گزینش‌ها (Selections)

vis از گزینش‌ها (selections) به عنوان عناصر بنیادی ویرایش استفاده می‌کند. یک گزینش، محدوده‌ای جهت‌دار و غیرخالی با دو نقطه انتهایی به نام‌های مکان‌نما (cursor) و لنگر (anchor) است. یک گزینش می‌تواند لنگردار باشد؛ در این حالت لنگر ثابت می‌ماند در حالی که تنها موقعیت مکان‌نما تغییر داده می‌شود. برای گزینش‌های بدون لنگر، هر دو نقطه انتهایی به‌روزرسانی می‌شوند. یک گزینش تک‌عضوی شامل یک نویسه است که هر دو مکان‌نما و لنگر روی آن قرار دارند. همواره یک گزینش اصلی وجود دارد که قابل دیدن باقی می‌ماند (یعنی تغییر موقعیت آن، دیدگاه یا viewport را تنظیم می‌کند).

حالت‌ها (Modes)

vis از همان رویکرد ویرایش حالتی (modal) مشابه vi استفاده می‌کند. این ویرایشگر از حالت‌های ‘normal،’ ‘operator pending،’ ‘insert،’ ‘replace’ و ‘visual’ (در هر دو نوع خطی و نویسه‌ای) پشتیبانی می‌کند. حالت‌های visual block و ex عمداً پیاده‌سازی نشده‌اند؛ در عوض vis دارای پشتیبانی داخلی از گزینش‌های چندگانه و یک گونه تعاملی (interactive) از زبان دستوری مبتنی بر عبارات باقاعده ساختاری sam است.

در حالت عادی (normal mode) تمام گزینش‌ها بدون لنگر بوده و به یک نویسه کاهش می‌یابند.

واگردانی/انجام مجدد (Undo/Redo)

vis برای پیگیری بازبینی‌های متن از یک درخت واگردانی (undo tree) استفاده می‌کند. دستورهای u (واگردانی) و ⟨C-r⟩ (انجام مجدد) را می‌توان برای پیمایش درخت در امتداد شاخه اصلی به کار برد. g+ و g- تاریخچه را به ترتیب زمانی پیمایش می‌کنند. دستورهای :earlier و :later امکان بازگردانی متن به یک وضعیت دلخواه را فراهم می‌سازند.

نشانه‌ها (Marks)

یک نشانه (mark) یک نام نمادین را به مجموعه‌ای از گزینش‌ها مرتبط می‌کند. یک گزینش ذخیره‌شده هنگامی که مرزهای مشخص‌کننده آن در بافر زیرین تغییر کند، نامعتبر می‌شود. اگر تغییرات یادشده بعداً واگردانی شوند، نشانه دوباره معتبر می‌گردد. m یک نشانه تنظیم می‌کند و M آن را بازیابی می‌نماید. به عنوان مثال، 'am نشانه a را تنظیم می‌کند، در حالی که 'aM آن را بازیابی می‌کند. استفاده از m یا M بدون تعیین نشانه، از نشانه پیش‌فرض استفاده می‌کند.

نشانه‌های موجود عبارتند از:

''

نشانه پیش‌فرض

'^

گزینش‌های فعال هنگام خروج از حالت visual

'a–'z

نشانه‌های عمومی

نشانه‌ها در میان فایل‌های مختلف پشتیبانی نمی‌شوند. نشانه‌ها بین نشست‌های ویرایش حفظ نمی‌شوند.

فهرست پرش (Jump list)

یک فهرست پرش (jump list) محلی برای هر پنجره با اندازه ثابت وجود دارد که نشانه‌ها (یعنی مجموعه‌ای از گزینش‌ها) را ذخیره می‌کند.

g<

پرش به عقب

g>

پرش به جلو

gs

ذخیره گزینش‌های فعال کنونی

ثبات‌ها (Registers)

ثبات‌ها (registers) فهرست‌های نام‌گذاری‌شده‌ای از متن هستند. خانه‌های مقداردهی‌نشده ثبات‌ها به طور پیش‌فرض رشته خالی هستند. ثبات‌های موجود عبارتند از:

""

ثبات پیش‌فرض

"a–"z

ثبات‌های عمومی

"A–"Z

الحاق به ثبات عمومی متناظر

"*, "+

یکپارچه‌سازی با بریده‌دان سیستم از طریق اسکریپت شل vis-clipboard(1)

"0

ثبات کپی (yank)، جدیدترین محدوده کپی‌شده

"1–"9

 

"&

تطابق‌های زیرعبارت در آخرین دستور x یا y

"/

ثبات جستجو، آخرین الگوی جستجوی استفاده‌شده

":

ثبات دستور، آخرین دستور اجراشده

"_

ثبات سیاه‌چاله (/dev/null،) محتوا را نادیده می‌گیرد و همیشه خالی است

"#

شماره گزینش (فقط‌خواندنی)

".

آخرین متن درج‌شده

اگر ثبات مشخصی تعیین نشود، از ثبات پیش‌فرض استفاده می‌شود.

ماکروها (Macros)

ثبات‌های عمومی "a–"z می‌توانند برای ضبط ماکرو استفاده شوند. از یکی از ثبات‌های "A–"Z برای افزودن به یک ماکروی موجود استفاده کنید. q ضبط را آغاز می‌کند و @ آن را بازپخش می‌نماید. @@ به آخرین ماکروی ضبط‌شده اشاره دارد. @: آخرین دستور : را تکرار می‌کند. @/ معادل n در حالت عادی است. این عملیات‌ها همواره از اولین خانه ثبات استفاده می‌کنند.

مدیریت کدگذاری، تب و خط جدید (Encoding, Tab and Newline handling)

vis همیشه فرض می‌کند که فایل ورودی دارای کدگذاری UTF-8 با پایان خط‌های \n است. اگر می‌خواهید فایل‌هایی با کدگذاری‌های قدیمی یا پایان خط‌های غیر یونیکسی را ویرایش کنید، از iconv(1) و dos2unix(1) برای تبدیل آن‌ها در صورت نیاز استفاده نمایید. ⟨Tab⟩ را می‌توان به طور اختیاری به تعداد قابل تنظیمی از فاصله‌ها باز کرد (بخش گزینه‌های SET (SET OPTIONS) را ببینید).

پشتیبانی از ماوس (Mouse support)

ماوس در حال حاضر اصلاً استفاده نمی‌شود.

عبارات باقاعده (Regular expressions)

vis در حال حاضر تطبیق عبارات باقاعده را به کتابخانه C زیرین واگذار می‌کند. این برنامه از آنچه پازیکس “عبارات باقاعده گسترش‌یافته (Extended Regular Expressions)” می‌نامد، مطابق توضیحات regex(7) استفاده می‌کند. لنگرهای ^ و $ با ابتدا و انتهای محدوده‌ای که به آن اعمال می‌شوند تطابق می‌یابند. علاوه بر این، \n و \t می‌توانند به ترتیب برای اشاره به خطوط جدید و تب‌ها به کار روند. اتم . با هر نویسه‌ای به جز خط جدید مطابقت دارد. عبارت باقاعده خالی نشان‌دهنده آخرین عبارت کاملی است که با آن مواجه شده است.

آدرس‌ها (Addresses)

یک آدرس، زیررشته‌ای (یا محدوده‌ای) را در یک فایل مشخص می‌کند. در ادامه، “نویسه n” به معنای رشته پوچ پس از n-امین نویسه در فایل است، که در آن ۱ نویسه اول فایل است. “خط n” به معنای n-امین تطابق عبارت باقاعده “.*\n?” با شروع از ابتدای فایل است.

تمام پنجره‌ها همواره دست‌کم یک زیررشته جاری دارند که آدرس پیش‌فرض است. در sam به این مفهوم dot (نقطه) گفته می‌شود. در vis چندین “dot” (یا گزینش) می‌توانند هم‌زمان وجود داشته باشند.

آدرس‌های ساده (Simple addresses)

#n

رشته خالی پس از نویسه n ؛ #0 ابتدای فایل است.

n

خط n.

/regexp/

 

?regexp?

زیررشته‌ای که با عبارت باقاعده مطابقت دارد، که با جستجو به سمت انتهای (/) یا ابتدای (?) فایل پیدا می‌شود. جستجو در هنگام رسیدن به انتهای (ابتدای) فایل به دور خود نمی‌چرخد (wrap around نمی‌شود).

0

رشته قبل از اولین خط کامل. این لزوماً رشته پوچ نیست؛ + و - را در زیر ببینید.

$

رشته پوچ در انتهای فایل.

.

Dot (نقطه)، محدوده جاری.

'm

نشانه m در فایل.

آدرس‌های ترکیبی (Compound addresses)

در ادامه، a1 و a2 آدرس هستند.

a1+a2

آدرس a2 که با شروع از انتهای a1 ارزیابی می‌شود.

a1-a2

آدرس a2 که با شروع از ابتدای a1 و در جهت معکوس ارزیابی می‌شود.

a1,a2

زیررشته از ابتدای a1 تا انتهای a2. اگر a1 وجود نداشته باشد، 0 جایگزین می‌شود. اگر a2 وجود نداشته باشد، $ جایگزین می‌گردد.

a1;a2

مانند a1,a2 اما a2 در انتهای a1 ارزیابی شده و محدوده روی a1 تنظیم می‌شود.

عملگرهای + و - دارای اولویت بالا هستند، در حالی که , و ; اولویت پایینی دارند.

در هر دو حالت + و -، اگر a2 یک آدرس خط یا نویسه بدون شماره باشد، شماره به طور پیش‌فرض ۱ است. اگر a1 وجود نداشته باشد، . جایگزین می‌شود. اگر هر دو a1 و a2 حاضر و قابل تشخیص باشند، + می‌تواند حذف شود. a2 می‌تواند یک عبارت باقاعده باشد؛ اگر با نویسه‌های ? محدود شده باشد، اثر + یا - معکوس می‌شود. علامت % نام مستعاری برای , و بنابراین 0,$ است. نمایش یک زیررشته بدشکل توسط یک آدرس ترکیبی، یک خطا محسوب می‌شود.

دستورها (Commands)

در ادامه، متن مشخص‌شده با اسلش نشان‌دهنده متنی است که با هر نویسه اَسکی (ASCII) چاپ‌پذیر به جز نویسه‌های حرفی-عددی محدود شده است. هر تعداد از جداکننده‌های پایانی می‌توانند حذف شوند، که در این صورت حذف‌های متعدد نشان‌دهنده رشته‌های پوچ خواهند بود، اما جداکننده نخست همواره باید وجود داشته باشد. در هر متن محدودشده، خط جدید نمی‌تواند به صورت لفظی ظاهر شود؛ \n و \t را می‌توان برای خط جدید و تب نوشت؛ \/ جداکننده (در اینجا /) را نقل‌قول (quote) می‌کند. یک علامت اند & و \n، که در آن n یک رقم (۱ تا ۹) است، با ثبات متناظر جایگزین می‌شوند. در غیر این صورت بک‌اسلش به صورت تحت‌اللفظی تفسیر می‌شود.

بیشتر دستورها می‌توانند پیشوندی از یک آدرس داشته باشند تا محدوده عملکرد خود را مشخص کنند. اگر دستوری آدرس بپذیرد و هیچ آدرسی ارائه نشود، از یک آدرس پیش‌فرض استفاده می‌شود. در حالت عادی، این معادل نویسه‌ای است که گزینش در حال حاضر روی آن قرار دارد. اگر تنها یک گزینش وجود داشته باشد، x و y به طور پیش‌فرض کل فایل 0,$ را در نظر می‌گیرند. در حالت عادی، دستورهای نوشتن w و wq همیشه روی کل فایل اعمال می‌شوند. دستورها برای هر گزینش یک‌بار اجرا می‌شوند. در حالت تصویری (visual)، دستورها به هر گزینش اعمال می‌شوند، گویی یک دستور ضمنی x وجود دارد که با گزینش‌های موجود مطابقت دارد.

در توضیحات، واژه «محدوده» (range) برای نشان دادن هر آدرسی که ارائه شده به کار می‌رود.

بسیاری از دستورها هنگامی که از حالت تصویری صادر می‌شوند، به عنوان یک اثر جانبی، گزینش‌های جدیدی ایجاد می‌کنند. در این صورت، همواره به «نتیجه» تغییر اشاره دارد: متن جدید برای درج، رشته خالی برای حذف، خروجی دستور یک فیلتر و غیره. اگر پس از اجرای موفقیت‌آمیز دستور هیچ گزینشی باقی نماند، ویرایشگر به حالت عادی تغییر وضعیت می‌دهد، در غیر این صورت در حالت تصویری باقی می‌ماند. این امکان بهبود و پالایش تعاملی (interactive) محدوده‌ها را فراهم می‌سازد.

دستورهای متنی (Text commands)

a[count]/text/

درج text به تعداد count بار در فایل پس از محدوده.

همچنین می‌تواند به شکل زیر نوشته شود:

a
lines
of
text
.

c یا i

مشابه a، اما c متن را جایگزین می‌کند، در حالی که i قبل از محدوده درج می‌نماید.

d

حذف متن در محدوده.

دستورهای نمایش (Display commands)

p

ایجاد یک گزینش جدید برای محدوده.

دستورهای ورودی/خروجی (I/O commands)

e[!] [file name]

جایگزینی فایل با محتوای فایل خارجی نام‌برده. اگر نام فایلی داده نشود، بارگذاری مجدد فایل از دیسک انجام می‌شود.

r file name

جایگزینی متن در محدوده با محتوای فایل خارجی نام‌برده.

w[!] [file name]

نوشتن محدوده (پیش‌فرض 0,$) در فایل خارجی نام‌برده.

wq[!] [file name]

مشابه w، اما بستن فایل پس از آن.

اگر آرگومان نام فایل در هر یک از این‌ها وجود نداشته باشد، نام فایل جاری استفاده می‌شود. e همواره نام فایل را تنظیم می‌کند؛ w اگر فایل بی‌نام باشد چنین خواهد کرد. اجبار دستور e با ! تغییرات ذخیره‌نشده را نادیده می‌گیرد. اجبار دستور w فایل را روی دیسک بازنویسی می‌کند، حتی اگر از زمان بارگذاری به صورت خارجی تغییر کرده باشد. دستورهای نوشتن با آدرس‌های غیرپیش‌فرض و بدون نام فایل، مخرب هستند و همیشه باید به صورت اجباری اجرا شوند.

< shell command

جایگزینی محدوده با خروجی استاندارد دستور شل.

> shell command

ارسال محدوده به ورودی استاندارد دستور شل.

| shell command

ارسال محدوده به ورودی استاندارد دستور شل، و جایگزینی آن با خروجی استاندارد آن.

! shell command

اجرای دستور شل به صورت تعاملی و هدایت ورودی صفحه‌کلید به آن.

cd directory

تغییر دایرکتوری کاری. اگر دایرکتوری مشخص نشود، از $HOME استفاده می‌شود.

در هر یک از <، >، | یا !، اگر دستور شل حذف شود، آخرین دستور شل (از هر نوعی) جایگزین می‌گردد. مگر اینکه فایل در حال ویرایش بی‌نام باشد، تمام این دستورهای خارجی می‌توانند از طریق متغیرهای محیطی vis_filepath و vis_filename به مسیر مطلق و نام فایل آن ارجاع دهند.

حلقه‌ها و شرط‌ها (Loops and conditionals)

x/regexp/ [command]

به ازای هر تطابق عبارت باقاعده در محدوده، دستور را با تنظیم محدوده روی تطابق اجرا می‌کند. اگر عبارت باقاعده و اسلش‌های آن حذف شوند، /.*\n/ فرض می‌شود. تطابق‌های رشته پوچ به طور بالقوه قبل از هر نویسه از محدوده و در انتهای محدوده رخ می‌دهند.

ثبات‌های "1–"9 و "& با تطابق‌های (زیر) عبارت الگو به‌روزرسانی می‌شوند.

y/regexp/ [command]

مشابه x، اما دستور را برای هر زیررشته‌ای که قبل، بین یا بعد از تطابق‌هایی که توسط x تولید می‌شدند قرار دارد اجرا می‌کند. هیچ رفتار پیش‌فرضی وجود ندارد. زیررشته‌های پوچ به طور بالقوه قبل از هر نویسه در محدوده رخ می‌دهند.

X/regexp/ command

برای هر فایلی که نام آن با عبارت باقاعده مطابقت دارد، آن را به فایل جاری تبدیل کرده و دستور را اجرا می‌کند. اگر عبارت حذف شود، دستور در هر فایل اجرا می‌شود.

Y/regexp/ command

مشابه X، اما برای فایل‌هایی که با عبارت باقاعده مطابقت ندارند، و وجود عبارت الزامی است.

g[count][/regexp/] command

 

v[count][/regexp/] command

اگر محدوده count حاوی یک تطابق برای عبارت باشد (g) یا نباشد (v)، دستور را روی محدوده اجرا می‌کند.

مشخص‌کننده count قالب زیر را دارد، که در آن n و m اعداد صحیحی هستند که محدوده‌ها را مشخص می‌کنند.

n,m

بازه بسته از n تا m. اگر n وجود نداشته باشد، 1 جایگزین می‌شود. اگر m وجود نداشته باشد، ∞ جایگزین می‌شود. مقادیر منفی نسبت به آخرین محدوده تفسیر می‌شوند.

%n

با هر n-امین محدوده مطابقت دارد.

این‌ها می‌توانند به طور دلخواه و عمیق تو در تو شوند. یک دستور خالی در x یا y به طور پیش‌فرض p است. X، Y، g و v پیش‌فرضی ندارند.

گروه‌بندی و تغییرات چندگانه (Grouping and multiple changes)

دستورها می‌توانند با قرار گرفتن در آکولاد گروه‌بندی شوند. از نظر معنایی، آکولاد باز مانند یک دستور است: یک آدرس (اختیاری) می‌پذیرد و هر زیردستور را روی محدوده اجرا می‌کند. دستورهای درون آکولاد به ترتیب اجرا می‌شوند، اما تغییرات ایجادشده توسط یک دستور برای دستورهای دیگر قابل مشاهده نیستند.

هنگامی که یک دستور تغییراتی را در یک فایل ایجاد می‌کند، مانند x/re/ c/text/، آدرس‌های تمام تغییرات بر اساس وضعیت اولیه محاسبه می‌شوند. اگر تغییرات هم‌پوشانی نداشته باشند، به ترتیب مشخص‌شده اعمال می‌گردند. تغییرات دارای تداخل رد می‌شوند.

آکولادها می‌توانند به طور دلخواه تو در تو شوند.

عملگرها (Operators)

عملگرها عملیات خاصی را روی یک محدوده متنی که توسط یک حرکت (motion)، یک شیء متنی (text object) یا یک گزینش موجود مشخص شده است، انجام می‌دهند.

هنگامی که در حالت عادی استفاده می‌شوند، عملگرهای زیر منتظر یک حرکت می‌مانند و vis را در حالت در انتظار عملگر (operator pending) قرار می‌دهند.

c

تغییر، حذف محدوده و ورود به حالت درج

d

حذف، بریدن محدوده به ثبات

<

انتقال به چپ، کاهش تورفتگی

>

انتقال به راست، افزایش تورفتگی

y

کپی (yank)، رونوشت از محدوده به ثبات

هنگامی که در حالت عادی استفاده می‌شوند، اقدامات زیر بلافاصله اعمال می‌گردند.

=

قالب‌بندی، فیلتر کردن محدوده با fmt(1)

gu

تبدیل به حروف کوچک

gU

تبدیل به حروف بزرگ

g~

جابجایی بزرگی و کوچکی حروف

J

الحاق خطوط، درج فاصله میان آن‌ها

gJ

الحاق خطوط، حذف هرگونه فاصله جداکننده

p

قرار دادن محتوای ثبات پس از مکان‌نما

P

قرار دادن محتوای ثبات پیش از مکان‌نما

حرکت‌ها (Motions)

حرکت‌ها موقعیت اولیه فایل را گرفته و آن را به موقعیت مقصد تبدیل می‌کنند، و بدین ترتیب یک محدوده را تعریف می‌نمایند.

0

ابتدای خط

b

ابتدای کلمه قبلی

B

ابتدای کلمه بزرگ قبلی (WORD)

$

انتهای خط

e

انتهای کلمه بعدی

E

انتهای کلمه بزرگ بعدی (WORD)

F⟨char⟩

به رخداد قبلی ⟨char⟩ در سمت چپ

f⟨char⟩

به رخداد بعدی ⟨char⟩ در سمت راست

^

اولین نویسه غیرفاصله در خط

g0

ابتدای خط نمایشی

g$

انتهای خط نمایشی

ge

انتهای کلمه قبلی

gE

انتهای کلمه بزرگ قبلی (WORD)

gg

ابتدای فایل

G

رفتن به خط یا انتهای فایل

gj

خط نمایشی به پایین

gk

خط نمایشی به بالا

gh

کدپوینت به چپ

gl

کدپوینت به راست

gH

بایت به چپ

gL

بایت به راست

g_

آخرین نویسه غیرفاصله در خط

gm

میانه خط نمایشی

g|

رفتن به ستون

h

نویسه به چپ

H

رفتن به خط بالای پنجره

j

خط به پایین

k

خط به بالا

l

نویسه به راست

L

رفتن به خط پایین پنجره

%

تطابق براکت، گیومه یا بک‌تیک

}

پاراگراف بعدی

)

جمله بعدی

N

تکرار آخرین جستجو رو به عقب

n

تکرار آخرین جستجو رو به جلو

[{

ابتدای بلوک قبلی

]}

ابتدای بلوک بعدی

[(

ابتدای جفت پرانتز قبلی

])

ابتدای جفت پرانتز بعدی

{

پاراگراف قبلی

(

جمله قبلی

;

تکرار آخرین حرکت جستجوی نویسه (to/till)

,

تکرار آخرین حرکت جستجوی نویسه در جهت مخالف

#

جستجوی کلمه زیر گزینش رو به عقب

*

جستجوی کلمه زیر گزینش رو به جلو

T⟨char⟩

تا قبل از رخداد بعدی ⟨char⟩ در سمت چپ

t⟨char⟩

تا قبل از رخداد بعدی ⟨char⟩ در سمت راست

?pattern

به تطابق بعدی pattern در جهت عقب

/pattern

به تطابق بعدی pattern در جهت جلو

w

ابتدای کلمه بعدی

W

ابتدای کلمه بزرگ بعدی (WORD)

اشیاء متنی (Text objects)

اشیاء متنی یک موقعیت اولیه در فایل را گرفته و آن را به محدوده‌ای تبدیل می‌کنند که لزوماً نباید موقعیت اولیه در محدوده مقصد قرار داشته باشد. تمام اشیاء متنی زیر در دو نوع داخلی (با پیشوند i) که در آن فاصله‌های سفید پیرامون یا نویسه‌های جداکننده جزئی از محدوده حاصل نیستند، و نوع عادی (با پیشوند a) که در آن شامل می‌شوند، پیاده‌سازی شده‌اند.

w

کلمه (word)

W

کلمه بزرگ (WORD)

s

جمله (sentence)

p

پاراگراف (paragraph)

[, ], (, ), {, }, <, >, ", ', `

بلوک محصور شده با این نمادها

اشیاء متنی موجود دیگر عبارتند از:

gn

تطابق با آخرین عبارت جستجو در جهت رو به جلو

gN

تطابق با آخرین عبارت جستجو در جهت رو به عقب

al

خط جاری

il

خط جاری بدون فاصله‌های سفید ابتدا و انتها

گزینش‌های چندگانه (Multiple Selections)

vis از گزینش‌های چندگانه با بازخورد دیداری فوری پشتیبانی می‌کند. همواره یک گزینش اصلی وجود دارد که در دیدگاه (viewport) جاری قرار گرفته است. گزینش‌های اضافی را می‌توان در صورت نیاز ایجاد کرد. اگر بیش از یک گزینش وجود داشته باشد، گزینش اصلی با ظاهری متفاوت نمایش داده می‌شود.

برای دستکاری گزینش‌ها در حالت عادی، استفاده کنید از:

⟨C-k⟩

ایجاد count گزینش جدید در خطوط بالایی

⟨C-M-k⟩

ایجاد count گزینش جدید در خطوط بالای اولین گزینش

⟨C-j⟩

ایجاد count گزینش جدید در خطوط پایینی

⟨C-M-j⟩

ایجاد count گزینش جدید در خطوط پایین آخرین گزینش

⟨C-p⟩

حذف گزینش اصلی

⟨C-n⟩

انتخاب کلمه‌ای که گزینش روی آن قرار دارد، تغییر حالت به visual

⟨C-u⟩

تبدیل گزینش count قبلی به گزینش اصلی

⟨C-d⟩

تبدیل گزینش count بعدی به گزینش اصلی

⟨C-c⟩

حذف ستون گزینش شماره count

⟨C-l⟩

حذف همه به جز ستون گزینش شماره count

⟨Tab⟩

تلاش برای هم‌تراز کردن همه گزینش‌ها در یک ستون

⟨Escape⟩

کنار گذاشتن همه گزینش‌ها به جز گزینش اصلی

حالت‌های visual برای تشخیص موارد زیر بهبود یافته‌اند:

I

ایجاد یک گزینش در ابتدای هر خط انتخاب‌شده

A

ایجاد یک گزینش در انتهای هر خط انتخاب‌شده

⟨Tab⟩

چپ‌چین کردن گزینش‌ها با درج فاصله

⟨S-Tab⟩

راست‌چین کردن گزینش‌ها با درج فاصله

⟨C-a⟩

ایجاد گزینش‌های جدید در تمام موارد مطابق با کلمه یا گزینش جاری

⟨C-n⟩

ایجاد گزینش جدید و انتخاب کلمه بعدی مطابق با گزینش جاری

⟨C-x⟩

پاک کردن (رد شدن از) گزینش جاری، اما انتخاب کلمه منطبق بعدی

⟨C-p⟩

حذف گزینش اصلی

⟨C-u⟩ ⟨C-k⟩

تبدیل گزینش count قبلی به اصلی

⟨C-d⟩ ⟨C-j⟩

تبدیل گزینش count بعدی به اصلی

⟨C-c⟩

حذف ستون گزینش شماره count

⟨C-l⟩

حذف همه به جز ستون گزینش شماره count

+

چرخاندن گزینش‌ها به راست به تعداد count بار

-

چرخاندن گزینش‌ها به چپ به تعداد count بار

_

پیرایش گزینش‌ها، حذف فاصله‌های سفید ابتدا و انتها

o

معکوس کردن جهت گزینش، جابجایی مکان‌نما و لنگر

⟨Escape⟩

پاک کردن تمام گزینش‌ها، تغییر حالت به normal

در حالت درج و جایگزینی:

⟨S-Tab⟩

هم‌تراز کردن تمام گزینش‌ها با درج فاصله

گزینش‌ها را می‌توان با استفاده از عملیات مجموعه‌ای دستکاری کرد. عملوند نخست، گزینش‌های فعال کنونی است در حالی که عملوند دوم می‌تواند به عنوان یک نشانه مشخص شود. برای نمونه، 'a| اجتماع نشانه a و گزینش جاری را حاصل می‌کند. استفاده از عملیات مجموعه‌ای بدون تعیین یک نشانه، از نشانه پیش‌فرض به عنوان عملوند نخست استفاده می‌کند.

|

اجتماع مجموعه

&

اشتراک مجموعه

\

تفاضل مجموعه

~

متمم مجموعه

مدیریت فایل و پنجره (File and Window management)

یک فایل باید حداقل در یک پنجره باز باشد. اگر آخرین پنجره‌ای که فایل مشخصی را نمایش می‌دهد بسته شود، تمام تغییرات ذخیره‌نشده دور ریخته می‌شوند. پنجره‌ها دارای اندازه یکسان هستند و می‌توانند در سطرها (افقی) یا ستون‌ها (عمودی) نمایش داده شوند. نگاشت‌های کلید ⟨C-w⟩ h، ⟨C-w⟩ j، ⟨C-w⟩ k و ⟨C-w⟩ l می‌توانند برای جابجایی بین پنجره‌ها استفاده شوند.

:new

باز کردن یک پنجره خالی، مرتب‌شده به صورت یک سطر جدید (افقی)

:vnew

باز کردن یک پنجره خالی، مرتب‌شده به صورت یک ستون جدید (عمودی)

:open[!] [file name]

باز کردن پنجره‌ای جدید، و نمایش نام فایل در صورت ارائه

:split [file name]

تقسیم افقی پنجره به سطرها

:vsplit [file name]

تقسیم عمودی پنجره به ستون‌ها

:q[!] [exit code]

بستن پنجره دارای تمرکز کنونی

:qall[!] [exit code]

بستن تمام پنجره‌ها، خاتمه ویرایشگر با کد خروج (پیش‌فرض 0)

دستورهایی که نام فایل می‌پذیرند، اگر یک الگو یا دایرکتوری به آن‌ها داده شود، ابزار vis-open(1) را فراخوانی خواهند کرد.

نگاشت‌های کلید زمان اجرا (Runtime key mappings)

vis از نگاشت‌های کلید سراسری و همچنین محلی پنجره در زمان اجرا پشتیبانی می‌کند که همواره به طور بازگشتی ارزیابی می‌شوند.

:map[!] mode lhs rhs

افزودن نگاشت کلید سراسری

:map-window[!] mode lhs rhs

افزودن نگاشت کلید محلی پنجره

:unmap mode lhs

حذف نگاشت کلید سراسری

:unmap-window mode lhs

حذف نگاشت کلید محلی پنجره

در بالا، mode به یکی از موارد ‘normal،’ ‘insert،’ ‘replace،’ ‘visual،’ ‘visual-line’ یا ‘operator-pending’ اشاره دارد؛ lhs به کلیدی اشاره دارد که باید نگاشت شود و rhs یک کنش کلید یا نام مستعار است. یک نگاشت موجود ممکن است با اجبار دستور map از طریق تعیین ! بازنویسی شود.

از آنجا که نگاشت‌های کلید همیشه بازگشتی هستند، کاری مانند:

کار نخواهد کرد زیرا وارد یک حلقه بی‌پایان می‌شود. در عوض، vis از شبه‌کلیدهایی استفاده می‌کند که کنش‌های کلید (key actions) نامیده می‌شوند و می‌توان از آن‌ها برای فراخوانی مجموعه‌ای از توابع موجود ویرایشگر استفاده کرد. دستور :help تمام مقیدسازی‌های فعال کلید و همچنین تمام کلیدهای نمادین موجود را فهرست می‌کند.

نگاشت‌های ویژه چینش صفحه‌کلید (Keyboard Layout Specific Mappings)

به منظور تسهیل استفاده از چینش‌های صفحه‌کلید غیرلاتین، vis امکان نگاشت کلیدهای ویژه محلی به معادل‌های لاتین آن‌ها را از طریق دستور

فراهم می‌کند. به عنوان مثال، دستور زیر کلیدهای حرکتی را در چینش روسی نگاشت می‌کند:

اگر طول دنباله‌های کلید یکسان نباشد، بخش اضافی دنباله طولانی‌تر نادیده گرفته می‌شود.

نگاشت‌های تعریف‌شده در تمام حالت‌های غیرورودی، یعنی همه‌جا به جز حالت‌های insert و replace اعمال می‌شوند.

واگردانی/انجام مجدد (Undo/Redo)

:earlier [count]

بازگشت به وضعیت متنی قدیمی‌تر

:later [count]

رفتن به وضعیت متنی جدیدتر

اگر پسوند d (روزها،) h (ساعت‌ها،) m (دقیقه‌ها) یا s (ثانیه‌ها) به count اضافه شود، به عنوان فاصله‌ای از زمان جاری سیستم تفسیر شده و نزدیک‌ترین وضعیت متنی موجود بازیابی می‌گردد.