.TH WVDIAL 1 "December 2005" "WvDial"
.\"
.SH "نام (NAME)"
wvdial \- شماره‌گیر PPP با هوشمندی داخلی.
.\"
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.B wvdial
[
.I OPTIONS
]
[
.I SECTION
] ...
.\"
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
برنامهٔ
.B wvdial
یک شماره‌گیر هوشمند PPP است، به این معنی که با مودم شماره‌گیری کرده و برای اتصال به اینترنت، PPP را راه‌اندازی می‌کند. این ابزار تا حدی شبیه به برنامهٔ
.BR chat (8)
است، با این تفاوت که به جای مجبور کردن شما به نوشتن یک اسکریپت ورود به سیستم (login script)، از روش‌های مکاشفه‌ای برای حدس زدن چگونگی شماره‌گیری و ورود به کارساز شما استفاده می‌کند.
.PP
هنگامی که
.B wvdial
شروع به کار می‌کند، ابتدا پیکربندی خود را از
.IR /etc/wvdial.conf
و
.IR ~/.wvdialrc
بارگذاری می‌نماید که حاوی اطلاعات پایه‌ای دربارهٔ درگاه مودم، سرعت و رشتهٔ راه‌اندازی (init string)، به همراه اطلاعات مربوط به ارائه‌دهندهٔ خدمات اینترنتی (ISP) شما از قبیل شماره تلفن، نام کاربری و گذرواژهٔ شما است.
.PP
سپس مودم شما را مقداردهی اولیه کرده، با کارساز شماره‌گیری می‌کند و منتظر برقراری اتصال (دریافت رشتهٔ CONNECT از مودم) می‌ماند. این برنامه مشکلات رایج اتصال (مانند BUSY و NO DIALTONE) را تشخیص داده و به آن‌ها پاسخ می‌دهد.
.PP
در هر زمانی پس از برقراری اتصال، اگر
.B wvdial
یک توالی PPP را از کارساز مشاهده کند، PPP را آغاز خواهد کرد. در غیر این صورت، تلاش می‌کند با انجام اقدامات زیر کارساز را به آغاز PPP متقاعد سازد:
.IP \(bu 4
پاسخ‌گویی به هر اعلان ورود/گذرواژه‌ای (login/password prompts) که مشاهده کند؛
.IP \(bu
تفسیر منوهای به سبک «یکی از موارد زیر را انتخاب کنید» (\(lqchoose one of the following\(rq)؛
.IP \(bu
در نهایت، ارسال واژهٔ «ppp» (\(lqppp\(rq \- یک دستور رایج در کارسازهای پایانه).
.PP
اگر همهٔ این‌ها ناموفق باشد،
.B wvdial
صرفاً
.BR pppd (8)
را اجرا کرده و امید به برقراری ارتباط می‌بندد. این برنامه اتصال را برقرار می‌سازد و سپس صبورانه منتظر می‌ماند تا شما با فشردن CTRL\-C اتصال را قطع کنید.
.\"
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
چندین گزینه توسط
.BR wvdial
پشتیبانی می‌شوند:
.TP
.B \-c, \-\-chat
اجرای wvdial به عنوان جایگزین chat از درون pppd، به جای روش معمول‌تر که در آن ابتدا wvdial ارتباط را برقرار کرده و سپس pppd را فراخوانی می‌کند.
.TP
.B \-C, \-\-config=CONFIGFILE
اجرای wvdial با استفاده از CONFIGFILE به عنوان فایل پیکربندی، به جای
.IR /etc/wvdial.conf .
این گزینه عمدتاً تنها زمانی کاربرد دارد که بخواهید پیکربندی‌های اختصاصی برای هر کاربر داشته باشید، یا از قرار گرفتن اطلاعات اتصال dial-up (نام‌های کاربری، گذرواژه‌ها، شماره‌های کارت تلفن و غیره) در یک فایل پیکربندی سراسری سیستم جلوگیری کنید.
.TP
.B \-n, \-\-no\-syslog
عدم ارسال اطلاعات اشکال‌زدایی به دیمن syslog (تنها در کنار \-\-chat کاربرد دارد).
.PP
برنامهٔ
.B wvdial
معمولاً بدون گزینه‌های خط فرمان اجرا می‌شود؛ در این حالت پیکربندی خود را از بخش
.I "[Dialer Defaults]"
در
.IR /etc/wvdial.conf
می‌خواند.
(فایل پیکربندی با جزئیات بیشتر در صفحهٔ راهنمای
.BR wvdial.conf (5)
شرح داده شده است.)
.PP
می‌توان یک یا چند
.IR SECTION
از
.I
/etc/wvdial.conf
را در خط فرمان مشخص کرد. تنظیمات موجود در این بخش‌ها، تنظیمات پیش‌فرض در
.IR "[Dialer Defaults]"
را بازنویسی خواهند کرد.
.PP
برای نمونه، دستور:
.RS
.B wvdial phone2
.RE
گزینه‌های پیش‌فرض را از بخش
.I "[Dialer Defaults]"
خوانده و سپس هر یک یا همهٔ گزینه‌ها را با مقادیر موجود در بخش
.I "[Dialer phone2]"
جایگزین می‌کند.
.PP
اگر بیش از یک بخش مشخص شود، آن‌ها به همان ترتیبی که وارد شده‌اند پردازش می‌شوند. هر بخش، تنظیمات تمامی بخش‌های پیش از خود را بازنویسی خواهد کرد.
.PP
برای نمونه، دستور:
.RS
.B wvdial phone2 pulse shh
.RE
گزینه‌های پیش‌فرض را از بخش
.I "[Dialer Defaults]"
خوانده، سپس مقادیر را با موارد موجود در بخش
.I "[Dialer phone2]"
، در ادامه با بخش
.I "[Dialer pulse]"
و در نهایت با بخش
.I "[Dialer shh]"
بازنویسی می‌کند.
.PP
با استفاده از این روش، می‌توان به آسانی
.B wvdial
را برای جابه‌جایی میان ارائه‌دهندگان مختلف اینترنت، رشته‌های راه‌اندازی مودم، نام‌های کاربری و موارد دیگر بدون نیاز به بازنویسی مکرر اطلاعات پیکربندی یکسان، تنظیم نمود.
.\"
.SH "گزارش باگ‌ها (BUGS)"
برنامه‌های «هوشمند» زمانی که به درستی کار نکنند، خسته‌کننده می‌شوند. این نسخه از
.B wvdial
تنها پشتیبانی حداقلی برای غیرفعال کردن یا نادیده گرفتن «هوشمندی» خود از طریق گزینه‌های \(lqStupid Mode\(rq،‏ \(lqLogin Prompt\(rq و \(lqPassword Prompt\(rq ارائه می‌دهد.
بنابراین به طور کلی، اگر ISP استاندارد و مناسبی داشته باشید احتمالاً به خوبی کار خواهد کرد، اما در صورت داشتن یک ISP نامتعارف ممکن است با مشکل مواجه شود.
.PP
با این حال، اگر برای شما کار نکند فایده‌ای نخواهد داشت، این‌طور نیست؟ فریب این واقعیت را نخورید که
.B wvdial
سرانجام به نسخهٔ 1.00 رسیده است؛ این برنامه ممکن است دارای باگ‌ها و رفتارهای نامطلوب متعددی باشد. در صورت بروز هرگونه مشکل، با ارسال رایانامه به
.BR <wvdial\-list@lists.nit.ca>
ما را مطلع سازید.
.PP
اگر دسترسی نوشتن به فایل‌های
.B /etc/ppp/pap\-secrets
و
.BR /etc/ppp/chap\-secrets
را نداشته باشید، ممکن است با چند پیام خطا روبرو شوید. متأسفانه هنوز راهکار مناسبی برای رفع این مشکل وجود ندارد.
.SH "فایل‌ها (FILES)"
.TP
/etc/wvdial.conf
فایل پیکربندی شامل اطلاعات مودم، شماره‌گیری و ورود به سیستم. نگاه کنید به
.BR wvdial.conf (5).
.TP
/dev/ttyS*
دستگاه‌های درگاه سریال.
.TP
/etc/ppp/peers/wvdial
برای احراز هویت صحیح در pppd نسخهٔ 2.3.0 یا جدیدتر مورد نیاز است.
.TP
/etc/ppp/{pap,chap}\-secrets
شامل فهرستی از نام‌های کاربری و گذرواژه‌هایی است که توسط pppd برای احراز هویت استفاده می‌شوند.
.B wvdial
این فهرست را به طور خودکار مدیریت و نگهداری می‌کند.
.\"
.SH "نویسندگان (AUTHORS)"
Dave Coombs و Avery Pennarun برای Net Integration Technologies.
همچنین از SuSE و RedHat برای افزودن چندین ویژگی عالی و متنوع به
.B wvdial
تشکر می‌کنیم. دست همگی درد نکند!
.\"
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.BR wvdial.conf (5),
.BR wvdialconf (1),
.BR pppd (8),
.BR chat (8).