نام (NAME)

trace-cmd-extract - استخراج داده‌ها از ردیاب Ftrace لینوکس.

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

trace-cmd extract [OPTIONS]

توضیحات (DESCRIPTION)

دستور trace-cmd(1) extract معمولاً پس از دستورهای trace-cmd-start(1) و trace-cmd-stop(1) استفاده می‌شود. همچنین می‌توان آن را پس از شروع دستی ردیاب Ftrace از طریق سیستم‌فایل کاذب Ftrace به کار برد.

دستور extract یک فایل trace.dat ایجاد می‌کند که توسط trace-cmd-report(1) قابل خواندن است. این دستور برای تولید فایل trace.dat، بافر حلقه‌ای داخلی هسته (kernel internal ring buffer) را می‌خواند.

گزینه‌ها (OPTIONS)

-p plugin

اگرچه extract هیچ ردیابی را آغاز نمی‌کند، برخی از پلاگین‌ها تنها نیازمند خواندن خروجی در قالب ASCII هستند. این‌ها ردیاب‌های تاخیر (latency tracers) هستند، زیرا ردیاب‌های تاخیر یک بافر داخلی جداگانه دارند. بنابراین این گزینه تنها برای پلاگین‌های wakeup، wakeup-rt، irqsoff، preemptoff و preemptirqsoff لازم است.

بدون این گزینه، دستور extract داده‌ها را از بافرهای
داخلی Ftrace استخراج خواهد کرد.

-O option

اگر داده‌های یک ردیاب تاخیر در حال استخراج باشد و گزینهٔ -p استفاده شود، گزینه‌هایی در Ftrace وجود دارند که می‌توانند قالب خروجی را تغییر دهند. این گزینه پیش از استخراج، آن تنظیمات را به‌روزرسانی می‌کند. برای دیدن فهرست گزینه‌ها به trace-cmd-list مراجعه کنید. برای فعال‌سازی یک گزینه نام آن را بنویسید و برای غیرفعال‌سازی، نویسه‌های no را به ابتدای آن اضافه کنید. برای مثال: noprint-parent گزینهٔ print-parent را که هنگام چاپ یک رویدادِ تابع، تابع والد را چاپ می‌کند، غیرفعال خواهد کرد.

-o outputfile

به‌طور پیش‌فرض، دستور extract فایلی به نام trace.dat ایجاد می‌کند. این گزینه محل ذخیره شدن فایل را تغییر می‌دهد.

-s

استخراج از بافر تصویر لحظه‌ای (snapshot buffer) (در صورتی که هسته از آن پشتیبانی کند).

--date

این گزینه همانند گزینهٔ --date در trace-cmd-record(1) عمل می‌کند، اما باعث می‌شود که فرآیند extract تمام ردیابی‌ها را غیرفعال کند. به این معنی که پایان استخراج، عملیاتی مشابه با trace-cmd-reset(1) انجام خواهد داد.

-B buffer-name

اگر هسته از چندین بافر پشتیبانی کند، این گزینه رد را تنها برای بافر داده‌شده استخراج می‌کند و بر بافرهای دیگر تاثیری نمی‌گذارد. می‌توان چندین بار از این گزینه برای مشخص کردن بافرهای گوناگون استفاده کرد. با به کار بردن این گزینه، نمونهٔ سطح بالا (top level instance) استخراج نخواهد شد مگر اینکه گزینهٔ -t داده شده باشد.

-a

استخراج تمام نمونه‌های بافر موجود. با استفاده از این گزینه، نمونهٔ سطح بالا استخراج نخواهد شد مگر اینکه گزینهٔ -t داده شده باشد.

-t

بافر نمونهٔ سطح بالا را استخراج می‌کند. بدون گزینه‌های -B یا -a، عملکرد این گزینه همانند حالت پیش‌فرض است. اما در صورت استفاده از -B یا -a، اگر استخراج بافر نمونهٔ سطح بالا نیز مد نظر باشد، به کار بردن این گزینه الزامی است.

--verbose[=level]

تنظیم سطح ثبت وقایع (log level). سطوح لاگ پشتیبانی‌شده عبارتند از "none"، "critical"، "error"، "warning"، "info"، "debug"، "all" یا شناسه‌های آن‌ها "0"، "1"، "2"، "3"، "4"، "5"، "6". تنظیم سطح لاگ روی مقداری مشخص، تمام پیام‌های آن سطح و سطوح پیش از آن را فعال می‌کند. در صورتی که سطحی تعیین نشود، مقدار پیش‌فرض "info" خواهد بود.

مثال: فعال‌سازی تمام لاگ‌های بحرانی (critical)، خطا (error) و هشدار (warning)

trace-cmd extract --verbose=warning

همچنین ببینید (SEE ALSO)

trace-cmd(1), trace-cmd-record(1), trace-cmd-report(1), trace-cmd-start(1), trace-cmd-stop(1), trace-cmd-reset(1), trace-cmd-split(1), trace-cmd-list(1), trace-cmd-listen(1)

نویسندگان (AUTHORS)

نوشته شده توسط Steven Rostedt، <rostedt@goodmis.org[1]>

منابع (RESOURCES)

https://git.kernel.org/pub/scm/utils/trace-cmd/trace-cmd.git

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)

نکات (NOTES)

1.: rostedt@goodmis.org

mailto:rostedt@goodmis.org