشاره به گنجاندن اختیاری TEXT و COMPOUND_TEXT استفاده کنید.
تطبیق نام‌ها بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف انجام می‌شود و می‌توان آن‌ها را خلاصه نوشت.
فهرست پیش‌فرض را می‌توان به چند روش نشان داد، مانند:
.sp
.RS
.nf
UTF8_STRING,I18N,STRING
utf8,i18n,string
u,i,s
.fi
.RE
..SS "پروتکل موشواره (Mouse Protocol)"
برنامه‌های کاربردی می‌توانند توالی‌های گریز را به \fI\*n\fP ارسال کنند تا باعث شوند هنگام فشردن یک کلید اشاره‌گر، توالی‌های گریزی را به رایانه بازگرداند؛ یا حتی (بسته به نوع توالی گریز) هنگام جابه‌جایی اشاره‌گر، توالی‌های گریزی را به رایانه بازفرستد.
.PP
این توالی‌های گریز و پاسخ‌ها که \fIپروتکل موشواره\fP نامیده می‌شوند، در \fIXTerm Control Sequences\fP مستند شده‌اند.
آن‌ها در کنش‌های (\fIactions\fP) فراخوانی‌شده توسط منبع \fBtranslations\fP ظاهر نمی‌شوند؛ زیرا این منبع در زمان اجرای \fI\*n\fP تغییر نمی‌کند، در حالی که برنامه‌های کاربردی می‌توانند پروتکل موشواره را تغییر دهند (یعنی فعال کنند، غیرفعال کنند، یا از حالت‌های مختلف استفاده نمایند).
.PP
با این حال، پروتکل موشواره در قالب \fIactions\fP که معمولاً به دکمه‌های اشاره‌گر مرتبط هستند تفسیر می‌شود.
اگر کلید shift هم‌زمان فشرده شود، \fI\*N\fP پروتکل موشواره را در کنش \fBinsert\-selection\fP نادیده می‌گیرد.
همچنین در صورت فشرده بودن کلید shift، چند کنش دیگر را نیز تغییر می‌دهد؛ برای نمونه، پاسخ حاوی موقعیت اشاره‌گر را سرکوب می‌کند، گرچه تغییرات روی متن انتخاب‌شده را حذف نمی‌کند.
.
.SH "منوها (MENUS)"
.
\fI\*N\fP چهار منو با نام‌های
.IR mainMenu ،
.IR vtMenu ،
.IR fontMenu ،
و
.IR tekMenu
دارد.
هر منو تحت ترکیب‌های مناسبی از فشردن کلیدها و دکمه‌ها باز می‌شود.
هر منو به بخش‌هایی تقسیم شده است که با یک خط افقی از هم جدا می‌شوند.
برخی مدخل‌های منو متناظر با حالت‌هایی هستند که می‌توانند تغییر کنند.
یک علامت تیک در کنار حالتی که در حال حاضر فعال است نمایش می‌یابد.
انتخاب هر یک از این حالت‌ها وضعیت آن را دگرگون (toggle) می‌کند.
سایر گزینه‌های منو دستور هستند؛
انتخاب یکی از آن‌ها عملکرد نشان‌داده‌شده را انجام می‌دهد.
.PP
همه مدخل‌های منو متناظر با کنش‌های X هستند.
در فهرست زیر، برچسب منو و به دنبال آن نام کنش در پرانتز نشان داده شده است.
.
.\" ************************************************************************
.SS "گزینه‌های اصلی (Main Options)"
منوی \fImainMenu\fP مربوط به \fI\*n\fP هنگامی که کلید \*(``control\*('' و دکمه شماره یک اشاره‌گر درون یک پنجره فشرده شوند باز می‌شود.
این منو شامل مواردی است که هم بر پنجره‌های VT\fIxxx\fP و هم Tektronix اعمال می‌شوند.
چندین بخش وجود دارد:
.TP
دستورهایی برای مدیریت رویدادهای X:
.RS
.TP
.B Toolbar\fP (منبع \fBtoolbar\fP)
کلیک روی مدخل منوی \*(``Toolbar\*('' در صورت آشکار بودن نوار ابزار آن را پنهان می‌کند و در صورت پنهان بودن، آن را نشان می‌دهد.
.TP
.B Secure Keyboard\fP (منبع \fBsecurekbd\fP)
حالت \fBSecure Keyboard\fP هنگام تایپ گذرواژه‌ها یا سایر داده‌های حساس در یک محیط ناامن مفید است
(بخش \fBSECURITY\fP را در زیر ببینید، اما محدودیت‌ها را با دقت بخوانید).
.TP
.B Allow SendEvents\fP (منبع \fBallowsends\fP)
مشخص می‌کند رویدادهای ساختگی کلید و دکمه که با استفاده از درخواست SendEvent پروتکل X تولید شده‌اند باید تفسیر یا دور انداخته شوند یا خیر.
این متناظر با منبع \fBallowSendEvents\fP است.
.TP
.B Redraw Window\fP (منبع \fBredraw\fP)
نمایشگر X را مجبور به بازرسم می‌کند؛
در برخی محیط‌ها مفید است.
.RE
.TP
دستورهایی برای ضبط خروجی:
.RS
.TP
.B Log to File\fP (منبع \fBlogging\fP)
متن ارسال‌شده به صفحه را در یک فایل لاگ ثبت می‌کند، همانند گزینه ثبت رخداد \fB\-l\fP.
.TP
.B Print-All Immediately\fP (منبع \fBprint\-immediate\fP)
کنش \fBprint\-immediate\fP را فراخوانی می‌کند که متن پنجره کنونی را مستقیماً به یک فایل می‌فرستد، همان‌گونه که توسط منابع
\fBprintFileImmediate\fP،
\fBprintModeImmediate\fP و
\fBprintOptsImmediate\fP
مشخص شده است.
.TP
.B Print-All on Error\fP (منبع \fBprint\-on\-error\fP)
کنش \fBprint\-on\-error\fP را فراخوانی می‌کند که پرچمی را تغییر وضعیت می‌دهد که به \fI\*n\fP می‌گوید در صورت خروج با یک خطای X، متن پنجره کنونی را مستقیماً به یک فایل بفرستد، همان‌گونه که توسط منابع
\fBprintFileOnXError\fP،
\fBprintModeOnXError\fP و
\fBprintOptsOnXError\fP
مشخص شده است.
.TP
.B Print Window\fP (منبع \fBprint\fP)
متن پنجره فعلی را به برنامه‌ای که در منبع \fBprinterCommand\fP مشخص شده است می‌فرستد.
.TP
.B Redirect to Printer\fP (منبع \fBprint\-redir\fP)
این گزینه \fBprinterControlMode\fR را روی 0 یا 2 تنظیم می‌کند.
می‌توانید از این گزینه برای روشن کردن چاپگر استفاده کنید، گویی که یک برنامه کاربردی توالی کنترل مناسب را ارسال کرده است.
همچنین برای خاموش کردن چاپگر در صورتی که برنامه‌ای آن را بدون بازنشانی حالت کنترل چاپ روشن کند، مفید است.
.TP
.B XHTML Screen Dump\fP (منبع \fBdump\-html\fP)
تنها در صورتی در دسترس است که با پشتیبانی از رونوشت صفحه کامپایل شده باشد.
کنش \fBdump\-html\fP را فراخوانی می‌کند.
این یک فایل XHTML منطبق با محتویات صفحه کنونی ایجاد می‌کند، شامل حاشیه، حاشیه داخلی، رنگ‌ها و بیشتر مشخصه‌ها: bold، italic، underline، faint، strikeout، reverse؛ حالت blink به صورت سفید روی قرمز نمایش داده می‌شود؛ حالت double underline همانند underline نمایش داده می‌شود زیرا هیچ معادل همه‌پذیری در CSS 2.2 برای آن وجود ندارد.
.IP
قلم همان قلمی است که مرورگر شما برای عناصر از پیش قالب‌بندی‌شده (<pre>) استفاده می‌کند.
فایل XHTML به یک شیوه‌نامه آبشاری (CSS) با نام \*(``\fBxterm.css\fP\*('' ارجاع می‌دهد که می‌توانید برای انتخاب قلم یا بازنویسی ویژگی‌ها آن را بسازید.
.RS
.LP
انتخاب‌گرهای CSS زیر با رفتار پیش‌فرض مورد انتظار در فایل XHTML استفاده می‌شوند:
.sp
\fI.ul\fP برای underline،
.br
\fI.bd\fP برای bold،
.br
\fI.it\fP برای italic،
.br
\fI.st\fP برای strikeout،
.br
\fI.lu\fP برای strikeout ترکیب‌شده با underline.
.LP
افزون بر این می‌توانید از موارد زیر استفاده کنید:
.sp
\fI.ev\fP برای تأثیرگذاری بر خطوط با شماره زوج و
.br
\fI.od\fP برای تأثیرگذاری بر خطوط با شماره فرد.
.RE
.IP
مشخصه‌های faint، reverse و blink به عنوان مشخصه‌های \fIstyle\fP که ویژگی‌های رنگ را تنظیم می‌کنند پیاده‌سازی شده‌اند.
تمامی رنگ‌ها به عنوان درصدهای RGB تعیین می‌شوند تا از نمایشگرهایی با ۱۰ بیت برای هر مؤلفه RGB پشتیبانی شود.
.IP
نام فایل به این صورت خواهد بود:
.NS
\fBxterm.\fIyyyy\fB\.\fIMM\fB\.\fIdd\fB.\fIhh\fB.\fImm\fB.\fIss\fR\.xhtml
.NE
.IP
که در آن
.IR yyyy ،
.IR MM ،
.IR dd ،
.IR hh ،
.I mm
و
.I ss
سال، ماه، روز، ساعت، دقیقه و ثانیه‌ای هستند که رونوشت صفحه در آن انجام شده است
(فایل در دایرکتوری‌ای که \fI\*n\fP در آن آغاز شده است، یا دایرکتوری خانگی برای یک \fI\*n\fP ورود به سیستم ایجاد می‌شود).
.IP
کنش \fBdump\-html\fP همچنین می‌تواند با استفاده از توالی کنترل Media Copy یعنی CSI 1 0 i فعال شود، برای نمونه از یک اسکریپت شل با
.NS
printf \*'\\033[10i\*'
.NE
.sp
تنها کدگذاری UTF-8 پشتیبانی می‌شود.
.TP
.B SVG Screen Dump\fP (منبع \fBdump\-svg\fP)
تنها در صورتی در دسترس است که با پشتیبانی از رونوشت صفحه کامپایل شده باشد.
کنش \fBdump\-svg\fP را فراخوانی می‌کند.
این گزینه یک فایل گرافیک برداری مقیاس‌پذیر (SVG) متناظر با محتویات صفحه کنونی، شامل حاشیه، حاشیه داخلی، رنگ‌ها و بیشتر مشخصه‌ها ایجاد می‌کند: bold، italic، underline، double underline، faint، strikeout، reverse؛ حالت blink به صورت سفید روی قرمز نمایش داده می‌شود.
قلم همان چیزی است که رندرکننده شما برای خانواده قلم \fImonospace\fP استفاده می‌کند.
تمامی رنگ‌ها به عنوان درصدهای RGB تعیین می‌شوند تا از نمایشگرهایی با ۱۰ بیت برای هر مؤلفه RGB پشتیبانی شود..IP
نام فایل به این صورت خواهد بود:
.NS
\fBxterm.\fIyyyy\fB\.\fIMM\fB\.\fIdd\fB.\fIhh\fB.\fImm\fB.\fIss\fR\.svg
.NE
.IP
که در آن
.IR yyyy ،
.IR MM ،
.IR dd ،
.IR hh ،
.I mm
و
.I ss
سال، ماه، روز، ساعت، دقیقه و ثانیه‌ای هستند
که رونوشت صفحه در آن زمان گرفته شده است
(فایل در دایرکتوری‌ای ایجاد می‌شود که
\fI\*n\fP در آن آغاز به کار کرده است، یا دایرکتوری خانگی برای یک \fI\*n\fP از نوع ورود به سیستم).
.IP
کنش \fBdump\-svg\fP همچنین می‌تواند با استفاده از توالی کنترلی Media Copy
به صورت CSI 1 1 i فراخوانی شود؛ برای نمونه از یک اسکریپت شل با
.NS
printf \*'\\033[11i\*'
.NE
.sp
تنها کدگذاری UTF-8 پشتیبانی می‌شود.
.RE
.TP
حالت‌هایی برای تنظیم سبک صفحه‌کلید:
.RS
.TP
.B 8-Bit Controls\fP (منبع \fB8\-bit\-control\fP)
با فعال‌سازی برای شبیه‌سازی VT220، این مورد کنترل می‌کند که آیا \fI\*n\fP به جای استفاده از کنترل‌های ۷-بیتی (ASCII)،
توالی‌های کنترلی ۸-بیتی ارسال کند یا خیر؛
برای نمونه، ارسال یک بایت در محدوده ۱۲۸\(en۱۵۹ به جای نویسه escape
که به دنبال آن بایت دوم می‌آید.
\fI\*N\fP همواره هر دو توالی‌های کنترلی ۸-بیتی و ۷-بیتی را تفسیر می‌کند
(ببینید \fI\*N Control Sequences\fP).
این با منبع \fBeightBitControl\fP مطابقت دارد.
.TP
.B Backarrow Key (BS/DEL)\fP (منبع \fBbackarrow\ key\fP)
رفتار کلید پیکان‌رو‌به‌عقب (backarrow) را تغییر می‌دهد و تعیین می‌کند
که نویسه backspace (8)
یا delete (127) را مخابره کند.
این با منبع \fBbackarrowKey\fP مطابقت دارد.
.TP
.B Alt/NumLock Modifiers\fP (منبع \fBnum\-lock\fP)
نحوه رفتار با تبدیل‌کننده‌های کلید Alt و NumLock را کنترل می‌کند.
این با منبع \fBnumLock\fP مطابقت دارد.
.TP
.B Meta Sends Escape\fP (منبع \fBmeta\-esc\fP)
کنترل می‌کند که آیا کلیدهای \fIMeta\fP به یک توالی دو‌نویسه‌ای
که نویسه با یک ESC پیشوند می‌شود تبدیل شوند یا خیر.
این با منبع \fBmetaSendsEscape\fP مطابقت دارد.
.TP
.B Delete is DEL\fP (منبع \fBdelete\-is\-del\fP)
کنترل می‌کند که آیا کلید Delete در بخش کلیدهای ویرایشی باید DEL (127) را ارسال کند
یا توالی گریز Remove به سبک VT220 را.
این با منبع \fBdeleteIsDEL\fP مطابقت دارد.
.TP
.B Old Function-Keys\fP (منبع \fBoldFunctionKeys\fP)
.TP
.B HP Function-Keys\fP (منبع \fBhpFunctionKeys\fP)
.TP
.B SCO Function-Keys\fP (منبع \fBscoFunctionKeys\fP)
.TP
.B Sun Function-Keys\fP (منبع \fBsunFunctionKeys\fP)
.TP
.B VT220 Keyboard\fP (منبع \fBsunKeyboard\fP)
این موارد مانند یک دکمه رادیویی عمل می‌کنند و یک سبک را برای چیدمان صفحه‌کلید انتخاب می‌نمایند.
این چیدمان با بیش از یک تنظیم منبع متناظر است:
\fBsunKeyboard\fP،
\fBsunFunctionKeys\fP،
\fBscoFunctionKeys\fP و
\fBhpFunctionKeys\fP.
.RE
.TP
دستورهایی برای ارسال سیگنال به فرایند:
.RS
.TP
.B Send STOP Signal\fP (منبع \fBsuspend\fP)
.TP
.B Send CONT Signal\fP (منبع \fBcontinue\fP)
.TP
.B Send INT Signal\fP (منبع \fBinterrupt\fP)
.TP
.B Send HUP Signal\fP (منبع \fBhangup\fP)
.TP
.B Send TERM Signal\fP (منبع \fBterminate\fP)
.TP
.B Send KILL Signal\fP (منبع \fBkill\fP)
این گزینه‌ها به ترتیب سیگنال‌های SIGTSTP، SIGCONT، SIGINT، SIGHUP، SIGTERM و SIGKILL را
به گروه فرایندیِ فرایند در حال اجرا زیر \fI\*n\fP (معمولاً شل) ارسال می‌کنند.
عملکرد \fBSIGCONT\fP
به ویژه زمانی سودمند است که کاربر به طور تصادفی کلیدهای CTRL-Z را فشرده
و فرایند را معلق کرده باشد.
.TP
.B Quit\fP (منبع \fBquit\fP)
پردازش رویدادهای X را به جز برای پشتیبانی از گزینه \fB\-hold\fP متوقف می‌کند،
و سپس یک سیگنال SIGHUP را به
گروه فرایندیِ فرایند در حال اجرا زیر \fI\*n\fP (معمولاً شل) می‌فرستد.
.RE
.
.\" ************************************************************************.SS "گزینه‌های VT (VT Options)"
منوی \fIvtMenu\fP در \fI\*n\fP
حالت‌های مختلف را در شبیه‌سازی VT\fIxxx\fP تنظیم می‌کند، و هنگامی که کلید
\*(``control\*('' و دکمهٔ دوم اشاره‌گر
در پنجرهٔ VT\fIxxx\fP هم‌زمان فشرده شوند، باز می‌شود.
.TP
حالت‌های VT\fIxxx\fP (VT\fIxxx\fP Modes):
.RS
.
.TP
.B فعال‌سازی نوار پیمایش (Enable Scrollbar)\fP (منبع \fBscrollbar\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن نوار پیمایش.
این مورد با گزینهٔ \fB\-sb\fP و منبع \fBscrollBar\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی پیمایش جهشی (Enable Jump Scroll)\fP (منبع \fBjumpscroll\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن پیمایش جهشی.
این مورد با گزینهٔ \fB\-j\fP و منبع \fBjumpScroll\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی ویدیوی معکوس (Enable Reverse Video)\fP (منبع \fBreversevideo\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن ویدیوی معکوس.
این مورد با گزینهٔ \fB\-rv\fP و منبع \fBreverseVideo\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی سطرشکنی خودکار (Enable Auto Wraparound)\fP (منبع \fBautowrap\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن سطرشکنی خودکار.
این مورد با گزینهٔ \fB\-aw\fP و منبع \fBautoWrap\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی سطرشکنی معکوس (Enable Reverse Wraparound)\fP (منبع \fBreversewrap\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن سطرشکنی معکوس.
این مورد با گزینهٔ \fB\-rw\fP و منبع \fBreverseWrap\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی خط جدید خودکار (Enable Auto Linefeed)\fP (منبع \fBautolinefeed\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن پیشروی خودکار خط.
این همان تابع NEL در VT102 است،
که باعث می‌شود شبیه‌ساز پس از هر بازگشت به ابتدای سطر (carriage return)، یک پیشروی سطر (line feed) صادر کند.
هیچ گزینهٔ خط فرمان یا تنظیم منبع معادلی برای آن وجود ندارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی کلیدهای مکان‌نمای برنامه‌ای (Enable Application Cursor Keys)\fP (منبع \fBappcursor\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن کلیدهای مکان‌نمای برنامه‌ای.
این مورد با منبع \fBappcursorDefault\fP مطابقت دارد.
هیچ گزینهٔ خط فرمان معادلی برای آن وجود ندارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی صفحه کلید عددی برنامه‌ای (Enable Application Keypad)\fP (منبع \fBappkeypad\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن کلیدهای صفحه کلید عددی برنامه‌ای.
این مورد با منبع \fBappkeypadDefault\fP مطابقت دارد.
هیچ گزینهٔ خط فرمان معادلی برای آن وجود ندارد.
.
.TP
.B پیمایش به انتها با فشردن کلید (Scroll to Bottom on Key Press)\fP (منبع \fBscrollkey\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن پیمایش به انتهای ناحیهٔ پیمایش
با فشردن یک کلید.
این مورد با گزینهٔ \fB\-sk\fP و منبع \fBscrollKey\fP مطابقت دارد.
.IP
به‌عنوان یک مورد خاص، کلیدهای XON / XOFF (شامل control/S و control/Q) نادیده گرفته می‌شوند.
.
.TP
.B پیمایش به انتها با خروجی Tty (Scroll to Bottom on Tty Output)\fP (منبع \fBscrollttyoutput\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن پیمایش به انتهای ناحیهٔ پیمایش هنگام
ارسال خروجی به ترمینال.
این مورد با گزینهٔ \fB\-si\fP و
منبع \fBscrollTtyOutput\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B اجازهٔ جابه‌جایی ستون بین ۸۰ و ۱۳۲ (Allow 80/132 Column Switching)\fP (منبع \fBallow132\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن جابه‌جایی میان ۸۰ و ۱۳۲ ستون.
این مورد با گزینهٔ \fB\-132\fP و منبع \fBc132\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B نگه‌داشتن انتخاب (Keep Selection)\fP (منبع \fBkeepSelection\fP)
به \fI\*n\fP مشخص می‌کند که آیا در صورت توقف برجسته‌سازی متن انتخاب‌شده، مالکیت آن را رها کند یا خیر؛
برای نمونه، زمانی که برنامه‌ای محتوای صفحه نمایش را تغییر می‌دهد به‌طوری که دیگر با متنی که برجسته شده بود مطابقت ندارد.
تا زمانی که \fI\*n\fP مالکیت انتخاب را برای یک اتم (atom) معین حفظ کند،
می‌تواند متن متناظر را در اختیار سایر کلاینت‌هایی بگذارد که انتخاب را با استفاده از آن اتم درخواست می‌کنند.
.IP
این مورد با منبع \fBkeepSelection\fP مطابقت دارد.
هیچ گزینهٔ خط فرمان معادلی برای آن وجود ندارد.
.IP
دستور به \fI\*n\fP برای رها نکردن انتخاب،
مانع از گرفتن مالکیت انتخاب توسط برنامه‌های دیگر نمی‌شود.
هنگامی که این اتفاق می‌افتد، \fI\*n\fP اعلانی دریافت می‌کند مبنی بر اینکه این رخ داده است،
و برجسته‌سازی خود را برمی‌دارد.
.IP
برای اطلاعات بیشتر، بخش \fBSELECT/PASTE\fP را ببینید.
.
.TP
.B انتخاب به کلیپ‌بورد (Select to Clipboard)\fP (منبع \fBselectToClipboard\fP)
به \fI\*n\fP مشخص می‌کند که آیا برای نشانه‌های \fBSELECT\fP در منبع \fBtranslations\fP
(که کنش‌های صفحه‌کلید و اشاره‌گر را به کنش‌های انتخاب/چسباندن نگاشت می‌کند)
از \fBPRIMARY\fP استفاده کند یا \fBCLIPBOARD\fP.
.IP
این مورد با منبع \fBselectToClipboard\fP مطابقت دارد.
هیچ گزینهٔ خط فرمان معادلی برای آن وجود ندارد.
.IP
تنظیم منبع \fBkeepSelection\fP همان‌گونه که برای انتخاب‌های \fBPRIMARY\fP اعمال می‌شود،
برای انتخاب‌های \fBCLIPBOARD\fP نیز به کار می‌رود.
با این حال، برخی مدیرهای پنجره رفتاری ویژه با کلیپ‌بورد دارند.
برای نمونه، همگام‌سازی XQuartz بین \fIpasteboard\fP در OSX
و \fIclipboard\fP در X11 باعث می‌شود برنامه‌ها هنگام کپی شدن یک انتخاب به کلیپ‌بورد،
مالکیت انتخاب را برای آن اتم از دست بدهند.
.IP
برای اطلاعات بیشتر، بخش \fBSELECT/PASTE\fP را ببینید.
.
.TP
.B فعال‌سازی زنگ بصری (Enable Visual Bell)\fP (منبع \fBvisualbell\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن زنگ بصری (یعنی چشمک‌زدن صفحه) به جای زنگ شنیداری.
این مورد با گزینهٔ \fB\-vb\fP و منبع \fBvisualBell\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی فوریت زنگ (Enable Bell Urgency)\fP (منبع \fBbellIsUrgent\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن نشانهٔ فوریت (Urgency hint) مدیر پنجره هنگام دریافت Control-G.
این مورد با منبع \fBbellIsUrgent\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی رو آمدن با زنگ (Enable Pop on Bell)\fP (منبع \fBpoponbell\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن بالا آمدن پنجره به جلو هنگام دریافت Control-G.
این مورد با گزینهٔ \fB\-pop\fP و منبع \fBpopOnBell\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی مکان‌نمای چشمک‌زن (Enable Blinking Cursor)\fP (منبع \fBcursorblink\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن ویژگی مکان‌نمای چشمک‌زن.
این مورد با گزینهٔ \fB\-bc\fP و منبع \fBcursorBlink\fP مطابقت دارد.
همچنین دنباله‌های فرار (escape sequences) نیز برای این منظور وجود دارند
(نگاه کنید به \fI\*N Control Sequences\fP):
.RS
.bP
اگر منبع \fBcursorBlinkXOR\fP تنظیم شده باشد،
وضعیت گزینهٔ منو و وضعیت دنبالهٔ فرار با یکدیگر XOR خواهند شد:
اگر هر دو فعال باشند، مکان‌نما چشمک نخواهد زد؛
اگر تنها یکی فعال باشد، مکان‌نما چشمک خواهد زد.
.bP
اگر منبع \fBcursorBlinkXOR\fP تنظیم نشده باشد؛
چنانچه هر یک از وضعیت گزینهٔ منو یا وضعیت دنبالهٔ فرار تنظیم شده باشند،
مکان‌نما چشمک خواهد زد.
.RE
.IP
در هر دو حالت، کادر انتخاب (checkbox) منو وضعیت منبع
\fBcursorBlink\fP را نمایش می‌دهد،
که ممکن است با آنچه مکان‌نما در عمل انجام می‌دهد مطابقت نداشته باشد.
.
.TP
.B فعال‌سازی جابه‌جایی به صفحهٔ جایگزین (Enable Alternate Screen Switching)\fP (منبع \fBtiteInhibit\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن جابه‌جایی میان صفحه‌های عادی و جایگزین.
این مورد با منبع \fBtiteInhibit\fP مطابقت دارد.
هیچ گزینهٔ خط فرمان معادلی برای آن وجود ندارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی نماد فعال (Enable Active Icon)\fP (منبع \fBactiveicon\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن ویژگی نماد فعال.
این مورد با گزینهٔ \fB\-ai\fP و منبع \fBactiveIcon\fP مطابقت دارد.
.
.TP
.B فعال‌سازی نماد XCopyArea (Enable XCopyArea Icon)\fP (منبع \fBbrokenCopyArea\fP)
فعال (یا غیرفعال) کردن راهکاری ترمیمی برای جبران حذف شتاب سخت‌افزاری
از کارگزارهای X اخیر.
.
.TP
.B پیمایش Sixel (Sixel Scrolling)\fP (منبع \fBsixelScrolling\fP)
این مورد با منبع \fBsixelScrolling\fP مطابقت دارد.
همچنین می‌تواند با استفاده از حالت اختصاصی DECSDM
(Sixel Display Mode) خاموش و روشن شود.
.RS
.bP
هنگام فعال بودن،
\fI\*n\fR گرافیک‌های sixel را در موقعیت فعلی مکان‌نمای متن رسم می‌کند،
در صورتی که تصویر بزرگ‌تر از صفحه نمایش باشد آن را به‌صورت عمودی پیمایش می‌دهد،
و هنگام بازگشت به حالت متنی، مکان‌نمای متن را
در همان ستون در سطر کامل بعدیِ پس از تصویر
باقی می‌گذارد.
.IP
این حالت پیش‌فرض است،
که با وضعیت \fIreset\fP در DECSDM مطابقت دارد.
.bP
هنگام غیرفعال بودن،
\fI\*n\fR رسم گرافیک‌های sixel را با شروع از گوشهٔ بالا و سمت چپ صفحه انجام می‌دهد،
تصویر را برای جا شدن در صفحه برش می‌زند،
و موقعیت مکان‌نمای متن را تغییر نمی‌دهد..IP
این با وضعیت \fIset\fP در DECSDM مطابقت دارد.
.RE
.IP
گزینهٔ خط فرمان متناظری وجود ندارد.
.
.TP
.B Private Color Registers\fP (منبع \fBprivateColorRegisters\fP)
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از گرافیک‌های ReGIS پیکربندی شده باشد،
این مورد کنترل می‌کند که آیا می‌توان از یک پالت رنگ اختصاصی استفاده کرد یا خیر.
.IP
در صورت فعال بودن،
هر تصویر گرافیکی از مجموعه‌ای جداگانه از ثبات‌های رنگ استفاده می‌کند، به‌طوری که
اساساً یک پالت اختصاصی در اختیار دارد (این حالت پیش‌فرض است).
اگر تنظیم نشده باشد،
تمام تصاویر گرافیکی از یک مجموعه ثبات مشترک استفاده می‌کنند؛ همان‌طور که گرافیک‌های sixel و
ReGIS روی سخت‌افزارهای واقعی کار می‌کردند.
حالت پیش‌فرض احتمالاً در سخت‌افزارهای مدرن TrueColor حالت کاربردی‌تری است.
.IP
این مورد با منبع \fBprivateColorRegisters\fP مطابقت دارد.
گزینهٔ خط فرمان متناظری وجود ندارد.
.RE
.
.TP
دستورهای VT\fIxxx\fP:
.RS
.TP
.B Do Soft Reset\fP (منبع \fBsoftreset\fP)
این مورد با دنباله کنترلی VT220 DECSTR مطابقت دارد.
یک بازنشانی نرم (soft reset) محتویات پنجره را دست‌نخورده باقی می‌گذارد،
اما حالت‌هایی را که بر به‌روزرسانی‌های بعدی تأثیر می‌گذارند بازنشانی می‌کند:
.RS
.PP
بازنشانی نرم در جزئیاتی اندک با بازنشانی کامل تفاوت دارد:
.bP
موقعیت ذخیره‌شدهٔ مکان‌نما را روی گوشهٔ بالا-چپ پنجره تنظیم می‌کند.
.bP
بدون پاک کردن خط وضعیت (status-line)، از آن خارج می‌شود.
.PP
هر دو بازنشانی نرم و کامل کارهای زیر را انجام می‌دهند:
.bP
مکان‌نما را مرئی کرده و شکل آن را با توجه به منابع
\fBcursorUnderLine\fR و
\fBcursorBar\fR بازنشانی می‌کنند.
.bP
وضعیت چشمک‌زن مکان‌نما را با توجه به منبع \fBcursorBlink\fR فعال یا غیرفعال
کرده و علامت تیک منوی \fIEnable Blinking Cursor\fP را متناسب با آن تنظیم می‌کنند.
.bP
ویژگی‌های تصویری (video attributes)، مانند bold، italic، underline و blink را بازنشانی می‌کنند.
.bP
حالت رنگ ANSI را به رنگ پیش‌زمینه و پس‌زمینهٔ پیش‌فرض \fI\*n\fP بازنشانی می‌کنند.
.bP
پالت ۲۵۶ رنگ را به وضعیت اولیه‌اش بازنشانی می‌کنند.
.bP
مجموعه نویسه‌های انتخاب‌شده، مانند ASCII یا مجموعه نویسهٔ جایگزین را بازنشانی می‌کنند.
حالت‌های UTF-8 تغییر داده نمی‌شوند.
.bP
ویژگی ECMA-48 KAM را بازنشانی می‌کنند.
.bP
‏DECCKM و DECKPAM را بر اساس منابع
.BR appcursorDefault " و"
.BR appkeypadDefault
بازنشانی می‌کنند.
.bP
حالت‌های قالب کلید و تغییردهنده کلید را به مقادیر تنظیم‌شده توسط منابع بازنشانی می‌کنند،
یعنی:
.sp
.RS 8
.BR formatCursorKeys ،
.BR formatFunctionKeys ،
.BR formatKeypadKeys ،
.BR formatModifierKeys ،
.BR formatOtherKeys " و"
.BR formatSpecialKeys .
.RE
.IP
و همچنین
.sp
.RS 8
.BR modifyCursorKeys ،
.BR modifyFunctionKeys ،
.BR modifyKeyboard ،
.BR modifyKeypadKeys ،
.BR modifyModifierKeys ،
.BR modifyOtherKeys " و"
.BR modifySpecialKeys .
.RE
.bP
حالت مبدأ (DECOM) را بازنشانی می‌کنند.
.bP
تمام حاشیه‌ها (یعنی بالا/پایین و چپ/راست) را بازنشانی می‌کنند.
این کار می‌تواند زمانی مفید باشد که برنامه‌ای ناحیه‌های پیمایش را
به‌طور نادرست تنظیم کرده و رها کرده است.
.bP
شکست خودکار خطوط (autowrap) و شکست معکوس را بر اساس مقادیر منابع
.BR autoWrap " و"
.BR reverseWrap
تنظیم می‌کنند.
.bP
افزونه checksum را به منبع \fBchecksumExtension\fP بازنشانی می‌کنند.
.RE
.
.TP
.B Do Full Reset\fP (منبع \fBhardreset\fP)
یک بازنشانی کامل علاوه بر موارد بازنشانی نرم، کارهای زیر را نیز انجام می‌دهد:
.RS
.bP
پنجره را پاک می‌کند.
.bP
توقف‌های تب (tab stops) را روی هر هشت ستون بازنشانی می‌کند.
.bP
صفحه را طوری بازنشانی می‌کند که با منبع \fBreverseVideo\fP مطابقت داشته باشد.
.bP
اگر حالت ۱۳۲ ستونی در ابتدا با منبع \fBc132\fP فعال شده باشد، اندازهٔ صفحه را به ۸۰ ستون تغییر می‌دهد.
.bP
پیمایش (جهشی در برابر نرم) را مطابق با منبع \fBjumpScroll\fP بازنشانی می‌کند.
.bP
حالت خط جدید (ECMA-48 LNM) و حالت ارسال/دریافت (ECMA-48 SRM) را فعال می‌کند.
.bP
کلیدهای تعریف‌شده توسط کاربر DEC را بازنشانی می‌کند (DECUDK).
.bP
حالت برنامه‌ای را برای کلیدهای مکان‌نما و صفحه‌کلید عددی (DECCKM, DECKPAM) غیرفعال می‌کند.
.bP
گزینهٔ منوی \fI8-bit Controls\fR را بر اساس منبع \fBeightBitControl\fP بازنشانی می‌کند.
.bP
تفسیر کلید backarrow را بر اساس تنظیمات اولیهٔ منبع بازنشانی می‌کند.
.bP
نوع صفحه‌کلید را با توجه به منابع زیر تنظیم می‌کند:
.BR keyboardType ،
.BR hpFunctionKeys ،
.BR scoFunctionKeys ،
.BR sunFunctionKeys ،
.BR tcapFunctionKeys ،
.BR oldXtermFKeys " و"
.BR sunKeyboard .
.bP
ردیابی موش‌واره (mouse tracking) را خاموش می‌کند.
.bP
حالت‌های عنوان و اشاره‌گر را بر اساس منابع \fBtitleModes\fP و \fBpointerMode\fP بازنشانی می‌کند.
.bP
حالت‌های readline و چسباندن براکتی (bracketed paste) را بازنشانی می‌کند.
.bP
تمام داده‌های گرافیکی SIXEL و ReGIS را از حافظه پاک می‌کند.
.bP
‏\fBsixelScrolling\fP و \fBprivateColorRegisters\fP را از روی مقادیر اولیهٔ منبع بازنشانی می‌کند.
.bP
اگر منبع \fBsixelScrolling\fP دارای مقدار درست (true) باشد، DECSDM را تنظیم می‌کند.
در غیر این صورت، DECSDM را بازنشانی می‌کند.
.PP
یک بازنشانی کامل بر خلاف بازنشانی نرم، این موارد را انجام می‌دهد:
.bP
مکان‌نما را به گوشهٔ بالا-چپ پنجره منتقل می‌کند و سپس آن موقعیت را ذخیره می‌نماید.
.bP
خط وضعیت (status-line) را پنهان کرده و نوع نمایش آن را روی \*(``none\*('' تنظیم می‌کند.
.RE
.
.TP
.B Reset and Clear Saved Lines\fP (منبع \fBcleavedlines\fP)
یک بازنشانی کامل را انجام می‌دهد،
و همچنین خطوط ذخیره‌شده را پاک می‌کند.
.IP
این مورد با دنباله کنترلی VT102 RIS با چند تفاوت آشکار مطابقت دارد.
به‌عنوان مثال، برخلاف یک VT102 واقعی، نشست (session) شما قطع نمی‌شود.
.RE
.
.TP
دستورهایی برای تنظیم صفحهٔ فعلی:
.RS
.
.TP
.B Show Tek Window\fP (منبع \fBtekshow\fP)
هنگامی که فعال باشد،
پنجره Tektronix 4014 را باز می‌کند (آن را مرئی می‌سازد).
هنگامی که غیرفعال باشد،
پنجره Tektronix 4014 را پنهان می‌کند.
..TP
.B تغییر به حالت Tek\fP (منبع \fBtekmode\fP)
هنگامی که فعال باشد،
اگر پنجرهٔ Tektronix 4014 از پیش نمایان نباشد، آن را باز می‌کند
و جریان ورودی را به آن پنجره تغییر می‌دهد.
هنگامی که غیرفعال باشد،
پنجرهٔ Tektronix 4014 را پنهان کرده و
ورودی را دوباره به پنجرهٔ VT\fIxxx\fP بازمی‌گرداند.
.
.TP
.B پنهان کردن پنجره VT\fP (منبع \fBvthide\fP)
هنگامی که فعال باشد،
پنجرهٔ VT\fIxxx\fP را پنهان می‌کند،
پنجرهٔ Tektronix 4014 را در صورتی که
از پیش نمایان نبوده باشد نشان می‌دهد
و جریان ورودی را به آن پنجره منتقل می‌کند.
هنگامی که غیرفعال باشد،
پنجرهٔ VT\fIxxx\fP را نشان می‌دهد
و جریان ورودی را به آن پنجره بازمی‌گرداند.
.
.TP
.B نمایش صفحه جایگزین\fP (منبع \fBaltscreen\fP)
هنگامی که فعال باشد،
صفحهٔ جایگزین را نشان می‌دهد.
هنگامی که غیرفعال باشد،
صفحهٔ عادی را نشان می‌دهد.
توجه داشته باشید که صفحهٔ عادی ممکن است خطوط ذخیره‌شده داشته باشد؛
اما صفحهٔ جایگزین این‌گونه نیست.
.RE
.
.SS "قلم‌های VT (VT Fonts)"
منوی \fIfontMenu\fP در \fI\*n\fP هنگامی نمایان می‌شود که
کلید \*(``control\*('' و دکمهٔ سوم اشاره‌گر در یک پنجره فشرده شوند.
این منو قلم مورد استفاده در پنجرهٔ VT\fIxxx\fP را تعیین می‌کند،
یا نحوهٔ تعیین یا نمایش قلم را تغییر می‌دهد.
این منو شامل چند بخش است.
.PP
بخش نخست به شما امکان می‌دهد قلم را از میان مجموعه‌ای از گزینه‌ها انتخاب کنید:
.RS
.TP
.B پیش‌فرض\fP (منبع \fBfontdefault\fP)
قلم را روی حالت پیش‌فرض تنظیم می‌کند؛ یعنی مقداری که با منبع \fB*VT100.font\fP مشخص شده است.
.TP
.B ناخوانا\fP (منبع \fBfont1\fP)
قلم را روی مقدار مشخص‌شده توسط منبع \fB*VT100.font1\fP تنظیم می‌کند.
.TP
.B بسیار ریز\fP (منبع \fBfont2\fP)
قلم را روی مقدار مشخص‌شده توسط منبع \fB*VT100.font2\fP تنظیم می‌کند.
.TP
.B کوچک\fP (منبع \fBfont3\fP)
قلم را روی مقدار مشخص‌شده توسط منبع \fB*VT100.font3\fP تنظیم می‌کند.
.TP
.B متوسط\fP (منبع \fBfont4\fP)
قلم را روی مقدار مشخص‌شده توسط منبع \fB*VT100.font4\fP تنظیم می‌کند.
.TP
.B بزرگ\fP (منبع \fBfont5\fP)
قلم را روی مقدار مشخص‌شده توسط منبع \fB*VT100.font5\fP تنظیم می‌کند.
.TP
.B خیلی بزرگ\fP (منبع \fBfont6\fP)
قلم را روی مقدار مشخص‌شده توسط منبع \fB*VT100.font6\fP تنظیم می‌کند.
.TP
.B بسیار بزرگ\fP (منبع \fBfont7\fP)
قلم را روی مقدار مشخص‌شده توسط منبع \fB*VT100.font7\fP تنظیم می‌کند.
.TP
.B توالی گریز\fP (منبع \fBfontescape\fP)
به شما اجازه می‌دهد قلمی را تنظیم کنید که آخرین بار با توالی گریز Set
Font تعیین شده است (ببینید: \fI\*N Control Sequences\fP).
.TP
.B گزینش\fP (منبع \fBfontsel\fP)
به شما اجازه می‌دهد قلم تعیین‌شده توسط گزینش فعلی را به‌عنوان
نام قلم تنظیم کنید (در صورتی که مالک گزینش \fBPRIMARY\fP باشید).
.RE
.PP
بخش دوم به شما اجازه می‌دهد نحوهٔ نمایش آن را تغییر دهید:
.RS
.TP
.B قلم‌های توپر\fP (منبع \fBallow\-bold\-fonts\fP)
این گزینه معمولاً علامت‌خورده (فعال) است.
هنگامی که علامت آن برداشته شود، \fI\*n\fP از قلم‌های توپر استفاده نخواهد کرد.
این گزینهٔ منو منبع \fBallowBoldFonts\fP را تغییر می‌دهد.
.TP
.B نویسه‌های رسم خط\fP (منبع \fBfont\-linedrawing\fP)
هنگامی که تنظیم شود، به \fI\*n\fP می‌گوید نویسه‌های رسم خط مخصوص به خود را ترسیم کند.
در غیر این صورت، به وجود این نویسه‌ها در قلم اتکا می‌کند.
این گزینهٔ منو منبع \fBforceBoxChars\fP را تغییر می‌دهد.
.TP
.B قلم فشرده\fP (منبع \fBfont\-packed\fP)
هنگامی که تنظیم شود، به \fI\*n\fP می‌گوید هنگام نمایش نویسه‌ها،
از کمینهٔ پهنای گلیف یک قلم استفاده کند.
برای کمک به نمایش قلم‌های تناسبی، از بیشینهٔ پهنا (حالت علامت‌نخورده) استفاده کنید.
این گزینهٔ منو منبع \fBforcePackedFont\fP را تغییر می‌دهد.
.TP
.B نویسه‌های با اندازه دوبرابر\fP (منبع \fBfont\-doublesize\fP)
هنگامی که تنظیم شود، ممکن است \fI\*n\fP از کارساز قلم بخواهد نسخه‌های مقیاس‌بندی‌شده‌ای
از قلم عادی را برای نویسه‌های با اندازهٔ دوبرابر VT102 ایجاد کند.
.RE
.PP
بخش سوم به شما امکان می‌دهد نحوهٔ مشخص شدن آن را تغییر دهید:
.RS
.TP
.B قلم‌های TrueType\fP (منبع \fBrender\-font\fP)
اگر \fBrenderFont\fP و منابع متناظر با آن تنظیم شده باشند،
این یک کنترل بیشتر بر این است که آیا \fI\*n\fP در عمل از
فراخوانی‌های کتابخانهٔ Xft برای دریافت قلم استفاده کند یا خیر.
.TP
.B کدگذاری UTF-8\fP (منبع \fButf8\-mode\fP)
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP از کدگذاری UTF-8 برای ورودی/خروجی استفاده کند یا خیر.
این گزینه برای تغییر موقت \fI\*n\fP جهت نمایش
متن برنامه‌ای که از تنظیمات محلی (locale) پیروی نمی‌کند سودمند است.
این گزینه با منبع \fButf8\fP متناظر است.
.TP
.B قلم‌های UTF-8\fP (منبع \fButf8\-fonts\fP)
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP از قلم‌های UTF-8 برای نمایش استفاده کند یا خیر.
این گزینه برای تغییر موقت \fI\*n\fP جهت نمایش
متن برنامه‌ای که از تنظیمات محلی پیروی نمی‌کند سودمند است.
این گزینه منابع \fButf8\fP و \fButf8Fonts\fP را با توجه به
منبع \fBlocale\fP ترکیب می‌کند.
.TP
.B عنوان‌های UTF-8\fP (منبع \fButf8\-title\fP)
مشخص می‌کند که آیا \fI\*n\fP کدگذاری UTF-8 را برای
توالی‌های کنترلی عنوان می‌پذیرد یا خیر.
این گزینه با منبع \fButf8Fonts\fP متناظر است.
.IP
در ابتدا علامت تیک بر اساس مقادیر هر دو منبع \fButf8\fP
و \fButf8Fonts\fP تنظیم می‌شود.
اگر دومی روی \*(``always\*('' تنظیم شده باشد، علامت تیک غیرفعال می‌شود.
به همین ترتیب، اگر هیچ قلمی در زیرمنابع \fButf8Fonts\fP
تعریف نشده باشد، علامت تیک نیز غیرفعال خواهد بود.
.IP
فایل استاندارد app-defaults برنامهٔ \fBXTerm\fP
هر دو مجموعه قلم را تعریف می‌کند،
در حالی که فایل app-defaults برنامهٔ \fBUXTerm\fP تنها یک مجموعه را تعریف می‌کند.
با فرض فایل‌های استاندارد app-defaults،
این دستور \fI\*n\fP را با امکان جابه‌جایی میان قلم‌های دارای کدگذاری UTF-8
و ISO-8859-1 اجرا می‌کند:
.NS
u\*n \-class XTerm
.NE
.RE
.PP
بخش چهارم به شما امکان می‌دهد عملیات ویژه‌ای را که می‌توان
با نوشتن توالی‌های گریز در پایانه مهار کرد، فعال یا غیرفعال کنید.
اگر قابلیت SendEvents فعال باشد، این موارد غیرفعال می‌شوند:
.RS
.TP
.B مجاز کردن عملیات رنگ\fP (منبع \fBallow\-color\-ops\fP)
این گزینه با منبع \fBallowColorOps\fP متناظر است.
توالی‌های کنترلی را که رنگ‌ها را تنظیم/استعلام می‌کنند فعال یا غیرفعال می‌کند.
.TP
.B مجاز کردن عملیات قلم\fP (منبع \fBallow\-font\-ops\fP)
این گزینه با منبع \fBallowFontOps\fP متناظر است.
توالی‌های کنترلی را که قلم را تنظیم/استعلام می‌کنند فعال یا غیرفعال می‌کند.
.TP
.B مجاز کردن عملیات موشواره\fP (منبع \fBallow\-mouse\-ops\fP)
توالی‌های کنترلی را که سبب می‌شوند پایانه هنگام
کلیک‌ها و حرکت اشاره‌گر توالی‌های گریز بفرستد، فعال یا غیرفعال می‌کند.
این گزینه با منبع \fBallowMouseOps\fP متناظر است.
.TP
.B مجاز کردن عملیات Tcap\fP (منبع \fBallow\-tcap\-ops\fP)
توالی‌های کنترلی را که درک پایانه از رشته‌های کلیدهای تابعیِ خود را
به‌عنوان قابلیت‌های termcap یا terminfo استعلام می‌کنند، فعال یا غیرفعال می‌کند.
این گزینه با منبع \fBallowTcapOps\fP متناظر است.
.TP
.B مجاز کردن عملیات عنوان\fP (منبع \fBallow\-title\-ops\fP)
توالی‌های کنترلی را که عنوان پنجره یا نام شمایل را تغییر می‌دهند فعال یا غیرفعال می‌کند.
این گزینه با منبع \fBallowTitleOps\fP متناظر است.
.TP
.B مجاز کردن عملیات پنجره\fP (منبع \fBallow\-window\-ops\fP)
توالی‌های کنترلی گسترش‌یافتهٔ پنجره (مشابه آنچه در \fIdtterm\fP به کار رفته است) را فعال یا غیرفعال می‌کند.
این گزینه با منبع \fBallowWindowOps\fP متناظر است.
.RE
..SS "گزینه‌های Tek (Tek Options)"
منوی \fItekMenu\fP در \fI\*n\fP حالت‌های مختلف شبیه‌ساز Tektronix را تنظیم می‌کند،
و هنگامی باز می‌شود که کلید
\*(``control\*('' و دکمه شماره دو اشاره‌گر
در پنجره Tektronix فشرده شوند.
اندازه قلم فعلی در بخش حالت‌های منو با علامت تیک مشخص می‌شود.
.RS
.TP
.B Large Characters\fP (منبع \fBtektextlarge\fP)
.TP
.B \&#2 Size Characters\fP (منبع \fBtektext2\fP)
.TP
.B \&#3 Size Characters\fP (منبع \fBtektext3\fP)
.TP
.B Small Characters\fP (منبع \fBtektextsmall\fP)
.RE
.PP
دستورها:
.RS
.TP
.B PAGE\fP (منبع \fBtekpage\fP)
دکمه \*(``PAGE\*('' در Tektronix را شبیه‌سازی می‌کند با:
.RS
.bP
پاک کردن پنجره،
.bP
لغو حالت ورودی گرافیک (graphics input-mode)، و
.bP
انتقال مکان‌نما به موقعیت آغازین (\fIhome\fP).
.RE
.TP
.B RESET\fP (منبع \fBtekreset\fP)
برخلاف دکمه هم‌نام \*(``RESET\*('' در Tektronix،
این دستور تمام کارهای \fBPAGE\fP را انجام داده
و علاوه بر آن، نوع خط و اندازه قلم را به مقادیر پیش‌فرضشان بازنشانی می‌کند.
.TP
.B COPY\fP (منبع \fBtekcopy\fP)
دکمه \*(``COPY\*('' در Tektronix
(که یک نسخه چاپی از صفحه تهیه می‌کند)
را با نوشتن اطلاعات درون یک فایل متنی شبیه‌سازی می‌کند.
.RE
.PP
پنجره‌ها:
.RS
.TP
.B Show VT Window\fP (منبع \fBvtshow\fP)
.TP
.B Switch to VT Mode\fP (منبع \fBvtmode\fP)
.TP
.B Hide Tek Window\fP (منبع \fBtekhide\fP)
.RE
.
.
.SH "امنیت (SECURITY)"
.
محیط‌های X از نظر حساسیت‌های امنیتی متفاوت هستند.
.bP
بیشتر سرورها که
تحت \fIxdm\fP اجرا می‌شوند،
قادر به استفاده از طرح احراز هویت \*(``magic cookie\*('' هستند
که می‌تواند سطح معقولی از امنیت را برای بسیاری از افراد فراهم کند.
اگر سرور شما تنها از سازوکاری مبتنی بر میزبان (host-based) برای کنترل دسترسی به
سرور استفاده می‌کند (ببینید: \fBxhost\fP(1))،
در این صورت اگر دسترسی را برای یک میزبان فعال کنید و
کاربران دیگر نیز مجاز به اجرای کلاینت‌ها روی همان میزبان باشند،
این احتمال وجود دارد که فردی برنامه‌ای اجرا کند که با بهره‌گیری از
خدمات پایه‌ای پروتکل X بر فعالیت‌های شما جاسوسی کند (snoop کند)،
و احتمالاً رونوشتی از هر آنچه را که روی صفحه‌کلید تایپ می‌کنید ضبط نماید.
.bP
هر فرآیندی که به نمایشگر X شما دسترسی داشته باشد، می‌تواند آن را
به روش‌هایی که شاید پیش‌بینی نکنید دستکاری کند،
حتی ورودی صفحه‌کلید شما را به سوی خود هدایت کرده
و رویدادهایی (events) را به پنجره‌های برنامه شما بفرستد.
این موضوع حتی با وجود طرح احراز هویت \*(``magic cookie\*('' نیز صادق است.
اگرچه \fBallowSendEvents\fP محافظت‌هایی در برابر دستکاری برنامه‌های شما
توسط برنامه‌های سرکش ارائه می‌دهد،
اما محافظت در برابر شنودگرها بسیار دشوارتر است.
.
.bP
برای نمونه، افزونه ورودی X (یا X input extension) به یک برنامه اجازه می‌دهد
تمام ویژگی‌های دیگرِ (محدودِ) احراز هویت و امنیتی،
از جمله پروتکل GrabKeyboard را دور بزند.
.
.bP
احتمال جاسوسی یک برنامه از کلیدهای فشرده‌شده توسط شما،
به‌ویژه زمانی که می‌خواهید یک گذرواژه
یا داده‌های حساس دیگری را تایپ کنید، مایه نگرانی است.
بهترین راه‌حل برای این مشکل، استفاده از یک سازوکار احراز هویت
بهتر از آنچه توسط X ارائه می‌شود است.
.PP
با وجود تمامی این هشدارها،
یک سازوکار ساده برای محافظت از ورودی صفحه‌کلید در \fI\*n\fP وجود دارد.
.
.PP
منوی \fI\*n\fP (بخش \fBMENUS\fP در بالا را ببینید) حاوی گزینه \fBSecure Keyboard\fP
است که هنگام فعال بودن،
تلاش می‌کند اطمینان حاصل کند که تمام ورودی صفحه‌کلید
\fIتنها\fP به \fI\*n\fP هدایت شود (با استفاده از درخواست پروتکل GrabKeyboard).
هنگامی که برنامه‌ای از شما گذرواژه
(یا داده‌های حساس دیگر) را درخواست می‌کند، می‌توانید \fBSecure Keyboard\fP را با استفاده از
منو فعال کنید، داده‌ها را وارد نمایید، و سپس مجدداً با استفاده از منو
\fBSecure Keyboard\fP را غیرفعال کنید.
.bP
این کار تضمین می‌کند که بدانید کدام پنجره کلیدهای فشرده‌شده شما را دریافت می‌کند.
.bP
اما نمی‌تواند تضمین کند که هیچ فرآیندی با دسترسی به نمایشگر X شما
وجود ندارد که کلیدهای فشرده‌شده را شنود یا نظارت کند.
.
.PP
در هر زمان تنها یک کلاینت X می‌تواند صفحه‌کلید را تصاحب کند (grab)،
بنابراین وقتی تلاش می‌کنید \fBSecure Keyboard\fP را فعال کنید ممکن است با شکست مواجه شود.
در این حالت، زنگ اخطار به صدا درخواهد آمد.
اگر \fBSecure Keyboard\fP با موفقیت انجام شود،
رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه جابه‌جا خواهند شد (مانند حالتی که
گزینه \fBEnable Reverse Video\fP را در منوی \fBModes\fP انتخاب کرده باشید)؛
و هنگام خروج از حالت امن دوباره جابه‌جا خواهند شد.
اگر رنگ‌ها تعویض \fIنشدند\fP،
باید \fIبسیار\fP مشکوک شوید که هدف جعل و فریب (spoofing) قرار گرفته‌اید.
اگر برنامه‌ای که اجرا می‌کنید پیش از درخواست گذرواژه اعلانی (prompt) را نمایش می‌دهد،
امن‌ترین کار این است که \fIپیش از\fP نمایش اعلان وارد حالت امن شوید،
و مطمئن شوید که اعلان به‌درستی (با رنگ‌های جدید) نمایش داده شود،
تا احتمال فریب به حداقل برسد.
همچنین می‌توانید منو را مجدداً باز کرده و اطمینان حاصل کنید که یک علامت تیک
در کنار این گزینه قرار گرفته است.
.
.PP
حالت \fBSecure Keyboard\fP به‌طور خودکار غیرفعال خواهد شد اگر پنجره \fI\*n\fP شما
آیکون شود (یا به هر شکل دیگری unmapped و پنهان گردد)، یا اگر در حالت \fBSecure Keyboard\fP
یک مدیر پنجره بازوالدین‌ساز (reparenting window manager که یک نوار عنوان یا تزئینات دیگر
دور پنجره قرار می‌دهد) را اجرا کنید.
(این یکی از ویژگی‌های پروتکل X است که غلبه بر آن آسان نیست.)
هنگامی که این اتفاق بیفتد، رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه به حالت قبل بازمی‌گردند و زنگ اخطار
به عنوان هشدار به صدا درخواهد آمد.
.
..SH "کلاس‌های نویسه (CHARACTER CLASSES)"
دو بار کلیک متوالی و سریع دکمهٔ چپ اشاره‌گر
(دوبار کلیک) باعث می‌شود همهٔ نویسه‌های متعلق به یک کلاس یکسان
(مانند حروف، فاصله‌های خالی، علائم نگارشی) به‌صورت یک \*(``کلمه\*('' انتخاب شوند.
از آنجا که افراد مختلف ترجیحات متفاوتی دربارهٔ آنچه باید
انتخاب شود دارند (برای نمونه، آیا نام فایل‌ها باید به‌صورت کامل انتخاب شوند یا فقط
زیرنام‌های مجزا)، نگاشت پیش‌فرض را می‌توان با استفاده
از منبع \fBcharClass\fP (کلاس \fICharClass\fP) بازنویسی کرد.
.
.PP
این منبع دنباله‌ای از جفت‌های
\fIrange\fP:\fIvalue\fP است که با کاما از یکدیگر جدا شده‌اند.
.bP
مقدار
\fIrange\fP یا یک عدد تکی است یا \fIlow\fP\-\fIhigh\fP در بازهٔ 0
تا 65535، که متناظر با کد نویسه یا نویسه‌هایی است که باید
تنظیم شوند.
.bP
مقدار \fIvalue\fP اختیاری و دلخواه است.
برای نمونه، جدول پیش‌فرض از شمارهٔ نویسهٔ
نخستین نویسهٔ موجود در مجموعه استفاده می‌کند.
هنگامی که در حالت
UTF-8 نباشید، تنها 256 مدخل نخست این جدول استفاده خواهند شد.
.
.PP
جدول پیش‌فرض به‌صورت زیر آغاز می‌شود \-
.NS
static int charClass[256] = {
/* NUL  SOH  STX  ETX  EOT  ENQ  ACK  BEL */
    32,   1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,
/*  BS   HT   NL   VT   NP   CR   SO   SI */
     1,  32,   1,   1,   1,   1,   1,   1,
/* DLE  DC1  DC2  DC3  DC4  NAK  SYN  ETB */
     1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,
/* CAN   EM  SUB  ESC   FS   GS   RS   US */
     1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,
/*  SP    !    "    #    $    %    &    \*' */
.\"   " <- for emacs autocolor to work well :-)
    32,  33,  34,  35,  36,  37,  38,  39,
/*   (    )    *    +    ,    \-    .    / */
    40,  41,  42,  43,  44,  45,  46,  47,
/*   0    1    2    3    4    5    6    7 */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*   8    9    :    ;    <    =    >    ? */
    48,  48,  58,  59,  60,  61,  62,  63,
/*   @    A    B    C    D    E    F    G */
    64,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*   H    I    J    K    L    M    N    O */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*   P    Q    R    S    T    U    V    W */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*   X    Y    Z    [    \\    ]    ^    _ */
    48,  48,  48,  91,  92,  93,  94,  48,
/*   `    a    b    c    d    e    f    g */
    96,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*   h    i    j    k    l    m    n    o */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*   p    q    r    s    t    u    v    w */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*   x    y    z    {    |    }    ~  DEL */
    48,  48,  48, 123, 124, 125, 126,   1,
/* x80  x81  x82  x83  IND  NEL  SSA  ESA */
     1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,
/* HTS  HTJ  VTS  PLD  PLU   RI  SS2  SS3 */
     1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,
/* DCS  PU1  PU2  STS  CCH   MW  SPA  EPA */
     1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,
/* x98  x99  x9A  CSI   ST  OSC   PM  APC */
     1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,   1,
/*   \-    i   c/    L   ox   Y\-    |   So */
   160, 161, 162, 163, 164, 165, 166, 167,
/*  ..   c0   ip   <<    _        R0    \- */
   168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175,
/*   o   +\-    2    3    \*'    u   q|    . */
   176, 177, 178, 179, 180, 181, 182, 183,
/*   ,    1    2   >>  1/4  1/2  3/4    ? */
   184, 185, 186, 187, 188, 189, 190, 191,
/*  A`   A\*'   A^   A~   A:   Ao   AE   C, */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*  E`   E\*'   E^   E:   I`   I\*'   I^   I: */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*  D\-   N~   O`   O\*'   O^   O~   O:    X */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48, 215,
/*  O/   U`   U\*'   U^   U:   Y\*'    P    B */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*  a`   a\*'   a^   a~   a:   ao   ae   c, */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*  e`   e\*'   e^   e:   i`   i\*'   i^   i: */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,
/*   d   n~   o`   o\*'   o^   o~   o:   \-: */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48, 247,
/*  o/   u`   u\*'   u^   u:   y\*'    P   y: */
    48,  48,  48,  48,  48,  48,  48,  48};
.NE
.IP
برای نمونه، رشتهٔ \*(``33:48,37:48,45\-47:48,38:48\*('' مشخص می‌کند که با
نویسه‌های علامت تعجب، درصد، خط تیره، نقطه، اسلش و امپرسند
باید همانند حروف و ارقام رفتار شود.
این ویژگی
برای بریدن و چسباندن نشانی‌های پست الکترونیکی و نام فایل‌ها سودمند است.
.
..SH "اتصال کلیدها (KEY BINDINGS)"
.
با تغییر منابع \fBtranslations\fP برای ویجت‌های vt100 یا tek4014،
امکان پیوند دوباره کلیدها (یا دنباله‌ای از کلیدها) به رشته‌های دلخواه
برای ورودی وجود دارد.
تغییر منبع \fBtranslations\fP
برای رویدادهایی غیر از رویدادهای کلید و دکمه انتظار نمی‌رود
و باعث رفتارهای غیرقابل‌پیش‌بینی خواهد شد.
.SS "کنش‌ها (Actions)"
کنش‌های
زیر برای استفاده در منابع \fBtranslations\fP مربوط به \fIvt100\fP یا \fItek4014\fP
ارائه شده‌اند:
.TP 8
.B "allow\-bold\-fonts(\fIon/off/toggle\fP)"
این کنش منبع \fBallowBoldFonts\fP را تنظیم، لغو یا وضعیت آن را دگرگون می‌کند
و همچنین توسط مدخل \fBallow\-bold\-fonts\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "allow\-color\-ops(\fIon/off/toggle\fP)"
این کنش منبع \fBallowColorOps\fP را تنظیم، لغو یا وضعیت آن را دگرگون می‌کند و همچنین
توسط مدخل \fBallow\-color\-ops\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "allow\-font\-ops(\fIon/off/toggle\fP)"
این کنش منبع \fBallowFontOps\fP را تنظیم، لغو یا وضعیت آن را دگرگون می‌کند و همچنین
توسط مدخل \fBallow\-font\-ops\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "allow\-mouse\-ops(\fIon/off/toggle\fP)"
این کنش منبع \fBallowMouseOps\fP را تنظیم، لغو یا وضعیت آن را دگرگون می‌کند
و همچنین توسط مدخل \fBallow\-mouse\-ops\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "allow\-send\-events(\fIon/off/toggle\fP)"
این کنش منبع \fBallowSendEvents\fP را تنظیم، لغو یا وضعیت آن را دگرگون می‌کند
و همچنین توسط مدخل \fBallowsends\fP در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "allow\-tcap\-ops(\fIon/off/toggle\fP)"
این کنش منبع \fBallowTcapOps\fP را تنظیم، لغو یا وضعیت آن را دگرگون می‌کند
و همچنین توسط مدخل \fBallow\-tcap\-ops\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "allow\-title\-ops(\fIon/off/toggle\fP)"
این کنش منبع \fBallowTitleOps\fP را تنظیم، لغو یا وضعیت آن را دگرگون می‌کند
و همچنین توسط مدخل \fBallow\-title\-ops\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "allow\-window\-ops(\fIon/off/toggle\fP)"
این کنش منبع \fBallowWindowOps\fP را تنظیم، لغو یا وضعیت آن را دگرگون می‌کند
و همچنین توسط مدخل \fBallow\-window\-ops\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "alt\-sends\-escape()"
این کنش وضعیت منبع \fBaltSendsEscape\fP را دگرگون می‌کند.
.TP 8
.B "bell([\fIpercent\fP])"
این کنش زنگ صفحه‌کلید را با درصد مشخص‌شده
بالاتر یا پایین‌تر از میزان صدای پایه به صدا درمی‌آورد.
.TP 8
.B "clear\-saved\-lines()"
این کنش عملیات \fBhard\-reset()\fP را انجام داده و همچنین تاریخچه
سطرهای ذخیره‌شده از بالای صفحه نمایش را پاک می‌کند.
این کنش همچنین از طریق مدخل \fBclearsavedlines\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
اثر آن دقیقاً مشابه دنباله کنترلی بازنشانی سخت‌افزاری (RIS) است.
.TP 8
.B "copy\-selection(\fIdestname\fP [, \&...\&])"
این کنش متن انتخاب‌شده فعلی را در تمام گزینش‌ها یا
میانگیرهای برش مشخص‌شده توسط \fIdestname\fP قرار می‌دهد.
برخلاف \fBselect\-end\fP، این کنش موقعیت ماوس را ارسال نمی‌کند و تغییری در
وضعیت داخلی گزینش ایجاد نمی‌نماید.
.TP 8
.B "create\-menu(\fIm/v/f/t\fP)"
این کنش یکی از منوهای مورد استفاده توسط \fI\*n\fP را در صورتی که
پیش‌تر ایجاد نشده باشد، می‌سازد.
مقادیر پارامتر به‌ترتیب نام‌های منو هستند:
\fImainMenu\fP، \fIvtMenu\fP، \fIfontMenu\fP و \fItekMenu\fP.
.TP 8
.B "dabbrev\-expand()"
کلمه قبل از مکان‌نما را با جستجو در متن قبلی روی
صفحه نمایش و میانگیر پیمایش به عقب برای کلماتی که با آن
اختصار شروع می‌شوند، بسط می‌دهد.
تکرار پیاپی \fBdabbrev\-expand()\fP با جستجو در فاصله‌ای دورتر به دنبال
بسط‌های جایگزین می‌گردد.
نبود تطابق‌های بیشتر با صدای زنگ اعلام می‌شود.
تلاش برای بسط یک کلمه خالی
(یعنی زمانی که قبل از مکان‌نما یک فاصله باشد) به‌طور متوالی تمام کلمات
قبلی را نتیجه می‌دهد.
بسط‌های یکسان متوالی نادیده گرفته می‌شوند.
کلمه در اینجا به عنوان دنباله‌ای از نویسه‌های غیرفاصله‌ای تعریف می‌شود.
این ویژگی تا حدی رفتار بسط \*(``dynamic abbreviation\*('' را در Emacs (که در آنجا به M\-/ متصل است)
شبیه‌سازی می‌کند.
در اینجا یک تنظیم منبع برای \fI\*n\fP آورده شده است که همان کار را انجام می‌دهد:
.NS
*VT100*translations:    #override \\n\\\&
        Meta <KeyPress> /:\fBdabbrev\-expand\fP()
.NE
.TP 8
.B "deiconify()"
در صورتی که پنجره به نماد تبدیل شده باشد، وضعیت آن را به حالت عادی بازمی‌گرداند.
.TP 8
.B "delete\-is\-del()"
این کنش وضعیت منبع \fBdeleteIsDEL\fP را دگرگون می‌کند.
.TP 8
.B "dired\-button()"
یک رویداد دکمه (به‌جز فشردن و رها کردن) را
با بازتاب موقعیت رویداد
(یعنی سطر و ستون نویسه) در قالب زیر مدیریت می‌کند:
.NS
^X ESC G <line+\*(`` \*(''> <col+\*(`` \*(''>
.NE
.TP 8
.B "dump\-html()"
ویژگی \fBXHTML Screen Dump\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "dump\-svg()"
ویژگی \fBSVG Screen Dump\fP را فراخوانی می‌کند.
.TP 8
.B "exec\-formatted(\fIformat\fP, \fIsourcename\fP [, \&...\&])"
یک دستور خارجی را با استفاده از گزینش فعلی
به عنوان بخشی از پارامترهای دستور اجرا می‌کند.
اولین پارامتر، \fIformat\fP، دستور اصلی را مشخص می‌کند.
پارامترهای بعدی منبع گزینش را
مشابه \fBinsert\-selection\fP تعیین می‌کنند.
.IP
پارامتر \fIformat\fP این جایگزینی‌ها را مجاز می‌داند:
.RS
.TP 5
%%
یک "%" درج می‌کند.
.TP 5
%P
موقعیت صفحه نمایش در ابتدای ناحیه برجسته‌شده،
به عنوان جفتی از اعداد صحیح جداشده با نقطه ویرگول با استفاده از
مقادیری که دنباله کنترلی CUP استفاده می‌کند.
.TP 5
%p
موقعیت صفحه نمایش پس از ابتدای ناحیه برجسته‌شده،
با استفاده از همان قاعده \*(``%P\*(''.
.TP 5
%S
طول رشته‌ای که \*(``%s\*('' درج می‌کند.
.TP 5
%s
محتوای گزینش، بدون تغییر.
.TP 5
%T
طول رشته‌ای که \*(``%t\*('' درج می‌کند.
.TP 5
%t
گزینش، پیراسته‌شده از فاصله‌های ابتدایی/انتهایی.
فاصله‌های میانی (و خطوط جدید) همان‌طور که هستند کپی می‌شوند.
.TP 5
%R
طول رشته‌ای که \*(``%r\*('' درج می‌کند.
.TP 5
%r
گزینش، پیراسته‌شده از فاصله‌های انتهایی.
.TP 5
%V
ویژگی‌های ویدیویی در ابتدای ناحیه برجسته‌شده،
به عنوان فهرستی از اعداد صحیح جداشده با نقطه ویرگول با استفاده از
مقادیری که دنباله کنترلی SGR استفاده می‌کند.
.TP 5
%v
ویژگی‌های ویدیویی پس از پایان ناحیه برجسته‌شده،
با استفاده از همان قاعده \*(``%V\*(''.
.RE
.IP
پس از ساخت رشته دستور،
\fI\*n\fP یک زیرفرآیند ایجاد کرده و دستور را اجرا می‌کند
که مستقل از \fI\*n\fP تکمیل می‌شود.
.IP
برای نمونه، این پیوند یک فرآیند جدید \fI\*n\fP را فراخوانی می‌کند
تا فایلی را که نام آن در حین نگه داشتن کلید Shift انتخاب شده است، نمایش دهد.
فرآیند جدید زمانی آغاز می‌شود که دکمه ماوس رها شود:
.NS
*VT100*translations: #override Shift \\\&
    <Btn1Up>:\fBexec\-formatted\fP("xterm \-e view \*'%t\*'", \fBSELECT\fP)
.NE
.TP 8
.B "exec\-selectable(\fIformat\fP, \fIonClicks\fP)"
یک دستور خارجی را با استفاده از داده‌های کپی‌شده
از صفحه نمایش به عنوان بخشی از پارامترهای دستور اجرا می‌کند.
اولین پارامتر، \fIformat\fP، دستور اصلی را
مشابه \fBexec\-formatted\fP مشخص می‌کند.
دومین پارامتر شیوه کپی کردن داده‌ها را
مشابه منبع \fBon2Clicks\fP تعیین می‌نماید..TP 8
.B "fullscreen(\fIon/off/toggle\fP)"
این کنش، منبع \fBfullscreen\fP را تنظیم، لغو یا وضعیت آن را دگرگون (toggle) می‌کند.
.TP 8
.B "hard\-reset()"
این کنش ناحیه پیمایش، زبانه‌ها (tabها)، اندازه پنجره و کلیدهای مکان‌نما را بازنشانی کرده
و صفحه را پاک می‌کند.
همچنین از طریق مدخل \fBhardreset\fP
در \fIvtMenu\fP نیز فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "iconify()"
پنجره را نمادین (iconify) می‌کند.
.TP 8
.B "ignore()"
این کنش رویداد را نادیده می‌گیرد اما دنباله‌های گریزِ (escape sequences) ویژه
موقعیت اشاره‌گر را بررسی می‌کند.
.TP 8
.B "insert()"
این کنش نویسه یا رشته مرتبط با
کلید فشرده‌شده را درج می‌کند.
.TP 8
.B "insert\-eight\-bit()"
این کنش نسخه هشت‌بیتی (Meta) نویسه یا رشته
مرتبط با کلید فشرده‌شده را درج می‌کند.
تنها مقادیر تک‌بایتی به‌صورت ویژه رفتار می‌شوند.
عملکرد دقیق به مقدار منابع
\fBaltSendsEscape\fP،
\fBmetaSendsEscape\fP و
\fBeightBitInput\fP بستگی دارد.
ابتدا منبع \fBmetaSendsEscape\fP بررسی می‌شود.
برای توضیحات کامل، منبع \fBeightBitInput\fP را ببینید.
.IP
عبارت \*(``هشت‌بیتی\*('' گمراه‌کننده است:
\fI\*n\fP بررسی می‌کند که آیا کلید در محدوده 128 تا 255 است
(بیت هشتم تنظیم شده است) یا خیر.
اگر مقدار در آن محدوده باشد،
بسته به مقادیر منابع،
\fI\*n\fP ممکن است یکی از کارهای زیر را انجام دهد:
.RS
.bP
افزودن 128 به مقدار، با تنظیم بیت هشتم آن،
.bP
ارسال یک بایت ESC پیش از کلید، یا
.bP
ارسال کلید بدون تغییر.
.RE
.TP 8
.B "insert\-formatted(\fIformat\fP, \fIsourcename\fP [, \&...\&])"
انتخاب فعلی یا داده‌های مربوط به آن را به‌صورت قالب‌بندی‌شده درج می‌کند.
اولین پارامتر، \fIformat\fP، الگوی داده‌ها را مشابه
\fBexec\-formatted\fP تعیین می‌کند.
پارامترهای بعدی منبع انتخاب را مشابه
\fBinsert\-selection\fP مشخص می‌کنند.
.TP 8
.B "insert\-selectable(\fIformat\fP, \fIonClicks\fP)"
داده‌های رونوشت‌شده از صفحه را به‌صورت قالب‌بندی‌شده درج می‌کند.
اولین پارامتر، \fIformat\fP، الگوی داده‌ها را مشابه
\fBexec\-formatted\fP تعیین می‌کند.
پارامتر دوم روش رونوشت داده‌ها را مشابه
منبع \fBon2Clicks\fP مشخص می‌کند.
.TP 8
.B "insert\-selection(\fIsourcename\fP [, \&...\&])"
این کنش رشته یافت‌شده در انتخاب (selection) یا بافر برش (cutbuffer) مشخص‌شده
توسط \fIsourcename\fP را درج می‌کند.
منابع به ترتیبی که مشخص شده‌اند (با حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف)
بررسی می‌شوند تا یکی از آن‌ها پیدا شود.
انتخاب‌های پرکاربرد عبارتند از:
\fBPRIMARY\fP، \fBSECONDARY\fP و \fBCLIPBOARD\fP.
بافرهای برش
معمولاً از \fBCUT_BUFFER0\fP تا \fBCUT_BUFFER7\fP نام‌گذاری می‌شوند.
.TP 8
.B "insert\-seven\-bit()"
این کنش مترادفی برای \fBinsert()\fP است.
عبارت \*(``هفت‌بیتی\*('' گمراه‌کننده است:
این فقط بدین معنی است که \fI\*n\fP سعی نمی‌کند مقدار 128 را به مقدار کلید اضافه کند،
مشابه آنچه در \fBinsert\-eight\-bit()\fP انجام می‌شود.
.TP 8
.B "interpret(\fIcontrol-sequence\fP)"
دنباله کنترلیِ داده‌شده را به‌صورت محلی، یعنی بدون ارسال به میزبان، تفسیر می‌کند.
این کار با درج دنباله کنترلی در ابتدای
بافر ورودی انجام می‌شود.
از \*(``\\\*('' برای گریزِ ارقام هشت‌هشتی در رشته استفاده کنید.
Xt اجازه نمی‌دهد نویسه تهی (null)
(یعنی \*(``\\000\*('') را در رشته قرار دهید.
.TP 8
.B "keymap(\fIname\fP)"
این کنش به‌طور پویا جدول نگاشت (translation table) جدیدی تعریف می‌کند که نام منبع آن
\fIname\fP به همراه پسوند \*(``\fIKeymap\fP\*('' است
(یعنی \fIname\fBKeymap\fR، که در آن بزرگی و کوچکی حروف اهمیت دارد).
نام \fINone\fP جدول نگاشت اصلی را بازیابی می‌کند.
.TP 8
.B "larger\-vt\-font()"
قلم را بر اساس ابعاد قلم، به اندازه بزرگ‌تر بعدی تنظیم می‌کند.
همچنین \fBset\-vt\-font()\fP را ببینید.
.TP 8
.B "load\-vt\-fonts(\fIname\fP[,\fIclass\fP])"
نام قلم‌ها را از نام زیرمنبع و کلاس مشخص‌شده بارگذاری می‌کند.
بدین معنا که منبع \*(``*VT100.\fIname\fP.font\*(''
را به‌عنوان \*(``*VT100.font\*('' و غیره بارگذاری می‌کند.
اگر نامی داده نشود، مجموعه اصلی نام قلم‌ها بازیابی می‌شود.
.IP
برخلاف \fBset\-vt\-font()\fR، این کنش بر قلم‌های گریز (escape-fonts) و انتخاب (select-fonts) تأثیری ندارد،
زیرا آن‌ها بر اساس مقادیر منابع نیستند.
اما بر قلم‌هایی که به‌طور عمومی ذیل مدخل منوی \*(``Default\*('' سازمان‌دهی شده‌اند اثر می‌گذارد،
از جمله \fBfont\fP، \fBboldFont\fP، \fBwideFont\fP
و \fBwideBoldFont\fP.
.TP 8
.B "maximize()"
اندازه پنجره را تغییر می‌دهد تا تمام صفحه را پر کند.
.TP 8
.B "meta\-sends\-escape()"
این کنش وضعیت منبع \fBmetaSendsEscape\fP را دگرگون (toggle) می‌کند.
.TP 8
.B "pointer\-button()"
از این کنش به‌عنوان راهکاری جایگزین (fall-back) برای مدیریت رویدادهای فشردن و رها کردن دکمه‌ها
برای پروتکل دنباله کنترلی موشواره استفاده کنید،
زمانی که نگاشت‌های مرتبط با انتخاب توسط منبع
\fBomitTranslation\fP مسدود شده‌اند.
.TP 8
.B "pointer\-motion()"
از این کنش به‌عنوان راهکاری جایگزین (fall-back) برای مدیریت رویدادهای حرکتی
برای پروتکل دنباله کنترلی موشواره استفاده کنید،
زمانی که نگاشت‌های مرتبط با انتخاب توسط منبع
\fBomitTranslation\fP مسدود شده‌اند.
.TP 8
.B "popup\-menu(\fImenuname\fP)"
این کنش منوی جهنده (popup) مشخص‌شده را نمایش می‌دهد.
نام‌های معتبر (با حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف)
عبارتند از: \fImainMenu\fP، \fIvtMenu\fP، \fIfontMenu\fP
و \fItekMenu\fP.
.TP 8
.B "print(\fIprinter\-flags\fP)"
این کنش پنجره را چاپ می‌کند.
همچنین از طریق مدخل \fBprint\fP در \fImainMenu\fP نیز فراخوانی می‌شود.
.IP
این کنش پارامترهای اختیاری را می‌پذیرد که به‌طور موقت تنظیمات
منبع را بازنویسی (override) می‌کنند.
تطبیق مقادیر پارامتر بدون در نظر گرفتن بزرگی و کوچکی حروف انجام می‌شود:
.RS
.TP 5
noFormFeed
در انتهای آخرین خط چاپ‌شده، هیچ کاراکتر تغذیه صفحه (form feed) ارسال نخواهد شد
(یعنی \fBprinterFormFeed\fP برابر با \*(``false\*('' است).
.TP 5
FormFeed
در انتهای آخرین خط چاپ‌شده، یک کاراکتر تغذیه صفحه (form feed) ارسال خواهد شد
(یعنی \fBprinterFormFeed\fP برابر با \*(``true\*('' است).
.TP 5
noNewLine
در انتهای آخرین خط چاپ‌شده، هیچ خط جدیدی (newline) ارسال نخواهد شد،
و خطوط شکسته شده در قالب خطوط طولانی ترکیب خواهند شد
(یعنی \fBprinterNewLine\fP برابر با \*(``false\*('' است).
.TP 5
NewLine
در انتهای آخرین خط چاپ‌شده، یک خط جدید (newline) ارسال خواهد شد،
و هر خط (با افزودن یک خط جدید) به عرض صفحه محدود خواهد شد
(یعنی \fBprinterNewLine\fP برابر با \*(``true\*('' است).
.TP 5
noAttrs
صفحه بدون ویژگی‌ها (attributes) چاپ می‌شود
(یعنی \fBprintAttributes\fP برابر با \*(``0\*('' است).
.TP 5
monoAttrs
صفحه با ویژگی‌های تک‌رنگ (vt220) چاپ می‌شود
(یعنی \fBprintAttributes\fP برابر با \*(``1\*('' است).
.TP 5
colorAttrs
صفحه با ویژگی‌های رنگی ANSI چاپ می‌شود
(یعنی \fBprintAttributes\fP برابر با \*(``2\*('' است).
.RE
.TP 8
.B "print\-everything(\fIprinter\-flags\fP)"
این کنش کل تاریخچه متن را افزون بر متن
در حال حاضر نمایان، به برنامه تعیین‌شده در منبع \fBprinterCommand\fP ارسال می‌کند.
این کنش همان پارامترهای اختیاری کنش \fBprint\fP را می‌پذیرد.
با یک دستور چاپگر مناسب، این کنش می‌تواند برای بارگذاری تاریخچه متن
در یک ویرایشگر به کار رود.
.TP 8
.B "print\-immediate()"
متن پنجره فعلی را طبق آنچه در منابع
\fBprintFileImmediate\fP،
\fBprintModeImmediate\fP و
\fBprintOptsImmediate\fP
مشخص شده است، مستقیماً به یک فایل ارسال می‌کند..TP 8
.B "print\-on\-error()"
پرچمی را تغییر وضعیت می‌دهد که به \fI\*n\fP اعلام می‌کند اگر با یک خطای X خارج شد،
متن پنجرهٔ کنونی را مستقیماً به یک فایل بفرستد،
همان‌گونه که توسط منابع
\fBprintFileOnXError\fP،
\fBprintModeOnXError\fP و
\fBprintOptsOnXError\fP
تعیین شده است.
.TP 8
.B "print\-redir()"
این کُنش مقدار \fBprinterControlMode\fR را بین 0 و 2 تغییر وضعیت می‌دهد.
مدخل متناظر در منوی جهنده زمانی سودمند است که پس از تصمیم به چاپ فایل‌های
باینری تصادفی روی ترمینال، نظرتان تغییر کرده باشد و بخواهید چاپگر را
خاموش کنید.
.TP 8
.B "quit()"
.br
این کُنش یک سیگنال SIGHUP را به زیربرنامه فرستاده و خارج می‌شود.
همچنین توسط مدخل \fBquit\fP در \fImainMenu\fP فراخوانی
می‌شود.
.TP 8
.B "readline\-button()"
از قابلیت اختیاری readline با پژواک توالی‌های کنترلی مکرر برای حرکت مکان‌نما به جلو
یا عقب هنگام رویداد رها کردن دکمه پشتیبانی می‌کند،
تا از برنامهٔ میزبان بخواهد تصورش از موقعیت مکان‌نما را
به‌منظور تطابق با رویداد دکمه به‌روزرسانی کند.
.TP 8
.B "redraw()"
این کُنش پنجره را بازترسیم می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBredraw\fP در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "restore()"
پنجره را به اندازه‌ای که پیش از آخرین بیشینه‌سازی داشت، بازمی‌گرداند.
.TP 8
.B "scroll\-back(\fIcount\fP [,\fIunits\fP [,\fImouse\fP] ])"
این کُنش پنجرهٔ متنی را به سمت عقب پیمایش می‌کند تا متنی که پیش‌تر از
بالای صفحه خارج شده بود، دوباره قابل مشاهده باشد.
.IP
آرگومان \fIcount\fP
تعداد \fIunits\fP (که می‌تواند \fIpage\fP، \fIhalfpage\fP،
\fIpixel\fP یا \fIline\fP باشد) را برای پیمایش نشان می‌دهد.
اگر هیچ پارامتر \fIcount\fP مشخص نشود، \fI\*n\fP از تعداد خطوط
تعیین‌شده توسط منبع \fBscrollLines\fP استفاده می‌کند.
.IP
می‌توان تنظیمی را برای واحدهای \fIpage\fP یا \fIhalfpage\fP با افزودن علامت
\*(``+\*('' یا \*(``\-\*(''
به همراه یک عدد مشخص کرد،
برای نمونه \fIpage\-2\fP برای تعیین ۲ خط کمتر از یک صفحه.
.IP
اگر پارامتر دوم حذف شود، از \*(``lines\*('' استفاده می‌شود.
.IP
اگر پارامتر سوم یعنی \fImouse\fP داده شود، هنگامی که گزارش‌دهی ماوس
فعال باشد این کُنش نادیده گرفته می‌شود.
.TP 8
.B "scroll\-forw(\fIcount\fP [,\fIunits\fP [,\fImouse\fP] ])"
این کُنش شبیه به \fBscroll\-back\fP است با این تفاوت که
در جهت مخالف پیمایش می‌کند.
.TP 8
.B "scroll\-lock(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش با رعایت منبع \fBallowScrollLock\fP، وضعیت درونی را که به
\fI\*n\fP نشان می‌دهد آیا Scroll Lock فعال است یا خیر،
تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد.
.TP 8
.B "scroll\-to(\fIcount\fP)"
پیمایش به خط داده‌شده نسبت به ابتدای خطوط ذخیره‌شده.
برای نمونه، \*(``\fBscroll\-to(0)\fP\*('' به ابتدا پیمایش می‌کند.
دو پارامتر غیرعددی ویژه شناسایی می‌شوند:
.RS
.TP 8
.B scroll\-to(begin)
پیمایش به ابتدای خطوط ذخیره‌شده.
.TP 8
.B scroll\-to(end)
پیمایش به انتهای خطوط ذخیره‌شده، یعنی به صفحهٔ فعال کنونی.
.RE
.TP 8
.B "secure()"
این کُنش حالت \fISecure Keyboard\fP را تغییر وضعیت می‌دهد
(بخش \fBSECURITY\fP را ببینید)، و از مدخل \fBsecurekbd\fP
در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "select\-cursor\-end(\fIdestname\fP [, \&...\&])"
این کُنش شبیه به \fBselect\-end\fP است با این تفاوت که باید
همراه با \fBselect\-cursor\-start\fP استفاده شود.
.TP 8
.B "select\-cursor\-extend()"
این کُنش شبیه به \fBselect\-extend\fP است با این تفاوت که باید
همراه با \fBselect\-cursor\-start\fP استفاده شود.
.TP 8
.B "select\-cursor\-start()"
این کُنش شبیه به \fBselect\-start\fP است با این تفاوت که گزینش
را از موقعیت فعلی مکان‌نمای متن آغاز می‌کند.
.TP 8
.B "select\-end(\fIdestname\fP [, \&...\&])"
این کُنش متن گزینش‌شدهٔ فعلی را در تمامی گزینش‌ها یا
cutbufferهای مشخص‌شده توسط \fIdestname\fP قرار می‌دهد.
همچنین موقعیت ماوس را فرستاده و وضعیت گزینش درونی را
برای بازتاب پایان فرایند گزینش به‌روزرسانی می‌کند.
.TP 8
.B "select\-extend()"
این کُنش اشاره‌گر را دنبال کرده و گزینش را گسترش می‌دهد.
این کُنش تنها باید به رویدادهای حرکت (Motion) مقید شود.
.TP 8
.B "select\-set()"
این کُنش متن متناظر با گزینش کنونی را ذخیره می‌کند،
بدون اینکه بر حالت گزینش تأثیر بگذارد.
.TP 8
.B "select\-start()"
این کُنش گزینش متن را در موقعیت فعلی اشاره‌گر آغاز می‌کند.
برای اطلاعات دربارهٔ انجام گزینش‌ها،
بخش \fBPOINTER USAGE\fP را ببینید.
.IP
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از گزینش بلوکی پیکربندی شده باشد،
این کُنش پارامتر \*(``block\*('' را می‌پذیرد
که به‌جای گزینش نویسه‌محور پیش‌فرض،
یک گزینش بلوکی را آغاز می‌کند.
.TP 8
.B "send\-signal(\fIsigname\fP)"
این کُنش سیگنال مشخص‌شده با \fIsigname\fP را
به زیرفرایند \fI\*n\fP (پوسته یا برنامهٔ مشخص‌شده با
گزینهٔ خط فرمان \fI\-e\fP) می‌فرستد.
همچنین توسط مدخل‌های
\fBsuspend\fP،
\fBcontinue\fP،
\fBinterrupt\fP،
\fBhangup\fP،
\fBterminate\fP
و
\fBkill\fP
در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
نام‌های مجاز سیگنال عبارتند از (حساسیت به بزرگی
و کوچکی حروف وجود ندارد):
\fItstp\fP (در صورت پشتیبانی سیستم‌عامل)، \fIsuspend\fP (همانند
\fItstp\fP)، \fIcont\fP
(در صورت پشتیبانی سیستم‌عامل)، \fIint\fP، \fIhup\fP، \fIterm\fP،
\fIquit\fP،
\fIalrm\fP، \fIalarm\fP (همانند \fIalrm\fP) و \fIkill\fP.
.TP 8
.B "set\-8\-bit\-control(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBeightBitControl\fP را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد.
همچنین از مدخل \fB8\-bit\-control\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-allow132(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBc132\fP را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد.
همچنین از مدخل \fBallow132\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-altscreen(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش وضعیت بین صفحهٔ جایگزین و صفحهٔ کنونی را تنظیم، غیرفعال یا جابه‌جا (تغییر وضعیت) می‌کند.
.TP 8
.B "set\-appcursor(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش مدیریت حالت Application Cursor Key را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد
و همچنین توسط مدخل \fBappcursor\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-appkeypad(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش مدیریت حالت Application Keypad را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد
و همچنین توسط مدخل \fBappkeypad\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-autolinefeed(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش درج خودکار سطر جدید را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد.
همچنین توسط مدخل \fBautolinefeed\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-autowrap(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش شکستن خودکار خطوط طولانی را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد.
همچنین توسط مدخل \fBautowrap\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-backarrow(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBbackarrowKey\fP را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد.
همچنین از مدخل \fBbackarrow key\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-bellIsUrgent(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBbellIsUrgent\fP را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد.
همچنین توسط مدخل \fBbellIsUrgent\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-cursesemul(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBcurses\fP را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد.
همچنین از مدخل \fBcursesemul\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-cursorblink(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBcursorBlink\fP را تنظیم، غیرفعال یا تغییر وضعیت می‌دهد.
همچنین از مدخل \fBcursorblink\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود..TP 8
.B "set\-font\-doublesize(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBfontDoublesize\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBfont\-doublesize\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-font\-linedrawing(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش وضعیت \fI\*n\fR را در رابطه با اینکه آیا قلم فعلی نویسه‌های
خط‌کشی (line-drawing) دارد و آیا باید آن‌ها را مستقیماً رسم کند یا خیر،
تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBfont\-linedrawing\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.\" .\" پیاده‌سازی نشده است
.\" .TP 8
.\" .B "set\-font\-loading(\fIon/off/toggle\fP)"
.\" این کُنش منبع TBD را که توانایی بارگذاری قلم‌های نرم‌افزاری VT220
.\" را کنترل می‌کند، تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
.\" همچنین توسط مدخل \fBfont\-loadable\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-font\-packed(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBforcePackedFont\fR را که استفاده از کمینه یا بیشینهٔ
پهنای گلیف قلم را کنترل می‌کند، تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBfont\-packed\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-hp\-function\-keys(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBhpFunctionKeys\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBhpFunctionKeys\fP در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-jumpscroll(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBjumpscroll\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBjumpscroll\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-keep\-clipboard(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBkeepClipboard\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
.TP 8
.B "set\-keep\-selection(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBkeepSelection\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBkeepSelection\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-logging(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش وضعیت گزینهٔ گزارش‌گیری را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
.TP 8
.B "set\-marginbell(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBmarginBell\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
.TP 8
.B "set\-num\-lock(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش وضعیت منبع \fBnumLock\fP را معکوس می‌کند.
.TP 8
.B "set\-old\-function\-keys(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش وضعیت کلیدهای عملکردی موروثی (legacy) را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBoldFunctionKeys\fP در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-pop\-on\-bell(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBpopOnBell\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBpoponbell\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-private\-colors(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBprivateColorRegisters\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
.TP 8
.B "set\-render\-font(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBrenderFont\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBrender\-font\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-reverse\-video(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBreverseVideo\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBreversevideo\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-reversewrap(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBreverseWrap\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBreversewrap\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-sco\-function\-keys(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBscoFunctionKeys\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBscoFunctionKeys\fP در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-scroll\-on\-key(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBscrollKey\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین از طریق مدخل \fBscrollkey\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-scroll\-on\-tty\-output(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBscrollTtyOutput\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین از طریق مدخل \fBscrollttyoutput\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-scrollbar(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBscrollbar\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBscrollbar\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-select(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBselectToClipboard\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBselectToClipboard\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-sixel\-scrolling(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش بین حالت درون‌خطی (پیمایش sixel) و موقعیت‌یابی مطلق جابه‌جا می‌شود.
همچنین می‌تواند از طریق حالت اختصاصی DEC 80 (DECSDM) یا از طریق مدخل
\fBsixelScrolling\fP در \fIbtMenu\fP کنترل شود.
.TP 8
.B "set\-sun\-function\-keys(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBsunFunctionKeys\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBsunFunctionKeys\fP در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-sun\-keyboard(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBsunKeyboard\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBsunKeyboard\fP در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-tek\-text(\fIlarge/2/3/small\fP)"
این کُنش قلم استفاده‌شده در پنجرهٔ Tektronix را بر اساس آرگومان به مقدار
منبع انتخاب‌شده تنظیم می‌کند.
آرگومان می‌تواند یک کلیدواژه یا یک نام مستعار تک‌حرفی باشد،
همان‌طور که در پرانتز نشان داده شده است:
.RS
.TP 5
large (l)
استفاده از منبع \fBfontLarge\fP، مشابه مدخل منوی \fBtektextlarge\fP.
.TP 5
two (2)
استفاده از منبع \fBfont2\fP، مشابه مدخل منوی \fBtektext2\fP.
.TP 5
three (3)
استفاده از منبع \fBfont3\fP، مشابه مدخل منوی \fBtektext3\fP.
.TP 5
small (s)
استفاده از منبع \fBfontSmall\fP، مشابه مدخل منوی \fBtektextsmall\fP.
.RE
.TP 8
.B "set\-terminal\-type(\fItype\fP)"
این کُنش خروجی را بر اساس رشتهٔ \fItype\fP، به یکی از پنجره‌های \fIvt\fP یا \fItek\fP هدایت می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBtekmode\fP در \fIvtMenu\fP و مدخل \fBvtmode\fP در
\fItekMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-titeInhibit(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBtiteInhibit\fP را که جابه‌جایی میان صفحهٔ جایگزین و صفحهٔ کنونی
را کنترل می‌کند، تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
.TP 8
.B "set\-toolbar(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش ویژگی نوارابزار را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBtoolbar\fP در \fImainMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-utf8\-fonts(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fButf8Fonts\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fButf8\-fonts\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-utf8\-mode(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fButf8\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fButf8\-mode\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-utf8\-title(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fButf8Title\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fButf8\-title\fP در \fIfontMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-visibility(\fIvt/tek\fP,\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش نمایان بودن یا نبودن پنجره‌های \fIvt\fP یا \fItek\fP را
تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین از طریق مدخل‌های \fBtekshow\fP و \fBvthide\fP در \fIvtMenu\fP و
مدخل‌های \fBvtshow\fP و \fBtekhide\fP در \fItekMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-visual\-bell(\fIon/off/toggle\fP)"
این کُنش منبع \fBvisualBell\fP را تنظیم، لغو یا معکوس می‌کند.
همچنین توسط مدخل \fBvisualbell\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "set\-vt\-font(\fId/1/2/3/4/5/6/7/e/s\fP [,\fInormalfont\fP [, \fIboldfont\fP]])"
این کُنش قلم یا قلم‌هایی را که در حال حاضر در پنجرهٔ VT\fIxxx\fP استفاده می‌شوند،
تنظیم می‌کند.
نخستین آرگومان، نویسه‌ای منفرد است که قلم مورد استفاده را مشخص می‌کند:
.RS 8
.HP
\fId\fP یا \fID\fP نشان‌دهندهٔ قلم پیش‌فرض هستند (قلمی که در ابتدا هنگام
شروع به کار
\fI\*n\fP استفاده شده بود)،
.HP
\fI1\fP تا \fI7\fP نشان‌دهندهٔ قلم‌های
مشخص‌شده توسط منابع \fBfont1\fP تا \fBfont7\fP هستند،
.HP
\fIe\fP یا \fIE\fP
نشان‌دهندهٔ قلم‌های عادی و برجسته (bold) هستند که از طریق کدهای گریز تنظیم شده‌اند
(یا به ترتیب به عنوان آرگومان‌های دوم و سوم کُنش مشخص شده‌اند)، و
.HP
\fIs\fP یا \fIS\fP نشان‌دهندهٔ قلم انتخابی (همان‌طور که توسط برنامه‌هایی مانند
\fBxfontsel\fP(1) انجام می‌شود) است که توسط آرگومان دوم کُنش مشخص شده است.
.RE.IP
اگر \fI\*n\fR برای پشتیبانی از نویسه‌های عریض پیکربندی شده باشد، دو پارامتر اختیاری دیگر برای آرگومان \fIe\fP شناسایی می‌شوند:
قلم عریض (wide font) و قلم توپر عریض (wide bold font).
.TP 8
.B "smaller\-vt\-font()"
تنظیم قلم به قلم کوچکتر بعدی، بر اساس ابعاد قلم.
همچنین ببینید: \fBset\-vt\-font()\fP.
.TP 8
.B "soft\-reset()"
این کنش، ناحیهٔ پیمایش را بازنشانی می‌کند.
این مورد همچنین از مدخل \fBsoftreset\fP در \fIvtMenu\fP فراخوانی می‌شود.
اثر آن با توالی کنترلی بازنشانی نرم (DECSTR) یکسان است.
.TP 8
.B "spawn\-new\-terminal(\fIparams\fP)"
ایجاد یک فرایند جدید \fI\*n\fP.
این قابلیت در سیستم‌هایی در دسترس است که نگارش نوینی از سامانه فایل فرایندها، مانند \*(``/proc\*('' دارند که \fI\*n\fP می‌تواند آن را بخواند.
.IP
از مدخل فرایند \*(``cwd\*(''، مانند /proc/12345/cwd برای به دست آوردن دایرکتوری کاری فرایندی که در \fI\*n\fR فعلی در حال اجرا است، استفاده می‌کند.
.IP
در سیستم‌هایی که مدخل فرایند \*(``exe\*('' دارند، مانند /proc/12345/exe، از این مدخل برای به دست آوردن فایل اجرایی واقعی استفاده می‌کند.
در غیر این صورت، از متغیر محیطی \fB$PATH\fP برای یافتن \fI\*n\fP استفاده می‌شود.
.IP
اگر پارامترهایی در این کنش مشخص شده باشند،
آن‌ها به فرایند جدید \fI\*n\fP فرستاده می‌شوند.
.TP 8
.B "start\-cursor\-extend()"
این کنش مشابه \fBselect\-extend\fP است، با این تفاوت که انتخاب تا موقعیت فعلی مکان‌نمای متن گسترش می‌یابد.
.TP 8
.B "start\-extend()"
این کنش مشابه \fBselect\-start\fP است، با این تفاوت که انتخاب تا موقعیت فعلی نشانگر گسترش می‌یابد.
.TP 8
.B "string(\fIstring\fP)"
این کنش رشتهٔ متنی مشخص‌شده را طوری درج می‌کند که گویی تایپ شده است.
اگر رشته شامل فضای خالی یا نویسه‌های غیرالفبایی‌عددی باشد، قرار دادن آن در علامت نقل‌قول الزامی است.
اگر آرگومان رشته با نویسه‌های \*(``0x\*('' آغاز شود، به عنوان یک ثابت نویسه‌ای بر پایهٔ شانزده (هگز) تفسیر می‌شود.
.TP 8
.B "tek\-copy()"
این کنش کدهای گریز (escape codes) استفاده‌شده برای ایجاد محتویات پنجرهٔ فعلی را در فایلی در دایرکتوری جاری که نام آن با COPY آغاز می‌شود کپی می‌کند.
این مورد همچنین از طریق مدخل \fBtekcopy\fP در \fItekMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "tek\-page()"
این کنش پنجرهٔ Tektronix را پاک می‌کند.
این مورد همچنین از طریق مدخل \fBtekpage\fP در \fItekMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "tek\-reset()"
این کنش پنجرهٔ Tektronix را بازنشانی می‌کند.
این مورد همچنین از طریق مدخل \fBtekreset\fP در \fItekMenu\fP فراخوانی می‌شود.
.TP 8
.B "vi\-button()"
یک رویداد دکمه (به جز فشردن و رها کردن) را با چاپ یک توالی کنترلی محاسبه‌شده از شماره سطر رویداد در صفحه نسبت به سطر فعلی، مدیریت می‌کند:
.NS
ESC ^P
.NE
.IP
یا
.NS
ESC ^N
.NE
.IP
به ترتیب بسته به اینکه رویداد قبل یا بعد از سطر فعلی باشد.
نویسهٔ ^N (یا ^P) به ازای هر سطری که رویداد با سطر فعلی اختلاف دارد، یک بار تکرار می‌شود.
اگر رویداد دکمه روی سطر فعلی رخ دهد، توالی کنترلی به‌طور کامل نادیده گرفته می‌شود.
.TP 8
.B "visual\-bell()"
این کنش موجب چشمک زدن سریع پنجره می‌شود.
.
.PP
پنجرهٔ Tektronix نیز کنش زیر را دارد:
.TP 8
.B "gin\-press(\fIl/L/m/M/r/R\fP)"
این کنش کد ورودی گرافیکی مشخص‌شده را ارسال می‌کند.
..SS "اتصال‌های پیش‌فرض کلید (Default Key Bindings)"
اتصال‌های پیش‌فرض در پنجرهٔ VT\fIxxx\fP از نشانهٔ \fBSELECT\fP استفاده می‌کنند،
که توسط منبع \fBselectToClipboard\fP تعیین می‌شود.
این موارد برای ویجت \fIvt100\fP هستند:
.NS
          Shift <KeyPress> Prior:\fBscroll\-back\fP(1,halfpage) \\n\\\&
           Shift <KeyPress> Next:\fBscroll\-forw\fP(1,halfpage) \\n\\\&
         Shift <KeyPress> Select:\fBselect\-cursor\-start\fP() \\\&
                                 \fBselect\-cursor\-end\fP(\fBSELECT\fP, \fBCUT_BUFFER0\fP) \\n\\\&
         Shift <KeyPress> Insert:\fBinsert\-selection\fP(\fBSELECT\fP, \fBCUT_BUFFER0\fP) \\n\\\&
                 Alt <Key>Return:\fBfullscreen\fP() \\n\\\&
        <KeyRelease> Scroll_Lock:\fBscroll\-lock\fP() \\n\\\&
    Shift~Ctrl <KeyPress> KP_Add:\fBlarger\-vt\-font\fP() \\n\\\&
    Shift Ctrl <KeyPress> KP_Add:\fBsmaller\-vt\-font\fP() \\n\\\&
    Shift <KeyPress> KP_Subtract:\fBsmaller\-vt\-font\fP() \\n\\\&
                ~Meta <KeyPress>:\fBinsert\-seven\-bit\fP() \\n\\\&
                 Meta <KeyPress>:\fBinsert\-eight\-bit\fP() \\n\\\&
                !Ctrl <Btn1Down>:\fBpopup\-menu\fP(mainMenu) \\n\\\&
           !Lock Ctrl <Btn1Down>:\fBpopup\-menu\fP(mainMenu) \\n\\\&
 !Lock Ctrl @Num_Lock <Btn1Down>:\fBpopup\-menu\fP(mainMenu) \\n\\\&
     ! @Num_Lock Ctrl <Btn1Down>:\fBpopup\-menu\fP(mainMenu) \\n\\\&
                 Meta <Btn1Down>:\fBselect\-start\fP(block) \\n\\\&
                ~Meta <Btn1Down>:\fBselect\-start\fP() \\n\\\&
              ~Meta <Btn1Motion>:\fBselect\-extend\fP() \\n\\\&
                !Ctrl <Btn2Down>:\fBpopup\-menu\fP(vtMenu) \\n\\\&
           !Lock Ctrl <Btn2Down>:\fBpopup\-menu\fP(vtMenu) \\n\\\&
 !Lock Ctrl @Num_Lock <Btn2Down>:\fBpopup\-menu\fP(vtMenu) \\n\\\&
     ! @Num_Lock Ctrl <Btn2Down>:\fBpopup\-menu\fP(vtMenu) \\n\\\&
          ~Ctrl ~Meta <Btn2Down>:\fBignore\fP() \\n\\\&
                 Meta <Btn2Down>:\fBclear\-saved\-lines\fP() \\n\\\&
            ~Ctrl ~Meta <Btn2Up>:\fBinsert\-selection\fP(\fBSELECT\fP, \fBCUT_BUFFER0\fP) \\n\\\&
                !Ctrl <Btn3Down>:\fBpopup\-menu\fP(fontMenu) \\n\\\&
           !Lock Ctrl <Btn3Down>:\fBpopup\-menu\fP(fontMenu) \\n\\\&
 !Lock Ctrl @Num_Lock <Btn3Down>:\fBpopup\-menu\fP(fontMenu) \\n\\\&
     ! @Num_Lock Ctrl <Btn3Down>:\fBpopup\-menu\fP(fontMenu) \\n\\\&
          ~Ctrl ~Meta <Btn3Down>:\fBstart\-extend\fP() \\n\\\&
              ~Meta <Btn3Motion>:\fBselect\-extend\fP() \\n\\\&
                 Ctrl <Btn4Down>:\fBscroll\-back\fP(1,halfpage,m) \\n\\\&
            Lock Ctrl <Btn4Down>:\fBscroll\-back\fP(1,halfpage,m) \\n\\\&
  Lock @Num_Lock Ctrl <Btn4Down>:\fBscroll\-back\fP(1,halfpage,m) \\n\\\&
       @Num_Lock Ctrl <Btn4Down>:\fBscroll\-back\fP(1,halfpage,m) \\n\\\&
                      <Btn4Down>:\fBscroll\-back\fP(5,line,m)     \\n\\\&
                 Ctrl <Btn5Down>:\fBscroll\-forw\fP(1,halfpage,m) \\n\\\&
            Lock Ctrl <Btn5Down>:\fBscroll\-forw\fP(1,halfpage,m) \\n\\\&
  Lock @Num_Lock Ctrl <Btn5Down>:\fBscroll\-forw\fP(1,halfpage,m) \\n\\\&
       @Num_Lock Ctrl <Btn5Down>:\fBscroll\-forw\fP(1,halfpage,m) \\n\\\&
                      <Btn5Down>:\fBscroll\-forw\fP(5,line,m)     \\n\\\&
                         <BtnUp>:\fBselect\-end\fP(\fBSELECT\fP, \fBCUT_BUFFER0\fP) \\n\\\&
                     <BtnMotion>:\fBpointer\-motion\fP() \\n\\\&
                       <BtnDown>:\fBpointer\-button\fP() \\n\\\&
                         <BtnUp>:\fBpointer\-button\fP() \\n\\\&
                       <BtnDown>:\fBignore\fP()
.NE
.PP
اتصال‌های پیش‌فرض در پنجرهٔ Tektronix مشابه اما محدودتر هستند.
این موارد مربوط به ویجت \fItek4014\fP می‌باشند:
.NS
                 ~Meta<KeyPress>: \fBinsert\-seven\-bit\fP() \\n\\\&
                  Meta<KeyPress>: \fBinsert\-eight\-bit\fP() \\n\\\&
                !Ctrl <Btn1Down>: \fBpopup\-menu\fP(mainMenu) \\n\\\&
           !Lock Ctrl <Btn1Down>: \fBpopup\-menu\fP(mainMenu) \\n\\\&
 !Lock Ctrl @Num_Lock <Btn1Down>: \fBpopup\-menu\fP(mainMenu) \\n\\\&
      !Ctrl @Num_Lock <Btn1Down>: \fBpopup\-menu\fP(mainMenu) \\n\\\&
                !Ctrl <Btn2Down>: \fBpopup\-menu\fP(tekMenu) \\n\\\&
           !Lock Ctrl <Btn2Down>: \fBpopup\-menu\fP(tekMenu) \\n\\\&
 !Lock Ctrl @Num_Lock <Btn2Down>: \fBpopup\-menu\fP(tekMenu) \\n\\\&
      !Ctrl @Num_Lock <Btn2Down>: \fBpopup\-menu\fP(tekMenu) \\n\\\&
           Shift ~Meta<Btn1Down>: \fBgin\-press\fP(L) \\n\\\&
                 ~Meta<Btn1Down>: \fBgin\-press\fP(l) \\n\\\&
           Shift ~Meta<Btn2Down>: \fBgin\-press\fP(M) \\n\\\&
                 ~Meta<Btn2Down>: \fBgin\-press\fP(m) \\n\\\&
           Shift ~Meta<Btn3Down>: \fBgin\-press\fP(R) \\n\\\&
                 ~Meta<Btn3Down>: \fBgin\-press\fP(r)
.NE
.SS "اتصال‌های سفارشی کلید (Custom Key Bindings)"
شما می‌توانید منبع \fBtranslations\fP را با بازنویسی بخش‌هایی
از آن، یا با ادغام منابع خود با آن تغییر دهید.
.PP
در اینجا مثالی آمده است که از انتخاب/جای‌گذاری همراه با Shift برای رونوشت در کلیپ‌بورد،
و از انتخاب/جای‌گذاری بدون Shift برای گزینش اصلی (primary selection) استفاده می‌کند.
در هر حالت، یک بافر برش (متفاوت) نیز
مقصد یا منبع عملیات انتخاب/جای‌گذاری است.
با این حال، به یاد داشتن این نکته مهم است
که بافرهای برش داده‌ها را با کدگذاری ISO-8859-1 ذخیره می‌کنند،
در حالی که گزینش‌ها می‌توانند داده‌ها را در قالب‌ها و کدگذاری‌های گوناگونی ذخیره نمایند.
تا زمانی که \fI\*n\fP مالک گزینش است، آن را برجسته نشان می‌دهد.
هنگامی که مالکیت گزینش را از دست می‌دهد، برجسته‌سازی مربوطه را برمی‌دارد.
اما همچنان می‌توانید از بافر برش متناظر جای‌گذاری کنید.
.NS
*VT100*translations:    #override \\n\\\&
   ~Shift~Ctrl<Btn2Up>: \fBinsert\-selection\fP(\fBPRIMARY\fP, \fBCUT_BUFFER0\fP) \\n\\\&
    Shift~Ctrl<Btn2Up>: \fBinsert\-selection\fP(\fBCLIPBOARD\fP, \fBCUT_BUFFER1\fP) \\n\\\&
   ~Shift     <BtnUp> : \fBselect\-end\fP(\fBPRIMARY\fP, \fBCUT_BUFFER0\fP) \\n\\\&
    Shift     <BtnUp> : \fBselect\-end\fP(\fBCLIPBOARD\fP, \fBCUT_BUFFER1\fP)
.NE
.PP
در این مثال، به جای نام ویجت از نام کلاس \fBVT100\fP استفاده شده است.
این دو متفاوت هستند؛ یک نام کلاس می‌تواند برای بیش از یک ویجت اعمال شود.
علامت \*(``*\*('' ابتدایی به این دلیل استفاده شده است که سلسله‌مراتب ویجت‌ها در بالای
ویجت \fIvt100\fP به این بستگی دارد که
آیا پشتیبانی از نوار ابزار در \fI\*n\fP کامپایل شده است یا خیر.
.PP
بیشتر ترجمه‌های از پیش تعریف‌شده مربوط به موشواره هستند،
و تعداد اندکی از آن‌ها از برخی کلیدهای ویژهٔ صفحه‌کلید استفاده می‌کنند.
برنامه‌ها از کلیدهای ویژه (کلیدهای تابع، کلیدهای مکان‌نما، کلیدهای صفحه‌کلید عددی)
به همراه کلیدهای تبدیل (shift، control، alt) استفاده می‌کنند.
اگر \fI\*n\fP ترجمه‌ای را برای ترکیب مشخصی از
کلید ویژه و کلید تبدیل تعریف کند، استفاده از آن
توسط برنامه‌های درون ترمینال غیرممکن خواهد شد.
به عنوان نمونه، می‌توان استفاده از کلیدهای \fIPage Up\fP و \fIPage Down\fP
را که در اینجا دیده می‌شود:
.NS
    Shift <KeyPress> Prior : \fBscroll\-back\fP(1,halfpage) \\n\\\&
    Shift <KeyPress> Next  : \fBscroll\-forw\fP(1,halfpage) \\n\\\&
.NE
.PP
به کلیدهای \fIHome\fP و \fIEnd\fP گسترش داد:
.NS
    Shift <KeyPress> Home : \fBscroll\-to\fP(begin) \\n\\\&
    Shift <KeyPress> End  : \fBscroll\-to\fP(end)
.NE
.PP
اما در این صورت shift\-\fIHome\fP و shift\-\fIEnd\fP دیگر
برای برنامه‌ها در دسترس نخواهند بود.
.PP
استفاده از اتصال‌های موشوارهٔ سه‌دکمه‌ای برای همه آسان نیست.
در یک موشوارهٔ چرخ‌دار، دکمهٔ میانی ممکن است همان چرخ باشد.
به عنوان جایگزین، می‌توانید با استفاده از کلیدهای ترکیبی با Shift اتصالی اضافه کنید:
.NS
*VT100*translations:      #override \\n\\\&
    Shift <Key>Home:    \fBcopy\-selection\fP(\fBSELECT\fP) \\n\\\&
    Shift <Key>Insert:  \fBcopy\-selection\fP(\fBSELECT\fP) \\n\\\&
    Ctrl Shift <Key>C:  \fBcopy\-selection\fP(\fBSELECT\fP) \\n\\\&
    Ctrl Shift <Key>V:  \fBinsert\-selection\fP(\fBSELECT\fP)
.NE
.PP
شما همچنان از دکمه‌های چپ و راست موشواره (معمولاً ۱ و ۳)
برای آغاز و گسترش گزینش‌ها استفاده خواهید کرد.
.PP
علاوه بر مشکلات موشواره، صفحه‌کلیدهایی با چیدمان نامناسب نیز وجود دارند.
برخی فاقد صفحه‌کلید عددی (کی‌پد) هستند، که استفاده از اتصال‌های مثبت و منفی
کی‌پد به همراه Shift را برای جابه‌جایی میان اندازه‌های قلم دشوار می‌سازد.
می‌توانید با انتساب این کنش‌ها به کلیدهایی با دسترسی
آسان‌تر، این مشکل را برطرف کنید:
.NS
*VT100*translations:      #override \\n\\\&
    Ctrl <Key> +:       \fBlarger\-vt\-font\fP() \\n\\\&
    Ctrl <Key> \-:       \fBsmaller\-vt\-font\fP()
.NE
.PP
قابلیت نگاشت کلید (keymap) به شما امکان می‌دهد میان مجموعه‌های مختلف ترجمه جابه‌جا شوید.
نمونهٔ زیر نشان می‌دهد
چگونه می‌توان از کنش \fBkeymap()\fP برای افزودن کلیدهای
ویژه جهت وارد کردن واژه‌های پرکاربرد استفاده کرد:
.NS
*VT100.Translations: #override <Key>F13: keymap(dbx)
*VT100.dbxKeymap.translations: \\\&
        <Key>F14:       \fBkeymap\fP(None) \\n\\\&
        <Key>F17:       \fBstring\fP("next") \\n\\\&
                        \fBstring\fP(0x0d) \\n\\\&
        <Key>F18:       \fBstring\fP("step") \\n\\\&
                        \fBstring\fP(0x0d) \\n\\\&
        <Key>F19:       \fBstring\fP("continue") \\n\\\&
                        \fBstring\fP(0x0d) \\n\\\&
        <Key>F20:       \fBstring\fP("print ") \\n\\\&
                        \fBinsert\-selection\fP(\fBPRIMARY\fP, \fBCUT_BUFFER0\fP)
.NE.SS "اتصال‌های پیش‌فرض نوار پیمایش (Default Scrollbar Bindings)"
اتصال‌های کلید معمولاً با ویجت‌های \fIvt100\fP یا \fItek4014\fP
که به عنوان شبیه‌سازهای ترمینال عمل می‌کنند مرتبط هستند.
نوار پیمایشِ \fI\*N\fP (و نوار ابزار در صورت پیکربندی شدن) ویجت‌های مجزایی هستند.
از آنجا که همه این‌ها از \fIX\ Toolkit\fP استفاده می‌کنند،
دارای منابع \fBtranslations\fP متناظر هستند.
این منابع متمایز بوده
و با الگوهای متفاوتی تطابق دارند، مانند تفاوت در نام ویجت (widget-name) و
تعداد سطوح ویجت‌هایی که ممکن است شامل شوند.
.PP
ویجت \fIscrollbar\fP فرزندی از ویجت \fIvt100\fP است.
این ویجت روی ویجت \fIvt100\fP قرار می‌گیرد.
تغییر وضعیت فعال یا غیرفعال بودن نوار پیمایش باعث تغییر اندازه ویجت \fIvt100\fP می‌شود.
.PP
اتصال‌های پیش‌فرض برای ویجت نوار پیمایش تنها از رویدادهای دکمه ماوس استفاده می‌کنند:
.NS
   <Btn5Down>: StartScroll(Forward) \\n\\\&
   <Btn1Down>: StartScroll(Forward) \\n\\\&
   <Btn2Down>: StartScroll(Continuous) MoveThumb() NotifyThumb() \\n\\\&
   <Btn3Down>: StartScroll(Backward) \\n\\\&
   <Btn4Down>: StartScroll(Backward) \\n\\\&
   <Btn2Motion>: MoveThumb() NotifyThumb() \\n\\\&
   <BtnUp>:    NotifyScroll(Proportional) EndScroll()
.NE
.PP
رویدادهایی که ویجت \fIscrollbar\fP اصلاً آن‌ها را تشخیص ندهد از دست می‌روند.
.PP
با این حال، در هنگام راه‌اندازی، \fI\*n\fP این ترجمه‌ها را با ترجمه‌های پیش‌فرضی که برای ویجت \fIvt100\fP به کار می‌روند،
همراه با منبع \*(``actions\*('' که آن ترجمه‌ها استفاده می‌کنند، گسترش می‌دهد.
از آنجا که ویجت‌های \fIscrollbar\fP (یا \fImenubar\fP) این کنش‌ها (actions) را تشخیص نمی‌دهند
(اما از آنجا که نگاشت ترجمه متناظری دارند)،
به ویجت \fIvt100\fP ارسال می‌شوند.
.PP
این گسترش ترجمه‌های نوار پیمایش محدودیت‌هایی دارد:
.bP
برنامه \fI\*N\fP می‌داند که ترجمه‌های پیش‌فرض چه هستند،
اما هیچ رابط کتابخانه‌ای مناسبی برای تشخیص اینکه کاربر چه سفارشی‌سازی‌هایی را به ویجت \fIvt100\fP اضافه کرده است وجود ندارد.
تمام کاری که \fI\*n\fP می‌تواند انجام دهد گسترش ویجت \fIscrollbar\fP است تا
نقطه شروع یکسانی را برای سفارشی‌سازی بیشتر توسط کاربر فراهم سازد.
.bP
رویدادها در فاصله بین ویجت‌ها ممکن است از دست بروند.
.bP
دنباله‌های Compose آغاز شده در یک ویجت نمی‌توانند در ویجت دیگر تکمیل شوند،
زیرا روش‌های ورودی برای هر ویجت اطلاعات زمینه (context) را به اشتراک نمی‌گذارند.
.PP
بیشتر سفارشی‌سازی‌های ترجمه‌های نوار پیمایش مربوط به اتصال‌های کلید نیست.
بلکه کاربران عموماً بیشتر علاقه‌مند به تغییر اتصال‌های دکمه‌های ماوس هستند.
برای مثال، برخی ترجیح می‌دهند از دکمه سمت چپ ماوس
برای کشیدن لغزنده نوار پیمایش (scrollbar thumb) استفاده کنند.
این مورد را می‌توان با تغییر منبع translations تنظیم کرد، به عنوان مثال:
.NS
*VT100.scrollbar.translations:  #override \\n\\\&
   <Btn5Down>:     StartScroll(Forward) \\n\\\&
   <Btn1Down>:     StartScroll(Continuous) MoveThumb() NotifyThumb() \\n\\\&
   <Btn4Down>:     StartScroll(Backward) \\n\\\&
   <Btn1Motion>:   MoveThumb() NotifyThumb() \\n\\\&
   <BtnUp>:        NotifyScroll(Proportional) EndScroll()
.NE
.SH "دنباله‌های کنترلی و صفحه‌کلید (CONTROL SEQUENCES AND KEYBOARD)"
برنامه‌ها می‌توانند دنباله‌هایی از نویسه‌ها را به ترمینال بفرستند تا رفتار آن را تغییر دهند.
اغلب از آن‌ها به عنوان
\*(``دنباله‌های گریز ANSI\*('' یا صرفاً
\*(``دنباله‌های گریز\*('' نام برده می‌شود، اما هر دو عبارت گمراه‌کننده هستند:
.bP
استاندارد ANSI x3.64 (منسوخ) که با ISO 6429 (ECMA-48) جایگزین شد، قوانینی برای
\fIقالب\fP این دنباله‌های نویسه‌ای ارائه کرد.
.bP
اگرچه ادعا می‌شد که نسخه اصلی VT100 سازگار با ANSI است (در برابر x3.64)،
هیچ نسخه آزاد و در دسترسی از استاندارد ANSI وجود ندارد که نشان دهد
VT100 در کجا تفاوت دارد.
بیشتر اسنادی که به استاندارد ANSI اشاره دارند،
الحاقاتی دارند که در نسخه اصلی یافت نمی‌شود (مانند مواردی که
مبتنی بر \fBansi.sys\fP هستند).
بنابراین این بحث بر استانداردهای ISO متمرکز است.
.bP
این استاندارد تنها دنباله‌های فرستاده‌شده از میزبان به ترمینال را توصیف می‌کند.
هیچ استانداردی برای دنباله‌های ارسال‌شده توسط کلیدهای ویژه از ترمینال به میزبان وجود ندارد.
بر حسب قرارداد (و با ارجاع به ترمینال‌های موجود)، قالب این دنباله‌ها معمولاً با استاندارد میزبان به ترمینال مطابقت دارد.
.bP
برخی از دنباله‌های \fI\*n\fP در طرح‌واره استاندارد نمی‌گنجند.
از نظر فنی این دنباله‌ها \*(``نامشخص\*('' (unspecified) هستند.
به عنوان مثال،
آزمون تراز صفحه نمایش DEC (یا DECALN) این دنباله سه نویسه‌ای است:
.NS
\fIESC\fP # 8
.NE
.bP
برخی دنباله‌ها در قالب استاندارد می‌گنجند،
اما در استاندارد فهرست نشده‌اند.
این‌ها شامل دنباله‌های مورد استفاده برای تنظیم حاشیه‌های پیمایش
و انجام پیمایش رو به جلو/معکوس هستند.
.bP
برخی از دنباله‌ها (به‌ویژه عملکردهای تک‌نویسه‌ای مانند
tab و backspace)
شامل نویسه \fIescape\fP نیستند.
.PP
با در نظر گرفتن همه این موارد، استاندارد از این دنباله‌های نویسه‌ای با عنوان
\*(``دنباله‌های کنترلی\*('' یاد می‌کند.
.PP
سند \fI\*N Control Sequences\fP دنباله‌های کنترلی را که یک برنامه می‌تواند به \fI\*n\fP ارسال کند
تا عملیات مختلفی انجام دهد، فهرست کرده است.
بیشتر این عملیات‌ها استانداردسازی شده‌اند، چه از سوی ترمینال‌های DEC یا Tektronix،
یا از سوی استانداردهای فراگیرتری مانند ISO-6429.
.PP
چند مثال کاربردی در این بخش ارائه شده است..SS "عنوان‌های پنجره و آیکون (Window and Icon Titles)"
برخی اسکریپت‌ها از \fBecho\fP به همراه گزینه‌های \fB\-e\fP و \fB\-n\fP استفاده می‌کنند تا به
پوسته بگویند رشته‌ی \*(``\\e\*('' را به عنوان
نویسه‌ی \fIescape\fP تفسیر کند و
از درج خط جدید پایانی در خروجی جلوگیری نماید.
این روش‌ها نه سازگار و قابل‌حمل هستند و نه توصیه می‌شوند.
به جای آن، از \fBprintf\fP(1) (استاندارد POSIX) استفاده کنید.
.PP
برای نمونه، جهت تنظیم \fIعنوان پنجره\fP به \*(``Hello world!\*(''،
می‌توانید از یکی از این دستورها در یک اسکریپت استفاده کنید:
.NS
printf \*'\\033]2;Hello world!\\033\\\\\*'
printf \*'\\033]2;Hello world!\\007\*'
printf \*'\\033]2;%s\\033\\\\\*' "Hello world!"
printf \*'\\033]2;%s\\007\*' "Hello world!"
.NE
.PP
دستور \fBprintf\fP(1) مقدار هشت‌هشتی \*(``\\033\*('' را برای
\fIescape\fP تفسیر می‌کند، و (از آنجا که در قالب مشخص نشده است) خط جدید
پایانی را از خروجی حذف می‌کند.
.PP
برخی برنامه‌ها (مانند \fBscreen\fP(1)) هر دو عنوان پنجره و آیکون را
به‌طور هم‌زمان، با استفاده از توالی کنترلی اندکی متفاوت تنظیم می‌کنند:
.NS
printf \*'\\033]0;Hello world!\\033\\\\\*'
printf \*'\\033]0;Hello world!\\007\*'
printf \*'\\033]0;%s\\033\\\\\*' "Hello world!"
printf \*'\\033]0;%s\\007\*' "Hello world!"
.NE
.PP
تفاوت در \fIپارامتر\fP \*(``0\*('' در هر دستور است.
بیشتر مدیرهای پنجره عنوان پنجره یا عنوان آیکون را اعمال می‌کنند.
برخی تمایز قائل شده و اجازه می‌دهند فقط عنوان آیکون را تنظیم کنید.
می‌توانید به \fI\*n\fP بگویید با یک پارامتر متفاوت در توالی کنترلی
این درخواست را ارسال کند:
.NS
printf \*'\\033]1;Hello world!\\033\\\\\*'
printf \*'\\033]1;Hello world!\\007\*'
printf \*'\\033]1;%s\\033\\\\\*' "Hello world!"
printf \*'\\033]1;%s\\007\*' "Hello world!"
.NE
.
.SS "کلیدهای ویژه (Special Keys)"
\fI\*N\fP، مانند هر شبیه‌ساز پایانه سازگار با VT100،
دارای دو حالت برای \fIکلیدهای ویژه\fP (کلیدهای مکان‌نما، صفحه کلید عددی،
و برخی کلیدهای تابع) است:
.bP
\fIحالت عادی (normal mode)\fP، که باعث می‌شود کلیدهای ویژه توالی‌های
\*(``مفید\*('' را ارسال کنند؛ مانند توالی کنترلی برای حرکت مکان‌نما به بالا
هنگام فشردن کلید جهت‌نمای بالا، و
.bP
\fIحالت برنامه (application mode)\fP،
که از یک توالی کنترلی متفاوت استفاده می‌کند تا با توالی‌های
\*(``مفید\*('' اشتباه گرفته نشود.
.PP
تفاوت اصلی بین دو حالت این است که توالی‌های حالت عادی
با \fICSI\fP (\fIescape\ [\fP) و توالی‌های حالت برنامه
با \fISS3\fP (\fIescape\ O\fP) آغاز می‌شوند.
.PP
پایانه بر اساس توصیف پایانه (termcap یا terminfo) در یکی از این دو حالت
(معمولاً حالت عادی) مقداردهی اولیه می‌شود.
توصیف پایانه همچنین دارای قابلیت‌هایی (رشته‌هایی) است که برای
حالت صفحه کلید عددیِ مورد استفاده در برنامه‌های curses تعریف شده‌اند.
.PP
در استفاده از توصیف پایانه برای برنامه‌هایی که قرار نیست
برنامه‌های تمام‌صفحه curses باشند، مشکلی وجود دارد:
تعاریف کلیدهای ویژه تنها برای این حالت صفحه کلید عددی صحیح هستند.
برای نمونه، برخی پوسته‌ها
(برخلاف \fBksh\fP(1) که به نظر می‌رسد مقادیر به صورت درون‌کد بوده و حتی از termcap استفاده نمی‌کند)
به کاربران خود اجازه می‌دهند مقیدسازی کلیدها (key-bindings) را سفارشی کرده
و اقدامات پوسته را به کلیدهای ویژه اختصاص دهند.
.bP
\fBbash\fP(1) اجازه می‌دهد رشته‌های \fIثابت\fP
به توابع اختصاص یابند.
این کار تنها در صورتی موفقیت‌آمیز است که پایانه به صورت پیش‌فرض در حالت
برنامه مقداردهی اولیه شود،
زیرا \fBbash\fP در این زمینه فاقد انعطاف‌پذیری است.
این پوسته برای برپاسازی مقیدسازی‌های کلید از زبان اسکریپت‌نویسی \fBreadline\fP
(که نسبت به زبان خود \fBbash\fP بیانگری کمتری دارد) استفاده می‌کند،
که متکی بر این است که کاربر به صورت ایستا مقیدسازی‌های ممکن را برای
مقادیر معین \fB$TERM\fP فهرست کند.
.bP
\fBzsh\fP(1) ویژگی مشابهی را فراهم می‌کند،
اما عبارت‌های زمان اجرا را می‌پذیرد
و همچنین یک آرایه \fB$terminfo\fP را برای اسکریپت‌ها ارائه می‌دهد.
به‌ویژه، می‌توان از پایگاه‌داده پایانه استفاده کرده و
هنگام تعریف مقیدسازی کلید، آن را تغییر شکل داد.
با تبدیل خروجی به گونه‌ای که \fICSI\fP و \fISS3\fP برابر در نظر گرفته شوند،
\fBzsh\fP می‌تواند بدون در نظر گرفتن اینکه پایانه در ابتدا از
حالت عادی یا برنامه استفاده می‌کند، از پایگاه‌داده پایانه تعاریف مفیدی
را برای استفاده در خط فرمان خود به دست آورد.
در اینجا یک مثال آورده شده است:
.NS
[[ "$terminfo[kcuu1]" == "^[O"* ]] && \\\&
bindkey \-M viins "${terminfo[kcuu1]/O/[}" \\\&
vi\-up\-line\-or\-history
.NE
.
..SS "تغییر رنگ‌ها (Changing Colors)"
برخی از برنامه‌های شل این امکان را به کاربران می‌دهند که به رشته‌های اعلان (prompt)، رنگ و سایر ویژگی‌های نمایشی را بیفزایند.
کاربران می‌توانند این کار را با مقداردهی \fB$PS1\fP (رشته اعلان اولیه) انجام دهند.
در این مورد نیز \fBbash\fP و \fBzsh\fP قابلیت‌هایی ارائه کرده‌اند که در \fBksh\fP یافت نمی‌شود.
با این حال، مشکلی وجود دارد: عرض اعلان روی صفحه لزوماً با تعداد نویسه‌ها (کاراکترها) یکسان نخواهد بود.
از آنجا که هیچ راهنمایی در استاندارد POSIX برای این موضوع وجود ندارد، هر شل به روش متفاوتی به حل این مشکل می‌پردازد:
.bP
\fBbash\fP با نویسه‌های میان
\*(``\\[\*('' و
\*(``\\]\*(''
به‌عنوان نویسه‌های غیرقابل‌چاپ (بدون اشغال هیچ عرضی روی صفحه) برخورد می‌کند.
.bP
\fBzsh\fP با نویسه‌های میان
\*(``%{\*('' و
\*(``%}\*(''
به‌عنوان نویسه‌های غیرقابل‌چاپ برخورد می‌کند.
.PP
افزون بر تفاوت در نحو (syntax)،
شل‌ها روش‌های متفاوتی را برای به‌دست آوردن توالی‌های گریز (escape sequences) کاربردی ارائه می‌دهند:
.bP
همان‌طور که در \fBSpecial Keys\fP اشاره شد، \fBzsh\fP آرایهٔ $terminfo را با قابلیت‌های پایانه مقداردهی اولیه می‌کند.
.IP
این شل همچنین تابعی به نام \fBechoti\fP فراهم می‌کند که مانند \fBtput\fP(1) عمل کرده
و یک قابلیت پایانه را به همراه پارامترهایش به رشته‌ای تبدیل می‌کند
که می‌تواند در پایانه نوشته شود.
.bP
شل‌هایی که فاقد قابلیت مشابه هستند (مانند \fBbash\fP) همیشه می‌توانند
از برنامهٔ \fBtput\fP(1) برای انجام این تبدیل استفاده کنند.
.PP
توالی‌های گریز هاردکدشده (تعبیه‌شده در متن) توسط هر شل پشتیبانی می‌شوند،
اما توصیه نمی‌گردند زیرا به پیکربندی‌های خاصی وابسته هستند
و نمی‌توان آن‌ها را به‌سادگی میان محیط‌های کاربری گوناگون منتقل کرد.
.
.
.SH "محیط (ENVIRONMENT)"
\fI\*N\fP چندین متغیر محیطی را تنظیم می‌کند.
همچنین متغیرهای محیطی مشخصی را که تداخل آن‌ها با سایر برنامه‌ها شناخته شده است، حذف می‌نماید.
برای نمونه، متغیرهای
\fBCOLUMNS\fP،
\fBLINES\fP و
\fBTERMCAP\fP
را در پیکربندی‌هایی که غیرضروری هستند، حذف می‌کند.
.SS "مستقل از سیستم (System Independent)"
برخی متغیرها در هر سیستمی استفاده می‌شوند:
.TP 5
.B DISPLAY
نام نمایشگر است که
به کارساز X اشاره می‌کند (ببینید \fIDISPLAY NAMES\fP در X(1)).
.TP 5
.B TERM
.br
بر اساس مدخل terminfo (یا termcap) که به‌عنوان مرجع استفاده می‌کند،
تنظیم می‌شود.
.IP
در برخی سیستم‌ها، ممکن است با شرایطی روبرو شوید که در آن، شل مورد استفادهٔ شما و \fI\*n\fP با کتابخانه‌هایی ساخته شده‌اند که پایگاه‌های دادهٔ پایانهٔ متفاوتی دارند.
در چنین شرایطی، ممکن است \fI\*n\fP توصیفی از پایانه را برگزیند که برای شل ناشناخته است.
.TP 5
.B WINDOWID
روی شماره شناسه پنجره X مربوط به پنجرهٔ \fI\*n\fP تنظیم می‌شود.
.TP 5
.B XTERM_FILTER
در صورت استفاده از یک locale-filter تنظیم می‌شود.
مقدار آن، مسیر فایلِ فیلتر است.
.TP 5
.B XTERM_LOCALE
لوکالی (locale) را نشان می‌دهد که توسط \fI\*n\fP هنگام راه‌اندازی استفاده شده است.
برخی اسکریپت‌های مقداردهی اولیهٔ شل ممکن است لوکال متفاوتی را تنظیم کنند.
.TP 5
.B XTERM_SHELL
به مسیر برنامه‌ای که فراخوانی شده است تنظیم می‌شود.
معمولاً این برنامه یک شل است، مانند \fI/bin/sh\fP.
با این حال، از آنجا که لزوماً یک برنامهٔ شل نیست،
از \*(``SHELL\*('' متمایز است.
.TP 5
.B XTERM_VERSION
به رشته‌ای که توسط گزینهٔ \fB\-version\fP نمایش داده می‌شود، تنظیم می‌گردد.
این مقدار معمولاً شناسه‌ای برای کتابخانه‌های سامانه پنجره X است که برای
ساخت \fI\*n\fP استفاده شده‌اند، به همراه
شماره وصلهٔ (patch number) \fI\*n\fP در پرانتز.
شماره وصله همچنین بخشی از پاسخ به توالی کنترلی Secondary Device Attributes
(DA) است (ببینید \fIXterm Control Sequences\fP).
..SS "وابسته به سیستم (System Dependent)"
.
بسته به پیکربندی سیستم شما، ممکن است \fI\*n\fP موارد زیر را نیز تنظیم کند:
.TP 5
.B COLUMNS
عرض \fI\*n\fP بر حسب نویسه (مقایسه کنید با: \*(``stty columns\*('').
.IP
هنگامی که این متغیر مقداردهی شده باشد، برنامه‌های مبتنی بر \fIcurses\fP (و بیشتر برنامه‌های ترمینال) فرض خواهند کرد که ترمینال این تعداد ستون دارد.
.IP
\fI\*N\fP این کار را برای سیستم‌هایی انجام می‌دهد که قابلیتی برای تشخیص اندازهٔ ترمینال ندارند.
این سیستم‌ها بسیار نادر هستند و هیچ‌کدام جدیدتر از اواسط دههٔ ۱۹۹۰ میلادی (زمانی که SVR4 فراگیر شد) نیستند.
.TP 5
.B HOME
.br
هنگامی که \fI\*n\fP (در زمان ساخت) برای به‌روزرسانی utmp پیکربندی شده باشد.
.TP 5
.B LINES
ارتفاع \fI\*n\fP بر حسب نویسه (مقایسه کنید با: \*(``stty rows\*('').
.IP
هنگامی که این متغیر مقداردهی شده باشد، برنامه‌های مبتنی بر \fIcurses\fP (و بیشتر برنامه‌های ترمینال) فرض خواهند کرد که ترمینال این تعداد سطر دارد.
.IP
\fI\*N\fP این کار را برای سیستم‌هایی انجام می‌دهد که قابلیتی برای تشخیص اندازهٔ ترمینال ندارند.
این سیستم‌ها بسیار نادر هستند و هیچ‌کدام جدیدتر از اواسط دههٔ ۱۹۹۰ میلادی (زمانی که SVR4 فراگیر شد) نیستند.
.TP 5
.B LOGNAME
هنگامی که \fI\*n\fP (در زمان ساخت) برای به‌روزرسانی utmp پیکربندی شده باشد.
.IP
ممکن است پیکربندی شما \fBLOGNAME\fP را تنظیم کرده باشد؛ \fI\*n\fP آن را تغییر نمی‌دهد.
اگر مقداردهی نشده باشد، در صورت تنظیم بودن \fBUSER\fP، \fI\*n\fP از آن استفاده خواهد کرد.
در نهایت، اگر هیچ‌یک تنظیم نشده باشند، \fI\*n\fP از تابع \fBgetlogin\fP(3) استفاده خواهد کرد.
.TP 5
.B SHELL
هنگامی که \fI\*n\fP (در زمان ساخت) برای به‌روزرسانی utmp پیکربندی شده باشد.
همچنین اگر نام یک پوستهٔ معتبر را به عنوان پارامتر اختیاری تعیین کنید، تنظیم می‌شود.
.IP
\fI\*N\fP این متغیر را روی یک مسیر مطلق تنظیم می‌کند.
اگر متغیر را روی یک مسیر نسبی تنظیم کرده باشید،
ممکن است \fI\*n\fP آن را روی مسیر پوستهٔ دیگری تنظیم کند.
.IP
اگر این متغیر را روی مسیری تنظیم کرده باشید که به یک پوستهٔ معتبر اشاره نمی‌کند،
\fI\*n\fP ممکن است برای جلوگیری از سردرگمی، مقدار آن را حذف کند.
.TP 5
.B TERMCAP
محتویات مدخل termcap متناظر با \fB$TERM\fP،
به طوری که مقادیر سطرها و ستون‌ها با اندازهٔ واقعی پنجره‌ای که ایجاد کرده‌اید جایگزین شده‌اند.
.IP
این ویژگی، مانند \fBLINES\fP و \fBCOLUMNS\fP، به‌ندرت استفاده می‌شود.
این مورد همان محدودیت تعداد اندکی از سیستم‌های قدیمی‌تر را برطرف می‌کند
و راهی برای برنامه‌های مبتنی بر \fItermcap\fP فراهم می‌سازد تا اندازهٔ اولیهٔ صفحه را به دست آورند.
.TP 5
.B TERMINFO
ممکن است با استفاده از اسکریپت configure در یک مکان غیر استاندارد تعریف شود.
.TP 5
.B XCURSOR_THEME
منبع \fBcursorTheme\fP را ببینید.
.\"
.
.SH "ویژگی‌های پنجره (WINDOW PROPERTIES)"
.
در خروجی دستور \fBxprop\fP(1)، ویژگی‌های متعددی وجود دارد.
.SS "ویژگی‌های تنظیم‌شده توسط X\ Toolkit (Properties set by X Toolkit)"
.TP 5
.B WM_CLASS
این ویژگی \fIinstance name\fP و \fIclass\fP منبع X را که در حین مقداردهی اولیهٔ \fI\*n\fP به \fIX\ Toolkit\fP ارسال شده است نشان می‌دهد؛
مانند:
.NS
WM_CLASS(STRING) = "xterm", "UXTerm"
.NE
.TP 5
.B WM_CLIENT_LEADER
این ویژگی شناسهٔ پنجره (window-id) را که \fI\*n\fP با یک متغیر محیطی (\fBWINDOWID\fP) ارائه می‌کند نشان می‌دهد؛
مانند:
.NS
WM_CLIENT_LEADER(WINDOW): window id # 0x800023
.NE
.TP 5
.B WM_COMMAND
این ویژگی آرگومان‌های خط فرمان را برای \fI\*n\fP که در حین مقداردهی اولیه به \fIX\ Toolkit\fP ارسال شده‌اند نشان می‌دهد؛ مانند:
.NS
WM_COMMAND(STRING) = { "xterm", "\-class", "UXTerm", "\-title", "uxterm", "\-u8" }
.NE
.TP 5
.B WM_ICON_NAME
این ویژگی عنوان نماد (آیکون) را نگه می‌دارد که مدیران پنجرهٔ مختلف به روش‌های گوناگونی با آن رفتار می‌کنند.
این ویژگی از طریق منبع \fBiconName\fP تنظیم می‌شود.
برنامه‌ها می‌توانند این مقدار را با استفاده از توالی‌های کنترلی تغییر دهند.
.TP 5
.B WM_LOCALE_NAME
این ویژگی نتیجهٔ حاصل از تابع \fBsetlocale\fP(3) را برای دستهٔ \fILC_CTYPE\fP نشان می‌دهد؛
مانند:
.NS
WM_LOCALE_NAME(STRING) = "en_US.UTF\-8"
.NE
.TP 5
.B WM_NAME
این ویژگی عنوان پنجره را نگه می‌دارد که معمولاً در بالای پنجرهٔ \fI\*n\fP قرار دارد.
این مقدار از طریق منبع \fBtitle\fP تنظیم می‌شود.
برنامه‌ها می‌توانند این مقدار را با استفاده از توالی‌های کنترلی تغییر دهند..SS "ویژگی‌های تنظیم‌شده توسط Xterm (Properties set by Xterm)"
\fIX\ Toolkit\fP ویژگی‌های EWMH را مدیریت نمی‌کند.
\*N این کار را مستقیماً انجام می‌دهد.
.TP 5
.B _NET_WM_ICON_NAME
نام آیکون را ذخیره می‌کند.
.TP 5
.B _NET_WM_NAME
رشته عنوان را ذخیره می‌کند.
.TP 5
.B _NET_WM_PID
شناسه فرایند را برای نمایشگر \fI\*n\fP ذخیره می‌کند.
.SS "ویژگی‌های استفاده‌شده توسط Xterm (Properties used by Xterm)"
.TP 5
.B _NET_SUPPORTED
\*N این ویژگی را روی \fIsupporting window\fP بررسی می‌کند
تا مشخص کند آیا مدیر پنجره از شیوه‌های خاص
بیشینه‌سازی پشتیبانی می‌کند یا خیر.
این ممکن است شامل سایر اعلان‌های راهنمای مدیر پنجره باشد؛
\fI\*n\fP برای مدیریت آن‌ها از فراخوانی‌های کتابخانه X استفاده می‌کند.
.TP 5
.B _NET_SUPPORTING_WM_CHECK
\*N این ویژگی را بررسی می‌کند تا مطمئن شود ویژگی‌های EWMH را
فقط برای مدیر پنجره‌ای به‌روزرسانی می‌کند که مدعی سازگاری با EWMH است.
.TP 5
.B _NET_WM_STATE
این ویژگی به \fI\*n\fP اعلام می‌کند که آیا
پنجره‌اش توسط مدیر پنجره بیشینه شده است یا خیر،
و در صورت مثبت بودن، چه نوعی از بیشینه‌سازی انجام گرفته است:
.RS
.TP 5
.B _NET_WM_STATE_FULLSCREEN
.TP 5
.B _NET_WM_STATE_MAXIMIZED_HORZ
.TP 5
.B _NET_WM_STATE_MAXIMIZED_VERT
.RE
.
.
.SH "فایل‌ها (FILES)"
مسیرهای واقعی مشخص‌شده ممکن است در سیستم شما متفاوت باشند.
.TP 5
\fI/etc/shells\fP
شامل فهرستی از برنامه‌های شل معتبر است که توسط \fI\*n\fP
برای تصمیم‌گیری درباره لزوم تنظیم متغیر محیطی \*(``SHELL\*(''
برای فرایند آغازشده توسط \fI\*n\fP استفاده می‌شود.
.IP
در سیستم‌هایی که تابع \fIgetusershell\fP را دارند،
\fI\*n\fP به جای خواندن مستقیم فایل از آن تابع استفاده خواهد کرد؛
زیرا اگر سیستم از تنظیمات پیش‌فرض استفاده کند، ممکن است فایل موجود نباشد.
.TP 5
\fI/var/run/utmp\fP
فایل گزارش سیستم که ورود کاربران به سیستم را ثبت می‌کند.
.TP 5
\fI/var/log/wtmp\fP
فایل گزارش سیستم که ورودها و خروج‌های کاربران را ثبت می‌کند.
.TP 5
.I /usr/share/X11/app-defaults//XTerm
منابع پیش‌فرض برنامه \fI\*n\fP.
.TP 5
.I /usr/share/X11/app-defaults//XTerm\-color
منابع رنگی برنامه \fI\*n\fP.
اگر نمایشگر شما از رنگ پشتیبانی می‌کند، این عبارت را
.NS
*customization: \-color
.NE
.IP
در فایل \&.Xdefaults خود قرار دهید تا
به‌طور خودکار به جای
.IR /usr/share/X11/app-defaults//XTerm
از این فایل منابع استفاده شود.
اگر این کار را نکنید،
\fI\*n\fP از تنظیمات منابع پیش‌فرض کامپایل‌شده داخلی خود برای رنگ‌ها استفاده می‌کند.
.TP 5
.I /usr/share/pixmaps
دایرکتوری‌ای که فایل‌های آیکون pixmap مربوط به \fI\*n\fP در آن نصب شده‌اند.
.
.
.SH "پیام‌های خطا (ERROR MESSAGES)"
بیشتر پیام‌های خطای مهلک از \fI\*n\fP از قالب زیر استفاده می‌کنند:
.NS
\*n: Error \fIXXX\fP, errno \fIYYY\fP: \fIZZZ\fR
.NE
.PP
کدهای \fIXXX\fP (که توسط \fI\*n\fP به عنوان کد خروج به کار می‌روند)
در زیر با توضیحی کوتاه فهرست شده‌اند.
.TP 5
1
ERROR_MISC
.br
خطاهای متفرقه، که معمولاً با یک پیام مشخص همراه است،
.TP
11
ERROR_FIONBIO
.br
main: ioctl() failed on FIONBIO
.TP
12
ERROR_F_GETFL
.br
main: ioctl() failed on F_GETFL
.TP
13
ERROR_F_SETFL
.br
main: ioctl() failed on F_SETFL
.TP
14
ERROR_OPDEVTTY
.br
spawn: open() failed on /dev/tty
.TP
15
ERROR_TIOCGETP
.br
spawn: ioctl() failed on TIOCGETP
.TP
17
ERROR_PTSNAME
.br
spawn: ptsname() failed
.TP
18
ERROR_OPPTSNAME
.br
spawn: open() failed on ptsname
.TP
19
ERROR_PTEM
.br
spawn: ioctl() failed on I_PUSH/"ptem"
.TP
20
ERROR_CONSEM
.br
spawn: ioctl() failed on I_PUSH/"consem"
.TP
21
ERROR_LDTERM
.br
spawn: ioctl() failed on I_PUSH/"ldterm"
.TP
22
ERROR_TTCOMPAT
.br
spawn: ioctl() failed on I_PUSH/"ttcompat"
.TP
23
ERROR_TIOCSETP
.br
spawn: ioctl() failed on TIOCSETP
.TP
24
ERROR_TIOCSETC
.br
spawn: ioctl() failed on TIOCSETC
.TP
25
ERROR_TIOCSETD
.br
spawn: ioctl() failed on TIOCSETD
.TP
26
ERROR_TIOCSLTC
.br
spawn: ioctl() failed on TIOCSLTC
.TP
27
ERROR_TIOCLSET
.br
spawn: ioctl() failed on TIOCLSET
.TP
28
ERROR_INIGROUPS
.br
spawn: initgroups() failed
.TP
29
ERROR_FORK
.br
spawn: fork() failed.TP
30
ERROR_EXEC
.br
spawn: فراخوانی exec() ناموفق بود
.TP
32
ERROR_PTYS
.br
get_pty: pty کافی وجود ندارد
.TP
34
ERROR_PTY_EXEC
.br
در انتظار نگاشت اولیه
.TP
35
ERROR_SETUID
.br
spawn: فراخوانی setuid() ناموفق بود
.TP
36
ERROR_INIT
.br
spawn: امکان مقداردهی اولیه پنجره وجود ندارد
.TP
46
ERROR_TIOCKSET
.br
spawn: فراخوانی ioctl() روی TIOCKSET ناموفق بود
.TP
47
ERROR_TIOCKSETC
.br
spawn: فراخوانی ioctl() روی TIOCKSETC ناموفق بود
.TP
49
ERROR_LUMALLOC
.br
luit: تخصیص حافظه (malloc) برای خط فرمان ناموفق بود
.TP
50
ERROR_SELECT
.br
in_put: فراخوانی select() ناموفق بود
.TP
54
ERROR_VINIT
.br
VTInit: امکان مقداردهی اولیه پنجره وجود ندارد
.TP
57
ERROR_KMMALLOC1
.br
HandleKeymapChange: فراخوانی malloc ناموفق بود
.TP
60
ERROR_TSELECT
.br
Tinput: فراخوانی select() ناموفق بود
.TP
64
ERROR_TINIT
.br
TekInit: امکان مقداردهی اولیه پنجره وجود ندارد
.TP
71
ERROR_BMALLOC2
.br
SaltTextAway: فراخوانی malloc() ناموفق بود
.TP
80
ERROR_LOGEXEC
.br
StartLog: فراخوانی exec() ناموفق بود
.TP
83
ERROR_XERROR
.br
xerror: رویداد XError
.TP
84
ERROR_XIOERROR
.br
xioerror: خطای ورودی/خروجی (I/O) در X
.TP
85
ERROR_ICEERROR
.br
خطای ورودی/خروجی ICE
.TP
90
ERROR_SCALLOC
.br
Alloc: فراخوانی calloc() روی base ناموفق بود
.TP
91
ERROR_SCALLOC2
.br
Alloc: فراخوانی calloc() روی rows ناموفق بود
.TP
102
ERROR_SAVE_PTR
.br
ScrnPointers: فراخوانی malloc/realloc() ناموفق بود
.
..SH "گزارش باگ‌ها (BUGS)"
.
جای‌گذاری‌های حجیم در برخی سیستم‌ها کار نمی‌کنند.
این یک باگ در
\fI\*n\fP نیست؛ بلکه اشکالی در درایور شبه‌ترمینال (pseudo terminal) آن
سیستم‌ها است.
\fI\*N\fP داده‌های حجیم جای‌گذاری‌شده را تنها با همان سرعتی به pty ارسال می‌کند
که pty قادر به پذیرش داده‌ها باشد، اما برخی درایورهای pty اطلاعات کافی
برای آگاهی از اینکه آیا عملیات نوشتن موفق بوده است یا نه، بازنمی‌گردانند.
.
.PP
هنگام اتصال به یک روش ورودی (input method)، در صورتی که
کارساز XIM معلق شود یا خاتمه یابد (kill شود)، ممکن است \fI\*n\fP قفل کند (hang کند).
.
.PP
بسیاری از گزینه‌ها پس از راه‌اندازی \fI\*n\fP قابل بازنشانی نیستند.
.
.PP
این برنامه هنوز نیازمند بازنویسی است.
باید به بخش‌های بسیار
ماژولار تقسیم شود، به‌طوری که شبیه‌سازهای گوناگون ویجت‌های کاملاً جداگانه‌ای
باشند که از یکدیگر اطلاعی ندارند.
در حالت ایده‌آل، باید بتوانید
ویجت‌های شبیه‌ساز را انتخاب کرده و آن‌ها را درون یک ویجت کنترلی واحد قرار دهید.
.
.PP
باید یک کادر محاوره‌ای وجود داشته باشد تا امکان ورود نام فایل Tek COPY فراهم شود.
.
.SH "نویسندگان (AUTHORS)"
افراد بسیار زیاد.
.PP
این افراد در X Consortium مشارکت داشته‌اند:
Loretta Guarino Reid (DEC-UEG-WSL)،
Joel McCormack (DEC-UEG-WSL)، Terry Weissman (DEC-UEG-WSL)،
Edward Moy (Berkeley)، Ralph R.\& Swick (MIT-Athena)،
Mark Vandevoorde (MIT-Athena)، Bob McNamara (DEC-MAD)،
Jim Gettys (MIT-Athena)، Bob Scheifler (MIT X Consortium)، Doug Mink (SAO)،
Steve Pitschke (Stellar)، Ron Newman (MIT-Athena)، Jim Fulton (MIT X
Consortium)، Dave Serisky (HP)، Jonathan Kamens (MIT-Athena).
.PP
با آغاز XFree86، مشارکت‌کنندگان شناخته‌شده بسیار بیشتری حضور داشتند.
فایل \fITHANKS\fP در سورس‌کد \fI\*n\fP شامل ۲۴۳ نام در ژوئن 2022 است.
این افراد را به خاطر داشته باشید:
Jason Bacon،
Jens Schweikhardt،
Ross Combs،
Stephen P.\& Wall،
David Wexelblat و
Thomas Dickey (invisible\-island.net).
.
.
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.na
resize(1),
luit(1),
u\*n(1),
X(1),
Xcursor(1),
pty(4),
tty(4)
.ad
.PP
\fIXterm Control Sequences\fP
(این همان فایل ctlseqs.ms است).
.RS 4n
.sp
https://invisible\-island.net/xterm/xterm.html
.br
https://invisible\-island.net/xterm/manpage/xterm.html
.br
https://invisible\-island.net/xterm/ctlseqs/ctlseqs.html
.br
https://invisible\-island.net/xterm/xterm.faq.html
.br
https://invisible\-island.net/xterm/xterm.log.html
.RE
.PP
\fIX\ Toolkit Intrinsics \(en C Language Interface\fR (Xt)،
.br
Joel McCormack، Paul Asente، Ralph R. Swick (1994)،
.br
Thomas E. Dickey (2019).
.PP
\fIInter-Client Communication Conventions Manual\fR (ICCCM)،
.br
David Rosenthal و
Stuart W. Marks (نسخه 2.0، 1994).
.PP
\fIExtended Window Manager Hints\fP (EWMH)،
.br
X Desktop Group (نسخه 1.5، 2011).
.PP
استاندارد EWMH بدون تعریف \fIUTF8_STRING\fP، به‌طور گسترده از آن استفاده می‌کند،
اما به ICCCM ارجاع می‌دهد.
نسخه 2.0 از ICCCM به UTF-8 نمی‌پردازد.
این یک افزونه بود که در XFree86 اضافه شد.
.bP
Markus Kuhn این موضوع را در
\fIUTF-8 and Unicode FAQ for Unix/Linux\fP (2001)،
در بخش \*(``Is X11 ready for Unicode?\*('' خلاصه کرده است.
.IP
https://www.cl.cam.ac.uk/~mgk25/unicode.html
.bP
Juliusz Chroboczek اتم گزینش UTF8_STRING را در 1999/2000 پیشنهاد داد،
که در XFree86 بخشی از ICCCM شد.
.IP
https://www.irif.fr/~jch/software/UTF8_STRING
.IP
یکی از توسعه‌دهندگان Xorg در سال 2004 آن بخش از مستندات را
هنگام گنجاندن کارهای دیگر از XFree86 در Xorg، حذف کرد.
این قابلیت همچنان در Xorg پشتیبانی می‌شود، هرچند تا سال 2019 مستند نشده است.