vncviewer(1) Virtual Network Computing vncviewer(1)

vncviewer - نمایشگر VNC برای سامانه پنجره X

vncviewer [options] [host][:display#]
vncviewer [options] [host][::port]
vncviewer [options] [unix socket]
vncviewer [options] -listen [port]
vncviewer [options] [.tigervnc file]

دستور vncviewer یک نمایشگر (کلاینت) برای Virtual Network Computing است. این صفحه راهنما نسخهٔ ۴ را برای سامانه پنجره X مستند می‌کند.

اگر نمایشگر را بدون هیچ آرگومانی اجرا کنید، از شما یک سرور VNC برای اتصال درخواست می‌کند. همچنین می‌توانید سرور VNC را به عنوان یک آرگومان مشخص کنید، مانند:

vncviewer snoopy:2

که در آن 'snoopy' نام رایانه، و '2' شماره نمایشگر سرور VNC بر روی آن رایانه است. می‌توان نام رایانه یا شماره نمایشگر را حذف کرد. بنابراین برای نمونه “:1” به معنای نمایشگر شمارهٔ ۱ روی همان رایانه است، و “snoopy” به معنای “snoopy:0” یعنی نمایشگر ۰ روی رایانهٔ “snoopy” است.

به عنوان روش سریع دیگری برای آغاز اتصال به یک سرور VNC، یک فایل پیکربندی .tigervnc را به عنوان آرگومان به نمایشگر مشخص کنید، مانند:

vncviewer ./some.tigervnc

که در آن './some.tigervnc' یک فایل پیکربندی معتبر و موجود TigerVNC است. نام فایل باید شامل یک جداکنندهٔ مسیر باشد. گزینه‌های اضافی را نیز می‌توان مشخص کرد، اما فایل پیکربندی ارائه‌شده هرگونه پارامتر دارای تداخل را بازنویسی خواهد کرد.

اگر ارتباط با سرور VNC با موفقیت برقرار شود، برای احراز هویت از شما گذرواژه درخواست خواهد شد. همچنین می‌توانید 'VNC_USERNAME' و 'VNC_PASSWORD' را به متغیرهای محیطی اضافه کنید. در صورت درست بودن گذرواژه، پنجره‌ای باز می‌شود که میزکار سرور VNC را نمایش می‌دهد.

نمایشگر سرعت اتصال به سرور را بررسی کرده و کدگذاری و قالب پیکسل (سطح رنگ) را به طور مناسب انتخاب می‌کند. این ویژگی استفاده از برنامه را بسیار ساده‌تر از نسخه‌های پیشین می‌سازد که در آن‌ها کاربر مجبور بود آرگومان‌های مبهم و پیچیده‌ای را در خط فرمان تعیین کند.

نمایشگر معمولاً با این فرض آغاز به کار می‌کند که اتصال کند است، بنابراین از کدگذاری با بهترین میزان فشرده‌سازی استفاده می‌کند. اگر مشخص شود که سرعت اتصال به اندازه کافی بالا است، به کدگذاری دیگری تغییر وضعیت می‌دهد که فشرده‌سازی کمتری دارد اما پردازش آن سریع‌تر است، و در نتیجه تعامل روان‌تری فراهم می‌کند.

نمایشگر در حالت عادی در حالت تمام‌رنگی آغاز به کار می‌کند، اما در صورت ناکافی بودن پهنای باند به حالت کم‌رنگ تغییر وضعیت می‌دهد. با این حال، این تغییر تنها هنگام ارتباط با سرورهایی رخ می‌دهد که از نسخهٔ پروتکل 3.8 یا جدیدتر پشتیبانی می‌کنند، زیرا بسیاری از سرورهای قدیمی توانایی تغییر ایمن حالت رنگ را ندارند.

انتخاب خودکار را می‌توان با تنظیم پارامتر AutoSelect روی مقدار false یا از طریق کادر گفتگوی گزینه‌ها غیرفعال کرد.

نمایشگر را می‌توان با کلیدهای ترکیبی مشخصی کنترل کرد که به جای ارسال رویدادهای صفحه‌کلید به نشست راه‌دور، اقدامات ویژه‌ای را فراخوانی می‌کنند. به طور پیش‌فرض فشردن Ctrl+Alt به همراه کلیدی دیگر به عنوان میان‌بر صفحه‌کلید برای نمایشگر تفسیر می‌شود، اما این رفتار را می‌توان با استفاده از پارامتر ShortcutModifiers تغییر داد.

میان‌برهای ممکن برای صفحه‌کلید عبارتند از:

کنترل صفحه‌کلید را رها می‌کند و اجازه می‌دهد از کلیدهای سیستمی به صورت محلی استفاده شود.
کنترل صفحه‌کلید را در دست می‌گیرد و اجازه می‌دهد کلیدهای سیستمی (مانند Alt+Tab) به نشست راه‌دور فرستاده شوند.
حالت تمام‌صفحه را فعال یا غیرفعال می‌کند.
یک منوی بازشو (popup) باز می‌کند که می‌تواند اقدامات اضافی گوناگونی مانند خروج از نمایشگر یا باز کردن کادر گفتگوی گزینه‌ها را انجام دهد.
میان‌برهای صفحه‌کلید را موقتاً نادیده می‌گیرد و اجازه می‌دهد همان کلیدهای ترکیبی به نشست راه‌دور فرستاده شوند. حالت تمام‌صفحه پشتیبانی می‌شود. این قابلیت به‌ویژه هنگام اتصال به یک صفحه‌نمایش دوردست که هم‌اندازهٔ صفحه‌نمایش محلی شماست مفید است. اگر صفحه‌نمایش دوردست بزرگ‌تر باشد، می‌توانید با حرکت دادن موش و برخورد آن به لبه‌های صفحه، تصویر را پیمایش کنید.

می‌توانید با دادن -h به‌عنوان یک گزینهٔ خط فرمان به vncviewer، فهرستی از پارامترها را دریافت کنید. پارامترها را می‌توان با -param فعال یا با -param=0 غیرفعال کرد. پارامترهایی که مقدار می‌پذیرند را می‌توان به صورت -param value مشخص نمود. دیگر قالب‌های معتبر عبارتند از param=value -param=value --param=value. نام پارامترها به بزرگی یا کوچکی حروف حساس نیستند.

بسیاری از پارامترها همچنین می‌توانند به صورت گرافیکی از طریق کادر گفتگوی گزینه‌ها تنظیم شوند. این کادر از طریق منوی بالاپر (popup) یا از کادر گفتگوی «Connection details» در دسترس است.

پذیرش تغییرات کلیپ‌بورد از سرور. پیش‌فرض فعال است.
نمایش یک کادر گفتگو در صورت بروز هرگونه خطای مهلک پیش از خروج. پیش‌فرض فعال است.
نمایش نشانگر محلی هنگامی که سرور یک نشانگر نامرئی ارسال می‌کند. پیش‌فرض غیرفعال است.
استفاده از انتخاب خودکار کدگذاری و قالب پیکسل (پیش‌فرض فعال است). معمولاً نمایشگر سرعت اتصال به سرور را می‌سنجد و کدگذاری و قالب پیکسل مناسب را انتخاب می‌کند. با -AutoSelect=0 آن را غیرفعال کنید.
استفاده از سطح مشخص‌شده برای فشرده‌سازی بدون‌اتلاف. 0 = کم، 9 = زیاد. پیش‌فرض 2 است.
تعیین نوع نشانگر برای زمانی که نشانگر محلی نمایش داده می‌شود. باید «Dot» یا «System» باشد. در صورت غیرفعال بودن AlwaysCursor نادیده گرفته می‌شود. پیش‌فرض «Dot» است.
استفاده از سطح فشرده‌سازی سفارشی مطابق آنچه توسط CompressLevel مشخص شده است. پیش‌فرض غیرفعال است.
کلاینت به جای حفظ اندازهٔ موجود صفحه‌نمایش دوردست، هنگام اتصال تلاش می‌کند به اندازهٔ مشخص‌شده تغییر کند. اگر سرور از پیام SetDesktopSize پشتیبانی نکند، صفحه‌نمایش اندازهٔ اصلی خود را حفظ خواهد کرد.
مشخص کردن نمایشگر X که پنجرهٔ TigerVNC باید در آن نمایان شود.
(منسوخ‌شده) نمایش نشانگر نقطه‌ای هنگامی که سرور نشانگر نامرئی می‌فرستد. با -AlwaysCursor و -CursorType=Dot جایگزین شده است.
شبیه‌سازی کلید وسط موش با فشردن هم‌زمان کلیدهای چپ و راست موش. پیش‌فرض غیرفعال است.
به سرور VNC اعلام می‌کند که پیکسل‌های تمام‌رنگ را در بهترین قالب برای این نمایشگر ارسال کند. این حالت پیش‌فرض است.
راه‌اندازی در حالت تمام‌صفحه.
(منسوخ‌شده) استفاده از همهٔ نمایشگرهای محلی به جای فقط نمایشگر فعلی هنگام رفتن به حالت تمام‌صفحه. با -FullScreenMode=all جایگزین شده است.
مشخص کردن این‌که کدام نمایشگرها در حالت تمام‌صفحه استفاده شوند. مقدار باید یکی از «Current»، «Selected» (مشخص‌شده توسط -FullScreenSelectedMonitors) یا «All» باشد. پیش‌فرض «Current» است.
این گزینه نمایشگرهای مورد استفاده همراه با -FullScreenMode=selected را مشخص می‌کند. نمایشگرها بر اساس پیکربندی سیستم از چپ به راست، و در صورت وجود تداخل، از بالا به پایین مرتب می‌شوند. بنابراین برای مثال «1,2,3» بدین معناست که نمایشگرهای اول، دوم و سوم با شمارش از چپ باید استفاده شوند. پیش‌فرض «1» است.
تسخیر خودکار تمام ورودی‌های صفحه‌کلید هنگام ورود به حالت تمام‌صفحه و ارسال مستقیم کلیدهای ویژه (مانند Alt+Tab) به سرور.
موقعیت اولیهٔ پنجرهٔ اصلی TigerVNC. قالب به این صورت است: widthxheight+xoffset+yoffset ، که در آن علامت‌های «+» را می‌توان با علامت‌های «-» جایگزین کرد تا فاصله از سمت راست و/یا از پایین صفحه تعیین شود. این فاصله‌ها اختیاری هستند و پنجره به طور پیش‌فرض توسط مدیر پنجره جای‌گذاری می‌شود.
رشتهٔ اولویت GnuTLS که الگوریتم‌های دست‌تکانی نشست TLS را کنترل می‌کند. برای مقادیر ممکن به راهنمای GnuTLS مراجعه کنید. پیش‌فرض NORMAL است.
باعث می‌شود vncviewer روی درگاه مشخص‌شده (پیش‌فرض 5500) برای اتصالات معکوس از سوی سرور VNC گوش فرادهد. WinVNC از اتصالات معکوس که با استفاده از گزینهٔ منوی «Add new client» یا گزینهٔ خط فرمان «-connect» آغاز می‌شوند پشتیبانی می‌کند. Xvnc از اتصالات معکوس به کمک برنامه‌ای به نام vncconfig پشتیبانی می‌کند.
تنظیمات گزارش اشکال‌زدایی (debug log) را پیکربندی می‌کند. dest در حال حاضر می‌تواند stderr یا stdout باشد، و level مقداری بین 0 تا 100 است که 100 به معنای پرجزئیات‌ترین خروجی است. logname معمولاً * به معنای همه است، اما اگر نام «LogWriter» یک فایل منبع خاص را بدانید می‌توانید آن را مشخص کنید. پیش‌فرض *:stderr:30 است.
سطح رنگ کاهش‌یافته را برای استفاده در پیوندهای ارتباطی کند انتخاب می‌کند. level می‌تواند مقداری از 0 تا 2 داشته باشد؛ 0 یعنی 8 رنگ، 1 یعنی 64 رنگ (پیش‌فرض)، و 2 یعنی 256 رنگ. توجه داشته باشید که تصمیم‌گیری دربارهٔ استفاده از سطح رنگ کاهش‌یافته توسط vncviewer انجام می‌شود. اگر می‌خواهید vncviewer را وادار به استفاده از سطح رنگ کاهش‌یافته کنید، از پارامتر -AutoSelect=0 استفاده نمایید.
حداکثر اندازهٔ به‌روزرسانی کلیپ‌بورد که از یک سرور پذیرفته می‌شود. پیش‌فرض 262144 است.
بزرگ‌نمایی پنجرهٔ نمایشگر.
غیرفعال‌سازی فشرده‌سازی بااتلاف JPEG. پیش‌فرض غیرفعال است.
اگر در فایل‌سیستمی قرار دارید که به شما دسترسی به فایل گذرواژهٔ مورد استفادهٔ سرور را می‌دهد، می‌توانید آن را در اینجا مشخص کنید تا از تایپ کردن آن بی‌نیاز شوید. این فایل معمولاً $XDG_CONFIG_HOME/tigervnc/passwd یا در صورت تنظیم نبودن آن، ~/.config/tigervnc/passwd خواهد بود.
زمان به میلی‌ثانیه برای محدودسازی نرخ رویدادهای متوالی نشانگر. پیش‌فرض 17 میلی‌ثانیه (60 هرتز) است.
این گزینه کدگذاری ترجیحی را برای استفاده از میان یکی از مقادیر «Tight»، «JPEG»، «ZRLE»، «Hextile»، «H.264» یا «Raw» مشخص می‌کند.
سطح کیفیت JPEG. 0 = کم، 9 = زیاد. اگر -AutoSelect روشن باشد ممکن است به طور خودکار تنظیم شود. پیش‌فرض 8 است.
نمایش یک کادر گفتگو به هنگام بروز هرگونه خطا و ارائهٔ امکان تلاش دوباره برای برقراری اتصال. در صورتی که این گزینه غیرفعال باشد، هیچ کادر گفتگویی برای اتصال مجدد ارائه نخواهد شد. پیش‌فرض فعال است. -RemoteResize تغییر اندازه پویای میزکار دوردست همگام با تغییر اندازه پنجره کارخواه محلی. توجه داشته باشید که این ویژگی ممکن است با تمام کارگزارهای VNC کار نکند.
مشخص کردن اینکه از کدام طرح‌های امنیتی برای احراز هویت با کارگزار استفاده شود. مقادیر معتبر فهرستی جداشده با ویرگول از None، VncAuth، Plain، TLSNone، TLSVnc، TLSPlain، X509None، X509Vnc، X509Plain، RA2، RA2ne، RA2_256 و RA2ne_256 هستند. پیش‌فرض، تلاش برای استفاده از تمام طرح‌های پشتیبانی‌شده است.
ارسال تغییرات کلیپ‌بورد به کارگزار. پیش‌فرض فعال است.
ارسال گزینش اصلی (primary selection) به همراه گزینش کلیپ‌بورد به کارگزار. پیش‌فرض فعال است.
تنظیم گزینش اصلی (primary selection) به همراه گزینش کلیپ‌بورد. پیش‌فرض فعال است.
هنگامی که به یک کارگزار VNC متصل می‌شوید، به‌طور معمول تمام اتصالات موجود دیگر بسته می‌شوند. این گزینه درخواست می‌کند که آن‌ها باز بمانند و به شما امکان می‌دهد میزکار را با شخصی که هم‌اکنون از آن استفاده می‌کند به اشتراک بگذارید.
ترکیب کلیدهای تبدیل (modifier keys) که به‌جای ارسال به نشست دوردست، کنش‌های ویژه‌ای را در نمایشگر فعال می‌کند. مقادیر ممکن ترکیبی از Ctrl، Shift، Alt و Super هستند. پیش‌فرض Ctrl,Alt است.
استفاده از IPv4 برای اتصالات ورودی و خروجی. پیش‌فرض فعال است.
استفاده از IPv6 برای اتصالات ورودی و خروجی. پیش‌فرض فعال است.
ایجاد خودکار تونل رمزگذاری‌شده TCP به ماشین gateway پیش از برقراری اتصال، و اتصال به host از طریق آن تونل (مخصوص TigerVNC). به‌طور پیش‌فرض، این گزینه با فرض اینکه باینری کارخواه SSH در مسیر /usr/bin/ssh قابل دسترسی است، فوروارد پورت محلی SSH را اجرا می‌کند. توجه داشته باشید که هنگام استفاده از گزینه -via، نام ماشین میزبان باید به همان صورتی که برای ماشین درگاه (gateway) شناخته‌شده است مشخص شود؛ برای مثال "localhost" به gateway اشاره دارد، نه ماشینی که vncviewer روی آن اجرا شده است. متغیر محیطی VNC_VIA_CMD می‌تواند دستور پیش‌فرض تونل را لغو کند: /usr/bin/ssh -f -L "$L":"$H":"$R" "$G" sleep 20. دستور تونل با متغیرهای محیطی L، H، R و G اجرا می‌شود که به ترتیب مقادیر شماره پورت محلی، میزبان دوردست، شماره پورت در میزبان دوردست و ماشین درگاه (gateway) را می‌گیرند.
مشخص می‌کند که هیچ رویداد صفحه‌کلید یا موشواره‌ای نباید به کارگزار ارسال شود. این گزینه هنگامی که می‌خواهید یک میزکار را بدون مداخله مشاهده کنید مفید است؛ اغلب باید با -Shared ترکیب شود.
مسیر گواهی CA برای استفاده هنگام احراز هویت کارگزارهای دوردست با استفاده از هر یک از طرح‌های امنیتی X509 (مانند X509None، X509Vnc و غیره). باید در قالب PEM باشد. پیش‌فرض $XDG_CONFIG_HOME/tigervnc/x509_ca.pem یا ~/.config/tigervnc/x509_ca.pem است.
مسیر فهرست ابطال گواهی (CRL) برای استفاده به همراه -X509CA. این مورد نیز باید در قالب PEM باشد. پیش‌فرض $XDG_CONFIG_HOME/tigervnc/x509_crl.pem یا ~/.config/tigervnc/x509_crl.pem است..SH "فایل‌ها (FILES)"
$XDG_CONFIG_HOME/tigervnc/default.tigervnc
$HOME/.config/tigervnc/default.tigervnc
گزینه‌های پیکربندی پیش‌فرض. این فایل باید خط نخست «جادویی» (magic) به صورت “TigerVNC Configuration file Version 1.0” (بدون علامت نقل‌قول) داشته باشد، که در ادامه جفت‌های ساده‌ی <setting>=<value> به انتخاب شما قرار می‌گیرند. تنظیمات در دسترس همان مواردی هستند که در این صفحه راهنما نشان داده شده‌اند.
$XDG_CONFIG_HOME/tigervnc/x509_ca.pem
$HOME/.config/tigervnc/x509_ca.pem
گواهی مرجع صدور گواهی (CA) پیش‌فرض برای احراز هویت سرورها.
$XDG_CONFIG_HOME/tigervnc/x509_crl.pem
$HOME/.config/tigervnc/x509_crl.pem
فهرست ابطال گواهی (CRL) پیش‌فرض.
$XDG_DATA_HOME/tigervnc/x509_known_hosts
$HOME/.local/share/tigervnc/x509_known_hosts
پایگاه‌داده میزبان‌های شناخته‌شده برای احراز هویت مبتنی بر گواهی.
$XDG_STATE_HOME/tigervnc/tigervnc.history
$HOME/.local/state/tigervnc/tigervnc.history
فایل تاریخچه برای نام‌های میزبانی که اخیراً به آن‌ها متصل شده‌اید.

Xvnc(1), vncpasswd(1), vncconfig(1), vncsession(8)
https://www.tigervnc.org

Tristan Richardson، شرکت RealVNC Ltd. و دیگران.

پروتکل VNC در ابتدا توسط تیم RealVNC در Olivetti Research Ltd / AT&T Laboratories Cambridge توسعه داده شد. قابلیت‌های افزوده TightVNC توسط Constantin Kaplinsky پیاده‌سازی شدند. افراد بسیار دیگری نیز از آن زمان تاکنون در توسعه، آزمون و پشتیبانی مشارکت داشته‌اند. این راهنما بخشی از مجموعه نرم‌افزاری TigerVNC است.

TigerVNC