UPS.CONF(5) NUT Manual UPS.CONF(5)

ups.conf - تعاریف یوپی‌اس برای مجموعه ابزارهای Network UPS Tools

این فایل توسط کنترل‌کننده درایور upsdrvctl(8)، درایورهای یوپی‌اس که از هسته مشترک استفاده می‌کنند (به nutupsdrv(8) مراجعه کنید)، nut-driver-enumerator(8) و سرور داده NUT یعنی upsd(8) خوانده می‌شود. فایل با دستورالعمل‌های سراسری (global) آغاز می‌شود و سپس هر یوپی‌اس دارای بخشی است که شامل تعدادی دستورالعمل برای تنظیم پارامترهای آن یوپی‌اس می‌باشد.

بخش مربوط به هر یوپی‌اس با نام آن یوپی‌اس درون براکت آغاز می‌شود و تا نام یوپی‌اس بعدی درون براکت یا پایان فایل ادامه می‌یابد. نام "default" به صورت داخلی در upsd(8) استفاده می‌شود، بنابراین نمی‌توانید از آن در این فایل استفاده کنید.

شما باید عناصر driver و port را برای هر مدخل تعریف کنید. هر مورد دیگری پس از آن در یک بخش اختیاری است. یک مثال ساده ممکن است به این شکل باشد:

[myups]
        driver = blazer_ser
        port = /dev/ttyS0
        desc = "Web server UPS"

یک نسخه کمی پیچیده‌تر شامل مواردی اضافی برای بخش وابسته به سخت‌افزار درایور است:

[bigups]
        driver = apcsmart
        port = /dev/cua00
        cable = 940-0095B
        sdtype = 2
        desc = "Database server UPS"

در این حالت، درایور apcsmart(8) متغیرهایی به نام "cable" و "sdtype" را دریافت می‌کند که معانی خاصی دارند. برای اطلاع از اینکه چه متغیرهایی پشتیبانی می‌شوند و چه کاری انجام می‌دهند، به صفحات راهنمای درایور(های) خود مراجعه کنید.

در اینجا مثال دیگری هنگام اتصال یک یوپی‌اس سریال در ویندوز آورده شده است:

[windows-ups]
        driver = mge-shut
        port = "\\\\.\\COM10"
        desc = "UPS on a Windows machine"

•محتویات این فایل باید فقط از نویسه‌های اسکی (ASCII) خالص باشد (کدهای نویسه‌ای خارج از این محدوده با پیام هشدار نادیده گرفته می‌شوند).
•مجوزهای دسترسی کاربر زمان اجرا را طوری متعادل کنید که فقط upsd و درایورها بتوانند فایل (و احتمالاً دایرکتوری حاوی آن) را بخوانند؛ دسترسی نوشتن لازم نیست. معمولاً از دستورات chown root:nut و chmod 640 برای تنظیم مجوزهای قابل قبول فایل استفاده می‌شود.
•بسته‌ها (و دستورالعمل‌های ساخت) معمولاً یک مجموعه از حساب‌های کاربری و گروهی را برای NUT آماده می‌کنند. ساخت‌های سفارشی با حداقل پیکربندی ممکن است حتی از nobody:nogroup یا موارد مشابه استفاده کنند که ذاتاً ناامن است.
•در سیستم‌هایی با ملاحظات امنیتی بیشتر، درایورهای NUT و سرور داده باید با حساب‌های کاربری جداگانه‌ای اجرا شوند که برای دسترسی اشتراکی به فایل‌های سوکت یونیکس محلی و دایرکتوری مربوطه و همچنین برای خواندن ups.conf عضو یک گروه مشترک باشند، اما برای دسترسی به سایر فایل‌های پیکربندی در گروه‌های متفاوتی قرار گیرند. این امر مستلزم آن است که برخی دیمن‌ها از تنظیمات سفارشی user، group، RUN_AS_USER و/یا RUN_AS_GROUP برای بازنویسی مقدار پیش‌فرض داخلی استفاده کنند.
•توجه داشته باشید که کلاینت‌های پایش، گزارش‌گیری و غیره تنها مبتنی بر شبکه هستند. آن‌ها نیازی به دسترسی به این فایل‌ها و دایرکتوری‌ها ندارند و می‌توانند کاملاً با کاربر و گروه مستقلی اجرا شوند.
•امنیت هرگونه نسخه پشتیبان از این فایل را نیز در نظر داشته باشید، مانند فایل‌های آرشیوی که ممکن است در آنها ذخیره شود.

chroot

اختیاری. درایور در حین مقداردهی اولیه به این دایرکتوری chroot(2) می‌کند. این قابلیت می‌تواند هنگام ایمن‌سازی سیستم‌ها مفید باشد.

driverpath

اختیاری. مسیر دایرکتوری که فایل‌های اجرایی درایور یوپی‌اس در آن قرار دارند. در صورت عدم تعیین، برنامه‌ها در یک دایرکتوری پیش‌فرض داخلی جستجو می‌کنند که اغلب /usr/local/ups/bin است.

statepath

اختیاری. مسیر دایرکتوری که درایورهای یوپی‌اس باید سوکت‌های وضعیت خود را برای ارتباط محلی با سرور داده upsd در آن قرار دهند، به جای مکان پیش‌فرضی که در برنامه کامپایل شده است (که اغلب /var/state/ups است).

توجه داشته باشید که درایورها باید از همان مسیر مورد استفاده upsd استفاده کنند، بنابراین سرور داده در صورت وجود، این تنظیم از بخش سراسری ups.conf را بر تنظیم موجود در upsd.conf ترجیح می‌دهد.

متغیر محیطی NUT_STATEPATH تنظیم‌شده توسط فراخوان می‌تواند این تنظیم را بازنویسی کند.

maxstartdelay

اختیاری. مشابه فیلد یوپی‌اس با همین نام است، اما این مقدار پیش‌فرضی برای یوپی‌اس‌هایی است که این فیلد را ندارند.

maxretry

اختیاری. مشخص کردن تعداد دفعات تلاش برای راه‌اندازی درایور(ها) در صورت شکست، پیش از انصراف. یک تأخیر به میزان retrydelay بین هر تلاش گنجانده می‌شود. در استفاده از این گزینه احتیاط کنید زیرا می‌تواند بر زمان شروع سیستم تأثیر بگذارد.

مقدار پیش‌فرض ۱ بار تلاش است.

nowait

اختیاری. به upsdrvctl می‌گوید اصلاً منتظر نماند تا درایور(ها) دستور درخواست‌شده را اجرا کنند.

حالت پیش‌فرض (عدم درج) صبر کردن است.

این گزینه را می‌توان با متغیر محیطی NUT_IGNORE_NOWAIT بازنویسی کرد (برای نمونه، جهت رفع برخی مشکلات مربوط به systemd).

retrydelay

اختیاری. مشخص کردن تأخیر بین هر تلاش راه‌اندازی مجدد درایور(ها)، طبق مشخصات maxretry. در استفاده از این گزینه احتیاط کنید زیرا می‌تواند بر زمان شروع به کار سیستم تأثیر بگذارد.

مقدار پیش‌فرض ۵ ثانیه است.

pollinterval

اختیاری. وضعیت یوپی‌اس پس از یک حداکثر تأخیر که توسط این تنظیم کنترل می‌شود، تازه‌سازی خواهد شد. این مقدار معمولاً ۲ ثانیه است. اگر درایور بار زیادی روی سیستم پایش یا شبکه شما ایجاد می‌کند، این تنظیم می‌تواند مفید باشد.

توجه داشته باشید که برخی درایورها (مانند usbhid-ups(8)، snmp-ups(8) و nutdrv_qx(8)) همچنین دارای گزینه‌ای به نام pollfreq هستند که دفعات پایش برخی از پارامترهای با اهمیت کمتر را کنترل می‌کند. جزئیات در صفحات راهنمای هر درایور ارائه شده است.

synchronous

اختیاری. درایورها به طور پیش‌فرض در ابتدا در حالت ناهمگام (asynchronous) کار می‌کنند اما در صورت شکست در نوشتن روی سوکت سرور، می‌توانند به حالت همگام برگردند (یعنی synchronous=auto). این بدان معناست که تمام داده‌ها توسط درایور روی سوکت ارتباطی با upsd (سوکت یونیکس در یونیکس، Named pipe در ویندوز) بدون انتظار برای مصرف واقعی این داده‌ها ارسال می‌شوند. در برخی سخت‌افزارها، مانند ePDUها که می‌توانند داده‌های زیادی تولید کنند، حالت ناهمگام ممکن است باعث تراکم شود، منجر به پر شدن سوکت گردد و به نظر برسد که درایور متصل نیست. در این حالت، درایور پیام اشکال‌زدایی زیر را ارائه می‌دهد: 
write XX bytes to socket Y failed

با فعال کردن فلگ synchronous (مقدار = yes)، درایور قبل از انتشار داده‌های بیشتر، منتظر می‌ماند تا داده‌ها توسط upsd مصرف شوند. این ویژگی را می‌توان به صورت سراسری یا برای هر درایور فعال کرد.

حالت پیش‌فرض auto برای سازگاری با گذشته در رفتار درایور مانند no (یعنی حالت ناهمگام) عمل می‌کند، تا زمانی که ارتباطات با وضعیت "Resource temporarily unavailable" دچار شکست شود؛ این حالت زمانی رخ می‌دهد که درایور داده‌های زیادی برای ارسال به صورت انفجاری دارد و سرور نمی‌تواند با سرعت کافی آن را پردازش کند، در نتیجه بافر پر می‌شود.

user

اختیاری. نام کاربری غیرممتاز پیش‌فرض کامپایل‌شده را برای همه درایورهای دستگاه NUT بازنویسی می‌کند. برای جزئیات به بررسی گزینه -u در nutupsdrv(8) مراجعه کنید.

group

اختیاری. نام گروه غیرممتاز پیش‌فرض کامپایل‌شده (و/یا بخش سراسری) را برای همه درایورهای دستگاه NUT که برای دسترسی به فایل سوکت استفاده می‌شود بازنویسی می‌کند. برای جزئیات به بررسی گزینه -g در nutupsdrv(8) مراجعه کنید. این مورد می‌تواند به‌ویژه برای اطمینان از دسترسی به گره‌های پویای سیستم‌فایل دستگاه، مانند پشتیبانی از اتصال داغ (hot-plug) یواس‌بی (یا سریال روی یواس‌بی)، یا در سیستم‌فایل‌های دستگاه که با هر بار راه‌اندازی مجدد توسط سیستم‌عامل بازتولید می‌شوند، مفید باشد.

debug_min INTEGER

اختیاری. تعیین حداقل سطح اشکال‌زدایی برای تمامی دیمن‌های درایور و ابزار upsdrvctl(8)، برای نمونه جهت عیب‌یابی بدون تغییر اسکریپت‌های آغازین و بدون تأثیر مستقیم بر حالت اجرای پیش‌زمینه یا پس‌زمینه. گزینه خط فرمان -D تنها می‌تواند این سطح پرحرفی را افزایش دهد.

LIBUSB_DEBUG INTEGER

اختیاری. برای عیب‌یابی در زمان اجرای درایورهای NUT با قابلیت USB، می‌توانید پرحرفی اشکال‌زدایی ویژه LibUSB را به عنوان یک مقدار عددی مانند 4 ("All messages are emitted") مشخص کنید. نباید تأثیر عملی روی سایر درایورهای NUT داشته باشد.

برای جزئیات بیشتر، از جمله مقادیر پشتیبانی‌شده جاری برای نسخه کتابخانه شما، ببینید:

•https://libusb.sourceforge.io/api-1.0
•https://libusb.sourceforge.io/api-1.0/group__libusb__lib.html

driver

الزامی. مشخص می‌کند کدام برنامه قرار است این یوپی‌اس را پایش کند. باید برنامه‌ای را مشخص کنید که با سخت‌افزار شما سازگار باشد. برای اطلاعات بیشتر در مورد درایورها به طور کلی و ارجاع به صفحات راهنمای درایورهای خاص، به nutupsdrv(8) مراجعه کنید.

port

الزامی. پورت سریالی است که یوپی‌اس به آن متصل شده است. در یک سیستم لینوکس، اولین پورت سریال معمولاً /dev/ttyS0 است. در FreeBSD و سیستم‌های مشابه، احتمالاً /dev/cuaa0 خواهد بود. در ویندوز، اولین پورت سریال "\\\\.\\COM1" خواهد بود (به اسلش‌های اسکیپ‌شده توجه کنید).

user

اختیاری. نام کاربری غیرممتاز پیش‌فرض کامپایل‌شده (و/یا بخش سراسری) را برای یک درایور دستگاه NUT خاص بازنویسی می‌کند. برای جزئیات به بررسی گزینه -u در nutupsdrv(8) مراجعه کنید. این مورد می‌تواند به‌ویژه برای اطمینان از دسترسی به گره‌های پویای سیستم‌فایل دستگاه، مانند پشتیبانی از اتصال داغ (hot-plug) یواس‌بی (یا سریال روی یواس‌بی)، یا در سیستم‌فایل‌های دستگاه که با هر بار راه‌اندازی مجدد توسط سیستم‌عامل بازتولید می‌شوند، مفید باشد.

group

اختیاری. نام گروه غیرممتاز پیش‌فرض کامپایل‌شده (و/یا بخش سراسری) را برای یک درایور دستگاه NUT خاص که برای دسترسی به فایل سوکت استفاده می‌شود بازنویسی می‌کند. برای جزئیات به بررسی گزینه -g در nutupsdrv(8) مراجعه کنید. این مورد می‌تواند به‌ویژه برای اطمینان از دسترسی به گره‌های پویای سیستم‌فایل دستگاه، مانند پشتیبانی از اتصال داغ (hot-plug) یواس‌بی (یا سریال روی یواس‌بی)، یا در سیستم‌فایل‌های دستگاه که با هر بار راه‌اندازی مجدد توسط سیستم‌عامل بازتولید می‌شوند، مفید باشد.

sdorder

اختیاری. هنگامی که چندین یوپی‌اس روی سیستم خود دارید، معمولاً باید آن‌ها را به ترتیب خاصی خاموش کنید. upsdrvctl ابتدا همه یوپی‌اس‌های سطح 0، سپس 1، 2 و غیره را خاموش می‌کند. برای حذف یک یوپی‌اس از توالی خاموش‌سازی، این مقدار را روی 1- قرار دهید.

مقدار پیش‌فرض برای این پارامتر 0 است.

sdcommands

اختیاری. فهرستی جداشده با کاما از نام دستور(های) فوری برای ارسال به یوپی‌اس در زمان درخواست خاموش‌سازی آن.

منطق پیش‌فرض در هر درایور (در صورت پشتیبانی) تعبیه شده است و می‌توان در اینجا به عنوان مقدار shutdown.default به آن ارجاع داد.

کاربرد اصلی برای دستگاه‌هایی است که درایورهای آنها به صورت بومی تلاش برای چند دستور را پشتیبانی می‌کنند، اما ترتیب پیش‌فرض تعبیه‌شده دستوری را فراخوانی می‌کند که توسط مدل دستگاه خاص به درستی مدیریت نمی‌شود (بنابراین گزارش موفقیت داده می‌شود و حلقه متوقف می‌شود، اما در عمل هیچ اتفاقی در مورد قطع برق بار رخ نمی‌دهد).

کاربرد دیگر تمایز سناریوهای خاموش کردن خودکار برق است که در آنها یوپی‌اس و بار متصل باید در حالت "OFF" باقی بمانند (مانند قطع برق اضطراری ساختمان) در مقایسه با سناریوهایی که بار باید پس از ایمن شدن وضعیت به طور خودکار به کار بازگردد. توجه: در حال حاضر برای چنین مواردی نیاز به ویرایش ups.conf پیش از مشاهده فایل توسط nutshutdown است؛ اما در نسخه‌های آینده NUT می‌تواند به شکل بهتری خودکار شود.


نکته
دستورات ارائه‌شده توسط کاربر ممکن است چیزی غیر از خاموش‌سازی واقعی باشند، برای نمونه یک بیپر (beeper) برای آزمایش اینکه INSTCMD همان‌طور و در زمانی که انتظار می‌رفت رخ داده و با دستگاه ارتباط برقرار شده است، بدون تأثیر بر بار تغذیه‌شده توسط یوپی‌اس.

allow_killpower

اختیاری. به شما امکان می‌دهد دستور فوری driver.killpower را درخواست کنید تا بلافاصله پیاده‌سازی پیش‌فرض متد upsdrv_shutdown() مربوط به درایور فراخوانی شود، با همان اثری که گویی درایور NUT با فلگ خط فرمان -k راه‌اندازی شده است. این گزینه را می‌توان با upsrw(8) به عنوان driver.flag.allow_killpower در زمان اجرا تغییر وضعیت داد.

desc

اختیاری. امکان تنظیم توضیح کوتاهی را فراهم می‌کند که upsd به کلاینت‌هایی که فهرست تجهیزات متصل را درخواست می‌کنند ارائه می‌دهد.

nolock

اختیاری. هنگام تعیین این گزینه، درایور در هر بار راه‌اندازی، روتین‌های قفل کردن پورت را نادیده می‌گیرد. این کار ممکن است در صورت راه‌اندازی تصادفی بیش از یک فرایند، به سایر فرایندها اجازه دهد پورت را تصاحب کنند.

تنها در صورتی باید از این گزینه استفاده کنید که سیستم شما بدون آن کار نکند.

این گزینه ممکن است در سیستم‌های Mac OS X مورد نیاز باشد.

ignorelb

اختیاری. هنگامی که این گزینه را تعیین می‌کنید، درایور پرچم وضعیت باتری ضعیف که توسط یوپی‌اس گزارش می‌شود را نادیده می‌گیرد (برخی دستگاه‌ها تقریباً بلافاصله پس از تنظیم این پرچم خاموش می‌شوند، یا به محض قطع برق شهری این را گزارش می‌کنند). در عوض از هر یک از شرایط زیر برای تعیین زمان ضعیف بودن باتری استفاده می‌کند: 
battery.charge < battery.charge.low
battery.runtime < battery.runtime.low

ایده این است که سطوح battery.charge.low و/یا battery.runtime.low در ups.conf روی مقداری تنظیم شوند که زمان کافی برای خاموش‌سازی تمیز سیستم فراهم کند:

override.battery.charge.low = 30
override.battery.runtime.low = 180

برای کارکرد این قابلیت، یوپی‌اس شما باید بتواند میزان شارژ و/یا زمان کارکرد باقی‌مانده روی باتری را (به طور قابل اعتماد) گزارش کند. با احتیاط استفاده کنید!

maxstartdelay

اختیاری. این مورد را می‌توان به عنوان یک متغیر سراسری بالای اولین تعریف یوپی‌اس و همچنین در بخش مربوط به هر یوپی‌اس تنظیم کرد. این مقدار مدت زمانی را که upsdrvctl منتظر می‌ماند تا راه‌اندازی درایور به پایان برسد کنترل می‌کند. این ویژگی مانع از گیر کردن سیستم به دلیل درایور یا یوپی‌اس معیوب می‌شود.

توجه داشته باشید که پس از سپری شدن این مدت، upsdrvctl به کار خود ادامه می‌دهد (چه تلاش مجدد برای همان درایور در صورت maxretry>1، یا تلاش برای درایوری دیگر در صورت راه‌اندازی همه آنها، یا در نهایت خروج)؛ با این حال، هر یک از این فرایندهای درایور "گیرکرده" که به تازگی راه‌اندازی شده‌اند ممکن است در پس‌زمینه به مقداردهی اولیه ادامه دهند و حتی در نهایت با موفقیت روبرو شوند.

آن‌ها پس از پایان این مهلت زمانی توسط upsdrvctl به صورت فعال متوقف (kill) نمی‌شوند.

مقدار پیش‌فرض ۷۵ ثانیه است.

maxretry

اختیاری. این مورد را می‌توان به عنوان یک متغیر سراسری بالای اولین تعریف یوپی‌اس و همچنین در بخش مربوط به هر یوپی‌اس تنظیم کرد. به توضیحات بالا در بخش سراسری مراجعه کنید.

retrydelay

اختیاری. این مورد را می‌توان به عنوان یک متغیر سراسری بالای اولین تعریف یوپی‌اس و همچنین در بخش مربوط به هر یوپی‌اس تنظیم کرد. به توضیحات بالا در بخش سراسری مراجعه کنید.

synchronous

اختیاری. مشابه دستورالعمل سراسری با همین نام است، اما برای یک دستگاه خاص اعمال می‌شود.

usb_set_altinterface[=altinterface]

اختیاری. کد USB را وادار می‌کند تا usb_set_altinterface(0) را فراخوانی کند، مشابه آنچه در NUT 2.7.2 و نسخه‌های پیشین انجام می‌شد. این کار نباید ضروری باشد، زیرا مقدار پیش‌فرض bAlternateSetting (همان‌طور که در lsusb نشان داده می‌شود) در تمامی دستگاه‌های USB مشاهده‌شده تا به امروز صفر است. با این حال، این فراخوانی اضافی برای usb_set_altinterface() مانع از کارکرد برخی یوپی‌اس‌ها در Mac OS X می‌شود. اگر یوپی‌اس شما نیازمند تنظیم صریح رابط جایگزین است، این فلگ را اضافه کرده و مشخصات یوپی‌اس و سیستم‌عامل خود را به فهرست پستی nut-upsdev ایمیل کنید.

usb_config_index, usb_hid_rep_index, usb_hid_desc_index, usb_hid_ep_in, usb_hid_ep_out

اختیاری. اجبار به استفاده از شماره‌های خاص رابط، اندپوینت، اندیس توصیف‌کننده و غیره، به جای مقدار پیش‌فرض 0 (به ندرت مقادیر دیگر در برخی درایورها برای دستگاه‌هایی که شناخته شده از مقادیر غیرصفر استفاده می‌کنند). به عنوان یک عدد هگزادسیمال مشخص می‌شود.

به عنوان یک قاعده کلی برای کشف usb_hid_desc_index، می‌توانید مقادیر بزرگتر wDescriptorLength (تقریباً بیش از ۶۰۰ بایت) را در گزارش‌های lsusb یا ابزارهای مشابه مشاهده کنید.

default.<variable>

اختیاری. تنظیم مقدار پیش‌فرض برای <variable> که در صورت عدم ارائه مقدار توسط یوپی‌اس استفاده می‌شود، اما در صورت وجود مقدار از طرف یوپی‌اس بازنویسی خواهد شد: 
default.input.voltage.nominal = 230

دستور بالا ولتاژ اسمی ورودی را ۲۳۰ گزارش می‌کند، مگر اینکه یوپی‌اس مقدار دیگری اعلام کند.

override.<variable>

اختیاری. تنظیم مقداری برای <variable> که هر مقداری را که ممکن است از یوپی‌اس خوانده شود بازنویسی می‌کند. برای بازنویسی مقادیر دریافتی از یوپی‌اس که به وضوح نادرست هستند استفاده می‌شود (برای نمونه برخی دستگاه‌ها مقادیر نادرستی برای ولتاژ باتری گزارش می‌کنند): 
override.battery.voltage.nominal = 12

با احتیاط استفاده کنید! این کار تنها ظاهر متغیر را برای دنیای بیرون تغییر می‌دهد؛ درون یوپی‌اس همچنان از مقدار اصلی استفاده می‌شود.

تمام فیلدهای دیگر به بخش وابسته به سخت‌افزار درایور منتقل می‌شوند. برای فهرست موارد مجاز به آن راهنماها مراجعه کنید.

debug_min INTEGER

اختیاری. تعیین حداقل سطح اشکال‌زدایی برای این دیمن درایور، برای نمونه جهت عیب‌یابی بدون تأثیر مستقیم بر حالت اجرای پیش‌زمینه یا پس‌زمینه. اگر debug_min سراسری نیز تنظیم شده باشد، این تنظیم سطح درایور آن را بازنویسی می‌کند. گزینه خط فرمان -D تنها می‌تواند این سطح پرحرفی را افزایش دهد.

LIBUSB_DEBUG INTEGER

اختیاری. برای عیب‌یابی در زمان اجرای درایورهای NUT با قابلیت USB، می‌توانید پرحرفی اشکال‌زدایی ویژه LibUSB را به صورت یک مقدار عددی مانند 4 ("All messages are emitted") مشخص کنید.

برای جزئیات بیشتر، از جمله مقادیر پشتیبانی‌شده جاری برای نسخه کتابخانه شما، ببینید:

•https://libusb.sourceforge.io/api-1.0
•https://libusb.sourceforge.io/api-1.0/group__libusb__lib.html

upsdrvctl(8) از این فایل برای راه‌اندازی و متوقف کردن درایورها استفاده می‌کند.

خود درایورها نیز داده‌های پیکربندی را از این فایل دریافت می‌کنند. هر درایور بخش مربوط به خود را جستجو کرده و از آن برای پیکربندی خود استفاده می‌نماید.

upsd(8) با خواندن این فایل متوجه می‌شود چه یوپی‌اس‌هایی روی این سیستم نصب شده‌اند. اگر این سیستم "doghouse" نامیده شود و شما یوپی‌اسی را در ups.conf خود به نام "snoopy" تعریف کرده باشید، می‌توانید آن را از طریق upsc(8) یا برنامه‌های مشابه به صورت "snoopy@doghouse" پایش کنید.

upsd(8), nutupsdrv(8), upsdrvctl(8), upsdrvsvcctl(8)

صفحه اصلی NUT (Network UPS Tools): https://www.networkupstools.org/historic/v2.8.5

06/21/2026 Network UPS Tools 2.8.5