.\" Copyright 1993, 1994, 1998 The Open Group .\" Portions copyright 1988 Evans & Sutherland Computer Corporation. .\" Portions copyright 1989 Hewlett-Packard Company .\" .\" Permission to use, copy, modify, distribute, and sell this software and its .\" documentation for any purpose is hereby granted without fee, provided that .\" the above copyright notice appear in all copies and that both that .\" copyright notice and this permission notice appear in supporting .\" documentation. .\" .\" The above copyright notice and this permission notice shall be included .\" in all copies or substantial portions of the Software. .\" .\" THE SOFTWARE IS PROVIDED "AS IS", WITHOUT WARRANTY OF ANY KIND, EXPRESS .\" OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO THE WARRANTIES OF .\" MERCHANTABILITY, FITNESS FOR A PARTICULAR PURPOSE AND NONINFRINGEMENT. .\" IN NO EVENT SHALL THE OPEN GROUP BE LIABLE FOR ANY CLAIM, DAMAGES OR .\" OTHER LIABILITY, WHETHER IN AN ACTION OF CONTRACT, TORT OR OTHERWISE, .\" ARISING FROM, OUT OF OR IN CONNECTION WITH THE SOFTWARE OR THE USE OR .\" OTHER DEALINGS IN THE SOFTWARE. .\" .\" Except as contained in this notice, the name of The Open Group shall .\" not be used in advertising or otherwise to promote the sale, use or .\" other dealings in this Software without prior written authorization .\" from The Open Group. .\" .TH TWM 1 "twm 1.0.13.1" "X Version 11" .ie n .ds CW R .el \{ .ie \n(.g .ds CW CR .el .ds CW CW .\} .de Ex .RS +7 .PP .nf .ft \*(CW .. .de Ee .fi .ft R .RE .. .ie \n(.g \{\ .ds `` \(lq .ds '' \(rq .\} .el \{\ .ie t .ds `` `` .el .ds `` "" .ie t .ds '' '' .el .ds '' "" .\} .SH "نام (NAME)" twm \- مدیر پنجره تب برای سامانه پنجره X .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" \fBtwm \fP[ \fIگزینه‌ها\fP ] .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" برنامه \fItwm\fP یک مدیر پنجره برای سامانه پنجره X است. این برنامه نوارهای عنوان، پنجره‌های شکل‌دار، چندین شیوهٔ مدیریت آیکون، توابع ماکروی تعریف‌شده توسط کاربر، فوکوس صفحه‌کلید با کلیک (click-to-type) و هدایت‌شده با اشاره‌گر، و مقیدسازی‌های سفارشی کلیدها و کلیدهای اشاره‌گر را ارائه می‌دهد. .PP این برنامه معمولاً توسط مدیر نشست یا اسکریپت راه‌انداز کاربر اجرا می‌شود. هنگام استفاده از طریق \fBxdm\fP(1) یا \fBxinit\fP(1) بدون یک مدیر نشست، \fItwm\fP اغلب در پیش‌زمینه به عنوان آخرین کلاینت اجرا می‌گردد. در صورت اجرا به این روش، خروج از \fItwm\fP باعث پایان یافتن نشست (یعنی خروج از حساب کاربری) می‌شود. .PP به طور پیش‌فرض، پنجره‌های برنامه‌ها با یک \*(``قاب\*('' شامل یک نوار عنوان در بالا و یک حاشیه ویژه در اطراف پنجره احاطه می‌شوند. نوار عنوان شامل نام پنجره، مستطیلی که هنگام دریافت ورودی صفحه‌کلید توسط پنجره روشن می‌شود، و جعبه‌های عملکردی معروف به \*(``دکمه‌های عنوان\*('' در لبه‌های چپ و راست نوار عنوان است. .PP فشردن Button1 اشاره‌گر (معمولاً چپ‌ترین کلید، مگر این‌که با \fIxmodmap\fP تغییر یافته باشد) روی یک دکمه عنوان، تابع مرتبط با آن دکمه را فراخوانی می‌کند. در رابط پیش‌فرض، پنجره‌ها با کلیک کردن (فشردن و بلافاصله رها کردن) روی دکمه عنوان سمت چپ (که شبیه یک نقطه است) کوچک و تبدیل به آیکون می‌شوند. برعکس، پنجره‌ها با کلیک کردن روی آیکون مربوطه یا مدخل آن در مدیر آیکون، از حالت آیکون خارج می‌شوند (توضیحات مربوط به متغیر \fBShowIconManager\fP و تابع \fBf.showiconmgr\fP را ببینید). .PP اندازه پنجره‌ها با فشردن دکمه عنوان سمت راست (که شبیه مجموعه‌ای از مربع‌های تو در تو است)، کشیدن اشاره‌گر روی لبه‌ای که قرار است جابه‌جا شود، و رها کردن اشاره‌گر هنگام رسیدن طرح کلی پنجره به اندازه دلخواه، تغییر می‌یابد. به طور مشابه، پنجره‌ها با فشردن در ناحیه عنوان یا ناحیه برجسته، کشیدن طرح کلی پنجره به مکان جدید، و سپس رها کردن هنگامی که طرح کلی در موقعیت دلخواه قرار گرفت، جابه‌جا می‌شوند. صرفاً کلیک کردن در ناحیه عنوان یا ناحیه برجسته، پنجره را بدون جابه‌جا کردن به جلو می‌آورد. .PP هنگام ایجاد پنجره‌های جدید، \fItwm\fP هرگونه اطلاعات اندازه و مکان درخواست‌شده توسط کاربر را (معمولاً از طریق آرگومان خط فرمان \fI\-geometry\fP یا منابع برنامه‌های مجزا) اعمال می‌کند. در غیر این صورت، طرح کلی اندازه پیش‌فرض پنجره، نوار عنوان آن، و خطوطی که پنجره را به یک شبکه ۳x۳ تقسیم کرده و اشاره‌گر را دنبال می‌کنند، نمایش داده می‌شوند. کلیک کردن Button1 اشاره‌گر، پنجره را در موقعیت فعلی قرار داده و اندازه پیش‌فرض را به آن اختصاص می‌دهد. فشردن Button2 اشاره‌گر (معمولاً کلید میانی اشاره‌گر) و کشیدن طرح کلی، پنجره را در موقعیت فعلی قرار می‌دهد اما امکان تغییر اندازه اضلاع را همان‌طور که در بالا توضیح داده شد فراهم می‌کند. کلیک کردن Button3 اشاره‌گر (معمولاً کلید راست اشاره‌گر)، پنجره را در موقعیت فعلی قرار می‌دهد اما تلاش می‌کند طول آن را به اندازه‌ای افزایش دهد که به پایین صفحه نمایش برسد..SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" \fITwm\fP چندین گزینه خط فرمان را می‌پذیرد که می‌توان آن‌ها را به‌صورت خلاصه نیز نوشت، برای نمونه \*(``\fB\-d\fP\*('' به‌جای \*(``\fB\-display\fP\*('' (اما میان حروف بزرگ و کوچک تفاوت وجود دارد): .TP 8 .B \-clientId \fIID\fP هر بار که \fItwm\fP اجرا می‌شود، برای ایجاد یک نشست جدید \fBSmcOpenConnection\fP را فراخوانی می‌کند. با ارائه شناسه کلاینت (client-identifier) نشست قبلی، می‌توان به آن دستور داد تا از نشست پیشین مجدداً راه‌اندازی شود. .TP 8 .B \-display \fIdpy\fP کارساز X مورد استفاده را مشخص می‌کند. .TP 8 .B \-file \fIfilename\fP نام فایل راه‌اندازی مورد استفاده را تعیین می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، \fItwm\fP در دایرکتوری خانگی کاربر به دنبال فایل‌هایی با نام \fI.twmrc.num\fP (که در آن \fInum\fP شماره صفحه نمایش است) یا \fI.twmrc\fP می‌گردد. .TP 8 .B \-quiet به \fItwm\fP اعلام می‌کند که در هنگام دریافت رویدادهای غیرمنتظره X Error، پیام‌های خطا را چاپ نکند. .IP علاوه بر رویدادهای X Error، برنامه \fItwm\fP هشدارهای خود را نیز گزارش می‌کند. گزینه \fB\-quiet\fP مانع از نمایش آن‌ها می‌شود. .TP 8 .B \-restore \fIfilename\fP هنگامی که نشست \fItwm\fP متوقف می‌شود، تلاش می‌کند تا پیکربندی فعلی پنجره‌ها را ذخیره کند. از این گزینه برای این استفاده کنید که به \fItwm\fP بگویید هنگام شروع (یا راه‌اندازی مجدد) یک نشست، این اطلاعات را از این فایل بخواند. .TP 8 .B \-single به \fItwm\fP اعلام می‌کند که تنها صفحه نمایش پیش‌فرض (همان‌طور که توسط \fB\-display\fP یا متغیر محیطی \fBDISPLAY\fP مشخص شده است) باید مدیریت شود. به‌طور پیش‌فرض، \fItwm\fP تلاش می‌کند تمام صفحه‌های نمایشگر (display) را مدیریت کند. .TP 8 .B \-verbose به \fItwm\fP اعلام می‌کند که هر زمان یک رویداد غیرمنتظره X Error دریافت کرد، پیام‌های خطا را چاپ کند. این مورد هنگام اشکال‌زدایی برنامه‌ها مفید است اما در استفاده معمول می‌تواند مزاحمت ایجاد کند. .IP گزینه‌های \fB\-verbose\fP و \fB\-quiet\fP سطح گزارش پیام‌ها را افزایش و کاهش داده و اثر یکدیگر را خنثی می‌کنند. .TP 8 .B \-V به \fItwm\fP اعلام می‌کند که نسخه خود را در خروجی استاندارد چاپ کرده و خارج شود. .SH "شخصی‌سازی (CUSTOMIZATION)" بخش اعظمی از ظاهر و رفتار \fItwm\fP را می‌توان با قرار دادن یک فایل راه‌اندازی در یکی از مکان‌های زیر کنترل کرد (که هنگام شروع به کار \fItwm\fP، به ترتیب برای هر صفحه نمایشی که مدیریت می‌شود مورد جستجو قرار می‌گیرد): .TP 8 .B $HOME/.twmrc.\fIscreennumber\fP مقدار \fIscreennumber\fP یک عدد صحیح مثبت کوچک (مانند 0، 1 و غیره) است که شماره صفحه نمایش را نشان می‌دهد (برای مثال، آخرین عدد در متغیر محیطی DISPLAY به‌صورت \fIhost:displaynum.screennum\fP) که برای ارتباط با آن صفحه از نمایشگر استفاده می‌شود. این مورد برای نمایشگرهایی با چندین صفحه نمایش از انواع بصری متفاوت در نظر گرفته شده است. .TP 8 .B $HOME/.twmrc این نام معمول برای فایل راه‌اندازی اختصاصی هر کاربر است. .TP 8 .B /usr/share/X11/twm/system.twmrc اگر هیچ‌یک از فایل‌های قبلی پیدا نشوند، \fItwm\fP برای یافتن پیکربندی پیش‌فرض به این فایل مراجعه می‌کند. این فایل معمولاً توسط مدیر سیستم تنظیم می‌شود تا منوهای مناسب یا کلیدهای میانبر آشنایی را برای کاربران تازه‌کار فراهم کند. .PP اگر هیچ فایل راه‌اندازی پیدا نشود، \fItwm\fP از پیش‌فرض‌های توکار که در بالا شرح داده شد استفاده خواهد کرد. تنها منبع (resource) مورد استفاده توسط \fItwm\fP متغیر \fIbitmapFilePath\fP است که شامل فهرستی از دایرکتوری‌های جدا شده با دونقطه (:) برای جستجوی فایل‌های بیت‌مپ می‌باشد (برای اطلاعات بیشتر، به راهنمای \fIAthena Widgets\fP و \fBxrdb\fP(1) مراجعه کنید). .PP فایل‌های راه‌اندازی \fItwm\fP از نظر منطقی به سه بخش از مشخصات تقسیم می‌شوند: \fIVariables\fP، \fIBindings\fP، \fIMenus\fP. بخش \fIVariables\fP حتماً باید در ابتدا بیاید و برای توصیف قلم‌ها، رنگ‌ها، مکان‌نماها، پهنای حاشیه‌ها، جایگذاری آیکون و پنجره، برجسته‌سازی، بالا آمدن خودکار (autoraising)، چیدمان نوار عنوان، انتقال مکان‌نما (warping) و استفاده از مدیریت آیکون به کار می‌رود. بخش \fIBindings\fP معمولاً در رتبه دوم قرار می‌گیرد و برای مشخص کردن توابعی است که باید هنگام فشرده شدن کلیدهای صفحه‌کلید و دکمه‌های اشاره‌گر در پنجره‌ها، آیکون‌ها، نوار عنوان‌ها و قاب‌ها فراخوانی شوند. بخش \fIMenus\fP هرگونه منوی تعریف‌شده توسط کاربر را مشخص می‌کند (شامل توابعی که باید فراخوانی شوند یا دستوراتی که باید اجرا گردند). .PP نام متغیرها و کلیدواژه‌ها به حروف بزرگ و کوچک حساس نیستند. رشته‌ها باید داخل نویسه‌های نقل‌قول دوگانه قرار گیرند (مانند "blue") و به حروف بزرگ و کوچک حساس هستند. علامت هش (#) خارج از رشته‌ها باعث می‌شود که ادامه خطِ حاوی آن نویسه، به‌عنوان توضیح (کامنت) در نظر گرفته شود..SH "متغیرها (VARIABLES)" بسیاری از جنبه‌های رابط کاربری \fItwm\fP توسط متغیرهایی کنترل می‌شوند که می‌توان آن‌ها را در فایل راه‌اندازی کاربر تنظیم کرد. برخی از گزینه‌ها صرفاً با حضور یک کلیدواژهٔ خاص فعال یا غیرفعال می‌شوند. گزینه‌های دیگر نیازمند کلیدواژه‌ها، اعداد، رشته‌ها، یا فهرستی از تمام این‌ها هستند. .PP فهرست‌ها درون آکولاد قرار می‌گیرند و معمولاً با فاصله یا خط جدید از هم جدا می‌شوند. برای نمونه: .Ex 0 \fBAutoRaise\fP { "emacs" "XTerm" "Xmh" } .Ee .LP یا .Ex 0 \fBAutoRaise\fP { "emacs" "XTerm" "Xmh" } .Ee .LP هنگامی که متغیری حاوی فهرستی از رشته‌های معرف پنجره‌ها جستجو می‌شود (برای نمونه، جهت تعیین فعال بودن یا نبودن بالا آمدن خودکار همان‌طور که در بالا نشان داده شد)، رشته باید تطابقی دقیق و حساس به حروف کوچک و بزرگ با نام پنجره (مشخص‌شده توسط ویژگی پنجرهٔ WM_NAME)، نام منبع یا نام کلاس (هر دو مشخص‌شده توسط ویژگی پنجرهٔ WM_CLASS) داشته باشد. مثال قبلی، بالا آمدن خودکار را برای پنجره‌هایی با نام \*(``emacs\*('' و همچنین هر پنجرهٔ \fIxterm\fP (چرا که از کلاس \*(``XTerm\*('' هستند) یا پنجره‌های xmh (که از کلاس \*(``Xmh\*('' هستند) فعال می‌کند. .PP آرگومان‌های رشته‌ای که به عنوان نام فایل تفسیر می‌شوند (به \fBPixmaps\fP، \fBCursors\fP، و \fBIconDirectory\fP در زیر مراجعه کنید)، در صورتی که نویسهٔ اول آن‌ها مدک (~) باشد، دایرکتوری کاربر (مشخص‌شده توسط متغیر محیطی \fBHOME\fP) را به ابتدای مسیر اضافه می‌کنند. اگر در عوض، نویسهٔ اول دو‌نقطه (:) باشد، فرض می‌شود که نام به یکی از بیت‌مپ‌های داخلی اشاره دارد که برای ایجاد نمادهای پیش‌فرض نوار عنوان استفاده می‌شوند: \fB:xlogo\fP یا \fB:delete\fP (هر دو به نشان‌وارهٔ X اشاره دارند)، \fB:dot\fP یا \fB:iconify\fP (هر دو به نقطه اشاره دارند)، \fB:resize\fP (مربع‌های تودرتو که توسط دکمهٔ تغییر اندازه استفاده می‌شوند)، \fB:menu\fP (یک صفحه با خطوط)، و \fB:question\fP (علامت سوالی که برای فایل‌های بیت‌مپ ناموجود استفاده می‌شود). .PP متغیرهای زیر را می‌توان در بالای فایل راه‌اندازی \fItwm\fP مشخص کرد. فهرست رشته‌های پیشوند نام پنجره با \fIwin-list\fP نشان داده شده است. آرگومان‌های اختیاری در قلاب‌ها نمایش داده شده‌اند: .IP "\fBAutoRaise\fP { \fIwin-list\fP }" 8 این متغیر فهرستی از پنجره‌ها را مشخص می‌کند که هرگاه نشانگر وارد پنجره شد، باید به طور خودکار به بالا بیایند. این عمل را می‌توان با استفاده از تابع \fBf.autoraise\fP به صورت تعاملی روی پنجره‌های تکی فعال یا غیرفعال کرد. .IP "\fBAutoRelativeResize\fP" 8 این متغیر نشان می‌دهد که کشیدن برای تعیین اندازهٔ پنجره (خواه هنگام اندازه‌گیری اولیهٔ پنجره با دکمهٔ ۲ نشانگر یا هنگام تغییر اندازهٔ آن) نباید تا زمان عبور نشانگر از لبه‌های پنجره منتظر بماند. در عوض، حرکت دادن نشانگر به طور خودکار باعث می‌شود نزدیک‌ترین لبه یا لبه‌ها به همان میزان حرکت کنند. این قابلیت امکان تغییر اندازهٔ پنجره‌هایی را فراهم می‌کند که از لبهٔ صفحه نمایش بیرون زده‌اند. اگر نشانگر در مرکز پنجره باشد، یا اگر تغییر اندازه با فشردن دکمهٔ عنوان آغاز شود، \fItwm\fP همچنان برای عبور نشانگر از لبهٔ پنجره منتظر می‌ماند (جهت جلوگیری از اقدامات تصادفی). این گزینه به ویژه برای افرادی مفید است که روش فشردن-کشیدن-رها کردن را برای اندازه‌گیری و تغییر اندازهٔ پنجره‌ها می‌پسندند. .IP "\fBBorderColor\fP \fIstring\fP [{ \fIwincolorlist\fP }]" 8 این متغیر رنگ پیش‌فرض حاشیه‌ای را مشخص می‌کند که باید دور تمام پنجره‌های غیرآیکون‌شده قرار گیرد، و تنها درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP قابل استفاده است. آرگومان اختیاری \fIwincolorlist\fP فهرستی از جفت‌های نام پنجره و رنگ را برای تعیین رنگ‌های حاشیهٔ خاص برای انواع مختلف پنجره‌ها مشخص می‌کند. برای نمونه: .RS 5 .Ex 0 \fBBorderColor\fP "gray50" { "XTerm" "red" "xmh" "green" } .Ee .RE .IP پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBBorderTileBackground\fP \fIstring\fP [{ \fIwincolorlist\fP }]" 8 این متغیر رنگ پس‌زمینهٔ پیش‌فرض را در الگوی خاکستری مورد استفاده در حاشیه‌های برجسته‌نشده (تنها در صورتی که \fBNoHighlight\fP تنظیم نشده باشد) مشخص می‌کند، و تنها درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP قابل استفاده است. آرگومان اختیاری \fIwincolorlist\fP امکان تعیین رنگ را به ازای هر پنجره فراهم می‌کند. پیش‌فرض "white" است. .IP "\fBBorderTileForeground\fP \fIstring\fP [{ \fIwincolorlist\fP }]" 8 این متغیر رنگ پیش‌زمینهٔ پیش‌فرض را در الگوی خاکستری مورد استفاده در حاشیه‌های برجسته‌نشده (تنها در صورتی که \fBNoHighlight\fP تنظیم نشده باشد) مشخص می‌کند، و تنها درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP قابل تعریف است. آرگومان اختیاری \fIwincolorlist\fP امکان تعیین رنگ‌ها را به ازای هر پنجره فراهم می‌سازد. پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBBorderWidth\fP \fIpixels\fP" 8 این متغیر پهنای حاشیهٔ دور تمام قاب‌های پنجره‌های کلاینت را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند، البته در صورتی که \fBClientBorderWidth\fP مشخص نشده باشد. این مقدار همچنین برای تنظیم اندازهٔ حاشیهٔ پنجره‌های ایجادشده توسط \fItwm\fP (مانند مدیر آیکون) استفاده می‌شود. پیش‌فرض 2 است. .IP "\fBButtonIndent\fP \fIpixels\fP" 8 این متغیر مقدار فاصله‌ای را مشخص می‌کند که دکمه‌های نوار عنوان باید از تمام جهات تورفتگی داشته باشند. مقادیر مثبت باعث می‌شوند دکمه‌ها کوچک‌تر از متن پنجره و ناحیهٔ برجسته‌سازی شوند تا بهتر دیده شوند. تنظیم این متغیر و متغیر \fBTitleButtonBorderWidth\fP روی 0 باعث می‌شود دکمه‌های نوار عنوان تا حد ممکن بلند و عریض باشند. پیش‌فرض 1 است. .IP "\fBClientBorderWidth\fP" 8 این متغیر نشان می‌دهد که پهنای حاشیهٔ قاب پنجره باید به جای مقدار \fBBorderWidth\fP، روی پهنای حاشیهٔ اولیهٔ خود پنجره تنظیم شود. .IP "\fBColor\fP { \fIcolors-list\fP }" 8 این متغیر فهرستی از انتساب‌های رنگ را مشخص می‌کند که در صورت توانایی نمایشگر پیش‌فرض برای نمایش حالت‌های فراتر از سیاه و سفید ساده، اعمال می‌شوند. فهرست \fIcolors-list\fP از متغیرهای رنگی زیر و مقادیر آن‌ها تشکیل شده است: \fBDefaultBackground\fP، \fBDefaultForeground\fP، \fBMenuBackground\fP، \fBMenuForeground\fP، \fBMenuTitleBackground\fP، \fBMenuTitleForeground\fP، \fBMenuShadowColor\fP، \fBMenuBorderColor\fP، \fBPointerForeground\fP، و \fBPointerBackground\fP. به متغیرهای رنگی زیر نیز می‌توان فهرستی از جفت‌های نام پنجره و رنگ اختصاص داد تا امکان تعیین رنگ به ازای هر پنجره فراهم شود (برای جزئیات به \fBBorderColor\fP مراجعه کنید): \fBBorderColor\fP، \fBIconManagerHighlight\fP، \fBBorderTitleBackground\fP، \fBBorderTitleForeground\fP، \fBTitleBackground\fP، \fBTitleForeground\fP، \fBIconBackground\fP، \fBIconForeground\fP، \fBIconBorderColor\fP، \fBIconManagerBackground\fP، و \fBIconManagerForeground\fP. برای نمونه: .RS 5 .Ex 0 \fBColor\fP { MenuBackground "gray50" MenuForeground "blue" BorderColor "red" { "XTerm" "yellow" } TitleForeground "yellow" TitleBackground "blue" } .Ee .RE .IP تمام این متغیرهای رنگی را می‌توان برای متغیر \fBMonochrome\fP نیز تعیین کرد، که امکان استفاده از همان فایل پیکربندی را در هر دو نمایشگر رنگی و تک‌رنگ فراهم می‌سازد. .IP "\fBConstrainedMoveTime\fP \fImilliseconds\fP" 8 این متغیر بازهٔ زمانی میان کلیک‌های دکمه را برای آغاز یک عملیات جابه‌جایی مقید مشخص می‌کند. دوبار کلیک کردن درون این مدت زمان هنگام فراخوانی \fBf.move\fP باعث می‌شود پنجره فقط در جهت افقی یا عمودی جابه‌جا شود. تنظیم این مقدار روی 0 جابه‌جایی‌های مقید را غیرفعال می‌کند. پیش‌فرض 400 میلی‌ثانیه است..IP "\fBCursors\fP { \fIcursor-list\fP }" 8 این متغیر گلیف‌هایی را مشخص می‌کند که \fItwm\fP باید برای مکان‌نماهای مختلف اشاره‌گر استفاده کند. هر مکان‌نما می‌تواند از قلم \fBcursor\fP یا از دو فایل بیت‌مپ تعریف شود. شکل‌های قلم \fBcursor\fP را می‌توان مستقیماً به صورت زیر مشخص کرد: .Ex 0 \fIcursorname\fP "\fIstring\fP" .Ee .IP که در آن \fIcursorname\fP یکی از نام‌های مکان‌نمای فهرست‌شده در زیر است و \fIstring\fP نام یک گلیف موجود در فایل .I /usr/include/X11/cursorfont.h (بدون پیشوند \*(``XC_\*('') است. اگر قرار باشد مکان‌نما از فایل‌های بیت‌مپ تعریف شود، به جای آن از نحو زیر استفاده می‌شود: .Ex 0 \fIcursorname\fP "\fIimage\fP" "\fImask\fP" .Ee .IP رشته‌های \fIimage\fP و \fImask\fP نام فایل‌های حاوی تصویر گلیف و ماسک را در قالب \fBbitmap\fP(1) مشخص می‌کنند. فایل‌های بیت‌مپ به همان روش فایل‌های بیت‌مپ آیکون مکان‌یابی می‌شوند. مثال زیر تعاریف پیش‌فرض مکان‌نما را نشان می‌دهد: .RS 5 .Ex 0 \fBCursors\fP { Frame "top_left_arrow" Title "top_left_arrow" Icon "top_left_arrow" IconMgr "top_left_arrow" Move "fleur" Resize "fleur" Menu "sb_left_arrow" Button "hand2" Wait "watch" Select "dot" Destroy "pirate" } .Ee .RE .IP "\fBDecorateTransients\fP" 8 این متغیر نشان می‌دهد که پنجره‌های گذرا (پنجره‌هایی که حاوی ویژگی WM_TRANSIENT_FOR هستند) باید نوار عنوان داشته باشند. به طور پیش‌فرض، پنجره‌های گذرا بازوالدگری (reparent) نمی‌شوند. .IP "\fBDefaultBackground\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر رنگ پس‌زمینه مورد استفاده برای پنجره‌های اندازه و اطلاعات را مشخص می‌کند. پیش‌فرض "white" است. .IP "\fBDefaultForeground\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده برای پنجره‌های اندازه و اطلاعات را مشخص می‌کند. پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBDontIconifyByUnmapping\fP { \fIwin-list\fP }" 8 این متغیر فهرستی از پنجره‌ها را مشخص می‌کند که نباید صرفاً با حذف نگاشت پنجره به آیکون تبدیل شوند (همان‌طور که در صورت تنظیم \fBIconifyByUnmapping\fP رخ می‌دهد). این گزینه مکرراً برای واداشتن برخی پنجره‌ها به اینکه به عنوان آیکون در نظر گرفته شوند استفاده می‌شود، در حالی که پنجره‌های دیگر توسط مدیر آیکون مدیریت می‌شوند. .IP "\fBDontMoveOff\fP" 8 این متغیر نشان می‌دهد که پنجره‌ها نباید اجازه خروج از صفحه نمایش را داشته باشند. این مورد را می‌توان با تابع \fBf.forcemove\fP لغو کرد. .IP "\fBDontSqueezeTitle\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر نشان می‌دهد که نوار عنوان‌ها نباید به حداقل اندازه خود فشرده شوند، همان‌طور که در بخش \fBSqueezeTitle\fP در زیر توضیح داده شده است. اگر فهرست اختیاری پنجره‌ها ارائه شود، تنها از فشرده شدن همان پنجره‌ها جلوگیری خواهد شد. .IP "\fBForceIcons\fP" 8 این متغیر نشان می‌دهد که پیکس‌مپ‌های آیکون مشخص‌شده در متغیر \fBIcons\fP باید بر هر پیکس‌مپ ارائه‌شده توسط کلاینت اولویت داشته باشند. .IP "\fBFramePadding\fP \fIpixels\fP" 8 این متغیر فاصله بین تزئینات نوار عنوان (دکمه و متن) و کادر پنجره را مشخص می‌کند. پیش‌فرض ۲ پیکسل است. .IP "\fBGrayscale\fP { \fIcolors\fP }" 8 این متغیر فهرستی از تخصیص‌های رنگ را مشخص می‌کند که در صورت داشتن حالت بصری پیش‌فرض GrayScale توسط صفحه نمایش، باید اعمال شوند. توضیحات \fBColors\fP را ببینید. .IP "\fBIconBackground\fP \fIstring\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر رنگ پس‌زمینه آیکون‌ها را مشخص می‌کند و فقط می‌تواند در داخل یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP مشخص شود. آرگومان اختیاری \fIwin-list\fP فهرستی از نام‌های پنجره و رنگ‌ها است تا بتوان رنگ‌ها را به ازای هر پنجره تعیین کرد. برای توضیحات کامل دربارهٔ \fIwin-list\fP به متغیر \fBBorderColor\fP مراجعه کنید. پیش‌فرض "white" است. .IP "\fBIconBorderColor\fP \fIstring\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر رنگ حاشیه مورد استفاده برای پنجره‌های آیکون را مشخص می‌کند و فقط می‌تواند درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP مشخص شود. آرگومان اختیاری \fIwin-list\fP فهرستی از نام‌های پنجره و رنگ‌ها است تا بتوان رنگ‌ها را به ازای هر پنجره تعیین کرد. برای توضیحات کامل دربارهٔ \fIwin-list\fP به متغیر \fBBorderColor\fP مراجعه کنید. پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBIconBorderWidth\fP \fIpixels\fP" 8 این متغیر ضخامت حاشیه پیرامون پنجره‌های آیکون را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند. پیش‌فرض ۲ است. .IP "\fBIconDirectory\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر دایرکتوری‌ای را مشخص می‌کند که اگر یک فایل بیت‌مپ در هیچ‌یک از دایرکتوری‌های منبع \fBbitmapFilePath\fP پیدا نشود، باید جستجو شود. .IP "\fBIconFont\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر قلم مورد استفاده برای نمایش نام‌های آیکون در داخل آیکون‌ها را مشخص می‌کند. پیش‌فرض "variable" است. .IP "\fBIconForeground\fP \fIstring\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده هنگام نمایش آیکون‌ها را مشخص می‌کند و فقط می‌تواند درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP مشخص شود. آرگومان اختیاری \fIwin-list\fP فهرستی از نام‌های پنجره و رنگ‌ها است تا بتوان رنگ‌ها را به ازای هر پنجره تعیین کرد. برای توضیحات کامل دربارهٔ \fIwin-list\fP به متغیر \fBBorderColor\fP مراجعه کنید. پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBIconifyByUnmapping [{ \fIwin-list\fP }]\fP" 8 این متغیر نشان می‌دهد که پنجره‌ها باید با حذف نگاشت (unmapping) بدون تلاش برای نگاشت هیچ آیکونی، آیکون‌سازی شوند. این فرض را مطرح می‌کند که کاربر پنجره را مجدداً از طریق مدیر آیکون، تابع \fBf.warpto\fP یا منوی \fITwmWindows\fP نگاشت خواهد کرد. در صورت ارائه \fIwin-list\fP اختیاری، فقط آن پنجره‌ها صرفاً با حذف نگاشت آیکون‌سازی می‌شوند. پنجره‌هایی که هر دو گزینه این متغیر و \fBIconManagerDontShow\fP را تنظیم کرده باشند، در صورتی که هیچ پیوندی به منوی \fITwmWindows\fP در فایل راه‌اندازی کاربر تنظیم نشده باشد، ممکن است غیرقابل دسترس شوند. .IP "\fBIconManagerBackground\fP \fIstring\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر رنگ پس‌زمینه مورد استفاده برای مدخل‌های مدیر آیکون را مشخص می‌کند و فقط می‌تواند درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP مشخص شود. آرگومان اختیاری \fIwin-list\fP فهرستی از نام‌های پنجره و رنگ‌ها است تا بتوان رنگ‌ها را به ازای هر پنجره تعیین کرد. برای توضیحات کامل دربارهٔ \fIwin-list\fP به متغیر \fBBorderColor\fP مراجعه کنید. پیش‌فرض "white" است. .IP "\fBIconManagerDontShow\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر نشان می‌دهد که مدیر آیکون نباید هیچ پنجره‌ای را نمایش دهد. اگر \fIwin-list\fP اختیاری ارائه شود، تنها آن پنجره‌ها نمایش داده نخواهند شد. این متغیر برای جلوگیری از اشغال فضا در مدیر آیکون توسط پنجره‌هایی که به ندرت آیکون می‌شوند (مانند \fIxclock\fP یا \fIxload\fP) استفاده می‌شود. .IP "\fBIconManagerFont\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر قلم مورد استفاده هنگام نمایش مدخل‌های مدیر آیکون را مشخص می‌کند. پیش‌فرض "variable" است. .IP "\fBIconManagerForeground\fP \fIstring\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده هنگام نمایش مدخل‌های مدیر آیکون را مشخص می‌کند و فقط می‌تواند درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP مشخص شود. آرگومان اختیاری \fIwin-list\fP فهرستی از نام‌های پنجره و رنگ‌ها است تا بتوان رنگ‌ها را به ازای هر پنجره تعیین کرد. برای توضیحات کامل دربارهٔ \fIwin-list\fP به متغیر \fBBorderColor\fP مراجعه کنید. پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBIconManagerGeometry\fP \fIstring\fP [ \fIcolumns\fP ]" 8 این متغیر هندسه پنجره مدیر آیکون را مشخص می‌کند. آرگومان \fIstring\fP یک مشخصه استاندارد هندسه است که اندازه کامل اولیه مدیر آیکون را نشان می‌دهد. سپس پنجره مدیر آیکون به \fIcolumns\fP بخش تقسیم شده و متناسب با تعداد مدخل‌های موجود در مدیر آیکون مقیاس‌بندی می‌شود. مدخل‌های اضافی برای تشکیل سطرهای بیشتر شکسته می‌شوند. تعداد پیش‌فرض ستون‌ها ۱ است. .IP "\fBIconManagerHighlight\fP \fIstring\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر رنگ حاشیه مورد استفاده هنگام برجسته‌سازی مدخل مدیر آیکون که در حال حاضر فوکوس را دارد مشخص می‌کند و فقط می‌تواند درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP مشخص شود. آرگومان اختیاری \fIwin-list\fP فهرستی از نام‌های پنجره و رنگ‌ها است تا بتوان رنگ‌ها را به ازای هر پنجره تعیین کرد. برای توضیحات کامل دربارهٔ \fIwin-list\fP به متغیر \fBBorderColor\fP مراجعه کنید. پیش‌فرض "black" است..IP "\fBIconManagers\fP { \fIiconmgr-list\fP }" 8 این متغیر فهرستی از مدیران آیکون را برای ایجاد مشخص می‌کند. هر مورد در \fIiconmgr-list\fP ساختار زیر را دارد: .Ex 0 "\fIwinname\fP" ["\fIiconname\fP"] "\fIgeometry\fP" \fIcolumns\fP .Ee .IP که در آن \fIwinname\fP نام پنجره‌هایی است که باید در این مدیر آیکون قرار گیرند، \fIiconname\fP نام آیکون پنجرهٔ آن مدیر آیکون است، \fIgeometry\fP یک مشخصهٔ هندسهٔ (geometry) استاندارد است، و \fIcolumns\fP تعداد ستون‌ها در این مدیر آیکون به صورتی است که در \fBIconManagerGeometry\fP شرح داده شده است. برای نمونه: .RS 5 .Ex 0 \fBIconManagers\fP { "XTerm" "=300x5+800+5" 5 "myhost" "=400x5+100+5" 2 } .Ee .RE .IP کلاینت‌هایی که نام یا کلاس آن‌ها \*(``XTerm\*('' باشد، مدخلی در مدیر آیکون \*(``XTerm\*('' خواهند داشت. کلاینت‌هایی که نام آن‌ها \*(``myhost\*('' باشد در مدیر آیکون \*(``myhost\*('' قرار خواهند گرفت. .IP "\fBIconManagerShow\fP { \fIwin-list\fP }" 8 این متغیر فهرستی از پنجره‌هایی را مشخص می‌کند که باید در مدیر آیکون ظاهر شوند. هنگامی که همراه با متغیر \fBIconManagerDontShow\fP استفاده شود، تنها پنجره‌های موجود در این فهرست در مدیر آیکون نشان داده خواهند شد. .IP "\fBIconRegion\fP \fIgeomstring\fP \fIvgrav hgrav gridwidth gridheight\fP" این متغیر ناحیه‌ای از پنجرهٔ ریشه (root window) را مشخص می‌کند که در صورت عدم تعیین مکان مشخصی برای آیکون توسط کلاینت، آیکون‌ها در آن قرار می‌گیرند. مقدار \fIgeomstring\fP رشته‌ای درون گیومه است که شامل یک مشخصهٔ هندسهٔ استاندارد می‌باشد. اگر بیش از یک خط \fBIconRegion\fP تعیین شده باشد، پس از پر شدن اولین ناحیه، آیکون‌ها در نواحی بعدی قرار می‌گیرند. آرگومان \fIvgrav\fP باید \fBNorth\fP یا \fBSouth\fP باشد و برای کنترل اینکه آیا آیکون‌ها ابتدا از بالا پر شوند یا از پایین ناحیه، به کار می‌رود. به طور مشابه، آرگومان \fIhgrav\fP باید \fBEast\fP یا \fBWest\fP باشد و برای کنترل اینکه آیکون‌ها از چپ پر شوند یا از راست استفاده می‌شود. آیکون‌ها در این ناحیه در یک شبکه با خانه‌هایی به پهنای \fIgridwidth\fP پیکسل و بلندی \fIgridheight\fP پیکسل چیده می‌شوند. .IP "\fBIcons\fP { \fIwin-list\fP }" 8 این متغیر فهرستی از نام پنجره‌ها و نام فایل‌های بیت‌مپ (bitmap) را مشخص می‌کند که باید به‌عنوان آیکون آن‌ها استفاده شود. برای نمونه: .RS 5 .Ex 0 \fBIcons\fP { "XTerm" "xterm.icon" "xfd" "xfd_icon" } .Ee .RE .IP پنجره‌هایی که با \*(``XTerm\*('' مطابقت داشته باشند و با خروج از نگاشت (unmapping) آیکون نشوند، تلاش خواهند کرد از بیت‌مپ آیکون در فایل \*(``xterm.icon\*('' استفاده کنند. اگر \fBForceIcons\fP مشخص شده باشد، این بیت‌مپ حتی در صورتی که کلاینت نقشهٔ پیکسلی (pixmap) آیکون اختصاصی خود را درخواست کرده باشد، استفاده خواهد شد. .IP "\fBInterpolateMenuColors\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که رنگ‌های ورودی‌های منو باید میان رنگ‌های اختصاص‌یافته برای هر ورودی درون‌یابی (interpolate) شوند. در نمونهٔ زیر: .RS 5 .Ex 0 \fBMenu\fP "mymenu" { "Title" ("black":"red") f.title "entry1" f.nop "entry2" f.nop "entry3" ("white":"green") f.nop "entry4" f.nop "entry5" ("red":"white") f.nop } .Ee .RE .IP رنگ‌های پیش‌زمینه برای \*(``entry1\*('' و \*(``entry2\*('' میان سیاه و سفید، و رنگ‌های پس‌زمینه میان قرمز و سبز درون‌یابی خواهند شد. به طور مشابه، پیش‌زمینه برای \*(``entry4\*('' در میانهٔ سفید و قرمز، و پس‌زمینه در میانهٔ سبز و سفید خواهد بود. .IP "\fBMakeTitle\fP { \fIwin-list\fP }" 8 این متغیر فهرستی از پنجره‌ها را مشخص می‌کند که باید نوار عنوان (titlebar) روی آن‌ها قرار گیرد و برای درخواست عنوان برای پنجره‌های خاص در زمانی که \fBNoTitle\fP تنظیم شده است، به کار می‌رود. .IP "\fBMaxWindowSize\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر یک هندسه (geometry) را مشخص می‌کند که پهنا و بلندی آن بیشینهٔ اندازه را برای یک پنجره مشخص تعیین می‌کند. این گزینه معمولاً برای محدود کردن اندازهٔ پنجره‌ها به اندازهٔ صفحه نمایش به کار می‌رود. پهنای پیش‌فرض ۳۲۷۶۷ منهای پهنای صفحه نمایش است. بلندی پیش‌فرض ۳۲۷۶۷ منهای بلندی صفحه نمایش است. .IP "\fBMenuBackground\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر رنگ پس‌زمینهٔ مورد استفاده برای منوها را مشخص می‌کند، و تنها درون یک فهرست \fBColor\fP یا \fBMonochrome\fP قابل تعیین است. پیش‌فرض "white" است. .IP "\fBMenuBorderColor\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر رنگ کادر منو را مشخص می‌کند و تنها درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP قابل تعیین است. پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBMenuBorderWidth\fP \fIpixels\fP" 8 این متغیر پهنای کادر دور پنجره‌های منو را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند. پیش‌فرض ۲ است. .IP "\fBMenuFont\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر قلم مورد استفاده هنگام نمایش منوها را مشخص می‌کند. پیش‌فرض "variable" است. .IP "\fBMenuForeground\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر رنگ پیش‌زمینهٔ مورد استفاده برای منوها را مشخص می‌کند، و تنها درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP قابل تعیین است. پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBMenuShadowColor\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر رنگ سایهٔ پشت منوهای بازشو (pull-down) را مشخص می‌کند و تنها درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP قابل تعیین است. پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBMenuTitleBackground\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر رنگ پس‌زمینه را برای مدخل‌های \fBf.title\fP در منوها مشخص می‌کند، و تنها درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP قابل تعیین است. پیش‌فرض "white" است. .IP "\fBMenuTitleForeground\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر رنگ پیش‌زمینه را برای مدخل‌های \fBf.title\fP در منوها مشخص می‌کند و تنها درون یک فهرست \fBColor\fP یا \fBMonochrome\fP قابل تعیین است. پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBMonochrome\fP { \fIcolors\fP }" 8 این متغیر فهرستی از تخصیص‌های رنگ را مشخص می‌کند که باید در صورت داشتن عمق رنگ ۱ در صفحه نمایش اعمال شوند. توضیحات \fBColors\fP را ببینید. .IP "\fBMoveDelta\fP \fIpixels\fP" 8 این متغیر تعداد پیکسل‌هایی را مشخص می‌کند که نشانگر پیش از شروع به کار تابع \fBf.move\fP باید جابه‌جا شود. همچنین به تابع \fBf.deltastop\fP مراجعه کنید. پیش‌فرض صفر پیکسل است. .IP "\fBNoBackingStore\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که منوهای \fItwm\fP برای به حداقل رساندن بازترسیم منوها نباید درخواست پشتیبان حافظه (backing store) کنند. این گزینه معمولاً با کارگزارهایی استفاده می‌شود که بازترسیم آن‌ها سریع‌تر از مدیریت backing store است. .IP "\fBNoCaseSensitive\fP" 8 این متغیر نشان می‌دهد که هنگام مرتب‌سازی نام آیکون‌ها در مدیر آیکون، باید بزرگی و کوچکی حروف نادیده گرفته شود. این گزینه معمولاً برای برنامه‌هایی به کار می‌رود که نخستین حرف از نام آیکون خود را بزرگ می‌نویسند. .IP "\fBNoDefaults\fP" 8 این متغیر نشان می‌دهد که \fItwm\fP نباید دکمه‌های نوار عنوان و اتصالات (bindings) پیش‌فرض را ایجاد کند. این گزینه تنها زمانی باید استفاده شود که فایل راه‌اندازی شامل مجموعه‌ای کاملاً تازه از اتصالات و تعاریف باشد. .IP "\fBNoGrabServer\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که \fItwm\fP نباید هنگام باز کردن منوها و جابه‌جایی پنجره‌های کدر (opaque)، کارگزار را تسخیر (grab) کند. .IP "\fBNoHighlight\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر مشخص می‌کند که کادرها نباید برای رهگیری مکان نشانگر برجسته (highlight) شوند. اگر \fIwin-list\fP اختیاری تعیین شود، برجسته‌سازی تنها برای آن پنجره‌ها غیرفعال خواهد شد. هنگامی که کادر برجسته است، با رنگ کنونی \fBBorderColor\fP رسم خواهد شد. زمانی که کادر برجسته نباشد، با یک الگوی خاکستری با استفاده از رنگ‌های کنونی \fBBorderTileForeground\fP و \fBBorderTileBackground\fP نقطه‌چین/هاشور خواهد خورد..IP "\fBNoIconManagers\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که هیچ مدیر آیکونی نباید ایجاد شود. .IP "\fBNoMenuShadows\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که برای منوها نباید سایه در پشت آن‌ها رسم شود. این گزینه معمولاً در کارسازهای کُندتر استفاده می‌شود، زیرا با کاستن اندکی از خوانایی منو، سرعت ترسیم منوها را افزایش می‌دهد. .IP "\fBNoRaiseOnDeiconify\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند پنجره‌هایی که از حالت آیکون خارج (deiconified) می‌شوند نباید به لایهٔ بالا (جلوی سایر پنجره‌ها) آورده شوند. .IP "\fBNoRaiseOnMove\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که پنجره‌ها نباید هنگام جابه‌جایی به لایهٔ بالا آورده شوند. این گزینه معمولاً برای این استفاده می‌شود که پنجره‌ها بتوانند از زیر یکدیگر بلغزند و عبور کنند. .IP "\fBNoRaiseOnResize\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که پنجره‌ها نباید هنگام تغییر اندازه به لایهٔ بالا آورده شوند. این گزینه معمولاً برای این استفاده می‌شود که پنجره‌ها بتوانند در زیر سایر پنجره‌ها تغییر اندازه داده شوند. .IP "\fBNoRaiseOnWarp\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند هنگامی که اشاره‌گر با تابع \fBf.warpto\fP به داخل پنجره‌ها هدایت (warp) می‌شود، نباید آن پنجره‌ها به لایهٔ بالا آورده شوند. اگر این گزینه تنظیم شده باشد، پرش به یک پنجرهٔ پوشانده‌شده (occluded) ممکن است منجر به قرار گرفتن اشاره‌گر در پنجرهٔ پوشاننده به جای پنجرهٔ مورد نظر شود (که باعث رفتارهای غیرمنتظره با \fBf.warpring\fP می‌گردد). .IP "\fBNoSaveUnders\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که منوها نباید قابلیت save-unders را برای به حداقل رساندن بازترسیم پنجره پس از انتخاب منو درخواست کنند. این گزینه معمولاً برای نمایشگرهایی استفاده می‌شود که سرعت بازترسیم آن‌ها بیشتر از سرعت مدیریت save-unders است. .IP "\fBNoStackMode\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر مشخص می‌کند که درخواست‌های پنجره‌های کلاینت برای تغییر ترتیب پشته‌سازی (stacking order) باید نادیده گرفته شوند. اگر \fIwin-list\fP اختیاری داده شود، تنها درخواست‌های مربوط به آن پنجره‌ها نادیده گرفته خواهند شد. این گزینه معمولاً برای جلوگیری از پرش مکرر برنامه‌ها به بالاترین سطح پشتهٔ پنجره‌ها استفاده می‌شود. .IP "\fBNoTitle\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر مشخص می‌کند که پنجره‌ها نباید نوار عنوان داشته باشند. اگر \fIwin-list\fP اختیاری مشخص شود، فقط آن پنجره‌ها نوار عنوان نخواهند داشت. می‌توان از \fBMakeTitle\fP به همراه این گزینه استفاده کرد تا قرار دادن نوار عنوان روی پنجره‌های مشخص اجباری شود. .IP "\fBNoTitleFocus\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که \fItwm\fP با ورود اشاره‌گر به هر پنجره، تمرکز ورودی (focus) صفحه‌کلید را روی آن تنظیم نکند. در حالت عادی، \fItwm\fP تمرکز را طوری تنظیم می‌کند که رویدادهای کلید و تمرکز از نوار عنوان و مدیرهای آیکون به برنامه تحویل داده شوند. اگر اشاره‌گر سریع جابه‌جا شود و \fItwm\fP در پاسخگویی کُند باشد، ممکن است ورودی به جای پنجرهٔ جدید به پنجرهٔ قدیمی هدایت شود. این گزینه معمولاً برای جلوگیری از این \*(``تأخیر ورودی\*('' (input lag) و برای دور زدن باگ‌های برنامه‌های قدیمی‌تر که با رویدادهای تمرکز مشکل دارند به کار می‌رود. .IP "\fBNoTitleHighlight\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر مشخص می‌کند که ناحیهٔ برجستهٔ (highlight) نوار عنوان، که برای نشان دادن پنجره‌ای که در حال حاضر تمرکز ورودی را دارد به کار می‌رود، نمایش داده نشود. اگر \fIwin-list\fP اختیاری داده شود، تنها آن پنجره‌ها ناحیهٔ برجسته را نخواهند داشت. این گزینه و گزینهٔ \fBSqueezeTitle\fP می‌توانند برای کاهش چشمگیر فضای صفحه‌نمایش مورد نیاز برای نوارهای عنوان تنظیم شوند. .IP "\fBOpaqueMove\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که تابع \fBf.move\fP باید خود پنجره را به صورت مات جابه‌جا کند، نه اینکه فقط یک کادر خط‌چین (outline) جابه‌جا شود، تا کاربر بتواند بلافاصله ظاهر پنجره را در موقعیت جدید مشاهده کند. این گزینه معمولاً در نمایشگرهای سریع استفاده می‌شود (به‌ویژه اگر \fBNoGrabServer\fP تنظیم شده باشد). .IP "\fBPixmaps\fP { \fIpixmaps\fP }" 8 این متغیر فهرستی از نگاشت‌های پیکسلی (pixmaps) را مشخص می‌کند که ظاهر تصاویر گوناگون را تعریف می‌کنند. هر مدخل یک کلیدواژه است که نگاشت پیکسلی مورد نظر برای تنظیم را مشخص می‌کند، و پس از آن رشته‌ای می‌آید که نام فایل بیت‌مپ (bitmap) را ارائه می‌دهد. نگاشت‌های پیکسلی زیر را می‌توان مشخص کرد: .RS 5 .Ex 0 \fBPixmaps\fP { TitleHighlight "gray1" } .Ee .RE .IP حالت پیش‌فرض برای \fITitleHighlight\fP استفاده از یک الگوی ترام یکنواخت (stipple pattern) است. .IP "\fBPriority\fP \fIpriority\fP" 8 این متغیر اولویت \fItwm\fP را تنظیم می‌کند. \fIpriority\fP باید یک عدد علامت‌دار و بدون علامت نقل‌قول باشد (مانند 999). این متغیر تنها زمانی تأثیر دارد که کارساز از افزونهٔ SYNC پشتیبانی کند. .IP "\fBRandomPlacement\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند پنجره‌هایی که هندسه (ابعاد و موقعیت) مشخصی ندارند، باید در مکانی شبه‌تصادفی قرار گیرند، به جای اینکه کاربر مجبور باشد کادر پنجره را با کشیدن ترسیم کند. .IP "\fBResizeFont\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر قلم مورد استفاده در پنجرهٔ ابعاد را هنگام تغییر اندازهٔ پنجره‌ها مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض "fixed" است. .IP "\fBRestartPreviousState\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که \fItwm\fP باید تلاش کند از مشخصهٔ WM_STATE روی پنجره‌های کلاینت استفاده کند تا تشخیص دهد کدام پنجره‌ها باید به آیکون تبدیل شده و کدام باید نمایان باقی بمانند. این گزینه معمولاً برای بازتولید وضعیتی استفاده می‌شود که صفحه‌نمایش پیش از خاموش شدن مدیر پنجرهٔ قبلی در آن قرار داشته است. .IP "\fBSaveColor\fP { \fIcolors-list\fP }" 8 این متغیر فهرستی از تخصیص‌های رنگ را برای ذخیره به عنوان مقادیر پیکسلی در مشخصهٔ پنجرهٔ ریشه با نام _MIT_PRIORITY_COLORS مشخص می‌کند. کلاینت‌ها می‌توانند هنگام نصب جدول رنگ (colormap) اختصاصی خود، این مقادیر را حفظ کنند. توجه داشته باشید که استفاده از این سازوکار روشی است برای اینکه برنامه‌ها از مشکل «تکنیکالر» (technicolor) جلوگیری کنند؛ مشکلی که در آن اشیاء کاربردی صفحه نظیر حاشیه‌های پنجره و نوارهای عنوان، هنگام نصب رنگ‌های سفارشی برنامه توسط مدیر پنجره ناپدید می‌شوند. به عنوان مثال: .RS 5 .Ex 0 \fBSaveColor\fP { BorderColor TitleBackground TitleForeground "red" "green" "blue" } .Ee .RE .IP این کار، ۳ مقدار پیکسلی برای حاشیه‌ها و نوارهای عنوان و همچنین سه رشتهٔ رنگی را که همگی از جدول رنگ پیش‌فرض گرفته شده‌اند، روی پنجرهٔ ریشه قرار می‌دهد. .IP "\fBShowIconManager\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که پنجرهٔ مدیر آیکون باید هنگام راه‌اندازی \fItwm\fP نمایش داده شود. این پنجره را همواره می‌توان با استفاده از تابع \fBf.showiconmgr\fP فراخوانی کرد و نمایش داد. .IP "\fBSortIconManager\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که مدخل‌ها در مدیر آیکون باید به ترتیب الفبایی مرتب شوند، به جای اینکه پنجره‌های جدید صرفاً به انتهای آن افزوده گردند. .IP "\fBSqueezeTitle\fP [{ \fIsqueeze-list\fP }]" 8 این متغیر مشخص می‌کند که \fItwm\fP باید تلاش کند از افزونهٔ SHAPE استفاده کند تا نوارهای عنوان تنها به اندازه‌ای که فضا نیاز دارند از صفحه اشغال کنند، به جای اینکه در سراسر بالای پنجره امتداد یابند. می‌توان از \fIsqueeze-list\fP اختیاری برای کنترل موقعیت نوار عنوان فشرده‌شده در امتداد بالای پنجره استفاده کرد. این لیست شامل مدخل‌هایی به شکل زیر است: .Ex 0 "\fIname\fP" \fIjustification\fP \fInum\fP \fIdenom\fP .Ee .IP که در آن \fIname\fP نام پنجره است، \fIjustification\fP یکی از مقادیر \fBleft\fP، \fBcenter\fP یا \fBright\fP می‌باشد، و \fInum\fP و \fIdenom\fP اعدادی هستند که نسبتی را برای مشخص کردن موقعیت نسبی هم‌ترازی نوار عنوان تعیین می‌کنند. این نسبت در صورتی که صورت کسر مثبت باشد از چپ به راست، و در صورتی که منفی باشد از راست به چپ اندازه‌گیری می‌شود. مخرج 0 مشخص می‌کند که صورت کسر باید برحسب پیکسل اندازه گرفته شود. برای راحتی، نسبت 0/0 برای \fBcenter\fP معادل 1/2 و برای \fBright\fP معادل \-1/1 است. به عنوان مثال: .RS 5 .Ex 0 \fBSqueezeTitle\fP { "XTerm" left 0 0 "xterm1" left 1 3 "xterm2" left 2 3 "oclock" center 0 0 "emacs" right 0 0 } .Ee .RE .IP فهرست \fBDontSqueezeTitle\fP می‌تواند برای غیرفعال کردن فشرده‌سازی در عناوین خاص استفاده شود..IP "\fBStartIconified\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر مشخص می‌کند که پنجره‌های کلاینت در ابتدا باید به صورت آیکون باقی بمانند تا زمانی که کاربر صراحتاً آن‌ها را از حالت آیکون خارج کند. اگر \fIwin-list\fP اختیاری مشخص شده باشد، تنها آن پنجره‌ها به صورت آیکون راه‌اندازی خواهند شد. این ویژگی برای برنامه‌هایی که از گزینه خط فرمان یا منبع \fI\-iconic\fP پشتیبانی نمی‌کنند، مفید است. .IP "\fBTitleBackground\fP \fIstring\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر رنگ پس‌زمینه مورد استفاده در نوار عنوان پنجره‌ها را مشخص می‌کند و تنها می‌تواند درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP تعیین شود. آرگومان اختیاری \fIwin-list\fP فهرستی از نام‌های پنجره و رنگ‌ها است تا بتوان رنگ‌های مجزایی را برای هر پنجره مشخص کرد. مقدار پیش‌فرض "white" است. .IP "\fBTitleButtonBorderWidth\fP \fIpixels\fP" 8 این متغیر پهنای حاشیه اطراف دکمه‌های نوار عنوان را بر حسب پیکسل مشخص می‌کند. این مقدار معمولاً روی 0 تنظیم می‌شود تا دکمه‌های نوار عنوان بیشترین فضای ممکن را اشغال کنند و حاشیه‌ای نداشته باشند. مقدار پیش‌فرض 1 است. .IP "\fBTitleFont\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر فونت مورد استفاده برای نمایش نام پنجره‌ها در نوار عنوان را مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض "variable" است. .IP "\fBTitleForeground\fP \fIstring\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر رنگ پیش‌زمینه مورد استفاده در نوار عنوان را مشخص می‌کند و تنها می‌تواند درون یک فهرست \fBColor\fP، \fBGrayscale\fP یا \fBMonochrome\fP تعیین شود. آرگومان اختیاری \fIwin-list\fP فهرستی از نام‌های پنجره و رنگ‌ها است تا بتوان رنگ‌های مجزایی را برای هر پنجره مشخص کرد. مقدار پیش‌فرض "black" است. .IP "\fBTitlePadding\fP \fIpixels\fP" 8 این متغیر فاصله میان دکمه‌های گوناگون، متن، و نواحی برجسته در نوار عنوان را مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض 8 پیکسل است. .IP "\fBUnknownIcon\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر نام فایل یک تصویر بیت‌مپ (bitmap) را مشخص می‌کند که به عنوان آیکون پیش‌فرض استفاده خواهد شد. این تصویر به عنوان آیکون تمام کلاینت‌هایی که تصویر آیکونی ارائه نداده‌اند و نامشان در فهرست \fBIcons\fP نیست، استفاده خواهد شد. .IP "\fBUsePPosition\fP \fIstring\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که آیا در صورت عدم تعیین موقعیت توسط کاربر، \fItwm\fP باید موقعیت درخواستی برنامه (تعیین‌شده توسط پرچم \fBPPosition\fP در مشخصه WM_NORMAL_HINTS) را رعایت کند یا خیر. آرگومان \fIstring\fP می‌تواند یکی از سه مقدار زیر را داشته باشد: \fB"off"\fP (پیش‌فرض) که نشان می‌دهد \fItwm\fP باید موقعیت تعیین‌شده توسط برنامه را نادیده بگیرد؛ \fB"on"\fP که نشان می‌دهد موقعیت باید استفاده شود؛ و \fB"non-zero"\fP که نشان می‌دهد موقعیت در صورتی که مقداری به جز (0,0) داشته باشد باید استفاده شود. گزینه اخیر برای دور زدن یک باگ در جعبه‌ابزارهای قدیمی‌تر کاربرد دارد. .IP "\fBWarpCursor\fP [{ \fIwin-list\fP }]" 8 این متغیر مشخص می‌کند که اشاره‌گر ماوس هنگام خروج پنجره‌ها از حالت آیکون، باید به داخل آن‌ها بپرد (انتقال یابد). اگر \fIwin-list\fP اختیاری تعیین شده باشد، اشاره‌گر تنها هنگام خروج همان پنجره‌ها از حالت آیکون جابه‌جا خواهد شد. .IP "\fBWindowRing\fP { \fIwin-list\fP }" 8 این متغیر فهرستی از پنجره‌ها را مشخص می‌کند که تابع \fBf.warpring\fP میان آن‌ها گردش می‌کند. .IP "\fBWarpUnmapped\fP" 8 این متغیر مشخص می‌کند که تابع \fBf.warpto\fP باید هر پنجره آیکون‌شده‌ای را که با آن مواجه می‌شود از حالت آیکون خارج کند. این ویژگی معمولاً برای ایجاد یک کلید میانبر به کار می‌رود که باعث بالا آمدن و نمایش یک پنجره مشخص (مانند \fIxmh\fP) می‌شود، بدون در نظر گرفتن این که کجاست. رفتار پیش‌فرض این است که \fBf.warpto\fP پنجره‌های آیکون‌شده را نادیده می‌گیرد. .IP "\fBXorValue\fP \fInumber\fP" 8 این متغیر مقداری را تعیین می‌کند که هنگام رسم خطوط پیرامونی پنجره‌ها برای جابه‌جایی و تغییر اندازه استفاده می‌شود. این متغیر باید روی مقداری تنظیم شود که در صورت اعمال XOR بر محتویات معمول صفحه نمایش کاربر، تنوعی از رنگ‌های قابل تشخیص را ایجاد کند. تنظیم این متغیر روی 1، در صورتی که رنگ‌های مجاور در نگاشت‌رنگ (colormap) پیش‌فرض متمایز باشند، اغلب نتایج مطلوبی به همراه دارد. به طور پیش‌فرض، \fItwm\fP تلاش می‌کند خطوط موقت در انتهای مخالف نگاشت‌رنگ نسبت به گرافیک ظاهر شوند. .IP "\fBZoom\fP [ \fIcount\fP ]" 8 این متغیر مشخص می‌کند که در هنگام تبدیل پنجره به آیکون یا خروج از آن، خطوط پیرامونی متحرکی برای نمایش جابه‌جایی پنجره به وضعیت آیکون و برعکس نشان داده شوند. آرگومان اختیاری \fIcount\fP تعداد خطوط پیرامونی که باید رسم شوند را تعیین می‌کند. تعداد پیش‌فرض 8 است. .PP متغیرهای زیر باید پس از تعیین فونت‌ها مقداردهی شوند؛ بنابراین معمولاً بهتر است آن‌ها را در پایان بخش متغیرها یا ابتدای بخش اتصالات کلید/ماوس (bindings) قرار داد: .IP "\fBDefaultFunction\fP \fIfunction\fP" 8 این متغیر تابعی را برای اجرا هنگام دریافت رویداد کلید یا دکمه‌ای که هیچ اتصالی برای آن تعریف نشده است مشخص می‌کند. این مقدار معمولاً به \fBf.nop\fP، \fBf.beep\fP یا منویی شامل عملیات پنجره متصل می‌شود. .IP "\fBWindowFunction\fP \fIfunction\fP" 8 این متغیر تابعی را برای اجرا در زمان انتخاب یک پنجره از منوی \fBTwmWindows\fP تعیین می‌کند. اگر این متغیر تنظیم نشود، پنجره از حالت آیکون خارج شده و به بالاترین سطح آورده می‌شود..SH "نگاشت‌ها (BINDINGS)" پس از تنظیم متغیرهای مورد نظر، می‌توان تابع‌ها را به دکمه‌های نوار عنوان و کلیدها و دکمه‌های اشاره‌گر اختصاص داد. دکمه‌های نوار عنوان را می‌توان از سمت چپ یا راست افزود و بر اساس ترتیبی که مشخص شده‌اند، از چپ به راست در نوار عنوان ظاهر می‌شوند. نگاشت‌های کلیدها و دکمه‌های اشاره‌گر را می‌توان به هر ترتیبی تعیین کرد. .PP مشخصات دکمه‌های نوار عنوان باید شامل نام pixmap مورد استفاده در کادر دکمه و تابعی باشد که هنگام فشرده شدن دکمهٔ اشاره‌گر روی آن‌ها فراخوانی می‌شود: .Ex 0 \fBLeftTitleButton\fP "\fIbitmapname\fP" = \fIfunction\fP .Ee .LP یا .Ex 0 \fBRightTitleButton\fP "\fIbitmapname\fP" = \fIfunction\fP .Ee .LP مقدار \fIbitmapname\fP می‌تواند با استفاده از نام پیشونددار با دونقطه که در بالا شرح داده شد، به یکی از بیت‌مپ‌های داخلی (که متناسب با \fBTitleFont\fP مقیاس‌بندی می‌شوند) اشاره کند. .PP مشخصات کلیدها و دکمه‌های اشاره‌گر باید کلیدهای تبدیل (modifiers) که باید فشرده شوند، بخشی از صفحه که اشاره‌گر باید روی آن قرار داشته باشد، و تابعی که باید فراخوانی شود را تعیین کنند. کلیدها به صورت رشته‌هایی حاوی نام مناسب keysym ارائه می‌شوند؛ دکمه‌ها با کلمات کلیدی \fBButton1\fP\-\fBButton5\fP مشخص می‌شوند: .Ex 0 "FP1" = \fImodlist\fP : \fIcontext\fP : \fIfunction\fP \fBButton1\fP = \fImodlist\fP : \fIcontext\fP : \fIfunction\fP .Ee .LP پارامتر \fImodlist\fP هر ترکیبی از نام‌های کلید تبدیل شامل \fBshift\fP، \fBcontrol\fP، \fBlock\fP، \fBmeta\fP، \fBmod1\fP، \fBmod2\fP، \fBmod3\fP، \fBmod4\fP یا \fBmod5\fP است (که می‌توانند به ترتیب با \fBs\fP، \fBc\fP، \fBl\fP، \fBm\fP، \fBm1\fP، \fBm2\fP، \fBm3\fP، \fBm4\fP، \fBm5\fP خلاصه شوند) که با یک خط عمودی (\(or) از یکدیگر جدا شده‌اند. به طور مشابه، \fIcontext\fP هر ترکیبی از \fBwindow\fP، \fBtitle\fP، \fBicon\fP، \fBroot\fP، \fBframe\fP، \fBiconmgr\fP، حروف اول آن‌ها (مخفف \fBiconmgr\fP حرف \fBm\fP است)، یا \fBall\fP است که با خط عمودی جدا شده‌اند. مقدار \fIfunction\fP هر یک از کلیدواژه‌های \fBf.\fP است که در ادامه شرح داده شده‌اند. برای نمونه، فایل راه‌اندازی پیش‌فرض حاوی نگاشت‌های زیر است: .Ex 0 Button1 = : root : f.menu "TwmWindows" Button1 = m : window | icon : f.function "move-or-lower" Button2 = m : window | icon : f.iconify Button3 = m : window | icon : f.function "move-or-raise" Button1 = : title : f.function "move-or-raise" Button2 = : title : f.raiselower Button1 = : icon : f.function "move-or-iconify" Button2 = : icon : f.iconify Button1 = : iconmgr : f.iconify Button2 = : iconmgr : f.iconify .Ee .LP کاربری که بخواهد پنجره‌ها را از طریق صفحه‌کلید کنترل کند، می‌تواند از نگاشت‌های زیر استفاده کند: .Ex 0 "F1" = : all : f.iconify "F2" = : all : f.raiselower "F3" = : all : f.warpring "next" "F4" = : all : f.warpto "xmh" "F5" = : all : f.warpto "emacs" "F6" = : all : f.colormap "next" "F7" = : all : f.colormap "default" "F20" = : all : f.warptoscreen "next" "Left" = m : all : f.backiconmgr "Right" = m | s : all : f.forwiconmgr "Up" = m : all : f.upiconmgr "Down" = m | s : all : f.downiconmgr .Ee .LP ابزار \fITwm\fP دستورهای پایهٔ بسیار بیشتری برای دستکاری پنجره‌ها ارائه می‌دهد، بیشتر از آنچه بتوان به‌راحتی در یک نوار عنوان، منو یا مجموعه‌ای از نگاشت‌های کلید گنجاند. اگرچه مجموعه‌ای کوچک از پیش‌فرض‌ها ارائه شده است (مگر آنکه \fBNoDefaults\fP مشخص شده باشد)، اکثر کاربران مایلند رایج‌ترین عملیات‌های خود را به فشرده شدن کلیدها و دکمه‌ها نگاشت کنند. برای انجام این کار، \fItwm\fP نام‌هایی را به هر یک از این دستورهای پایه اختصاص می‌دهد و \fIتابع‌های تعریف‌شده توسط کاربر\fP را برای ساخت دستورهای سطح بالاتر، و \fIمنوها\fP را برای انتخاب تعاملی میان گروه‌هایی از تابع‌ها فراهم می‌آورد. .PP تابع‌های تعریف‌شده توسط کاربر شامل نامی هستند که در فراخوانی‌های \fBf.function\fP به آن‌ها ارجاع داده می‌شود، به همراه فهرستی از دیگر تابع‌ها برای اجرا. برای مثال: .Ex 0 Function "move-or-lower" { f.move f.deltastop f.lower } Function "move-or-raise" { f.move f.deltastop f.raise } Function "move-or-iconify" { f.move f.deltastop f.iconify } Function "restore-colormap" { f.colormap "default" f.lower } .Ee .LP نام تابع در \fBf.function\fP باید دقیقاً همان‌گونه که در مشخصات تابع آمده است به کار رود. .PP در توضیحات زیر، اگر گفته شده باشد که یک تابع روی پنجرهٔ انتخاب‌شده عمل می‌کند، اما از منوی ریشه (root menu) فراخوانی شود، نشانگر به نشانگر \fBSelect\fP تغییر می‌یابد و پنجرهٔ بعدی که کلیک دکمه را دریافت کند انتخاب خواهد شد: .IP "\fB!\fP \fIstring\fP" 8 این یک مخفف برای \fBf.exec\fP \fIstring\fP است. .\"OBSOLETE - use a clipboard client .\".IP "\fB^\fP \fIstring\fP" 8 .\"This is an abbreviation for \fBf.cut\fP \fIstring\fP. .IP "\fBf.autoraise\fP" 8 این تابع وضعیت بالا آمدن خودکار پنجرهٔ انتخاب‌شده هنگام ورود اشاره‌گر به آن را تغییر می‌دهد (روشن یا خاموش می‌کند). توضیحات متغیر \fBAutoRaise\fP را ببینید. .IP "\fBf.backiconmgr\fI" 8 این تابع اشاره‌گر را به ستون قبلی در مدیر آیکون (icon manager) جاری منتقل می‌کند، و در صورت لزوم به سطر قبلی بازمی‌گرداند. .IP "\fBf.beep\fP" 8 این تابع زنگ صفحه‌کلید را به صدا درمی‌آورد. .IP "\fBf.bottomzoom\fP" 8 این تابع شبیه به تابع \fBf.fullzoom\fP است، اما اندازهٔ پنجره را طوری تغییر می‌دهد که تنها نیمهٔ پایینی صفحه را پر کند. .IP "\fBf.circledown\fP" 8 این تابع بالاترین پنجره‌ای را که مانع دید پنجره‌ای دیگر شده به پایین‌ترین سطح می‌برد. .IP "\fBf.circleup\fP" 8 این تابع پایین‌ترین پنجره‌ای را که توسط پنجره‌ای دیگر پوشانده شده به بالاترین سطح می‌آورد. .IP "\fBf.colormap\fP \fIstring\fP" 8 این تابع جدول‌های رنگ (به‌دست‌آمده از ویژگی WM_COLORMAP_WINDOWS روی پنجره) را که \fItwm\fP هنگام حضور اشاره‌گر در این پنجره نمایش می‌دهد، می‌چرخاند. آرگومان \fIstring\fP می‌تواند یکی از این مقادیر را داشته باشد: \fB"next"\fP، \fB"prev"\fP و \fB"default"\fP. در اینجا باید توجه داشت که به طور کلی، جدول رنگ نصب‌شده بر اساس تمرکز صفحه‌کلید تعیین می‌شود. تمرکز صفحه‌کلید هدایت‌شده با اشاره‌گر، به محض ورود به پنجرهٔ دارندهٔ جدول رنگ، یک جدول رنگ اختصاصی نصب می‌کند. با استفاده از مدل «کلیک برای تایپ»، جدول‌های رنگ اختصاصی تا زمانی که کاربر دکمهٔ ماوس را روی پنجرهٔ هدف فشار ندهد نصب نخواهند شد. .\"OBSOLETE - should go away and use a clipboard. .\".IP "\fBf.cut\fP \fIstring\fP" 8 .\"This function places the specified \fIstring\fP (followed by a newline .\"character) into the root window property CUT_BUFFER0. .\".IP "\fBf.cutfile\fP" 8 .\"This function reads the file indicated by the contents of the CUT_BUFFER0 .\"window property and replaces the cut buffer. .IP "\fBf.deiconify\fP" 8 این تابع پنجرهٔ انتخاب‌شده را از حالت آیکون خارج می‌کند. اگر پنجره آیکون نباشد، این تابع کاری انجام نمی‌دهد. .IP "\fBf.delete\fP" 8 این تابع پیام WM_DELETE_WINDOW را به پنجرهٔ انتخاب‌شده می‌فرستد، در صورتی که برنامهٔ کلاینت از طریق ویژگی پنجرهٔ WM_PROTOCOLS آن را درخواست کرده باشد. انتظار می‌رود برنامه با حذف پنجرهٔ مشخص‌شده به این پیام پاسخ دهد. اگر پنجره پیام‌های WM_DELETE_WINDOW را درخواست نکرده باشد، زنگ صفحه‌کلید به صدا درمی‌آید تا نشان دهد کاربر باید روش دیگری را انتخاب کند. توجه داشته باشید که این دستور با \fBf.destroy\fP تفاوت بسیاری دارد. هدف در اینجا حذف یک پنجرهٔ مشخص است، نه لزوماً کل برنامه. .IP "\fBf.deltastop\fP" 8 این تابع اجازه می‌دهد در صورتی که اشاره‌گر بیشتر از \fIMoveDelta\fP پیکسل جابه‌جا شده باشد، یک تابع تعریف‌شده توسط کاربر لغو شود. تعریف نمونهٔ ارائه‌شده برای \fBFunction "move-or-raise"\fP در ابتدای این بخش را ببینید. .IP "\fBf.destroy\fP" 8 این تابع به کارساز X دستور می‌دهد اتصال نمایشی کلاینتی که پنجرهٔ انتخاب‌شده را ایجاد کرده ببندد. این دستور تنها باید به عنوان آخرین راهکار برای بستن کلاینت‌های مهارنشدنی استفاده شود. همچنین نگاه کنید به \fBf.delete\fP..IP "\fBf.downiconmgr\fI" 8 این تابع اشاره‌گر را به سطر بعدی در مدیر آیکون (icon manager) فعلی منتقل می‌کند و در صورت لزوم به ابتدای ستون بعدی دور می‌زند. .IP "\fBf.exec\fP \fIstring\fP" 8 این تابع آرگومان \fIstring\fP را برای اجرا به /bin/sh ارسال می‌کند. در حالت چندنمایشگری (multiscreen)، اگر \fIstring\fP یک کلاینت X جدید را بدون مشخص کردن آرگومان display اجرا کند، آن کلاینت روی صفحه‌ای ظاهر خواهد شد که این تابع از آن فراخوانی شده است. .\".IP "\fBf.file\fP \fIstring\fP" 8 .\"این تابع فرض می‌کند که \fIstring\fP نام یک فایل است. این فایل در .\"بافر برش (cut buffer) کارساز پنجره خوانده می‌شود. .IP "\fBf.focus\fP" 8 این تابع تمرکز صفحه‌کلید کارساز را روی پنجره انتخاب‌شده تغییر وضعیت می‌دهد (toggle می‌کند) و در صورت لزوم، قاعده تمرکز را از حالت وابسته به اشاره‌گر تغییر می‌دهد. اگر پنجره انتخاب‌شده از قبل دارای تمرکز بود، این تابع یک \fBf.unfocus\fP را اجرا می‌کند. .IP "\fBf.forcemove\fP" 8 این تابع مانند \fBf.move\fP عمل می‌کند با این تفاوت که متغیر \fBDontMoveOff\fP را نادیده می‌گیرد. .IP "\fBf.forwiconmgr\fI" 8 این تابع اشاره‌گر را به ستون بعدی در مدیر آیکون فعلی منتقل می‌کند و در صورت لزوم به ابتدای سطر بعدی دور می‌زند. .IP "\fBf.fullzoom\fP" 8 این تابع اندازه پنجره انتخاب‌شده را به اندازه کامل صفحه نمایش تغییر می‌دهد، یا در صورتی که پنجره از قبل بزرگ شده باشد، اندازه اصلی را بازمی‌گرداند. .IP در برخی موارد ممکن است \fBf.fullzoom\fP پس از یک بار کلیک موش‌واره به اندازه کامل صفحه نمایش بزرگ شود، اما برای بازگرداندن اندازه اصلی پنجره به جای یک بار کلیک، به دو بار کلیک موش‌واره نیاز داشته باشد. هنگامی که برای بزرگ‌نمایی و بازگرداندن، کلیک‌های تکی موش‌واره مد نظر باشد، یک راهکار جایگزین تعریف تابعی مانند زیر است: .RS 5 .Ex 0 Function "FullZoom" { f.fullzoom f.winrefresh } .Ee .RE .IP و فراخوانی آن با استفاده از \fBf.function "FullZoom"\fP به جای فراخوانی \fBf.fullzoom\fP. .IP "\fBf.function\fP \fIstring\fP" 8 این تابع، تابع تعریف‌شده توسط کاربر را که نام آن توسط آرگومان \fIstring\fP مشخص شده است اجرا می‌کند. .IP "\fBf.hbzoom\fP" 8 این تابع مترادفی برای \fBf.bottomzoom\fP است. .IP "\fBf.hideiconmgr\fP" 8 این تابع مدیر آیکون فعلی را از حالت نگاشت خارج می‌کند (unmap). .IP "\fBf.horizoom\fP" 8 این متغیر شبیه تابع \fBf.zoom\fP است، با این تفاوت که اندازه پنجره انتخاب‌شده به تمام عرض صفحه نمایش تغییر می‌یابد. .IP "\fBf.htzoom\fP" 8 این تابع مترادفی برای \fBf.topzoom\fP است. .IP "\fBf.hzoom\fP" 8 این تابع مترادفی برای \fBf.horizoom\fP است. .IP "\fBf.iconify\fP" 8 این تابع به ترتیب پنجره یا آیکون انتخاب‌شده را آیکون (کمینه) یا از حالت آیکون خارج می‌کند. .IP "\fBf.identify\fP" 8 این تابع خلاصه‌ای از نام و هندسه (geometry) پنجره انتخاب‌شده را نمایش می‌دهد. اگر کارساز از افزونه SYNC پشتیبانی کند، اولویت کلاینتِ مالک پنجره نیز نمایش داده می‌شود. کلیک کردن با اشاره‌گر یا فشردن یک کلید در پنجره، آن را خواهد بست. .IP "\fBf.lefticonmgr\fI" 8 این تابع شبیه به \fBf.backiconmgr\fP است با این تفاوت که دور زدن، سطرها را تغییر نمی‌دهد. .IP "\fBf.leftzoom\fP" 8 این متغیر شبیه به تابع \fBf.bottomzoom\fP است، اما باعث می‌شود که اندازه پنجره انتخاب‌شده تنها به نیمه سمت چپ صفحه نمایش تغییر یابد. .IP "\fBf.lower\fP" 8 این تابع پنجره انتخاب‌شده را پایین می‌برد (به زیر می‌فرستد). .IP "\fBf.menu\fP \fIstring\fP" 8 این تابع منوی مشخص‌شده توسط آرگومان \fIstring\fP را فراخوانی می‌کند. منوهای آبشاری را می‌توان با فراخوانی‌های تودرتوی \fBf.menu\fP ایجاد کرد. .IP "\fBf.move\fP" 8 این تابع طرح کلی پنجره انتخاب‌شده (یا خود پنجره را در صورتی که متغیر \fBOpaqueMove\fP تنظیم شده باشد) تا زمان رها شدن دکمه فراخوان اشاره‌گر می‌کشد. دوبار کلیک در بازه زمانی تعیین‌شده بر حسب میلی‌ثانیه توسط \fBConstrainedMoveTime\fP، اشاره‌گر را به مرکز پنجره منتقل می‌کند و بسته به اینکه از کدام خط شبکه عبور شود، جابه‌جایی را به صورت افقی یا عمودی محدود می‌سازد. برای لغو جابه‌جایی، پیش از رها کردن دکمه اول، دکمه دیگری را فشار دهید. .IP "\fBf.nexticonmgr\fI" 8 این تابع اشاره‌گر را به مدیر آیکون بعدی که دارای پنجره‌هایی در صفحه فعلی یا هر یک از صفحه‌های بعدی است، منتقل می‌کند. .IP "\fBf.nop\fP" 8 این تابع هیچ کاری انجام نمی‌دهد و معمولاً به همراه متغیرهای \fBDefaultFunction\fP یا \fBWindowFunction\fP و یا برای ایجاد خطوط خالی در منوها استفاده می‌شود. .IP "\fBf.previconmgr\fI" 8 این تابع اشاره‌گر را به مدیر آیکون قبلی که دارای پنجره‌هایی در صفحه فعلی یا صفحه‌های قبلی است، منتقل می‌کند. .IP "\fBf.priority\fP \fIstring\fP" 8 این تابع اولویت کلاینت مالک پنجره انتخاب‌شده را روی مقدار عددی آرگومان \fIstring\fP تنظیم می‌کند، که باید یک عدد صحیح علامت‌دار درون گیومه باشد (مثلاً "999" ). این تابع تنها در صورتی تأثیر دارد که کارساز از افزونه SYNC پشتیبانی کند. .IP "\fBf.quit\fP" 8 این تابع باعث می‌شود \fItwm\fP لبه‌های پنجره را بازگردانده و خارج شود. اگر \fItwm\fP نخستین کلاینت فراخوانی‌شده از \fIxdm\fP باشد، این کار منجر به بازنشانی کارساز خواهد شد. .IP "\fBf.raise\fP" 8 این تابع پنجره انتخاب‌شده را بالا می‌آورد (به بالاترین سطح می‌برد). .IP "\fBf.raiselower\fP" 8 اگر پنجره انتخاب‌شده توسط هر پنجره‌ای پوشانده شده باشد، این تابع آن را به بالاترین سطح ترتیب چیدمان (stacking order) می‌آورد؛ در غیر این صورت پنجره به پایین فرستاده خواهد شد. .IP "\fBf.refresh\fP" 8 این تابع باعث بازآوری (refresh) تمامی پنجره‌ها می‌شود. .IP "\fBf.resize\fP" 8 این تابع طرح کلی پنجره انتخاب‌شده را نمایش می‌دهد. عبور از یک لبه (یا تنظیم \fBAutoRelativeResize\fP) باعث می‌شود که طرح کلی تا زمان رها شدن دکمه فراخوان، به صورت کشسان (rubber band) تغییر اندازه دهد. برای لغو تغییر اندازه، پیش از رها کردن دکمه اول، دکمه دیگری را فشار دهید. .IP "\fBf.restart\fP" 8 این تابع \fItwm\fP را متوقف کرده و مجدداً راه‌اندازی می‌کند. .IP "\fBf.startwm\fP \fIstring\fP" 8 این تابع \fItwm\fP را متوقف کرده و مدیر پنجره دیگری را، همان‌طور که توسط \fIstring\fP مشخص شده است، آغاز می‌کند. .IP "\fBf.righticonmgr\fI" 8 این تابع شبیه به \fBf.nexticonmgr\fP است با این تفاوت که دور زدن، سطرها را تغییر نمی‌دهد. .IP "\fBf.rightzoom\fP" 8 این متغیر شبیه تابع \fBf.bottomzoom\fP است، با این تفاوت که اندازه پنجره انتخاب‌شده تنها به نیمه سمت راست صفحه نمایش تغییر می‌یابد. .IP "\fBf.saveyourself\fP" 8 این تابع در صورتی که پنجره انتخاب‌شده در ویژگی پنجره‌ای WM_PROTOCOLS خود این پیام را درخواست کرده باشد، یک پیام WM_SAVEYOURSELF به آن ارسال می‌کند. کلاینت‌هایی که این پیام را می‌پذیرند موظفند تمام وضعیت‌های مرتبط با پنجره را ذخیره (checkpoint) کرده و ویژگی WM_COMMAND را همان‌گونه که در ICCCM مشخص شده است به‌روزرسانی کنند. اگر پنجره انتخاب‌شده این پیام را انتخاب نکرده باشد، زنگ صفحه‌کلید به صدا درخواهد آمد. .IP "\fBf.showiconmgr\fP" 8 این تابع مدیر آیکون فعلی را نگاشت (نمایان) می‌کند. .IP "\fBf.sorticonmgr\fP" 8 این تابع ورودی‌های موجود در مدیر آیکون فعلی را به ترتیب الفبا مرتب می‌کند. متغیر \fBSortIconManager\fP را ببینید. .\".IP "\fBf.source\fP \fIstring\fP" 8 .\"این تابع فرض می‌کند که \fIstring\fP نام یک فایل است. این فایل خوانده .\"و به عنوان فایل راه‌اندازی \fItwm\fP پردازش می‌شود. .\"این .\"تابع تنها برای بازسازی منوهای بازشونده (pull-down) در نظر گرفته شده است. هیچ‌یک .\"از متغیرهای \fItwm\fP تغییر نمی‌کنند. .IP "\fBf.title\fP" 8 این تابع یک مورد وسط‌چین و غیرقابل‌انتخاب را در تعریف منو فراهم می‌کند. این تابع نباید در هیچ زمینه دیگری استفاده شود. .IP "\fBf.topzoom\fP" 8 این متغیر شبیه تابع \fBf.bottomzoom\fP است، با این تفاوت که اندازه پنجره انتخاب‌شده تنها به نیمه بالایی صفحه نمایش تغییر می‌یابد. .\".IP "\fBf.twmrc\fP" 8 .\"این تابع باعث بازخوانی فایل سفارشی‌سازی راه‌اندازی می‌شود. این .\"تابع دقیقاً مانند تابع \fBf.source\fP است بدون اینکه نیازی به .\"مشخص کردن نام فایل باشد. .IP "\fBf.unfocus\fP" 8 این تابع تمرکز را به حالت وابسته به اشاره‌گر بازمی‌گرداند. این دستور باید زمانی استفاده شود که دیگر نیازی به یک پنجره دارای تمرکز نباشد. .IP "\fBf.upiconmgr\fI" 8 این تابع اشاره‌گر را به سطر قبلی در مدیر آیکون فعلی منتقل می‌کند و در صورت لزوم به آخرین سطر در همان ستون دور می‌زند. .\".IP "\fBf.version\fI" 8 .\"این تابع باعث نمایش پنجره نسخه \fItwm\fP می‌شود. این .\"پنجره تا زمان فشردن یکی از دکمه‌های اشاره‌گر یا .\"حرکت اشاره‌گر از پنجره‌ای به پنجره دیگر نمایش داده خواهد شد. .IP "\fBf.vlzoom\fP" 8 این تابع مترادفی برای \fBf.leftzoom\fP است. .IP "\fBf.vrzoom\fP" 8 این تابع مترادفی برای \fBf.rightzoom\fP است. .IP "\fBf.warpring\fP \fIstring\fP" 8 این تابع اشاره‌گر را به پنجره بعدی یا قبلی (همان‌طور که توسط آرگومان \fIstring\fP که می‌تواند \fB"next"\fP یا \fB"prev"\fP باشد مشخص شده) تعیین‌شده در متغیر \fBWindowRing\fP منتقل می‌کند..IP "\fBf.warpto\fP \fIstring\fP" 8 این تابع اشاره‌گر را به پنجره‌ای که نام یا کلاس آن با \fIstring\fP مطابقت دارد، منتقل می‌کند. اگر پنجره شمایل‌شده (iconified) باشد، در صورت تنظیم بودن متغیر \fBWarpUnmapped\fP از حالت شمایل خارج می‌شود (deiconified)، وگرنه نادیده گرفته خواهد شد. .IP "\fBf.warptoiconmgr\fP \fIstring\fP" 8 این تابع اشاره‌گر را به مدخل مدیر شمایل مرتبط با پنجره‌ای که اشاره‌گر در آن قرار دارد، در مدیر شمایل مشخص‌شده توسط آرگومان \fIstring\fP منتقل می‌کند. اگر \fIstring\fP خالی باشد (یعنی ""\fP\fB\)، مدیر شمایل فعلی انتخاب می‌شود. .IP "\fBf.warptoscreen\fP \fIstring\fP" 8 این تابع اشاره‌گر را به صفحه‌نمایش مشخص‌شده توسط آرگومان \fIstring\fP منتقل می‌کند. مقدار \fIstring\fP می‌تواند یک عدد باشد (برای نمونه، \fB"0"\fP یا \fB"1"\fP)، کلمهٔ \fB"next"\fP (نشان‌دهندهٔ صفحه‌نمایش فعلی به‌علاوهٔ ۱، با نادیده گرفتن صفحه‌نمایش‌های مدیریت‌نشده)، کلمهٔ \fB"back"\fP (نشان‌دهندهٔ صفحه‌نمایش فعلی منهای ۱، با نادیده گرفتن صفحه‌نمایش‌های مدیریت‌نشده)، یا کلمهٔ \fB"prev"\fP (نشان‌دهندهٔ آخرین صفحه‌نمایش بازدیدشده). .IP "\fBf.winrefresh\fP" 8 این تابع مشابه تابع \fBf.refresh\fP است، با این تفاوت که فقط پنجرهٔ انتخاب‌شده بازآوری می‌شود. .IP "\fBf.zoom\fP" 8 این تابع مشابه تابع \fBf.fullzoom\fP است، با این تفاوت که تنها ارتفاع پنجرهٔ انتخاب‌شده تغییر می‌کند. .SH "فهرست‌ها (MENUS)" توابع می‌توانند گروه‌بندی شده و با استفاده از فهرست‌های بازشو (pop-up) (هنگامی که به یکی از دکمه‌های اشاره‌گر مقید شده‌اند) یا کشویی (pull-down) (هنگامی که با دکمهٔ عنوان پنجره مرتبط هستند) به صورت تعاملی انتخاب شوند. هر مشخصات فهرست شامل نام فهرست آن‌طور که توسط \fBf.menu\fP به آن ارجاع داده می‌شود، رنگ‌های پیش‌فرض اختیاری پیش‌زمینه و پس‌زمینه، فهرستی از نام موارد و توابعی که باید فرابخوانند، و رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینهٔ اختیاری برای هر مورد به صورت مجزا است: .Ex 0 \fBMenu\fP "\fImenuname\fP" [ ("\fIdeffore\fP":"\fIdefback\fP") ] { \fIstring1\fP [ ("\fIfore1\fP":"\fIbackn\fP")] \fIfunction1\fP \fIstring2\fP [ ("\fIfore2\fP":"\fIbackn\fP")] \fIfunction2\fP . . . \fIstringN\fP [ ("\fIforeN\fP":"\fIbackN\fP")] \fIfunctionN\fP } .Ee .PP مقدار \fImenuname\fP به حروف بزرگ و کوچک حساس است. آرگومان‌های اختیاری \fIdeffore\fP و \fIdefback\fP رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینه را که در نمایشگرهای رنگی برای متمایز کردن مدخل‌های فهرست به کار می‌روند مشخص می‌کنند. بخش \fIstring\fP در هر مدخل فهرست، متنی خواهد بود که در فهرست نمایش داده می‌شود. آرگومان‌های اختیاری \fIfore\fP و \fIback\fP رنگ‌های پیش‌زمینه و پس‌زمینهٔ مدخل فهرست را زمانی که اشاره‌گر روی آن قرار ندارد تعیین می‌کنند. این رنگ‌ها فقط در نمایشگرهای رنگی استفاده خواهند شد. حالت پیش‌فرض، استفاده از رنگ‌های مشخص‌شده توسط متغیرهای \fBMenuForeground\fP و \fBMenuBackground\fP است. بخش \fIfunction\fP از مدخل فهرست، یکی از توابع Twm، از جمله توابع تعریف‌شده توسط کاربر یا فهرست‌های اضافه است. .PP فهرست ویژه‌ای به نام \fBTwmWindows\fP وجود دارد که حاوی نام تمام پنجره‌های کارخواه و پنجره‌های ارائه‌شده توسط \fItwm\fP است. انتخاب یک مدخل باعث اجرای \fBWindowFunction\fP روی آن پنجره می‌شود. اگر \fBWindowFunction\fP تنظیم نشده باشد، پنجره از حالت شمایل خارج شده و به بالا آورده می‌شود. .SH "شمایل‌ها (ICONS)" نرم‌افزار \fItwm\fP از چندین روش مختلف برای کار با پنجره‌های شمایل‌شده (iconified) پشتیبانی می‌کند. سبک معمول نگاشت‌بیتی و متن (pixmap-and-text) می‌تواند به صورت دستی چیده شود یا طبق آنچه توسط متغیر \fBIconRegion\fP شرح داده شده است، به طور خودکار مرتب گردد. علاوه بر این، یک شبکهٔ فشرده از نام شمایل‌ها به نام مدیر شمایل (icon manager)، استفادهٔ بهینه‌تری از فضای صفحه‌نمایش و همچنین امکان پیمایش میان پنجره‌ها را از طریق صفحه‌کلید فراهم می‌کند. .PP مدیر شمایل پنجره‌ای است که حاوی نام پنجره‌های انتخاب‌شده یا تمامی پنجره‌های موجود در نمایشگر است. علاوه بر نام پنجره، هنگام شمایل‌شدن پنجره، دکمهٔ کوچکی با استفاده از نماد پیش‌فرض شمایل‌سازی در سمت چپ نام نمایش داده می‌شود. به طور پیش‌فرض، کلیک روی یک مدخل در مدیر شمایل، تابع \fBf.iconify\fP را اجرا می‌کند. برای تغییر کارهای انجام‌شده در مدیر شمایل، هنگام تعیین قیدهای دکمه و صفحه‌کلید از بافتار \fBiconmgr\fP استفاده کنید. .PP حرکت دادن اشاره‌گر به درون مدیر شمایل نیز تمرکز صفحه‌کلید را به پنجرهٔ مشخص‌شده هدایت می‌کند (تنظیم صریح تمرکز یا در صورت تنظیم بودن \fBNoTitleFocus\fP، ارسال رویدادهای ساختگی). با استفاده از توابع \fBf.upiconmgr\fP، \fBf.downiconmgr\fP، \fBf.lefticonmgr\fP و \fBf.righticonmgr\fP می‌توان تمرکز ورودی را مستقیماً از طریق صفحه‌کلید بین پنجره‌ها جابه‌جا کرد..SH "محیط (ENVIRONMENT)" .IP "DISPLAY" 8 این متغیر برای تعیین کارساز X مورد استفاده، به کار می‌رود. همچنین در طول اجرای \fBf.exec\fP تنظیم می‌شود تا برنامه‌ها در صفحه نمایش مناسب باز شوند. .IP "HOME" 8 این متغیر به‌عنوان پیشوند فایل‌هایی که با علامت مد (tilde) آغاز می‌شوند و برای مکان‌یابی فایل راه‌اندازی \fItwm\fP استفاده می‌شود. .SH "فایل‌ها (FILES)" .nf .I $HOME/.twmrc. .I $HOME/.twmrc .I /usr/share/X11/twm/system.twmrc .fi .SH "گزارش باگ‌ها (BUGS)" می‌بایست به جای تمام فهرست‌های پنجره، از مدیر منابع (resource manager) استفاده می‌شد. .PP متغیر \fBIconRegion\fP باید یک فهرست بپذیرد. .PP دوبار کلیک بسیار سریع برای دستیابی به تابع حرکت مقید (constrained move)، گاهی با وجود این‌که اشاره‌گر تکان داده نشده است، باعث حرکت پنجره می‌شود. .PP اگر \fBIconifyByUnmapping\fP فعال باشد و پنجره‌ها در \fBIconManagerDontShow\fP فهرست شده باشند اما در \fBDontIconifyByUnmapping\fP نباشند، در صورت تبدیل به آیکون شدن و عدم پیکربندی کلیدها یا پیوندهایی برای \fBf.menu "TwmWindows"\fP یا \fBf.warpto\fP، ممکن است غیرقابل دسترس و گم شوند. .SH "نویسندگان (AUTHORS)" Tom LaStrange، Solbourne Computer؛ Jim Fulton، MIT X Consortium؛ Steve Pitschke، Stardent Computer؛ Keith Packard، MIT X Consortium؛ Dave Sternlicht، MIT X Consortium؛ Dave Payne، Apple Computer. .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" \fBX\fP(7), \fBXserver\fP(1), \fBxdm\fP(1), \fBxrdb\fP(1)